خبرگزاری رویترز گزارش داد پس از یک دهه آشفتگی سیاسی در بریتانیا، حزب کارگر سرنوشت خود را به اندی برنهام گره زده است؛ سیاستمداری که دوشنبه ۲۹ تیر بهطور رسمی بهعنوان هفتمین نخستوزیر بریتانیا در ۱۰ سال گذشته، آغاز به کار میکند.
به گزارش رویترز، دورهای از بیثباتی سیاسی در بریتانیا با رای مردم این کشور به خروج از اتحادیه اروپا (برگزیت) در سال ۲۰۱۶ آغاز شد.
طی یک دهه پس از آن، رهبران بریتانیا در ترسیم مسیری روشن برای کشور با دشواری روبهرو شدند و نتوانستند تحرک قابل توجهی در اقتصاد کمرشد این کشور به وجود آورند.
بدهیهای سنگین، افزایش هزینههای رفاهی و تشدید تهدیدهای جهانی نیز در این سالها بر چالشهای اقتصادی و سیاسی بریتانیا افزودند.
در ادامه، مهمترین تحولات سیاسی بریتانیا از همهپرسی برگزیت تا نخستوزیری برنهام مرور شده است.
ژوئن ۲۰۱۶؛ رای به برگزیت و استعفای کامرون
مردم بریتانیا در نتیجهای که جهان را شگفتزده کرد، با ۵۲ درصد رای موافق در برابر ۴۸ درصد رای مخالف، به خروج از اتحادیه اروپا رای دادند.
این نتیجه بریتانیا را وارد بزرگترین بحران سیاسی خود از زمان جنگ جهانی دوم کرد.
دیوید کامرون، نخستوزیر وقت، از سمت خود کناره گرفت و حزب محافظهکار، ترزا می را بهعنوان جانشین او برگزید.
ژوئن ۲۰۱۷؛ ناکامی قمار انتخاباتی می
می که از موقعیت مناسبی در نظرسنجیها برخوردار بود، با هدف افزایش اکثریت حزب محافظهکار در پارلمان و تسهیل تصویب قوانین مربوط به برگزیت، انتخابات زودهنگام برگزار کرد.
این تصمیم نتیجه معکوس داد و محافظهکاران اکثریت پارلمانی خود را از دست دادند. دولت می تنها از طریق توافق با حزب اتحادگرای دموکراتیک ایرلند شمالی توانست به کار خود ادامه دهد.
مه ۲۰۱۹؛ بنبست برگزیت و انتقال قدرت به جانسون
می پس از آنکه نتوانست بنبست پارلمانی بر سر شرایط خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا را بشکند، از مقام خود کنارهگیری کرد.
بوریس جانسون، از چهرههای اصلی کارزار خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا، در رقابت درونحزبی محافظهکاران پیروز شد و به قدرت رسید.
دسامبر ۲۰۱۹؛ پیروزی قاطع محافظهکاران
در حالی که پارلمان بر سر برگزیت با بنبست روبهرو بود، جانسون دستور برگزاری انتخابات زودهنگام را صادر کرد و با شعار «برگزیت را به سرانجام برسانیم» وارد کارزار انتخاباتی شد.
محافظهکاران در این انتخابات به بزرگترین موفقیت خود از زمان پیروزی قاطع مارگارت تاچر در سال ۱۹۸۷ دست یافتند.
ژانویه ۲۰۲۰؛ خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا
جانسون با تکیه بر اکثریت پارلمانی تازه خود، توافق برگزیت را از مسیر پارلمان بریتانیا و مذاکرات با بروکسل پیش برد.
بریتانیا ۳۱ ژانویه ۲۰۲۰ رسما از اتحادیه اروپا خارج شد و به نخستین کشوری تبدیل شد که این اتحادیه را ترک میکند.
ژوئیه ۲۰۲۲؛ پایان دوران جانسون
جانسون در دوران همهگیری کرونا، رهبری بریتانیا را بر عهده داشت و خود نیز پس از ابتلا به این بیماری، مدتی در بیمارستان بستری شد.
با این حال، مجموعهای از رسواییها و اشتباهات سیاسی بهتدریج موقعیت او را تضعیف کرد.
موج استعفای وزیران و نارضایتی در دولت سرانجام او را وادار به کنارهگیری کرد.
