دانشجوی ایرانی دستگیر شده در آمریکا با حکم یک قاضی فدرال آزاد شد
یک قاضی فدرال در آمریکا حکم آزادی پوریا پورحسین هندآباد، دانشجوی ایرانی مقطع دکترا، را صادر کرد. بر اساس این حکم، مقامهای مهاجرتی ایالات متحده از اخراج او و همسرش منع شدهاند.
یک قاضی فدرال در آمریکا حکم آزادی پوریا پورحسین هندآباد، دانشجوی ایرانی مقطع دکترا، را صادر کرد. بر اساس این حکم، مقامهای مهاجرتی ایالات متحده از اخراج او و همسرش منع شدهاند.
روزنامه نیویورکتایمز سهشنبه ۲۴ تیر گزارش داد یک قاضی در ایالت لوئیزیانا با استناد به «خطر جدی آسیب غیرقابل جبران»، دستور آزادی پورحسین ۲۹ ساله را صادر کرد.
پورحسین دانشجوی مقطع دکترای رشته مهندسی مکانیک در دانشگاه ایالتی لوئیزیانا است که اول تیر و یک روز پس از بمباران سه سایت هستهای ایران از سوی آمریکا، بههمراه همسرش پریسا فیروزآبادی بازداشت شد.
او از آن زمان در یکی از بزرگترین مراکز بازداشت اداره مهاجرت در جنوب آمریکا نگهداری شده بود.
به نظر میرسد او نخستین شهروند ایرانی باشد که دولت ترامپ در جریان جنگ ۱۲ روزه جمهوری اسلامی و اسرائیل تلاش کرده از خاک آمریکا اخراج کند.
به نظر میرسد همسر پورحسین اندکی پس از بازداشت آزاد شده باشد، زیرا در دادخواست تنها بهطور گذرا به فیروزآبادی اشاره شده و نامش در فهرست بازداشتشدگان اداره مهاجرت آمریکا به شکل عمومی دیده نمیشود.
وکلای این زوج گفتند بازداشت آنها با یک «نقشه فریبآمیز و مغایر با قانون اساسی» صورت گرفته است.
به گفته آنها، این زوج اخیرا وقوع یک تصادف رانندگی و فرار مقصر را گزارش کرده بودند که منجر به آسیب دیدن خودرویشان شده بود.
ماموران پلیس ایالتی با ادعای تحقیق درباره تصادف، به در آپارتمان آنها در باتونروژ آمدند، اما وکلای پورحسین میگویند در واقع پلیس آنها را به پایین ساختمان هدایت کردند؛ جایی که گروه بزرگی از ماموران مهاجرت (ICE) با نقاب در کمین بودند.
بر پایه گفتههای وکلا، پورحسین دارای ویزای تحصیلی معتبر اف-۱ با تاریخ انقضای دسامبر ۲۰۳۰ است و حکم بازداشتی نیز علیه او صادر نشده بود.
آنها در دادخواست آزادی این دانشجو استدلال کردند اینکه ماموران اداره مهاجرت فردی را بدون داشتن حکم قضایی و بدون وجود شرایط اضطراری، از طریق فریب وادار به گشودن در منزل کنند، نقض قانون اساسی محسوب میشود.
دستیار دادستان فدرال که نماینده دولت در این پرونده بود، هیچ مدرک یا روایت متقابلی برای رد اتهامات مطرحشده ارائه نکرد.
قاضی ضمن پذیرش دادخواست اضطراری برای آزادی پورحسین، دولت را از انتقال او به حوزه قضایی دیگر نیز منع کرد.
دولت ترامپ پیشتر برای آسانتر کردن اخراج برخی افراد، آنان را به حوزههای قضایی مدنظرش منتقل کرده بود.
اداره مهاجرت آمریکا هفتم تیر اعلام کرده بود مجموعا ۶۷۰ ایرانی در سراسر ایالات متحده در بازداشت هستند.
این روزنامه سهشنبه ۲۴ تیر نوشت: «در ابتدای جنگ، روسها خواهان پایان درگیری بودند، اسرائیل را بهعنوان متجاوز شناختند و تهاجم اسرائیل را محکوم کردند، اما در مجموع، موضعگیریشان چندان قوی نبود یا دست کم موضعگیریای که در ایران انتظار میرفت به این معنی که روسها با شدت بیشتری در این قضیه ایستادگی کنند و مواضعشان را قویتر و جدیتر بیان کنند، دیده نشد.»
