اسقف اعظم ماینتس در آلمان، کفالت سیاسی محبوبه شعبانی، زندانی محکوم به اعدام، را پذیرفت
پتر کولگراف، اسقف اعظم ماینتس در آلمان، کفالت سیاسی محبوبه شعبانی، زندانی سیاسی ۳۳ ساله محکوم به اعدام، را بر عهده گرفت و خواستار آزادی فوری او شد. این اقدام با پیگیری بهروز اسدی، فعال حقوق بشر ایرانی، انجام شد.
بهروز اسدی، فعال حقوق بشر جمعه یکم آبان، در دیداری با کولگراف در ماینتس، گفت: «ما با سرنوشت زنی روبه‌رو هستیم که بر اساس گزارش‌های موجود، به انسان‌های زخمی و آسیب‌دیده کمک کرده، برای آینده شغلی و زندگی خود برنامه داشته و اکنون با مجازات مرگ مواجه شده است.»
کولگراف نیز در واکنش به پرونده شعبانی گفت: «من نمی‌توانم چنین ظلم و بی‌عدالتی‌ای را بپذیرم و با آن کنار بیایم. نمی‌توانم قضاوت کنم که آیا کفالت سیاسی واقعا موثر خواهد بود یا نه؛ اما معتقدم حتی تلاش نکردن برای کمک، قطعا راه نادرستی است.»
محبوبه شعبانی از بازداشت‌شدگان اعترضات دی ماه است. از جمله اتهامات او کمک‌رسانی به معترضان مجروح و انتقال آنان با موتورسیکلت شخصی به مراکز درمانی در جریان اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴ عنوان شده است.
عکس آرشیوی از کامیون‌های حمل گاز مایع در تاسیسات شرکت فرگاز اینترنشنال در ایران
صادرات گاز مایع ایران از زمان آغاز محاصره دریایی آمریکا در اواسط ژوئیه به‌شدت سقوط کرده و تهران را ناچار ساخته است برای میلیون‌ها تن پروپان و بوتان که در شرایط عادی به خارج صادر می‌شد، مصارف داخلی پیدا کند.
رویترز به‌نقل از منابع آگاه و داده‌های حمل‌ونقل دریایی گزارش داده است که ایران از زمان آغاز محاصره تاکنون، تنها چهار میلیون و ۱۰۰ هزار بشکه گاز مایع (LPG)، معادل حدود ۳۵۰ هزار تن، صادر کرده است.
داده‌های شرکت‌های کپلر و ورتکسا که در اختیار ایران‌اینترنشنال قرار گرفته، نشان می‌دهد صادرات ایران در دوره مشابه سال گذشته حدود ۳۰ میلیون بشکه، معادل دو میلیون و ۶۰۰ هزار تن، بوده است.
برآوردهای ورتکسا و کپلر نشان می‌دهد ایران در سال ۲۰۲۵ بین ۱۰ میلیون و ۵۰۰ هزار تا ۱۱ میلیون تن گاز مایع به ارزش بیش از پنج میلیارد دلار صادر کرده است.
آمارهای اتاق بازرگانی ایران نیز نشان می‌دهد در سال مالی ایران که ۲۰ مارس ۲۰۲۶ به پایان رسید، ۹ میلیون تن پروپان و بوتان به ارزش چهار میلیارد و ۳۵۰ میلیون دلار صادر شده است.
این آمارها دوره‌های زمانی متفاوتی را پوشش می‌دهند و ممکن است تفاوت در روش‌های محاسبه نیز بر آن‌ها تاثیر گذاشته باشد، اما هر دو مجموعه داده ابعاد صادرات گاز مایع ایران پیش از جنگ را نشان می‌دهند.
سندی از شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی ایران که سال گذشته به دست ایران‌اینترنشنال رسید، نشان می‌دهد پالایشگاه‌های نفت کشور حدود دو میلیون و ۴۰۰ هزار تن گاز مایع تولید کرده‌اند که نیمی از آن در داخل مصرف و نیم دیگر صادر شده است.
تاسیسات فرآورش گاز پارس جنوبی، که به بزرگ‌ترین میدان گازی ایران خدمات می‌دهند، حدود هفت میلیون تن گاز مایع تولید کرده‌اند و مابقی تولید نیز از سایر تاسیسات گازی و مجتمع‌های پتروشیمی، عمدتا در عسلویه و ماهشهر، تامین شده است.
