در پی متهم شدن رائول کاسترو، رییسجمهوری پیشین کوبا، از سوی وزارت دادگستری آمریکا به قتل در پرونده سرنگونی دو هواپیمای حامل کمکهای بشردوستانه، سیبیاس گزارش داد نهادهای اطلاعاتی آمریکا در حال تدوین گزینههای نظامی علیه کوبا برای ارائه به دونالد ترامپ هستند.
دادستانهای فدرال فلوریدا صبح چهارشنبه ۳۰ اردیبهشت به وقت محلی با برگزاری یک نشست خبری در میامی کیفرخواستی را علنی کردند که در آن رائول کاسترو، و پنج نفر دیگر در ارتباط با سرنگونی مرگبار دو هواپیما به دست ارتش کوبا در سال ۱۹۹۶ به قتل متهم شده است. سرنگونی این هواپیما به کشته شدن چهار تبعه آمریکایی منجر شد.
در این کیفرخواست، کاسترو با هفت اتهام روبهرو شده است؛ از جمله توطئه برای کشتن اتباع آمریکا، انهدام هواپیما و قتل هر یک از چهار سرنشین هواپیماهایی که از سوی گروه «برادران برای نجات» هدایت میشدند. این گروه بشردوستانه مخالف حکومت کاسترو به پناهجویان کوبایی که در پی فرار از این کشور تحت سیطره کمونیسم بودند، کمک میکرد.
ساعاتی پس از اعلام رسمی و علنی این کیفرخواست، سیبیاس گزارش داد آمریکا در حال تدوین گزینههای نظامی برای ارائه به دونالد ترامپ در قبال کوباست. همزمان، نهادهای اطلاعاتی آمریکا سناریوهای احتمالی واکنش هاوانا به هرگونه اقدام نظامی واشینگتن را بررسی میکنند.
افزون بر این، فرماندهی جنوبی ارتش ایالات متحده، چهارشنبه از ورود گروه ضربت ناو هواپیمابر نیمیتز به آبهای کارائیب خبر داد. این ناو هواپیمابر شامل یک یگان هوایی و دستکم یک ناوشکن مجهز به موشکهای هدایتشونده است.
فرماندهی جنوبی ارتش آمریکا این گروه ضربت را «نماد آمادگی و حضور، بُرد و توان مرگبار و مزیت راهبردی» ایالات متحده خواند.
اتهامهای کیفری فدرال علیه کاستروی ۹۴ ساله، برادر فیدل کاسترو، در کنار گمانهزنیهای نظامی علیه کوبا، نشانهای از تشدید کارزار فشار دولت ترامپ علیه حکومت کوبا ارزیابی میشود.
رائول کاسترو از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۸ رییسجمهوری کوبا بود و از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۱ نیز بالاترین مقام حزب کمونیست این کشور را در اختیار داشت. او اواخر فروردین ۱۴۰۰ از ریاست حزب کنارهگیری کرد.
رسیدگی به اتهامهای کاستروی کوبایی در آمریکا؛ آیا او محاکمه میشود؟
به گزارش سیبیاس، کاسترو سوم اردیبهشت در میامی به یک فقره اتهام توطئه برای کشتن اتباع آمریکایی، چهار فقره قتل و دو فقره انهدام هواپیما متهم شد. یک قاضی در این شهر روز چهارشنبه ۳۰ اردیبهشت، درخواست دادستانهای فدرلا برای علنی کردن این کیفرخواست ۲۰ صفحهای را پذیرفت.
در کیفرخواست آمده است که هواپیماهای گروه «برادران برای نجات» که عملیات پروازی بشردوستانهای بر فراز تنگه فلوریدا انجام میداد تا پناهجویان کوبایی گرفتار در وضعیت اضطراری را نجات دهد، در زمان سرنگونی خارج از حریم هوایی کوبا بودند و این یکی از دلایل رسیدگی به این پرونده در ایالات متحده است.
به گزارش اِیبیسی مقامهای آمریکایی ادعا میکنند که عوامل اطلاعاتی کوبا در اوایل دهه ۱۹۹۰ در این سازمان نفوذ کردند و «اطلاعات دقیق درباره عملیات پروازی آن را به دولت کوبا انتقال دادند». مقامهای آمریکایی همچنین میگویند که این اطلاعات از سوی رهبری نظامی کوبا برای برنامهریزی عملیات ۲۴ فوریه ۱۹۹۶ مورد استفاده قرار گرفت. رائول کاسترو در آن زمان فرمانده نیروهای مسلح کوبا بود.
دادستانهای فدرال گفتند: «تمام دستورهای کشتار از سوی ارتش کوبا از طریق زنجیره فرماندهی [نیروهای مسلح] عبور میکرد و [رائول کاسترو] و فیدل کاسترو تصمیمگیرندگان نهایی بودند.»
در آن عملیات چهار نفر کشته شدند: کارلوس کوستا، آرماندو آلخاندری جونیور، ماریو د لا پنیا و پابلو مورالس؛ سه نفر از آنان شهروند آمریکا بودند.
پنج متهم دیگر که نامشان در کیفرخواست آمده، خلبانان جنگنده کوبایی معرفی شدهاند.
تاد بلانش، سرپرست وزارت دادگستری، در نشست خبری گفت: «نزدیک به ۳۰ سال است که خانوادههای چهار آمریکایی کشتهشده در انتظار عدالت بودهاند. پیام امروز من روشن است: ایالات متحده و رئیسجمهوری ترامپ شهروندان خود را فراموش نمیکنند و نخواهند کرد.»