فرهیختگان افزود نقش روسیه «بیشتر از آنکه ایجابی باشد، سلبی است. یعنی روسها بیشتر از آنکه بتوانند کمک کنند تا قطعنامهای به نفع ایران صادر شود، میتوانند از شکلگیری قطعنامهای علیه ایران جلوگیری کنند».
در ادامه این مطلب آمده است: «روسها در شرایط فعلی در موقعیت و جایگاهی نیستند که بتوانند رایزنیهای گستردهای بین کشورهای غربی و بهویژه اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل داشته باشند و بخواهند نظر مساعد آنها را نسبت به موضوعی جلب کنند.»
اوایل تیرماه، کاخ کرملین انتقادها درباره عدم حمایت کافی از تهران را رد کرد و گفت با محکوم کردن حملات ایالات متحده و اسرائیل به ایران، «موضعی شفاف» اتخاذ کرده است.
خبرگزاری رویترز سوم تیر نوشت رییسجمهوری روسیه حملات آمریکا به تاسیسات هستهای در ایران را «بیدلیل» خوانده و آنها را محکوم کرده است.
پوتین دوم تیر نیز از تلاش روسیه برای «کمک به مردم ایران» خبر داد؛ هرچند جزییاتی در این باره ارائه نکرد.
در دیماه ۱۴۰۳، جمهوری اسلامی و روسیه با هدف تقویت همکاریهای بلندمدت، یک تفاهمنامه جامع راهبردی دوجانبه به امضا رساندند.
گزارش رویترز از نارضایتی جمهوری اسلامی از روسیه
رویترز دوم تیر به نقل از منابع ایرانی گزارش داد تهران از میزان حمایت مسکو در جریان جنگ اخیر رضایت نداشته است.
این خبرگزاری نوشت در پی انجام گستردهترین عملیات نظامی آمریکا در ایران از زمان انقلاب سال ۱۳۵۷، رهبر جمهوری اسلامی عراقچی را راهی مسکو کرد تا از پوتین برای حمایت بیشتر از تهران در برابر ایالات متحده و اسرائیل کمک بخواهد.
پیشتر تورج اتابکی، پژوهشگر ارشد پژوهشکده بینالمللی تاریخ اجتماعی، در مصاحبه با ایراناینترنشنال گفت: «پوتین در آغاز تلاش میکرد در جنگ ایران و اسرائیل نقش میانجی را ایفا کند و از این طریق، حمایت آمریکا را به نفع خود در جنگ روسیه و اوکراین جلب کند. اما اکنون به نظر میرسد که آمریکا دیگر نیازی به نقشآفرینی روسیه نمیبیند. در نتیجه، شانس موفقیت دیپلماتهایی مانند عراقچی در سفر به مسکو و دیدار با پوتین بسیار پایین است.»
اتابکی همچنین به تلاش تهران برای جلب حمایت بینالمللی در شورای امنیت اشاره کرد و افزود: «ایران انتظار داشت روسیه حمایت جدیتری از آن داشته باشد، بهویژه در شرایط حساس فعلی. با این حال، حمایت مسکو همچنان در حد سخنرانیها و مواضع لفظی باقی مانده و جنبه عملی و موثری ندارد.»
علاوه بر حمایت ضعیف روسیه از جمهوری اسلامی در جنگ با اسرائیل، پایگاه خبری اکسیوس ۲۱ تیر گزارش داد پوتین به مقامهای حکومت ایران و آمریکا اطلاع داده که با طرح «غنیسازی صفر» برای حل و فصل پرونده هستهای تهران موافق است.
این رسانه به نقل از سه مقام اروپایی و یک مقام اسرائیلی نوشت مسکو مقامهای حکومت ایران را تشویق کرده با توقف کامل غنیسازی اورانیوم موافقت کنند.
وزارت امور خارجه روسیه این گزارش را رد کرد.
