نشریه «پیام ما» در گزارشی وضعیت صنعت گردشگری ایران را «تعطیلی کامل» توصیف کرد و نوشت درآمد بسیاری از فعالان این حوزه از خرداد سال گذشته تاکنون صفر یا منفی بوده است؛ بحرانی که حتی با دستیابی به توافق سیاسی نیز بهسرعت پایان نخواهد یافت.
بر اساس این گزارش، بسیاری از کسبوکارهای گردشگری در ماههای گذشته با وجود نداشتن درآمد، برای حفظ کارکنان خود هزینه حقوق و بیمه پرداختهاند و در نتیجه زیان بیشتری متحمل شدهاند.
ادامه بحران، برخی شرکتها را به تعدیل نیروهای متخصص واداشته است. شماری از فعالان نیز صنعت گردشگری یا ایران را ترک کردهاند و به برخی دیگر توصیه شده است برای تامین هزینههای زندگی، دستکم بهطور موقت به مشاغلی خارج از این حوزه روی بیاورند.
پیام ما تاکید کرد مشکلات صنعت گردشگری ایران فقط نتیجه جنگ، تحریم یا وضعیت سیاسی نیست.
ضعف زیرساختهای حملونقل، بیثباتی اقتصادی، شیوههای سنتی مدیریت، ارتباط محدود علمی و حرفهای با جهان و نبود برنامهای مشخص برای بازگرداندن گردشگران، مجموعهای از موانع ساختاری ایجاد کردهاند.
به نوشته این نشریه، حتی در صورت دستیابی به توافق سیاسی یا برقراری صلح، برطرف کردن این موانع به زمان و برنامهریزی گسترده نیاز خواهد داشت.
حملونقل به مانع گردشگری تبدیل شده است
در مقاصد گردشگری موفق، زیرساخت حملونقل معمولا ابتدا برای پاسخگویی به نیاز ساکنان توسعه مییابد و گردشگران نیز از آن استفاده میکنند.
پس از افزایش ورود مسافر، سرمایهگذاریهای تازه برای گسترش مقصد و ایجاد مسیرهای متناسب با نیاز گردشگران انجام میشود.
در ایران، مشکلات حملونقل به یکی از موانع اصلی فعالیتهای گردشگری تبدیل شده است.
نشریه پیام ما با اشاره به همین موضوع نوشت دشواری رزرو بلیت قطار، محدودیت ظرفیت و نبود امکان رزرو گروهی، برنامهریزی برای تورهای ریلی را بسیار محدود یا در مواردی ناممکن کرده است.
لغو پروازها در شرایط جنگی برای حفظ امنیت مسافران اجتنابناپذیر است، اما به نوشته پیام ما، کنسلی و تاخیر ناشی از کمبود زیرساخت یا تصمیمهای ناگهانی، حتی سفرهای عادی داخلی را نیز مختل میکند.
بر اساس این گزارش، در چنین شرایطی، سخن گفتن از توسعه گردشگری معنای چندانی ندارد.
این گزارش همچنین به هدایت ناوگان اتوبوسرانی به سوی مرزها در «زمانهای خاصی از سال» اشاره کرد.
پیام ما افزود در نخستین سال اجرای این تصمیم، رزرو اتوبوسهای مورد نیاز تورهای ورودی بدون اطلاع قبلی لغو شد و برگزارکنندگان نتوانستند به تعهدات خود در برابر گردشگران خارجی عمل کنند.
تکرار چنین شرایطی سبب شد بسیاری از فعالان گردشگری در این بازههای زمانی از بازاریابی و فروش تور خودداری کنند؛ تصمیمی که بخشی از بازار فصلی ورود گردشگران خارجی به ایران را از بین برد.
۱۲ مرداد، در پی بسیج امکانات عمومی از سوی جمهوری اسلامی برای مراسم اربعین، شهروندان از اختلال در حملونقل، کمبود کالا و فشار بر خدمات عمومی خبر دادند.
این نخستین بار نیست که بسیج امکانات عمومی برای مراسم اربعین به اختلال در خدمات و انتقادهای گسترده منجر میشود.
در سالهای اخیر هزینههای سنگین جمهوری اسلامی برای برگزاری این مراسم، همزمان با نادیده گرفتن مشکلات داخلی، بارها با اعتراض شهروندان روبهرو شده است.
بیثباتی ارز قیمتگذاری تورها را ناممکن کرده است
به گزارش پیام ما، یکی دیگر از مشکلات اصلی صنعت گردشگری، نبود قطعیت مالی است.
افزایش ناگهانی نرخ ارز و تغییر لحظهای قیمت خدمات، امکان ارائه قیمت مشخص به تورگردانها و مسافران خارجی را از بین برده است.
برنامهریزی برای سفرهای بینالمللی معمولا از ماهها قبل آغاز میشود و گاهی شرکتها و گردشگران یک یا دو سال پیش از سفر برای رزرو تور اقدام میکنند.
در چنین بازاری، شرکتی که نتواند قیمت و خدمات خود را برای آینده تضمین کند، عملا امکان رقابت حرفهای ندارد.
