بحران محیط‌ زیستی؛ تنظیم شکایت علیه مسببان خشک شدن دریاچه ارومیه و مرگ پرندگان هورالعظیم

تعطیل شدن شرکت فولاد خوزستان به دلیل بی‌برقی در تاریخ فعالیت این شرکت بی‌سابقه بوده است.

به گفته یک مقام آگاه، هر روز تعطیلی این مجموعه، زیانی معادل ۱۵ میلیون دلار به همراه دارد.

اوایل مرداد ماه، روزنامه «پیام ما» به نقل از یک منبع آگاه خبر داد تعطیلی دو روزه ایران علاوه بر شدت گرما، به دلیل کاهش شدید تولید برق نیز بوده است.

پیام ما به نقل از منبع خود که نزدیک به وزارت نیرو بود، نوشت: «شدت گرمای هوا و افزایش مصرف برق در روزهای گذشته باعث شده تا نیروگاه‌های برق‌آبی سدهای کارون سه و چهار بیش از ظرفیت عرفی برق تولید کنند.»

بر اساس این گزارش، این نیروگاه‌ها گاهی بیش از ۲۰ ساعت در شبانه‌روز هم برق تولید کرده‌اند و به همین دلیل با «اُفت منابع آبی» روبه‌رو شده‌اند و از همین رو، این دو نیروگاه «فعلا از مدار تولید خارج شده‌اند».

کاوه مدنی، رییس اندیشکده آب سازمان ملل در واکنش به این تعطیلی گفت ورشکستگی آبی، برقی و گازی ایران با «تعطیل کردن» درست نمی‌شود.

روز پانزدهم مرداد نیز هاشم اورعی، رییس اتحادیه انجمن‌های انرژی ایران، با اشاره به اینکه بحران برق یک هزارم درصد هم تقصیر مردم نیست، دولت را مقصر اصلی این بحران دانست.

او گفت دولت در نظام دیوان‌سالاری ایران همه‌کاره برق و در جایگاه ارباب و بخش خصوصی، رعیت است.

این استاد برق دانشگاه صنعتی شریف در گفت‌وگو با وب‌سایت «فردای اقتصاد» با انتقاد از نحوه مدیریت مصرف افزود: «مدیریت مصرف برق در ایران یعنی قطعی و خاموشی کارخانه‌ها، در حالی که تعریف مدیریت مصرف به معنای انجام هر فعالیتی با حداقل مصرف انرژی است.»

اورعی ادامه داد قوانین حوزه صنعت برق عمدا به نفع دولت تدوین شده و سیاست‌ها در بخش اقتصاد انرژی، انرژی را بی‌ارزش کرده است.

با این حال مصطفی رجبی مشهدی، سخنگوی صنعت برق ایران، از عبور موفق صنعت برق از فشار سنگین چند روزه روی شبکه برق کشور خبر داد.

ادعای عبور موفق صنعت برق از فشار سنگین در حالی مطرح شد که شمار زیادی از صنایع و اصناف از کمبود برق و خاموشی اجباری کسب و کار و فعالیت‌های اقتصادی خود گلایه دارند.

روز شنبه گذشته، فقط در تهران برق ۵۰ سازمان ملی و استانی پرمصرف قطع شد.

نادری به خبرگزاری ایسنا گفت که در جلسه روز چهارشنبه ۲۵ مرداد کمیسیون تلفیق لایحه برنامه هفتم توسعه، تصویب شد که نهضت سوادآموزی به شکل سابق منحل شده و وظایفش به بخش‌هایی از وزارت آموزش و پرورش محول شود.

او افزود: «اعتقاد ما بر این است که نهضت سوادآموزی با توجه به فراگیر شدن "شرایط پست مدرن در کشور"، دیگر کارکردهای سابق را ندارد.»

روشن نیست منظور این نماینده مجلس از «فراگیر شدن شرایط پست مدرن در کشور» چیست و از چه زاویه و به چه دلیلی این مساله را مطرح کرده است.

این عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس اما ادامه داد: «بر این اساس طبق مصوبه کمیسیون تلفیق‌،‌ سیستم سابق را تحت عنوان معلم نهضت سوادآموزی نداریم.»

نادری با این حال اعتراف کرد که به ویژه پس از شیوع کرونا، تعداد بازماندگان از تحصیل در ایران افزایش یافته است.

سازمان نهضت سوادآموزی ایران یک سازمان دولتی ایرانی است که در سال ۱۳۵۸ به دستور روح‌الله خمینی و به منظور آموزش خواندن و نوشتن به بزرگسالان و نیز کودکانی که به مدرسه دسترسی ندارند (مناطق محروم) تشکیل شد اما با وجود تشکیل این سازمان، جمهوری اسلامی نتوانست به ویژه شرایط تحصیل در مناطق محروم را بهبود بخشد.

همچنین در سال‌های اخیر معلمان سازمان نهضت سوادآموزی بارها با برگزاری تجمع‌هایی نسبت به وضعیت معیشتی خود اعتراض کرده‌اند.

مرداد سال گذشته، اصغر باقرزاده، معاون وزارت آموزش و پرورش، از شناسایی ۵۰۰ تا ۶۰۰ هزار دانش‌آموز بازمانده از تحصیل در کشور خبر داد.

او در گفت‌وگو با خبرگزاری ایلنا اشاره کرد که آمار دانش‌آموزان بازمانده از تحصیل در دوره همه‌گیری کرونا، به دلایلی از جمله نداشتن اینترنت یا اجبار به کار کردن، افزایش یافته است.

سال قبل از آن نیز داوود گلی، مدیر وقت روابط عمومی آموزش و پرورش استان سیستان و بلوچستان، اعلام کرد در این استان ۶۱ هزار و ۶۷۶ کودک و نوجوان «بازمانده از تحصیل» یا ترک‌تحصیل‌ کرده وجود دارد.

بازمانده از تحصیل به کودکی گفته می‌شود که اصلا به کلاس‌های پایه اول ابتدایی وارد نشده و ترک‌تحصیل‌ کرده نیز به کودک یا نوجوانی می‌گویند که در جریان تحصیل، کلاس‌های خود را رها می‌کند.

بخش عمده کودکان بازمانده از تحصیل و ترک‌تحصیل‌ کرده‌ در سراسر ایران را دختران تشکیل می‌دهند.

کسانی که در استان‌های محروم ایران از جمله سیستان و بلوچستان وارد مدرسه می‌شوند با محرومیت‌های دیگری از جمله کیفیت پایین آموزشی نیز روبه‌رو هستند و تعداد دانش‌آموزان این استان که موفق به ادامه تحصیل در دانشگاه‌ها می‌شوند نسبت به استان‌های دیگر بسیار کمتر است.

جامعه جهانی بهائی روز سه‌شنبه ۲۴ مرداد با انتشار بیانیه‌ای تایید کرد که جمال‌الدین خانجانی، یک بهائی ۹۰ ساله که در شرایط نامناسب جسمی به سر می‌برد و قبلا به دلیل اعتقاد به آیین بهائی ۱۰ سال را در زندان سپری کرده، بازداشت شده است.

این جامعه تاکید کرد که این دستگیری بخشی از موج جدیدی از آزار و اذیت بهائیان کشور است که در هفته‌های اخیر شامل بیش از ۱۸۰ مورد سرکوب علیه این جامعه بوده است.

در بیانیه جامعه جهانی بهائی آمده که آقای خانجانی به همراه دخترش ماریا خانجانی بازداشت شده است.

این شهروند بهائی پیش از این به مدت یک دهه، از سال ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۷، به دلیل عضویت در گروه مدیریتی بهائیان ایران موسوم به «یاران»، زندانی شده بود.

جامعه جهانی بهائی تاکید کرده که این گروه «با آگاهی کامل حکومت، در نتیجه ممنوعیت موسسات رسمی بهائی در ایران تشکیل شده بود و به نیازهای دینی جامعه بهائی ایران توجه داشت».

