دو آپارتمان لوکس مرتبط با مجتبی خامنهای در لندن به فروش گذاشته شدند
روزنامه ساندیتایمز گزارش داد دو آپارتمان لوکس مرتبط با مجتبی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، در ساختمانی مشرف به کاخ کنزینگتون لندن برای فروش عرضه شدهاند.
روزنامه ساندیتایمز گزارش داد دو آپارتمان لوکس مرتبط با مجتبی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، در ساختمانی مشرف به کاخ کنزینگتون لندن برای فروش عرضه شدهاند.
این دو پنتهاوس که علی انصاری، بنیانگذار بانک منحلشده آینده، آنها را در مجموع به بهای نزدیک به ۳۶ میلیون پوند خریده بود، پس از تحریم او برای فروش گذاشته شدند.
بر اساس این گزارش که شامگاه شنبه ۱۴ شهریور منتشر شد، هر دو آپارتمان در غرب لندن دارای محل اقامت جداگانه برای کارکنان و تراس خصوصی روی پشتبام هستند.
ساندیتایمز نوشت موقعیت این املاک در نزدیکی اقامتگاه رسمی شاهزاده ویلیام و همسرش، نمونهای از نفوذ پنهانی جمهوری اسلامی در محافل ارشد بریتانیا است.
۱۹ تیر، وزارت خزانهداری آمریکا انصاری را «تسهیلگر مالی» جمهوری اسلامی معرفی کرد و او را در فهرست تحریمهای خود قرار داد.
بنا بر اعلام این وزارتخانه، انصاری میلیاردها دلار از داراییهای مردم ایران را اختلاس کرده و بر شبکهای گسترده و جهانی از داراییها نظارت دارد که منافع مجتبی خامنهای و دیگر مقامهای ارشد حکومت را تامین میکند.
مجتبی خامنهای، ۵۶ ساله، پس از کشته شدن علی خامنهای، دیکتاتور پیشین ایران، در آغاز کارزار نظامی آمریکا و اسرائیل در ۹ اسفند ۱۴۰۴، بهعنوان سومین رهبر جمهوری اسلامی منصوب شد.
او از آن زمان، در هیچ مراسم یا مکان عمومی حاضر نشده و هیچ پیام صوتی یا تصویری منتشر نکرده است. پیامهای منتسب به او تنها بهصورت مکتوب منتشر میشوند.
به نوشته ساندیتایمز، گمان میرود مجتبی خامنهای در حملهای هوایی که به کشته شدن پدرش انجامید، بهشدت زخمی شده باشد.
پنتهاوسهای لوکس در همسایگی کاخ کنزینگتون
ساندیتایمز در ادامه گزارش داد یکی از املاک مرتبط با خامنهای در لندن، آپارتمانی به مساحت حدود ۳۶۶ مترمربع است که طبقات ششم و هفتم ساختمان شماره «۳ ای پالاس گرین» را در بر میگیرد.
این ملک از سوی شرکت نایت فرانک و بخش معاملات املاک حراجخانه ساتبیز برای فروش عرضه شده است.
نایت فرانک در آگهی فروش، این ملک را «پنتهاوسی دوبلکس و استثنایی با محل اقامت کارکنان و چشماندازی بیرقیب به باغهای کنزینگتون» توصیف کرده است.
انصاری این آپارتمان پنجخوابه را سال ۲۰۱۶ به بهای ۱۹ میلیون پوند خرید، اما اکنون قیمت آن اندکی کمتر از ۱۲ میلیون پوند تعیین شده است.
پنتهاوس دوم در طبقات هفتم و هشتم همین ساختمان قرار دارد. انصاری آن را سال ۲۰۱۴ به قیمت ۱۶ میلیون و ۷۵۰ هزار پوند خریداری کرد، اما هنوز آگهی عمومی و قیمت پیشنهادی آن منتشر نشده است.
این ساختمان در نزدیکی سفارت اسرائیل قرار دارد که افسران مسلح پلیس متروپولیتن لندن از آن محافظت میکنند.
بر اساس گزارش ساندیتایمز، خریداران احتمالی استقبال چشمگیری از این املاک نشان دادهاند و تاکنون چندین بار از آنها بازدید شده است.
گمان میرود دولت بریتانیا بهتازگی و پس از ناتوانی انصاری در بازپرداخت وامهای مسکن، مجوز فروش این دو آپارتمان را صادر کرده باشد.
انصاری که در دبی زندگی میکند، آبان ۱۴۰۴ بهدلیل تامین مالی سپاه پاسداران در فهرست تحریمهای بریتانیا قرار گرفت. از این رو، ورود او به بریتانیا ممنوع و همه داراییهایش در این کشور مسدود شده است.
انتظار میرود هر مبلغی که پس از پرداخت بدهیها از فروش آپارتمانها باقی بماند، تا زمانی که انصاری تحت تحریم است، از سوی دولت بریتانیا مسدود شود.
۲۲ مرداد، رسانه «هسنشاو» گزارش داد هتل هیلتون گراونبروخ آلمان در پی تحریمهای اتحادیه اروپا علیه انصاری، پذیرش مهمان را متوقف کرده است.
در سالهای گذشته، فساد مالی سازمانیافته در میان مقامهای جمهوری اسلامی و اعضای خانواده آنان، خشم و اعتراض گسترده افکار عمومی را برانگیخته است.
امپراتوری ملکی ۱۴۰ میلیون پوندی انصاری در لندن
ساندیتایمز در ادامه نوشت انصاری مجموعهای از املاک به ارزش بیش از ۱۴۰ میلیون پوند در گرانترین محلههای لندن گرد آورده است.
این داراییها شامل ۱۲ ملک در خیابان «بیشاپس» و اطراف آن در منطقه همپستد در شمال لندن است که ارزش مجموع آنها حدود ۷۳ میلیون پوند برآورد میشود. این خیابان بهدلیل عمارتهای گرانقیمتش به «خیابان میلیاردرها» شهرت دارد.