برخی پژوهشها نشان میدهند جریان گردشگری پس از تثبیت شرایط سیاسی و امنیتی، در صورت وجود برنامهریزی و تلاش منسجم، معمولا طی شش ماه تا یک سال به مقصد بحرانزده بازمیگردد.
پیام ما اما شرایط ایران را متفاوت دانست و نوشت ایران پیش از بحرانهای اخیر نیز جایگاه برجستهای در بازار گردشگری خاورمیانه نداشت.
آسیب دیدن اعتبار بینالمللی کشور و نبود برنامهای مدون برای جلب دوباره گردشگران میتواند روند بهبود را طولانیتر کند.
بر اساس گزارش، حتی پس از دستیابی به توافق احتمالی و برقراری صلح، ممکن است دستکم دو سال زمان لازم باشد تا نخستین نشانههای بهبود در گردشگری ایران مشاهده شود.
رفع تحریمها بهتنهایی بخش خصوصی را نجات نمیدهد
پیام ما هشدار داد برداشته شدن تحریمها الزاما به معنای نجات شرکتهای خصوصی کنونی نیست.
در صورت گشایش اقتصادی، شرکتهای بزرگ فراملیتی میتوانند با برخورداری از سرمایه، فناوری و تجربه بیشتر وارد بازار ایران شوند و نمایندگیها و سهم عمده بازار را به دست آورند.
بخش خصوصی سنتی گردشگری ایران برای چنین رقابتی آماده نیست. شرکتهایی که دانش، خدمات و شیوه مدیریت خود را بهروز نکنند، ممکن است حتی پس از رفع محدودیتهای بینالمللی از بازار حذف شوند.
این نشریه پیشتر نیز در گزارشی ریشه بخشی از مشکلات گردشگری ایران را در ذهنیت سنتی مدیران و فعالان این صنعت دانست؛ رویکردی که با نیازهای مهماننوازی مدرن و بازار گردشگری در عصر فناوری هماهنگ نیست.
سالها انزوای بینالمللی، دسترسی فعالان گردشگری به دانش روز و ارتباط آنان با شبکههای حرفهای جهانی را محدود کرده است.
در نتیجه، بسیاری از مفاهیم و الگوهای جدید گردشگری هنوز جایگاهی در بازار ایران پیدا نکردهاند.
۲۰ اردیبهشت، رضا صالحیامیری، وزیر میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی، در همایش فصلی این وزارتخانه از برنامهریزی برای دوران پساجنگ در حوزه گردشگری خبر داده و گفته بود: «صنعت گردشگری ایران باید برای جهش در این دوره آماده باشد.»
این عضو دولت مسعود پزشکیان از تدوین بستههای حمایتی برای فعالان گردشگری خبر داده و وعده داده بود جزییات این بستهها با همکاری دولت، مجلس و دستگاههای اقتصادی «بهزودی» اعلام خواهد شد.
صالحیامیری با اشاره به برنامههای پیشبینیشده برای توسعه این صنعت گفته بود: «توسعه زیرساختهای گردشگری، افزایش ظرفیت هتلها و شرکتهای هواپیمایی، تولید محتوا و گسترش تبلیغات بینالمللی از جمله اقداماتی است که در دستور کار قرار گرفته است.»
پیام ما نوشت بازسازی این صنعت به طراحی محصولات تازه، آموزش نیروی انسانی، دسترسی به دانش روز و همکاری با مشاوران متخصص در حوزه مدیریت مقصد و گردشگری نیاز دارد.
بر اساس این گزارش، ادامه مدل سنتی کسبوکار دیگر پاسخگوی نیازهای بازار نیست و صنعت گردشگری ایران حتی پس از بازگشت ثبات سیاسی و امنیتی، بدون اصلاح ساختاری و نوسازی شیوه مدیریت احیا نخواهد شد.
بر اساس این تحلیل که پنجشنبه ۱۵ مرداد در خبرگزاری رویترز منتشر شد، بهای نفت برنت که اول مرداد تا حدود ۱۰۰ دلار در هر بشکه افزایش یافته بود، اکنون به حدود ۸۰ دلار رسیده است.
این افت قیمت پس از آن رخ داد که گمانهزنیها درباره احتمال دستیابی به توافقی برای ازسرگیری تردد شناورها در تنگه هرمز بالا گرفت.
این توافق احتمالی بر پایه تفاهمی میان تهران و مسقط برای ایجاد مسیرهای امن کشتیرانی در تنگه هرمز شکل خواهد گرفت.
با این حال، تجربه یادداشت تفاهم نافرجام خردادماه نشان میدهد بازار ممکن است بار دیگر بیش از اندازه به تحقق این سناریو خوشبین باشد.
بوسو هشدار داد در دو ماه گذشته تهدیدهای جمهوری اسلامی افزایش یافته، ظرفیت پالایش جهانی کاهش پیدا کرده، ذخایر انرژی افت کرده و تعداد گلوگاههای آسیبپذیر در زنجیره عرضه بیشتر شده است.
