جهاد الشامیه، فردی ۳۵ ساله و متولد سوریه که پنجشنبه به کنیسه جماعت عبری هییتون پارک در منچستر حمله کرد، در زمان حمله به قید وثیقه و بهخاطر یک پرونده تجاوز جنسی در حال بررسی از سوی پلیس قرار داشت.
روزنامه گاردین جمعه ۱۱ مهر در گزارشی به نقل از منابع آگاه نوشت شامیه دارای سوابق کیفری دیگری نیز بوده است، اما هیچیک از این موارد به تروریسم ارتباط نداشت.
شابانا محمود، وزیر کشور بریتانیا، در بیانیهای تاکید کرد که مهاجم در زمان حمله تحت بررسی فعال سرویسهای امنیتی و ضدتروریسم نبوده و هیچ نشانهای مبنی بر «رادیکال» بودن او در دست نهادهای امنیتی وجود نداشت. با این حال، تحقیقات پلیس برای روشنشدن سوابق و انگیزههای او ادامه دارد.
پلیس منچستر جمعه در بیانیهای خبر داد بر اساس بررسیهای اولیه، ضارب «سلاح گرم در اختیار نداشت» و «تیراندازیها تنها از سوی افسران پلیس منچستر» انجام شد.
در این بیانیه آمده است: «به نظر میرسد این آسیب بهطور ناخواسته و فاجعهبار در نتیجه اقدام فوری افسران ما برای پایان دادن به این حمله خشونتآمیز رخ داده باشد.»
شامیه پنجشنبه در روز یومکیپور، مقدسترین روز در تقویم یهودیان، به کنیسه هییتون پارک یورش برد و سرانجام به دست نیروهای مسلح پلیس هدف گلوله قرار گرفت و کشته شد.
یکی از قربانیان این حمله با گلولهای کشته شد که در جریان تیراندازی پلیس به سمت مهاجم شلیک شده بود. قربانیان شناساییشده آدریان دولبی ۵۳ ساله و ملون کراویتز ۶۶ ساله هستند.
کییر استارمر، نخستوزیر بریتانیا، ۱۰ مهر این حادثه را «تروریستی» توصیف کرد و گفت مهاجم «یهودیان را بهخاطر یهودی بودن و بریتانیا را بهخاطر ارزشهایش مورد حمله قرار داد».
پلیس همچنین در حال بررسی است که آیا این فرد همان کسی است که در سال ۲۰۱۲ برای جان هاول، نماینده وقت حزب محافظهکار در پارلمان، ایمیلی تهدیدآمیز ارسال کرده بود یا نه.
در آن پیام آمده بود: «افرادی مثل تو سزاوار مرگ هستند.»
هاول همان زمان گفته بود که پلیس تهدید را جدی نگرفته و معتقد بوده که علت هدف قرار گرفتنش حمایت او از اسرائیل بوده است.
به گزارش خبرگزاری رویترز از زمان حمله هفتم اکتبر حماس و آغاز جنگ غزه، یهودستیزی در بریتانیا به بالاترین سطح خود رسیده است.
رهبران جامعه یهودی میگویند راهپیماییهای گسترده و مداوم طرفداران فلسطین در شهرهای بزرگ بریتانیا موجب نگرانی شدید آنها شده است. تظاهراتی که به گفته آنها مشوق نفرت علیه یهودیان است.
پایگاه خبری واینت جمعه ۱۱ مهر در تحلیلی نوشت این شرایط یادآور فشارهایی است که حزبالله در لبنان با آن مواجه است، با این تفاوت که برای حماس فشارها عمدتا از خارج و بهویژه از سوی دولتهای عربی اعمال میشود.
تحلیلگران میگویند اگر حتی قطر و ترکیه، نزدیکترین حامیان حماس، همراه سایر کشورهای عربی طرح ترامپ را تایید کنند، حماس در برابر اسرائیل تنها خواهد ماند.