انصاری همچنین در همین خیابان، عمارتی به ارزش ۳۳ میلیون و ۷۰۰ هزار پوند دارد که در اداره ثبت املاک بریتانیا به نام او ثبت شده است. به نظر نمیرسد این عمارتها برای فروش عرضه شده باشند.
به گزارش ساندیتایمز، انصاری در منطقهای حفاظتشده در دبی زندگی میکند که از آن با عنوان «بورلی هیلز امارات» یاد میشود. او گذرنامههای ایران، قبرس و سنت کیتس و نویس را در اختیار دارد.
وزارت خزانهداری آمریکا پیشتر اعلام کرده بود انصاری با استفاده از منابع عمومی ایران، املاکی در بریتانیا، اسپانیا، آلمان، لوکزامبورگ، قبرس و امارات متحده عربی خریداری کرده است.
در گزارش مفصلی که نشریه واینت در مورد این یگان منتشر کرده، «یگان فرود پیشرو» نیروی هوایی اسرائیل که با نام یگان ۵۷۰۰ شناخته میشود، وظیفه شناسایی، بررسی و آمادهسازی زمین برای فرود و برخاستن هواپیماهای ترابری را بر عهده دارد. ماموریتهای این یگان میتواند در فاصلهای دور از مرزهای اسرائیل و در داخل خاک دشمن انجام شود.
سرگرد «گ»، فرمانده یگان، در گفتوگو با این نشریه گفت نیروهایش از نظر برد عملیاتی محدودیتی ندارند و میتوانند تقریبا در هر نقطهای باند موقت ایجاد کنند. او ویژگیهای زمین را تنها محدودیت اصلی یگان دانست.
به گفته او، ماموریت یگان برقراری ارتباط عملیاتی میان زمین و هواست تا هواپیماهای ترابری بتوانند نیرو و تجهیزات را در مناطقی فرود آورند که فرودگاه یا باند آمادهای در آنها وجود ندارد.
باندهای جایگزین هنگام حملات موشکی حکومت ایران
در گزارش واینت آمده است که یگان ۵۷۰۰ در جریان جنگ با [حکومت] ایران، باندهای موقتی را دور از پایگاههای نیروی هوایی اسرائیل ایجاد کرد؛ زیرا پایگاههای اصلی زیر حملات موشکی قرار داشتند.
این باندها امکان ادامه فعالیت هواپیماهای ترابری را از نقاط جایگزین فراهم میکردند. گزارش جزئیاتی درباره شمار باندها، محل آنها یا عملیاتهایی که از طریق آنها انجام شد، ارائه نکرده است.
هواپیماهای ترابری هرکولس میتوانند نیرو، خودرو و تجهیزات را حمل کنند. نیروهای یگان ۵۷۰۰ پیش از فرود، استحکام زمین، طول و عرض باند، جهت و سرعت باد و وجود موانع احتمالی را بررسی میکنند و سپس هدایت هواپیما برای فرود یا برخاستن را بر عهده میگیرند.
باندها در روز با صفحات رنگی و پرچمهای کوچک و در شب با چراغهای دومنظوره علامتگذاری میشوند. این چراغها میتوانند نور مرئی یا نور فروسرخ منتشر کنند؛ نور فروسرخ تنها با تجهیزات ویژه قابل مشاهده است و به همین دلیل برای عملیات در خاک دشمن اهمیت دارد.
گزارشهایی از ایجاد پایگاههای مخفی در عراق
والاستریت ژورنال در ماه مه و همزمان با عملیات موسوم به «شیر غران» گزارش داده بود که اسرائیل برای پشتیبانی از کارزار هوایی خود علیه حکومت ایران، یک پایگاه نظامی محرمانه در قلب صحرای عراق ایجاد کرده است.
بر اساس گزارش والاستریت ژورنال، نیروهای ویژه در این پایگاه مستقر بودند و از آن بهعنوان مرکز پشتیبانی لجستیکی نیروی هوایی استفاده میشد. تیمهای جستوجو و نجات نیز در محل حضور داشتند تا در صورت سرنگونی هواپیماهای اسرائیلی و خروج اضطراری خلبانان بر فراز خاک دشمن، برای نجات آنان اقدام کنند.
نیویورکتایمز نیز گزارش داده بود که دو پایگاه از این نوع وجود داشته و برنامهریزی برای ایجاد آنها از سال ۲۰۲۴ آغاز شده بود. این روزنامه به نقل از ساکنان محلی نوشت یک چوپان عراقی یکی از پایگاهها را کشف کرد و سپس یک بالگرد، خودروی او را تعقیب کرد و او را از هوا کشت.
این ادعاها در گزارش واینت بهطور مستقل تایید نشدهاند. همچنین هیچ مقام اسرائیلی در مصاحبههای منتشرشده، ایجاد این پایگاهها یا نقش یگان ۵۷۰۰ در ساخت و اداره آنها را تایید نکرده است.
نویسنده گزارش احتمال داده است که اگر چنین پایگاههایی در عراق ایجاد شده باشند، یگان فرود پیشرو نیز ممکن است در راهاندازی یا بهرهبرداری از آنها نقش داشته باشد.
فرمانده یگان نیز در پاسخ به پرسشی درباره گزارشهای مربوط به ایجاد دو باند در خاک عراق، از اظهارنظر خودداری کرد.
یک افسر از عملیات محرمانه خارج از مرزها گفت
ستوان «الف»، یکی از افسران یگان، بدون نام بردن از کشور محل ماموریت، گفت همراه با چند نیروی ذخیره و دیگر یگانهای بال ۷، در عملیاتی خارج از مرزهای اسرائیل شرکت کرده است.
به گفته او، ماموریت نیروها شناسایی، آمادهسازی و علامتگذاری یک باند در منطقهای دورافتاده بود؛ زمینی بیابانی که پیش از آن هیچ هواپیمایی روی آن فرود نیامده بود.
