در ادامه تجمعات صنفی و معیشتی و در سایه ناتوانی جمهوری اسلامی در رسیدگی به مطالبات معترضان، بازنشستگان تامین اجتماعی و صنایع فولاد در شهرهای مختلف و کارگران مجتمع کشت و صنعت میانآب کرخه برای چهارمین روز متوالی تجمع اعتراضی برگزار کردند.
بازنشستگان تامین اجتماعی، یکشنبه ۱۶ آذر در شهرهای مختلف کشور از جمله تهران، اهواز، رشت، شوش و هفتتپه تجمع اعتراضی برگزار کردند.
بازنشستگان حاضر در این تجمعات، شعارهایی از جمله «نه مجلس، نه دولت، نیستند به فکر ملت»، «درمان رایگان، حق مسلم ماست»، «زیر بار ستم نمیکنیم زندگی، جان فدا میکنیم در ره آزادگی، مرگ بر این بندگی ، مرگ بر این بردگی»، «اینهمه بیعدالتی، هرگز ندیده ملتی»، «نان گران، دارو گران، بنزین گران، در حسرت یک لقمه نان» و «بانک رفاه مال ماست، حاصل دسترنج ماست»، سردادند.
گروهی از بازنشستگان در تجمعات خود پلاکاردهایی با شعارهای «سفره بینان ما، چه میخواهید از جان ما»، «گرانی، تورم، بلای جان مردم» و «دانشجویان امید یک جامعه عدالتخواه و مترقی هستند»، در دست گرفتند.
همزمان خبرگزاری ایلنا نوشت: «این بازنشستگان خواستار اجرای ماده ۹۶ قانون تامین اجتماعی و افزایش مستمریها به اندازه خط فقر، برخورداری از درمان رایگان و همچنین پرداخت عیدی کارگری شدند.»
ایلنا افزود: «آنها اعلام کردند معیشتمان بحرانیست و قادر به تامین نیازهای زندگی نیستیم.»
بازنشستگان تامین اجتماعی در سالهای گذشته بارها در اعتراض به محقق نشدن مطالبات خود در شهرهای مختلف ایران تجمع و راهپیمایی کردهاند.
بازنشستگان صنعت فولاد
شماری از بازنشستگان صنعت فولاد اصفهان، صبح ۱۶ آذر همراه با خانوادههای خود در مقابل ساختمان کانون بازنشستگی واقع در خیابان نشاط این شهر تجمع کردند.
آنها در ادامه از خیابان نشاط تا خیابان منتهی به ساختمان استانداری اصفهان راهپیمایی اعتراضی برگزار کردند.
ایلنا گزارش داد که کارگران بازنشسته فولاد در کرمان و برخی مناطق معدنی دیگر در اقدامی مشابه اقدام به برگزاری تجمع اعتراضی کردند.
بر اساس این گزارش، تجمعات یاد شده در اعتراض به «غیرقانونی بودن ادغام صندوق بازنشستگی فولاد در صندوق بازنشستگی کشوری، تداوم مشکلات معیشتی ناشی از عدم اجرای کامل همسانسازی و تداوم مشکلات درمان بازنشستگان» انجام شده است.
تجمع کارگران کشت و صنعت میانآب
گروهی از کارگران مجتمع کشت و صنعت میانآب کرخه در استان خوزستان، ۱۶ آذرماه برای چهارمین روز متوالی و با خواست «مشخص شدن وضعیت مطالبات صنفی» در مقابل ساختمان مدیریت این مجتمع دست به تجمع اعتراضی زدند.
یکی از کارگران معترض به ایلنا گفت: «مطالبات به ضعف مدیریت و بهکارگیری مدیران بازنشسته و دوشغله، ایجاد فرصتهای شغلی جدید با وجود کمبود نیرو، پرداخت نشدن حقوق و مزایا در موعد مقرر، کسر بخشی از آیتمهای شغلی و عدم اجرای کامل تعهدات قانونی مربوط میشود.»
او اضافه کرد: «کارگران مجتمع میانآب هر ماه مطالبات مزدی خود را با تاخیر دریافت میکنند. بخشی از اعتراض کارگران نیز ناشی از مشکلاتیست که از دو سال پیش و از زمان آغاز به کار مدیرعامل جدید در روند تولید و عملیات شرکت به وجود آمده و شرکت در مسیر پسرفت قرار گرفته است.»
در سالهای اخیر، بازنشستگان، کارگران و مستمریبگیران بارها در شهرهای مختلف ایران در اعتراض به محققنشدن مطالبات خود تجمع و راهپیمایی کردهاند.
شرایط معیشتی این گروهها سبب شده شمار تجمعها و اعتراضهای صنفی بهطور قابل توجهی افزایش یابد.
سایت حقوق بشری هرانا ۲۹ اسفند در گزارشی درباره نقض حقوق بشر در ایران نوشت در سال ۱۴۰۳، دستکم سه هزار و ۷۰۲ تجمع و اعتصاب در بخشهای مختلف کشور شکل گرفت.
برخی رسانهها در ایران گزارش دادند فروشگاه جینوست در خیابان فرشته تهران، شنبه ۱۹ مهر و پس از برگزاری جشنی در ۱۸ مهر و انتشار ویدیوهای آن، بهدست نیروی انتظامی پلمب شد.
وبسایت خبری «آسیانیوز ایران» با اشاره به این اقدام نوشت که به نظر میرسد این برخورد، صرفا یک واکنش مقطعی نیست، بلکه بخشی از یک کارزار بزرگتر برای «کنترل بیشتر بر فضای اجتماعی، مقابله با نمایش ثروت و اجرای سختگیرانهتر قوانین» است.
