اوسیسیآرپی، پروژه گزارشدهی در مورد جرایم سازمانیافته و فساد، در گزارشی تازه فاش کرد که علی انصاری، موسس بانک ورشسکته آینده، مالک عمارتی لوکس در یکی از گرانترین خیابانهای لندن است. انصاری سال ۲۰۱۴ این ملک را به قیمت ۵۲ میلیون دلار (به پول امروز ۶۵ میلیون دلار) خریداری کرد.
بر اساس این گزارش که ۱۵ آبان منتشر شده است، اسناد رسمی ثبت املاک که اوسیسیآرپی دیده است نشان میدهد علی انصاری ۵۶ ساله که به اتهام تامین مالی سپاه پاسداران تحت تحریم دولت بریتانیا است، مالک رسمی این عمارت مجلل ۱۸۶۰ متری در بلوار بیشاپز در شمال لندن است.
بررسیهای اوسیسیآرپی همچنین نشان می دهد اطلاعات هویتی مندرج در این اسناد با اطلاعات موجود در یک پرونده ثبتی مربوط به شرکت فرانسوی در سال ۲۰۱۷ مطابقت دارد که در آن، انصاری این ملک را بهعنوان محل اقامت خود معرفی کرده بود.
این ملک اعیانی که قیمت خرید آن بر اساس ارزش روز بیش از ۶۵ میلیون دلار است دارای سه سالن بزرگ پذیرایی، استخر سرپوشیده، سالن سینما، اتاق بازی، کتابخانه و هشت اتاق خواب سوئیتدار و مجهز به سرویس بهداشتی مجزا است.
دولت بریتانیا هشتم آبان اعلام کرد یک فرد جدید را به دلیل «حمایت از فعالیتهای خصمانه جمهوری اسلامی» به فهرست تحریمهای خود علیه جمهوری اسلامی اضافه کرده است.
لندن از این فرد با نام علی انصاری (علیاکبر انصاری)، متولد پنجم دی ۱۳۴۷ در قزوین و دارنده سه پاسپورت از کشورهای ایران، سنت کیتس و نویس، و قبرس یاد کرده است.
بر اساس این تحریم، داراییهای انصاری در بریتانیا مسدود میشود و او از سفر به خاک این کشور منع شده است.
امپراتوری املاک در لندن
تحقیقات پروژه گزارشدهی در مورد جرایم سازمانیافته و فساد، نشان میدهد این ملک در فهرست املاک پیشتر شناختهشده انصاری در بریتانیا قرار نداشته است.
او پیشتر مالک ۱۲ خانه دیگر در همان خیابان بود که همگی به نام شرکت «Birch Ventures Limited» ثبت شدهاند؛ شرکتی مستقر در جزیره «من» (Isle of Man) که مالک آن خود انصاری است.
این ۱۲ ملک در سال ۲۰۱۳ در مجموع به بهای تقریبا ۱۱۲ میلیون دلار خریداری شد و مجله بریتانیایی «Private Eye» ماه گذشته برای نخستینبار جزئیات آنها را منتشر کرد.
در ادامه گزارش تازه این مجموعه آمده است که محققان این پروژه برای دریافت نظر با دفتر اجرای تحریمهای مالی بریتانیا (OFSI) و وکلای علی انصاری تماس گرفتهاند، اما تا زمان انتشار گزارش پاسخی دریافت نکرده است.
این سازمان در پایان تاکید کرد که بررسیهای جدید درباره سایر داراییهای خارجی وابسته به انصاری در بریتانیا، قبرس و امارات همچنان ادامه دارد.
بانک مرکزی جمهوری اسلامی اول آبان در بیانیهای اعلام کرد با توجه به زیان انباشته ۵۵۰ هزار میلیارد تومانی، اضافه برداشت ۳۱۳ هزار میلیارد تومانی، کفایت سرمایه منفی ۶۰۰ درصدی، ناترازی شدید نقدینگی و عدم بازگشت ۸۰ درصد تسهیلات پرداختی، «انحلال بانک آینده امری ضروری» بوده است.
