نهاد ناظر مالی آلمان شعبه بانک سپه در فرانکفورت را وارد روند ورشکستگی کرد

شلتون پس از واگذاری ست نخست، تیافو را با نتایج ۴-۶، ۶-۳، ۶-۳ و ۷-۵ شکست داد. این نخستین بار در تاریخ بود که دو مرد سیاه‌پوست در مرحله نیمه‌نهایی یک گرند اسلم مقابل یکدیگر قرار گرفتند.

شلتون پیش از رسیدن به فینال، کارلوس آلکاراس را نیز در مسابقه‌ای پنج‌سته شکست داده بود. او حالا باید مقابل زورفی قرار بگیرد که هر پنج رویارویی قبلی با شلتون را برده و در ۴۵ مسابقه اخیر خود برابر چپ‌دست‌ها تنها یک بار شکست خورده است.

شلتون این فرصت را دارد که به انتظار ۲۳ ساله مردان آمریکایی برای قهرمانی در گرند اسلم پایان دهد.

به نوشته اتلتیک، چنین دوره طولانی بدون قهرمانی، یک ربع قرن پیش و پس از دهه‌ها حضور آمریکایی‌ها در بالاترین سطح تنیس، غیرقابل تصور به نظر می‌رسید. اما ظهور دو نسل استثنایی از تنیس‌بازان اروپایی، گرایش بهترین ورزشکاران مرد آمریکایی به رشته‌های دیگر و مجموعه‌ای از سردرگمی‌ها و کم‌توجهی‌ها در راس تنیس آمریکا، مردان این کشور را بیش از دو دهه از قهرمانی دور نگه داشته است.

تنیس آمریکا در سال‌های اخیر بازیکنان خوب زیادی داشته، اما کسی را نداشته است که بتواند با بهترین‌های جهان رقابت کند.

شلتون شاید چنین پدیده‌ای نباشد، اما جهش‌هایش از زمین چنان است که انگار فنر زیر کفش‌هایش دارد. او قادر است هر نوع سروی را اجرا کند و شاید مهم‌تر از همه، زمان لازم را صرف کرده است تا بازی‌اش را از الگوی مرسوم تنیس‌باز آمریکایی با سروهای قدرتمند و فورهندهای برق‌آسا فراتر ببرد.

همین تلاش‌ها او را به مسابقه‌ای رسانده که چیزی بسیار فراتر از یک جام و جایزه نقدی در آن مطرح است. شلتون برای پایان دادن به یک انتظار ۲۳ ساله تلاش خواهد کرد و در عین حال می‌داند بخشی از یک روند تاریخی بزرگ‌تر و مساله نمایندگی سیاه‌پوستان در این ورزش است.

شلتون گفت از این موقعیت لذت خواهد برد، اما باید تمرکز خود را بر ضربه زدن به توپ زرد کوچکی حفظ کند که با سرعت بسیار زیادی حرکت خواهد کرد؛ همان کاری که در دو هفته گذشته انجام داده است.

او بامداد شنبه در نشست خبری گفت: «تا اینجا توانسته‌ام اهمیت لحظه را به‌خوبی از ذهنم دور نگه دارم.»

از سال ۱۹۶۸ تاکنون هیچ مرد سیاه‌پوستی قهرمان این رقابت‌ها نشده است؛ سالی که آرتور اش، کسی که راه را برای حرفه‌ای شدن شلتون و پدرش برایان هموار کرد، عنوان قهرمانی را به دست آورد.

شلتون گفت: «اضطراب همیشه وجود دارد. چیزی است که باید بر آن غلبه کنید.»

با این‌حال این ارقام، خبر از آلودگی‌های هوای به مراتب شدیدتر از دوره‌های قبل می‌دهد. در ایران، پنج پالایشگاه‌ ستاره خلیج فارس، شازند، اصفهان، تهران و بندرعباس، اصلی‌ترین تولید‌کنندگان بنزین به‌شمار می‌روند. ستاره خلیج فارس مرتبط با قرارگاه خاتم سپاه پاسداران، عملا نیمی از ظرفیت تولید را به خود اختصاص داده است.

