در فاصله سه ماه تا سوت آغاز جام جهانی ۲۰۲۶، فوتبال ایران با بزرگترین بحران تاریخ خود روبهرو است. احمد دنیامالی، وزیر ورزش، با اشاره به کشته شدن علی خامنهای در حملات اخیر و شرایط جنگی حاکم، صراحتا اعلام کرد: «شرایط حضور در جام جهانی فوتبال را نداریم.»
ناتوانی در بازگرداندن عبور و مرور کشتیها از تنگه هرمز بهتدریج نشان میدهد که یک اختلال طولانیمدت ممکن است چه معنایی برای بازارهای جهانی انرژی داشته باشد.
صبح ۹ اسفند زمانی که ناقوس جنگ به صدا در آمد، جمهوری اسلامی آتش یک جنگ منطقهای را روشن کرد. ترکیه به عنوان یکی از کشورهای منطقه برای اینکه جنگ روی ندهد از دی ماه وارد میدان شده بود.
بهدنبال حملات سنگین آمریکا و اسرائیل به مواضع جمهوری اسلامی و حذف علی خامنهای، دیکتاتور تهران، حکومت ایران وعده جنگ منطقهای و حمله به همسایگان را عملی کرد. آیا این رویکرد میتواند مانع سقوط نظام ایدئولوژیک ۴۷ ساله حاکم بر ایران شود؟
ترامپ، همزمان با حمله به زیرساخت سوخت در کلانشهرها و اعلام اینکه برنامههایی برای گسترش عملیات دارد، سیگنال ورود به مرحلهای تازه از تقابل را صادر کرد.
روزنامه گاردین در گزارشی نوشت دولت دونالد ترامپ در هفته نخست جنگ با جمهوری اسلامی نتوانسته است توضیحی واحد و منسجم درباره دلیل آغاز این جنگ ارائه کند و روایتهای مختلفی از سوی رییسجمهوری آمریکا و مقامهای ارشد دولت مطرح شده که در مواردی حتی با یکدیگر در تضاد بودهاند.
وبسایت واینت در گزارشی نوشت حمله موشکی حکومت ایران به پایگاه هوایی العدید در قطر، تناقض راهبردی سیاستهای دوحه را آشکار کرده است؛ کشوری که از یک سو میزبان بزرگترین پایگاه نظامی آمریکا در خاورمیانه است و از سوی دیگر روابط نزدیک و پناهگاه سیاسی برای رهبران حماس فراهم کرده است.
برای دههها، همسر رهبر پیشین جمهوری اسلامی ایران، علی خامنهای، تقریباً بهطور کامل از دید عموم دور نگه داشته شد. حتی خبر درگذشت او نیز با اکراه منتشر شد؛ گویی هرگز در صحنه عمومی وجود نداشته است.
در روزهای اخیر، با شدت گرفتن بحثها درباره آینده ایران و سناریوهای مختلف پایان حکومت جمهوری اسلامی، یک روایت مشخص در فضای رسانهای و شبکههای اجتماعی تکرار میشود. روایتی که میگوید نتیجه هرگونه درگیری یا فشار خارجی، «کلنگی شدن ایران» خواهد بود.
بر اساس اطلاعات منابع آگاه که با ایراناینترنشنال و به شرط ناشناس ماندن گفتوگو کردهاند، مجلس خبرگان رهبری حکومت ایران مجتبی خامنهای، فرزند علی خامنهای، را به عنوان رهبر جدید جمهوری اسلامی انتخاب کرده است.
حملات گسترده آمریکا و اسرائیل به حکومت ایران و کشته شدن علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، روابط شکننده میان واشینگتن و پکن را وارد مرحلهای تازه از تنش کرده است.