در مجموع، ایران سال گذشته حدود ۱۳ میلیون تن گاز مایع تولید کرد که نزدیک به ۸۰ درصد آن صادر شد. در شرایط عادی، تقاضای داخلی برای گاز مایع کمتر از دو میلیون تن در سال است.
ایران پس از توقف صادرات نفت، تولید نفت خام خود را کاهش داده است. بر اساس برآوردهای سازمان کشورهای صادرکننده نفت، اوپک، تولید روزانه نفت ایران از حدود سه میلیون و ۲۶۰ هزار بشکه در سال ۲۰۲۵ به یک میلیون و ۹۶۰ هزار بشکه در سپتامبر کاهش یافته است؛ کاهشی حدود ۴۰ درصدی.
جنگ همچنین دیگر منابع اصلی تولید گاز مایع ایران را تحت تاثیر قرار داده است. اسرائیل واحدهای فرآورش گاز در پارس جنوبی و همچنین مجتمع‌های پتروشیمی در عسلویه و ماهشهر را هدف حمله قرار داده است.
مقام‌های ایرانی می‌گویند کاهش اولیه تولید گاز پارس جنوبی به میزان ۲۳۰ میلیون مترمکعب، با بازگشت واحدهای آسیب‌دیده به مدار تولید، اکنون به حدود ۱۰۰ تا ۱۳۰ میلیون مترمکعب کاهش یافته است.
رییس شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران نیز می‌گوید حدود ۶۰ درصد واحدهای پتروشیمی آسیب‌دیده بازسازی شده و به مدار تولید بازگشته‌اند.
بر اساس این آمار، ممکن است تولید گاز مایع ایران از زمان آغاز جنگ حدود ۲۰ تا ۲۵ درصد کاهش یافته و تولید سالانه آن به حدود ۱۰ میلیون تن رسیده باشد؛ رقمی قابل مقایسه با سطح تولید در سال ۲۰۲۰.
با این حال، کاهش تولید بسیار کمتر از افت صادرات بوده و این وضعیت می‌تواند ایران را با میلیون‌ها تن گاز مایع مازاد روبه‌رو کرده باشد.
درس‌هایی از سال ۲۰۲۰
ایران در سال ۲۰۲۰، در اوج تحریم‌های آمریکا، با مشکلی مشابه، هرچند خفیف‌تر، مواجه شده بود.
داده‌های کپلر و ورتکسا نشان می‌دهد صادرات گاز مایع ایران در آن سال کمتر از نصف میزان صادرات سال گذشته بود. در همین حال، آمارهای رسمی ایران حاکی از آن است که مصرف داخلی حدود دو و نیم برابر افزایش یافت و به حدود پنج میلیون تن، معادل تقریبا نیمی از تولید، رسید.
با وجود این، ایران همچنان به صادرات گاز مایع ادامه داد و در سال ۲۰۲۰ حدود چهار میلیون و ۴۰۰ هزار تن و در سال ۲۰۲۱ حدود پنج میلیون و ۸۰۰ هزار تن از این محصول را صادر کرد.
اکنون که صادرات دریایی گاز مایع به‌شدت محدود شده است، تهران ممکن است بار دیگر بخش بیشتری از پروپان و بوتان تولیدی را به مصرف داخلی اختصاص دهد؛ از جمله از طریق تزریق محدود به شبکه سراسری گاز یا استفاده از آن به‌عنوان سوخت در صنایع و نیروگاه‌هایی که تجهیزات لازم برای مصرف گاز مایع را دارند.
این اقدام می‌تواند به کاهش کمبودهای مکرر گاز در فصل زمستان در ایران کمک کند و نیاز به سوزاندن نفت کوره یا مازوت در نیروگاه‌ها و واحدهای صنعتی را کاهش دهد؛ سوختی که یکی از منابع اصلی آلودگی هوا به شمار می‌رود.
با این حال، ظرفیت ایران برای جذب گاز مایع مازاد در داخل کشور محدود است. جایگزینی گاز مایع با دیگر سوخت‌ها به محدودیت‌های فنی، زیرساخت‌های موجود و میزان تقاضای داخلی بستگی دارد.
حتی اگر بخشی از گاز مایع مازاد به مصرف داخلی اختصاص یابد، تداوم طولانی‌مدت محاصره دریایی می‌تواند ایران را از درآمد صادرات گاز مایع محروم کند؛ تجارتی که پیش از جنگ سالانه حدود پنج میلیارد دلار ارزش داشت. این زیان، به کاهش بسیار بزرگ‌تر درآمدهای صادرات نفت ایران افزوده خواهد شد.