از این رو، حتی اگر واشینگتن و تهران به توافقی تازه دست یابند، ریسک اتکای بازار بر موفقیت آن بیشتر از گذشته خواهد بود.
طی هفتههای گذشته، حملات سپاه پاسداران به کشتیهای تجاری در تنگه هرمز به تشدید تنشها در منطقه انجامیده است.
رایزنیها برای بازگشایی تنگه هرمز در روزهای اخیر وارد مرحله تازهای شده است. دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، پیشتر هشدار داد جمهوری اسلامی در صورت نپذیرفتن توافق یا عدول از توافق احتمالی، با پیامدهای «بسیار سختی» مواجه خواهد شد.
تنگه هرمز، محور اصلی اختلاف
کنترل تنگه هرمز اکنون به مهمترین محور اختلاف میان تهران و واشینگتن تبدیل شده است.
بوسو نوشت برخلاف تفاهم خردادماه که وضعیت آینده این آبراه را مبهم باقی گذاشت، انتظار میرود توافق جدید دستکم بخشی از کنترل تردد در آبهای منطقه را به جمهوری اسلامی واگذار کند.
ایالات متحده و متحدان منطقهای آن سالها هرگونه کنترل حکومت ایران بر تنگه هرمز را رد کردهاند، اما پس از بیش از پنج ماه اختلال در صادرات انرژی، برخی کشورهای عربی حوزه خلیج فارس ممکن است برای احیای بخشی از درآمدهای از دسترفته نفت و گاز خود، به مصالحه تن دهند.
به باور بوسو، همین کشورها اکنون فشار بیشتری بر ترامپ وارد میآورند؛ سیاستمداری که تنها چند ماه مانده به انتخابات میاندورهای، با انتقادهای داخلی درباره نحوه مدیریت این بحران روبهرو است.
این در شرایطی است که صادرات نفت از طریق تنگه هرمز در ماه ژوئیه (۱۰ تیر تا ۹ مرداد) به حدود یکپنجم سطح پیش از جنگ رسید.
بوسو خاطرنشان کرد پس از تفاهم خردادماه، معاملهگران میتوانستند امیدوار باشند آتشبس سرانجام به بازگشایی کامل تنگه هرمز منجر شود، اما اکنون دستیابی به عبور و مرور آزاد و بدون محدودیت از این آبراه بسیار دور از دسترس به نظر میرسد.
پیش از آغاز جنگ اخیر در ۹ اسفند ۱۴۰۴، بهطور متوسط روزانه حدود ۲۰ میلیون بشکه نفت از خلیج فارس از طریق تنگه هرمز صادر میشد؛ رقمی که حدود ۲۰ درصد عرضه جهانی نفت را تشکیل میداد.
۱۴ مرداد، اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی، آمریکا و اسرائیل را مسئول بحران تنگه هرمز معرفی کرد و با اشاره به مذاکرات جاری تهران و مسقط گفت توافق احتمالی با عمان بهتنهایی نمیتواند به معنای امن شدن این آبراه برای کشتیهای عبوری باشد.
موج عرضه دیگر تکرار نمیشود
به نوشته بوسو، شرایط عرضه نسبت به دو ماه گذشته بهطور محسوسی تغییر کرده است.
در آستانه آتشبس خرداد، نزدیک به ۱۵۰ میلیون بشکه نفت در صدها نفتکش پشت تنگه هرمز انباشته شده بود و بازار انتظار داشت با بازگشایی مسیر، حجم بزرگی از نفت وارد بازار شود.
بر اساس دادههای شرکت کپلر، در ماه پس از آن توافق حدود ۷۰ میلیون بشکه نفت خام و فرآوردههای نفتی از خلیج فارس صادر شد؛ موضوعی که نگرانیها درباره کمبود عرضه را کاهش داد و بهویژه برای مصرفکنندگان آسیایی آرامش نسبی به همراه آورد.
اما اکنون تنها حدود ۸۰ میلیون بشکه نفت در مخازن داخل خلیج فارس باقی مانده است. از این رو، حتی اگر تنگه هرمز بازگشایی شود، حجم نفتی که میتواند وارد بازار شود بهمراتب کمتر از دو ماه پیش خواهد بود.
بوسو افزود ساختار قراردادهای آتی نفت برنت نشان میدهد نگاه بازار از انتظار مازاد عرضه در کوتاهمدت به نگرانی درباره کمبود عرضه در ماههای پیشرو تغییر کرده است؛ روندی که موجب شده معاملات بیش از گذشته بر قراردادهای تحویل نزدیک متمرکز شوند.
۱۴ مرداد، روزنامه تلگراف گزارش داد جمهوری اسلامی در حال بررسی پیشنهادی برای بازگشایی تنگه هرمز است که بر اساس آن، کشورهای حاشیه خلیج فارس و شماری از کشورهای اروپایی بخشی از هزینه نگهداری و خدمات این گذرگاه راهبردی را میپردازند.