گروه یاران در سال ۱۳۸۷ منحل شد و هر هفت عضو آن بازداشت و ابتدا به ۲۰ و سپس به ۱۰ سال زندان محکوم شدند.

همه این افراد محکومیت‌های ۱۰ ساله خود را به پایان رساندند و در سال ۱۳۹۷ آزاد شدند.

جامعه جهانی بهائی یادآور شده است تنها چند روز پیش از بازداشت آقای خانجانی، دو زن بهائی دیگر و از اعضای سابق «یاران»، خانم‌ها مهوش ثابت و فریبا کمال‌آبادی که در روز ۹ مرداد ۱۴۰۱ بازداشت شده بودند، تایید حکم حبس ۱۰ ساله خود را که این هفته در دادگاه تجدیدنظر صادر شد، دریافت کردند.

خانم ثابت ۷۰ ساله است، از مشکلات جسمی شدیدی رنج می‌برد و در سال گذشته بارها از زندان به بیمارستان منتقل شده است.

جامعه جهانی بهائی اضافه کرد که عفیف نعیمی، چهارمین عضو «یاران» نیز که مشکلات جسمی شدیدی دارد و یک سال پیش نیز دستگیر شده بود، اخیرا به هفت سال حبس محکوم شده است.

سیمین فهندژ، نماینده جامعه جهانی بهائی در سازمان ملل در ژنو گفت: «ظلم وارده به جامعه بهائیان ایران حد و مرزی ندارد. دستگیری یک مرد ۹۰ ساله و دیگرانی که مشکلات جسمانی دارند، کسانی که قبلا نیز ۱۰ سال را به دلیل اعتقاداتشان در زندان گذرانده‌اند، اقدامی مذبوحانه در ادامه تلاش برای از بین بردن جامعه بهائی ایران است.»

او افزود: «بازداشت بدون مدرک و دلیل یک مرد ۹۰ ساله که تا‌کنون به خاطر باورهایش سرکوب‌های فراوان را تحمل کرده، نزد هر انسانی که ذره‌ای انصاف داشته باشد چیزی جز بی‌عدالتی محض نیست.»

از سوی دیگر اما در روز ۲۲ مرداد، ۹ بهائی دیگر هم بازداشت شدند.

این افراد مالکان و کارمندان داروخانه‌هایی هستند که به اتهام ایجاد اختلال در عرضه دارو به وسیله مقامات پلمب و تعطیل شدند.

جامعه جهانی بهائی نوشت: «جکومت برای مقابله با همبستگی فزاینده میان بهائیان و عموم مردم، در تلاش است این مشاغل تجاری قانونی متعلق به بهائیان را به "احتکار" متهم کند.»

این جامعه هشدار داد در هفته‌های اخیر بیش از ۲۶ بهائی محکومیت‌های حبس دریافت کرده‌اند که ممکن است هر لحظه اجرا شوند و علاوه بر این، ۱۸ بهائی نیز بازجویی شده‌اند. ۵۹ کسب و کار متعلق به بهائیان هم به دست مقامات پلمب شده و خانه‌های ٩ نفر دیگر مورد یورش و تفتیش قرار گرفته است.

در بیانیه جامعه جهانی بهائی آمده که افزون بر این، بهائیان تهران همچنان از دفن عزیزان خود در آرامستان بهائیان در نزدیکی خاوران منع شده و به اجبار ماموران وزارت اطلاعات، در محل گور دسته‌جمعی خاوران، محل دفن صدها زندانی سیاسی اعدام شده در دهه ۱۳۶۰ دفن می‌شوند.

در این راستا، یک زن بهائی، مادر یک کودک پنج ساله که نسبت به دفن مادربزرگش در قبرستان خاوران نزد مقامات مسئول ابراز نگرانی کرده بود، دستگیر و به پنج سال زندان محکوم شده است.

