نشریه آمریکایی هیل در تحلیلی نوشت که توافقهای عادیسازی روابط با اسرائیل تحت عنوان «ابراهیم» بیبش از آنکه سیاست آمریکا در ارتباط با اسرائیل باشد، مربوط به مهار جمهوری اسلامی و چین است.
هیل نوشت: «اوایل نوامبر، زمانی که استیو ویتکاف، فرستاده ویژه آمریکا در امور خاورمیانه، اعلام کرد کشوری دیگر به توافقهای ابراهیم میپیوندد، کمتر کسی به قزاقستان فکر کرد؛ کشوری که از سال ۱۹۹۲ با اسرائیل روابط دیپلماتیک دارد.»
این نشریه اضافه کرد: «با این حال، این اقدام کمتر دیدهشده ممکن است به مهمترین گسترش معماری راهبردی آمریکا از زمان توسعه ناتو پس از جنگ سرد تبدیل شود و قطعهای مرکزی در راهبرد در حال شکلگیری آمریکا برای مهار خیزش جهانی چین باشد.»
این رسانه آمریکایی همچنین نوشت پیوستن قزاقستان، کشوری با مرز ۱۱۰۰ مایلی با چین و برخوردار از بیش از ۴۰ درصد عرضه جهانی اورانیوم، تایید میکند آنچه مدتها در میان آگاهان شناخته شده بود: توافقهای ابراهیم کمتر معاهدات صلح با اسرائیل و بیشتر یک بازچینی تحت رهبری آمریکا برای ساخت دیوار اقتصادی و دیپلماتیک، تضمین زنجیرههای تامین و مهار چین هستند.
هیل همچنین اضافه کرد: «توافقهای ابراهیم به اسرائیلیها بهعنوان توافق صلح فروخته شد، اما در واقع اهداف راهبردی آمریکا را دنبال میکند: ایجاد ائتلافی منطقهای علیه ایران و مهار نفوذ چین.»
فوربس جمعه ۲۱ آذر در گزارشی نوشت که بعید بهنظر میرسد که ادعای جمهوری اسلامی درباره بازسازی پدافند هوایی خود به ویژه در زمینه جایگزینی سامانههای وارداتی مانند اس-۳۰۰ درست باشد.
محمود موسوی، معاون عملیات ارتش جمهوری اسلامی، ۲۹ تیر نابود شدن «بخشی از سامانههای پدافندی» جمهوری اسلامی در جنگ با اسرائیل را تایید کرد اما گفت سامانههای آسیبدیده جایگزین و در محلهای از پیش تعیینشده مستقر شدند.
موسوی گفت: «ما توانستیم با بهرهگیری از سامانههای پدافندی موجود و جایگزینی سامانههای جدید، فضای کشور را پوشش دهیم و امنیت حریم هوایی ایران را تامین کنیم.»
به گفته مقامات اسرائیلی، در جریان جنگ ۱۲ روزه، نیروهای این کشور توانستند در مدت زمان کوتاهی بر آسمان بخشی از ایران از جمله تهران مسلط شوند.
به گفته آنان، اطلاعات بهدستآمده از موساد، اطلاعات ارتش و تیمی ویژه در بخش اطلاعات هوایی، به اسرائیل امکان داد تا دقیقا محل ۸۴ سامانه پدافند ایران را شناسایی و آنها را در چند شب متوالی منهدم کند.
پیشتر ایراناینترنشنال گزارش داده بود که در جریان جنگ، اسرائیل به ۸۰ سامانه پدافند هوایی جمهوری اسلامی حمله کرد.
این اولین بار نبود که اسرائیل پدافندهای هوایی جمهوری اسلامی را هدف گرفت.
در سال ۱۴۰۳ نیز روزنامه آمریکایی نیویورکتایمز گزارش داد بر اساس تصاویر ماهوارهای، حمله اسرائیل به پایگاه هوایی هشتم شکاری اصفهان به بخش مهمی از پدافند هوایی اس-۳۰۰ اصابت کرده، باعث نابودی آن شده یا به آن آسیب رسانده است.
تمرکز جمهوری اسلامی بر تولید موشک
فوربس همچنین اضافه کرد به نظر میرسد تهران به این جمعبندی رسیده که یک جنگ هوایی دیگر با اسرائیل در آینده نزدیک اجتنابناپذیر است و اکنون تمرکز خود را بر تولید انبوه موشکهای بالستیک گذاشته است.