او گفت آمادهسازی این عملیات حدود دو هفته طول کشید و شامل برنامهریزی دقیق و تمرین شرایط میدانی بود. عملیات در محرمانگی کامل، با فرصتی بسیار محدود برای فرود و در شبی بدون روشنایی طبیعی انجام شد.
این افسر گفت نیروهای یگان با استفاده از تجهیزات دید در شب و ارتباطات رمزگذاریشده، اجازه فرود نخستین هواپیما را صادر کردند. پس از آن، چند هواپیمای دیگر نیز روی باند نشستند و نیرو و تجهیزات منتقل کردند.
محل این عملیات و ارتباط احتمالی آن با کارزار نظامی علیه حکومت ایران اعلام نشده است. بنابراین نمیتوان با اتکا به اطلاعات منتشرشده نتیجه گرفت که این ماموریت در عراق یا در ارتباط مستقیم با عملیات علیه حکومت ایران انجام شده است.
اسرائیل برای نجات خلبانان مهاجم به ایران آمادگی داشتند
یگان ۵۷۰۰ بخشی از بال ۷ نیروی هوایی اسرائیل است. یگان کماندویی شلدگ و یگان جستوجو و نجات ۶۶۹ نیز در همین ساختار فعالیت میکنند.
فرمانده یگان ۵۷۰۰ گفت نجات خلبانانی که ناچار به خروج اضطراری از هواپیما میشوند، یکی از ماموریتهای بال ۷ است. او افزود: «هر خلبان جنگندهای که برای بمباران ایران اعزام میشود، میداند کسی برای نجات او خواهد آمد.»
او همچنین تایید کرد که یگانش در صورت دریافت دستور، توانایی آمادهسازی یک باند پیشرو برای استقرار یا فعالیت نیروهای آماده نجات خلبانان را دارد.
فرمانده یگان حاضر نشد درباره سناریویی توضیح دهد که در آن نیروهای شلدگ پیش از ورود یگان ۵۷۰۰، محل احداث باند را در خاک دشمن تصرف و ایمن کنند.
عملیات به اطلاعات و ارزیابی دقیق زمین وابسته است
شناسایی محل مناسب برای احداث باند، به اطلاعات دقیق و همکاری چند یگان نیاز دارد. نیروهای یگان ۵۷۰۰ اجازه ندارند جزئیات شیوه انتخاب این مناطق را منتشر کنند.
نیروی هوایی اسرائیل در طول سالها فهرستی محرمانه از زمینهای بالقوه مناسب برای فرود، همراه با مختصات دقیق آنها، تهیه کرده است. فرمانده یگان گفت نیروهایش در صورت نیاز میتوانند خارج از این فهرست نیز محلی را شناسایی و برای فرود آماده کنند.
ارزیابان خاک تصمیم میگیرند که آیا زمین تحمل وزن هواپیماهای سنگین هرکولس را دارد یا خیر. اشتباه در این ارزیابی میتواند باعث فرورفتن هواپیما در خاک، آسیب دیدن لاستیکها یا در بدترین حالت سقوط شود؛ خطری که در خاک دشمن پیامدهای عملیاتی جدیتری دارد.
نیروهای یگان همچنین با پهپاد، تجهیزات دید در شب و دوربینهای حرارتی، باند را پیش از فرود بررسی میکنند تا انسان، حیوان یا مانعی وارد مسیر هواپیما نشده باشد.
اطلاعات منتشرشده نشان میدهد که یگان ۵۷۰۰ در برنامهریزی اسرائیل برای حفظ توان حملونقل هوایی هنگام حملات موشکی و پشتیبانی از عملیاتهای دوربرد نقش دارد. با این حال، جزئیات حضور احتمالی این یگان در عراق و ارتباط آن با حملات اسرائیل به ایران همچنان محرمانه مانده و گزارشهای موجود از سوی مقامهای اسرائیلی تایید نشدهاند.
به نوشته این نشریه امارتی، گلف نیوز، دور تازه تنشها پس از آن آغاز شد که [حکومت] ایران موشکهای بالستیک به سوی یک ناو هواپیمابر و یک ناوشکن موشکانداز آمریکا شلیک کرد. فرماندهی مرکزی آمریکا، سنتکام، اعلام کرد هر دو ناو از این حملات گریختند و نیروهای آمریکایی سپس سه نفتکش حامل نفت خام ایران را هدف قرار دادند.
سنتکام گفت نفتکشهای «داونی» در نزدیکی جزیره خارک و «استارک ۱» در حوالی جاسک «برای همیشه از کار افتادند» و نفتکش بدون محموله «کایلو» نیز در خارج از خلیج فارس «بهطور کامل منهدم شد».
برد کوپر، فرمانده سنتکام، حملات به نفتکشهای ایرانی را پاسخی به حمله به ناوهای آمریکا توصیف کرد و گفت: «اگر به دو کشتی ما شلیک کنید، هزینه اقتصادی حتی سنگینتری بر شما تحمیل خواهیم کرد؛ سه کشتی شما را از بین خواهیم برد.»
چند ساعت پس از حملات آمریکا، سپاه پاسداران اعلام کرد شش شناور را هدف قرار داده است. به گفته سپاه، سه فروند از آنها نفتکشهایی بودند که از «مسیری غیرمجاز» در تنگه هرمز عبور میکردند و سه شناور دیگر نیز در نقاطی دیگر با آمریکا ارتباط داشتند.
این اعلامیه بلافاصله بهطور مستقل تایید نشد. سپاه همچنین به دیگر کشتیها هشدار داد از مسیرهایی که تهران تایید نکرده است استفاده نکنند.
ارتش جمهوری اسلامی نیز هشدار داد اگر آمریکا آنچه تهران آزار کشتیهای ایرانی و محاصره دریایی میخواند ادامه دهد، حملات به شناورهای نیروی دریایی آمریکا ممکن است «شدیدتر» و گستردهتر شود.
