العربی الجدید: عاملان حمله به خط لوله عربستان سعودی از ایران وارد عراق شده بودند
وبسایت العربی الجدید، دوشنبه ششم مهر به نقل از سه مقام عراقی نوشت که تحقیقات درباره حمله به خط لوله شرق ـ غرب عربستان سعودی به مراحل پایانی رسیده و بر اساس آن، «عاملان حمله از ایران وارد عراق شدهاند» و حمله را از استان میسان انجام دادهاند.
بر اساس این گزارش، عاملان حمله بهطور غیرقانونی از ایران وارد خاک عراق شدند، پهپادها را از منطقه مرزی الطیب پرتاب کردند و سپس به ایران بازگشتند.
العربی الجدید به نقل از این مقامهای عراقی نوشت: «گروهی که از داخل عراق با آنها در ارتباط بود، به یک گروه مسلح مرتبط است و با گروه حوثیهای یمن هماهنگی داشته است.»
یکی از منابع افزود که وزارت خارجه عراق اطلاعات بهدستآمده از تحقیقات را به وزارت خارجه جمهوری اسلامی اطلاع داده است؛ از جمله اطلاعات مربوط به هویت افراد مشارکتکننده در عملیات، ماهیت ارتباطات گروه اجراکننده و همچنین اطلاعات مربوط به ورود این افراد به خاک عراق و خروج آنها از این کشور.
او گفت طرف عراقی اطلاعات و شواهدی را که در این زمینه در اختیار داشت، به تهران ارائه کرده است، اما تهران تا این لحظه به اطلاعات و شواهد ارائهشده از سوی بغداد پاسخ نداده است.
این موضوع در یکی از برنامههای اخیر «به وقت ایران» مطرح شد. چهار نفر در این برنامه حضور داشتند و سه نفر از آنان درباره روشهای تازه ابوظبی برای ادامه صادرات نفت از تنگه هرمز گفتوگو کردند.
یکی از حاضران پیشنهاد کرد جمهوری اسلامی نفتکشهای کوچک در حال رفتوآمد در تنگه هرمز یا محل حرکت آنها را هدف قرار دهد.
فرد دیگری این رویکرد را ناکافی دانست و گفت حمله صرف به این شناورها پاسخ موثری به تغییر راهبرد امارات نخواهد بود.
کارشناس سوم گفت ابوظبی بهجای رویارویی مستقیم با توان نظامی جمهوری اسلامی، منطق اقتصادی اهرم فشار تهران در تنگه هرمز را هدف گرفته است.
به گفته او، امارات عملا «منطق بستن تنگه هرمز» را از کار انداخته است.
کشتیهای ارزان معادله را تغییر دادهاند
بر اساس تحلیل مطرحشده در این برنامه، بخشی از راهبرد جمهوری اسلامی بر آسیبپذیری نفتکشهای بسیار بزرگ حامل نفت خام استوار بود. ارزش بالای این کشتیها و هزینه سنگین خسارت احتمالی سبب میشد تهدید حمله ایران، شرکتهای بیمه را از پوشش سفرهای آنها منصرف و عبور از تنگه را از نظر تجاری پرهزینه کند.
امارات برای کاستن از این فشار، زنجیرهای لجستیکی با پشتیبانی دولت ایجاد کرده و به استفاده از نفتکشهای کوچکتر و ارزانتری روی آورده است که در صورت آسیب دیدن، بهسرعت قابل جایگزینیاند.
یکی از کارشناسان گفت ابوظبی میدان رویارویی را به شکلی طراحی کرده که به سود خودش باشد: جمهوری اسلامی میتواند این شناورها را هدف قرار دهد، اما امارات نیز میتواند پیدرپی کشتیهای دیگری را جایگزین آنها کند.
طبق این گفتوگو، ابوظبی از نفتکشهای بسیار بزرگ و سالخوردهای نیز استفاده میکند که به پایان عمر عملیاتی خود رسیدهاند و بهدلیل رعایت نکردن استانداردهای زیستمحیطی یا ایمنی، دیگر اجازه ورود به بسیاری از بنادر را ندارند و معمولا باید اوراق شوند.
ارزش برخی از این نفتکشها بهمراتب کمتر از محموله نفتی آنهاست. در نتیجه، حتی آسیب دیدن کشتی نیز لزوما زیان اقتصادی سنگینی به اندازه از دست رفتن نفت بارگیریشده ایجاد نمیکند.