ادامه فشار بر ذخایر انرژی و بازار گازوئیل
بوسو در ادامه هشدار داد ذخایر نفت و فرآوردههای نفتی نیز اکنون در موقعیتی آسیبپذیرتر قرار دارند.
اختلال طولانیمدت در تنگه هرمز مصرفکنندگان را در اوج فصل تقاضای تابستانی در نیمکره شمالی ناچار کرده از ذخایر سوخت خود استفاده کنند و در نتیجه، حاشیه اطمینان بازار بیش از پیش کاهش یافته است.
این وضعیت بهویژه در بازار گازوئیل مشهود است. اختلال صادرات از خاورمیانه و تصمیم روسیه برای ممنوع کردن صادرات گازوئیل در ماه ژوئیه بهدنبال آسیبهای گسترده حملات پهپادی اوکراین به پالایشگاههای این کشور، توازن عرضه و تقاضا را بیش از پیش بر هم زده است.
در نتیجه، حاشیه سود پالایش گازوئیل در ۹ مرداد به رکورد تاریخی ۷۵ دلار در هر بشکه رسید. هرچند این رقم بعدا به حدود ۶۳ دلار کاهش یافت، اما همچنان حدود ۵۰ درصد بالاتر از سطح اواخر خرداد باقی مانده است.
بوسو نتیجه گرفت حتی اگر صادرات نفت خام از خلیج فارس تا حدی از سر گرفته شود، فشار بر پالایشگاهها ادامه خواهد داشت و کمبود سوختهایی مانند گازوئیل که برای حملونقل، صنعت و کشاورزی حیاتی هستند، بهسرعت برطرف نخواهد شد.
دریای سرخ بحران را پیچیدهتر کرده است
نگرانی بازار دیگر تنها به تنگه هرمز محدود نیست و در حالی که در خردادماه همه نگاهها به تنگه هرمز دوخته شده بود، اکنون دریای سرخ هم به یکی از گلوگاههای اصلی بازار انرژی تبدیل شده است.
حوثیهای یمن ۲۹ تیر از تصمیم خود برای اعمال محاصره دریایی علیه عربستان سعودی در دریای سرخ خبر دادند؛ اقدامی که مسیر جایگزین صادرات نفت این کشور را با اختلال روبهرو کرده است.
ریاض در ماههای گذشته توانسته بود حتی با بسته بودن تقریبی تنگه هرمز، روزانه بیش از چهار میلیون بشکه نفت، معادل حدود ۶۰ درصد صادرات پیش از جنگ خود، را از مسیر دریای سرخ صادر کند.
با این حال، محاصره اعلامشده از سوی حوثیها و حملات اخیر به زیرساختهای عربستان سعودی، این مسیر را بهشدت مختل کرده است.
بوسو در پایان نوشت کشورهای حوزه خلیج فارس و بخش بزرگی از جهان خواهان توافقی هستند که خطرهای فوری پیش روی بازار انرژی را کاهش دهد.
این تحلیلگر در عین حال هشدار داد هر توافق موقتی عوامل اصلی آغاز جنگ را حلنشده باقی خواهد گذاشت و در عین حال میتواند تهران را بهعنوان بازیگری غیرقابل پیشبینی و تهاجمی، جسورتر از گذشته کند.
واشینگتنپست به نقل از دو فرد آگاه نوشت دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، ۹ مرداد در حاشیه نشست کابینه در کمپ دیوید از پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، پرسید چرا درباره وضعیت ذخایر تسلیحاتی اطلاعات گمراهکنندهای دریافت کرده است.
به گفته این منابع، ترامپ با ابراز نارضایتی به هگست گفت تصور میکرد مشکل کمبود مهمات «حل شده است».
کاخ سفید و پنتاگون وقوع این گفتوگو و بروز اختلاف میان ترامپ و هگست را رد کردند.
کارولین لیویت، سخنگوی کاخ سفید، این گزارش را «۱۰۰ درصد جعلی» خواند و گفت ترامپ همچنان به وزیر جنگ اعتماد کامل دارد.
ترامپ صبح پنجشنبه ۱۵ مرداد در واکنش به گزارشها درباره کاهش ذخایر تسلیحاتی آمریکا با انتشار پیامی در شبکه اجتماعی تروثسوشال نوشت این کشور مقادیر عظیمی مهمات، بهویژه از برخی انواع مشخص، در اختیار دارد و حجم زیادی نیز در حال تولید و ارسال است.
او افزود شرکتهای دفاعی شمار بیسابقهای کارخانه و تاسیسات تولیدی میسازند و هشدار داد افشاکنندگان این اطلاعات تحت تعقیب قرار خواهند گرفت و دولت برای آنان مجازاتهای طولانیمدت زندان درخواست خواهد کرد.
شان پارنل، سخنگوی ارشد پنتاگون، نیز گفت هگست هیچکس را درباره وضعیت مهمات گمراه نکرده و معاون خود، استیون فاینبرگ، را مسئول کاهش ذخایر ندانسته است.