رقابت بر سر کنترل عبور کشتیها ادامه دارد
در مرکز این رویارویی، اختلاف بر سر این قرار دارد که کدام طرف میتواند شرایط عبور کشتیها از تنگه هرمز را تعیین کند. حکومت ایران میکوشد مانع استفاده شناورها از مسیرهای «تاییدنشده» خود شود و آمریکا نیز با اسکورت کشتیهای تجاری در پی حفظ رفتوآمد در این آبراه است.
انتقال نفت از تنگه هرمز پس از اختلال شدید در ماههای نخست جنگ ششماهه بهبود یافته و اکنون حدود دوسوم سطح پیش از جنگ برآورد میشود. واشینگتن در برخی روزها از ثبت حجم بالاتری خبر داده است.
با این حال، این روند همچنان شکننده است. ادامه حملات پهپادی یا موشکی میتواند خطر فعالیت کشتیهای تجاری را افزایش دهد، مالکان کشتیها و شرکتهای بیمه را نگران کند و انتقال نفت را بار دیگر کاهش دهد؛ حتی اگر حکومت ایران موفق به اصابت مستقیم به یک ناو آمریکایی نشود.
به نوشته گلفنیوز، از این منظر، مناقشه هرمز تنها بر سر باز یا بسته بودن فیزیکی تنگه نیست. موفقیت راهبرد آمریکا به این بستگی دارد که آیا واشینگتن میتواند اعتماد شرکتهای کشتیرانی را برای ادامه استفاده از این مسیر حفظ کند یا خیر.
تهدید آمریکا ناوگان نفتی ایران را هدف گرفت
تنگه هرمز در جریان جنگ یکی از مهمترین اهرمهای فشار تهران بوده است. افزایش عبور کشتیها تحت حفاظت آمریکا میتواند این اهرم را تضعیف کند، اما حمله به ناوهای آمریکایی نیز ممکن است هزینه سنگینی برای ناوگان نفتی ایران داشته باشد.
پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، هشدار داده است که اگر [حکومت] ایران به سوی شناورهای نیروی دریایی آمریکا شلیک کند، واشینگتن نفتکشهای این کشور را «منهدم و غرق» خواهد کرد.
به گزارش سیانان به نقل از دادههای خدمات ردیابی کشتی، بیش از ۵۰ نفتکش ایرانی در خلیج فارس و دریای عمان حضور دارند که نزدیک به ۲۰ فروند از آنها در حوالی جزیره خارک لنگر انداختهاند. گمان میرود بسیاری از نفتکشهای مستقر در آن منطقه حامل نفت خام باشند، اما بر اثر فشار آمریکا امکان خروج از خلیج فارس را نداشته باشند.
این وضعیت یکی از شریانهای باقیمانده درآمدی ایران را در معرض خطر قرار میدهد. تهران از یک سو میخواهد توان خود را برای ایجاد اختلال در تنگه هرمز حفظ کند و از سوی دیگر باید از واکنشی جلوگیری کند که زیرساختها و ناوگان نفتی آن را بیش از پیش هدف قرار دهد.
حمله آمریکا به قلب صادرات نفت ایران نزدیک شد
حمله به نفتکش «داونی» اهمیت ویژهای داشت، زیرا عملیات نظامی آمریکا را به جزیره خارک، مرکز اصلی صادرات نفت ایران، نزدیک کرد.
جزیره خارک در شمال خلیج فارس و حدود ۱۶ مایلی ساحل ایران قرار دارد و پیش از جنگ نزدیک به ۹۰ درصد صادرات نفت خام این کشور از طریق آن انجام میشد.
نیروهای آمریکایی پیشتر اهداف نظامی جزیره را هدف قرار داده بودند، اما تاسیسات اصلی نفتی آن، از جمله پایانهها، مخازن ذخیره و خطوط لوله، دستنخورده باقی مانده بود. حمله تازه نیز یک نفتکش را هدف قرار داد، نه زیرساختهای نفتی خارک.
با این حال، این حمله نشان داد که ادامه اقدامات تلافیجویانه ممکن است عملیات نظامی آمریکا را به زیرساختهایی نزدیکتر کند که برای درآمد نفتی ایران حیاتیاند.
آمریکا پیش از حمله به خدمه هشدار داد
یک فایل صوتی که ایراناینترنشنال اصالت آن را تایید کرده است، نشان میدهد یک هواپیمای نظامی آمریکا پیش از حمله به نفتکش «استارک ۱» به خدمه آن هشدار داده بود.
در این فایل، صدایی با لهجه آمریکایی اعلام میکند: «در حال آماده شدن برای شلیک به قسمت عقب کشتی شما هستم.» سپس ۱۰ دقیقه به خدمه فرصت داده میشود آن بخش از کشتی را ترک کنند. در هشدار بعدی نیز از آنان خواسته میشود وارد قایقهای نجات شوند و کشتی را تخلیه کنند.
رسانههای ایران اعلام کردند در حمله نزدیک جزیره خارک کسی کشته یا زخمی نشده است.
خطر رویارویی گستردهتر افزایش یافت
به نوشته گلفنیوز، حکومت ایران برای مختل کردن راهبرد آمریکا در تنگه هرمز لزوما نیازی به غرق کردن یک ناو هواپیمابر ندارد. حملات مستمر به نیروهای اسکورتکننده میتواند ناوهای آمریکایی را وارد عملیات دفاعی پیدرپی کند و شرکتهای تجاری را از استفاده از این مسیر بترساند.
با این حال، اصابت موفقیتآمیز به یک ناو آمریکایی، بهویژه حملهای که به کشته شدن نیروهای این کشور منجر شود، ممکن است واکنشی بسیار گستردهتر در پی داشته باشد و داراییهای نظامی و نفتی بیشتری را در ایران در معرض حمله قرار دهد.
به نوشته گلفنیوز، آمریکا نیز با این چالش روبهرو است که بدون کشیده شدن به چرخهای فزاینده از حملات تلافیجویانه، امنیت عبور کشتیها را تامین کند.