دو پژوهشگر آمریکایی با بررسی تصاویر ماهواره‌ای اعلام کردند عربستان سعودی ظاهرا در حال گسترش کارخانه تولید موشک‌های بالستیک است؛ اقدامی که می‌تواند به ساخت موشک‌های سوخت جامد با برد بیشتر یا توان حمل محموله‌های سنگین‌تر منجر شود.
خبرگزاری رویترز جمعه اول آبان گزارش داد افزایش توان موشکی عربستان سعودی ممکن است قدرت بازدارندگی این کشور در برابر حملات جمهوری اسلامی را تقویت کند و وابستگی نظامی ریاض را کاهش دهد.
این تحول همچنین بر درگیری ریاض با حوثی‌های مورد حمایت تهران در یمن تاثیرگذار خواهد بود.
به‌گزارش رویترز، توسعه این تسلیحات در عین حال می‌تواند رقابت موشکی در منطقه را تشدید کند و به مخالفت‌ها با توافق همکاری هسته‌ای غیرنظامی آمریکا و عربستان سعودی دامن بزند.
تصاویر شرکت آمریکایی پلنت لبز از مجموعه «الدوادمی» حدود ۲۰۰ کیلومتری غرب ریاض، بین آوریل ۲۰۲۵ و سپتامبر ۲۰۲۶ ثبت شده‌اند.
تصویر ماهواره‌ای از سایت الدوادمی، ۲۷ شهریور ۱۴۰۵
سام لیر و مایکل دویتسمن، پژوهشگران موسسه تحقیقات سیاست خارجی آمریکا، با بررسی آن‌ها دریافتند تاسیسات تازه‌ای برای تولید سوخت جامد موشک در این مجموعه در دست ساخت است.
براساس ارزیابی این دو پژوهشگر، یکی از ساختمان‌های جدید دارای حوضچه‌های ریخته‌گری است؛ جایی که ترکیبات سوخت در محفظه موتور موشک ریخته می‌شوند و سپس سفت می‌شوند. این ساختمان دست‌کم دو برابر محل کنونی ریخته‌گری سوخت وسعت دارد.
دیوارهای محافظ دو طرف آن نیز ظاهرا برای جلوگیری از آسیب انفجارهای احتمالی به ساختمان‌های اطراف ساخته شده‌اند و تا حدودی به نمونه‌های موجود در تاسیسات موشکی ایران و آمریکا شباهت دارند.
ساختمان دیگری هم ممکن است برای نگهداری مواد اولیه سوخت یا قطعات آماده موشک به کار رود.
تصاویر نشان می‌دهند توسعه این مجموعه از آوریل ۲۰۲۵ آغاز شده و احتمال می‌رود تاسیسات از اواخر سال ۲۰۲۶ آماده تولید موشک شود.
ریاض از زمان آغاز جنگ ایران در ۹ اسفند ۱۴۰۴، به درگیری‌های منطقه‌ای کشیده شده است.
در هفته‌های اخیر، حملات حوثی‌ها به زیرساخت‌های عربستان سعودی، از جمله تاسیسات نفتی و فرودگاه‌ها، نگرانی‌ها درباره گسترش دامنه درگیری‌ها در منطقه را افزایش داده است.
رویترز در ادامه نوشت موشک‌های سوخت جامد در مقایسه با انواع سوخت مایع، مدت بیشتری قابلیت نگهداری دارند و سریع‌تر برای شلیک آماده می‌شوند؛ ویژگی‌هایی که آن‌ها را برای نیروهای مسلح جذاب‌تر می‌کند.
لیر و دویتسمن همراه با کارشناسان موسسه بین‌المللی مطالعات راهبردی لندن و موسسه پژوهشی سی‌ان‌ای به رویترز گفتند ترکیب زرادخانه عربستان سعودی و ویژگی‌های کارخانه الدوادمی، احتمال استفاده از فناوری چینی در این مجموعه را تقویت می‌کند.
بر اساس برآورد سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) که در سال ۱۹۹۱ از طبقه‌بندی خارج شد، ریاض در سال ۱۹۸۷ حدود ۴۰ موشک بالستیک سوخت مایع «دی‌اف-۳» را مخفیانه از چین خرید. عربستان در آوریل ۲۰۱۴ برای نخستین بار دو فروند از آن‌ها را در رژه‌ای نظامی به نمایش گذاشت.