چنین وضعیتی میتواند این گروه را در چشم جهان بهعنوان «مانع صلح» معرفی کند و اسرائیل را در موقعیتی برنده قرار دهد: یا حماس سلاحش را زمین میگذارد و ماهیتش از بین میرود، یا طرح را رد میکند و مسئول تداوم جنگ معرفی میشود.
منابع آگاه در دوحه از فشارهای سنگین بر رهبران حماس خبر میدهند.
در حالیکه سران حاضر در قطر ناچار به محاسبه هزینهها هستند، فرماندهان میدانی در غزه مانند عزالدین الحدّاد و رائد سعد بهشدت با این طرح مخالف هستند.
آنها در حالیکه در تونلها پنهان شدهاند، میدانند که غزه با خطر تخریب کامل و آوارگی جمعیت روبهرو است؛ اما از دید آنان پذیرش توافق معادل تسلیم است.
رد طرح صلح میتواند به چراغ سبز تازهای برای اسرائیل در جهت آغاز موجی دیگر از حملات ویرانگر منجر شود؛ حملاتی که محلهها را ویران، تلفات غیرنظامی را افزایش و احتمالا گروگانگیریهای تازهای را رقم خواهد زد.
با وجود این، کارشناسان تاکید دارند که حتی در صورت تصرف مجدد غزه به دست اسرائیل، حماس از بین نخواهد رفت و نیروهایش عمدتا به جنوب منتقل شدهاند.
در این میان، شکست تلاش برای ترور رهبران حماس در دوحه، نقطه عطفی راهبردی شد.
این عملیات ناموفق باعث شد قطر و اخوانالمسلمین بار دیگر در جایگاه اصلی میانجیگری قرار گیرند و حتی با حمایت تلویحی دولت ترامپ نقش پررنگتری پیدا کنند.
مقامات قطری که پیشتر به انتقال پول نقد به حماس و حمایت رسانهای از آن متهم بودند، اکنون به بازیگرانی کلیدی در روند دیپلماتیک تبدیل شدهاند.
به گفته ناظران، همین ناکامی اسرائیل در حذف رهبران حماس در خارج از غزه، بهجای پایان دادن به فعالیت این گروه، باعث تقویت موقعیت قطر بهعنوان میانجی و ادامه حیات حماس شد.
در نتیجه، با وجود ویرانیها و تلفات سنگین، جنگ همچنان ادامه دارد و به روالی معمول درگیریهای پرهزینه در غزه بدل شده است.
به نظر میرسد حماس میان دو انتخاب دشوار قرار گرفته است: پذیرش توافقی که ماهیت «مقاومت» را از آن میگیرد یا رد طرح و پذیرش پیامدهایی چون حملات ویرانگر جدید، کشتار غیرنظامیان و تشدید انزوا.
برای اسرائیل، هر دو مسیر میتواند به نوعی پیروزی تعبیر شود؛ اما برای مردم غزه، هردو انتخاب آیندهای پر از ابهام و رنج به همراه دارد.
بر اساس بیانیه مشترک این دو نهاد امنیتی اسرائیل، مظنون ۲۳ ساله است و در زمان جاسوسی در این هتل مشغول به کار بوده و طی این مدت از محوطه هتل و مناطق اطراف آن عکاسی کرده است.
جزئیات دقیق مربوط به نحوه بازداشت این مظنون هنوز روشن نیست و پلیس یادآور شده که تحقیقات همچنان ادامه دارد.
پرونده این مظنون یکی از دهها پرونده جاسوسی به نفع جمهوری اسلامی است که طی دو سال گذشته به طور علنی گزارش شده است.
مقامهای اسرائیلی تلاشهای خود برای مقابله با جاسوسانی که به صورت آنلاین از سوی عوامل جمهوری اسلامی جذب شدهاند، شدت بخشیدهاند.
یک کیفرخواست جدی علیه دو شهروند اسرائیلی به نامهای مائور کرینگل و تال عمرام که هر دو ساکن حولون هستند و اواسط هفته بازداشت شده بودند، جمعه صادر شد. اتهامات این افراد مربوط به ارتکاب جرایم علیه امنیت دولت در طول جنگ جاری «شمشیرهای آهنین» است.
