امام جماعت یک مسجد در تهران با ضربات چاقو به قتل رسید
رسانههای ایران گزارش دادند یک مرد ۴۰ ساله با چاقو امام جماعت یک مسجد در منطقه باغ فیض تهران را مجروح کرد و این آخوند پس از انتقال به بیمارستان جان باخت.
رسانههای ایران گزارش دادند یک مرد ۴۰ ساله با چاقو امام جماعت یک مسجد در منطقه باغ فیض تهران را مجروح کرد و این آخوند پس از انتقال به بیمارستان جان باخت.
بنا بر این گزارش، دو ضربه چاقو به شکم و پای این امام جماعت وارد شد و ضارب نیز بازداشت شده است.
با مرگ امام جماعت و بازداشت ضارب، پرونده این قتل به مراجع انتظامی و قضایی ارجاع داده شده و تحقیقات بیشتر درباره این قتل ادامه دارد.
این اولین بار نیست که امامان جماعت یا امامان جمعه در ایران به دست شهروندان عادی به قتل میرسند.
آبان سال گذشته، محمد صباحی، امام جمعه کازرون در پی سوءقصد مسلحانه کشته شد.
او سومین امامجمعه کازرون بود که طی سالهای پس از انقلاب در این شهر کشته شد.
محمد خرسند، امامجمعه پیشین کازرون خرداد ۱۳۹۸ به قتل رسید.
او پس از شرکت در مراسم احیای شبهای قدر و هنگام بازگشت به منزل خود از سوی فردی با ضربات چاقو مورد حمله قرار گرفت و جان باخت.
در مرداد ۱۳۶۰ نیز عبدالرحیم (رحمان) دانشجو، امام جمعه وقت کازرون هنگام بازگشت از نماز مغرب و عشاء نزدیک منزلش به دست دو موتور سوار هدف سه گلوله قرار گرفت و به قتل رسید. منابع جمهوری اسلامی این قتل را به اعضای سازمان مجاهدین خلق نسبت دادهاند.
اردیبهشت ۱۴۰۲ نیز عباسعلی سلیمانی، نماینده سابق خامنهای در استان سیستان و بلوچستان و عضو مجلس خبرگان رهبری، در بابلسر هدف «سوءقصد» مسلحانه قرار گرفته و کشته شده است.
فروردین همان سال، دو طلبه در حرم امام هشتم شیعیان در مشهد با ضربات چاقو کشته شدند.
روزنامه واشینگتنپست پنجشنبه ۱۰ مهر گزارش داد فشارهای بینالمللی بر جمهوری اسلامی افزایش یافته و نگرانیها از احتمال حملات تازه اسرائیل به ایران شدت گرفته است.
به نوشته این روزنامه، یک مقام آمریکایی اعلام کرده که واشینگتن برای آغاز هرگونه مذاکرات جدید با ایران چهار شرط سختگیرانه تعیین کرده است؛ شامل انجام گفتوگوهای مستقیم و «جدی»، توقف کامل غنیسازی اورانیوم، محدودیت بر برنامه موشکی و پایان حمایت از گروههای نیابتی.
جمهوری اسلامی پیشتر این شروط را غیرقابل قبول دانسته است.
خبرگزاری دولتی ایرنا چهارشنبه با اشاره به واکنشهای احتمالی جمهوری اسلامی در مقابل بازگشت تحریمهای سازمان ملل نوشت: «مجموع اظهار نظرها نشان میدهد که تهران فعلا راه چاره را در اتخاذ رویکرد صبر استراتژیک تا تغییر روش از سوی غرب یا تغییر زمین بازی در نتیجه برخی تحولات میبیند.»
این رسانه اضافه کرد: «طبیعتا ریسک این رویکرد با توجه به بهانهجوییهای اسرائیل و تلاش بیوقفه آمریکا برای تطمیع تلآویو، اندک نخواهد بود اما تهران بازی در زمین مطالبههای حداکثری تیم ترامپ را هم بیپایان و هم بیاثر در تامین منافع ملی خود میداند.»