جامعه جهانی بهائی تاکید کرد که سرکوب‌های اخیر یادآور سرکوب بی‌رحمانه مرداد و شهریور سال گذشته است که تنها در یک ماه بیش از ۳۰۰ مورد آزار و اذیت بهائیان صورت گرفت.

فهندژ گفت: «حکومت ایران پس از کمپین "داستان ما یکی است" و تلاش جامعه بهائی برای دعوت به ایجاد اتحاد میان همه گروه‌ها، شاهد حمایت بی‌سابقه جهانی از جامعه بهائی بوده و اکنون درماندگی خود را برای ریشه‌کن کردن جامعه، با هدف قرار دادن و افزایش آزار و اذیت سالمندان و بیماران نشان می‌دهد.»

او افزود: «اگر حکومت ایران بتواند از ظلم و ستم بیش از ۴۰ سال گذشته خود چیزی بیاموزد، این است که آزار و سرکوب مداوم بهائیان نه تنها نتیجه معکوس داده است بلکه آگاهی از وضعیت بهائیان ایران در سطح جهانی را افزایش داده، همبستگی قوی‌تری میان بهائیان و عموم مردم ایران ایجاد کرده و به جامعه بین‌المللی، بی‌گناهی بهائیان در برابر ظلم بی‌امان حکومت را اثبات می‌کند.»

بهائیان بزرگ‌ترین اقلیت دینی غیرمسلمان ایران هستند که از زمان انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ به طور سیستماتیک مورد آزار و اذیت قرار گرفته‌اند.

مخالفت دادستانی با اعزام اسماعیل عبدی به بیمارستان

کانال شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان روز چهارشنبه ۲۵ مرداد خبر داد که با وجود تاکید پزشکان بهداری زندان کچویی مبنی بر ضرورت اعزام اسماعیل عبدی، دادستانی تهران از ارائه دستور قضایی و اعزامش به بیمارستانی خارج از زندان برای درمان تخصصی خودداری کرده است.

خانواده این معلم زندانی با توصیه کادر درمانی زندان، از یک پزشک متخصص برای درمان او در روز ۲۳ مرداد وقت گرفته ‌بودند اما دادستانی با اعزام عبدی مخالفت کرد.

اسماعيل عبدى از سال‌ها پیش دچار «دردهای مزمن در ناحیه دست‌ها، انگشت‌ها و عضلات» است و به دلیل خرابی دندان، به‌شدت نیازمند کارهای درمانی است.

عبدی در حالی از ۹ سال پیش در زندان است که طبق قانون باید حدود ۱۰ ماه پیش آزاد می‌شد.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان، عبدی را «گروگان نهادهای امنیتی» خواند و به قوه قضاییه هشدار داد «مسوولیت هر گونه عارضه یا عوارض ناشی از سهل‌انگاری‌ها» متوجه آن‌هاست و جامعه فرهنگیان «نسبت به ظلم و ستمی که نسبت به این معلم آگاه و استوار روا داشته ‌شده‌»، بی‌تفاوت نخواهد ماند.

بیماری جعفر ابراهیمی در زندان عود کرده است

اما علاوه بر اسماعیل عبدی، جعفر ابراهیمی، بازرس شورای هماهنگی معلمان کشور هم که برای گذراندن دوران حبس خود در زندان اوین به سر می‌برد، بر اثر «سهل‌انگاری و عدم رسیدگی پزشکی تخصصی» در حال حاضر وضعیت جسمی مناسبی ندارد.

بر اساس گزارش این شورا، ابراهیمی مدت‌هاست به علت «عود بیماری التهاب روده» نیاز فوری به درمان دارد.

در دو ماه گذشته دست، پا و دهان این معلم زندانی نیز درگیر بیماری شده و هشت کیلو از وزنش را از دست داده و به دیابت هم مبتلا شده است.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان یادآور شد که به دلیل وضعیت بحرانی جسمی او و ضرورت مصرف داروهای تجویزی در «شرایط ایزوله»، پزشکی قانونی ضرورت آزادی هر چه سریع‌تر این معلم را اعلام کرده ولی بارها با «پاسخگو نبودن مسوولان زندان» مواجه شده است.