با این حال، انبیسی به نقل از چهار منبع گزارش داد فاینبرگ شامگاه ۹ مرداد، پس از دریافت تماسی خشمگینانه از ترامپ، مقامهای ارشد نظامی و مسئولان خریدهای دفاعی را برای بررسی راههای جبران سریع کمبود تسلیحات به جلسهای اضطراری فراخواند.
کاهش ذخایر موشکی، یکی از دلایل لغو حمله به حکومت ایران
منابع واشینگتنپست گفتند هگست در کمپ دیوید از عملکرد خود دفاع کرد و فاینبرگ را مسئول کمبودها و مطلع نشدن کامل رییسجمهوری از وضعیت دانست.
بر اساس این گزارش، کمبود موشکهای هدایتشونده دوربرد و رهگیرهای پدافند هوایی یکی از دلایلی است که ترامپ در روزهای اخیر از انجام حملات گستردهتر علیه حکومت ایران عقبنشینی کرده است.
ترامپ پیشتر گفته بود دستور اجرای «بزرگترین حمله از زمان جنگ جهانی دوم» را صادر کرده، اما در پی مطرح شدن مذاکرات تازه درباره تنگه هرمز آن را لغو کرده است.
واشینگتنپست گزارش داد نیروهای آمریکایی تنها در ماه نخست جنگ بیش از ۸۵۰ موشک کروز تاماهاک و بیش از هزار موشک رهگیر پاتریوت و تاد شلیک کردند.
یک مقام آمریکایی نیز گفت ارتش این کشور در هفتههای نخست درگیری بیش از ۱۳۰۰ موشک بالستیک تاکتیکی «اتکمز» به کار برده است.
به گفته یکی از منابع، ذخایر این موشک کوتاهبرد به اندازهای کاهش یافته که عملا چیزی از آن باقی نمانده است.
اتکمز از جمله تسلیحاتی است که اوکراین نیز برای مقابله با روسیه به آن نیاز دارد.
کمبود رهگیرهای پدافند هوایی آمریکا همچنین توان کشورهای غربی برای جایگزینی ذخایر رو به پایان اوکراین را محدود کرده و شهرهای این کشور را در برابر حملات دوربرد روسیه آسیبپذیرتر ساخته است.
کمبود موشکهای رهگیر
یک مقام آمریکایی به واشینگتنپست گفت کمبود رهگیرها حتی شیوه واکنش نیروهای آمریکا به موشکها و پهپادهای ورودی را تغییر داده است.
بر اساس این گزارش، نیروهای آمریکایی اکنون مسیر احتمالی هر پرتابه و میزان تهدید آن را با دقت بیشتری بررسی میکنند تا درباره استفاده از رهگیر تصمیم بگیرند.
فشار بر ذخایر تسلیحاتی آمریکا پیش از آغاز جنگ نیز وجود داشت. به گزارش واشینگتنپست، دن کین، رییس ستاد مشترک ارتش آمریکا، پیشتر به ترامپ هشدار داده بود مهمات موجود برای ادامه یک جنگ طولانیمدت کافی نیست.
ارتش آمریکا در تابستان ۱۴۰۴ و در جریان جنگ ۱۲ روزه و حمله به تاسیسات هستهای جمهوری اسلامی، بیش از یکچهارم کل ذخایر رهگیرهای تاد خود را مصرف کرده بود.
از ۹ اسفند ۱۴۰۴ تا ۱۸ فروردین ۱۴۰۵، نیروهای آمریکایی بیش از ۱۳ هزار هدف را در ایران مورد حمله قرار دادند و با بیش از ۸۵۰۰ موشک، پرتابه یا پهپاد جمهوری اسلامی مقابله کردند.
حدود پنج ماه پس از آغاز جنگ، ۱۸ نظامی آمریکایی کشته و صدها نفر زخمی شدهاند. جمهوری اسلامی و آمریکا همچنان در بنبست قرار دارند و نگرانی کشورهای عربی منطقه درباره پیامدهای اقتصادی جنگ و بسته ماندن تنگه هرمز افزایش یافته است.
چند مقام به واشینگتنپست گفتند هگست از نخستین و جدیترین حامیان اقدام نظامی علیه حکومت ایران بود و ترامپ را متقاعد کرده بود که این عملیات میتواند به پیروزی سریع و نسبتا آسانی منجر شود.
کاهش اعتماد ترامپ به هگست؟
به گفته یکی از منابع، طولانی شدن جنگ، هزینه سنگین آن و بنبست در تنگه هرمز اعتماد ترامپ به هگست را کاهش داده است.
پنتاگون این گزارش را رد کرد و گفت هگست به همکاری با فاینبرگ برای اجرای برنامههای ترامپ ادامه خواهد داد.
هگست، فاینبرگ و کین از کنگره خواستهاند ۶۷ میلیارد دلار بودجه اضافی برای پوشش هزینههای جنگ و پر کردن دوباره ذخایر نظامی اختصاص دهد. جمهوریخواهان سنا هنوز درباره چگونگی بررسی این بسته به توافق نرسیدهاند.