دیوید ایگناتیوس، ستوننویس باسابقه واشنگتنپست، در این یادداشت، که دوشنبه ۲۳ تیر منتشر شد، درباره تلقی اولیه ترامپ از برقراری صلح میان اوکراین و روسیه نوشته است که او در ابتدا گمان میکرد با چند گفتوگوی دوستانه با پوتین میتوان به توافق رسید.
در این یادداشت به نقل از ترامپ آمده است: «احساس میکردم حدود چهار بار به توافق رسیده بودیم.»
اما اکنون او به این نتیجه رسیده که تنها راه وادار کردن رهبر روسیه به صلح، افزایشِ محسوس هزینه ادامه جنگ است.
ایگناتیوس در ادامه تاکید میکند که تصمیم تازه ترامپ مبنی بر ارسال سلاحهای پیشرفتهتر دفاعی به اوکراین «فصلی تازه در داستان اوکراین میگشاید؛ فصلی که هم امید را در دلها زنده میکند و هم خطر را در آسمانها میپراکند.»
این یادداشت ساعاتی پس از تهدید ترامپ علیه روسیه منتشر شد. ترامپ دوشنبه اعلام کرد که در صورت امتناع روسیه از توافق صلح ظرف ۵۰ روز، تعرفههایی شدید علیه این کشور اعمال خواهد کرد.
افزون بر این، رییسجمهوری ایالات متحده دوشنبه در دیدار با مارک روته، دبیرکل ناتو وعده داد که بهزودی تجهیزات نظامی شامل موشکهای پاتریوت، سامانههای پدافند هوایی و توپخانهای را در اختیار اعضای ناتو قرار میدهد تا از طریق آنها به اوکراین منتقل شود.
ایگناتیوس با استناد به منبعی مطلع از جزئیات این توافق، ارزش بسته کمک نظامی آمریکا به اوکراین را چیزی بالغ بر ۱۰ میلیارد دلار اعلام کرده است. کل کمکهای نظامی مستقیم دولت بایدن از فوریه ۲۰۲۲ تا ژانویه ۲۰۲۵، یعنی طی ۳۶ ماه، حدود ۶۶ میلیارد دلار برآورد شده است.
این یادداشت به نقل از «منبعی دخیل در این تصمیمگیری» خبر داده است که در کنار این کمکها ممکن است مجوز استفاده از موشکهای دوربرد ATACMS نیز بهطور کامل صادر شود؛ موشکهایی با برد ۳۰۰ کیلومتر که میتوانند پایگاهها، فرودگاهها و مراکز تدارکاتی روسیه را در عمق خاک این کشور هدف قرار دهند.
به نوشته ایگناتیوس «پنتاگون ماههاست که خواستار گسترش دامنه حملات اوکراین در خاک روسیه است، زیرا هر بار که بُرد موشکها افزایش مییابد، نیروهای روس محل استقرار تجهیزات خود را عقبتر میبرند. تحلیلگران معتقدند اجرای این مجوز، واکنش روسیه را پیچیدهتر خواهد کرد.»
این یادداشت به ارسال موشکهای کروز تاماهاک، همان موشکهایی که در هدف قرار دادن تاسیسات هستهای ایران استفاده شد، اشاره کرده است: «ارسال این موشکها که در صورت شلیک از اوکراین، به مسکو و سنپترزبورگ هم میرسند، تا روز جمعه بخشی از مذاکرات امنیتی بودند. هرچند فعلا از فهرست تحویل حذف شدهاند اما اگر ترامپ بخواهد فشار بیشتری به پوتین بیاورد، شاید در آینده آنها را هم وارد میدان کند.»
در ادامه این یادداشت به محتوای گفتوگوهای اخیر ترامپ با ولودیمیر زلنسکی، رییسجمهوری اوکراین اشاره شده است.
به گفته یک منبع مطلع، ترامپ از زلنسکی پرسیده چرا مسکو را هدف قرار نمیدهید. زلنسکی پاسخ داده است: «اگر سلاحش را بدهید، هدف میگیریم.» ترامپ نیز پاسخ داده که فشار بر پوتین باید گستردهتر باشد و تنها محدود به مسکو نشود؛ حتی سنپترزبورگ هم باید در تیررس قرار گیرد.
به عقیده نویسنده، «ترامپ بهشدت از پوتین عصبانی است و یک بازی سخت، بیرحمانه و قاطعانه را آغاز کرده است.»