در ادامه گزارش این نشریه آمده است: «مقامهای ایرانی هشدار دادهاند که هدف دارند توان شلیک ۲ هزار موشک در یک حمله واحد علیه اسرائیل را به دست آورند؛ ادعایی که عملی بودن آن هنوز روشن نیست.»
روزنامه تایمز اسرائیل پنجشنبه ۲۰ آذر نوشت این کشور معتقد است آسیبی که در جنگ ۱۲ روزه به برنامه موشکی بالستیک جمهوری اسلامی وارد کرده، کمتر از آن چیزی بوده که در ابتدا ارزیابی شده بود.
یک مقام اسرائیلی به این روزنامه گفت کشورش نمیتواند این موضوع را برای بلندمدت بپذیرد.
فوربس همچنین در پایان گزارش خود به اظهارات اخیر حسن روحانی، رییس پیشین دولت جمهوری اسلامی اشاره کرد و با توجه به سوابق روحانی در دفاع هوایی، اظهارات او را قابل توجه دانست.
هشتم آذر، روحانی گزافهگویی درباره قدرت نظامی حکومت ایران از سوی مقامات این کشور را «خیانت» دانست و هشدار داد این اقدام موجب خطای محاسباتی در مواجهه با اسرائیل و آمریکا میشود.
فوربس نوشت: «آنچه اکنون کاملا روشن شده و حسن روحانی نیز به آن اذعان کرده، این است که تلاشهای ایران برای شکل دادن به پدافند هوایی منطقه بهعنوان سپری اضافی در برابر حملات اسرائیل، با شکست کامل مواجه شده است.»
سایت حقوقبشری هرانا گزارش داد که بر اساس دادنامه صادر شده، فیضالله آذرنوش به تحمل ۲۳ سال حبس، میلاد کریمینسب به ۱۱ سال زندان، امیرحسین محسنیپور به هشت سال زندان، مهدی کرمی به پنج سال حبس و حمید دستوانه به یک سال حبس تعزیری محکوم شدهاند.
اتهامات مطرحشده علیه این افراد شامل «تشکیل گروه و تهیه سلاح با قصد مقابله با نظام، توهین به مقدسات و رهبری، پولشویی از طریق ارتکاب جرایم علیه نظام و حمل سلاح غیرمجاز» عنوان شده است.
همچنین از «ارتباط با دولتهای متخاصم با هدف اقدام علیه نظام، همکاری با گروههای معاند خارجنشین، تشویق شهروندان و نیروهای نظامی و امنیتی به شورش و برنامهریزی برای حمله مسلحانه به پایتخت با حمایت گروههای خارجی» بهعنوان دیگر اتهامات مطرحشده نام برده شده است.
ایراناینترنشنال هشتم آذر گزارش داد که آذرنوش در این پرونده به ۲۳ سال حبس محکوم شده و در صورت تایید این حکم در دادگاه تجدیدنظر، مجازات اشد یعنی ۱۰ سال حبس اجرا خواهد شد.
آذرنوش ۱۸ آبان از سوی اطلاعات سپاه پاسداران یاسوج احضار و پس از حضور در این نهاد امنیتی، به مدت چند ساعت مورد بازجویی قرار گرفت. او اواخر خرداد نیز در یاسوج بازداشت و پس از بازجویی، به زندان مرکزی این شهر منتقل شد و پس از مدتی از زندان آزاد شد.
پسر او، پدرام آذرنوش، جوان ۱۸ سالهای بود که ۳۱ شهریور ۱۴۰۱ در جریان جنبش «زن، زندگی، آزادی» در دهدشت با شلیک مستقیم ماموران امنیتی جمهوری اسلامی کشته شد.
کریمینسب، کرمی، محسنی و دستوانه نیز در بازه زمانی ۲۱ خرداد تا دوم تیرماه بهدست نیروهای امنیتی در دهدشت بازداشت شده بودند.
جمهوری اسلامی از ابتدای استقرار، بازداشت و زندانیکردنِ منتقدان و فعالان مدنی و سیاسی را به یکی از ستونهای سرکوب بدل کرده است.