سپتامبر ۲۰۲۲؛ نخستوزیری ۴۴ روزه لیز تراس
لیز تراس در رقابت درونحزبی برای جانشینی جانسون، ریشی سوناک را شکست داد و نخستوزیر شد.
طرح اقتصادی دولت او که شامل کاهش مالیاتها بدون پیشبینی منابع مالی لازم بود، بازارهای مالی را بهشدت متلاطم کرد، هزینه استقراض را افزایش داد و به اعتبار بریتانیا در زمینه ثبات سیاسی و مالی آسیب زد.
تراس تنها ۴۴ روز در مقام نخستوزیری باقی ماند و سپس استعفا کرد.
اکتبر ۲۰۲۲؛ آغاز نخستوزیری سوناک
سوناک بهعنوان سومین نخستوزیر بریتانیا در عرض سه ماه روی کار آمد و وعده داد ثبات را به کشور بازگرداند.
او پنج اولویت اصلی را با تمرکز بر اقتصاد، مقابله با مهاجرت غیرقانونی و بهبود نظام سلامت تعیین کرد.
سوناک در فوریه ۲۰۲۳ با اتحادیه اروپا بر سر مقررات تجاری ایرلند شمالی به توافق رسید؛ توافقی که به بهبود روابط لندن و بروکسل کمک کرد.
مه ۲۰۲۴؛ فراخوان انتخابات سراسری
در حالی که محافظهکاران در نظرسنجیها حدود ۲۰ درصد از حزب کارگر عقب بودند و دوره پنج ساله پارلمان نیز به پایان خود نزدیک میشد، سوناک اعلام کرد انتخابات سراسری در ماه ژوئیه برگزار میشود.
ژوئیه ۲۰۲۴؛ بازگشت حزب کارگر به قدرت
حزب کارگر به رهبری کییر استارمر در انتخابات به پیروزی قاطعی دست یافت و پس از سالها حضور محافظهکاران در قدرت، دولت را در دست گرفت.
استارمر در آن زمان خطاب به هواداران خود گفت: «وعده دادیم به آشفتگی پایان میدهیم و این کار را به انجام میرسانیم.»
با وجود کسب اکثریت در پارلمان، حزب کارگر با کمترین سهم آرای ثبتشده برای یک دولت دارای اکثریت پارلمانی در تاریخ معاصر بریتانیا به قدرت رسید.
اوت ۲۰۲۴؛ هشدار درباره وخامت اوضاع
استارمر اعلام کرد دولت او یک «حفره سیاه اقتصادی» را به ارث برده است و به رایدهندگان هشدار داد پیش از بهبود شرایط، اوضاع رو به وخامت خواهد رفت.
اکتبر ۲۰۲۴؛ نخستین بودجه دولت کارگر
ریچل ریوز، وزیر دارایی بریتانیا، در نخستین بودجه دولت کارگر از افزایش سالانه ۴۰ میلیارد پوندی مالیاتها خبر داد.
بخش عمده این عدد از طریق افزایش سهم کارفرمایان در پرداختهای تامین اجتماعی تامین شد.
این تصمیم، بار مالیاتی در بریتانیا را به بالاترین سطح ثبتشده در دوران صلح نزدیک کرد و اعتراض گسترده صاحبان کسبوکار را برانگیخت.
فوریه ۲۰۲۵؛ اوجگیری حزب اصلاح بریتانیا
حزب راستگرای «اصلاح بریتانیا» که مواضعی ضد مهاجرتی دارد، برای نخستین بار در یک نظرسنجی سراسری از حزب کارگر پیشی گرفت.
این حزب به رهبری نایجل فاراژ، از چهرههای اصلی کارزار برگزیت، پس از آن نیز جایگاه پیشتاز خود را در نظرسنجیها حفظ کرد.
ژوئن ۲۰۲۵؛ شورش درونحزبی بر سر هزینههای رفاهی
استارمر پس از آنکه شماری از نمایندگان حزب کارگر تهدید کردند به طرح دولت در پارلمان رای نخواهند داد، ناچار شد از برنامه کاهش بودجه رفاهی عقبنشینی کند.
این عقبنشینی نشانهای از افزایش فشارهای درونحزبی بر رهبری استارمر بود.
