• العربية
  • English
BrandBrand
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • شنیداری
  • ایران
  • جهان
  • حقوق بشر
  • جاویدنامان
  • گزارش ویژه
  • ورزش
  • بازار
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • شنیداری
  • ایران
  • جهان
  • حقوق بشر
  • جاویدنامان
  • گزارش ویژه
  • ورزش
  • بازار
  • پوسته
  • زبان
    • العربية
    • English
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • شنیداری
  • ایران
  • جهان
  • حقوق بشر
  • جاویدنامان
  • گزارش ویژه
  • ورزش
  • بازار
کلیه حقوق قانونی این سایت متعلق به ولانت‌مدیا است.
volant media logo
اختصاصی

هویت شبکه ترور آخوندهای تایلندی در تهران؛ افشای توطئه حمله به سفارت اسرائیل در بانکوک

مجتبا پورمحسن
مجتبا پورمحسن

ایران‌اینترنشنال

۲۶ آبان ۱۴۰۵، ۱۹:۰۸ (‎+۰ گرینویچ)

ایران‌اینترنشنال به اطلاعاتی اختصاصی درباره هویت اعضای شبکه‌ای از آخوندهای تایلندی مقیم ایران دست یافته است که نشان می‌دهد آن‌ها پس از جذب از سوی نیروی قدس و حزب‌الله لبنان، قرار بود به سفارت اسرائیل در بانکوک حمله کنند.

یک منبع اطلاعاتی بین‌المللی و یک منبع نزدیک به نیروی قدس به ایران‌اینترنشنال گفتند شش عضو این شبکه که سال‌ها پیش برای تحصیل در مرکز دانشگاهی جامعه‌المصطفی به قم آمده بودند، با هدایت نیروی قدس سپاه پاسداران به خدمت یگان ۹۱۰ حزب‌الله درآمدند؛ یگانی که مسئول عملیات برون‌مرزی این گروه شبه‌نظامی مورد حمایت جمهوری اسلامی در لبنان است.

جامعه‌المصطفی مرکز دانشگاهی جمهوری اسلامی با هدف صدور انقلاب اسلامی است که سال ۱۳۸۷ به فرمان علی خامنه‌ای، رهبر وقت جمهوری اسلامی، تاسیس شد. شش سال پیش، آمریکا این مرکز را به‌دلیل ارتباط با نیروی قدس سپاه پاسداران تحریم کرد.

100%

مأموریت ویژه فادی کساب در تهران

یکی از اعضای شبکه تایلندی‌های مقیم ایران گفته است مسئول مستقیم او در توطئه حمله به سفارت اسرائیل در بانکوک، که اطلاعات عملیاتی را در اختیارش گذاشته، تبعه‌ای لبنانی به نام ابوحسن بوده است.

به‌گفته منابع ما، ابوحسن تروریستی به نام ماجد عبدالله است که با نام فادی کساب شناخته می‌شود و از دو نام مستعار سامی حلو و الکساندر بوژی هم استفاده می‌کند. او مسئول آماده‌سازی عوامل یگان ۹۱۰ حزب‌الله است؛ واحدی که عملیات برون‌مرزی این گروه شبه‌نظامی مورد حمایت جمهوری اسلامی را انجام می‌دهد.

رد پای کساب در مجموعه‌ای از عملیات تروریستی در قبرس، بلغارستان، آمریکا و کانادا دیده شده است. او ۱۴ سال پیش با نام الکساندر بوژی وارد تایلند شد تا سلسله عملیاتی را علیه منافع اسرائیل در بانکوک برنامه‌ریزی و بر اجرای آن‌ها نظارت کند اما پلیس تایلند عامل اجرایی او، شهروندی سوئدی‌ـ‌لبنانی به نام حسین عتریس، را در فرودگاه بانکوک دستگیر کرد.

عتریس پلیس را به ساختمانی برد که در آن حدود چهار تن کود اوره و نیترات آمونیوم برای ساخت بمب انبار شده بود.

100%

به‌گفته منابع ایران‌اینترنشنال، فادی کساب از شش سال پیش، با همراهی نیروی قدس سپاه پاسداران، جذب نیرو از میان دانشجویان جامعه‌المصطفی در قم را آغاز کرد.

مبارک حسینی و انجمن محبان ولایت فقیه تایلند

جمهوری اسلامی نفوذ در تایلند را از سال ۱۳۶۴ آغاز کرد؛ زمانی که یک روحانی شیعه به نام سلمان حسینی به ایران آمد و جذب انجمن حجتیه شد. او پس از آن به‌طور مداوم به تایلند رفت‌وآمد می‌کرد تا برای جمهوری اسلامی نیرو جذب کند.

یکی از این نیروهای جذب‌شده، پسر دایی او، لرپونگ سید، تبعه تایلند و مهم‌ترین عضو شبکه آخوندهای تایلندی است که نامش را به مبارک حسینی تغییر داده و با عنوان حجت‌الاسلام شناخته می‌شود. او سه سال پیش در مصاحبه با نشریه افق حوزه گفت که سال ۱۳۷۰ به ایران رفت و ابتدا در حوزه علمیه قم و سپس در مرکز جهانی علوم اسلامی تحصیل کرد.

100%

پس از تاسیس جامعه‌المصطفی، او در مقطع دکترای علوم سیاسی در این مرکز تحصیل کرد و پس از مدتی رییس دانش‌آموختگان جامعه‌المصطفی شد.

او در حال حاضر مدیر سایت اطلاع‌رسانی دفتر خامنه‌ای به زبان تایلندی است و ریاست انجمن روحانیون تایلند را برعهده دارد.

مبارک حسینی، علاوه بر پایه‌گذاری حسینیه اهل‌بیت در بانکوک، انجمنی به نام محبان ولایت فقیه را در تایلند تاسیس کرده است. او در مصاحبه‌ای با تلویزیون جمهوری اسلامی گفته انگیزه‌اش از تاسیس این انجمن، «ابراز محبت به مقام معظم رهبری و ولی امر مسلمین» و «جلوگیری از نفوذ شیعیان انگلیسی و شیعیان آمریکایی به تایلند طبق فرمایش مقام معظم رهبری» بوده است.

100%

پنج عضو دیگر گروه

مبارک و پسرعمه‌اش، سلمان حسینی، به حزب‌الله در جذب پنج عضو دیگر شبکه ترور از میان دانشجویان جامعه‌المصطفی کمک کرده‌اند. یکی از آن‌ها اسماعیل پاتان، دانش‌آموخته جامعه‌المصطفی، است که فعالیت چشمگیری در مجمع جهانی اهل‌بیت دارد؛ نهادی به ریاست علیرضا رمضانی، عضو مجلس خبرگان، که آن هم زیر نظر خامنه‌ای اداره می‌شود و سمینارهایی را به بهانه‌های مذهبی برگزار می‌کند.

عضو دیگر شبکه ترور آخوندهای تایلندی، محمدکویم اکبر سید، روحانی جوانی است که عمدتا در حرم خواهر امام هشتم شیعیان در قم حاضر می‌شود.

100%

سیدعباس سادارسان هم در همین شبکه فعالیت می‌کند. او در مراسم چهلم حسن نصرالله، دبیرکل پیشین حزب‌الله، در تهران شرکت کرد؛ مراسمی که با حضور رییس مجلس و وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی برگزار شد.