پس از آن در دوم آبان نیز انصاری در واکنش به انحلال این بانک پیامی منتشر کرد که در آن بدون اشاره به بدهیهای کلان، فعالیت بانک آینده «مجاهدت» و نمادی از «تلاش و هوشمندی» خوانده شد.
انصاری چهره نزدیک به مجتبی خامنهای، پسر رهبر جمهوری اسلامی و برای بسیاری از شهروندان، نماد دیگری از «فساد ساختاری حکومت» است.
خبرگزاری فارس پنجشنبه ۱۵ آبان در گزارشی خبر داد که قیمت نان در مشهد از چهارشنبه شب ۱۴ آبان گران شده است و به نقل از یکی از ساکنان این شهر نوشت: «مگر قرار است در سال چند بار نان گران شود؟»
در این مورد علی اکبر کوهپیگر، رییس اتحادیه نانوایان مشهد، با تایید افرایش قیمت نان به فارس گفت که نان در نانواییهای دولتی ۱۵ درصد گران شده است.
او در مورد دلیل استفاده نانوایان از کارتخوان دوم گفت: «این افزایش قیمت طبق مصوبه استانی صورت گرفته است و با توجه به اینکه اجرای قیمت جدید بر روی کارت خوانهای نانینو وجود نداشت، نانوایان از کارتخوان دیگری برای قیمت اصلاح شده استفاده میکنند.»
سامانه نانینو در سال ۱۴۰۱ با هدف «رصد الکترونیکی زنجیره عرضه نان، جلوگیری از قاچاق آرد، کاهش مصرف بیرویه گندم و هدفمند شدن یارانهها» راهاندازی شد.
در طرح دولت برای اجرای سامانه «نانینو» قرار بود با استفاده از کارتخوانهای هوشمند، خرید نان ثبت شود و دولت بر پایه میزان فروش، یارانه نانوایان را پرداخت کند.
اما نانوایان میگویند خطاهای سامانه، قطعیهای مکرر برق و تأخیر در پرداخت یارانهها، باعث زیان و اختلال در کار آنها شده است. همزمان، گزارشهایی از افزایش دوباره و بیسروصدای قیمت نان در برخی شهرها منتشر شده است.
روزنامه همشهری نوشت بازار نان همچنان ناآرام است؛ مردم از گرانی میگویند و نانوایان از زیان. این در حالی است که قیمت نان با مجوز دولت پزشکیان در مردادماه ۵۲ درصد افزایش یافت و قرار بود مابهالتفاوت هزینهها با یارانه جبران شود؛ وعدهای که به گفته نانوایان هنوز عملی نشده است.
به نوشته همشهری، نتیجه این وضعیت نانهایی «گرانتر، کوچکتر و بیکیفیتتر» است.
محمدجواد کرمی، رئیس کارگروه آرد و نان اتاق اصناف ایران، گفت دولت از ابتدای تابستان هیچ پرداختی بابت کمکهزینه نانواییها نداشته و همین امر موجب نارضایتی و افزایش تخلفات شده است. او افزود قیمت واقعی نان باید بیش از ۱۰۰ درصد افزایش مییافت، اما دولت تنها با رشد ۵۲ درصدی موافقت کرد و وعده جبران مابهالتفاوت را داد که هنوز انجام نشده است.
پیش از افزایش رسمی قیمتها در مشهد، مقامات دولتی هرگونه افزایش دوباره قیمت نان را تکذیب کرده بودند.
دادههای مرکز آمار ایران حاکی است که در یکسال منتهی به مهر سال جاری؛ نان، غلات، میوهها و خشکبار ۱۰۰ درصد گران شدهاند و تورم سبزیجات نیز بیش از ۷۷ درصد بوده است.