پیشتر، پلیس اعلام کرد که دو ساکن شهر حولون را به ظن عکسبرداری از پایگاههای نظامی و دیگر مکانها در اسرائیل برای ماموران جمهوری اسلامی، طی چندین ماه، بازداشت کرده است.
بازداشت این دو نفر بخشی از تحقیقات مشترک سازمان امنیت داخلی اسرائیل و واحد جنایات پلیس بود.
جزئیات اتهامات
مائور کرینگل که یک سرباز ذخیره ارتش است، با اتهامات سنگینی از جمله کمک به دشمن در زمان جنگ و ارائه اطلاعات به دشمن با قصد آسیب رساندن به امنیت دولت مواجه شده است.
تال عمرام نیز متهم به ارتکاب جرم تماس با یک عامل خارجی شده است.
بر اساس اطلاعیه دادستانی، کرینگل از اواسط سال ۲۰۲۴، دهها هدف مختلف را در سراسر اسرائیل به درخواست عوامل ایرانی مستندسازی کرده است. این اهداف شامل مکانهای امنیتی و استراتژیک، و همچنین مکانهای غیرنظامی مانند بنادر، فروشگاهها، مراکز خرید، خانههای شخصی، مراکز عمومی، ساختمانهای شهرداری و نهادهای دولتی و قضایی بوده است. مستندسازی بر اساس آدرسها یا مختصات مشخصی انجام شده که از عوامل خارجی دریافت کرده بود.
علاوه بر این، کرینگل یکی از عوامل ایرانی را در جریان خدمت ذخیره ارتش خود قرار داده و حتی آدرس پایگاههای مختلف ارتش که در آنها خدمت میکرد را به او منتقل کرده است.
بر اساس بیانیه دادستانی، او همچنین به دستور عامل خارجی، از مناطق مختلف داخل پایگاهها فیلمبرداری کرده و از دسترسی خود به عنوان یک سرباز فعال ذخیره سوءاستفاده کرده و حتی به درخواست آنها، از ستاد سرویس امنیت داخلی (شاباک) نیز تصویربرداری کرده است.
در ادامه این اتهامات، عوامل جمهوری اسلامی از این سرباز ذخیره خواستهاند تا فرمانده خود در ارتش را ترور کند، در ازای آن صد هزار شِکِل به او پیشنهاد داده بودند. همچنین، از او خواسته شده بود که برای ملاقات با عوامل ایرانی به ترکیه و آذربایجان سفر کند.
تهدیدهای مداوم امنیتی
این دستگیریها و صدور کیفرخواستهای امنیتی، که با توجه به شرایط جنگی موجود جدی تلقی میشوند، بار دیگر توجه را به تهدیدات مداوم امنیتی و تلاشهای اطلاعاتی کشورهای متخاصم برای نفوذ به ساختارهای داخلی اسرائیل جلب میکند.
همچنین پلیس و سازمان امنیت داخلی اسرائیل سوم مهر اعلام کرده بودند یعقوب پرل ۴۹ ساله، با تابعیت اسرائیلی-آمریکایی، به اتهام جاسوسی برای تهران بازداشت شده است.
او متهم است اطلاعاتی درباره بن گویر و هرزی هالوی، فرمانده سابق ارتش اسرائیل، جمعآوری کرده است.
طبق گزارشها، طی دو سال اخیر حکومت ایران از طریق شبکههای اجتماعی، بهویژه تلگرام، موفق شده تعدادی از شهروندان عادی اسرائیل را برای ماموریتهای اطلاعاتی و حتی طرحهای ترور جذب کند.
افزایش شمار این افراد باعث شده اسرائیل بخشی جدید در زندان دامون حيفا را به آنها اختصاص دهد.
بر اساس این گزارش که جمعه ۱۱ مهر منتشر شد، حمره برای یکی از کرسیهای دمشق در پارلمان سوریه به رقابت خواهد پرداخت.