دولت ترامپ برای سال مالی آینده بودجه دفاعی بیسابقه ۱۵۰۰ میلیارد دلاری پیشنهاد کرده است که دهها میلیارد دلار برای تولید موشک در نظر میگیرد.
مخالفت دموکراتها با افزایش گسترده هزینهها، روند تصویب آن را متوقف کرده است.
آمریکا قراردادهای جدیدی برای افزایش تولید تسلیحاتی مانند موشکهای پاتریوت اعلام کرده است، اما ساخت این مهمات ممکن است تا دو سال زمان ببرد.
کارشناسان هشدار دادهاند حتی پس از اختصاص بودجه و امضای قراردادها نیز بازسازی ذخایر تسلیحاتی سالها طول خواهد کشید و توافقهای اولیه پنتاگون با صنایع دفاعی، کمبودهای موجود را فورا برطرف نمیکنند.
خبرگزاری رویترز در گزارشی که شامگاه چهارشنبه ۱۴ مرداد به وقت ایران منتشر شد، به نقل از این منابع نوشت پس از تهدیدهای دونالد ترامپ، مبنی بر هدف قرار دادن کوه کلنگ گَزَلا و دیگر اهداف از جمله پلها در ایران و بازگشت به «اقدامات نظامی بسیار قدرتمند» مقامهای جمهوری اسلامی در مجموعهای از تماسهای دیپلماتیک در سطوح عالی، پیام خود را به کشورهای منطقه منتقل کردند.
دو مقام ارشد ایرانی، دو منبع در کشورهای حاشیه خلیج فارس و یک دیپلمات ارشد منطقهای آگاه از این تماسها به رویترز گفتند عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، با وزیران امور خارجه عربستان سعودی، ترکیه و قطر و همچنین فرمانده ارتش پاکستان گفتوگو کرد. همه این منابع بهدلیل حساسیت موضوع خواستند نامشان فاش نشود.
به گفته دیپلمات ارشد منطقهای، عراقچی از متحدان واشینگتن در حاشیه خلیج فارس خواست از نفوذ خود بر ترامپ برای منصرف کردن او از آغاز دور تازه حملات استفاده کنند. او هشدار داد هرگونه حمله به ایران، به اقدام تلافیجویانه علیه مواضع آمریکا و تاسیسات انرژی در سراسر منطقه منجر خواهد شد.
این دیپلمات گفت پیام عراقچی در همه گفتوگوها یکسان بود: «ما آماده اقدام تلافیجویانهایم، اما دستیابی به راهحلی دیپلماتیک، بهترین راه برای جلوگیری از تشدید گستردهتر درگیری و ویرانی در سراسر منطقه است.»
یک منبع دیگر در کشورهای حاشیه خلیج فارس گفت این هشدار خطاب به همه کشورهای منطقه بود، اما عمدتا از طریق عربستان سعودی و قطر منتقل شد.
عربستان سعودی تشدید تنش را مساوی با ویرانی بیشتر میداند
به گفته دیپلمات ارشد و منابع منطقهای، محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی، پس از آن با ترامپ گفتوگو کرد و از او خواست اقدام نظامی را به تعویق بیندازد، به مذاکرات بازگردد، برای برقراری آتشبس تلاش کند و دستیابی به توافقی دیپلماتیک را در پیش گیرد.
رویترز به نقل از نخستین منبع در کشورهای حاشیه خلیج فارس نوشت عربستان سعودی معتقد است تشدید بیشتر تنشها تنها ویرانی بیشتری به بار خواهد آورد. به همین دلیل از ترامپ خواست به دیپلماسی فرصت دهد.»
این تحرکات دیپلماتیک نشان میدهد جمهوری اسلامی میکوشد از تهدید به ایجاد ویرانی گستردهتر در منطقه بهعنوان اهرمی برای جلوگیری از حملات بیشتر آمریکا استفاده کند. این رویکرد کشورهای حاشیه خلیج فارس را که میزبان پایگاههای نظامی آمریکا هستند و اقتصادشان به صادرات انرژی وابسته است، در موقعیت دشواری میان واشینگتن و تهران قرار داده است.
قطر، عمان و عربستان سعودی همگی از واشینگتن خواستهاند مذاکرات با تهران را از سر بگیرد و مانع آغاز دوباره درگیری شود. دومین مقام ایرانی گفت جمهوری اسلامی هشدار داده است دور دیگری از حملات آمریکا میتواند «منطقه را به گلولهای از آتش تبدیل کند».
ترامپ شامگاه شنبه ۱۰ مرداد در شبکه اجتماعی تروثسوشال اعلام کرد به درخواست جمهوری اسلامی و دیگر کشورهای منطقه و به شرط دسترسی سریع به توافقی که بر اساس آن تنگه هرمز کاملا و فورا باز و تهدید هستهای تهران برطرف شود، از حملهای گستردهتر از هر حمله دیگر بعد از جنگ جهانی دوم، چشم پوشیده است.