جریان انتقال نفت از تنگه هرمز از سر گرفته شده است، اما هدف قرار گرفتن ناوگان نفتی ایران از سوی آمریکا و تهدید تهران علیه کشتیهایی که از مسیرهای «تایید نشده» عبور میکنند، نشان میدهد هر حمله تازه میتواند این بهبود شکننده را معکوس کند و دامنه درگیری را گسترش دهد.
او خواستار وضع مقررات سختگیرانه و نظارت قضایی بر استفاده نیروهای انتظامی از دستگاههای خودکار پلاکخوان شده است.
بیل در گفتوگو با برنامه «شنبه در آمریکا» در شبکه فاکس نیوز گفت فناوریهایی مانند دوربینهای شرکت «فلاک» میتوانند به نیروهای انتظامی در مبارزه با جرم کمک کنند، اما استفاده از آنها بدون ضوابط روشن، حقوق و حریم خصوصی شهروندان را در معرض خطر قرار میدهد.
او گفت: «باید مراقب باشیم بیش از حد به سوی دیگر نرویم و حکومتی نظارتی شبیه چین ایجاد نکنیم؛ چیزی که قابلیتهای هوش مصنوعی در نهایت امکان آن را فراهم میکنند و همین حالا نیز در حال فراهم کردن آن هستند.»
دوربینهای فلاک پلاک خودروها را بهطور خودکار ثبت میکنند و اطلاعات بهدستآمده را برای استفاده در تحقیقات در اختیار نیروهای انتظامی قرار میدهند. منتقدان نگراناند که گسترش چنین سامانههایی، بدون محدودیتهای قانونی، امکان ردیابی گسترده رفتوآمد شهروندان را فراهم کند.
بیل گفت بهرهبرداری از مزایای امنیتی این فناوری نباید به ایجاد سامانهای فراگیر برای نظارت بر مردم منجر شود. به گفته او، تعیین قواعد روشن درباره نحوه استفاده از اطلاعات و نظارت دادگاهها برای جلوگیری از سوءاستفاده ضروری است.
شرکت «فلاک سیفتی» نیز ضمن دفاع از کاربرد محصولات خود، بر ضرورت ایجاد تعادل میان امنیت و حریم خصوصی تاکید کرده است. گرت لنگلی، مدیرعامل این شرکت، پیشتر در گفتوگو با فاکس نیوز گفته بود بحث درباره امنیت یا حریم خصوصی بهتنهایی کافی نیست و سیاستگذاران باید میان این دو موازنه برقرار کنند.
لنگلی گفت شرکت او پیشنهاد کرده است اطلاعات ثبتشده تنها هفت روز نگهداری شوند و افرادی که از این سامانه سوءاستفاده میکنند، پاسخگو باشند. او همچنین از نبود مقررات و سازوکارهای کافی برای نظارت بر استفاده از فناوریهای مشابه انتقاد کرد.
مدیرعامل فلاک سیفتی افزود این شرکت ممیزی استفاده از سامانه و بهرهگیری از ابزاری برای شناسایی رفتارهای غیرعادی را الزامی کرده است. او از نهادهای ناظر ایالتی خواست بهجای ممنوع کردن کامل این فناوری، بر پاسخگو کردن نیروهای انتظامی تمرکز کنند.
هشدار بیل در حالی مطرح میشود که فناوریهای مبتنی بر هوش مصنوعی با سرعت بیشتری وارد فعالیتهای پلیسی و امنیتی میشوند. مناقشه اصلی اکنون بر سر این است که چگونه میتوان از توانایی این ابزارها برای کشف جرم استفاده کرد، بیآنکه امکان نظارت دائمی و گسترده بر زندگی شهروندان فراهم شود.
این مذاکرات در آستانه سفر آنها به کییف و در حالی انجام شد که مسکو و کییف همچنان بر سر شرایط پایان جنگ اختلافهای عمیقی دارند.
به گزارش رویترز، دیدار ویتکاف و کوشنر با رییسجمهوری روسیه حدود سه ساعت طول کشید. پوتین در آغاز مذاکرات، وضعیت اوکراین را «دشوار» توصیف کرد و از تلاشهای ترامپ برای پایان دادن به جنگ چهارسالونیمه تمجید کرد.
ترامپ یک روز پیش از این دیدار گفته بود آمریکا پیشنهاد تازهای برای پایان دادن به جنگ دارد، اما جزئیاتی درباره آن ارائه نکرد. به گزارش رویترز، پوتین نیز گفت رییسجمهوری آمریکا با وجود آگاهی از پیچیدگی شرایط، تلاشهایش برای کمک به حل مناقشه روسیه و اوکراین را ادامه میدهد.
همزمان اکسیوس گزارش داد که هدف ویتکاف و کوشنر از این ماموریت، از سرگیری مذاکرات مستقیم روسیه و اوکراین است؛ مذاکراتی که شش ماه پیش متوقف شد و پس از آن، در آستانه زمستان، شدت درگیریها افزایش یافت.
بر اساس همین گزارش، پوتین در این نشست به فرستادگان ترامپ گفت که به میانجیگری آمریکا میان روسیه و اوکراین «اعتماد کامل» دارد. ویتکاف نیز از رییسجمهوری روسیه بهدلیل آزادی رابرت گیلمن، تفنگدار پیشین نیروی دریایی آمریکا، و موافقت با توقف موقت حملات هوایی در زمان سفر مذاکرهکنندگان آمریکایی به کییف تشکر کرد.
اکسیوس نوشت که مسکو و کییف با توقفی کوتاه در حملات هوایی موافقت کردهاند تا سفر فرستادگان آمریکا انجام شود. این رسانه افزود پوتین گفته است این وقفه از نیمهشب شنبه به وقت مسکو آغاز میشود و اوکراین نیز از شدت حملات خود کاسته است.
با این حال، روایت رویترز نشان میدهد که این توافق به معنای برقراری یک آتشبس فراگیر نیست. دیمیتری پسکوف، سخنگوی کرملین، گفت پوتین به ارتش روسیه دستور داده است از نیمهشب شنبه به مدت سه روز به کییف حمله نکند، اما روسیه هنوز با آتشبس گستردهتر سهروزه موافقت نکرده است.
