تحلیل

نشریه تایمز اسرائیل در تحلیلی نوشت با گذشت بیش از پنج هفته از آغاز کارزار نظامی آمریکا و اسرائیل علیه حکومت ایران، هنوز هیچ مسیر روشنی برای پایان جنگ دیده نمی‌شود و محتمل‌ترین سناریو، حرکت به‌سوی تشدید بیشتر درگیری است.

تخریب میراث فرهنگی و زیرساخت‌های حیاتی، عریان‌ترین و بی‌پرده‌ترین چهره جنگ است؛ ویرانی‌ای که نه‌فقط گذشته یک ملت، بلکه حال و آینده‌اش را به آتش می‌کشد.

یک تحلیل منتشرشده در هاآرتص استدلال می‌کند که جنگ با [حکومت] ایران باید به‌گونه‌ای پایان یابد که تهدید وجودی علیه اسرائیل برای همیشه برطرف شود؛ هدفی که نویسنده آن را در نابودی کامل توان هسته‌ای ایران می‌داند.

روزنامه نیویورک‌پست در تحلیلی نوشت که مجموعه‌ای از عوامل داخلی و خارجی، جمهوری اسلامی را در مسیر فرسایش و تغییر قرار داده است.

مذاکره راهی برای تعیین پیروز میدان جنگ است. واشینگتن می‌کوشد برتری هوایی خود را به زبان توافق ترجمه کند و تهران می‌خواهد نشان دهد بدون به رسمیت شناختن اقتدارش در تنگه هرمز، پایانی برای جنگ نیست.

«آقای هیچ‌کس در برابر پوتین»، ساخته دیوید بورنستین و پاول تالانکین که جایزه اسکار بهترین فیلم مستند سال را از آن خود کرد، تصویر عریانی است از پروپاگاندا در روسیه که برای تماشاگر ایرانی چیزی نیست جز یادآوری دقیق رفتار جمهوری اسلامی.

ارتش آمریکا اعلام کرده در جریان جنگ اخیر، «برتری فضایی» بر ایران به‌دست آورده است؛ اما به گزارش منبع اصلی، کارشناسان دفاعی درباره تاثیر واقعی این ادعا تردید دارند.

روزنامه واشینگتن‌پست با انتشار تحلیلی پیشنهاد می‌دهد دونالد ترامپ به‌جای انتظار برای توافق با تهران، با پنج گام مشخص پیروزی را اعلام و شروط خود را تحمیل کند.

نشریه فارن‌پالیسی گزارش داد که «جنگ ایران»، تصویر خلیج فارس به‌عنوان یک مرکز امن فناوری را تضعیف کرده، هرچند عوامل بنیادین اقتصادی همچنان پابرجاست.

فارن‌پالیسی گزارش داد الجزایر در بحبوحه «جنگ ایران» در حالی که روابط سنتی خود با تهران را حفظ کرده، همزمان در پی بهره‌برداری از فرصت‌های اقتصادی ناشی از افزایش قیمت انرژی است.

ساختار سیاسی جمهوری اسلامی در بهار ۱۴۰۵ در حال تجربه عمیق‌ترین دگردیسی تاریخ خود از سال ۱۳۵۷ تاکنون است. تقاطع سه بحران اساسی شامل جنگ، فروپاشی اقتصادی و خلاء رهبری، هسته سخت قدرت را به سمت یک جراحی بزرگ و حذف کامل نهادهای انتخابی و دیوان‌سالاری سنتی سوق داده است.

خیابان برای حکومت بر سر کار آمده پس از انقلاب ۵۷، همواره صحنه بازسازی اقتدار، تولید مشروعیت و تقسیم مردم به «وفادار» و «دشمن» بوده است. این روند، اکنون نیز با قدرت در حال پیگیری است تا جایی که از طرفداران، سپری انسانی ساخته است.

روزنامه اورشلیم‌پست در سرمقاله روز دوشنبه ۱۰ فروردین، آینده‌ای را که شاهزاده رضا پهلوی درباره ایران پس از جمهوری اسلامی ارائه می‌دهد، نه یک توهم بلکه چشم‌اندازی خوانده که شایسته توجه است و ارزش شنیدن دارد.

مایکل براون، مدیر پیشین واحد نوآوری دفاعی پنتاگون، در مقاله‌ای در نشریه فوربس از جنگ ایران به‌عنوان اولین جنگ مبتنی بر هوش مصنوعی یاد کرده که ماهیت و شکل جنگ در آینده را تغییر خواهد داد.

هاآرتص هشدار داده که پایان جنگ، در شرایط فعلی، ممکن است به تضعیف جمهوری اسلامی منجر شود، اما در عین حال زمینه را برای شکل‌گیری حاکمیتی افراطی‌تر فراهم کند؛ سناریویی که می‌تواند تهران را به این جمع‌بندی برساند که برای جلوگیری از آسیب‌پذیری‌های آینده، به سمت سلاح هسته‌ای پیش برود.

نشریه اسرائیلی وای‌نت در گزارشی تحلیلی نوشت پس از کشته شدن علی خامنه‌ای و قدرت‌گیری جریان‌های تندرو، تردیدها درباره پابرجا بودن «ممنوعیت مذهبی سلاح هسته‌ای» که حکومت ایران مدعی‌اش بود افزایش یافته و بحث حرکت جمهوری اسلامی به‌سوی بمب وارد مرحله‌ای تازه شده است.

بلومبرگ در گزارشی تحلیلی هشدار داد که با گذشت یک ماه از جنگ آمریکا و اسرائیل با حکومت ایران، پیامدهای اقتصادی آن به‌سرعت در حال گسترش است و متحدان واشینگتن - از اروپا تا شرق آسیا - با افزایش هزینه‌ها و بحران انرژی مواجه شده‌اند.

نشریه ساندی‌تایمز در گزارشی تحلیلی هشدار داد که «جنگ ایران» به‌تدریج به یک «زلزله اقتصادی» در زندگی روزمره شهروندان بریتانیا تبدیل می‌شود؛ بحرانی که می‌تواند با افزایش شدید هزینه‌ها و حتی رکود، اروپا به‌ویژه بریتانیا را تحت فشار قرار دهد.