کارشناسان برنامه همچنین گفتند نیروهای جمهوری اسلامی معمولا ابتدا از طریق بیسیم به کشتیها هشدار میدهند، سپس تیر اخطار شلیک میکنند و در صورت ادامه حرکت، پل فرماندهی را هدف قرار میدهند؛ روشی که به خدمه حدود ۳۰ تا ۴۰ دقیقه فرصت تخلیه میدهد.
به گفته یکی از آنان، امارات با شناخت این الگو، یدککشهایی را در منطقه مستقر کرده است تا نفتکشهای آسیبدیده را به بندر صحار در عمان منتقل کنند. محموله نفت این کشتیها پس از انتقال به ساحل عمان تخلیه میشود و در نتیجه، حمله لزوما مانع رسیدن نفت به مقصد نمیشود.
تردید در کارآمدی راهبرد نظامی جمهوری اسلامی
حاضران در این برنامه گفتند افزایش شمار حملات به کشتیهای ارزان و قابل جایگزینی، اهرم فشار جمهوری اسلامی را احیا نمیکند.
یکی از آنان گفت امارات «منطق نظامی» تهران را هدف گرفته و پاسخ موثر نیز باید معطوف به همین منطق تازه باشد.
کارشناس دیگری تاکید کرد مشکل جمهوری اسلامی کمبود اراده سیاسی برای مقابله با امارات نیست، بلکه ادامه استفاده از چارچوبی است که دیگر نتیجه مورد نظر را به همراه ندارد.
کارشناس اصلی برنامه نیز این وضعیت را ناشی از «خطای شناختی» در محاسبات تهران دانست.
همزمان با پخش این برنامه، یک مقام ارشد اسرائیلی یکشنبه پنجم مهر گفت بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، در سفری در این روز به ابوظبی، با شیخ محمد بن زاید آل نهیان، رییس امارات متحده عربی، دیدار کرد.
شبکه آی۲۴نیوز، ششم مهر گزارش داد مذاکرات نتانیاهو در سفر شش ساعته او به امارات، عمدتا بر موضوع ایران متمرکز بوده است.
از سوی دیگر، مصطفی نجفی، پژوهشگر و مفسر مسائل خاورمیانه، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت امارات طی هفتههای گذشته برای تضعیف اهرم فشار جمهوری اسلامی در تنگه هرمز و انتقال نفت دیگر کشورها از این آبراه، تلاش کرده است.
او بدون ارائه مدرک، ابوظبی را به اخلال در توافق جمهوری اسلامی و عمان برای مدیریت تنگه هرمز و رایزنی با آمریکا و اسرائیل برای حمله به ایران متهم کرد.
نجفی نوشت: «پس از اسرائیل، هیچ بازیگری به اندازه امارات رویای تضعیف و تجزیه ایران را در سر ندارد.»
او خواستار آن شد که واکنش تهران به اقدامات ابوظبی از محدوده سیاسی و دیپلماتیک فراتر رود.
این اظهارات نشاندهنده نگرانی فزاینده در میان تحلیلگران نزدیک به حکومت است؛ نگرانی از اینکه امارات بدون غلبه مستقیم بر توان نظامی جمهوری اسلامی، در حال بیاثر کردن اهرم راهبردیای است که تهران میکوشد از طریق تهدید کشتیرانی در تنگه هرمز حفظ کند.
شماری از معلمان در روزهای اخیر با انتشار ویدیوهایی در شبکههای اجتماعی، از استعفای خود خبر دادهاند؛ اقدامی که بازتاب گستردهای در افکار عمومی داشته است.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، دوشنبه ششم مهر در بیانیهای به «خروج اجباری معلمان عاشق در اعتراض به نادیدهانگاری آموزش و ساختار سرکوبگر» واکنش نشان داد.
در این بیانیه آمده است معلمان «اکنون در مواجهه با شرایط نامناسب، بیتوجهی سیستماتیک حاکمیت به نهاد آموزش و معیشت و فشارهای طاقتفرسا، راهی جز تسلیم استعفا و ترک کلاسی که جانشان به آن بسته بود، پیش روی خود نمیبینند».
