یادداشت و تحلیل

سفر دونالد ترامپ به پکن ظاهراً دو نکته را درباره رویکرد چین به بحران ایران تایید کرده است: پکن مایل است به جلوگیری از تشدید بیشتر بحران کمک کند، اما نه به بهای تضعیف تهران.

اوایل ورود اینترنت، بسیاری آن را فقط یک فناوری تازه یا ابزار سرگرمی می‌دانستند؛ اما به‌تدریج اینترنت از یک امکان جانبی خارج شد و به بخشی از جریان اصلی زندگی تبدیل شد؛ تا جایی که امروز بخش بزرگی از کار، ارتباطات، آموزش و حتی تجربه ما از جهان بدون آن قابل تصور نیست.

متیو شارپ و نیت سوانسون، که هر دو سال‌ها در دولت‌های آمریکا بر روی پرونده هسته‌ای ایران کار کرده‌اند، در مقاله‌ای دستیابی به یک توافق هسته‌ای جدید و موثر با تهران را دشوارتر دانسته‌اند زیرا اکنون هم مطالبات واشینگتن افزایش یافته و هم تهران اهرم‌های بیشتری در دست دارد.

دشمنی جمهوری اسلامی با امارات متحده عربی بیش از آنکه بر سر مرزها باشد، ریشه در یک تضاد عمیق وجودی دارد.

«رویا»، ساخته مهناز محمدی، که به تازگی در سینماهای آلمان به اکران عمومی درآمده، تصویر روشنی است از احوال یک زن زندانی گرفتار در اوین.

مارک ای. تیسن، ستون‌نویس روزنامه واشینگتن‌پست در تحلیلی به تصمیمات و اقدامات اخیر دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، پرداخته و هشدار داده که او در آستانه آن است که پیروزی در جنگ ایران را با شکست معاوضه کند زیرا نحوه پایان دادن به جنگ، به اندازه نحوه آغاز آن اهمیت دارد.

گزارش‌های اخیر ایران‌اینترنشنال از تنش‌های بی‌سابقه در سطوح عالی قدرت در تهران، از وجود شکافی فراتر از یک اختلاف سلیقه مدیریتی حکایت دارد، بحرانی که می‌توان آن را نشانه‌ای از تغییر ماهیت نظام سیاسی جمهوری اسلامی و حرکت به‌سوی نظمی امنیتی‌تر ارزیابی کرد.

حاکمیت برای نیل به اهداف خود، جنگ را بهترین حربه می‌داند و آن‌قدر برایش اهمیت دارد که حتی کودکان را نیز در این مسیر دخیل می‌کند. چرخه بیماری که از انقلاب ۵۷ و با شروع جنگ هشت ساله با عراق آغاز شد، هنوز هم ادامه دارد.

شورای سردبیری روزنامه وال‌استریت ژورنال، در یادداشتی با اشاره به حمله روز دوشنبه ۱۴ اردیبهشت جمهوری اسلامی به امارات متحده عربی نوشت تهران آتش‌بس را نقض کرده و دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، باید به این اقدام پاسخ دهد و با توسل به زور تنگه هرمز را باز کند.

نشریه فارین‌افرز، در تحلیلی به اختلافات فزاینده میان کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس و اسرائیل درباره آینده خاورمیانه پرداخته و نوشته است این اختلافات تا آنجا پیش رفته که می‌توان از پایان تلاش‌ها برای حفظ و گسترش پیمان‌های ابراهیم سخن گفت.

ارزش واحد پول هر کشور یکی از کلیدی‌ترین شاخص‌هایی است که قدرت و ثبات اقتصادی آن را بازتاب می‌دهد. بررسی روند تغییرات «شِکِل» (واحد پول اسرائیل) در سه سال گذشته و مقایسه ضمنی آن با ریال ایران، به‌خوبی نشان‌دهنده تفاوت‌های ساختاری در اقتصاد این دو کشور است.

مهم‌ترین پرسش در تهران شاید همان پرسشی باشد که دادن پاسخی قاطع به آن چندان امکان نداشته باشد: چه کسی در جمهوری اسلامی تصمیم می‌گیرد؟

با احتساب افزایش حداقل دستمزد پایه، قدرت خرید کارگر ایرانی در بهار سال نو به ۹۲ دلار سقوط کرده است. در صورت ادامه این روند، ارزش ماهانه دستمزد به ۸۳ دلار با فرض دلار ۲۰۰ هزار تومانی، و ۶۶ دلار با فرض دلار ۲۵۰ هزار تومانی خواهد رسید.

روز معلم در ایران، امسال نه نشانی از شادی دارد و نه مجالی برای بزرگداشت. در حالی‌ که این روز باید یادآور شأن آگاهی و آموزش باشد، جمهوری اسلامی با تداوم سیاست‌های نادرست، کام معلمان و جامعه را بیش از پیش تلخ کرده است.

بازار مسکن ایران میان سه سناریو حرکت می‌کند: صلح پایدار، نه جنگ نه صلح، و بازگشت درگیری. هر مسیر می‌تواند جهت قیمت اسمی، ارزش واقعی دارایی و فشار اجاره بر خانوارها را به شکلی متفاوت تغییر دهد و تصمیم‌گیری را برای مالکان، سرمایه‌گذاران و مستاجران دشوارتر کند.

امارات متحده عربی در اقدامی غافلگیرکننده اعلام کرد که از سازمان کشورهای صادرکننده نفت، اوپک کناره خواهد گرفت. اقدامی که به‌گفته کارشناسان می‌تواند بازارهای جهانی را برای همیشه تغییر دهد و تاثیری بلندمدت بر اقتصاد کشورهای نفتی از جمله ایران بگذارد.

مصلای خمینی در قلب شهر تهران، عمارتی نیمه‌تمام در نظامی است که همواره نیمه‌تمام اندیشید، نیمه‌کاره رها کرد و نیمه‌کاره در حال فروپاشی است.

پس از جنگی ۴۰ روزه، تهران و واشینگتن پشت میز مذاکره نشستند. مذاکرات ۲۱ ساعته اسلام‌آباد با حضور بلندپایه‌ترین مقامات دو کشور برگزار شد و بی‌هیچ توافقی پایان یافت. یک روز پس از فروپاشی نشست، آمریکا محاصره دریایی تنگه هرمز را اعلام کرد و تهران گفت در فضای تهدید، پشت میز نمی‌نشیند.