انجمن صنفی معلمان استان فارس هم ضمن ابراز نگرانی از وضعیت جسمی این معلم، خواهان آزادی هر چه سریع‌تر جعفر ابراهیمی برای درمان و مداوا شد.

جعفر ابراهیمی دهم اردیبهشت‌ سال گذشته از سوی وزارت اطلاعات بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد و پس از مدتی (اوایل آذر سال ۱۴۰۱)، دادگاه تجدید‌نظر استان تهران، حکم پنج سال حبس این فعال صنفی را تایید کرد.

پاییز سال گذشته و هم‌زمان با برگزاری دادگاه‌های بدوی و تجدید‌نظر نیز حال جسمی ابراهیمی وخیم و «با هزینه شخصی» برای درمان به بیمارستان منتقل شد؛ جایی که طی ۱۲ روز بستری، با «پابند به تخت زنجیر شده» بود.

احکام صادره برای طاهره نقی‌ئی اعلام شد

علاوه بر این دو معلم زندانی،‌ شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به تازگی احکام طاهره نقی‌ئی، معلم و دبیر‌کل سازمان معلمان را صادر کرده است.

بر اساس این رای، او به «شش ماه حبس تعلیقی، منع خروج از کشور به‌مدت پنج سال، منع عضویت در گروه‌های سیاسی به‌مدت پنج سال و منع استفاده از گوشی هوشمند به‌مدت پنج سال» محکوم شده است.

اعمال فشار و تلاش حکومت برای سرکوب معلمان و فعالان صنفی در دو دهه گذشته سابقه داشته اما در سال‌های گذشته شمار زیادی از معلمان بازداشت و با احکام سنگین حبس مواجه شده‌اند.

اواخر تیر ماه امسال جمعی از فعالان صنفی با راه‌اندازی کارزار «۱۰۰هزار امضا» خواهان آزادی معلمان زندانی و پایان دادن به پرونده‌سازی علیه آنان شدند.

به گفته آن‌ها، صدور احکام زندان‌های طولانی‌مدت برای معلمان و فعالان صنفی در استان‌های مختلف و پرونده‌سازی در دادگاه‌ها و هیات‌های تخلفات اداری و صدور احکام اخراج، بازخریدی، بازنشستگی اجباری و انفصال برای صدها معلم، از جمله سرکوب‌های رخ داده در این دو دهه بوده است.

رضا رشیدپور روز چهارشنبه ۲۵ مرداد در اینستاگرام خود نوشت حضورش در صداوسیما در «موقعیت حاضر» به جای آنکه «سبب‌ساز نشاط یا امید» باشد، دستمایه «تشویش ذهن مخاطب و تشدید دو قطبی‌های غم‌انگیز» خواهد شد و برای همین حضور در برنامه «سیم آخر» را به «زمانی مناسب‌تر» موکول می‌کند.

او همچنین با اشاره به مخالفت‌هایی که برای حضورش در تلویزیون شده است، نوشت: «ما باید به زندگی در کنار هم، به تنوع سلیقه‌ها، به تنوع خواسته‌ها و سبک‌های زندگی عادت کنیم که این، به گمان من تنها راه بازگرداندن امید و نشاط واقعی به جامعه پرافتخار ایران است.»

رشیدپور همچنین تلویزیون را «سرمایه معنوی مردم» و «خانه» خود خواند و با تشکر کردن از مدیران شبکه سه، تاکید کرد: «می‌دانم که تعدادی از مدیران روشن‌بین تمام تلاششان را کرده‌اند تا من بتوانم بار دیگر خدمتگزار مردم و وطنم باشم و می‌فهمم که چه اندازه تزریق امید و نشاط در جامعه خسته‌ امروز را ضروری می‌دانند.»

خبر بازگشت رشیدپور و محمدرضا گلزار به شبکه سه در روزهای گذشته موجی از درگیری و اختلاف را بین «خودی‌های نظام» به راه انداخت.