اروپا: بازگشت تحریمها گزینه مطلوب ما نبود
یک مقام اروپایی به واشینگتنپست گفت بازگرداندن تحریمهای جمهوری اسلامی «گزینه مطلوب» نبود و تلاشها برای جلوگیری از تشدید تنش ادامه دارد.
او افزود: «درِ دیپلماسی هنوز باز است و ما به راهحل نظامی برای بحران هستهای باور نداریم.»
یک مقام ارشد عرب نزدیک به دولت ترامپ نیز در مصاحبه با این رسانه هشدار داد که منطقه امروز توان تحمل جنگ دیگری میان جمهوری اسلامی و اسرائیل یا درگیریهای مشابه دو سال گذشته را ندارد و هزینه چنین درگیریای بسیار بالا خواهد بود.
او تاکید کرد تنها گزینه ممکن، کاهش تنش است.
این مقام عرب، وضعیت تضعیفشده ایران از جمله کاهش ارزش ریال را دلیل کافی برای احتیاط و اجتناب از درگیری نظامی بیشتر خواند.
واشینگتنپست نوشت که بسیاری در منطقه نگرانند که هرگونه اقدام نظامی تازه علیه جمهوری اسلامی میتواند موجی از بیثباتی منطقهای - مشابه آنچه پس از سقوط حکومت صدام حسین در عراق رخ داد - به راه اندازد.
مقام عرب در پایان تاکید کرد: «دیپلماسی باید راه پیش رو باشد.»
وزیران خارجه گروه هفت و نماینده عالی اتحادیه اروپا چهارشنبه در بیانیهای مشترک، ضمن استقبال از بازگشت تحریمهای سازمان ملل علیه جمهوری اسلامی، تاکید کردند همه اعضای سازمان ملل موظفاند بهسرعت تحریمهای بازگرداندهشده را اجرا و بهطور کامل رعایت کنند.
در بخشی از این بیانیه آمده است که جمهوری اسلامی باید بدون تاخیر با آژانس بینالمللی انرژی اتمی همکاری کامل داشته باشد، بازرسیها را از سر گیرد و موجودی مواد هستهای خود بهویژه اورانیوم با غنای بالا را شفافسازی کند.
هریسچی در مصاحبه با شبکه ایبیسی گفت دو موکلش که سال گذشته از مرز جنوبی وارد آمریکا شده بودند تا درخواست پناهندگی بدهند، اخیرا از سامانه پیگیری بازداشتشدگان اداره مهاجرت ناپدید و سپس بدون اطلاع قبلی به ایران بازگردانده شدند.
او افزود یکی از این افراد یک نوکیش مسیحی است که اوایل سال جاری میلادی همراه همسر باردارش وارد آمریکا شد.
به گفته این وکیل مهاجرت، درخواست پناهندگی این فرد پس از بازداشت رد و حکم اخراج او از آمریکا صادر شد.
همسر این نوکیش مسیحی که بهتازگی فرزندشان را به دنیا آورده است، همچنان در آمریکا حضور دارد و در بازداشت نیست.
هشتم مهر، روزنامه نیویورکتایمز به نقل از منابع آگاه گزارش داد دولت دونالد ترامپ حدود ۱۰۰ مهاجر ایرانی را با یک پرواز چارتر از آمریکا اخراج کرده و به ایران بازگردانده است.
همان روز، حسین نوشآبادی، مدیرکل پارلمانی و کنسولی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی، تایید کرد اداره مهاجرت آمریکا قصد دارد حدود ۴۰۰ شهروند ایرانی را به کشور بازگرداند که از این تعداد، ۱۲۰ نفر «طی یک تا دو روز» به ایران میرسند.
به گفته نوشآبادی، این افراد «بهصورت غیرقانونی» وارد آمریکا شده بودند.
انتقال با دستبند و پابند به ایران
هریسچی در ادامه مصاحبه خود با ایبیسی درباره وضعیت نوکیش مسیحی اخراجشده از آمریکا گفت: «بارها تلاش کردیم درخواست تجدیدنظر بدهیم اما ناگهان بدون هیچ اطلاعی متوجه شدیم او از سامانه اداره مهاجرت ناپدید شده و سپس خبر رسید که تعدادی ایرانی اخراج شدهاند.»
