محمدباقر قالیباف، رییس مجلس با اشاره به پیروزی تیم فوتبال ایران برابر تیم ژاپن، این مسابقه را «فینال زودرس قهرمانی» جام ملتهای آسیا خواند و گفت: «از دید ما، قهرمان شدهایم.» او افزود: «ما تیم ایران را قهرمان آسیا میدانیم، به هرحال تیم اول آسیا را که ژاپن بوده زدهاند.»
شماری از روزنامهها در ایران به مناسبت دوم فوریه، روز جهانی تالابها، به مشکلات خشکسالی، از بین رفتن آبگیرها و بیتوجهی سازمان محیط زیست و سایر ارگانها به این موضوع پرداختند.
از بین رفتن تالابها پیامدهایی چون فرونشست زمین، تخلیه آبخوانها، تغییرات آبوهوا و برآمدن ریزگردها را به دنبال دارد.
روزنامه شرق روز شنبه ۱۴ بهمن در گزارشی با عنوان دومینوی آثار مخرب، با محمدمسعود تجریشی، رییس اتاق فکر تغییر اقلیم و محیط زیست فرهنگستان علوم درباره وضعیت دریاچه ارومیه گفتوگو کرد و از قول او نوشت که این آبگیر سالهاست تبدیل به دریاچهای فصلی شده است.
تجریشی تاکید کرد در چند سال گذشته حتی پایهایترین آمار دریاچه ارومیه یعنی تراز آن منتشر نمیشود.
تصاویر ماهوارهای نشان میدهند مساحت دریاچه ارومیه از سه هزار و ۱۴۴ کیلومتر مربع در بهمن سال ۱۳۹۸ هر سال به طور مداوم کاهش پیدا کرده و در بهمن امسال به ۱۹۲ کیلومتر مربع رسیده است.
به گفته این استاد دانشگاه، احیای دریاچه ارومیه هنگامی اتفاق میافتد که این دریاچه دوباره دائمی شود و برای این کار باید دستکم سه هزار و ۴۲۶ میلیون مترمکعب آب به آن برسد.
اکنون تنها ۴۰ درصد از این آب مورد نیاز، از ورودی طبیعی روخانهها و بارشهای فصلی تامین میشود.
علی ارواحی، مدیر سابق طرح حفاظت از تالابهای ایران در گفتوگو با پیام ما به تعمیم نیافتن الگوهای موفقی که بهصورت پایلوت عملیاتی شدند در سطح ملی و عملکرد جزیرهای اشاره کرد و هشدار داد تالابهای دائمی به تالابهای فصلی تغییر حالت دادهاند.
به گفته او، برخی تالابها مانند پریشان، بختگان، گاوخونی و کافتر حتی امکان آبگیری فصلی را در برخی سنوات از دست دادهاند: «در شمال ایران، تالابها آسیب بسیاری دیده و دریاچه خزر پسروی کرده است.»
تجریشی با اشاره به طرحهای احیای دریاچه ارومیه گفت که ۳۰ درصد از حقابه مورد نیاز آن باید با صرفهجویی از مصارف آب سطحی کشاورزی حوضه آبریز تامین شود و برای ۳۰ درصد باقیمانده، باید سراغ منابع جدیدی چون پساب تصفیه شده فاضلاب رفت.
اواسط دی ماه امسال تصاویری از شروع پروژه مالچپاشی در سواحل دریاچه ارومیه در عجبشیر منتشر و منجر به بروز نگرانی شد.
همان زمان روزنامه پیام ما در گزارشی نوشت دریاچه برای احیا به ۳/۴ میلیارد متر مکعب آب نیاز دارد و وعدههای مسوولان روی دو میلیارد مترمکعب است و همین تفاوت، باعث شده راهکار مالچپاشی در برخی پهنهها و آبرسانی در بقیه مناطق مدنظر قرار گیرد تا جلوی ریزگردها گرفته شود.
پیش از این علی علیزاده، رییس هیات مدیره کانون وکلای دادگستری استان آذربایجان غربی از اعلام جرم این کانون علیه مسببان خشک شدن دریاچه ارومیه خبر داده بود.