بهدنبال سیاستهای ناکارآمد جمهوری اسلامی در زمینههای اقتصادی، سیاست داخلی و سیاست خارجی طی دهههای اخیر، تورم فزاینده زندگی شهروندان، بهویژه اقشار کمدرآمد، را بهشدت تحت تاثیر قرار داده و قیمت کالاهای اساسی با جهشی بیسابقه روبهرو شده است.
یک مقام ارشد ایالات متحده به خبرگزاری رویترز گفت که انتظار میرود شامگاه پنجشنبه ۱۵ آبان اعلام شود که قزاقستان تازهترین کشوری است که به «توافقنامههای ابراهیم» میپیوندد؛ توافقهایی که روابط میان اسرائیل و برخی کشورهای مسلمان را عادی کردهاند.
قزاقستان در حال حاضر دارای روابط کامل دیپلماتیک و پیوندهای اقتصادی با اسرائیل است، بنابراین این اقدام عمدتا جنبهای نمادین خواهد داشت.
قاسم جومارت توقایف رییسجمهوری قزاقستان، قرار است پنجشنبه در کاخ سفید با دونالد ترامپ، رییسجمهوری ایالات متحده، و چهار رهبر دیگر آسیای مرکزی دیدار کند.
آمریکا در پی آن است که نفوذ خود را در منطقهای افزایش دهد که مدتهاست تحت سلطه روسیه بوده و در سالهای اخیر بیش از پیش مورد توجه چین قرار گرفته است.
بازگشت ویتکاف برای اعلام رسمی
نماینده ویژه آمریکا، استیو ویتکاف، پیشتر در یک مجمع تجاری در فلوریدا اعلام کرده بود که برای شرکت در مراسم اعلام نام این کشور به واشینگتن بازخواهد گشت، بدون آنکه نام کشور مربوطه را فاش کند.
پایگاه خبری اکسیوس نخستین رسانهای بود که گزارش داد این کشور، قزاقستان است.
خبرگزاری رویترز به نقل از یک منبع آگاه دیگر نوشت امید ایالات متحده این است که پیوستن قزاقستان بتواند به احیای توافقنامههای ابراهیم کمک کند؛ روندی که در جریان جنگ غزه متوقف شده بود.
ترامپ بارها اعلام کرده است که قصد دارد دامنه این توافقنامهها را که در دوران نخست ریاستجمهوریاش میانجیگری کرده بود، گسترش دهد.
در سال ۲۰۲۰، امارات متحده عربی و بحرین در چارچوب «توافقنامههای ابراهیم» با میانجیگری ترامپ روابط خود را با اسرائیل برقرار کردند. مراکش نیز در همان سال روابط دیپلماتیک خود را با اسرائیل برقرار کرد.
ترامپ نسبت به چشمانداز پیوستن عربستان سعودی، قدرت عمده منطقهای، به این توافقها پس از آتشبس اخیر در غزه خوشبین بوده است، اما ریاض هیچ نشانهای از تمایل به پیشرفتن در این مسیر نشان نداده، مگر آنکه حداقل مسیر روشنی بهسوی تشکیل کشور فلسطین ترسیم شود.
انتظار میرود محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی، تا چند روز دیگر در کاخ سفید با ترامپ دیدار کند.
سایر کشورهای آسیای میانه
سایر کشورهای آسیای میانه، از جمله آذربایجان و ازبکستان، که هر دو روابط نزدیکی با اسرائیل دارند، نیز از مدتی پیش بهعنوان نامزدهای احتمالی برای پیوستن به توافقنامههای ابراهیم مطرح بودهاند.
این توافقها یکی از دستاوردهای شاخص سیاست خارجی ترامپ در نخستین دوره ریاستجمهوریاش محسوب میشود.
این قطعنامه پنجشنبه ۱۵ آبان در جریان شصتوسومین اجلاس عمومی یونسکو که در شهر سمرقند ازبکستان برگزار شد، به تصویب اعضای یونسکو رسید.