ستاره خلیج فارس به‌علاوه پالایشگاه شازند، گزارش عملکرد ماهانه منتشر نمی‌کنند. اما عملکرد سه پالایشگاه دیگر در پایان مرداد ماه نشان می‌دهد آنها با کاهش شدید کیفیت بنزین و گازوئیل، توانستند سقوط تولید در پنج ماه نخست سال ۱۴۰۵ نسبت به مدت مشابه سال گذشته را برای بنزین در محدوده ۰.۸- و برای گازوئیل در محدوده ۷.۹ - نگه دارند.

در گزارش‌های عملکرد ماهانه پالایشگاه‌ها، محصولاتی که در توصیف آنها از عنوان «مرحله انحراف» استفاده می‌شود، محصولاتی هستند که نتوانستند یک تا چند شاخص استاندارد آلایندگی را رعایت کنند؛ در واقع نسبت به استانداردهای جاری جمهوری اسلامی نیز آلاینده‌تر به‌شمار می‌روند.

پالایشگاه اصفهان، در پنج ماه نخست سال جاری، عملا تولید بنزین اکتان ۹۵ یورو ۵‌، اکتان ۸۷ مشابه یورو ۴ یا یورو ۵ را متوقف کرده است و تولید اکتان ۹۱ یورو ۵ را نیز ۸۳ درصد کاهش داده است.

تولید این اقلام در این پالایشگاه در پنج ماه نخست سال ۱۴۰۴ یک میلیون و ۴۸۸ هزار مترمکعب بوده است. که در پنج ماه نخست سال جاری به تنها نزدیک ۲۰۳ هزار مترمکعب از آنها تولید شده است.

نزدیک به ۶۱۳ هزار متر مکعب بنزین با یک یا دو انحراف از استانداردهای محیط زیستی، بخشی از این کسری نزدیک به یک میلیون و ۳۰۰ هزار مترمکعبی، را جبران کرده است.

در پالایشگاه بندرعباس، وضع وخیم‌تر بوده است. در این پالایشگاه، تولید بنزین موتور اکتان ۹۱ یورو ۵ نزدیک به ۴۰ درصد کاهش داشته است. حتی تولید بنزین‌های اکتان ۸۷ و ۹۱ با یک انحراف نیز به ترتیب ۱۰۰ درصد و ۶۸ درصد و بنزین اکتان ۸۷ با دو انحراف ۷۷ درصد کاهش یافته است.

در مقابل تولید بنزین اکتان ۸۷ با سه انحراف ۲۶ درصد افزایش یافته است.

پالایشگاه تهران نیز تولید بنزین اکتان ۹۱ را عملا متوقف کرده و تولید بنزین اکتان ۸۷ آن ۲۴ درصد کاهش داشته است.

افزایش شدید گازوئیل آلوده

همین پالایشگاه‌ها در بخش گازوئیل نیز مانند بنزین به سمت تولید گازوئیل آلوده و شدیدا آلوده، برای پوشش تراز کلی تولید حرکت کردند.

پالایشگاه اصفهان تولید گازوئیل با گوگرد کمتر از ۱۰ ppm را متوقف و تولید گازوئیل با سطح گوگرد ۲۵۰۰ تا ۵۰۰۰ ppm را ۹۶ درصد کاهش داده است. در مقابل تولید گازوئیل با گوگرد بالای ۵۰۰۰ ppm در این پالایشگاه افزایش ۱۲۲ درصدی داشته است.

پالایشگاه تهران، تولید گازوئیل با گوگرد کمتر از ۱۰ ppm را ۹۴ درصد کاهش داده است و در مقابل تولید گازوئیل با گوگرد ۵۰۰ تا ۲۵۰۰، با گوگرد ۲۵۰۰ تا ۵۰۰۰ و گازوئیل با گوگرد ۵۰ تا ۵۰۰ ppm را به ترتیب ۴۴۸ درصد، ۳۴۴ درصد و ۱۰۲ درصد افزایش داده است.

نیمی از تولید گازوئیل این پالایشگاه، گازوئیل با گوگرد بالای ۵۰۰۰ ppm گزارش شده است.