سپتامبر ۲۰۲۵ تا آوریل ۲۰۲۶؛ رسوایی پیتر مندلسون
فشارها بر استارمر بهدلیل انتصاب پیتر مندلسون بهعنوان سفیر بریتانیا در واشینگتن افزایش یافت.
مندلسون بهدلیل ارتباطش با جفری اپستین، مجرم جنسی آمریکایی، برکنار شد و این ماجرا پرسشهایی جدی درباره قضاوت سیاسی استارمر و روند بررسی صلاحیت مندلسون برای این سمت برانگیخت.
مه ۲۰۲۶؛ شکست انتخاباتی حزب کارگر
حزب کارگر در انتخابات محلی انگلستان و انتخابات پارلمانهای اسکاتلند و ولز متحمل شکستی سنگین شد و حزب اصلاح بریتانیا بیشترین بهره را از ریزش آرای حزب حاکم برد.
نتایج این انتخابات فشارها را بر استارمر افزایش داد و تردیدها را درباره توانایی او برای ادامه رهبری دولت و حزب کارگر تشدید کرد.
مه و ژوئن ۲۰۲۶؛ موج استعفای وزیران ارشد
وس استریتینگ، وزیر بهداشت، از سمت خود استعفا کرد و گفت اعتماد خود را به استارمر از دست داده است.
چند هفته بعد، جان هیلی، وزیر دفاع، ضمن کنارهگیری از دولت، استارمر را متهم کرد بودجه لازم را برای محافظت از امنیت بریتانیا در برابر تهدیدهای فزاینده تامین نکرده است.
ژوئن ۲۰۲۶؛ بازگشت برنهام به وستمینستر
اندی برنهام، شهردار منچستر بزرگ، در انتخابات یک کرسی پارلمانی در شمال انگلستان به پیروزی رسید و نامزد حزب اصلاح بریتانیا را با اختلافی چشمگیر شکست داد.
بازگشت برنهام به پارلمان بریتانیا راه را برای به چالش کشیدن رهبری استارمر در حزب کارگر هموار کرد.
سه روز بعد، استارمر از رهبری حزب کارگر استعفا کرد. او گفت پس از شنیدن دیدگاههای اعضای حزب به این نتیجه رسیده است که دیگر فرد مناسبی برای رهبری حزب در انتخابات سراسری بعدی که باید تا سال ۲۰۲۹ برگزار شود، نیست.
ژوئیه ۲۰۲۶؛ رهبری برنهام بر حزب کارگر
برنهام در شرایطی که هیچ رقیبی برای رهبری حزب نداشت و اکثریت نمایندگان حزب کارگر در پارلمان از نامزدی او حمایت کردند، رهبری حزب حاکم را به دست گرفت.
آندری ووروبیوف، فرماندار منطقه مسکو، دوشنبه ۲۹ تیر در تلگرام نوشت نیروهای پدافند هوایی و سامانههای جنگ الکترونیک، حمله پهپادی اوکراین را دفع کردند.
خبرگزاری رویترز به نقل از ووروبیوف نوشت که بیشترین پیامدهای این حمله، در پودولسک، دوموددوو و منطقه اودینتسوو ثبت شد.
به گفته او، دو نفر در این حملات زخمی شدند و چند مرکز زیرساختی غیرنظامی آتش گرفت و آسیب دید.
سرگئی سوبیانین، شهردار مسکو، نیز گفت بیش از ۴۰۰ پهپاد از ساعت ۸:۳۰ شب یکشنبه تا پنج بامداد دوشنبه به وقت محلی، به سوی منطقه مسکو پرتاب شدند.
او افزود بیشتر پهپادها در فاصلهای دور به وسیله سامانههای پدافند هوایی خنثی شدند و ۸۵ فروند نیز هنگام نزدیک شدن به پایتخت روسیه، سرنگون شدند.
شرکت وایلدبریس، بزرگترین خردهفروش آنلاین روسیه، اعلام کرد مرکز لجستیکی خود در منطقه پودولسک را به عنوان اقدامی احتیاطی تخلیه کرده بود، اما فعالیت آن بعدا به حالت عادی بازگشت.
پیش از این، روسیه در یکی از گستردهترین حملات موشکی بالستیک از آغاز جنگ اوکراین، کییف و چند شهر دیگر را هدف قرار داد؛ حملاتی که بر اساس آمار اولیه، دستکم هفت کشته و دهها زخمی بر جا گذاشت و بار دیگر کمبود سامانههای پدافند هوایی اوکراین را برجسته کرد.