به گفته او، اتهامهای مطرح شده شامل ترک فعل، سهلانگاری، تخریب منابع آبی، عدم تخصیص حقابه، برداشتهای غیرمجاز، حفر چاههای غیرمجاز، توسعه کشاورزی سنتی و اجرا نکردن طرحهای مدرن کشاورزی منطبق با تغییرات اقلیمی است
پیامدهای خشک شدن دریاچه ارومیه و دیگر تالابها
در سالهای اخیر گزارشها و هشدارهایی درباره تبعات خشک شدن دریاچه ارومیه، ایجاد بستری برای توفان و وقوع ریزگرد در منطقه منتشر شده است. موضوعی که تجریشی هم به آن اشاره کرد و گفت چون بستر دریاچه ارومیه نمکی است، نگرانیها چندین برابر میشود.
او تاکید کرد: «در توفانهای غبار و نمک، با یک معضل پیچیده چندبعدی و دارای آثار مخرب متعدد زیستمحیطی، اقتصادی و اجتماعی روبهرو هستیم. آثاری که فقط محدود به نواحی پیرامونی دریاچه نخواهد شد و میتواند چندین استان کشور را با چالشهای جدی مواجه کند.»
ارواحی نیز به تبعات خشک شدن تالابها پرداخت و هشدار داد: «تمام تالابهای ایران در حال حاضر آسیبپذیرند، هر چند از لحاظ فیزیکی بهنظر سالم بیایند. شرایط پایداری بهشدت در این تالابها کمرنگ است.»
به گفته ارواحی، دریاچه ارومیه، تالاب هامون، بختگان، گاوخونی، هورالعظیم، شادگان، انزلی و حتی میانکاله به دلیل اکوسیستم تالابی وسیعی که دارند، جوامع بیشتری را تحت تاثیر قرار میدهند.
او از فرونشست، تخلیه آبخوانها، از بین رفتن تعدیل هوا و ریزگردها بهعنوان مشکلاتی نام برد که بر اثر خشک شدن این تالابها ایجاد میشوند.
این کارشناس تاکید کرد: «وقتی حقابه تخصیص داده نمیشود، آبخوان منطقه تخلیه میشود اما بیتوجه به این نکته، میبینیم که حقابه تالابها اختصاص داده نمیشود.»
در یک دهه گذشته بهاستثنای بازه زمانی سالهای ۹۷ و ۹۸ که ترسالی بود، غالب تالابها با مشکل تخصیص حقابه و خشکی روبهرو بودهاند.
طرح ناکام حفاظت از تالابهای ایران
طرح حفاظت از تالابهای ایران ۱۸ سال قبل در همکاری بین سازمان حفاظت محیط زیست ایران، صندوق تسهیلات محیط زیست جهانی(GEF) و برنامه توسعه ملل متحد(UNDP) کار خود را شروع کرد اما با گذشت دو دهه، از سرنوشت آن یا توقفش اطلاعی در دست نیست.
طرح حفاظت از تالابهای ایران در شروع فعالیت، بحث استقرار مدیریت زیستبومی در سه دریاچه پریشان، شادگان و ارومیه را با کمک بخش دولتی پیاده کرد، این تجربه را به یک مدل بدل کرد و به دولت داد تا در تالابهای دیگر تعمیم پیدا کند.
این برنامههای زیستبومی برای بیش از ۴۰ تالاب کشور تهیه شده اما به گفته ارواحی در اجرا ناکام مانده است.
به گفته او، سندی که برای همکاری با ژاپن د فاصله سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۳ برای تثبیت دستاوردهای دریاچه ارومیه و تعمیم آن به تالاب شادگان و دریاچه بختگان تعریف شده بود، پایان یافته و ادامه آن مستلزم جذب اعتبارات جدید است.
اعتراضها به خشک شدن دریاچه ارومیه و دیگر تالابها در شرایطی است که مقامهای جمهوری اسلامی این اتفاق را «امری عادی» در جهان خوانده و در مورد احیای آنها به امیدواری برای «بارش باران در پاییز» بسنده میکنند.
بر اساس گزارش اخیر اطلس بحران آب جهانی، ایران یکی از بدترین کشورها در زمینه آبی است بهطوری که سطح آبهای زیرزمینی به شدت افت کرده و با خشک شدن دریاچهها و رودخانههای اصلی، به خشکسالی کامل نزدیک شده است.
روز شنبه ۱۴ بهمن تعدادی از خانوادههای جانباختگان پرواز پیاس۷۵۲ در اعتراض به سفر ندا الناشف، معاون کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد به ایران، در مقابل دفتر سازمان ملل در تهران تجمع کردند. نیروهای انتظامی و امنیتی پس از شکلگیری این تجمع حاضران را با تهدید متفرق کردند.