پنجمین عضو گروه، سیداری ساکیتیچا است. سه سال پیش، وقتی میثم مطیعی، مداح بیت خامنه‌ای، در سفری پرسروصدا و جنجالی به تایلند رفت، سیداری ساکیتیچا در تمام مدت سفر در کنار او بود؛ آخوندی که تجمع‌های ضداسرائیلی در بانکوک را سازمان‌دهی می‌کرد.

احمد حسین پراتانسکول، دیگر عضو شبکه ترور، دانش‌آموخته جامعه‌المصطفی و خواهرزاده لرپونگ سید (مبارک حسینی) است. تمام اعضای این گروه، به‌جز سیداری ساکیتیچا، با یکدیگر نسبت خانوادگی دارند. اسماعیل پاتان برادرزن محمدکویم اکبر سید است و محمدکویم و عباس سادارسان هر دو داماد مبارک هستند.

100%

مسئول پرونده عملیاتی حزب‌الله در ایران، تبعه‌ای لبنانی به نام محمد حسن است که نیروهای جذب‌شده را آموزش می‌دهد، اما مسئولیت طراحی حملات تروریستی علیه منافع اسرائیل را فادی کساب بر عهده دارد. تازه‌ترین توطئه آن‌ها برای حمله به سفارت اسرائیل در بانکوک خنثی شد.

تامین مالی شبکه ترور از جیب سه نهاد وابسته به خامنه‌ای

میثم مطیعی، مداح بیت رهبر جمهوری اسلامی، پس از بازگشت از تایلند، در مصاحبه‌ای با تلویزیون جمهوری اسلامی گفت او و تیم همراهش نه‌تنها پولی دریافت نکردند، بلکه با خود پول بردند تا به شیعیان تایلندی بدهند که به‌زعم او در عسر و حرج بودند.

مطیعی گفت خامنه‌ای در دیدار با او، تشویقش کرده است که هرچه می‌توانند برای این جوانان هزینه کنند.

100%

هفت سال پیش، رهبر جمهوری اسلامی در دیدار با مهمانان شرکت‌کننده در اجلاس محبان اهل‌بیت تاکید کرد جمهوری اسلامی هر جا لازم باشد، برای مبارزه با آمریکا و اسرائیل خرج می‌کند و این را صراحتا هم اعلام کرده است.

در آن جلسه، سلمان حسینی در ردیف مدعوین ویژه بیت حاضر بود و پسرعمه‌اش، مبارک حسینی، در میان جمعیت، صفحه‌ای در دست داشت که روی آن نوشته شده بود: «شیعه و سنی عاشق تو هستند».

به‌گفته یک منبع نزدیک به نیروی قدس، سه نهاد وابسته به رهبر جمهوری اسلامی تامین‌کننده مالی شبکه ترور آخوندهای تایلندی مقیم تهران هستند.

جامعه‌المصطفی در سال ۱۴۰۴ بیش از ۱۹۵۵ میلیارد تومان بودجه از دولت دریافت می‌کند. علاوه بر این، مجمع جهانی اهل‌بیت زمینه جذب منابع مالی برای شبکه را از طریق سمینارها فراهم می‌کند. آستان قدس رضوی، کارتل ثروتمند اقتصادی وابسته به خامنه‌ای، هم یکی از حامیان مالی شبکه آخوندهای تایلندی است.

100%

مبارک حسینی در کنار فعالیت‌هایش در جامعه‌المصطفی و همکاری با حزب‌الله، در ایران فعالیت اقتصادی هم دارد. او با نام لرپونگ سید در دو شرکت «مبین مسیر ماندگار آپادانا» و «پیشتاز صنعت مبین پارس» عضو هیات‌مدیره است. موضوع فعالیت هر دو شرکت، تجارت نفت و محصولات پتروشیمی است.

او پس از بسته شدن تنگه هرمز در پی جنگ چهل‌روزه، در فیس‌بوک خطاب به مردم تایلند نوشت که مسئول افزایش قیمت نفت، وزارت انرژی تایلند نیست و ریشه اصلی معضل در سفارتخانه‌های آمریکا و اسرائیل در بانکوک است. حسینی از مردم این کشور دعوت کرد مقابل این سفارتخانه‌ها تجمع کنند.

او همچنین ششم اردیبهشت ماه در تجمع شبانه در حمایت از مجتبی خامنه‌ای، رهبر سوم جمهوری اسلامی، در قم دیده شده است.

Banner
Banner
Banner

پربازدیدترین‌ها

اذعان یک فرمانده سپاه به نفوذ در نهادهای امنیتی: جایی برای پنهان ماندن وجود ندارد
۱

اذعان یک فرمانده سپاه به نفوذ در نهادهای امنیتی: جایی برای پنهان ماندن وجود ندارد

۲
تحلیل

آرایش نظامی آمریکا در منطقه؛ اهرم فشار بر تهران یا مقدمه حمله؟

۳

علی‌رضا دبیر: به جمهوری اسلامی تعلق دارم؛ با پول شهرداری تهران در لبنان پارک ساختیم

۴

سی‌ان‌ان: جمهوری اسلامی برای حمله شیمیایی به پایتخت آمریکا برنامه‌ریزی می‌کند

۵

لس‌آنجلس تایمز: ایران چگونه از ردپای دیجیتال نظامیان برای هدف‌گیری پایگاه‌ها استفاده کرد؟

انتخاب سردبیر

  • هویت شبکه ترور آخوندهای تایلندی در تهران؛ افشای توطئه حمله به سفارت اسرائیل در بانکوک
    اختصاصی

    هویت شبکه ترور آخوندهای تایلندی در تهران؛ افشای توطئه حمله به سفارت اسرائیل در بانکوک

  • حملات آمریکا و اسرائیل به فرودگاه مهرآباد؛ چه بر سر هواپیماهای ترابری نظامی ایران آمد؟
    گزارش ویژه

    حملات آمریکا و اسرائیل به فرودگاه مهرآباد؛ چه بر سر هواپیماهای ترابری نظامی ایران آمد؟

  • سوگند صیادی؛ کودکی که پیش از کشته شدن کمک خواست اما کسی صدایش را نشنید
    تحلیل

    سوگند صیادی؛ کودکی که پیش از کشته شدن کمک خواست اما کسی صدایش را نشنید

  • برلین فعالیت انجمن مظنون به حمایت از حزب‌الله را ممنوع کرد و پلیس به ۲۸ مکان یورش برد

    برلین فعالیت انجمن مظنون به حمایت از حزب‌الله را ممنوع کرد و پلیس به ۲۸ مکان یورش برد

  • «صحنه» و هم‌خوانی با ابی؛ منتقدان می‌گویند این برنامه‌ در خدمت سفیدشویی سرکوب است

    «صحنه» و هم‌خوانی با ابی؛ منتقدان می‌گویند این برنامه‌ در خدمت سفیدشویی سرکوب است

•
•
•

مطالب بیشتر

مقدونیه شمالی طرح ترور در یونان را خنثی و شبکه عوامل نیابتی جمهوری اسلامی را متلاشی کرد

۲۶ آبان ۱۴۰۵، ۱۷:۲۷ (‎+۰ گرینویچ)
100%
پرچم مقدونیه شمالی

آژانس امنیت ملی مقدونیه شمالی از خنثی‌سازی طرح ترور فردی در یونان و متلاشی شدن شبکه‌ای مرتبط با جمهوری اسلامی خبر داد. به‌گزارش روزنامه یونانی کاتیمرینی، ظاهرا هدف این طرح مدیر اسرائیلی یک شرکت در یونان بوده است.