خبرگزاری رویترز ۲۸ تیر گزارش داد در حمله شبانه به پایتخت اوکراین، دستکم یک نفر کشته و ۱۶ نفر زخمی شدند.
ولودیمیر زلنسکی، رییسجمهوری اوکراین، این حمله را یکی از بزرگترین موجهای حملات موشکی بالستیک روسیه در طول جنگ خواند.
نیروی هوایی اوکراین اعلام کرد روسیه در این حملات ۴۱ موشک از انواع مختلف و ۱۲۵ پهپاد به کار برد. به گفته ارتش اوکراین، ۱۸ موشک و ۱۰۸ پهپاد رهگیری و سرنگون شدند.
به گزارش خبرنگار رویترز از کییف، بامداد ۲۸ تیر رشتهای از انفجارهای مهیب در سراسر این شهر طنینانداز شد و ساختمانهایی را در چندین منطقه ویران کرد.
ویتالی کلیچکو، شهردار کییف، گفت ساختمانهای مسکونی، انبارها، یک سوپرمارکت و یک خوابگاه آسیب دیدند و حال سه نفر از زخمیها وخیم است.
روسیه اسفند ۱۴۰۰ کارزار نظامی خود را علیه اوکراین کلید زد و از آن زمان، درگیریهای مرگبار میان دو کشور ادامه داشته است.
حملات اوکراین به روسیه اما دو روز پس از موج دیگری از حملات پهپادی این کشور رخ داد که به گفته مقامهای روس، هفت کارگر یکی از انبارهای وایلدبریس را کشت و دهها نفر دیگر را زخمی کرد.
در حملهای جداگانه نیز یک انبار نفت در منطقه مسکو آتش گرفت.
وزارت دفاع روسیه اعلام کرد سامانههای پدافند هوایی در طول شب ۳۸۱ پهپاد اوکراینی را بر فراز مناطق مختلف روسیه، دریای سیاه و دریای آزوف سرنگون کردند.
کییف حملات پهپادی خود را به زیرساختهای انرژی روسیه گسترش داده است. روندی که به گفته مقامهای روسیه، باعث کمبود سوخت در برخی مناطق این کشور شده است.
حملات پهپادی اوکراین به پالایشگاه مسکو در سوم تیر سبب وارد آمدن خسارتهای گسترده به این مجموعه نفتی شد و به تعطیلی این پالایشگاه دستکم تا پایان سال ۲۰۲۶ انجامید.
ستاد فرماندهی مرکزی آمریکا، سنتکام، دوشنبه ۲۹ تیر در بیانیهای اعلام کرد «موج تازهای از حملات» را با هدف تضعیف توانایی جمهوری اسلامی برای حمله به کشتیهای تجاری در مسیرهای حیاتی تنگه هرمز آغاز کرده است.
این نهاد نظامی جزییات بیشتری درباره این حملات ارائه نکرد.
خبرگزاری رویترز نوشت حملههای تازه بخشی از چرخه تشدیدشونده درگیری میان واشینگتن و تهران است که پس از فروپاشی توافق آتشبس موقت یک ماه پیش آغاز شد.
تلاش دو طرف برای کنترل تنگه هرمز، انتقال انرژی را مختل و نگرانیها را درباره افزایش تورم جهانی بیشتر کرده است.
خبرگزاری تسنیم، وابسته به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، به نقل از خبرنگاران خود گزارش داد موشکهای آمریکایی بامداد ۲۹ تیر چند شهر ایران را هدف قرار دادند.
به گزارش این خبرگزاری، صدای انفجار در بندر «امام خمینی»، بندر ماهشهر، تبریز، چابهار و کنارک، شنیده شد.
مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، گفت تا زمانی که جمهوری اسلامی کشتیهای تجاری را هدف قرار دهد، ایالات متحده نیز به حملات خود ادامه خواهد داد.
او گفت: «تنگه هرمز یک آبراه بینالمللی است و آنها همچنان کشتیها را در این آبراه هدف قرار میدهند. تا زمانی که ایران بر کنترل یک مسیر بینالمللی اصرار کند، ما ناچاریم پاسخ دهیم.»