او افزود همسر موکلش توانسته برای مدتی کوتاه با او تماس بگیرد و این فرد گفته که «تمام مسیر تا ایران با دستبند و پابند منتقل شده» است.
دولت ایالات متحده تاکنون اخراج این گروه از شهروندان ایرانی را تایید نکرده است.
ترامپ از زمان بازگشت به کاخ سفید سیاستهای مهاجرتی سختگیرانهای را در دستور کار قرار داده و محدودیتهایی برای ورود و اقامت شهروندان خارجی در ایالات متحده در نظر گرفته است.
در این مدت، اقدامات اداره مهاجرت آمریکا در زمینه بازداشت مهاجران غیرقانونی با برخی واکنشهای انتقادی مواجه شده است.
نوکیشان مسیحی در ایران هدف سرکوب سازمانیافته جمهوری اسلامی قرار دارند. سرکوبی که با نقض آشکار حقوق بنیادین آنان همراه است و موجی از انتقادهای گسترده بینالمللی را علیه حکومت ایران برانگیخته است.
جمهوری اسلامی طی سالهای اخیر شمار زیادی از نوکیشان مسیحی را صرفا بهدلیل تغییر دین یا مشارکت در مراسم مذهبی به زندان، تبعید و محرومیتهای اجتماعی محکوم کرده است.
بازداشت عرفان قانعیفرد در آمریکا
گزارشها همچنین حاکی از آن است که ماموران اداره مهاجرت ایالات متحده، عرفان قانعیفرد، نویسنده، مترجم و چهره سیاسی مقیم این کشور را بازداشت کردهاند.
بر اساس گزارشها، قانعیفرد هماکنون در بازداشتگاه پریریلند در شهر آلوارادو ایالت تگزاس نگهداری میشود.
در این بیانیه که پنجشنبه ۱۰ مهر منتشر شد، آمده است: «این رویداد نقطه عطف مهمی در تاریخ روابط دولتهای روسیه و ایران به شمار میرود؛ روابطی که از حیث کیفیت، به سطحی نوین از مشارکت راهبردی جامع رسیده است.»
وزارت خارجه روسیه افزود: «این سند خطوط راهنمای اصلی برای تمامی حوزههای دارای اولویت در مسیر همکاری دوجانبه بلندمدت را تعیین میکند.»
این وزارتخانه محورهای اصلی معاهده تهران و مسکو را تقویت همکاریها در عرصه بینالمللی «در چارچوب ظهور نظم نوین چندقطبی جهانی»، تلاشهای مشترک بهمنظور «تحکیم ثبات و امنیت منطقهای» و رویارویی با «چالشها و تهدیدهای مشترک» عنوان کرد.
تاکید طرف روسی بر مقابله با «تهدیدهای مشترک» در حالی مطرح میشود که در هفتههای اخیر برخی مقامهای جمهوری اسلامی از همراهی نکردن مسکو با تهران در جریان جنگ ۱۲ روزه با اسرائیل سخن گفتهاند.
در آخرین اظهار نظر از این دست، محمدرضا ظفرقندی، وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، ۹ مهر گفت جمهوری اسلامی در جریان جنگ با اسرائیل از روسیه انتظار کمک داشت اما مسکو کمکی ارائه نکرد.
یحیی رحیم صفوی، مشاور علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی نیز هفتم مهر اذعان کرد مسکو در جریان جنگ ۱۲ روزه «کمک نظامی» در اختیار تهران قرار نداد.
او افزود: «روسیه شهروندان یهودی زیادی دارد و این مساله بر مواضع مسکو اثرگذار بود.»
روسیه: معاهده راهبردی با منافع مردم ایران و روسیه همخوانی دارد
وزارت خارجه روسیه در ادامه بیانیه خود درباره لازمالاجرا شدن معاهده تهران و مسکو نوشت: «این توافق بازتابدهنده انتخاب راهبردی عالیترین رهبری سیاسی روسیه و ایران در جهت تقویت جامعتر روابط دوستانه و حسن همجواری است.»
این وزارتخانه اضافه کرد معاهده راهبردی جامع «با منافع بنیادین مردم دو کشور همخوانی دارد».