صفحه اینستاگرام انجمن خانوادههای جانباختگان پرواز پیاس۷۵۲ با انتشار تصاویری از این تجمع خبر داد نیروی انتظامی و پلیس با موتور و ماشین به تعداد زیاد در محل حضور داشتند و با تهدید، جمع خانوادهها را متفرق کردند.
بر اساس این گزارش، برخورد نیروهای امنیتی اهانتآمیز و شدید بوده و آماده هر گونه برخورد و عکسالعمل خشنتر بودهاند.
انجمن خانوادههای جانباختگان پرواز پیاس۷۵۲ در شبکه اجتماعی ایکس با انتشار تصاویری از چهار پلاکارد اعتراضی، روایت یکی از «مادران پرواز» را که در این تجمع حاضر شده بود، منتشر کرد.
این مادر دادخواه با بیان اینکه مقابل دفتر سازمان ملل تنها توانسته یکی از پلاکاردها را نشان دهد، گفت: «خیلی تحت فشار بودیم و نمیگذاشتند نوشتهای نشان بدهیم یا فیلم بگیریم. شرایط اصلا خوب نبود و مرتب با آنها درگیری لفظی و کمی هم فیزیکی داشتیم. جایی یک پلیس جوان به یکی از پدران که خیلی عصبانی بود دستدرازی کرد که من هم به او تهاجم کردم و گفتم جرات داری به خانوادهها دست بزن.»
در ادامه این روایت آمده است که یکی از مادران دادخواه در پاسخ به ماموران امنیتی که به خانوادههای دادخواه گفتهاند تجمعشان غیر قانونی است و باید به خانههایشان بروند، گفته است: «خانه ما ایران است و ما حقوق شهروندی خودمان را میخواهیم.»
روز سهشنبه ۱۰ بهمن، جمعی از خانوادههای جانباختگان پرواز پیاس۷۵۲ با انتشار بیانیهای به سفر ناشف به ایران واکنش نشان دادند.
در این بیانیه خطاب به این مقام سازمان ملل آمده است: «وقتی برای رضایت مسوولان جمهوری اسلامی روسری بر سر میگذارید، یادتان باشد دهها زن در مبارزه با حجاب اجباری کشته شدند و دهها مرد که به همراهی از زنان ایران برخاسته بودند، در چنگ جمهوری اسلامی جان خود را از دست دادند.»
این بیانیه از ناشف خواست در سفر به ایران با خانوادههای اعدامشدگان و آسیبدیدگان در اعتراضات دیدار کند.
امضا کنندگان این بیانیه در پایان خطاب به معاون کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل نوشتند: «ما میدانیم شما را به دیدار آسیبدیدگان نخواهند برد و شما به ابزاری برای مشروعیت دادن به یک حکومت جنایتکار مبدل خواهید شد. در وقت عکس یادگاری گرفتن با مقامهای جمهوری اسلامی به یاد داشته باشید ما مردم ایران مماشاتکنندگان با مافیای جمهوری اسلامی را نه میبخشیم نه فراموش میکنیم.»
روز شنبه هفتم بهمن گزارشهایی درباره سفر معاون کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد طی روزهای ۱۴ تا ۱۶ بهمن به ایران منتشر شد.
گفته شد او برای بررسی موضوعات حقوق بشری در زمینه اعدام و حقوق زنان به تهران سفر میکند.
به دنیال انتشار این خبر، نهادهای حقوق بشری با انتشار نامهها و بیانیههای مختلف، ضمن ابراز نگرانی از انجام این سفر، خواهان لغو یا تعویق آن شدند.
دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد روز جمعه ۱۳ بهمن در پاسخ به ایراناینترنشنال درباره نگرانیها از این سفر به ایران نوشت که تعامل مستقیم در سطح بالا با مقامات و نهادهای دولتی ایران و بسیاری از کشورها ابزار بسیار مهمی برای دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد است.
در پاسخ دفتر حقوق بشر سازمان ملل آمده است: «هدف از این دیدار خاص، بحث درباره مسایل مهم حقوق بشری از جمله مجازات اعدام، حقوق زنان و تعهدات ایران بر اساس قوانین بینالمللی حقوق بشر به عنوان کشور عضو تعدادی از معاهدات، با تکیه بر تعهدات و گزارشهای قبلی دفتر ما است.»
بر این اساس، انجام ماموریت کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل مستلزم دیدار و گفتوگو با همکاران دولتها، از جمله مقامهای قضایی و شرکای سازمان ملل است.
کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل تاکید کرد: «این دیدار در ابتدا برای سال ۲۰۲۰ برنامه ریزی شده بود که به دلیل برخی عوامل از جمله همهگیری کرونا و دیگر محدودیتها در هر دو طرف به تعویق افتاد.»
روزنامه هممیهن روز شنبه ۱۴ بهمن در گزارشی میدانی به تجویزهای سرسری و بیدقت برخی پزشکان، برخوردهای تحقیرآمیز بعضی دکترها و پرستارها با بیماران در مراکز درمانی دولتی و نیمه دولتی، خالی شدن بیمارستانها از کادر باتجربه و متخصص و سرگردانی بیماران پرداخت.
هممیهن چند روایت از مشاهدات سه ماهه خود از تعدادی بیمارستان، درمانگاه دولتی و نیمهدولتی تهران و مطب چند پزشک منتشر کرد که حاکی از توهین، نادیدهانگاری و تحقیر بیماران در پروسه پیگیری درمان آنان است.
سرپرستار یکی از بیمارستانهای قدیمی و بزرگ جنوب تهران که نامش در گزارش نیامده، بخشی از مشکل را در این زمینه به خالی شدن بیمارستانها از پرستاران باسابقه و جایگزین شدن فارغالتحصیلان جدید و بیتجربه نسبت داد که باعث سر در گم شدن بیماران میشود.
به گفته او، پرستارها یا تازه از دانشگاه آمدهاند و تجربه کافی ندارند یا وقتی بهدلیل نیاز به بخش دیگری منتقل میشوند، نمیدانند باید چه کنند و یادگیری آنان زمان میخواهد.
سرپرستار این بیمارستان تاکید کرد تعدادی از پرستاران قدیمی بازنشسته شدهاند و بیشترشان مهاجرت کردهاند و مراکز درمانی مجبورند فعلا با این وضعیت کمبود نیروی متخصص ادامه دهند.
مهاجرت پرستاران در سالهای گذشته به دغدغهای مهم و جدی در فضای درمانی ایران تبدیل شده است.
محمد شریفی مقدم، دبیرکل خانه پرستار اواخر آبان سال جاری از کمبود جدی پرستار خبر داد و گفت: «به جرات میگویم بیماران به دلیل کمبود پرستار جان خود را از دست میدهند.»
به گفته او، سالانه بیش از سه هزار پرستار از کشور مهاجرت میکنند اما وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی حتی به اندازه همین آمار به کادر درمان اضافه نمیکند.
شریفی مقدم در سالهای گذشته بارها این دغدغه را مطرح کرده و درباره بحران کمبود پرستار در بیمارستانها هشدار داده است.
هممیهن در نمونهای دیگر سراغ بخش مردان سیسییو قلب بیمارستانی در جنوب غربی تهران رفته که بر اثر بارش باران، آب لولهکشی و آشامیدنی ساختمان به مدت بیش از یک هفته آمیخته به گِل و لای شده است.
این روزنامه در ادامه به نبود تجهیزات در بیمارستانها و به ویژه از کار افتادن دستگاه امآرآی شماری از مراکز درمانی اشاره کرده است.
همراه یک بیمار گفت که طولانی بودن پروسه وقتدهی و آماده شدن جواب امآرآی باعث میشود نصف سال برای این تصویربرداری زمان صرف شود در حالی که بیمارش در آیسییو بستری و حالش نامساعد است.
بیمار دیگری با اشاره به تجربه خانوادهاش برای پیدا کردن مرکزی که امآرآی را به جای چند ماه بعد، چند روز بعد انجام دهد، گفت: «در نهایت یکی از پرستاران بخشی که در آن بستری بودم با یک تلفن برای دو روز بعد هماهنگ کرد. نمیدانستیم که این کار جزو وظایف بیمارستان است. آنها هم چیزی نمیگفتند.»
او ادامه داد: «یک عمر پول بیمه پرداختیم و حالا باید از آن استفاده کنیم اما هم باید درد تحمل کنیم، هم التماس کنیم و حرص بخوریم تا شاید کارمان راه بیفتد .... نمیدانم به چه گناهی برای تکتک کارهای درمان تحقیر میشویم.»
ویزیتهای سرسری و بیمعاینه و سوال نکردن از بیمار در مطبها، بخشی دیگر از این گزارش است.
در این گزارش به نقل از زنی ۴۲ ساله آمده است: «تشدید بیاخلاقی را به مهاجرت گسترده صنف پزشکان و کادر درمان نسبت میدهند اما نگاه بالا به پایین و کالایی به بیمار و نادیده گرفتن انسانیت و شخصیت بیمار، بیربطترین موضوع به این مساله است.»