روبیو افزود آمریکا هنوز هم برای دستیابی به راهحل دیپلماتیک آمادگی دارد.
ادعای حمله به پایگاههای آمریکا
سپاه پاسداران اعلام کرد در «عملیاتی غافلگیرانه» به «مقر عملیات ویژه دشمن» در منطقه التنف سوریه حمله کرده است و همچنین مدعی شد هواپیماهای آمریکایی مستقر در فرودگاه عقبه اردن را با موشکهای بالستیک هدف گرفته است.
صدا و سیمای جمهوری اسلامی پیشتر گزارش داده بود نیروهای مسلح بامداد ۲۸ تیر با پهپاد، تجهیزات و تاسیسات نظامی آمریکا را در اردوگاه العدیری و پایگاه هوایی علیالسالم کویت، هدف قرار دادهاند.
دولت کویت نیز اعلام کرد یک تاسیسات آبشیرینکن برای دومین روز پیاپی هدف حمله قرار گرفته و دچار آتشسوزی شده است.
کویت این حمله را «اقدام مستقیم علیه زیرساختهای حیاتی غیرنظامی» خواند.
انفجار دو نفتکش در تنگه هرمز
نگرانی درباره عبور محمولههای انرژی از تنگه هرمز از زمانی افزایش یافته است که آمریکا و جمهوری اسلامی، پس از متهم کردن یکدیگر به نقض مکرر آتشبس، بار دیگر وارد درگیری مستقیم شدند.
نهاد عملیات تجارت دریایی بریتانیا شامگاه ۲۸ تیر اعلام کرد گزارشی درباره آتش گرفتن یک کشتی در نزدیکی سواحل عمان دریافت کرده است، اما علت حادثه را تایید نکرد.
سپاه پاسداران ۲۹ تیر مدعی شد دو نفتکش پس از تلاش برای عبور از مسیری در جنوب تنگه هرمز که آن را «ناامن» توصیف کرد، منفجر شدند و از حرکت بازماندند.
سپاه پاسداران ادعا کرد ارتش آمریکا این کشتیها را به استفاده از مسیر یادشده تشویق کرده بود.
رویترز گزارش داد که نتوانسته است این حادثه را مستقلا تایید کند.
در بیانیه سپاه پاسداران، نام، پرچم و وضعیت خدمه نفتکشها یا اطلاعاتی درباره تلفات احتمالی ذکر نشده است.
این نهاد نظامی جمهوری اسلامی هشدار داد تا زمانی که «تجاوز آمریکا» در منطقه ادامه داشته باشد، تنگه هرمز امن نخواهد بود و «امکان عبور محصولات پتروشیمی یا حتی یک قطره نفت و گاز» وجود نخواهد داشت.
بر اساس دادههای کشتیرانی، ۲۸ تیر چهار کشتی از تنگه هرمز عبور کردند، در حالی که این رقم یک روز پیش از آن، هشت کشتی بود.
از ۲۷ تیر دستکم سه نفتکش حامل فرآوردههای نفتی و یک نفتکش بسیار بزرگ برای بارگیری نفت وارد تنگه هرمز شدهاند.
قیمت نفت ۲۹ تیر دو درصد افزایش یافت و از ۹۰ دلار در هر بشکه عبور کرد.
افزایش تلفات نظامیان آمریکایی
ارتش آمریکا ۲۸ تیر اعلام کرد یک نظامی این کشور یک روز قبل از آن در شمال عراق، هنگام انفجار کنترلشده مهمات عملنکرده یک پهپاد تهاجمی سرنگونشده جمهوری اسلامی، کشته شد.
ایالات متحده پیشتر گفته بود دو نظامی این کشور در اردن کشته و یک نفر دیگر مفقود شده است.
سنتکام ۲۸ تیر اعلام کرد بقایای انسانی ناشناس در محل حمله ۲۷ تیر پیدا شده و بررسی برای تعیین هویت آن ادامه دارد.
با اعلام این تلفات، شمار نظامیان آمریکایی کشتهشده از آغاز جنگ به ۱۷ نفر رسید و بیش از ۴۲۰ نفر دیگر نیز زخمی شدهاند.
جنگ اخیر با جمهوری اسلامی، ۹ اسفند با حمله آمریکا و اسرائیل آغاز شد.