سیبیاس نوشته است از آنجا پیمان استرداد متهمان میان آمریکا و کوبا امضا نشده است، روشن نیست رائول کاسترو هرگز در دادگاه حاضر خواهد شد یا نه. با این حال، بازداشت نیکلاس مادورو، رهبر پیشین ونزوئلا، که در سال ۲۰۲۰ به اتهامهای مرتبط با مواد مخدر تحت پیگرد قرار گرفته بود، امید مخالفان کاسترو به انجام عملیاتی مشابه و انتقال او به آمریکا را افزایش داده است.
بلانش در پاسخ به خبرنگارانی که پرسیدند کاسترو چطور برای محاکمه به آمریکا منتقل میشود، جزئیاتی ارائه نداد، اما تاکید کرد «این کیفرخواست نمایشی نیست» و وزارت دادگستری قصد دارد دادگاه مرتبط با این پرونده را برگزار کند. او گفت برای آوردن متهمانی که در کشورهای دیگر هستند، «راههای مختلفی» وجود دارد.
این کیفرخواست پس از ماهها تنش میان آمریکا و کوبا صادر و علنی شد. دولت ترامپ در ماههای گذشته بارها تهدید کرده است که علیه هر کشوری که به کوبا نفت ارسال کند تعرفههای سنگین اعمال خواهد کرد. این تهدید به کمبود گسترده انرژی و اختلال در شبکه برق کوبا انجامیده است.
مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، که فرزند یک زوج مهاجر کوبایی به آمریکاست، استدلال میکند که کوبا باید اصلاحات گسترده اقتصادی و سیاسی انجام دهد و رژیم کنونی کوبا که به گفته او به دست «مردانی نالایق و فرتوت» اداره میشود، باید تغییر کند. چند ساعت پس از بازداشت مادورو، روبیو به وابستگی کوبا به ونزوئلا اشاره کرد و به خبرنگاران گفت: «اگر من در هاوانا زندگی میکردم و عضو حکومت بودم، دستکم کمی نگران میشدم.»
او همچنین صبح چهارشنبه ۳۰ اردیبهشت در یک پیام ویدیویی در شبکههای اجتماعی، از مردم کوبا خواست «مسیر تازهای» را انتخاب کنند.
کارلوس اف. دِ کوسیو، معاون وزیر خارجه کوبا، پس از انتشار این پست در شبکههای اجتماعی روبیو را به «دروغگویی درباره کوبا» متهم کرد و گفت: «او دروغ میگوید، چون بهخوبی میداند هیچ بهانهای برای چنین تجاوز بیرحمانه و سنگدلانهای وجود ندارد.»
دونالد ترامپ اقدام نظامی علیه کوبا را رد نکرده است. او در مقاطع مختلف گفته است که به «تصرف دوستانه» کوبا علاقه دارد و این کشور میتواند پس از جنگ آمریکا با ایران، «بعدی» باشد. آقای ترامپ همچنین گفته است آماده مذاکره است.
بر اساس پژوهشی که از سوی انجمن علوم اعصاب آمریکا منتشر شد، مغز انسان بهطور مداوم اطلاعاتی مانند تصاویر، صداها و فضاهای آشنا را با پیامدهای بعدی آنها پیوند میدهد.
این فرآیند که «یادگیری تداعیگر» نام دارد، به افراد کمک میکند بر پایه تجربههای قبلی، سریعتر تصمیم بگیرند و از خطر دوری کنند.
با این حال، پژوهشگران میگویند این سیستم در همه افراد به یک شکل عمل نمیکند.
این تحقیق توضیح میدهد که چگونه سازوکارهای طبیعی یادگیری در مغز، در بعضی افراد بهجای کمک به تصمیمگیری بهتر، به تداوم انتخابهای نامطلوب منجر میشود.
نقش نشانهها در تصمیمگیری نادرست
به گفته جوزپه دی پلگرینو، سرپرست این مطالعه از دانشگاه بولونیا، افراد از نظر میزان اتکا به نشانههای محیطی برای تصمیمگیری تفاوت چشمگیری با یکدیگر دارند.
برخی افراد هنگام تصمیمگیری بهشدت به تصاویر و صداهای اطراف خود وابستهاند، در حالی که گروهی دیگر انعطافپذیری بیشتری دارند و کمتر تحت تاثیر این محرکها قرار میگیرند.
به گفته پژوهشگران، مشکل زمانی بروز میکند که معنای این نشانهها دستخوش تغییر میشود.
برای نمونه، اگر یک محیط یا صدای آشنا که پیشتر با پاداش همراه بوده، بهتدریج به پیامدهای پرخطر یا نامطلوب منجر شود، مغز همه افراد نمیتواند این تغییر را بهدرستی ثبت کند.
در افرادی که حساسیت بالایی به نشانهها دارند، مغز در «بهروزرسانی» این آموختهها ناتوان میماند و همچنان بر اساس الگوهای قدیمی واکنش نشان میدهد.
در نتیجه این افراد، حتی پس از تجربه شکست یا زیان، همان انتخابهای قبلی را تکرار میکنند.
پیوند نشانهها با اعتیاد و اضطراب
در این شرایط، نشانههای محیطی بهجای آنکه راهنمایی مفید باشند، به عامل اصلی هدایت رفتار تبدیل میشوند و ترک عادتهای زیانبار را دشوارتر میکنند.
این یافتهها میتواند به درک بهتر الگوهای رفتاری در اعتیاد، اختلالات وسواسی و اضطراب کمک کند.
تیم تحقیقاتی قصد دارد این نوع الگوی یادگیری را در میان افراد دارای اختلالات بالینی مورد بررسی قرار دهد.
هدف آنها یافتن پاسخ روشنتری برای این پرسش است که آیا حساسیت بیش از حد به نشانههای محیطی میتواند یکی از دلایل اصلی تداوم الگوی تصمیمگیریهای پرخطر در این گروهها باشد.