در این سه پالایشگاه روی هم رفته، سهم گازوئیل شدیدا آلاینده با گوگرد بالای ۵۰۰۰ ppm از ۱۷ درصد مجموع تولید گازوئیل در پنج ماه نخست سال ۱۴۰۴ به نزدیک ۲۹ درصد در پنج ماه نخست سال ۱۴۰۵ رسیده است.

این افزایش سهم، در نتیجه تقریبا حذف کامل گازوئیل فوق‌کم‌گوگرد با بیش از ۱.۳ میلیون واحد کاهش و کاهش حدود ۳۱۱ هزار واحدی گازوئیل رده ۲۵۰۰ تا ۵۰۰۰ ppm محقق شده است.

علاوه بر این، حجم کل تولید گازوئیل در این سه پالایشگاه حدود ۷۰۰ هزار واحد کم شده است.

به‌طور خلاصه، گازوئیل شدیدا آلاینده عمدتا جایگزین گازوئیل خیلی تمیز (زیر ۱۰ ppm) و بخشی از گازوئیل نسبتا پر گوگرد (۲۵۰۰–۵۰۰۰) شده است.

این همه ماجرا نیست، شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی، با استاندارد دانستن اختلاط متانول در بنزین، آن را تایید کرده است. با این‌حال گزارش‌های شهروندان از مشکلات موتور خودروها نشان می‌دهد چیزی که به عنوان بنزین در جایگاه‌ها عرضه می‌شود، با سطح استاندارد فاصله دارد.

اردیبهشت ۱۴۰۳، پیش از آنکه ابراهیم رئیسی کشته شود، ماجرای فعال کردن واحدهای متانول برای تامین بنزین در دولت او مطرح شد. اکنون پس از دو جنگ، شرایط عرضه سوخت (و آنچه بنزین نامیده می‌شود) به مراتب مبهم‌تر شده است.

سال ۱۴۰۱ کشته‌های آلودگی هوا ۲۴ هزار نفر بود که در سال ۱۴۰۲ به ۳۰ هزار نفر رسید و در سال ۱۴۰۳ با حدود سه برابر افزایش نسبت به سال ۱۴۰۱ به نزدیک ۵۹ هزار نفر رسید.

تمام اینها در زمانی رخ داد، که تولید بنزین و گازوئیل به‌شدت آلوده حتی نزدیک به ارقامی که در ۵ ماه نخست امسال گزارش شده، نبود.

این آتش‌سوزی در نزدیکی روستای تساروا لیوادا رخ داد و بر اساس گزارش‌های اولیه، هیچ‌کس در آن آسیب ندید.

ویدیوهای پخش‌شده در رسانه‌های محلی نشان می‌دهند شعله‌های آتش آسمان شب را روشن کرده‌اند.

ایوان دمرجیف، وزیر کشور بلغارستان، شنبه ۲۱ شهریور به خبرنگاران گفت آتش مهار شده و تحقیقات برای مشخص شدن علت حادثه ادامه دارد.

او افزود: «موارد قبلی وقوع آتش‌سوزی‌های مشابه در انبارهای این شرکت و همچنین شرکت‌های دیگر را بررسی خواهیم کرد تا ارتباط احتمالی یا الگویی مشابه پیدا کنیم.»

حادثه تازه چند هفته پس از انفجار و آتش‌سوزی در یکی دیگر از انبارهای تسلیحاتی امکو در غرب بلغارستان رخ داد.

دمرجیف تاکید کرد دست‌اندرکاران تحقیق، «دخالت خارجی را منتفی نمی‌دانند».

سابقه اتهام علیه عوامل روسیه

شرکت امکو را امیلیان گبرف، تاجر تسلیحات بلغارستانی، اداره می‌کند.

دادستان‌های این کشور پیش‌تر گفته‌اند گبرف و مراکز متعلق به شرکت او، هدف عملیات عوامل روسیه قرار گرفته‌اند.

بلغارستان در سال ۲۰۲۴ برای شش شهروند روسیه حکم بازداشت صادر کرد.