قصه از کجا شروع شد؟

محمدرضا شهبازی که در تلویزیون جمهوری اسلامی برنامه‌های «پاورقی» و «سیدخندان» را می‌گرداند و به عنوان «مجری محبوب پیمان جبلی»، رییس سازمان صداوسیما هم شهره است، در روزهای گذشته واکنش‌های تندی نسبت به رشیدپور و گلزار داشت و در اعتراض به تصمیم مدیران شبکه سه، از اجرای یکی از دو برنامه خود یعنی پاورقی خداحافظی کرد.

او روز دوشنبه ۲۳ مرداد با انتشار ویدیویی درباره ترک برنامه پاورقی گفت: «قرار نیست بسیجی فحش‌خور زمان فتنه و جنگ باشد و در عافیت، سلاح‌ورزی‌ها و رشیدپور‌ها و آخوندی‌ها، در میدان اقتصاد و فرهنگ و سیاست جولان بدهند. قرار نیست هنوز سال شهید عجمیان و علی‌وردی نشده، فعالان و ساکنان و مشوقان فتنه برگردند روی آنتن.»

اما شب گذشته (سه‌شنبه) پیمان جبلی حمایت تمام قد خود را از او اعلام کرد و گفت برنامه پاورقی و محمدرضا شهبازی روی آنتن باقی می‌مانند. صبح امروز (چهارشنبه) هم سازمان صداوسیما اطلاعیه‌ای منتشر کرد و برنامه‌های این مجری را مصداق «به ثمر رسیدن جوانه‌های تحول» این سازمان در دو سال گذشته و «مدیریت منطقی» ارتباط با «سلبریتی‌ها» خواند.

در بخشی از این اطلاعیه آمده است: «در این دوره با انسجام کامل و وحدت نظر و مدیریت، سلبریتی‌محوری، مجری‌محوری، تهیه‌کننده‌محوری و هر گونه محوریت پراکنده غیر منطبق با سیاست‌های رسانه ملی مردود و غیر‌قابل قبول است.»

صداوسیما در بخش دیگری از اطلاعیه خود که گواه اختلاف‌های داخلی در این سازمان است، یادآور شد: «مرجعیت رسمی سنجش مخاطبان، مرکز تحقیقات سازمان است و هر گونه گمانه‌زنی یا اطلاعات ادعایی غیردقیق درباره میزان مخاطب برنامه‌ها، غیر‌قابل قبول و غیر معتبر است.»

اشاره این سازمان در واقع به توییت اخیر محمدرضا نجارزاده، مدیر گروه اجتماعی شبکه سه است که در دفاع از سیاست علی فروغی، رییس این شبکه در بازگرداندن رشیدپور و گلزار به محمدرضا شهبازی حمله کرده و برنامه او را با «پنج درصد بیننده»، جزو بی‌مخاطب‌ترین برنامه‌های تلویزیون خوانده بود.

نجارزاده خطاب به شهبازی نوشته بود: «امروز نظرسنجی برنامه فاخرت آمد؛ مخاطب پنج درصد، سیدخندان. معلی ۳۷ درصد، محفل قرآنی چهار برابر شما، اعجوبه‌ها تا ۳۰ درصد را زد، "خودمونی" رجبی ۱۹ درصد را زده. به چی می‌نازید؟ به سیاه کردن چهره جبلی و جلیلی با اشتباهاتتان؟ یا بی‌مخاطب کردن شبکه‌تان؟»

پیش از آن، شهبازی با حمله به رشیدپور نوشته بود: «طرف یک سال رفته دورهایش را زده، عشق و حالش را کرده، به ریش نظام خندیده، توی لایو و ... کلفت بار نظام کرده، حالا که به‌واسطه دور بودن از آنتن یک‌کم مخاطبش کم شده، قشنگ می‌نشیند توی هواپیما از کیش می‌آید تهران برنامه‌ای چند ۱۰ میلیون می‌گیرد و برمی‌گردد.»