بر اساس گزارشها، مصر، عراق، کلمبیا، هند، نیجریه، الجزایر، پاکستان، بنگلادش، کنیا، سنگال، ارمنستان و لهستان از جمله کشورهایی بودند که در تصویب منشور کوروش بهعنوان نخستین منشور حقوق بشر و تنوع فرهنگی، حمایت خود را از پیشنهاد ایران و تاجیکستان نشان دادند.
وزارت امور خارجه تاجیکستان در بیانیهای نوشت که این سند اهمیت تاریخی و معنوی «منشور کوروش» را به عنوان «یکی از نخستین متون انسانگرایانه که ارزشهای آزادی وجدان، احترام به تنوع فرهنگی و همزیستی مسالمتآمیز را ترویج میکند»، برجسته میسازد.
این وزارتخانه افزود: «تصویب این قطعنامه سهم ارزشمندی در تقویت ارزشهای جهانی انسانی، ترویج تفاهم متقابل میان تمدنها و پیشبرد گفتوگوی میان فرهنگی در چارچوب یونسکو دارد.»
منشور کوروش، در سال ۵۳۸ پیش از میلاد به دستور کوروش به زبان اکدی بر روی یک استوانه گلی حکاکی شده است. این منشور به عنوان یکی از کهنترین اسناد حقوق بشر در جهان شناخته میشود و در موزه بریتانیا نگهداری میشود.
در این متن از جمله به آزادسازی ملتها و بازگشت آنها به سرزمینهای خود پرداخته و نوشته شدهاست:«من فرمان دادم تمام نیایشگاههای ویران شده را از نو بسازند و خدایان را به جاهای خود بازگردانم.من بردهداری را برانداختم و به بدبختیهای آنان پایان بخشیدم.هر کسی آزاد است هر دینی را که میخواهد داشته باشد و در هر کجا که مایل است سکونت کند.»
خبرگزاریهای ایران هم گزارش دادند که طبق این تصمیم، یونسکو موظف است «آموزههای برگرفته از منشور کوروش را در برنامههای آموزشی، فرهنگی و حقوق بشری خود تقویت کند.»
پیشنهاد مشترک ایران و تاجیکستان در زمینه منشور کوروش در شرایطی ارائه شده است که جمهوری اسلامی در سالهای اخیر محدودیتهای گستردهای را در زمینه بزرگداشت نمادهای ملی اعمال کرده است.
پیشتر ویدیوهای رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدادند مقامهای جمهوری اسلامی هفتم آبانماه، «روز بزرگداشت کوروش کبیر»، مسیر و ورودی مجموعه کاخهای پاسارگاد و مقبره این پادشاه هخامنشی در استان فارس را مسدود کردند.
شماری از شهروندان با ارسال پیامها و ویدیوهایی به ایراناینترنشنال گفتند نیروی انتظامی، بسیج و سپاه پاسداران، مسیرهای منتهی به پاسارگاد را مسدود کرده و مانع ورود مردم به این مجموعه شدهاند.
جمهوری اسلامی در طول چند دهه حکمرانی خود به روشهای مختلف کوشیده است مانع از اقبال روزافزون مردم به آیینها و سنتهای باستانی ایرانی و اماکن و میراث پیش از اسلام شود.
حکومت ایران در راستای این سیاست خود، در چندین نوبت تخت جمشید و پاسارگاد را در روز بزرگداشت کوروش کبیر تعطیل کرده است.
با این حال، رویکرد حکومت در جریان جنگ ۱۲ روزه و زیر آتش حملات اسرائیل، ناگهان دستخوش تغییر شد و مقامات و حامیان جمهوری اسلامی برای مدتی پای مفاهیم و نمادهای ملی و میهنی را به میان کشیدند.
این در حالی است که در سرود رسمی جمهوری اسلامی حتی یک بار نام ایران برده نشده و در قانون اساسی نیز نام ایران زیر سایه اسلام قرار دارد.