این افراد به دست داشتن در تخریب انبارهای امکو میان سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۰ متهم شدند؛ انبارهایی که مهمات در نظر گرفته‌شده برای صادرات به اوکراین و گرجستان را نگهداری می‌کردند.

دادستان‌ها در آن زمان اعلام کردند دلایلی برای ظن داشتن به وجود ارتباط میان انفجارهای بلغارستان، تلاش برای مسموم کردن گبرف در سال ۲۰۱۵ و انفجار انبارهای مهمات در جمهوری چک در سال ۲۰۱۴ در اختیار دارند.

مسکو این اتهام‌ها را رد کرده است. هنوز مدرکی درباره علت حادثه تازه یا دخالت احتمالی روسیه منتشر نشده و تحقیقات در مراحل ابتدایی قرار دارد.

در بریتانیا نیز مقام‌های پلیس پیش‌تر درباره افزایش اقدامات خرابکارانه منتسب به دولت‌های خارجی، از جمله روسیه، هشدار داده‌اند.

با این حال، وجود چنین سابقه‌ای به‌تنهایی عامل انفجار تازه در بلغارستان را مشخص نمی‌کند.

• 

  همسر ناوالنی: شوهرم با عامل نوویچوک مسموم شد و جسدش را مخفی کردند

درخواست برای افزایش حفاظت از مراکز تسلیحاتی

اسلاوچو دیمیف، مدیر تاسیسات تولیدی امکو، وقوع آتش‌سوزی ۲۱ شهریور را تایید کرد.

به گفته او، این مرکز عمدتا محل نگهداری مهمات است و مقدار محدودی گلوله با کالیبر متوسط نیز در آن نگهداری می‌شود.

دیمیف گفت پس از تکرار چنین حوادثی باید تدابیر بیشتری برای حفاظت از مراکز تولید و نگهداری تسلیحات اندیشیده شود.

او افزود: «اگر در نهایت نتیجه گرفته شود که این مراکز هدف حمله قرار گرفته‌اند، این فقط حمله به یک شرکت مشخص نیست بلکه حمله به منافع ملی است.»

مطابق این مصوبه که ایران اینترنشنال نسخه‌ای از آن را مشاهده کرده، شورای عالی معادن در جلسه روز ۲۷ مرداد ۱۴۰۵، برای «جبران بخشی از خسارات وارده به فدراسیون کشتی» در جنگ ۴۰ روزه، با حداکثر آرا، به این فدراسیون ورزشی، معافیت از دریافت «گواهی صلاحیت فنی و مالی» و مجوز اکتشاف معدنی داده است.

فدراسیون کشتی در بیانیه‌ای که امروز شنبه منتشر شده، «امتیاز اختصاصی» معدن را رد کرده، اما بر اساس توضیحات خود این نهاد و مصوبه شورای‌عالی معادن، برخلاف روال معمول متقاضیان، می‌تواند بدون داشتن گواهی صلاحیت فنی و مالی وارد فرایند ثبت محدوده‌های اکتشافی و شرکت در مزایده‌های معدنی شود.

• 

  معافیت فدراسیون کشتی برای اکتشاف معدنی؛ رانت ویژه جمهوری اسلامی به علیرضا دبیر

این فدراسیون همچنین معافیت از دریافت «گواهی صلاحیت فنی و مالی» را بی‌اهمیت دانسته است، این درحالی است که طبق قانون معادن ایران، فرد عادی بدون تخصص نمی‌تواند پروانه اکتشاف بگیرد. علاوه بر اینکه برای ثبت محدوده معدنی و شروع اکتشاف، صلاحیت فنی و مالی کاشف باید اثبات شود.

فدراسیون کشتی داشتن چنین معافیتی را حق خود به عنوان یک «نهاد عمومی غیر دولتی» دانسته است: «دستورالعمل صلاحیت فنی و مالی، ابزار اجرای آیین‌نامه است و نباید به گونه‌ای تفسیر شود که در خصوص نهاد های عمومی غیر دولتی دارای ساختار و ارکان قانونی خاص، اجرای آن مستلزم تغییر اساسنامه یا ارکان قانونی شخص حقوقی باشد.»