علی شهابی، تحلیلگر سعودی نزدیک به خاندان حاکم بر عربستان، درباره دیدگاه این پادشاهی نسبت به کنترل تنش در منطقه گفت ترکیبی از پاسخهای نظامی متناسب و ادامه فشار بر جمهوری اسلامی در تنگه هرمز، موثرترین مسیر برای دستیابی به یک توافق دیپلماتیک و عملی است.
رهبران جمهوری اسلامی بارها خواستار تعطیلی پایگاههای نظامی آمریکا در منطقه شدهاند و از کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس خواستهاند تبادل اطلاعات با واشینگتن را متوقف کنند. تهران معتقد است این اطلاعات برای تسهیل حملات علیه ایران استفاده شده است.
یک مقام ارشد جمهوری اسلامی به رویترز گفت از نگاه تهران، ترامپ اکنون با دو انتخاب ناخوشایند روبهرو است: یا درگیریای را تشدید کند که ممکن است سراسر منطقه را دربر گیرد و عرضه جهانی انرژی را مختل کند، یا نتیجه مذاکراتی را بپذیرد که از پیروزی قاطعی که واشینگتن در پی آن است، فاصله دارد.
دیپلمات ارشد منطقهای گفت یکی از موانع اصلی دستیابی به توافق، اکراه واشینگتن از پذیرفتن نتیجهای است که به تهران امکان دهد خود را پیروز معرفی کند.
این دیپلمات افزود: «ایالات متحده به دنبال چیزی است که بتواند آن را نشانهای از پیروزی خود در جنگ معرفی کند.»
جمهوری اسلامی ششم مرداد ابوالفضل سپاهی بادجانی و امیرحسین صفری حسینآبادی را در خیابانهای اصفهان اعدام کرد.
ایراناینترنشنال در آن زمان به نقل از شاهدان عینی گزارش داد نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی با شهروندانی که در اعتراض به اعدامها در محل تجمع کرده بودند، درگیر شدند.
فرایبورگ، شهری دانشگاهی در ایالت بادن-وورتمبرگ، تنها شهر آلمان است که همچنان با یک شهر ایرانی قرارداد خواهرخواندگی دارد.
ایرانیان ساکن آلمان سالهاست میگویند این رابطه به جمهوری اسلامی و نقض گسترده حقوق بشر از سوی آن مشروعیت میبخشد.
مینا احدی فعال حقوق بشر ساکن آلمان و مخالف جمهوری اسلامی است که پیشتر در کارزار جهانی لغو سنگسار در ملا عام در ایران نقش برجستهای ایفا کرد.
احدی در مصاحبه با ایراناینترنشنال گفت: «من مدتهاست علیه پیمان خواهرخواندگی بین فرایبورگ و اصفهان اعتراض کردهام، زیرا این رابطه در واقع ارتباط با ساختارهای حکومتی جمهوری اسلامی است. از این رو، من از اعتراضات و درخواستهای متعدد برای خاتمه دادن به این شراکت حمایت میکنم؛ بهویژه با توجه به فاجعه اخیر در اصفهان: اعدام دو فرد جوان در ملا عام و خطر اعدام افراد دیگری در این شهر.»
او افزود: «اگر فرایبورگ و مارتین هورن، شهردار این شهر، در برابر این جنایتها سکوت کنند، یک شکست اخلاقی جدی خواهد بود و لکه ننگی است که برای همیشه با نام آنها گره خواهد خورد. یک رابطه خواهرخواندگی هرگز نباید به ابزاری برای نادیده گرفتن یا عادیسازی جنایتهای یک حکومت تبدیل شود. چنین رابطهای باید بر ارزشهای مشترکی مانند حقوق بشر، آزادی و کرامت انسانی استوار باشد.»
فرایبورگ در سال ۲۰۰۰ با اصفهان پیمان خواهرخواندگی امضا کرد.
این در حالی است که دولت آلمان در سالهای اخیر شماری از نهادهای وابسته به جمهوری اسلامی، از جمله مرکز اسلامی هامبورگ، را تعطیل کرده است.
پیشتر در سال ۲۰۱۰، شهر وایمار در پی خودداری مقامهای جمهوری اسلامی از بازدید از یادمان اردوگاه کار اجباری بوخنوالد، رابطه خواهرخواندگی خود با شیراز را قطع کرد.
احدی در ادامه گفت: «آقای هورن باید مسئولیت بپذیرد و خود برای خاتمه دادن به این رابطه پیشقدم شود. این تصمیم نه علیه مردم اصفهان است و نه علیه فرهنگ و تاریخ غنی ایران. برعکس، چنین اقدامی نشانهای از حمایت از مردم ایران خواهد بود؛ مردمی که خود قربانی سیاستهای جمهوری اسلامی هستند.»
او همچنین از اعضای شورای شهر فرایبورگ خواست ارزشهایی چون حقوق بشر، آزادی و کرامت انسانی را جدی بگیرند، زیرا روابط خواهرخواندگی «باید بر احترام متقابل و ارزشهای مشترک استوار باشد و نباید به پوششی برای سکوت در برابر جنایتهای حکومتی تبدیل شود».