میخائیل اولیانوف، نماینده روسیه در سازمانهای بینالمللی در وین نیز ۱۰ مهر با انتشار پیامی در شبکه اجتماعی ایکس، از اجرایی شدن معاهده راهبردی تهران و مسکو خبر داد.
۲۸ دی ۱۴۰۳، مسعود پزشکیان، رییس دولت جمهوری اسلامی و ولادیمیر پوتین، رییسجمهوری روسیه، در مسکو با یکدیگر دیدار کردند و معاهده راهبردی میان تهران و مسکو را به امضا رساندند.
پزشکیان پنجم بهمن سال گذشته اعلام کرد طبق این توافق، دو کشور در صورت حمله به یکی از آنها، متعهد به همکاری مشترک خواهند بود.
در سوی دیگر، خبرگزاری دولتی تاس روسیه گزارش داد در این معاهده، بند تعهد به دفاع متقابل گنجانده نشده است.
محمد صدر، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام، سوم شهریور خبر داد روسیه اطلاعات مربوط به پدافند هوایی جمهوری اسلامی را در اختیار اسرائیل گذاشت تا در جنگ ۱۲ روزه از آن استفاده کند.
سایت دیدهبان ایران، پنجشنبه ۱۰ مهرماه با اعلام این خبر به نقل از اهالی روستای سهرین گزارش داد که این دانشآموز به خاطر تنبیه از سوی مدرسه مجبور شده دو بار دور حیاط را بدود.
عموی این دانشآموز به دیدهبان ایران گفت بر اساس فیلم دوربینهای مدرسه، «نیما دو بار دور حیاط مدرسه دویده و هنگامی که قصد داشت در صف بایستد، حالش بد شده و روی زمین افتاده است.»
او اضافه کرد نیما نسبت به همسنوسالهای خود اضافهوزن داشت و همین موضوع منجر به ایست قلبی شده است.
پیش از این ابراهیم خسروشاهی، رییس اورژانس زنجان در این خصوص با اشاره به اینکه «حادثه در یکی از مدارس روستای سهرین زنجان به وقوع پیوسته» گفت: «پس از گزارش موضوع، عوامل اورژانس به محل اعزام و متوجه شدند این دانشآموز دچار کاهش سطح هوشیاری شده و قلب و ریه او کار نمیکند که به سرعت برای انجام عملیات احیا و انتقال او به بیمارستان اقدام شد اما در نهایت او جان خود را از دست داد.»
پیش از این در ۹ مهرماه، احسان تقیبیگلو، مدیر روابط عمومی ادارهکل آموزش و پرورش استان زنجان هم گفته بود این دانشآموز که در مقطع متوسطه اول مشغول به تحصیل بود هنگام تشکیل صف صبحگاهی دچار حمله قلبی شده است.
تنبیه بدنی دانشآموزان در مدارس ایران موضوعی با سابقه طولانی است و در سالهای گذشته گزارشهای بسیاری در این باره منتشر شده است.
موضوعی که نشان میدهد تنبیه بدنی در مدارس مختص به دهههای قبل نیست و همچنان مواردی از این دست در مدارس سراسر کشور گزارش میشود.
در آذرماه ۱۴۰۳، روزنامه هممیهن در گزارشی با عنوان «آموزش به ضرب شیلنگ» از ادامهدار بودن تنبیه بدنی دانشآموزان در مدارس ایران خبر داد.
اردیبهشت ۱۴۰۳ نیز ایراناینترنشنال از مخاطبان خود پرسید که «تجربه و روایتشان از بازرسی وسایل دانشآموزان و برخوردهای خشن مسوولان مدرسه با نوجوانان چیست؟»
مخاطبان ایراناینترنشنال در پاسخهای خود از رفتار غیرقانونی و خشن مسوولان مدرسه با نوجوانان خبر دادند.
این در حالی است که بر اساس ماده ۷۷ آییننامه انضباطی مدارس، اعمال هر گونه تنبیه همچون اهانت، تنبیه بدنی و تعیین تکالیف درسی به منظور تنبیه ممنوع است.