به گزارش رسانهها در ایران، استانهای زنجان، چهارمحالوبختیاری و اصفهان با حدود ۲۵ میلیون تومان، در رتبههای بعدی بیشترین هزینه ماهانه خانوار در سال ۱۴۰۳ قرار داشتهاند.
در همین حال، استان سمنان با ۱۲.۸ میلیون تومان کمترین هزینه ماهانه خانوار را داشته است.
استانهای کرمان، آذربایجانغربی و ایلام نیز از جمله استانهایی بودند که هزینه ماهانه خانوار در آنها در رتبه پایینی بوده است.
پیشتر مریم رضاپور، مدیرکل دفتر جمعیت، نیروی کار و اقتصاد خانوار مرکز آمار ایران، ۲۶ مرداد سال جاری به روزنامه تعادل گفته بود که مسکن و مسائل مربوط به مسکن میتواند تا «۵۷ درصد هزینههای خانوار ایرانی» را شامل شود.
با این همه، به گزارش سایت خبرآنلاین، حسین احمدی، کارشناس اقتصاد مسکن، ۱۱ آبان اشاره کرده بود که «در برخی دهکهای درآمدی این سهم به بیش از ۷۰ درصد هم میرسد.»
رضاپور در بخشی از گفتوگوی خود با روزنامه تعادل با اشاره به دادههای طرح آمارگیری درآمد و هزینه خانوار افزوده بود متوسط هزینه سالانه یک خانوار شهری در سال ۱۴۰۳ حدود «۲۷۰ میلیون تومان» بود که نسبت به سال قبل «۳۰ درصد» افزایش داشته است.
او اشاره کرده بود که از این میزان، «۶۳ میلیون تومان» نزدیک به ۲۴ درصد مربوط به هزینههای خوراکی و دخانی و «۲۰۰ میلیون تومان» حدود ۷۷ درصد مربوط به هزینههای غیرخوراکی بوده است.
قبل از آن، خبرگزاری مهر هشتم خرداد سال جاری در مورد «وضعیت هزینههای خانواده ایرانی» نوشته بود که مسکن با سهم ۴۲.۲ درصدی بیشترین سهم از هزینه ماهانه خانوار ایرانی را به خود اختصاص میدهد، و افزود افرادی که صاحبخانه هستند در وضعیت بهتری قرار دارند، اما مستأجران و افرادی که با وام خانهدار شدهاند، در برنامه ریزی های خود با فشارهای مالی بیشتری رو به رو هستند.
بر اساس این گزارش، خرید خوراکی و هزینههای خورد و خوراک، ۲۵ درصد هزینههای ماهیانه خانوار ایرانی را به خود اختصاص میدهد.
پس از آن هم بهداشت و درمان، حملونقل و ارتباطات، به ترتیب با سهم نه درصد و هشت درصد در رتبههای بعدی قرار میگیرند. سهم لوازم، اثاث و خدمات همراه با هزینه پوشاک و کفش نیز حدود سه درصد است.
«کارگر برای زنده ماندن هم با مشکل مواجه است»
سمیه گلپور، رئیس کانون عالی انجمنهای صنفی کارگران ایران، پنجشنبه ۱۵ آبان در مورد وضعیت معیشتی جامعه کارگری و بحران فزاینده خط فقر ، از ناتوانی دولت در کنترل تورم و رسیدگی به حقوق کارگران انتقاد کرد.
انتقاد از ناتوانی دولت در شرایطی مطرح شد که احمد میدری، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، در سال جاری چند بار مخالفت دولت با افزایش دستمزد کارگران را اعلام کرده است.