هدف اعلامشده این حملات از کار انداختن برنامههای هستهای و موشکی جمهوری اسلامی و تضعیف گروههای نیابتی آن بود.
بنابر اطلاعیه رسمی وزارت خارجه آمریکا، روبیو یکشنبه ۲۸ تیر در این وزارت خارجه میزبان عون بود. این نخستین سفر رسمی یک رییسجمهوری لبنان به واشینگتن از سال ۲۰۰۹ است؛ زمانی که باراک اوباما، رییسجمهوری وقت آمریکا، با میشل سلیمان دیدار کرد.
وزارت خارجه آمریکا پس از این نشست اعلام کرد روبیو از دولت لبنان به دلیل «تلاش قاطعانه برای بازپسگیری حاکمیت لبنان، خلع سلاح حزبالله، برچیدن زیرساختهای تروریستی آن و حرکت به سوی صلح» تقدیر کرده است.
این دیدار پس از آغاز مذاکرات لبنان و اسرائیل با میانجیگری آمریکا انجام شد. دو کشور که روابط رسمی دیپلماتیک ندارند، از ماه آوریل در حال مذاکره برای دستیابی به توافق صلحی دائمی و پایان دادن به جنگ اسرائیل و حزبالله هستند.
مذاکرهکنندگان ۲۶ ژوئن [۵ تیر] در واشینگتن به چارچوبی اولیه دست یافتند که خروج ارتش اسرائیل از مناطق جنوبی و استقرار ارتش لبنان را پیشبینی میکند. قرار است اجرای این طرح در دو منطقه آزمایشی آغاز شود. مقامهای آمریکایی همچنین گفتند دو طرف در دور بعدی مذاکرات در رم، درباره دستورالعملها و ساختار اجرایی دو منطقه حائل توافق کردهاند.
اجرای این چارچوب به خلع سلاح کامل حزبالله مشروط شده است. این گروه مورد حمایت جمهوری اسلامی که آمریکا آن را سازمانی تروریستی میداند، چارچوب پیشنهادی و مذاکرات مستقیم صلح میان لبنان و اسرائیل را رد کرده است.
روبیو تاکید کرد واشینگتن به حمایت از اجرای «چارچوب سهجانبه» و تلاشهای دولت لبنان برای برقراری صلح، احیای اقتصادی و ایجاد آیندهای بهتر برای مردم این کشور ادامه خواهد داد.
با وجود موافقت عون با مذاکره با اسرائیل، او بارها پیشنهاد ترامپ برای دیدار مستقیم با بنیامین نتانیاهو را رد کرده است. رییسجمهوری لبنان میگوید توقف درگیریها باید پیش از هرگونه تعامل سیاسی مستقیم در اولویت قرار گیرد.
عون اوایل ماه جاری میلادی نیز تاکید کرد نشست با نخستوزیر اسرائیل در شرایط کنونی منتفی است و گفت: «اگر در یک اتاق با او قرار بگیرم، بلافاصله آنجا را ترک خواهم کرد.» مقامهای لبنانی اعلام کردهاند عون پس از دیدار با روبیو، سهشنبه با ترامپ گفتوگو خواهد کرد.
خبرگزاری رویترز یکشنبه ۲۸ تیر به نقل از یک مقام لبنانی گزارش داد عون در دیدار با ترامپ، پیشنهادی مکتوب درباره چگونگی برچیدن «زرادخانه عظیم حزبالله» ارائه خواهد کرد.
به گفته این مقام، عون معتقد است ترامپ تنها سیاستمداری به شمار میرود که از اهرم نفوذ لازم برای کمک به بازگرداندن حاکمیت لبنان و اعمال فشار بر اسرائیل بهمنظور خروج نیروهایش از این کشور برخوردار است.
عون ۶۲ ساله نخستین رییسجمهوری لبنان در حدود ۲۰ سال گذشته است که به کاخ سفید میرود. او قرار است سهشنبه ۳۰ تیر با همتای آمریکایی خود دیدار کند.
رویترز نوشت این سفر در مقطعی حساس برای لبنان انجام میگیرد، زیرا نیروهای اسرائیلی همچنان بخشهایی از جنوب این کشور را در اختیار دارند، صدها هزار لبنانی در پی جنگ اخیر آواره شدهاند و حزبالله نیز با تلاشها برای خلع سلاح خود مخالفت کرده است.