به نوشته رویترز، ولودیمیر زلنسکی، رییسجمهوری اوکراین، نیز گفت با ویتکاف و کوشنر گفتوگو کرده و کییف آماده است تا پایان روز دوشنبه از حمله به مسکو خودداری کند.
پوتین وعده داد امنیت فرستادگان آمریکا در جریان سفر آنها به کییف تامین شود. اکسیوس به نقل از او نوشت: «تمام تلاش خود را برای تامین امنیت مذاکرات به کار خواهیم بست.»
این توقف محدود پس از چند روز حملات سنگین رخ میدهد. اکسیوس گزارش داد که روسیه در روزهای منتهی به این دیدار، حملات پهپادی و موشکی خود علیه کییف و دیگر شهرهای بزرگ اوکراین را بهشدت افزایش داده بود.
در سوی دیگر، وزارت دفاع روسیه روز شنبه از شناسایی ۵۳ پهپاد اوکراینی در حریم هوایی این کشور خبر داد؛ رقمی که به نوشته رویترز، بهطور محسوسی کمتر از میانگین ماههای اخیر بود. این کاهش همزمان با برگزاری جشنهای روز شهر مسکو و حضور صدها هزار نفر در برنامههای فضای باز پایتخت روسیه روی داد.
کریل دمیتریف، نماینده پوتین در امور سرمایهگذاری که در مذاکرات حضور داشت، پس از پایان نشست آن را «سفری مهم برای برقراری صلح» توصیف کرد. رویترز گزارش داد که دمیتریف همراه با یوری اوشاکوف، دستیار سیاست خارجی پوتین، در جلسه حاضر بود و پس از مذاکرات نیز فرستادگان آمریکایی را در فرودگاه مسکو بدرقه کرد.
ویتکاف و کوشنر قرار است پس از مسکو راهی کییف شوند. اکسیوس این سفر را عالیرتبهترین دیدار مقامهای آمریکایی از اوکراین از زمان آغاز دومین دوره ریاستجمهوری ترامپ توصیف کرد. به نوشته این رسانه، اگر هواپیمای دولت آمریکا حامل این دو فرستاده در اوکراین فرود بیاید، نخستین پرواز بینالمللی ورودی به این کشور از زمان آغاز جنگ در فوریه ۲۰۲۲ خواهد بود.
با وجود تحرکات دیپلماتیک تازه، فاصله میان مواضع مسکو و کییف همچنان چشمگیر است. کرملین روز جمعه بار دیگر تاکید کرد که اوکراین باید تمام قلمرو چهار منطقه مورد ادعای روسیه را واگذار کند و از برنامه پیوستن به ناتو دست بکشد؛ موضعی که به نوشته رویترز، مسکو آن را «تزلزلناپذیر» میداند.
اوکراین واگذاری مناطقی را که با تحمل هزینههای سنگین از آنها دفاع کرده است، رد میکند و چنین شروطی را هممعنای تسلیم میداند. تحلیلگران نظامی غربی نیز با توجه به سرعت پایین پیشروی نیروهای روسیه، تصرف کامل مناطق مورد نظر مسکو را بعید ارزیابی میکنند.
یک منبع نزدیک به کرملین پیش از انتشار خبر سفر فرستادگان ترامپ به رویترز گفت پوتین همچنان قصد دارد مناطق بیشتری را تصرف کند و تا پیش از تسلط روسیه بر بخش باقیمانده منطقه دونتسک، توافق بر سر خط مقدم را ممکن نمیداند. این منبع افزود پوتین بر اساس گزارش فرماندهانش انتظار دارد این هدف تا پایان سال محقق شود.
از زمان توقف آخرین مذاکرات صلح در فوریه، روسیه و اوکراین حملات دوربرد در عمق خاک یکدیگر را تشدید کردهاند و درگیریها در دریا نیز افزایش یافته است. رویترز گزارش داد که خطوط مقدم زمینی عمدتا ثابت مانده و روسیه در تلاش برای تصرف سراسر دونباس تنها پیشرویهای تدریجی داشته است.
اکنون فرستادگان ترامپ پس از شنیدن مواضع مسکو، راهی کییف میشوند تا با مقامهای اوکراینی گفتوگو کنند. نتیجه این سفر مشخص خواهد کرد که آیا توقف محدود حملات میتواند به ازسرگیری مذاکرات مستقیم منجر شود یا شکاف عمیق میان خواستههای دو طرف، بار دیگر تلاشهای دیپلماتیک را متوقف خواهد کرد.
برای مشتریان عراقی و اماراتی، این تحول در درجه اول به معنای دسترسی به راه و روشی تازه برای اتصال به اینترنت است. اما برای کاربران ایرانی، موضوع معنای متفاوتی دارد: آیا قانونیشدن استارلینک در نزدیکی مرزهای ایران میتواند مقابله با سانسور و خاموشی اینترنت را آسانتر کند؟
گسترش خدمات استارلینک در منطقه، زمانی اتفاق افتاده که اسپیسایکس در ژانویه ۲۰۲۶ هزینه اشتراک پایانههای فعال در ایران را بخشید و این هزینه در ماههای اخیر همچنان رایگان مانده است. کاربر ایرانی در حال حاضر مشکلی برای هزینه اشتراک استارلینک ندارد. مانع اصلی او دسترسی به خود تجهیزات است.
قانونیشدن استارلینک در عراق و امارات میتواند فشار را از همین گلوگاه بردارد. سختافزاری که تاکنون باید از به صورت قاچاق و با چندین واسطه تهیه میشد، حالا در دو بازار همسایه به کالایی قانونی و در دسترس تبدیل شده است. این اتفاق میتواند مسیر انتقال دستگاهها را کوتاهتر کند و قیمت آنها را در بازار سیاه ایران کاهش دهد.