آژانس امنیت ملی مقدونیه شمالی سه‌شنبه ۲۶ آبان اعلام کرد شبکه‌ای گسترده از «عوامل نیابتی» را متلاشی کرده است که با ادریس جهانگیری موانه، شهروند ایرانی و «همکار سرویس‌های امنیتی و اطلاعاتی» جمهوری اسلامی، در ارتباط بودند.

بر اساس این بیانیه، اعضای شبکه با «دستور مستقیم» جهانگیری، مقدمات و پشتیبانی لازم را برای «اجرای اقدامی تروریستی یا ترور فردی در یونان» فراهم کرده بودند.

عملیات شناسایی و انهدام این شبکه با همکاری سازمان اطلاعات ملی یونان انجام گرفت و تاکنون پنج شهروند مقدونیه شمالی در ارتباط با این پرونده بازداشت شده‌اند.

افزایش تهدیدهای فرامرزی جمهوری اسلامی در سال‌های اخیر، به نگرانی‌ها درباره گسترش شبکه‌های نفوذ حکومت ایران، به‌ویژه سپاه پاسداران، در اروپا دامن زده است.

این تهدیدها عمدتا متوجه خبرنگاران و رسانه‌های مستقل، از جمله ایران‌اینترنشنال، مخالفان جمهوری اسلامی و اهداف یهودی و اسرائیلی بوده‌اند.

  • آی‌تی‌وی جزییات تازه‌ای از شبکه ۷ نفره متهم به حملات نیابتی تهران در اروپا منتشر کرد

    آی‌تی‌وی جزییات تازه‌ای از شبکه ۷ نفره متهم به حملات نیابتی تهران در اروپا منتشر کرد

سفر متهمان به ایران و ارتباط با شبکه‌های تبهکاری

به‌گزارش روزنامه کاتیمرینی، مقام‌های یونان ۲۱ آبان یکی از مظنونان را در مرز بازداشت و به مقدونیه شمالی اخراج کردند.

هم‌زمان، چهار مظنون دیگر در عملیاتی در مقدونیه شمالی دستگیر شدند.

بر اساس این گزارش، در بازرسی‌ها، سلاح، مهمات، دفترچه‌های حاوی اطلاعات تماس و نقشه‌ای کشف شد که مکانی روی آن علامت‌گذاری شده بود.

الکساندار یانف، از مقام‌های وزارت کشور مقدونیه شمالی، ۲۶ آبان اعلام کرد چهار مظنون در بازداشت موقت به سر می‌برند و یک نفر دیگر در حصر خانگی است. جست‌وجو برای یافتن مظنون ششم ادامه دارد.

بویان هریستوفسکی، رییس آژانس امنیت ملی مقدونیه شمالی، نیز در نشستی خبری در اسکوپیه، اعضای این شبکه را افرادی توصیف کرد که در «ساختارهای تبهکاری» کشور جای گرفته بودند.

  • وزیر خارجه آلمان: اقدامات خصمانه جمهوری اسلامی در اروپا را تحمل نمی‌کنیم

    وزیر خارجه آلمان: اقدامات خصمانه جمهوری اسلامی در اروپا را تحمل نمی‌کنیم

کاتیمرینی نوشت بازداشت‌شدگان در سفر به ایران و یکی از کشورهای حوزه خلیج فارس، با شهروند ایرانی مسئول هدایت شبکه دیدار کرده بودند.

بر اساس این گزارش، یکی از چهار مظنون بازداشت‌شده در اسکوپیه ظاهرا به این دیدارها و برنامه‌ریزی برای «انجام اقدامی تروریستی یا ترور» در یونان اعتراف کرده است. هر چهار مظنون سابقه کیفری دارند.

پیش‌تر در ۱۵ شهریور، شورای امنیت ملی اسرائیل هشدار داده بود حکومت ایران و نیروهای نیابتی آن همچنان اصلی‌ترین عوامل «تهدیدهای تروریستی» علیه اسرائیلی‌ها و یهودیان در سراسر جهان به شمار می‌روند.

به‌گفته این نهاد، مقام‌های جمهوری اسلامی عملیات خود را از طریق شبکه‌ها و عوامل نیابتی گوناگون، از جمله گروه‌های تبهکار، پیش می‌برند.

در سال‌های اخیر گزارش‌های متعددی درباره استفاده جمهوری اسلامی از گروه‌های جنایتکار سازمان‌یافته برای اجرای حملات در کشورهای مختلف منتشر شده است.

فقر چگونه سلامت را به آخرین منبع معاش تبدیل می‌کند

۲۶ آبان ۱۴۰۵، ۱۵:۵۵ (‎+۰ گرینویچ)
•
صبا آلاله
100%

آگهی‌های فروش کلیه و اعضای بدن که گاهی در فضای مجازی، روی دیوارهای شهر، در معابر عمومی یا روی مقواهایی در دست افراد دیده می‌شوند، فقط نشانه‌ای از شکل‌گیری یک معامله اقتصادی نیستند.

پشت این آگهی‌ها ممکن است انسانی قرار داشته باشد که زیر فشار بدهی، بیکاری، هزینه‌های درمان، مخارج خانواده یا نگرانی از آینده، فروش بخشی از بدن خود را راهی برای عبور از مشکلات زندگی می‌بیند.

این آگهی‌ها پرسشی فراتر از یک مبادله مالی مطرح می‌کنند: چه شرایطی باعث می‌شود انسان بدن و سلامت خود را به منبعی برای تامین معاش تبدیل کند؟

هنگامی که نیازهای اولیه زندگی مانند مسکن، غذا، درمان و پرداخت بدهی‌ها به دغدغه‌هایی فوری و گاه حل‌نشدنی تبدیل می‌شوند، حفظ سلامت جسمانی ممکن است در برابر فشارهای اقتصادی در اولویت پایین‌تری قرار بگیرد.

در چنین شرایطی، بدن که بخشی از هویت، امنیت و توانایی فرد برای ادامه زندگی است، ممکن است در معرض محاسبات اقتصادی قرار گیرد.

  • فروش کلیه در ایران دیگر تنها گزینه نیست؛ آگهی برای فروش چند عضو بدن

    فروش کلیه در ایران دیگر تنها گزینه نیست؛ آگهی برای فروش چند عضو بدن

از منظر روان‌شناسی، نمی‌توان فروش اعضای بدن را با انگیزه کسب درآمد یا تصمیم شخصی افراد توضیح داد. این تصمیم ممکن است در بستر فشارهایی مانند ناامنی معیشتی، احساس مسئولیت در برابر خانواده، نگرانی از آینده، فرسودگی روانی و تصور نداشتن راه‌حل‌های جایگزین شکل بگیرد.