این درحالی است که فتح‌الله توسلی، نماینده مجلس جمهوری اسلامی، پیش از این در شبکه اجتماعی ایکس، نوشته بود این معافیت با فشار به وزارت صمت به فدراسیون کشتی داده شده است: «یکی از فدراسیون‌های ورزشی با فشار به وزارت صنعت و معدن از این وزارت معافیت صلاحیت فنی برای ثبت محدوده‌های اکتشافی دریافت کرده است! واقعا در این کشور چه خبر است؛ فدراسیون ورزشی را چه به معدن؟ معدن را چه به فدراسیون و بعد چرا صلاحیت فنی باید معاف شوند؟»

«قطعی و لازم‌الاجراست»

نکته اینکه در نامه وجیه‌الله جعفری، معاون امور معادن وزیر صمت و دبیر شورای عالی معادن به مدیران کل صمت در تمام استان‌ها و مناطق آزاد، آمده است که رای شورای عالی معادن برای دادن معافیت اکتشافات معدنی به فدراسیون کشتی، «قطعی و لازم‌الاجرا»ست و معاون وزیر از مدیران کل خواسته «رونوشتی از اقدامات به‌عمل‌آمده را به دبیرخانه شورای عالی معادن ارسال کنند.»

فدراسیون کشتی که با این مصوبه، از اصل تخصص در اکتشاف معدن معاف شده، نداشتن مهندس معدن در ارکان مدیریتی خود را مانعی برای ورود به این حوزه ندانسته و گفته است می‌تواند توان تخصصی لازم را در مرحله اجرای عملیات معدنی تامین کند.

با وجود اینکه طبق قوانین اکتشاف معدن در ایران، هر شخصی که منطقه‌ای را اکتشاف و به ماده معدنی برسد، وزارت صمت با توجه به صلاحیت‌های تخصصی و مالی، برای او «گواهی کشف» صادر می‌کند و به او حق تقدم در بهره‌برداری و استخراج از این معدن را می‌دهد، اما فدراسیون کشتی چنین رویه‌ای را که نیاز به تخصص دارد، چنین توجیه می‌کند: «این تصمیم نه واگذاری معدن است، نه اعطای حق تقدم نسبت به محدوده‌ای خاص و نه معافیت از اعمال مقررات فنی؛ بلکه ناظر بر تعیین نحوه احراز صلاحیت یک نهاد عمومی دارای ساختار قانونی خاص در چارچوب اختیارات مقرر است.»

فدراسیون کشتی همچنین مدعی شده است که «تمرکز بر فعالیت‌های معدنی، در جهت تامین منابع و مصالح عمرانی فدراسیون کشتی و جلوگیری از تحمیل بار مالی به دولت و مردم است.»

ثروت عمومی در دست فدراسیون ورزشی

اصل ۴۵ قانون اساسی، معادن را صراحتا در شمار انفال و ثروت‌های عمومی قرار داده است. معافیت یک فدراسیون ورزشی از احراز صلاحیت فنی و مالی برای ورود به حوزه‌ای غیرتخصصی، در عمل یکی از موانع دسترسی به این ثروت عمومی را برای مدیران آن کنار می‌زند و زمینه سو استفاده از منابع عمومی را فراهم می‌کند.

نکته اینجاست که با همین توجیه، سپاه پاسداران و دیگر نهادهای نظامی در جمهوری اسلامی مجوز فروش و صادرات نفت گرفتند و در نهایت بخش بزرگی از فروش نفت به عنوان ثروت مردم ایران، از اختیار دولت خارج شد.

نشست سالانه بریکس این آخر هفته در دهلی‌نو برگزار می‌شود. این گروه شامل کشورهای برزیل، روسیه، هند، چین، آفریقای جنوبی، مصر، اتیوپی، اندونزی، امارات متحده عربی، عربستان سعودی و ایران است.

به گفته منابع رویترز، نمایندگان کشورهای عضو برای دستیابی به اجماع تلاش کرده‌اند اختلاف میان جمهوری اسلامی و امارات را کاهش دهند؛ دو کشوری که در دو سوی درگیری‌ها در منطقه قرار گرفته‌اند.