عون پیشتر اعلام کرده بود در سفر به آمریکا از ترامپ خواهد خواست «فشار لازم را بر اسرائیل وارد کند» تا توافق اخیر میان لبنان و اسرائیل به اجرا درآید.
لبنان و اسرائیل پنجم تیر با میانجیگری واشینگتن بر سر چارچوبی برای ادامه مذاکرات به توافق رسیدند.
این توافق با هدف خلع سلاح حزبالله، خروج تدریجی نیروهای اسرائیلی از لبنان و فراهم کردن زمینه برای برقراری روابط مسالمتآمیز میان دو کشور شکل گرفته است.
نعیم قاسم، دبیرکل حزبالله، ششم تیر با انتشار بیانیهای، این توافق را «باطل و بیاعتبار» خواند و اعلام کرد این گروه نیابتی جمهوری اسلامی به «مقاومت مسلحانه» خود ادامه خواهد داد.
نبیه بری، رییس پارلمان لبنان و از متحدان حزبالله، نیز هشتم تیر هشدار داد این توافق میتواند به ایجاد شکاف میان لبنانیها منجر شود. او تاکید کرد این توافق اجرایی نخواهد شد.
از فرماندهی ارتش تا ریاستجمهوری لبنان
عون سال ۱۹۶۴ در سنالفیل در حومه شرقی بیروت به دنیا آمد. خانواده او اصالتا اهل جنوب لبنان هستند.
نخستین ماموریت عون در ارتش، فرماندهی یک دسته از نیروهای تکاور در سال ۱۹۸۵ در جریان جنگ داخلی لبنان بود.
اندکی پس از رسیدن به مقام فرماندهی ارتش، عون هدایت عملیاتی را برای بیرون راندن اعضای داعش از مناطق مرزی لبنان و سوریه بر عهده گرفت.
عون یک مسیحی مارونی است. بر پایه نظام تقسیم قدرت سیاسی در لبنان، مقام ریاستجمهوری به یک مسیحی مارونی، نخستوزیری به یک مسلمان سنی و ریاست پارلمان به یک مسلمان شیعه اختصاص مییابد.
او در مراسم ادای سوگند ریاستجمهوری در سال ۲۰۲۵ متعهد شد «حق انحصاری دولت برای در اختیار داشتن سلاح» را تثبیت کند؛ موضعی که بهطور مستقیم با مساله سلاحهای حزبالله ارتباط دارد.
حزبالله در پی وقوع جنگ ایران در ۹ اسفند ۱۴۰۴، در حمایت از جمهوری اسلامی حملات خود را به اسرائیل آغاز کرد و اسرائیل نیز در پاسخ، مواضع این گروه را بهصورت گسترده هدف قرار داد.
مقامهای لبنانی میگویند در این حملات بیش از ۴۳۰۰ نفر، از جمله بیش از ۲۵۰ کودک، جان باختهاند.
با این حال، مشخص نیست چه تعداد از کشتهشدگان غیرنظامی یا عضو گروههای مسلح بودهاند و حزبالله نیز شمار تلفات نیروهای خود را اعلام نکرده است.
پرونده جنجالی مذاکرات مستقیم با اسرائیل
پس از آغاز جنگ اخیر، عون بهسرعت خواستار مذاکرات مستقیم با اسرائیل شد.
این اقدام تغییری تاریخی در رویکرد کشوری به شمار میرود که از سال ۱۹۷۸ تاکنون بارها هدف حمله اسرائیل قرار گرفته است.
این سیاست به بالاترین سطح تماسهای رودررو میان لبنان و اسرائیل در چند دهه اخیر انجامید و در عین حال، عون را با انتقادهای شدید مقامهای حزبالله و حامیان این گروه نیابتی تهران مواجه کرد.
علیرغم فشارها، عون بر موضع خود ایستادگی کرد و با انتقاد از حزبالله بهدلیل ورود به جنگ گفت لبنان بهخاطر ایران در حال ویران شدن است.
با این حال، عون تاکنون با درخواست ترامپ برای دیدار با بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، موافقت نکرده است.
هفتم تیر، گیدئون سعار، وزیر امور خارجه اسرائیل، تاکید کرد برقراری صلح در لبنان در گرو پایان نفوذ جمهوری اسلامی و خلع سلاح حزبالله است.
