سازمان حقوق بشری کارون گزارش داد که در پی گسترش ویروس آنفلوآنزا در زندان شیبان اهواز که بیش از چهار هزار زندانی را در خود جای داده است، دهها زندانی به این بیماری مبتلا شدهاند.
کارون در گزارشی که یکشنبه ۱۶ آذر منتشر شد، نسبت به وخامت وضعیت بهداشتی و درمانی زندان شیبان اهواز هشدار داد و اعلام کرد که گسترش ویروس آنفلوآنزا در کنار کمبود شدید دارو و امکانات درمانی، جان دهها زندانی را با خطر جدی روبهرو کرده است.
این سازمان حقوق بشری به نقل از منابع مطلع نوشت، دهها زندانی با علائمی چون تب بالا، سرفههای شدید، بدندرد و ضعف جسمانی در بندها رها شدهاند، بیآنکه دسترسی موثری به خدمات درمانی یا داروهای ضروری داشته باشند.
خانوادههای زندانیان نیز با ابراز نگرانی از وضعیت جسمانی عزیزانشان، گفتهاند پیگیریهای مکررشان پاسخی از سوی مسئولان زندان در پی نداشته و وضعیت موجود همچنان ادامه دارد.
این گزارش در حالی منتشر میشود که در هفتههای گذشته هشدارهای بسیاری در خصوص گسترش آنفلوآنزا در کشور منتشر شده است.
در ۱۳ آذر، مرکز ملی آنفلوآنزا اعلام کرد وضعیت شیوع این بیماری در دستکم هشت استان از آستانه هشدار عبور کرده و استانهایی چون خوزستان، قم و هرمزگان با بیشترین موارد ابتلا روبهرو بودهاند.
وخامت حال علی حلفی
کارون در گزارش خود نوشت وضعیت جسمانی علی حلفی، زندانی سیاسی عرب محبوس در بند پنج زندان شیبان اهواز، از ۱۵ آذر بهطور نگرانکنندهای رو به وخامت گذاشته و طی روزهای اخیر بارها دچار حملههای شدید تنگی نفس ناشی از عفونت ریه شده است.
با وجود بحرانی بودن وضعیت سلامتی این زندانی سیاسی، مقامات زندان تا کنون هیچ اقدام درمانی موثری انجام ندادهاند.
این زندانی سیاسی در سال ۱۳۸۴ بازداشت و به ۳۰ سال حبس در تبعید محکوم شد؛ او طی نزدیک به دو دهه گذشته در زندانهای کارون اهواز، گناباد، مسجدسلیمان و نهایتا شیبان اهواز نگهداری شده است.
حلفی ماه گذشته پس از گذراندن ۲۰ سال حبس، با تودیع وثیقه پنج میلیارد تومانی به مرخصی استعلاجی ۲۰ روزه اعزام شد؛ مرخصیای که به دلیل کوتاه بودن، امکان تکمیل روند درمان را از او گرفت و اکنون با بازگرداندن او به زندان، وضعیت جسمانیاش دوباره رو به وخامت گذاشته است.
به گفته منابع کارون، او در این مدت چندین بار به بهداری زندان منتقل شده، اما کمبود تجهیزات پزشکی و نبود پزشک متخصص باعث شده هیچ رسیدگی جدی و موثری صورت نگیرد.
حلفی علاوه بر مشکلات تنفسی اخیر، از بواسیر خونی رنج میبرد و نیازمند عمل جراحی زانوست، اما همچنان از حق دسترسی به درمان مناسب محروم مانده است.
در سالهای اخیر شماری از زندانیان در ایران جان باختهاند و جمهوری اسلامی مسئولیتی در قبال این مرگها که بهدلیل فشار، شکنجه یا عدم ارائه خدمات پزشکی رخ داده، نپذیرفته است.
این تشکل سراسری معلمان یکشنبه ۱۶ آذر نوشت در پی صدور رای شعبه تجدیدنظر خوزستان، پیروز نامی، علی کروشات، سیامک صادقیچهرازی و کوکب بداغیپگاه اتهامات مربوط به «اجتماع و تبانی» و «تبلیغ علیه نظام» تبرئه شدند.
در حکم تبرئه این فعالان صنفی آمده است هیچ «دلیل معتبری» مبنی بر «اقدام علیه امنیت» وجود ندارد و حضور این معلمان در تجمعات صنفی در چهارچوب «حق اعتراض مسالمتآمیز» و اصول قانون اساسی بوده است.
بر اساس این گزارش، قاضی با استناد به «اصل برائت، نبود سوء نیت و فقدان ادله قطعی» رأی محکومیت اولیه را نقض و حکم برائت قطعی صادر کرد.