بنابراین، برای فهم این پدیده باید شرایط اقتصادی و اجتماعی و محدودیت‌های موثر بر احساس اختیار و شیوه تصمیم‌گیری افراد را نیز بررسی کرد.

در کنار آگهی‌های فروش اعضای بدن، خبرها و روایت‌هایی درباره فروش موی زنان و دختران برای تامین هزینه‌هایی مانند اجاره خانه و مخارج ضروری زندگی نیز توجه‌برانگیز شده است. این مساله بُعد دیگری از ارتباط فقر با بدن و هویت فردی را نشان می‌دهد؛ جایی که ظاهر و زیبایی فرد نیز به منبعی برای کسب درآمد تبدیل می‌شود.

در این مقاله عوامل اقتصادی، روانی و خانوادگی مرتبط با فروش اعضای بدن و مو و تاثیر فقر و فشارهای معیشتی بر محدود شدن انتخاب‌های فرد بررسی می‌شوند. همچنین پیامدهای احتمالی روانی و اجتماعی این تجربه و نقش ساختارهای اقتصادی، رفاهی و اجتماعی مورد توجه قرار می‌گیرند.

پرسش محوری این است: چه اتفاقی در زندگی اقتصادی و اجتماعی انسان رخ می‌دهد که بدن او به یکی از آخرین منابع قابل تبدیل به پول برای ادامه زندگی تبدیل می‌شود؟

فقر چگونه به تصمیمی درباره بدن منجر می‌شود؟

بدن انسان بخشی از هویت، تمامیت شخصی و احساس امنیت اوست. سلامت جسمانی نیز در توانایی فرد برای اشتغال، مشارکت اجتماعی و ایفای نقش‌های خانوادگی اهمیت دارد.

بااین‌حال، در شرایط محدودیت منابع مالی، ممکن است فرد ارزش اقتصادی بخش‌هایی از بدن یا ظاهر خود را نیز در محاسباتش در نظر بگیرد. این وضعیت با مفهوم کالایی‌شدن بدن قابل تحلیل است؛ مفهومی که به قرار گرفتن بخشی از وجود و توان جسمانی انسان در چارچوب ارزش مبادله‌ای اشاره دارد.

فشار اقتصادی می‌تواند با مجموعه‌ای از تجربه‌های روانی و اجتماعی همراه باشد؛ از نگرانی درباره آینده و احساس ناامنی گرفته تا فرسودگی روانی، شرمندگی از ناتوانی در تامین نیازهای خانواده و احساس نداشتن راه خروج از وضعیت موجود.

فردی که با بدهی‌های انباشته، درآمد ناپایدار، بیکاری یا هزینه‌های سنگین زندگی مواجه است، ممکن است راه‌های پیش روی خود را محدود و دست‌نیافتنی ببیند. در چنین وضعیتی، راه‌حل‌هایی که پیش‌تر غیرقابل تصور بودند، به گزینه‌هایی برای مواجهه با بحران تبدیل می‌شوند.

  • فروش اعضای بدن برای پرداخت بدهی؛ روایت شهروندانی که به ته خط رسیده‌اند

    فروش اعضای بدن برای پرداخت بدهی؛ روایت شهروندانی که به ته خط رسیده‌اند

برای مثال، فردی که برای پرداخت بدهی یا جلوگیری از دست دادن محل سکونت تحت فشار قرار دارد، ممکن است فروش کلیه را راهی برای حل مشکلی فوری بداند. در این تصمیم، احساس اضطرار، نبود گزینه‌های جایگزین و تصور ناتوانی در حل مشکلات از مسیرهای دیگر نقش دارند.

این وضعیت را می‌توان با مفهوم استیصال اقتصادی توضیح داد؛ شرایطی که فشارهای انباشته‌شده، فرد را به بررسی راه‌هایی خارج از دایره انتخاب‌های معمول سوق می‌دهند.

در کنار فروش اعضای بدن، فروش مو نیز نمونه‌ای از تاثیر فشار اقتصادی بر رابطه فرد با بدن و ظاهر است. مو برای بسیاری از زنان و دختران فراتر از یک ویژگی ظاهری است و می‌تواند با زیبایی، زنانگی، هویت فردی و تصویر ذهنی از بدن پیوند داشته باشد. زنی که برای پرداخت اجاره خانه، تامین هزینه‌های خانواده یا نیازهای ضروری موهای خود را می‌فروشد، ممکن است با تعارضی میان ارزش عاطفی موهایش و ضرورت اقتصادی فروش آن‌ها مواجه شود.

این تجربه می‌تواند با احساس فقدان، نارضایتی از ظاهر یا تغییر اعتمادبه‌نفس همراه باشد. بنابراین، بررسی فروش مو این امکان را فراهم می‌کند که تاثیر فشار اقتصادی بر تصویر بدنی و احساس اختیار زنان نسبت به ظاهر خود نیز مورد توجه قرار گیرد.

در بسیاری از خانواده‌ها، تامین هزینه‌های زندگی و برآورده کردن نیازهای اعضای خانواده بر عهده یک نفر قرار دارد. زمانی که این فرد با بیکاری، درآمد ناکافی یا افزایش هزینه‌های زندگی روبه‌رو می‌شود، فشار ناشی از ناتوانی در تامین مخارج می‌تواند احساس شکست، درماندگی و کاهش ارزشمندی را در او ایجاد کند.

تامین نیازهای فرزندان، هزینه‌های درمان اعضای خانواده و فراهم کردن حداقل امکانات زندگی، در چنین شرایطی به دغدغه‌هایی سنگین تبدیل می‌شوند. گاهی فرد که خود را در برابر این نیازها ناتوان می‌بیند، فروش عضو را راهی برای جبران کمبودهای مالی، پرداخت بدهی‌ها یا جلوگیری از وخیم‌تر شدن وضعیت اقتصادی خانواده در نظر می‌گیرد.

در این وضعیت، فشار ناشی از بر عهده داشتن بار اصلی تامین معاش می‌تواند فرد را به تصمیمی درباره بدن و سلامت خود نزدیک کند.

  • روایت فقر از فانتین تا دختران گیسوکمند ایران؛ وقتی موها بهای گذران زندگی می‌شوند

    روایت فقر از فانتین تا دختران گیسوکمند ایران؛ وقتی موها بهای گذران زندگی می‌شوند

پیامدهای روان‌شناختی و اجتماعی فروش اعضای بدن بر اساس پژوهش‌های انجام‌شده

فروش اعضای بدن می‌تواند بر سلامت روان، احساس ارزشمندی، رابطه فرد با بدن و ارتباط او با خانواده و جامعه اثر بگذارد. پژوهش‌های انجام‌شده در ایران، ارتباط این تجربه را با فشارهای اقتصادی پیش از فروش و پیامدهای جسمی، روانی و اجتماعی پس از آن نشان می‌دهند.

کاهش کیفیت زندگی، افسردگی و اضطراب: در یکی از پژوهش‌های انجام‌شده درباره کیفیت زندگی فروشندگان اعضای بدن، وضعیت جسمی، روانی و اجتماعی ۳۰۰ فروشنده بررسی شد.

یافته‌ها از تجربه افسردگی، اضطراب، انزوای اجتماعی، مشکلات خانوادگی و کاهش توان جسمی در میان برخی شرکت‌کنندگان حکایت داشت.