تاثیر ورود هر دستگاه، تنها بر خریدارش محدود نخواهد ماند. برخی دارندگان استارلینک در ایران، اتصال خود را به شکل فیلترشکن یا VPN در اختیار دیگران قرار میدهند. بنابراین افزایش تعداد دیش های استارلینک میتواند به اتصال طیف بزرگتری از کاربران ایرانی به اینترنت منجر شود.
تجهیزات استارلینک حتی پیش از صدور مجوز عمومی امارات نیز در مناطق آزاد تجاری دبی پیدا میشدند. بخشی از دستگاههای موجود در ایران از همین مناطق تهیه و از طریق واسطهها، بنادر و لنجها وارد کشور میشدند. صدور مجوز عمومی امارات این مسیر را سهلتر خواهد کرد.
یک کیت استاندارد استارلینک اکنون در امارات با قیمتی حدود ۴۰۰ دلار عرضه میشود. تقاضای اولیه در دبی و ابوظبی اما به اندازهای بوده که ظرفیت برخی مناطق به سرعت تکمیل شد؛ اتفاقی که نشان میدهد بازار قانونی منطقه از مرحله وعده و صدور مجوز عبور کرده و فروش واقعی آغاز شده است.
از آن سو دو کشور ایران و عراق مرز زمینی طولانی، تجارت گسترده و رفتوآمدی دائمی دارند. کالاهای مختلف سالهاست بدون عبور از گمرک رسمی، از عراق و بهویژه اقلیم کردستان وارد بازار ایران میشوند.
احمد احمدیان، فعال اینترنت آزاد و مدیر موسسه غیرانتفاعی Holistic Resilience که برای گسترش دسترسی ایرانیان به استارلینک فعالیت میکند، میگوید اربیل از مبادی مهم ورود غیررسمی تجهیزات ارتباطی به ایران بوده است.
بهگفته او، قانونیشدن استارلینک در عراق میتواند پای تجار محلی، رانندگان، خودروهای مسافربری و افرادی را که مرتب میان دو کشور رفتوآمد میکنند، به این بازار باز کند. در دورههایی مانند اربعین، زیارت سالانه شیعیان که میلیونها مسافر میان ایران و عراق جابهجا میشوند، کنترل دقیق همه بارها دشوارتر میشود.
احمدیان پیشبینی میکند برخی مسافران و کاروانها، تجهیزات استارلینک را برای مصرف شخصی یا فروش به ایران بیاورند. به تعبیر او، این دستگاهها حتی ممکن است به نوعی «سوغاتی» سفر عراق تبدیل شوند.
اندازه دیش استارلینک نیز مهم است. مدل مینی تقریبا به اندازه یک لپتاپ است و پنهانکردنش، بهویژه در خودرو، آسانتر از دیشهای استاندارد است. عرضه رسمی مینی در عراق هنوز تایید نشده است، اما گسترش بازار قانونی استارلینک در خلیج فارس میتواند دسترسی منطقهای به مدلهای مختلف را افزایش دهد.
بهایی که با خاموشی بالا میرود
بازار سیاه استارلینک در ایران به وضعیت سیاسی و مدت خاموشی اینترنت واکنش مستقیم نشان میدهد.
بر اساس دادههای گردآوریشده Starlink4Iran، قیمت فروش یک کیت استاندارد در ایران در اوج خاموشی اینترنت در ژانویه ۲۰۲۶، به حدود سه هزار دلار و قیمت مینی به حدود ۲۳۰۰ دلار رسید. پس از بازگشت ناقص اینترنت، قیمتها کاهش یافتند، اما تا پایان ماه اوت، قیمتها در بازار سیاه حدود ۲۱۰۰ دلار برای مدل استاندارد و ۱۸۵۰ دلار برای مینی بودند.
به این ترتیب، دستگاهی که اکنون در امارات حدود ۴۰۰ دلار فروخته میشود، در بازار سیاه ایران بیش از پنج برابر قیمت دارد. این اختلاف فقط مربوط به سود فروشنده نیست. تعدد واسطهها، خطر مصادره دستگاه، مجازات احتمالی فروشنده، هزینه انتقال پنهانی و افزایش ناگهانی تقاضا، همگی در قیمت نهایی نقش دارند.
بازارهای قانونی عراق و امارات همه این هزینهها را از بین نخواهد برد، اما میتوانند از تعداد واسطهها بکاهند و بخشی از هزینه انتقال را کاهش دهند. پایینآمدن قیمت و افزایش حاشیه سود هم ممکن است افراد بیشتری را به قاچاق این تجهیزات ترغیب کند.
برای بسیاری از روزنامهنگاران، فعالان مدنی، کسبوکارها و خانوادههای ایرانی، استارلینک دیگر فقط ابزاری برای دور زدن فیلترینگ نیست. پس از تجربه خاموشیهای مکرر، این فناوری به نوعی مسیر اتصال پشتیبان، در برابر خاموشی اینترنت به دست حکومت تبدیل شده است. پس احتمالا میزان تقاضا همچنان بالا خواهد ماند.
یک دستگاه برای دهها نفر
جمهوری اسلامی بارها در بحران ارتباط کاربران ایرانی را با اینترنت قطع کرده و همزمان شبکه داخلی و خدمات مورد تایید حکومت را باز نگه داشته است. این ساختار که در ایران با عنوان «شبکه ملی اطلاعات» یا NIN شناخته میشود، اجازه میدهد در مواقع قطعی اینترنت، برخی از خدمات داخلی کار کند.
برخی فعالان حوزه دسترسی اینترنت، راهی یافتهاند تا بتوان از شبکه ملی اطلاعات برای رسیدن به یک اتصال استارلینک استفاده کرد. برای نمونه، NasNet Connect میتواند اینترنت داخلی و استارلینک را روی یک روتر ترکیب کند. کاربران از طریق شبکه ملی اطلاعات (NIN) به یک دروازه یا گیت متعلق به صاحب دیش متصل میشوند و ترافیک بینالمللی آنان، از استارلینک خارج میشود.