بهنوشته ایگناتیوس، منابع نزدیک به دولت آمریکا سه دلیل اصلی برای تغییر رویکرد ترامپ ذکر کردهاند: نخست، احساس بیاحترامی از سوی پوتین و نادیده گرفتن درخواستهای کاخ سفید برای آتشبس؛ دوم، موفقیت حملات اخیر آمریکا علیه ایران با استفاده از بمبافکنهای B-2 و موشکهای تاماهاوک؛ و سوم، این باور که پوتین تنها در صورت تهدید با نیرویی بزرگتر حاضر به مذاکره خواهد شد.
به نظر نویسنده ترامپ در این راهبردِ جدید، به سبکی روسی فکر کرده است: «افزایش تنش برای کاهش تنش.»
با این حال، به باور نویسنده، مسیر پیشروی ترامپ بهشدت پرخطر است. هرچند فشار بیشتر ممکن است پوتین را به پذیرش صلح وادارد، اما این امکان هم وجود دارد که کرملین بهسوی تشدید درگیری و حتی گسترش میدان جنگ حرکت کند.
ایگناتیوس اشاره کرده که تنها پرسشی که ترامپ در نشست روز دوشنبه اتاق بیضی نخواست به آن پاسخ دهد، این بود: «اگر پوتین واکنشی شدید نشان دهد، شما تا کجا حاضرید پیش بروید؟ ترامپ بهتندی پاسخ داد: «از من نپرسید تا کجا؟ من فقط میخواهم این جنگ را تمام کنم.»
سیابرا، یک شرکت تحلیل داده و مقابله با اطلاعات نادرست مستقر در اسراییل، با انتشارِ گزارشی از رصد شبکهای از پروفایلهای جعلیِ فعال در بحثهای استقلال اسکاتلند و برگزیت، اعلام کرده است که این شبکه پس از خاموشی ۱۶ روزه با ماهیتی جدید به شبکههای اجتماعی بازگشته است.
به نقل از این گزارش، روز ۲۳ خرداد پس از یکی از حملات اسراییل که شبکه برق را در بخشهایی از ایران از کار انداخت، شبکههای هماهنگشده رباتها ناگهان ساکت و بیش از دو هفته هیچ پستی منتشر نکردند. وقتی وضعیت به حالت سابق برگشت، همان شبکه جعلی با استفاده از همان شخصیتها و رفتارها، اما با یک ماموریت جدید دوباره فعال شد.
به نوشته این گزارش فعالیت تازه صدها اکانت جعلی بر «مقاومت ملت ایران در برابر هژمونی غرب، حمایت از جنبشهای آزادیبخش در منطقه، ریاکاری سیاست خارجی ایالات متحده در برابر شفافیت حکومت ایران و مشروعیت بخشیدن به حملات جمهوری اسلامی به اسراییل» متمرکز است.
تحلیلگران این شرکت میگویند که این خاموشیِ هماهنگ و به دنبال آن، بازگشت هماهنگ و تغییر ناگهانی پیامی که منتشر میکنند جای شکی باقی نمیگذارد که این عملیات تحت حمایت جمهوری اسلامی است.
هفتم تیر، درست چهار روز پس از پایان جنگ ایران و اسراییل رسانههای بریتانیایی گزارش دادند که فعالیت دهها حساب کاربری در شبکههای اجتماعی که جدایی اسکاتلند از بریتانیا را تبلیغ میکردند، بهطور همزمان در روز حمله اسراییل به زیرساختهای سایبری جمهوری اسلامی متوقف شد.
طبق این گزارشها حسابهای مورد نظر بیش از ۲۵۰ هزار پست در شبکههای مجازی در دفاع از استقلال اسکاتلند منتشر کرده بودند.
کارزار آنلاین ارتش سایبری جمهوری اسلامی چطور کار میکند؟
اکنون شرکت سیابرا میگوید که این شبکه را با تحلیل «خوشههای تعاملی، الگوهای زبانی و ناهنجاریهای رفتاری» شناسایی کرده و دریافته است که از پنجهزار و ۸۳ حساب که در بحثهای مربوط به استقلال اسکاتلند در شبکه ایکس شرکت داشتند، ۲۶ درصد جعلی بودند و در خاموشی ۱۶ روزه ایران کاملا ساکت شدند.