همچنین در پژوهشی دیگر درباره کیفیت زندگی و رویدادهای پراسترس فروشندگان کلیه، ۴۲۴ نفر بررسی شدند. نتایج نشان داد که بیشتر افراد پیش از فروش با فشارهایی مانند مشکلات مالی، درآمد پایین، بیکاری و افزایش هزینه‌های زندگی مواجه بوده‌اند و کیفیت زندگی آنان در برخی حوزه‌ها پایین‌تر از معیارهای جامعه بوده است.

پشیمانی و تغییر رابطه فرد با بدن: در پژوهش مربوط به کیفیت زندگی فروشندگان کلیه، بسیاری از شرکت‌کنندگان اظهار کرده بودند که اگر به گذشته بازگردند، دوباره کلیه خود را نمی‌فروشند. در کنار این پاسخ‌ها، مشکلات جسمی و کاهش توان فعالیت نیز گزارش شده بود.

فرد ممکن است پس از دریافت مبلغ موردنظر با نگرانی درباره سلامت آینده، توانایی کار کردن و پیامدهای تصمیم خود روبه‌رو باشد. در چنین شرایطی، بدن می‌تواند با احساس فقدان و نگرانی درباره پیامدهای تصمیم گذشته همراه شود.

تعارض‌های خانوادگی، انگ اجتماعی و انزوای اجتماعی: در مطالعه کیفیت زندگی فروشندگان، مشکلات و تعارض‌های خانوادگی و انزوای اجتماعی گزارش شده بود.

همچنین یک پژوهش مردم‌نگارانه درباره فروش اعضای بدن، تجربه افراد را از نظر فشار اقتصادی و خانوادگی، نارضایتی از فرایند فروش و نگرانی از قضاوت دیگران بررسی کرد.

یافته‌های این مطالعه نشان داد که فقر و فشارهای خانوادگی در تصمیم برخی افراد نقش داشته و نگرانی از انگ اجتماعی و واکنش اطرافیان نیز در میان فروشندگان وجود داشته است.

این تجربه‌ها می‌توانند بر احساس امنیت فرد در روابط نزدیک و حضور او در جامعه اثر بگذارند.

فقر، بدهی و فشار تامین معاش: در پژوهشی درباره وضعیت اقتصادی و اجتماعی فروشندگان، ۴۷۸ نفر از ۳۰ مرکز بررسی شدند. نتایج نشان داد که مشکلات مالی از مهم‌ترین انگیزه‌های فروش کلیه بوده و بخش قابل‌توجهی از شرکت‌کنندگان زیر خط فقر زندگی می‌کردند یا مسئولیت اصلی تامین هزینه‌های خانواده را بر عهده داشتند.

در مطالعه میدانی دیگری، وضعیت اقتصادی و شیوه تصمیم‌گیری ۲۱۵ نفر از افراد حاضر در بازار فروش اعضای بدن بررسی شد. یافته‌ها نشان داد که بسیاری از این افراد برای تامین نیازهای مالی بلندمدت، از جمله پرداخت بدهی و هزینه مسکن، به فروش کلیه فکر می‌کردند.

  • رییس کمیسیون اجتماعی مجلس: تا ۵۰ میلیون نفر در ایران برای تهیه مواد غذایی مشکل دارند

    رییس کمیسیون اجتماعی مجلس: تا ۵۰ میلیون نفر در ایران برای تهیه مواد غذایی مشکل دارند

جمع بندی

فروش اعضای بدن و بخش‌هایی از ظاهر، از جمله مو، پدیده‌ای چندوجهی است که نمی‌توان آن را جدا از شرایط اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جامعه بررسی کرد.

زمانی که فقر، بیکاری، بدهی، هزینه‌های سنگین زندگی و نبود امنیت معیشتی، گزینه‌های پیش روی افراد را محدود می‌کند، بدن و سلامت نیز ممکن است در معرض محاسبات اقتصادی قرار بگیرند.

درک این پدیده مستلزم توجه به ساختارهای اقتصادی و نابرابری اجتماعی، کارآمدی نظام رفاه و تأمین اجتماعی و دسترسی خانواده‌های کم‌درآمد به حمایت‌های مؤثر است.

نظام سلامت نیز باید با آگاهی‌رسانی دقیق، ارزیابی پیامدهای جسمی و روانی، مراقبت‌های بلندمدت و حمایت از سلامت و کرامت افراد، نقشی پیشگیرانه و حمایتی ایفا کند.

همچنین قوانین و سازوکارهای نظارتی باید از بهره‌کشی از افراد در شرایط آسیب‌پذیر اقتصادی جلوگیری و از حقوق و اختیار آنان حمایت کنند.

نگرش‌های فرهنگی به بدن، زیبایی، زنانگی و مسئولیت نان‌آوری نیز در شکل‌گیری تجربه افراد و واکنش جامعه به فروش اعضای بدن و مو نقش دارند و ممکن است با تشدید قضاوت و انگ اجتماعی، فشارهای روانی این تجربه را افزایش دهند.

بنابراین، مواجهه با این پدیده به اقداماتی اقتصادی، اجتماعی، پزشکی و قانونی نیاز دارد؛ از کاهش فقر و ناامنی معیشتی و تقویت حمایت‌های اجتماعی تا دسترسی عادلانه به خدمات سلامت و نظارت موثر بر فرایندهای فروش اعضای بدن. توجه به تجربه روانی و اجتماعی افراد نیز برای حفظ سلامت، کرامت انسانی و اختیار آنان ضروری است.

در نهایت، پرسش اساسی این است که جامعه و نهادهای مسئول تا چه اندازه توانسته‌اند شرایطی فراهم کنند که هیچ انسانی برای تامین حداقل نیازهای زندگی، ناچار به قرار دادن سلامت و بدن خود در جایگاه آخرین منبع معاش نشود.

مردم آبدانان در پی کشته شدن ۱۳ کارگر به خیابان آمدند و علیه جمهوری‌اسلامی شعار دادند

۲۶ آبان ۱۴۰۵، ۱۴:۵۴ (‎+۰ گرینویچ)
100%

ویدیوهای رسیده به ایران‌اینترنشنال نشان می‌دهد مردم آبدانان در پی واژگونی مرگبار اتوبوس حامل کارکنان پالایشگاه گاز دهلران، به خیابان آمدند و علیه جمهوری اسلامی و دیکتاتوری و در حمایت از شاهزاده رضا پهلوی شعار دادند.

بر اساس این ویدیوها، جمعیت گسترده‌ای از شهروندان آبدانان در استان ایلام سه‌شنبه ۲۶ آبان در تجمعی اعتراضی شرکت کردند و شعارهای «مرگ بر دیکتاتور»، «این آخرین نبرده، پهلوی برمی‌گرده» و «جاوید شاه» سر دادند.

«مرگ بر حیدر حیدر» از دیگر شعارهای معترضان بود؛ اشاره‌ای به شعاری که نیروهای امنیتی و بسیجیان هنگام سرکوب اعتراضات مردمی و در تجمعات حکومتی سر می‌دهند.