پژوهشگران همچنین با بررسی تصاویر منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی، بقایایی را در یمن شناسایی کرده‌اند که به باور آن‌ها متعلق به موشک «دی‌اف-۱۵» با طراحی چینی و شلیک‌شده از سوی عربستان سعودی است.
لیر گفت عربستان سعودی ممکن است اکنون در حال تولید موشک سوخت جامد دی‌اف-۱۵ باشد و گسترش مجموعه الدوادمی نیز احتمالا با هدف ساخت موشک دوربردتر «دی‌اف-۲۱»یا نمونه‌ای مشابه آن صورت می‌گیرد.
به باور کارشناسان، محدودیت‌های دیرینه آمریکا بر صادرات سامانه‌های موشکی دوربرد از دلایل روی آوردن ریاض به پکن است.
۲۶ شهریور، خبرگزاری آسوشیتدپرس گزارش داد ذخایر موشک‌های رهگیر عربستان سعودی رو به کاهش است و ریاض برای تقویت پدافند هوایی خود در برابر حملات حوثی‌ها، از فرانسه، بریتانیا، پاکستان و مصر درخواست کمک کرده است.
ساشا بروخمان، پژوهشگر موسسه بین‌المللی مطالعات راهبردی، گفت موشک‌های دوربرد به ریاض امکان می‌دهند بدون فرستادن جنگنده‌های اف-۱۵ ساخت آمریکا به حریم پدافند هوایی جمهوری اسلامی، مواضعی را در ایران هدف قرار دهد.
او تاکید کرد در شرایطی که تهران با موشک‌ها و پهپادهای خود می‌تواند نقاط مختلف عربستان سعودی را هدف بگیرد، توسعه توان موشکی به ریاض کمک می‌کند بخشی از شکاف نظامی میان دو طرف را کاهش دهد.
دکر ایولت، تحلیلگر سی‌ان‌ای، گفت تلاش برای تقویت زرادخانه‌های تهاجمی و دفاعی تنها به ریاض محدود نیست و روندی مشابه در امارات متحده عربی و ترکیه دیده می‌شود.
رویترز نوشت در آمریکا، این برنامه ممکن است مخالفت نمایندگان هر دو حزب کنگره با توافق هسته‌ای واشینگتن و ریاض را افزایش دهد؛ توافقی که طبق آن آمریکا به عربستان سعودی برای ایجاد ظرفیت غنی‌سازی اورانیوم با هدف تولید برق کمک خواهد کرد.
منتقدان می‌گویند سازوکارهای نظارتی برای جلوگیری از ساخت مخفیانه سلاح هسته‌ای کافی نیست، اما عربستان سعودی داشتن چنین برنامه‌ای را رد کرده است.
روزنامه واشینگتن‌پست چهارم مهر گزارش داد نهادهای اطلاعاتی آمریکا بر این باورند که ریاض گزینه توسعه برنامه تسلیحات هسته‌ای را کنار نگذاشته است.
کارکنان فروشگاه‌های زنجیره‌ای رفاه به پرداخت نامنظم حقوق و قطع بیمه اعتراض کردند. هم‌زمان، یک فعال صنفی از محرومیت صدها هزار کارگر ساختمانی از پوشش بیمه خبر داد. یک نماینده مجلس نیز اعلام کرد بیش از یک میلیون و ۷۰۰ هزار کارگر از زمان جنگ ۱۲ روزه بیکار شده‌اند.
خبرگزاری ایلنا، وابسته به خانه کارگر جمهوری اسلامی، جمعه اول آبان به‌نقل از کارکنان فروشگاه‌های زنجیره‌ای رفاه گزارش داد حقوق آن‌ها حدود یک سال است به‌صورت هفتگی و نامنظم پرداخت می‌شود و گاهی هیچ مبلغی در طول هفته دریافت نمی‌کنند.
به‌گفته کارکنان، دریافتی هفتگی بسیاری از آن‌ها بین یک تا یک‌ونیم میلیون تومان است و در مواردی به ۱۵۰ هزار تومان می‌رسد. پرداخت حقوق در تهران به خردادماه رسیده، اما کارکنان برخی شهرستان‌ها هنوز حقوق فروردین و اردیبهشت را دریافت نکرده‌اند.