در این ارتباط، یک فعال کارگری به ایران اینترنشنال گفت: «وزیر کار و دولت در واقع چیزی کە بشود اسمش را دلیل گذاشت، ندارند. نه تنها با سکوت با اعتراضات گسترده و همه روزه که برای افزایش دستمزد انجام می شوند، برخورد می کنند، بلکه خود دولت به طور مرتب خدمات دولتی مانند، آب، برق، گاز، حذف یارانههای نان و دارو، پولیسازی آموزش و درمان هزینههای زندگی را گرانتر میکند.»
او افزود: «اگر قبلا سیاست دولت، منجمد کردن دستمزدها بود، حالا سیاست کاهش دستمزدها را در پیش گرفته است.»
به اعتقاد این فعال کارگری، «در خیلی از شرکتها، مزایای جنبی دستمزد را که قانونی است و کمک خرج کارگر محسوب میشود، نمیپردازند، و حتی در خیلی از شرکتها، حق بیمه کارگر را از دستمزدش کم میکنند ولی آن را به حساب تامین اجتماعی واریز نمیکنند و عملا کارگر را از تامین دارو و درمان محروم میکنند.»
او اضافه کرد: «شکایات کارگری روز به روز بیشتر میشود ولی وزارت کار و سایر دستگاههای دولتی به آنها توجه ندارند و یا به نفع کارگر رای صادر نمیکنند. بخشی از این فشارها، به نوعی، امتیاز دادن به کارفرمایان است.»
در حال حاضر، پایه دستمزد ماهانه کارگران مشمول قانون کار در سال جاری کمتر از ۱۱ میلیون تومان و با احتسب مزایا در حدود ۱۵ میلیون تومان است.
گلپور با اشاره به تورم افسارگسیخته در حوزه خوراکیها گفت: «تورم نقطهای در بخش خوراکیها حدود ۶۴درصد است و تورم کلی نیز در حدودِ ۴۸ درصد متغیر است.»
او افزود حداقل حقوق کارگران برای خانوادههای دو تا سه نفره با احتساب مزایا نمیتواند هزینههای سبد معیشت را که بین ۴۰ تا ۵۰ میلیون تومان است، پوشش دهد و این وضعیت نشان میدهد که کارگر برای زنده ماندن هم با مشکل مواجه است.
حمید حاجاسماعیلی، کارشناس بازار کار، چهارشنبه ۱۴ آبان به سایت خبرآنلاین گفته بود که با توجه به بررسیهای میدانی و جمعبندیها و محاسبات علمی و ریاضی که در خصوص قیمت کالاها و نرخ تورم وجود دارد، برآوردها این است که «خط فقر نسبی بالای ۵۵ میلیون تومان» است.
ایلنا پنجشنبه ۱۵ آبان نوشت که تورم افسارگسیخته، قیمتهای سرسامآور و بیثباتی اقتصادی، زندگی میلیونها کارگر را به یک مبارزه روزانه برای «زنده ماندن» تبدیل کرده است.
این خبرگزاری نوشت: میلیونها خانواده کارگری امنیت شغلی ندارند، سبد معیشتشان هر روز بیثباتتر میشود و برنامه عملی برای اصلاح پایه حقوق و تطبیق آن با خط فقر واقعی وجود ندارد.
خبرگزاری مهر چهارشبه ۱۴ آبان از دولت خواسته بود «ادراک عمومی از وضعیت اقتصادی را بازسازی» کند و هشدار داده بود در غیر این صورت، حتی بهبود شاخصهای اقتصادی نیز بدون اعتمادسازی و مدیریت ذهنی جامعه، به «ترمیم امنیت روانی مردم و ثبات اجتماعی» منجر نخواهد شد.
بهدنبال سیاستهای ناکارآمد جمهوری اسلامی در زمینههای اقتصادی، سیاست داخلی و سیاست خارجی طی دهههای اخیر، تورم فزاینده زندگی شهروندان، بهویژه اقشار کمدرآمد، را بهشدت تحت تاثیر قرار داده و قیمت کالاهای اساسی با جهشی بیسابقه روبهرو شده است.