این اعتراضات پس از آن شکل گرفت که واژگونی اتوبوس حامل کارکنان شرکت راه‌اندازی و بهره‌برداری صنایع نفت (اویکو)، شاغل در مجموعه پتروپالایش دهلران، ۱۳ کشته و چندین مصدوم بر جای گذاشت.

دو تن از مصدومان همچنان در بخش مراقبت‌های ویژه بستری هستند.

این اتوبوس با حدود ۳۰ سرنشین شامگاه ۲۳ آبان پس از پایان شیفت کاری، از دشت‌عباس دهلران به مورموری آبدانان بازمی‌گشت که در محدوده سه‌گر، حوالی چاه‌های نفت، واژگون شد.

یارسان الفتی، رییس کانون هماهنگی شوراهای اسلامی کار استان ایلام، ۲۵ آبان اعلام کرد بر پایه بررسی‌های اولیه، اتوبوس فاقد گواهی معتبر معاینه فنی بوده و لاستیک‌های آن نیز کاملا فرسوده و بدون آج استاندارد بوده‌اند.

به‌گفته منتقدان، خودروهای بی‌کیفیت، جاده‌های ناایمن و نبود فرهنگ‌سازی موثر از عوامل اصلی بحران تصادفات جاده‌ای در ایران به شمار می‌روند و ناکارآمدی مقام‌های جمهوری اسلامی و کوتاهی آن‌ها در رفع ریشه‌ای این مشکلات به تداوم بحران انجامیده است.

«می‌ریم تا سرنگونی»

معترضان در آبدانان همچنین با شعار «فقر، فساد، گرونی، می‌ریم تا سرنگونی»، نارضایتی خود را از وضعیت معیشتی و ساختار حکومت ابراز کردند.

یکی دیگر از ویدیوهای رسیده به ایران‌اینترنشنال نشان می‌دهد معترضان بنری متعلق به سپاه پاسداران را پاره کردند.

انتشار گزارش‌های متعدد از فساد سازمان‌یافته در اقتصاد ایران، به‌ویژه با نقش‌آفرینی وابستگان و اعضای خانواده مقام‌های جمهوری اسلامی، بارها خشم عمومی را برانگیخته است.

هم‌زمان، فشار معیشتی بر شهروندان افزایش یافته و پیام‌های رسیده به ایران‌اینترنشنال از دشواری بسیاری از مردم در تامین مواد غذایی روزانه حکایت دارد.

تجمع آبدانان در حالی برگزار می‌شود که حکومت ایران پس از خیزش دی‌ماه ۱۴۰۴، بر شدت سرکوب و نقض حقوق بشر افزوده است.

به باور کنشگران، جمهوری اسلامی به‌ویژه در بحبوحه تنش‌ها با آمریکا و اسرائیل می‌کوشد با ایجاد فضای رعب و وحشت، از بروز دوباره خشم عمومی ناشی از بحران‌های فزاینده معیشتی و سیاسی جلوگیری کند.

تداوم سیاست‌های تنش‌آفرین حکومت در منطقه، حمایت مالی و تسلیحاتی از گروه‌های نیابتی، بحران انرژی و بی‌اعتنایی به خواسته‌های مردم، به نارضایتی شهروندان از جمهوری اسلامی دامن زده است.

دولت عراق در آستانه رویارویی با کتائب حزب‌الله؛ الزیدی می‌گوید عقب‌نشینی نمی‌کند

۲۶ آبان ۱۴۰۵، ۱۴:۰۷ (‎+۰ گرینویچ)
100%

علی الزیدی، نخست‌وزیر عراق، شش ماه پس از رسیدن به قدرت، برای پرمخاطره‌ترین اقدام خود آماده می‌شود؛ رویارویی مستقیم با شبه‌نظامیان مسلح شیعه که به‌عنوان نیروهای نیابتی جمهوری اسلامی در این کشور فعالیت می‌کنند.

خبرگزاری رویترز سه‌شنبه ۲۶ آبان گزارش داد این بازرگان ۴۱ ساله به نیروهای امنیتی دستور داده است برای مقابله با کتائب حزب‌الله، قدرتمندترین متحد تهران در عراق، آماده شوند.

مقام‌های عراقی این گروه را به اداره شبکه‌ای متهم کرده‌اند که صدها میلیون دلار از نفت دولتی را قاچاق کرده است. کتائب حزب‌الله، که در فهرست گروه‌های تروریستی آمریکا قرار دارد، این اتهام را رد کرده است.

تاکنون در پی تحقیقات درباره این پرونده، ۹ مقام ارشد امنیتی و نفتی برکنار شده‌اند. کانون این تحقیقات، جرف‌الصخر در استان بابل است؛ شهری در حدود ۵۰ کیلومتری جنوب بغداد که از پایگاه‌های اصلی کتائب حزب‌الله به شمار می‌رود.

الزیدی به فرماندهان نظامی و امنیتی دستور داده است نیروهای بیشتری در اطراف جرف‌الصخر مستقر کنند و مقدمات ورود نیروهای دولتی به شهر را فراهم آورند.

احمد یونس، تحلیلگر سیاسی در بغداد، گفت تعهد علنی الزیدی به مقابله با کتائب حزب‌الله و دیگر شبه‌نظامیان مورد حمایت ایران، او را با مخاطرات بزرگ «شخصی و سیاسی» روبه‌رو می‌کند.

به‌گفته یونس، این گروه‌ها پیش‌تر هم توان نظامی و هم آمادگی خود را برای توسل به زور علیه مخالفان نشان داده‌اند.

او این رویارویی را «آزمونی پرمخاطره برای اقتدار دولت» خواند که پیامدهایش می‌تواند بسیار فراتر از یک تقابل سیاسی باشد.

۲۰ آبان، ابومجاهد العساف، مسئول امنیتی کتائب حزب‌الله عراق، در بیانیه‌ای بر ادامه حمایت این گروه از جمهوری اسلامی تاکید کرد و گفت کتائب حزب‌الله اجازه نخواهد داد تهران در برابر حملات دشمنانش تنها بماند.

او همچنین نخست‌وزیر عراق را به «مشارکت در محاصره» حکومت ایران به دستور آمریکا متهم کرد و همکاری بغداد با واشینگتن را مورد انتقاد قرار داد.

  • ارم‌نیوز: گروه‌های مسلح وابسته به تهران در عراق در پی بازآرایی ساختار خود هستند

    ارم‌نیوز: گروه‌های مسلح وابسته به تهران در عراق در پی بازآرایی ساختار خود هستند

از دنیای تجارت تا رویارویی با شبه‌نظامیان

رویترز در ادامه نوشت الزیدی بر ادامه مسیر خود پافشاری می‌کند. او در ماه اوت و به‌دنبال آغاز کارزار خلع سلاح شبه‌نظامیان، در نشستی دولتی گفت: «از قرار دادن همه سلاح‌ها تحت کنترل دولت عقب‌نشینی نخواهم کرد و این رویارویی را ادامه خواهم داد، حتی اگر به قیمت جانم تمام شود.»

این بازرگان ثروتمند هنگام حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ و سرنگونی صدام حسین هنوز نوجوان بود.

حمله ایالات متحده زمینه انتقال قدرت به احزاب برخاسته از اکثریت شیعه را فراهم کرد که از دیرباز با حکومت ایران پیوند داشتند.