این کارکنان از قراردادهای یک‌ماهه و دوماهه و قطع خدمات درمانی تامین اجتماعی نیز انتقاد کردند و گفتند به‌دلیل پرداخت نشدن حق بیمه از سوی کارفرما، از خدمات درمانی محروم شده‌اند.
آن‌ها همچنین اعلام کردند طی دو سال گذشته شمار کارکنان رفاه از حدود ۱۵ هزار نفر به کمتر از هزار و ۵۰۰ نفر و تعداد شعب فعال از هزار و ۲۰۰ به کمتر از ۲۰۰ شعبه کاهش یافته است.
شماری از کارکنان فروشگاه رفاه ۲۸ شهریور به ایران‌اینترنشنال گفتند با وجود کسر حق بیمه از حقوقشان، نزدیک به یک سال است حق بیمه آن‌ها پرداخت نشده و تنها بخشی از حقوق خرداد را دریافت کرده‌اند.
احمد علوی، استاد دانشگاه و اقتصاددان، ۲۲ مهر در گفت‌وگو با ایران‌اینترنشنال گفت دستمزد کارگران تنها یک‌پنجم هزینه واقعی زندگی را پوشش می‌دهد و ادامه این وضعیت می‌تواند به انتقال فقر به نسل بعد و افزایش نارضایتی‌های اجتماعی منجر شود.
صدها هزار کارگر ساختمانی از پوشش بیمه محروم‌اند
میکائیل صدیقی، رییس انجمن صنفی کارگران ساختمانی مریوان و عضو هیات‌مدیره کانون عالی انجمن‌های صنفی کارگران ساختمانی کشور، در گفت‌وگو با ایلنا از نبود شفافیت در منابع بیمه کارگران ساختمانی انتقاد کرد.
به‌گفته صدیقی، حدود ۵۰۰ هزار کارگر ساختمانی در انتظار بیمه هستند و پوشش بیمه‌ای ۳۰۰ تا ۵۰۰ هزار نفر دیگر نیز در سال‌های اخیر قطع شده است.
او همچنین گفت ساخت‌وسازهای بدون مجوز و تخفیف در عوارض شهرداری‌ها، منابع مالی بیمه کارگران ساختمانی را کاهش می‌دهند و پیشنهاد کرد حساب مستقلی برای مدیریت و نظارت بر این منابع تشکیل شود.
صدیقی درآمد سال گذشته تامین اجتماعی از عوارض ساخت‌وساز را حدود ۲۴ تا ۲۵ هزار میلیارد تومان برآورد کرد و پیشنهاد داد صندوق یا حساب مستقلی با نظارت نمایندگان دولت، تامین اجتماعی و تشکل‌های کارگری برای مدیریت این منابع و گسترش پوشش بیمه‌ای کارگران ساختمانی تشکیل شود.
او همچنین از عملکرد شرکت سرمایه‌گذاری تامین اجتماعی، شستا، انتقاد کرد و خواستار شفاف‌سازی درباره محل هزینه‌کرد منابع بیمه کارگران ساختمانی و سود سرمایه‌گذاری‌های شستا شد.
ایلنا ۲۱ فروردین گزارش داد در پی جنگ و تعطیلی بخش بزرگی از کارگاه‌های ساختمانی، بسیاری از کارگران روزمزد بیکار شده‌اند و حدود نیمی از یک میلیون و ۵۰۰ هزار تا یک میلیون و ۷۰۰ هزار کارگر ساختمانی فاقد بیمه تامین اجتماعی هستند.
بیکاری بیش از یک میلیون و ۷۰۰ هزار کارگر از زمان جنگ ۱۲ روزه
علی بابایی کارنامی، رییس کمیسیون اجتماعی مجلس، به سایت خانه ملت گفت از آغاز جنگ ۱۲ روزه بیش از یک میلیون و ۷۰۰ هزار کارگر در کشور بیکار شده‌اند.
او گفت: «این کارگران رها شده‌اند و باید فکری برای معیشت آنان کنیم.»
بابایی کارنامی از تهیه طرحی دوفوریتی و ارسال نامه به معاون اول رییس‌جمهوری خبر داد که هدف آن تمدید حداقل پوشش بیمه‌ای کارگران بیکار و حفظ خدمات درمانی و سوابق بیمه‌ای آن‌هاست.