از آغاز جنبش «زن، زندگی، آزادی» در شهریور ۱۴۰۱ تا کنون، برخورد امنیتی با معترضان و کنشگران مدنی و سیاسی شدت گرفت و این روند همچنان ادامه دارد.
پس از جنگ ۱۲ روزه میان حکومت ایران و اسرائیل نیز فشارها افزایش یافت و گزارشهایی از بازداشت شماری از شهروندان معترض منتشر شد.
در همین زمینه، دهها نهاد و کنشگر مدنی ۲۶ تیر در نامهای به دبیرکل سازمان ملل متحد و مقامهای ارشد حقوق بشری این سازمان هشدار دادند جمهوری اسلامی با سوءاستفاده از فضای جنگی، سرکوب داخلی را به شکلی بیسابقه تشدید کرده است.
نفیسی جمعه ۲۱ آذر به خبرگزاری ایلنا گفت هر سال حدود ۲۰ هزار بیمار جدید مبتلا به سرطان پستان در کشور شناسایی میشود.
او این آمار را نشاندهنده شیوع بالای سرطان در میان زنان ایرانی دانست و گفت این امر نیاز به توجه ویژه به پیشگیری، تشخیص زودهنگام و درمان موثر این بیماری را نشان میدهد.
این پزشک اضافه کرد: «بین ۲۵ تا ۳۰ درصد از بیماران زیر ۴۰ سال سن دارند و نیمی از بیماران زیر ۵۰ سال هستند. همچنین، بین سه تا پنج درصد از بیماران زیر ۳۰ سال هستند.»
نفیسی ۱۲ مهرماه در کنفرانسی همزمان با ماه اکتبر که ماه جهانی آگاهیبخشی درباره سرطان پستان است، هشدار داد با ادامه روند فعلی ابتلا به سرطان پستان در ایران، تا سال ۱۴۰۹ تعداد مبتلایان دو برابر خواهد شد.
مهرماه ۱۴۰۳ نیز رامین صرامیفروشانی، رییس پژوهشکده سرطان معتمد جهاد دانشگاهی، اعلام کرد شایعترین سرطان در میان زنان سرطان پستان است.
نفیسی در بخش دیگری از صحبتهای خود درباره اینکه چرا سن ابتلا به سرطان پستان در کشور ۱۰ سال پایینتر از میانگین جهانی است، به ایلنا گفت: «یکی از دلایل این موضوع این است که جمعیت جوان کشور ما بسیار زیاد است. در نتیجه، میانگین سنی جامعه پایین میآید. زمانی که جمعیت جوانی که بهویژه متولدین دهه ۶۰ و قبل از آن به بالای ۵۰ سال برسند، این میانگین به سمت پایینتر حرکت میکند.»
این جراح افزود: «۹۰ درصد از سرطانهای پستان قابل درمان هستند و کمتر از ۱۰ درصد از بیماران فوت میکنند. بنابراین، آمار مرگ و میر ناشی از سرطان پستان بالا نیست. در واقع، نسبت به آمار کلی، میزان مرگ و میر در این زمینه پایین است.»
سوم آبان نیز سودابه کاظمیاسکی، رییس انجمن علمی متخصصین زنان و زایمان ایران، درباره پایین بودن سن ابتلا در ایران به روزنامه اعتماد گفت که استرس، آلودگی هوا، چاقی، کمتحرکی و جهشهای ژنتیکی از عوامل مهم هستند.
کاظمیاسکی به اضافهشدن ۱۷ تا ۱۹ هزار مورد جدید ابتلا در هر سال اشاره کرد و گفت شش تا هفت هزار نفر از این بیماران جان خود را از دست میدهند.
او ضعف غربالگری برای تشخیص این سرطان برای درمان زودهنگام را ترس از مراجعه، مشکلات اقتصادی، نابرابری دسترسی بین شهر و روستا و کمبود مراکز تشخیصی عنوان کرد و گفت: بسیاری از زنان تنها زمانی مراجعه میکنند که بیماری پیشرفت کرده است.
علیرضا زالی، رییس دانشگاه علوم پزشکی بهشتی نیز دیماه ۱۴۰۳ گفته بود از هر هشت زن ایرانی یک یا دو نفر در معرض ابتلا به سرطان پستان هستند.