الزیدی در سال‌های پس از آن، با وجود شورش هواداران صدام، حملات خونین القاعده، جنگ داخلی فرقه‌ای و سپس نبرد با داعش، از سیاست دور ماند. داعش در سال ۲۰۱۷ شکست خورد و اکنون برای بازیابی قدرت خود تلاش می‌کند.

در ماه آوریل، مخالفت علنی دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، با بازگشت نوری المالکی، نخست‌وزیر پیشین عراق، به قدرت، راه را برای انتخاب الزیدی هموار کرد.

ائتلافی از گروه‌های شیعه که جمهوری اسلامی به درجات مختلف بر آن‌ها نفوذ دارد، بر سر نخست‌وزیری او به توافق رسید.

جوانی نسبی و پیشینه تجاری الزیدی، او را به گزینه‌ای جایگزین برای چهره‌های جاافتاده سیاسی بدل کرد. حامیانش امیدوار بودند با روی کار آمدن او، شیوه اداره کشور تغییر کند.

در مقابل، نداشتن سابقه سیاسی پرسش‌هایی را درباره توانایی او برای تعامل با شبکه‌های ریشه‌دار قدرت در عراق ایجاد کرد.

  • چرا دولت عراق نمی‌تواند گروه‌های نیابتی مورد حمایت تهران را خلع سلاح کند؟

    چرا دولت عراق نمی‌تواند گروه‌های نیابتی مورد حمایت تهران را خلع سلاح کند؟

حمایت واشینگتن و خطر اقدام تلافی‌جویانه

الزیدی تاکنون از حمایت آشکار واشینگتن برخوردار بوده است؛ پشتوانه‌ای که دیگر نخست‌وزیران سال‌های اخیر عراق از آن بی‌بهره بودند.

با این حال، او نیز مانند دیگر رهبران عراق باید در به چالش کشیدن جمهوری اسلامی محتاطانه عمل کند. تهران طی سال‌ها از طریق پیوند با شبه‌نظامیان و سیاستمداران شیعه، نفوذ گسترده‌ای در این کشور به دست آورده است.

ترامپ نخست‌وزیر عراق را برای خلع سلاح گروه‌هایی تحت فشار گذاشته است که از زمان آغاز جنگ ایران در ۹ اسفند ۱۴۰۴، در حمایت از جمهوری اسلامی به نیروهای آمریکایی و اهدافی در عربستان سعودی و امارات متحده عربی حمله کرده‌اند.

در ماه اوت، نیروهای ویژه عراق که به‌طور مستقیم زیر نظر نخست‌وزیر فعالیت می‌کنند، مسئول اطلاعات حرکت النجبا، از گروه‌های متحد تهران، را به اتهام دست داشتن در حملات پهپادی علیه منافع واشینگتن بازداشت کردند.

این بازداشت ۴۸ ساعته با تهدید گروه النجبا به تلافی همراه شد و سیاستمداران ارشد شیعه را به مداخله برای کاهش تنش‌ها واداشت. یک هفته بعد، نیروهای ویژه چهار عضو گروه‌های شبه‌نظامی را به اتهام تسهیل حملات به منافع آمریکا بازداشت کردند.

الزیدی اکنون در حالی برای بزرگ‌ترین رویارویی دوران نخست‌وزیری خود آماده می‌شود که از توان شبه‌نظامیان برای مقابله‌به‌مثل آگاه است.

پنج سال پیش، پس از آنکه نخست‌وزیر وقت عراق دستور برخوردی مشابه را صادر کرد، اقامتگاهش در بغداد هدف حمله پهپادی قرار گرفت؛ رویدادی که مقام‌های عراقی آن را تلاش برای ترور توصیف کردند.

سوگند صیادی؛ کودکی که پیش از کشته شدن کمک خواست اما کسی صدایش را نشنید

۲۶ آبان ۱۴۰۵، ۱۳:۴۱ (‎+۰ گرینویچ)
•
نیکی محجوب
100%

مرگ سوگند صیادی، دختر ۱۶ ساله کرمانشاهی، بار دیگر مساله خشونت علیه زنان و کودکان در ایران را به میان آورده است. بر اساس روایت‌های منتشرشده، سوگند پس از آزار و ضرب‌وشتم از سوی پدرش، از طبقه پنجم به پایین پرتاب شده و جان خود را از دست داده است.

گفته می‌شود سوگند پیش از آنکه مدیر مدرسه او را به پدرش تحویل دهد، هشدار داده بود که اگر به خانه بازگردانده شود، پدرش او را خواهد کشت. چرا هشدار یک دختر نوجوان درباره احتمال کشته شدنش، به اقدامی فوری برای حفاظت از او منجر نشد؟

وقتی مدرسه به جای پناهگاه، کودک را به خطر بازمی‌گرداند

در روایت‌های منتشرشده درباره علت اختلاف سوگند با خانواده، دو موضوع مطرح شده است؛ برخی از مخالفت پدر با ارتباط او با پسری و موضوع خواستگاری گفته‌اند و برخی دیگر از ارتباط سوگند با دختری.

اما هیچ‌کدام از این روایت‌ها، حتی اگر درست باشند، تغییری در اصل مساله ایجاد نمی‌کنند: یک دختر ۱۶ ساله احساس خطر کرده و گفته است از بازگشت به خانه می‌ترسد.

در چنین شرایطی، وظیفه مدرسه قضاوت درباره رفتار یا انتخاب‌های دانش‌آموز نیست. مدرسه باید امنیت او را در اولویت قرار دهد، خطر را جدی بگیرد، با اورژانس اجتماعی و نهادهای مسئول تماس بگیرد و تا روشن شدن وضعیت، از تحویل او به فردی که از او ابراز ترس کرده است خودداری کند. اطلاع دادن به مادر و بررسی امکان سپردن موقت کودک به فردی امن نیز می‌توانست بخشی از روند حفاظت باشد.

اینکه مدیر یا مسئول مدرسه، والدین را به‌طور پیش‌فرض امن‌ترین گزینه برای کودک بداند، نگاهی خطرناک است. رابطه خونی به‌تنهایی تضمین‌کننده امنیت نیست. گاهی همان فردی که قانون و عرف او را صاحب اختیار خانواده می‌شناسند، می‌تواند منشاء خشونت باشد.

قانونی که برای قتل فرزند، مجازاتی متناسب در نظر نمی‌گیرد

یکی از مسائل اساسی در پرونده‌های قتل فرزندان به دست پدر، تفاوتی است که قانون جمهوری اسلامی میان پدر و دیگر مرتکبان قتل قائل شده است.

در نظام حقوقی حاکم بر ایران، پدر و جد پدری در صورت قتل فرزند از قصاص معاف‌اند. در چنین شرایطی، مجازات حبس نیز تحت ضوابطی در نظر گرفته شده، اما مساله اینجاست که سازوکار قانونی موجود، مجازاتی متناسب با سنگینی جرم قتل عمد و در حد مجازات‌های سنگینی مانند حبس طولانی‌مدت یا حبس ابد برای چنین جنایتی تضمین نمی‌کند.