توافق بر سر متن بیانیه از آن جهت اهمیت دارد که وزیران خارجه بریکس در نشست اردیبهشت خود در دهلی‌نو نتوانستند بر سر یک بیانیه مشترک به توافق برسند.

هند در پایان آن نشست تنها جمع‌بندی ریاست دوره‌ای بریکس را منتشر کرد و اختلاف اعضا درباره جنگ ایران و نقش امارات، از موانع اصلی اجماع بود.

نشست پیشین سران بریکس در تیر ۱۴۰۴ در ریو دو ژانیرو با تصویب «بیانیه ریو» پایان یافت.

جنگ ایران، آزمونی برای انسجام بریکس

در نشست وزیران خارجه، عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، امارات را به مشارکت در جنگ علیه حکومت ایران متهم کرد؛ اتهامی که ابوظبی آن را رد کرد.

این تنش پیشین اکنون نمایندگان کشورهای عضو را واداشته است عباراتی انتخاب کنند که هم قابلیت تصویب با اجماع را داشته باشد و هم موضع بریکس را علیه اقدام نظامی یک‌جانبه منعکس کند.

احتمال خودداری از نام بردن از کشورها در متن نهایی نیز نشان‌دهنده همین ملاحظه است.

بریکس تصمیم‌های سیاسی خود را بر پایه اجماع می‌گیرد و مخالفت هر عضو می‌تواند مانع انتشار بیانیه مشترک شود.

مسعود پزشکیان، رییس دولت جمهوری اسلامی، در حاشیه مجمع تجاری بریکس خواستار گسترش مبادلات میان اعضا با ارزهای ملی، متنوع‌سازی مسیرهای پرداخت و کاهش وابستگی به شبکه‌های مالی تحت نفوذ غرب شد.

جمهوری اسلامی همچنین خواهان عضویت در بانک توسعه جدید بریکس است.

دیدارهایی در حاشیه نشست

نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند، ۲۰ شهریور با پزشکیان دیدار کرد.

این دومین ملاقات دو رهبر در کمتر از دو هفته بود. دو طرف پیش‌تر در حاشیه نشست سازمان همکاری شانگهای در بیشکک گفت‌وگو کرده بودند.

مودی در دیدار دهلی‌نو بر حل اختلاف‌ها از راه گفت‌وگو و دیپلماسی، دستیابی به صلح پایدار و حفاظت از آزادی کشتیرانی و تجارت تاکید کرد.

او همچنین خواستار تضمین امنیت دریانوردان شد؛ موضوعی که پس از حملات دریایی و کشته شدن ۱۰ شهروند هندی برای دهلی‌نو اهمیت بیشتری یافته است.

دو طرف همچنین روابط دوجانبه و تحولات غرب آسیا را بررسی کردند.

مودی در دیداری جداگانه با ولادیمیر پوتین، رییس‌جمهوری روسیه، همکاری‌های سیاسی، اقتصادی، دفاعی، انرژی و فضایی دو کشور را ارزیابی کرد.

جنگ‌های ایران و اوکراین و تاثیر آن‌ها بر تجارت دریایی و امنیت دریانوردان هندی نیز از محورهای گفت‌وگو بود.

پوتین از مودی دعوت کرد برای برگزاری بیست‌وچهارمین نشست سالانه هند و روسیه به مسکو سفر کند و نخست‌وزیر هند این دعوت را پذیرفت.

شی جین‌پینگ، رییس‌جمهوری چین، نیز ۲۱ شهریور وارد دهلی‌نو شد.

قرار است او و مودی در حاشیه اجلاس دیدار کنند.

این نخستین سفر شی به هند از سال ۱۳۹۸ و سومین ملاقات رهبران دو کشور در سه سال اخیر است.

این دیدار بخشی از تلاش محتاطانه پکن و دهلی‌نو برای ترمیم روابط پس از درگیری مرزی سال ۱۳۹۹ در هیمالیا به شمار می‌رود.