انتخابات سوریه قرار است یکشنبه ۱۳ مهر برگزار شود و اعلام نامزدی حمره بازتاب گستردهای در شبکههای اجتماعی داشته است.
به گزارش شبکه کان، حمره در کارزار انتخاباتی خود بر محورهایی چون تقویت هویت ملی، پیشبرد روند بازسازی، شتاب بخشیدن به رشد اقتصادی و استقرار نظامی بر پایه قانون اساسی و عدالت اجتماعی در سوریه تاکید کرده است.
او همچنین حفظ میراث تاریخی و فرهنگی سوریه و توسعه ارتباط با سوریهای مقیم خارج را از دیگر اولویتهای خود برشمرده است.
حمره و پدرش در دهه ۱۹۹۰ میلادی سوریه را ترک کردند و به ایالات متحده رفتند.
او در ماههای اخیر و پس از سقوط حکومت بشار اسد، با هدف تقویت جامعه یهودی بارها به سوریه بازگشته است.
کان افزود حمره در برنامه انتخاباتی خود همچنین بر ضرورت ترسیم چشماندازی از «سوریه نوین» تاکید دارد؛ چشماندازی که ضمن حفظ ثبات فرهنگی، توسعه اقتصادی را برای پشتیبانی از جامعه و کل کشور در پی داشته باشد.
سوریه کشوری با اکثریت جمعیت سنیمذهب است و همچنین طیفی از اقلیتهای مذهبی از جمله علویان، مسیحیان، دروزیان و مسلمانان شیعه و اسماعیلی را در خود جای داده است.
پس از پیروزی مخالفان اسد به رهبری گروه اسلامگرای تحریر الشام در آذرماه سال گذشته، پرسشها و نگرانیهای جدی درباره آینده اقلیتهای مذهبی و قومی در سوریه مطرح شده است.
در ماههای اخیر حملات خونین علیه شهروندان علوی و دروزی سوریه به این نگرانیها دامن زده است.
در دوران حکومت خاندان اسد، جامعه یهودیان سوریه با فشارهای سیاسی، محدودیتهای حقوقی و ممنوعیتهای سفر روبهرو شد؛ شرایطی که بسیاری را وادار به ترک کشور کرد.
در نتیجه، هزاران یهودی سوری در دهههای گذشته مهاجرت کردند و تنها شمار اندکی در دمشق باقی ماندند.
در نهایت، یوسف حمره، خاخام سوری، اسفند ۱۴۰۳ پس از ۳۳ سال دوری از دمشق به این شهر بازگشت و از چندین مکان تاریخی یهودیان، از جمله کنیسه جوبر، بازدید کرد.
نامزدی هنری حمره، فرزند این خاخام، در انتخابات پارلمانی در شرایطی مطرح میشود که طی هفتههای اخیر دولت سوریه و اسرائیل در حال رایزنی بهمنظور دستیابی به توافقی امنیتی بودهاند.
مولالی ۶۳ ساله جمعه ۱۱ مهر بهعنوان رهبر تشریفاتی حدود ۸۵ میلیون پیرو کلیسای انگلیکان در جهان منصوب شد.
این کلیسا اکنون دستخوش شکافی عمیق است: یک سو جریانهای محافظهکار، بهویژه در آفریقا که در شماری از کشورهای آن همجنسگرایی همچنان غیرقانونی تلقی میشود قرار دارند و سوی دیگر، شاخههای عموما لیبرالتر در غرب که رویکردی متفاوت نسبت به مسائل اجتماعی و مذهبی دارند.
ائتلاف «گافکان»، متشکل از کلیساهای انگلیکان محافظهکار در آفریقا و آسیا، با انتقاد از انتصاب مولالی اعلام کرد این تصمیم از «کاهش اقتدار رهبری» شاخه انگلیسی کلیسا حکایت دارد.
مولالی که از سال ۲۰۱۸ در جایگاه اسقف لندن فعالیت میکند، پیشتر از برخی رویکردهای لیبرال در کلیسا پشتیبانی کرده بود؛ از جمله متبرک کردن زوجهای همجنسگرا در چارچوب ازدواج یا زندگی مشترک.