او همچنین گفت دولت و مجلس در پی ارائه بسته‌های معیشتی در نیمه دوم سال، از جمله تامین کالاهای اساسی و افزایش بخشی از پرداختی‌ها و مستمری‌ها هستند.
در ماه‌های گذشته، کارگران، بازنشستگان و کارکنان بخش‌های مختلف در شهرهای ایران بارها در اعتراض به پرداخت نشدن حقوق و مطالبات معوق، پایین بودن دستمزدها و مستمری‌ها و افزایش هزینه‌های زندگی تجمع کرده‌اند.
اخراج از کار، مشکلات بیمه و خدمات درمانی و ناامنی شغلی نیز از دیگر دلایل تجمع‌ها و راهپیمایی‌های اعتراضی این گروه‌ها بوده است.
شهروندانی از شهرهای مختلف ایران در پیام‌هایی به ایران‌اینترنشنال از افزایش حضور نیروهای مسلح، برپایی ایست‌های بازرسی، نصب دوربین‌های نظارتی در خیابان‌ها و میدان‌ها و محدودیت شدید دسترسی به اینترنت در یک هفته گذشته خبر دادند.
مشاهدات شهروندان از تهران، مشهد، اصفهان، دزفول، همدان، بروجرد، گلپایگان و چند شهر دیگر، نشان می‌دهد نیروهای انتظامی، بسیج و یگان‌های ویژه، حضور پررنگ‌تری در خیابان‌ها و میدان‌های اصلی پیدا کرده‌اند.
شهروندی از دزفول نوشت: «این چند روز دزفول به‌شدت امنیتی شده. به‌خصوص مرکز شهر و خیابان شریعتی که سر هر خیابان تعداد زیادی نیرو مستقر کرده‌اند.»
او افزایش حضور مامورها را ناشی از نگرانی حکومت از شکل‌گیری دوباره اعتراضات در آستانه سالگرد آبان خونین ۹۸ دانست.
در تهران هم گزارش‌ها از استقرار ایست‌های بازرسی خبر می‌دهند.
شهروندی گفت از ساعت ۱۸ پنج‌شنبه ۳۰ مهر، نیروهای بسیج در خیابان خاوران ایست بازرسی برپا کردند و به گفته او، این نیروها که زیر ۲۵ سال داشتند، «بی‌دلیل و بی‌بهانه» با شهروندان برخورد می‌کردند.
در مشهد نیز شهروندان از استقرار شمار زیادی نیروی بسیجی مسلح در خیابان‌ها، به ویژه در اطراف پارک ملت، خبر دادند.
شهروندی در همین زمینه گفت میدان اطراف پارک پر از نیروهای مسلح شده بود.
ایران‌اینترنشنال ۲۵ شهریور نیز گزارش داد هم‌زمان با چهارمین سالگرد کشته شدن مهسا ژینا امینی، نیروهای مسلح و یگان‌های ضدشورش در شماری از شهرها مستقر شده و ایست‌های بازرسی در بخش‌هایی از تهران برپا شدند.
همان زمان، گزارش‌هایی هم از گشت‌زنی خودروهای نظامی و حضور نیروهای مجهز به سلاح‌های سنگین در برخی شهرها منتشر شد.
شهروندی از آستارا در استان گیلان گفت ماموران در حال نصب دوربین‌های امنیتی در میدان‌ها و محله‌های مختلف شهر بوده‌اند.
او افزود: «شهر به این کوچکی را محله به محله دوربین نصب می‌کنند. ببینید چقدر از مردم می‌ترسند.»
موضوع افزایش نظارت تصویری پیشینه‌ای طولانی دارد.
فروردین ۱۴۰۴ شهرداری تهران از برنامه نصب ۱۵ هزار دوربین نظارتی تا پایان همان سال خبر داده بود.
ایران‌اینترنشنال همان زمان در گزارشی به استفاده نهادهای امنیتی از دوربین‌های شهری برای شناسایی معترضان پرداخت.
در گلپایگان اصفهان یکی از مخاطبان از حضور نیروهای مسلح با خودرو و موتورسیکلت در خیابان‌ها و میدان ولیعصر خبر داد و گفت گاهی پنج تا شش خودروی نیروهای امنیتی پشت سر هم در خیابان حرکت می‌کنند.
شهروندی از محدوده فلکه دوم صادقیه تهران هم از افزایش دوربین‌های نظارتی خبر داد.
گزارش‌های دیگری از تهران و کرج حاکی از افزایش گشت‌های پلیس و نیروهای امنیتی در مقایسه با هفته‌های گذشته است.