هر یک از این چهار فعال صنفی معلمان به دلیل «فعالیتهای صنفی در چارچوب قانون اساسی»، در یک پرونده مشترک در دادگاه بدوی به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به یک سال حبس تعزیری و به اتهام «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور» به پنج سال حبس تعزیری محکوم شده بودند.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران با اشاره به پیگیریهای موثر و حقوقی فرزانه زیلابی، وکیل پرونده، افزود: «این آزادی و تبرئه، آرامشی برای جامعه فرهنگیان ایجاد کرده و بهعنوان سند بی گناهی و گامی مهم در پاسداشت حقوق صنفی و مدنی معلمان ارزیابی میشود.»
در همین حال، کانال تلگرامی چالش صنفی معلمان ایران یکشنبه ۱۶ آذر خبر داد که پرونده قضایی توران سلیمانی، معلم و فعال صنفی شهرستان شوش در استان خوزستان، با تبدیل حکم سه ماه حبس به جزای نقدی و پرداخت آن به صورت کامل مختومه اعلام شد.
در حال حاضر، محمدحسین سپهری، جهانگیر رستمی، ایراج توبهایها، علیرضا مرداسی، امان جلالینژاد، مسعود فرهیخته، هاشم خواستار و فاطمه تدریسی از فعالان صنفی معلمان هستند که در زندان بهسر میبرند.
در همین حال، صدیقه ملکیفرد، همسر هاشم خواستار، ۱۲ آذر در صفحه اینستاگرامی خود از «پروندهسازی مجدد» برای خاموش کردن صدای این معلم زندانی خبر داد.
ملکیفرد نوشت دادگاه کیفری دو مشهد در «رأیی شتابزده و بیاتکا»، خواستار را به پرداخت «دیه کامل جراحات و هزینه درمان» محکوم کرده است و آن را ناشی از «روایتی» از «دل یک ماجرای مضحک» دانست.
او نوشت که این پروندهسازی برگرفته از «شادی یک زندانی سیاسی از سقوط بشار اسد، درگیری لفظی مأمور، شکستن فلاکس چای و پاشیده شدن چند قطره چای جوش به پای زندانی دیگری» بوده است.
ملکیفرد افزود: «همین را کردهاند ضربوجرح عمدی»، نه شاکی مستقل و آزادی وجود دارد، نه گزارش بیمارستان و مدرک پزشکی منطبق با ادعا، و نه شاهد معتبر.»
او تاکید کرد: «همه چیز بوی همان تکنیک قدیمی میدهد: سناریویی برای اعمال فشار به یک زندانی خوشنام.»
ملکیفرد اضافه کرد: «شاکی این پرونده عملا تحت نفوذ عوامل زندان وادار به شکایت شده است.»
افیخای ادرعی، سخنگوی عربزبان ارتش اسرائیل، یک شنبه ۱۶ آذر اعلام کرد اسناد به دست آمده نشان میدهد حماس یک شبکه صرافی را در قلب ترکیه اداره میکند.
به گفته او، اعضای این شبکه فلسطینیهای اهل غزه و ساکن ترکیه هستند و از زیرساختهای مالی این کشور «برای اهداف تروریستی سوءاستفاده میکنند».
بر اساس این گزارش، این شبکه با دستور تهران، صدها میلیون دلار را مستقیما از ترکیه به حماس و مقامهای ارشد آن منتقل کرده است.
ادرعی گفت این صرافها فعالیت اقتصادی گستردهای همچون دریافت پولهای جمهوری اسلامی، نگهداری آنها و انتقالشان به حماس، در ترکیه انجام میدهند.
ارتش اسرائیل و شاباک همچنین هویت سه فلسطینی اهل غزه را افشا کردند که عضو این شبکه مستقر در ترکیه هستند.
یکی از این سه نفر، تامر حسن، از مقامهای ارشد وزارت مالیه حماس در ترکیه است که مستقیما زیر نظر خلیل الحیه، از اعضای ارشد این گروه، فعالیت میکند.
ادرعی گفت: «سازمان تروریستی حماس پس از آنکه موجب ویرانی نوار غزه شد، با تشویق و حمایت ایران همچنان تلاش میکند مسیرهای تروریستی علیه دولت اسرائیل را پیش ببرد و خود را بازسازی کند، حتی خارج از مرزهای غزه.»
او به نقل از ارتش اسرائیل و شاباک، نسبت به هرگونه ارتباط با این شبکه صرافی و دیگر بازوهای اقتصادی حماس هشدار داد.
در سالهای اخیر گزارشهای متعددی درباره شبکههای انتقال پول حماس در کشورهای مختلف و کمکهای نقدی دهها میلیون دلاری جمهوری اسلامی به این گروه منتشر شده است.
یسرائیل کاتز، وزیر دفاع اسرائیل، فروردین امسال سندی از درخواست ۵۰۰ میلیون دلاری حماس از جمهوری اسلامی را منتشر کرد.
همان زمان روزنامه تایمز، چاپ لندن، در گزارشی اختصاصی خبر داد نامهها و اسنادی را مشاهده کرده است که ثابت میکند جمهوری اسلامی در فاصله سالهای ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۰ (۱۳۹۳ تا ۱۳۹۹)، یعنی در عرض شش سال، دست کم ۲۲۲ میلیون دلار به حماس پرداخته است.