او در شرح دقایقی که در اتاق پزشک گذرانده است گفت: «نه معاینه کرد، نه حرف زد و نه چیزی پرسید. فقط نسخه نوشت.»
افشای پرونده پزشکی بیماران برای سایرین، جعل عنوان پزشکی، تجویز جراحی بیدلیل در مورد بیماریهای ساده به منظور گرفتن دستمزد بالا و رفتار پرخاشگرانه و ناشایست در درمانگاهها و بیمارستانها از دیگر مورادی هستند که این گزارش به آنها اشاره کرده است.
انتقادها به پزشکان، پرستاران و کادر درمان در حالی بالا گرفته است که بعضی پزشکان ضمن قبول مشکلات موجود، سیستم و وضعیت کلی حاکم بر کشور را دلیل اصلی معضلات میدانند و تاکید میکنند با وجود شرایط دشوار فعلی بسیاری از اعضای کادرهای درمان فراتر از توانشان برای حل مشکلات بیماران مایه میگذارند.
به دنبال صدور فراخوان دوم «قیام علیه اعدام» از سوی ۲۴ نهاد و کلکتیو، روز شنبه ۱۴ بهمن شماری از ایرانیان ساکن شهرهای مختلف جهان برای اعتراض به اعدامهای اخیر در ایران تجمع کردند.
بر اساس تصاویر منتشر شده این تجمعات در شهرهایی از جمله برلین، استکهلم، وین و کپنهاگ شکل گرفت و حاضران در آنها، صدور و اجرای احکام اعدام در ایران را محکوم کردند.
آمستردام، برن، پاریس، دوبلین، کلن، لندن، ونیز، هانوفر، فرانکفورت و ماینس دیگر شهرهایی هستند که بر اساس فراخوانهای صادر شده قرار بوده است روز شنبه تجمعاتی علیه اعدام در آنها برگزار شود.
وزارت امور خارجه سوئد در پاسخ به خبرنگار ایراناینترنشنال درباره اعدامها در ایران اعلام کرد: «ما سالهاست خواستار لغو اعدام در سراسر دنیا هستیم و این نوع مجازات را محکوم میکنیم.»
روز جمعه ۱۳ بهمن در ادامه اعتراضها به صدور و اجرای احکام اعدام در ایران، فراخوان دوم «قیام علیه اعدام» با امضای ۲۴ نهاد و کلکتیو منتشر شد.
فراخوان دهندگان اعلام کردند روز شنبه ۱۴ بهمن برای لغو مجازات اعدام و شلاق و ممنوعیت مطلق هر گونه شکنجه، برای آزادی تمام زندانیان سیاسی-عقیدتی و برای «زن، زندگی، آزادی» در ۱۱ شهر جهان تجمع خواهند کرد.
در این فراخوان با اشاره به اعدام محمد قبادلو، فرهاد سلیمی، پژمان فاتحی، وفا آذربار، محسن مظلوم و محمد فرامرزی در روزهای سوم و نهم بهمن و با استناد به آمارهای اعلام شده از سوی سازمانهای حقوق بشری تاکید شد شمار اعدامها در سال ۲۰۲۳ میلادی به نسبت هشت سال گذشته بالاترین میزان اعدام در ایران بوده است.
حکم اعدام پژمان فاتحی، محسن مظلوم، محمد فرامرزی و وفا آذربار، چهار زندانی سیاسی کُرد، روز دوشنبه نهم بهمن با وجود اعتراضهای بسیار و درخواست نهادهای حقوق بشری برای لغو حکم آنها اجرا شد.
بر اساس آماربرداری سالانه هرانا، در سال ۲۰۲۳ دست کم ۷۹۱ شهروند از جمله ۲۵ زن و دو کودک-مجرم اعدام شدند که در مقایسه با مدت مشابه سال پیش از آن، اعدامها بیش از ۳۳ درصد افزایش داشته است.
امضاکنندگان دومین فراخوان قیام علیه اعدام که خود را نهادها و کلکتیوهای چپ، دمکرات، فمینیست و کوییر نامیدهاند، اعلام کردند: «همزمان و همبسته با همدیگر در شهرها و کشورهای مختلف جهان گرد هم میآییم تا صدای زندانیان و خانوادههای آنها و مردم ستمدیده ایران را به گوش جهانیان برسانیم و فریادمان علیه زندان، شکنجه و اعدام را هر چه رساتر کنیم.»