هورن به پرسشهای ایراناینترنشنال درباره این موضوع پاسخی نداد. ایراناینترنشنال همچنین پرسشهایی را برای همه احزاب و اعضای شورای شهر فرایبورگ ارسال کرده است.
مواضع میشائیل بلومه در قبال خواهرخواندگی اصفهان و فرایبورگ
میشائیل بلومه، کمیسر مبارزه با یهودستیزی در ایالت بادن-وورتمبرگ، بهدلیل حمایت از ادامه خواهرخواندگی فرایبورگ و اصفهان با انتقادهایی روبهرو شده است.
در سال ۲۰۲۱، مرکز سایمون ویزنتال، مستقر در لسآنجلس، بلومه را بهخاطر ناتوانی در مقابله با پیامدهای این همکاری و نقش آن در دامن زدن به یهودستیزی، در فهرست «تحریککنندگان یهودستیزی» قرار داد.
این در حالی است که شهرداری اصفهان بارها خواستار نابودی اسرائیل شده است.
احدی با اشاره به «عادیسازی» جمهوری اسلامی از سوی بلومه گفت: «هر کسی که مدافع دموکراسی، حقوق بشر و مبارزه با افراطگرایی است، باید در برابر نقض حقوق بشر از سوی جمهوری اسلامی موضعی روشن اتخاذ کند. مبارزه با یهودستیزی و دفاع از حقوق بشر از یکدیگر جداییناپذیرند. حکومتهایی که نفرت، سرکوب و تبعیض را ترویج میکنند، باید با موضعی روشن، اخلاقی و سیاسی روبهرو شوند.»
دو دادگاه در آلمان حکم دادهاند که میتوان از بلومه با عنوان «یهودستیز» یاد کرد.
او همچنین در شبکههای اجتماعی مطالبی علیه کارزار نظامی مشترک آمریکا و اسرائیل علیه جمهوری اسلامی منتشر کرده است؛ موضوعی که منتقدان آن را همسویی با مواضع حکومت ایران میدانند.
بلومه به پرسشها درباره مواضع خود پاسخی نداد.
خواهرخواندگی اصفهان و فرایبورگ در خدمت تبلیغات جمهوری اسلامی است
بهروز اسدی، فعال حقوق بشر ایرانی-آلمانی و سخنگوی سازمان «زن، زندگی، آزادی آلمان»، به ایراناینترنشنال گفت تجربه سالهای اخیر نشان داده رابطه خواهرخواندگی فرایبورگ و اصفهان صرفا یک تبادل فرهنگی نیست و تا زمانی که جمهوری اسلامی آن را مدیریت میکند، بیش از آنکه به سود مردم اصفهان باشد، در خدمت تبلیغات حکومت و مشروعیتبخشی به شبکههای آن قرار دارد.
او ادامه داد: «در حالی که همچنان از تبادل فرهنگی سخن گفته میشود، مردم اصفهان و سراسر ایران بهدلیل باورهایشان تحت پیگرد قرار میگیرند، زنان بهایی به احکام سنگین زندان محکوم میشوند، جوانان اعدام میشوند و زندانیانی که درباره شکنجه و شرایط زندان اطلاعرسانی میکنند، با مجازاتهای شدید روبهرو هستند.»
اسدی افزود: «این واقعیتی است که هرگونه بحث درباره این رابطه خواهرخواندگی باید با آن مواجه شود. مردم اصفهان برای آزادی، دموکراسی و کرامت انسانی به خیابان آمدهاند و بسیاری از آنان به همین دلیل زندانی، شکنجه یا حتی کشته شدهاند. در برابر این مردم، ادامه نوعی از همکاری که این تصور را ایجاد کند که برقراری روابط فرهنگی عادی با این حکومت ممکن است، قابل توجیه نیست.»
شهردار فرایبورگ پیشتر در مصاحبه با روزنامه آلمانی فرانکفورتر روندشاو تاکید کرده بود: «ما بهعنوان یک شهر، سیاست خارجی را تعیین نمیکنیم.»
او گفته بود: «مردم ایران به سوی غرب دست دراز کردهاند و ما نباید در را به روی آنان ببندیم.»
اسدی در واکنش به این اظهارات گفت: «فاصلهگیری صرف در کلام دیگر کافی نیست. هر کسی که حقوق بشر را جدی میگیرد، باید پیامدهای عملی آن را نیز بپذیرد. به همین دلیل، من خواهان پایان دادن به رابطه خواهرخواندگی با اصفهان هستم.»
او اضافه کرد: «چنین تصمیمی پیام روشنی خواهد داشت: اینکه فرایبورگ نه از نظر فرهنگی و نه بهصورت نمادین به حکومتی که قدرت خود را با سرکوب، اعدام و ایجاد رعب و وحشت حفظ میکند، مشروعیت نمیبخشد، بلکه در کنار مردمی میایستد که برای آزادی و دموکراسی مبارزه میکنند.»