این گزارش درباره عملکرد شبکه رباتهای مورد حمایت جمهوری اسلامی نوشته است: «این پروفایلهای جعلی بهعنوان یک خوشه خودتقویتگر عمل میکردند. یعنی همه حسابها پستهای یکدیگر را بالا میبردند تا نوعی اجماع مردمی ساختگی ایجاد کنند. همچنین میکوشیدند پیامهای تفرقهافکن در گفتمان سیاسی بریتانیا را تشدید و ایران را بهعنوان الگوی اتحاد و مقاومت معرفی کنند.»
چندین نمونه از پستهایی که در این گزارش منتشر شده نشان میدهد که اکانتهای جعلی شناساییشده همچنان خود را کاربرانی اسکاتلندی جا میزنند، اما محتوای نوشتههایشان همسو با ایدئولوژی مورد نظر جمهوری اسلامی و مروج گفتمان مقاومت است.
یکی از این کاربران نوشته است: «ایران، تنها با اتحاد ملی آمریکا و اسراییل را وادار کرد که برای آتشبس التماس کنند. این درس خودمختاری است. آیا وقت آن نرسیده که ما هم همین مسیر را برای رهایی از سلطنت کهنه بریتانیا دنبال کنیم؟»
پستی دیگر، همین مفهوم را با استفاده از کلیدواژههای مشابه تکرار کرده است: «مردم ایران با اتحاد و مقاومت در برابر دو ابرقدرت هستهای پیروز شدند. چرا ما نباید از الگوی آنها برای کسب استقلال از سلطنت بریتانیا پیروی کنیم؟»
ایراناینترنشنال با بررسی تعدادی از اکانتهای معرفیشده در گزارش سیابرا تایید میکند که بسیاری از این حسابها حین روزهای ۲۳ خرداد تا سوم تیر ساکت بودند و محتوایی منتشر نکردند.
نکته دیگر درباره الگوی انتشار پستهای تازه است؛ بیشترِ آنها در روز بین سه تا پنج پست به فاصله چند دقیقه از یکدیگر منتشر میکنند یا به پستهای دیگر پاسخ میدهند و تا روز بعد فعالیت دیگری ندارند.
روزنامه دیلیمیل، با انتشار گزارشی درباره فعالیتهای ارتش سایبری جمهوری اسلامی، کارزار «تفرقهپراکنی در بریتانیا» را از بزرگترین کمپینها در نوع خود میداند.
به گزارش سیابرا اکانتهای جعلی بیش از سههزار پُست درباره سیاست بریتانیا نوشتند و ۲۲۴ میلیون کاربر این پستها را دیدهاند.
این فقط نوک کوه یخ است؟
دیلیمیل، به نقل از «فرماندهان نظامی» هشدار داده است که کارخانه رباتسازی ممکن است نشان از پروژه بزرگتری باشد که روسیه، بهعنوان «متخصص شناختهشده در تاکتیکهای انتشار اطلاعات جعلی» نیز در آن مشارکت دارد.
ژنرال فلیپ اینگرام، افسر سابق اطلاعات نظامی بریتانیا در گفتوگو با این روزنامه «تهدید شناساییشده را بسیار بزرگ» ارزیابی کرده و گفته است: «معتقدم بخش زیادی از این پروژه را روسیه هماهنگ کرده است. این میتواند نشان دهد که روسیه بهطور گسترده در برنامهریزی ایران با حزبالله و حماس مشارکت داشته و حتی احتمال دارد در حمله حماس به اسرائیل هم دخیل بوده باشد.»
هامیش دِ برِتون-گوردون، فرمانده پیشین ارتش بریتانیا هم این کارزار را نمونهای کلاسیک از ترویج اطلاعات جعلی و نادرست روسها میداند، «چیزی که ما کاملا با آن آشنایی داریم».
سازمان حقوق بشری کارون دوشنبه ۲۳ تیر گزارش داد که اعتمادیفرد، جامعی و مرداسی، هر کدام از سوی ادیبیمهر، رییس شعبه اول دادگاه انقلاب اهواز به دو بار اعدام محکوم شدند.