در این معماری، ممکن است که ارتباط اولیه کاربر با دروازه محلی، همچنان از زیرساخت مخابراتی ایران عبور کند، اما راه خروج از زیرساخت مخابراتی به دروازههای بینالمللی اینترنت، دیگر تحت کنترل حکومت نیست چون از دیش استارلینک خارج میشود.
یک دیش استارلینک میتواند برای پیامرسانی، مرور وب و استفادههای سبک، ترافیک حدود ۲۰ تا ۳۰ کاربر را بر دوش بکشد. بدیهی است که تماشای ویدئو، تماس تصویری و دانلود سنگین میتواند تعداد کاربران را کاهش دهد.
اما در این بین مدلی تجاری پدیدار میشود. صاحب دیش میتواند با فروش فیلترشکن یا VPN، بخشی از هزینه خرید را جبران و حتی به طور ثابت درآمدزایی کند. این حاشیه سود ممکن است افراد بیشتری را به خرید، قاچاق و راهاندازی فیلترشکنهای مبتنی بر استارلینک ترغیب کند.
البته چنین شبکههایی کاملا غیرقابل شناسایی نیستند. حکومت میتواند پروتکلهای ارتباطی را مختل، سرورها را شناسایی یا برای یافتن محل دیش تلاش کند. با این حال، توزیع مسیرهای اتصال در بین تعداد زیادی از دیشهای خصوصی، مقابله متمرکز با آنها را دشوار خواهد کرد.
بازار چهلتکه عراق
تبدیل عراق به بازاری برای فراهم کردن تجهیزات استارلینک برای کاربران ایرانی، البته بیمانع و فوری نیست. مجوز استارلینک را هیات ارتباطات و رسانه عراق صادر کرده، اما وزارت ارتباطات این کشور میگوید قرارداد مستقلی با اسپیسایکس امضا نشده و با بخشهایی از طرح، از جمله قیمتگذاری، عبور ترافیک از قطر و نبود ایستگاه زمینی در عراق، مخالف است.
در مقابل، نهاد تنظیم مقررات عراق میگوید مجوز معتبر است و ضمیمه امنیتی آن امکان شناسایی دستگاهها و پاسخ به درخواستهای قانونی را فراهم میکند.
بنابراین و براساس گزارش ۹۶۴ مدیا درباره اختلاف نهادهای عراقی، خرید قانونی استارلینک در عراق لزوما خریدی ناشناس نخواهد بود.
طبق آخرین موضع اعلامشده دولت اقلیم کردستان،این اقلیم نیز مقررات جداگانه خود را دارد. تا اوایل سپتامبر، توافق نهایی میان دولت اقلیم و اسپیسایکس اعلام نشده بود و مقامهای اقلیم خواستار تعطیلی فروشگاههای بدون مجوز و جلوگیری از ورود دستگاههای ثبتنشده شده بودند.
با این حال، بازار واقعی همین حالا هم شکل گرفته و بهگفته مقامات عراقی، پیش از صدور این مجوز، حدود ۴۰ هزار پایانه غیرقانونی در عراق فعال بودند و نزدیک به ۲۰۰ هزار نفر از آنها استفاده میکردند.
براساس آمار بازار غیررسمی عراق، در میان این کاربران مقامات دولتی و نهادهای امنیتی هم حضور دارند.
به همین دلیل شبکه خرید، نصب و پشتیبانی استارلینک در عراق از قبل وجود داشته است. اختلافات میان مقامات این کشور ممکن است رشد بازار رسمی را کند کند، اما بعید است شبکهای با دهها هزار دستگاه را از بین ببرد.
رایگان، اما بدون تضمین
استارلینک در ایران مجوز رسمی ندارد و خرید یک دستگاه در عراق یا امارات تضمین نمیکند که آن پایانه با همان حساب در ایران کار کند. کنترل نهایی فعالسازی و ادامه فعالیت همچنان در اختیار اسپیسایکس است.
این شرکت در ژانویه ۲۰۲۶، همزمان با قطع گسترده اینترنت ایران، هزینه اشتراک پایانههای فعال در داخل کشور را بخشید. آسوشیتدپرس در آن زمان گزارش داد که دارندگان دیش استارلینک در ایران، میتوانند بدون پرداخت هزینه ماهانه متصل شوند. اسپیسایکس جزئیات این تصمیم و مدت اعتبار آن را اعلام نکرد.
احمدیان میگوید پایانههای فعال در ایران در ماههای اخیر همچنان هزینه اشتراک نپرداختهاند. بهگفته او، برخی حسابهایی که پیشتر به دلیل پرداختنشدن هزینه غیرفعال شده بودند نیز دوباره به شبکه متصل شدند.
این وضعیت به معنای تضمین فعالشدن هر دستگاه تازهوارد نیست. روشن نیست که این معافیت تا چه زمانی ادامه خواهد داشت یا اسپیسایکس برای پایانههایی که از عراق یا امارات وارد ایران میشوند نیز، بهطور خودکار سرویس رایگان فراهم کند.
با این حال استفاده از استارلینک در ایران همچنان پر خطر است و جرمانگاری شده. جمهوری اسلامی این تجهیزات را غیرقانونی میداند و برای پارازیتاندازی، ارسال سیگنالهای جعلی موقعیتیاب و یافتن و مجازات کاربران تلاش کرده است.
استارلینک عراق و امارات جایگزین اینترنت عمومی ایران نخواهد شد. تجهیزات همچنان برای بسیاری از مردم گراناند و استفاده از آنها میتواند خطر امنیتی جدی داشته باشد.
اما رایگان ماندن این سرویس در ایران و نزدیکترشدن بازار قانونی تجهیزات استارلینک به مرزهای این کشور، همزمان دو مانع موجود در مسیر را کوتاهتر کردهاند.
این تحولات کلید خاموشی اینترنت ایران را از چنگ متولیاناش خارج نمیکنند، اما میتوانند تعداد درهایی را که با چرخاندن آن قفل میشوند، کمتر کنند.