این نخستین بار نیست که شهروندان از چنین وضعیتی گزارش می‌دهند.
ایران‌اینترنشنال فروردین ماه به نقل از صدها مخاطب، از تشدید ایست‌های بازرسی در ده‌ها شهر خبر داد.
به گفته آنان، در شماری از این ایست‌ها خودروهای مجهز به تیربار و سلاح‌های سنگین مستقر بودند و ماموران، خودروها و تلفن‌های همراه شهروندان را بازرسی می‌کردند.
با تداوم این روند و شدت گرفتن آن در آخرین روزهای ماه مهر، یکی از مخاطبان در اصفهان گفت نیروهای مسلح در دروازه تهران، دروازه شیراز و میدان‌های اصلی شهر مستقر شده‌اند.
شهروندی از همدان نیز خبر داد نیروهای یگان ویژه در نقاط مختلف شهر حضور دارند و داخل خودروهای مردم را بررسی می‌کنند.
در بروجرد نیز یکی از مخاطبان از استقرار گسترده نیروهای امنیتی و قرار گرفتن آنان در وضعیت آماده‌باش خبر داد.
هم‌زمان با گزارش‌ها از افزایش حضور نیروهای امنیتی، شهروندان در استان‌های مختلف از افت شدید سرعت اینترنت، اختلال در فیلترشکن‌ها و دشواری دسترسی به شبکه‌های اجتماعی خبر دادند.
شهروندی از استان سمنان گفت سرعت اینترنت به اندازه‌ای کاهش یافته که او حتی امکان اتصال به فیلترشکن داخلی را نداشته و تنها پس از نزدیک شدن به شریف‌آباد توانسته به اینترنت ضعیفی دسترسی پیدا کند.
یکی از مخاطبان در شیراز نیز گفت: «حدود شش روز است اینترنت بسیار کند شده. اینترنت بین‌المللی همراه اول با فیلترشکن وصل نمی‌شود و اتصال از طریق وای‌فای هم بسیار دشوار است.»
شهروندانی از تبریز و کرمان نیز از افت شدید سرعت اینترنت خبر دادند.
یکی از مخاطبان کرمانی گفت حتی فیلترشکن‌های پولی هم کار نمی‌کنند.
وب‌سایت اقتصادی زومان که در ایران اداره می‌شود، ۳۰ مهر بر اساس اطلاعات دریافتی خود گزارش داد نهادهای بالادستی جمهوری اسلامی در ابلاغیه‌ای رسمی و الزام‌آور، دستور قطع فوری دسترسی کاربران در ایران به اینترنت بین‌الملل را در صورت آغاز جنگ تازه صادر کرده‌اند.
بر اساس این ابلاغیه، قطع دسترسی به شبکه جهانی اینترنت در چنین شرایطی به‌عنوان یک «تکلیف اجرایی» تعیین شده است.
شهروندی به ایران‌اینترنشنال گفت طی پنج روز اخیر، اینترنت از ساعت هفت صبح تا ۹ شب ضعیف می‌شده و فیلترشکن‌ها از کار می‌افتادند.
در تهران نیز یکی از مخاطبان از دشواری اتصال به تلگرام خبر داد.
شهروندی از تنکابن گفت چند روز است به‌سختی به فیلترشکن متصل می‌شود و شب‌ها اینترنت ایرانسل قطع می‌شود و مخاطب دیگری از اختلال هم‌زمان اینترنت خانگی و همراه خبر داد و گفت حتی برخی خدمات شبکه داخلی نیز در دسترس نیستند.
این روایت‌ها هم‌زمان با افزایش قیمت بسته‌های اینترنت تلفن همراه از اول آبان مطرح شدند.
برخی مخاطبان این اقدام را در امتداد محدودیت‌های اخیر دیده‌اند.
یکی از شهروندان با انتقاد از افزایش قیمت‌ها گفت حکومت با گران کردن اینترنت و محدودسازی دسترسی، جریان آزاد اطلاعات را هدف گرفته است.
شهروند دیگری که درآمدش به اینترنت وابسته است، گفت: «با گران کردن اینترنت، آخرین راه ما به دنیای آزاد را هم بستند. برای من که تنها دلخوشی و راه درآمدم اینترنت بود، دیگر امکان حضور در این فضا سلب شده است.»