در بخشی از این فراخوان ضمن دعوت از همه آزادیخواهان، نهادها و تشکلهای زنان، دانشجویان، کارگران، دادخواهان، فعالان (+LGBTQIA)، رفع ستم ملی، حقوق بشر، محیط زیست و جامعه کوییر ایرانی و بینالمللی در سراسر دنیا، از آنها خواسته شده است در همبستگی با مبارزات مردم ایران برای لغو مجازات و احکام صادر شده اعدام، برای ممنوعیت هر گونه شکنجه و شلاق و برای آزادی تمام زندانیان سیاسی، پیوسته و همبسته به خیابانها بيایند و اجازه ندهند جمهوری اسلامی، مردم ایران را از حق برخورداری از زندگی و آزادی محروم کند.
در ماههای گذشته و به دنبال شدت گرفتن موج اعدامها در ایران، تجمعات بسیاری در نقاط مختلف جهان برگزار شده است.
روز شنبه هفت بهمن، به دنبال صدور فراخوان دوم کارزار جهانی علیه اعدامها در ایران، شماری از ساکنان دستکم ۳۷ شهر و ۱۱ کشور جهان برای اعتراض به اعدامهای اخیر در ایران تجمع کردند.
پیش از آن در روز شنبه ۳۰ دی و در پاسخ به فراخوان نخست کارزار جهانی علیه اعدامها در ایران، ایرانیان ساکن ۴۳ شهر در ۱۵ کشور جهان در حمایت از محکومان به اعدام در ایران تجمع برگزار کردند.
روند اجرای احکام اعدام همچنان در مقیاس گسترده در ایران ادامه دارد.
سایت هرانا در تازهترین گزارش ماهانه خود درباره وضعیت نقض حقوق بشر در ایران نوشت در دی ماه دستکم ۹۰ نفر در ایران اعدام شدند.
ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران در این گزارش که روز یکشنبه اول بهمن منتشر شد، با استناد به شمار زندانیان اعدام شده در ماه گذشته نوشت که این وضعیت همچنان بازگو کننده نقض حق حیات در دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران است.
در ادامه روند اعدامها در ایران از روز اول تا ۱۱ بهمن دستکم ۲۸ تن در زندانهای ارومیه، سبزوار، کرج، بیرجند، شیراز، زاهدان، شیروان و همدان اعدام شدند.
ایران به تناسب سرانه جمعیت، رتبه نخست را در اعدام شهروندان خود در دنیا دارد.
تیم ملی فوتبال در حساسترین بازی مرحله یکچهارمنهایی جام قهرمانی آسیا با نتیجه دو بر یک برابر ژاپن، مدعی اصلی قهرمانی، به برتری رسید و راهی مرحله نیمهنهایی شد. ایران در حالی نخستین پیروزی خود برابر ژاپن در تاریخ جام قهرمانی آسیا را به دست آورد که با یک گل از حریف خود عقب بود.
تیم ملی از سال ۲۰۰۵ به این سمت برابر ژاپن موفق به پیروزی نشده بود. همچنین تیم ملی در دوره قبلی مسابقات در مرحله نیمهنهایی برابر ژاپن شکست خورده بود.
بازی در نیمه نخست با برتری نسبی شاگردان موریاسو آغاز شد و در نهایت با گل موریتا در دقیقه ۲۸، ژاپن پیش افتاد و بازی در نیمه نخست با برتری ژاپن به پایان رسید.
در نیمه دوم ایران بدون تغییر وارد زمین شد و حملات پردامنه ملیپوشان ایران، در دقیقه ۵۵ نتیجه داد و روی پاس سردار آزمون، این محمد محبی بود که دروازه سوزوکی را باز کرده و کار را به تساوی کشاند.
در حالی که انتظار میرفت شاگردان قلعهنویی به دلیل بازی طولانی برابر سوریه در نیمه دوم کار سختتری در پیش داشته باشند، باز هم ایران تهاجمیتر بازی کرد و در این بین یک گل توسط سردار آزمون نیز به ثمر رسید که به دلیل قرار داشتن این بازیکن در آفسایدی میلیمتری، این گل مردود شد.
در آخرین دقیقه وقتهای تلفشده اعلام پنالتی به سوی ایران، فرصت تمامکردن بازی در وقت معمول را برای ایران فراهم کرد و علیرضا جهانبخش با ضربهای دقیق، دروازه ژاپن را باز کرد تا ایران این مسابقه را با نتیجه دو بر یک پیروز و راهی مرحله نیمهنهایی شود.