یک تحلیل منتشرشده در هاآرتص استدلال می‌کند که جنگ با [حکومت] ایران باید به‌گونه‌ای پایان یابد که تهدید وجودی علیه اسرائیل برای همیشه برطرف شود؛ هدفی که نویسنده آن را در نابودی کامل توان هسته‌ای ایران می‌داند.
در این یادداشت با ارجاع به متون مذهبی یهودی از جمله «هاگادای فصح»، تاکید شده است که مفهوم «برخاستن دشمنان برای نابودی یهودیان» در طول تاریخ تکرار شده و اکنون نیز در قالب «تهدید ایران» ادامه یافته است.
نویسنده با اشاره به جنگ جاری، می‌نویسد اسرائیل در مقطعی قرار دارد که می‌تواند «نیروی اصلی» تهدیدکننده را از میان بردارد و این وضعیت را به نقطه پایانی برای یک تهدید تاریخی تبدیل کند. به‌گفته او، تنها در این صورت است که این روایت تاریخی می‌تواند به گذشته تعلق بگیرد، نه واقعیتی جاری.
در ادامه این تحلیل، جمهوری اسلامی به‌عنوان یک «تهدید وجودی [علیه اسرائیل]» معرفی شده و تاکید شده است که برای تضمین آینده، اسرائیل باید توان هسته‌ای [حکومت] ایران را به‌طور کامل نابود کند. نویسنده می‌نویسد چنین هدفی «دست‌یافتنی» است و تحقق آن می‌تواند امکان «تنفس آسوده» را برای اسرائیل فراهم کند.
این یادداشت همچنین به پیشینه تاریخی جنگ‌های اسرائیل با کشورهای عربی اشاره کرده و آن‌ها را نمونه‌هایی از تهدیدهای وجودی پیشین دانسته که با پیروزی نظامی دفع شده‌اند. با این حال، در این تحلیل، [حکومت] ایران به‌عنوان تهدیدی متفاوت و گسترده‌تر توصیف شده که به‌ویژه از طریق برنامه هسته‌ای خود می‌تواند موازنه منطقه‌ای و جهانی را تحت تاثیر قرار دهد.
نویسنده در پایان نتیجه می‌گیرد که موفقیت در این جنگ تنها زمانی کامل خواهد بود که توانایی‌های هسته‌ای ایران به‌طور کامل از میان برود و تهدیدی که به گفته او «در هر نسل تکرار شده»، دیگر امکان تکرار نیابد.