به گفته یک شهروند، افزایش قیمت‌ها یکی از ترفندهای حکومت است: «دسترسی را به این شکل محدود کردند تا صدای مردم ایران شنیده نشود.»
با آغاز حملات آمریکا و اسرائیل به جمهوری اسلامی در نهم اسفند ۱۴۰۴، اینترنت بین‌الملل قطع شد و این محدودیت پس از حدود ۸۸ روز، در پنجم خرداد ۱۴۰۵ پایان یافت.
نت‌بلاکس این دوره را طولانی‌ترین خاموشی سراسری اینترنت ثبت‌شده در یک کشور توصیف کرد.
گرما و دود آتش‌سوزی‌های گسترده در اندونزی، خطر فرسایش کهن‌ترین نقاشی‌های شناخته‌شده در غار در جزیره سولاوسی را افزایش داده است. آتش تا ۸۰۰ متری یکی از غارها پیش رفته و بیش از ۲۷۰ هکتار از پارک ملی اطراف آن سوخته است.
خبرگزاری رویترز جمعه اول آبان گزارش داد آتش‌سوزی‌های جنگلی و زمین در اندونزی به شدیدترین سطح از سال ۲۰۱۵ رسیده‌اند.
پدیده ال‌نینوی شدید، با افزایش دما و کاهش بارندگی، جنگل‌ها و زمین‌های توربی را خشک‌تر و در برابر آتش آسیب‌پذیرتر کرده است.
سوماترا و بورنئو بیشترین آسیب را دیده‌اند، اما آتش به سولاوسی جنوبی نیز رسیده؛ منطقه‌ای که غارهای آهکی آن آثار هنری پیشاتاریخی را در خود جای داده‌اند.
در یکی از غارهای منطقه ماروس‌ـ‌پانگکپ، نگاره‌ای از پیکرهایی انسان‌مانند در کنار خوک دست‌کم ۵۱ هزار و ۲۰۰ سال قدمت دارد.
در غاری در جزیره مونا، در نزدیکی سولاوسی، نقش سرخ‌رنگ یک دست به دست‌کم ۶۷ هزار و ۸۰۰ سال پیش بازمی‌گردد؛ قدمتی که این اثر را در شمار قدیمی‌ترین هنرهای شناخته‌شده غار قرار می‌دهد.
پیشینه کشف این آثار در اندونزی به دهه‌ها پیش بازمی‌گردد.
در سال‌های گذشته نیز نقاشی‌های غار بورنئو توجه پژوهشگران را به قدمت هنر صخره‌ای در این مجمع‌الجزایر جلب کرده بود.
محمد ایکفار، آتش‌نشان حاضر در منطقه، گفت آتشسوزی در اوایل اکتبر بیش از یک هفته در نزدیکی غار ادامه داشت و تا فاصله ۸۰۰ متری آن پیش رفت.
به گفته او، از ۳۰ سپتامبر تا ۱۸ اکتبر بیش از ۲۷۰ هکتار از پارک ملی اطراف این غار سوخت.
آتش‌نشانان پنج‌شنبه و جمعه نیز برای مهار حریق در بخش‌های دیگر پارک تلاش کردند؛ در حالی که بارندگی در منطقه آغاز نشده بود.
باسران برهان، باستان‌شناس دانشگاه گریفیث استرالیا، گفت گرما حتی بدون تماس مستقیم آتش با نقاشی‌ها می‌تواند به آن‌ها آسیب بزند. تغییر دمای محیط پیرامون غار، فرسایش رنگ‌دانه‌ها را شتاب می‌دهد و دود نیز با بر جا گذاشتن دوده، نقش‌ها را می‌پوشاند و تشخیص جزییاتشان را دشوار می‌کند.
پارک ملی بنتیمورونگ‌ـ‌بولوسارائونگ و چشم‌انداز کارستی ماروس‌ـ‌پانگکپ، محل غارهای آهکی و بخشی از یک ژئوپارک جهانی یونسکو است.
تهدید آتشسوزی در این منطقه فقط متوجه نقاشی‌ها نیست و به پوشش گیاهی، زیستگاه جانوران بومی و محیط شکننده‌ای هم آسیب می‌زند که آثار باستانی در آن حفظ شده‌اند.
برهان هشدار داد اگر برای مهار آتش و حفاظت از محوطه اقدام فوری انجام نشود، ممکن است بخشی از شواهد مهم تاریخ بشر در ماروس‌ـ‌پانگکپ از دست برود.