اصلاحات انجامشده در ۱۱ سال پیش امکان انتصاب زنان به این مقام را فراهم آورد و اکنون با انتخاب مولالی بهعنوان صدوششمین اسقف اعظم کانتربری، برای نخستین بار در تاریخ رهبری یکی از آخرین عرصههای عمومی بریتانیا (که همواره در اختیار مردان بود)، به یک زن سپرده شد.
در ماههای گذشته، چند گزینه دیگر نیز برای تصدی این سمت مطرح شده بودند که یکی از آنها گلی فرانسیس-دهقانی، پناهنده ایرانی ساکن بریتانیا و اسقف کلیسای چلمزفورد بود.
تاکید مولالی بر مقابله با یهودستیزی
مولالی در نخستین بیانیه خود بهعنوان اسقف اعظم کانتربری گفت: «میخواهم کلیسا را تشویق کنم تا با اعتماد به نفس بیشتری مسیر رشد خود را ادامه دهد.»
او افزود: «بیصبرانه در انتظار آغاز این سفر ایمانی مشترک با میلیونها انسانی هستم که در سراسر بریتانیا و در اجتماع جهانی انگلیکان در خدمت خدا و جوامع خود قرار دارند.»
رهبر جدید کلیسای انگلستان ادامه داد: «ما بهعنوان یک کلیسا مسئولیت داریم در کنار جامعه یهودی بایستیم و در برابر هر شکل از یهودستیزی مقابله کنیم.»
اظهارات او یک روز پس از آن مطرح میشوند که حمله به کنیسهای در منچستر دو کشته بر جای گذاشت.
از کلیسای انگلیکان چه میدانیم؟
کلیسای انگلیکان شاخهای از مسیحیت است که در پی جدایی کلیسای انگلستان از اقتدار پاپ در دوران هنری هشتم در قرن شانزدهم تثبیت شد.
این کلیسا ضمن حفظ ساختار اسقفی، در مسائل اجتماعی و الهیاتی رویکردهای متنوعتری را نسبت به کلیسای کاتولیک دنبال میکند؛ هرچند این رویکردها در میان شاخههای مختلف آن یکسان نیست.
تفاوت اصلی آن با کلیسای کاتولیک واتیکان در مرجعیت دینی است؛ کاتولیکها پاپ را رهبر مطلق خود میدانند، در حالی که در کلیسای انگلیکان، اسقف اعظم کانتربری جایگاه «نخست در میان برابرها» دارد و تصمیمگیریها بیشتر به شوراها و مجامع کلیسایی واگذار میشود.
در انگلستان، پادشاه این کشور بهعنوان «فرماندار اعظم» کلیسای انگلستان عالیترین مقام آن محسوب میشود.
پرستاری که کشیش شد
مولالی پیشتر پرستار تخصصی سرطان بود و در اوایل دهه ۲۰۰۰ بهعنوان رییس پرستاری انگلستان فعالیت میکرد.
او در سال ۲۰۰۲ به مقام کشیشی دست یافت و در سال ۲۰۱۵ بهعنوان یکی از نخستین زنان در کلیسای انگلستان به اسقفی منصوب شد.
مولالی همچنین عضو مجلس اعیان بریتانیا است و درباره موضوعاتی چون بحران هزینههای زندگی، نظام سلامت و عدالت اجتماعی موضعگیری کرده است.
رهبر جدید کلیسای انگلستان همواره خواستار ایجاد فرهنگی باز و شفاف در کلیسا بوده که در آن امکان بروز تفاوتها و اختلافنظرها وجود داشته باشد.
او پیشتر گفته بود: «میان پرستاری و کشیش بودن شباهتهای زیادی وجود دارد؛ هر دو در اصل درباره مردم هستند و درباره نشستن کنار افراد در سختترین لحظات زندگیشان.»
مراسم رسمی آغاز به کار مولالی که دو فرزند دارد، در مارس ۲۰۲۶ در کلیسای جامع کانتربری برگزار خواهد شد.