علی خامنهای به همراه شمار دیگری از سرکردگان ارشد نظامی و امنیتی جمهوری اسلامی در حالی در نخستین دقایق حمله اسرائیل و آمریکا در صبح شنبه ۹ اسفند کشته شد که ۹ ماه گذشته را در نهایت زبونی و حقارتی کمتر دیدهشده در میان رهبران یک حکومت مستقر، در مخفیگاهی زیرزمینی گذرانده بود.
روزنامه اورشلیمپست در گزارشی تحلیلی نوشت که اسرائیل همزمان با افزایش محسوس آمادگی نظامی آمریکا در منطقه، سناریوهای مختلف واکنش به حمله احتمالی جمهوری اسلامی را بررسی میکند.
یک توافق هستهای احتمالی با جمهوری اسلامی که حتی «غنیسازی نمادین» اورانیوم را حفظ کند، از سوی رقبای آمریکا نه بهعنوان یک دستاورد راهبردی قاطع، بلکه بهمثابه نشانهای از عقبنشینی تعبیر خواهد شد.
مراسم یادبود جاویدنامان اعتراضات دیماه، از مزار و خانه به خیابان رسید و سوگ خاموش را به زبان اعتراض بدل کرد؛ از شعارهای اعتراضی علیه جمهوری اسلامی تا سنجودمام، رقصِ سوگ، نمادهای ملی و آیینهای زندگی مانند عروسی و تولد نمادین که در برابر پروژه کنترل و مصادره سوگ ایستادند.
پرسش واقعی این نیست که آیا ایالات متحده میتواند توانمندیهای ایران را نابود کند یا نه، بلکه این است که آیا میتواند به جمهوری اسلامی پایان دهد و آنچه را پس از آن رخ میدهد کنترل کند یا خیر.
وبسایت خبری واینت در تحلیلی هشدار داد که هرگونه حمله گسترده به ایران میتواند پیامدهایی فراتر از یک درگیری منطقهای داشته باشد و معادلات ژئوپلیتیکی و حتی روندهای فناورانه و اقتصادی را تحت تاثیر قرار دهد؛ رخدادی که نویسنده از آن با عنوان «اثر پروانهای ایرانی» یاد میکند.
گاردین نوشت دونالد ترامپ که در سالهای گذشته خود را مخالف جنگهای خارجی معرفی میکرد، اکنون با استقرار گسترده نیروهای نظامی در خاورمیانه، آمریکا را به آستانه یک درگیری احتمالی با ایران رسانده؛ در حالی که استدلالهای دولت او برای توجیه حمله احتمالی به تهران نیز تغییر کرده است.
اعتراضات دانشجویی اسفند ۱۴۰۴ ادامهای پراکنده از نارضایتی عمومی نیست؛ بازگشت دانشگاه به همان جایگاه تاریخیاش است: نخستین فضایی که پس از دورههای سرکوب، دوباره به میدان اعتراض سیاسی تبدیل میشود.
حاکمان جمهوری اسلامی پس از دههها تلاش برای گسترش ایدئولوژی در خارج از ایران و کنترل مبتنی بر اجبار در داخل، اکنون با انتخابی محدود میان دو مسیر پرخطر روبهرو هستند: واگذاری قدرت یا حرکت به سوی تقابلی عمیقتر.
سیانان در تحلیلی نوشت با استقرار بیسابقه نیروهای آمریکایی در خلیج فارس و تداوم بنبست در مذاکرات، آمریکا و ایران به نقطهای حساس رسیدهاند؛ جایی که به گفته این شبکه، «لحظه تصمیم» برای دونالد ترامپ و علی خامنهای نزدیک شده و بیعملی دیگر گزینهای پایدار نیست.
صداوسیما اعترافاتی اجباری از هشت نوجوان معترض بازداشتشده را روی آنتن برد؛ گفتوگویی که با مقصر جلوه دادن خانواده و مدرسه بهعنوان عامل حضور این افراد در اعتراضات، سهم حکومت در سرکوب خونین و مخالفت گسترده با جمهوری اسلامی را نادیده گرفت.