این حمله‌ البته از سوی رشیدپور بی‌جواب نماند و او در پاسخ به مجری برنامه «سیدخندان» نوشت: «اصلا فرض کن که من یک روزی برگردم شبکه سه. شما هنوز می‌توانی در بیش از ۴۹ شبکه دیگر توییت‌های مردم را بخوانی و خندان باشی. نگران نباش!»

جدال بین جبهه پایداری‌ها و طیف محافظه‌کار اصولگرایان در صداوسیما

اختلاف‌های یک هفته اخیر صداوسیمایی‌ها درباره بازگشت دو مجری به تلویزیون به عقیده ناظران، بیانگر دعوای دو طیف از جناح سیاسی اصولگرا با یکدیگر است؛ یک طرف علی فروغی و برخی مدیران تلویزیون و طرف دیگر پیمان جبلی، رییس و وحید جلیلی، قائم‌مقام او در سازمان صداوسیما.

وحید جلیلی که پیش‌تر در گفت‌وگو با رسانه‌ها از پایان دوران حضور سلبریتی‌ها در تلویزیون خبر داده بود، برادر کوچک سعید جلیلی و نزدیک به جبهه پایداری است که بارها خواهان «پاکسازی اصولگرایان» شده و به روسا و مدیران پیشین سازمان صداوسیما مانند عبدالعلی علی عسگری، عزت‌الله ضرغامی، حسین محمدی و مرتضی میرباقری حمله کرده است.

جلیلی علاوه بر اینکه حمایت سپاه پاسداران را دارد، از سوی پیمان جبلی به‌عنوان قائم‌مقام رییس صداوسیما و دبیر «ستاد تحول رسانه ملی» نیز منصوب شد تا خط‌مشی جدید این سازمان در حمایت از اصولگرایان «تندرو» و کنار زدن طیف موسوم به اصولگرایان «محافظه‌کار» روشن‌تر شود.

محمد زعیم‌زاده، جانشین سردبیر روزنامه فرهیختگان، روز سه‌شنبه در یادداشتی از تعارض دو ایده در صداوسیما و بین تیم قبلی سازمان با مدیران جدید گفت.

به گفته او، صاحبان ایده اول که عمدتا در شبکه سوم سیما متمرکزند، معتقدند «باید به همان سلبریتیسم سابق برگشت اما در جنبه‌های سیاسی تا می‌شود رادیکال بود» و صاحبان ایده دوم که ساکنان جدید جام‌جم هستند «افتخار خود در سیما را سلبریتی‌زدایی سخیف قلمداد کرده و این را معادل بستن بار تحول دانسته‌اند».

در بخشی از این یادداشت آمده است: «آن‌ها پروژه دیگر خود را که با اولی تناقض هم داشت ساخت سلبریتی انقلابی می‌دانستند؛ یک چیزی شبیه "دیزنی‌لند اسلامی". فشار آنتن و انتقادات مخاطب البته باعث شد در دو سال اخیر هر دوی این ایده‌ها کم‌و‌بیش جلو بروند.»

ساخت برنامه‌هایی مثل «محفل» و «حسینیه معلی» از روی ایده «عصر جدید» یا ساخت نسخه حزب‌اللهی «خندوانه» از سوی دو گروه دنبال شد که این برنامه‌ها برخی «نیمه‌موفق» بودند و برخی «شکست مطلق» خوردند اما به گفته نویسنده یادداشت، در نهایت اینکه «این دو سلبریتی به آنتن برمی‌گردند یا نه، نتیجه جدال این دو ایده را مشخص می‌کند».

امروز اما حمایت صریح پیمان جبلی از محمدرضا شهبازی در مقابل تیم علی فروغی در شبکه سه و آنچه که هواداران حکومت «شکست پروژه بازگرداندن سلبریتی‌های بی‌بندوبار و طرفدار فتنه» می‌خوانند به نظر می رسد گواه پیروزی مدیران ارشد صداوسیما بر بدنه قدیمی‌تر این سازمان و وابسته به جریان فکری روسای پیشین آن باشد.