دادگاه علاوه بر اعدام برای هر کدام از آنها بابت اتهام «تبلیغ علیه نظام»، حکم یک سال حبس نیز صادر کرده است.
طبق این گزارش، داوود حرمتنژاد نیز در این پرونده به ۱۵ سال حبس و سامان حرمتنژاد به ۱۲ سال حبس محکوم شدهاند.
سازمان حقوق بشری کارون به نقل از منابع مطلع نوشت: «روند دادرسی این افراد، با نقض اصول اساسی دادرسی عادلانه، از جمله عدم دسترسی موثر به وکیل، فشارهای امنیتی و اعترافات اخذشده تحت اجبار همراه بوده است.»
این سازمان حقوقبشری با بیان اینکه این حکم سنگین در شرایطی صادر شده که جامعی مبتلا به سرطان معده، بیماریهای کبدی و فشار خون بالا است، نوشت او در طول بیش از ۱۳ ماه بازداشت در زندان شیبان اهواز از دریافت درمان تخصصی محروم بوده و منابع نزدیک به خانوادهاش از وضعیت جسمانی وخیم او خبر دادهاند.
سایت حقوق بشری هرانا پیش از این در آذر ۱۴۰۳ گزارش داد که این پنج زندانی سیاسی بهصورت بلاتکلیف در زندان شیبان اهواز به سر میبرند.
در این گزارش با اشاره به اینکه این شهروندان با اتهاماتی از جمله «افساد فیالارض، محاربه، عضویت در گروههای مخالف نظام، اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور و عضویت در گروه باغی» مواجه هستند، آمده بود که طرح این اتهامات میتواند به صدور احکام سنگین، مانند اعدام، برای متهمان منجر شود.
از میان این افراد، جامعی و مرداسی، شهروندان عرب اهل اهواز هستند که همزمان با اعتمادیفر و داوود و سامان حرمتنژاد، شهروندان ساکن روستای پیچاب از توابع شهرستان باشت استان کهگیلویه و بویراحمد، در سال ۱۴۰۲ به دست ماموران وزارت اطلاعات بازداشت شدند.
خبرگزاری تسنیم، وابسته به سپاه پاسداران، سال ۱۴۰۲ با انتشار گزارشی این شهروندان را متهم کرد که به «شبکه منافقان» متصل بودند و قصد اقدام به «عملیات ایذایی» در استانهای خوزستان، فارس و کهگیلویه و بویراحمد را داشتند.
مقامها و رسانههای وابسته به جمهوری اسلامی از عباراتی همچون «منافق» یا «منافقان» برای اشاره به اعضا یا هواداران سازمان مجاهدین خلق ایران که یکی از گروههای اپوزیسیون بهشمار میرود، استفاده میکنند.
سازمان حقوق بشری کارون در بخش دیگری از گزارش خود نوشت چهار عضو دیگر خانواده جامعی نیز در پی فشارهای امنیتی تحت پیگرد قرار گرفته و در دادگاه انقلاب شهرستان باوی محاکمه شدهاند.
این افراد زینب حزباپور، همسر جامعی و سه فرزند آنها به نامهای ناهید، ۲۲ ساله، دلال، ۲۰ ساله و رقیه، ۱۶ ساله هستند.
طبق این گزارش، اعضای این خانواده به اتهام «ارتباط با گروههای مخالف نظام» به دادگاه فراخوانده شده و مورد محاکمه قرار گرفتهاند.
طی ماههای گذشته روند صدور احکام اعدام برای زندانیان سیاسی در ایران افزایش یافته است.
افزایش میزان صدور، تایید و اجرای احکام اعدام زندانیان در ایران در این مدت اعتراضهای فراوانی را در داخل و خارج کشور به دنبال داشته است.
پیش از این در ۲۱ تیرماه، ۱۵ سازمان حقوق بشری و نهاد مدنی در بیانیه مشترکی نگرانی عمیق خود را نسبت به انتقال علی مجدم، معین خنفری و محمدرضا مقدم، سه زندانی عرب اهوازی به سلول انفرادی و خطر اجرای قریبالوقوع حکم اعدام آنها ابراز کردند و خواستار توقف حکم اعدام این سه زندانی شدند.