وزارت خارجه آمریکا سال ۲۰۲۰ میلادی ( ۱۳۹۹ خورشیدی) رقم سالانه کمک جمهوری اسلامی به حماس را ۱۰۰ میلیون دلار اعلام کرده بود.
بازنشستگان تامین اجتماعی، یکشنبه ۱۶ آذر در شهرهای مختلف کشور از جمله تهران، اهواز، رشت، شوش و هفتتپه تجمع اعتراضی برگزار کردند.
بازنشستگان حاضر در این تجمعات، شعارهایی از جمله «نه مجلس، نه دولت، نیستند به فکر ملت»، «درمان رایگان، حق مسلم ماست»، «زیر بار ستم نمیکنیم زندگی، جان فدا میکنیم در ره آزادگی، مرگ بر این بندگی ، مرگ بر این بردگی»، «اینهمه بیعدالتی، هرگز ندیده ملتی»، «نان گران، دارو گران، بنزین گران، در حسرت یک لقمه نان» و «بانک رفاه مال ماست، حاصل دسترنج ماست»، سردادند.
گروهی از بازنشستگان در تجمعات خود پلاکاردهایی با شعارهای «سفره بینان ما، چه میخواهید از جان ما»، «گرانی، تورم، بلای جان مردم» و «دانشجویان امید یک جامعه عدالتخواه و مترقی هستند»، در دست گرفتند.
همزمان خبرگزاری ایلنا نوشت: «این بازنشستگان خواستار اجرای ماده ۹۶ قانون تامین اجتماعی و افزایش مستمریها به اندازه خط فقر، برخورداری از درمان رایگان و همچنین پرداخت عیدی کارگری شدند.»
ایلنا افزود: «آنها اعلام کردند معیشتمان بحرانیست و قادر به تامین نیازهای زندگی نیستیم.»
بازنشستگان تامین اجتماعی در سالهای گذشته بارها در اعتراض به محقق نشدن مطالبات خود در شهرهای مختلف ایران تجمع و راهپیمایی کردهاند.
بازنشستگان صنعت فولاد
شماری از بازنشستگان صنعت فولاد اصفهان، صبح ۱۶ آذر همراه با خانوادههای خود در مقابل ساختمان کانون بازنشستگی واقع در خیابان نشاط این شهر تجمع کردند.
آنها در ادامه از خیابان نشاط تا خیابان منتهی به ساختمان استانداری اصفهان راهپیمایی اعتراضی برگزار کردند.
ایلنا گزارش داد که کارگران بازنشسته فولاد در کرمان و برخی مناطق معدنی دیگر در اقدامی مشابه اقدام به برگزاری تجمع اعتراضی کردند.
بر اساس این گزارش، تجمعات یاد شده در اعتراض به «غیرقانونی بودن ادغام صندوق بازنشستگی فولاد در صندوق بازنشستگی کشوری، تداوم مشکلات معیشتی ناشی از عدم اجرای کامل همسانسازی و تداوم مشکلات درمان بازنشستگان» انجام شده است.
تجمع کارگران کشت و صنعت میانآب
گروهی از کارگران مجتمع کشت و صنعت میانآب کرخه در استان خوزستان، ۱۶ آذرماه برای چهارمین روز متوالی و با خواست «مشخص شدن وضعیت مطالبات صنفی» در مقابل ساختمان مدیریت این مجتمع دست به تجمع اعتراضی زدند.
یکی از کارگران معترض به ایلنا گفت: «مطالبات به ضعف مدیریت و بهکارگیری مدیران بازنشسته و دوشغله، ایجاد فرصتهای شغلی جدید با وجود کمبود نیرو، پرداخت نشدن حقوق و مزایا در موعد مقرر، کسر بخشی از آیتمهای شغلی و عدم اجرای کامل تعهدات قانونی مربوط میشود.»
او اضافه کرد: «کارگران مجتمع میانآب هر ماه مطالبات مزدی خود را با تاخیر دریافت میکنند. بخشی از اعتراض کارگران نیز ناشی از مشکلاتیست که از دو سال پیش و از زمان آغاز به کار مدیرعامل جدید در روند تولید و عملیات شرکت به وجود آمده و شرکت در مسیر پسرفت قرار گرفته است.»
در سالهای اخیر، بازنشستگان، کارگران و مستمریبگیران بارها در شهرهای مختلف ایران در اعتراض به محققنشدن مطالبات خود تجمع و راهپیمایی کردهاند.
شرایط معیشتی این گروهها سبب شده شمار تجمعها و اعتراضهای صنفی بهطور قابل توجهی افزایش یابد.
سایت حقوق بشری هرانا ۲۹ اسفند در گزارشی درباره نقض حقوق بشر در ایران نوشت در سال ۱۴۰۳، دستکم سه هزار و ۷۰۲ تجمع و اعتصاب در بخشهای مختلف کشور شکل گرفت.