بحث بر سر قصاص یا نوع خاصی از مجازات نیست؛ مساله، ضرورت وجود قانونی روشن و بازدارنده است که قتل عمد یک فرزند به دست پدر را نیز با مسئولیت کیفری متناسب با این جنایت روبه‌رو کند. رابطه پدر و فرزندی نباید به عاملی برای تخفیف چشمگیر مسئولیت قاتل تبدیل شود.

این مساله را می‌توان در پرونده‌های شناخته‌شده سال‌های اخیر نیز دید. در پرونده رومینا اشرفی، دختر ۱۴ ساله‌ای که به دست پدرش کشته شد، پدر به ۹ سال حبس محکوم شد. در پرونده مونا حیدری نیز همسر او، که سر او را برید و در خیابان گرداند، طبق گزارش‌های منتشرشده به هفت سال و نیم حبس بابت قتل و هشت ماه بابت ضرب‌وجرح محکوم شد.

این پرونده‌ها پرسش‌هایی جدی درباره بازدارندگی قانون و جایگاه حقوقی زنان و کودکان در برابر اعضای خانواده مطرح می‌کنند. بر اساس آمار منتشرشده از سوی مجموعه «استاپ فمیساید ایران»، در سال ۲۰۲۲ دست‌کم ۱۹۱ مورد زن‌کشی در ایران مستند شده است.

چنین آماری نشان می‌دهد خشونت مرگبار علیه زنان و دختران را نمی‌توان صرفا به اختلاف‌های شخصی یا اتفاقات خانوادگی تقلیل داد.

مساله فقط مجازات پس از وقوع قتل نیست. باید پیش از آنکه خشونت به مرگ منجر شود، امکان شناسایی خطر، مداخله فوری، دسترسی به پناهگاه و حمایت قانونی را فراهم کند.

اگر چنین اتفاقی در بریتانیا، ترکیه یا مصر رخ می‌داد

مقایسه کشورها به این معنا نیست که در بریتانیا، ترکیه یا مصر خشونت خانوادگی وجود ندارد یا همه سازوکارهای حمایتی به‌درستی عمل می‌کنند. تفاوت مهم‌تر، وجود ابزارهای قانونی و نهادی برای مداخله پیش از وقوع فاجعه است.

در بریتانیا، قتل عمد می‌تواند به مجازات حبس ابد منجر شود. در کنار قوانین کیفری، سازوکارهای حفاظت از کودک به نهادهایی مانند مدرسه، خدمات اجتماعی و پلیس امکان می‌دهند در صورت مشاهده خطر، موضوع را گزارش و برای ارزیابی وضعیت کودک مداخله کنند.

همچنین سازوکارهای مقابله با خشونت خانگی، امکان دسترسی قربانیان به حمایت و خدمات تخصصی را فراهم می‌کنند. در چنین ساختاری، ترس کودک از یکی از والدین باید موضوعی برای ارزیابی حفاظتی باشد، نه دلیلی برای بازگرداندن بی‌قیدوشرط او به همان محیط.

در ترکیه نیز در کنار مجازات‌های کیفری برای قتل و خشونت، سازوکارهایی برای حمایت از زنان در معرض خشونت وجود دارد؛ از جمله دستورهای حفاظتی، امکان دسترسی به پناهگاه و خدمات حمایتی. البته وجود قانون به‌تنهایی مانع خشونت نمی‌شود و اجرای موثر آن اهمیتی تعیین‌کننده دارد.

در مصر نیز سازوکارهایی برای حمایت از کودکان در معرض خطر، از جمله کمیته‌های حمایت از کودک و خط گزارش‌دهی ۱۶۰۰۰، وجود دارد. برای زنان نیز خطوط کمک، مراکز حمایتی و پناهگاه‌هایی در نظر گرفته شده است.

نکته اصلی در این مقایسه، صرفا شدت مجازات قاتل نیست؛ بلکه این است که آیا کودک یا زن پیش از وقوع خشونت مرگبار، راهی برای درخواست کمک دارد؟ آیا مدرسه، خدمات اجتماعی و پلیس مسئولیت دارند هشدار او را جدی بگیرند؟ و آیا سازوکاری وجود دارد که بتواند او را از محیط خطر دور کند؟

مساله فقط یک پدر نیست؛ مشکل ساختاری است

بیش از چهار دهه است که زنان در ایران برای تغییر قوانین تبعیض‌آمیز و دستیابی به حقوق برابر تلاش می‌کنند. نسل‌های مختلف زنان برای تحصیل، استقلال اقتصادی، حق انتخاب و برخورداری از امنیت اجتماعی و خانوادگی مبارزه کرده‌اند. با این حال، همه زنان و دختران به یک اندازه از امکان استقلال و انتخاب برخوردار نیستند.

بسیاری از دختران همچنان در خانواده‌هایی زندگی می‌کنند که در آنها تصمیم مرد خانواده تعیین‌کننده است و سنت، آبرو و نگرانی از قضاوت دیگران بر حق و امنیت فردی غلبه دارد. برای دختری که امکان استقلال مالی یا دسترسی به حمایت بیرون از خانواده را ندارد، ترک خانه یا درخواست کمک ممکن است بسیار دشوار باشد.

در چنین شرایطی، نمی‌توان مسئولیت حفاظت از زنان و کودکان را فقط به خود آنها واگذار کرد. وقتی قانون ابزار کافی برای حمایت فراهم نمی‌کند، خدمات اجتماعی دسترسی گسترده و موثر ندارند و نهادهایی مانند مدرسه نیز هشدارهای کودکان را جدی نمی‌گیرند، زنان و کودکان در برابر خشونت بی‌پناه می‌مانند.

سوگند؛ فراتر از یک خبر تلخ

در تصاویر و روایت‌هایی که از مراسم خاکسپاری سوگند در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده، پدر او در صف نخست نماز میت دیده می‌شود. در همین تصاویر، نشانی از مادر سوگند نیست؛ مادری که طبق روایت‌های منتشرشده، پس از جدایی از همسرش با محدودیت‌هایی برای دیدار دخترش روبه‌رو بوده است.

درباره حضور یا غیبت نامادری نیز روایت‌های متفاوتی مطرح شده است. این جزئیات، اگرچه به‌تنهایی برای نتیجه‌گیری قطعی کافی نیستند، بار دیگر توجه را به وضعیت پیچیده و آسیب‌پذیر کودکانی جلب می‌کنند که در اختلاف‌ها و خشونت‌های خانوادگی، صدایشان کمتر شنیده می‌شود.

سوگند می‌توانست زندگی دیگری داشته باشد؛ می‌توانست درس بخواند، بزرگ شود و درباره آینده‌اش تصمیم بگیرد. اما زندگی او در ۱۶ سالگی پایان یافت.

مسئولیت مرگ سوگند پیش از هر چیز بر عهده پدری است که جان فرزندش را گرفت؛ اما این مسئولیت به او محدود نمی‌شود. جامعه‌ای که هنوز خشونت در خانواده را مساله‌ای خصوصی می‌داند، مدرسه‌ای که به جای حمایت از کودک او را به محیط خطر بازمی‌گرداند و ساختاری که زنان و کودکان را از حمایت موثر محروم می‌کند، هر کدام در تداوم این بی‌پناهی سهمی دارند.

تا زمانی که امنیت زنان و کودکان جدی گرفته نشود، آنها همچنان در برابر خشونت، تنها خواهند ماند.