بسیاری از کسبوکارها نگران تاثیر این سیاست تازه بر معیشت، سلامت روان شهروندان و زندگی اجتماعی آنها هستند.
فشار اقتصادی حکومت بر مردم و استفاده از آنها برای سرکوب
در هفتههای اخیر فشار حکومت بر کسبوکارها و شهروندان به دلیل سرپیچی از قانون حجاب اجباری، رقص و سرو مشروبات الکلی افزایش چشمگیری پیدا کرده است. از جمله، در پی انتشار ویدیوهایی از برگزاری جشنی در جزیره کیش با عنوان «قهوهپارتی» در رسانههای اجتماعی، دادستان عمومی و انقلاب کیش، از تشکیل پرونده و بازداشت برگزارکنندگان آن خبر داد.
یکی از زنان کافهداری که تجربه برخورد عوامل انتظامی با چنین جشنهایی را دارد به ایراناینترنشنال گفت شاهد بوده که مقامات در بعضی موارد از افراد بازداشتشده - بدون توجه به موقعیت مالیشان - وثیقه چند میلیاردی دریافت کرده و آنها را از کار کردن منع کردهاند.
او افزود بر اساس مشاهداتش بر این باور است که حساسیت بیشتری روی تجمعات تفریحی با حضور جوانها و نسل زد وجود دارد و نیروهای امنیتی با چنین رویدادهایی خشنتر برخورد میکنند.
مقامهای جمهوری اسلامی همواره چنین جشنهایی را «برخلاف شئونات اسلامی» و «هنجارشکنی» توصیف کرده و به نظر میرسد نگران الگوبرداری کسبوکارها از یکدیگر در این زمینهاند.
در ماههای اخیر ویدیوهایی از صاحبان چندین کافه در دزفول و قم در رسانههای اجتماعی منتشر شده که در آن در سخنانی شبیه به اعتراف اجباری یا به دلیل برگزاری جشن همراه با رقص و موسیقی، از مسئولان عذرخواهی و ابراز ندامت میکنند یا از مشتریان خود میخواهند برای جلوگیری از پلمب شدن، حجاب را رعایت کنند.
کارمند یک کافه در تهران به ایراناینترنشنال گفت مقامهای جمهوری اسلامی تلاش میکنند با فشار بر صاحبان کسبوکارها و تهدید به برخورد و پلمب اماکن، مردم را در برابر هم قرار دهند و از آنها به عنوان وسیلهای برای سرکوب و سانسور خودشان و زنان استفاده کنند.
پلمب به مثابه ابزار فشار سیاسی
از طرف دیگر، شواهد و گزارشهای رسیده حاکی است حکومت از بستن کسبوکارها برای انتقامگیری از مخالفانش هم استفاده میکند.
اطلاعات و گزارشهای رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهند دستکم در دو مورد، کسبوکار شهروندان به دلیل فعالیت سیاسی خود آنها یا نزدیکانشان و با هدف اعمال فشار بر افراد، به دستور نهادهای حکومتی در تهران پلمب شدهاند.
این برخورد در گذشته هم سابقه داشته و به عنوان مثال در آذر ۱۴۰۱ و همزمان با اعتراضات سراسری در خیزش «زن، زندگی، آزادی»، اداره اماکن برای توقف اعتصاب در شهرهای مختلف کردستان و نیز در ایلام و کرمانشاه، مغازه کسبهای را که در اعتصاب شرکت کرده بودند، پلمب کردند.
کارمند یک کافه در مشهد به ایراناینترنشنال گفت حکومت فکر میکند با پلمب و بازداشت، باقی رستورانها و کافهها را «از برگزاری ایونت» بازمیدارد اما تعداد این رخدادها روز به روز بیشتر میشود و در نهایت حتی پلمب هم کارگر نیست و مراسم بسیاری از چشمش در میرود.
او افزود: «غول از چراغ جادو بیرون آمده و دیگر به آن برنمیگردد.»
مردم چه میگویند؟
رسانههای اجتماعی از جمله ایکس و اینستاگرام سرشار از روایت شهروندان از پلمب شدن کسبوکارها و فشار اجتماعی بر زنان برای حجاب اجباریاند.
گروهی از زنان با اشاره به پلمب کافه و رستورانها و جریمههای موجود، بر این باورند تنها زمانی میتوان گفت حجاب اجباری در ایران برچیده شده که زنان بتوانند آزادانه با پوشش دلخواه خود در مدرسه، دانشگاه، محل کار و اماکن دولتی حاضر شوند و مدارک هویتی بدون حجاب اجباری داشته باشند.
برخی دیگر از زنان هم با اشاره به فشار موجود بر آنها در محل کار برای حجاب اجباری، میگویند حجاب آزاد نشده، بلکه حکومت بهدلیل شجاعت زنها در سرپیچی از قانون حجاب اجباری و همچنین ترس از اعتراضات مردم بهخاطر فشارهای اجتماعی و شرایط سخت معیشتی، مستاصل شده است.
در کشوری با فرهنگ طولانی قهوهخانهداری در کنار نبود فضاهای تفریحی کافی و آزادیهای اجتماعی، کافهها جزو معدود مکانهای مورد علاقه جوانها برای جمع شدن و تنفساند.
فشار بر کافهها و رستورانها بر سر حجاب و بگیر و ببند زنان، ممکن است باعث جرقه خوردن دور جدید اعتراضات ضدحکومتی در ایران بشود.