این نهاد صنفی با انتقاد از مقامهای جمهوری اسلامی که بحرانهای کشور را به «تحریک دشمن» نسبت میدهند، تاکید کرد کنارهگیری معلمان دلسوز نتیجه مستقیم سیاستهایی است که نظام آموزشی را با بحرانی عمیق روبهرو کرده است.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان در بیانیه خود دستمزدهای زیر خط فقر، کالاییسازی و تبعیض آموزشی، بوروکراسی اداری، برخوردهای امنیتی و اخراج، تعلیق و بازداشت فعالان صنفی را از عوامل اصلی نارضایتی معلمان برشمرد.
این نهاد ضمن اعلام حمایت از مطالبات معلمان، درباره «پیامدهای جبرانناپذیر این فروپاشی آموزشی» هشدار داد و حاکمیت جمهوری اسلامی را مسئول نارضایتی انباشته فرهنگیان دانست.
در ماههای اخیر، ادامه سیاستهای تنشآفرین جمهوری اسلامی در منطقه، تشدید تحریمها و افت چشمگیر ارزش پول ملی، بحران اقتصادی ایران را عمیقتر کرده است.
افزایش شدید تورم و کاهش قدرت خرید فشار بیسابقهای بر معیشت مردم وارد آورده و تامین کالاهای اساسی را برای بخش گستردهای از جامعه دشوار کرده است.
همزمان، سیاستهای سرکوبگرانه حکومت ادامه یافته است. بازداشت فعالان صنفی و صدور احکام سنگین زندان و اعدام برای شهروندان معترض، از جمله موارد نقض حقوق بشر در ماههای اخیر بوده است.
نگرانی از کمبود معلم و افت کیفیت آموزش
انتشار ویدیوهای استعفای معلمان واکنش کاربران شبکههای اجتماعی را نیز برانگیخته است.
شماری از کاربران با اشاره به اوضاع بغرنج اقتصادی و افزایش فشارها بهعنوان دلایل اصلی این کنارهگیریها، درباره تشدید بحران آموزش هشدار دادهاند.
کاربری به نام دلآرام در شبکه اجتماعی ایکس، مشکلات معیشتی را دلیل استعفای معلمان دانست و یادآوری کرد این اتفاق در شرایطی رخ میدهد که نظام آموزشی کشور با کمبود نیروی انسانی مواجه است.
کاربر دیگری به نام رویا نوشت موج استعفا تنها به فرهنگیان محدود نمیشود و کارکنان بخش درمان و دیگر نهادها نیز به کنارهگیری از مشاغل خود روی آوردهاند.
کاربری به نام حسین استعفای معلمان را «سونامی وحشتناک» توصیف کرد و هشدار داد کاهش تمایل متقاضیان به ورود به دانشگاه فرهنگیان، در کنار خروج معلمان شاغل، بحران کمبود نیروی آموزشی را تشدید خواهد کرد.
او افزود: «پنج سال دیگر مسئولان میفهمند چه بلایی سر دانشآموزان آمده است.»
کاربر دیگری نیز با ابراز نگرانی از افت کیفیت آموزش نوشت: «اونهایی که دور و برشون بچه دارن، متوجه میشن سطح مدرسهها داره چه افتی میکنه و جای معلمهای بادیسیپلین و باسواد رو چه کسانی دارن میگیرن. آینده این مملکت چی میشه واقعا؟»
معلمان در سالهای اخیر بارها به بیتوجهی مقامهای جمهوری اسلامی به مطالبات صنفی خود اعتراض کردهاند.
۱۵ شهریور، گروهی از معلمان مقابل سازمان برنامه و بودجه در تهران تجمع اعتراضی برگزار کردند و خواستار پرداخت عادلانه دستمزدها و اجرای طرح همسانسازی حقوق و مزایا شدند.
اسماعیل عبدی، فعال صنفی معلمان، پیشتر در گفتوگو با ایراناینترنشنال هشدار داد کمبود معلم، افزایش شمار بازماندگان از تحصیل و فشارهای اقتصادی، نظام آموزشی کشور را با بحرانی جدی مواجه کرده است.
او تاکید کرد پروندهسازی برای معلمان، کمبود نیروی آموزشی و اشتغال چندشیفته فرهنگیان، کیفیت آموزش را تحت تاثیر قرار داده است.
