نماینده ویژه ترامپ: برگزاری موفق انتخابات عراق گامی اساسی برای دموکراسی و ثبات است

باراک پنج‌شنبه ۲۲ آبان با اشاره به سفر احمد الشرع، رییس‌جمهوری سوریه، به واشینگتن و دیدارش با دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، گفت آنان بر این باور مشترک تاکید کردند که زمان «جایگزینی بیگانگی با تعامل» فرا رسیده و باید به سوریه و مردم آن، یک فرصت واقعی برای نوسازی داده شود.

باراک با اشاره به جزییات این ملاقات گفت: «در دفتر بیضی شکل (کاخ سفید) شاهد تعهد الشرع به ترامپ برای پیوستن به ائتلاف ضد داعش بودیم. ائتلافی که به عنوان یک چارچوب تاریخی، گذار سوریه از یک منبع تروریسم به یک شریک ضد تروریسم را نشان می‌دهد؛ تعهدی برای بازسازی، همکاری و کمک به ثبات کل منطقه.»

• 

  از ریاض تا کاخ سفید؛ دیدار تاریخی ترامپ و الشرع

الشرع ۲۰ آبان در گفت‌و‌گو با واشینگتن‌پست مذاکرات با اسرائیل را «دشوار اما در جریان» توصیف کرد و گفت دولت آمریکا باور دارد سوریه شایسته فرصتی برای به دست آوردن ثبات، بازسازی اقتصاد و حفظ تمامیت ارضی خود است: «اسرائیل همیشه ادعا کرده که نگرانی‌هایی از بابت سوریه دارد چون از تهدید شبه‌نظامیان حکومت ایران و حزب‌الله لبنان می‌ترسد اما ما همان کسانی هستیم که آن نیروها را از سوریه بیرون راندیم. پیشروی‌های اسرائیل در سوریه ناشی از نگرانی‌های امنیتی نیست.»

رییس‌جمهوری دوره انتقالی سوریه آذر ۱۴۰۳ گفته بود مخالفان با ساقط کردن بشار اسد، پروژه جمهوری اسلامی در منطقه را ۴۰ سال به عقب بازگرداندند.

فرستاده ویژه آمریکا در امور سوریه همچنین از ترسیم مرحله بعدی چارچوب همکاری آمریکا، ترکیه و روسیه خبر داد و محور‌های آن را اعلام کرد: «ادغام نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) در ساختار جدید سوریه، مسائل مرزی لبنان، تعریف مجدد روابط ترکیه، سوریه، اسرائیل و تقویت هماهنگی‌هایی که پایه آتش‌بس اسرائیل و حماس را شکل داده است.»

لغو قانون سزار

باراک افزود گام بعدی در دادن یک فرصت واقعی به سوریه، لغو کامل قانون سزار است و از کنگره خواست این کار را انجام دهد.

وزارت خزانه‌داری آمریکا ۱۹ آبان و همزمان با ملاقات رهبران دو کشور اعلام کرد اجرای تحریم‌های «قانون سزار» علیه سوریه را برای ۱۸۰ روز به حالت تعلیق درآورده؛ اما این تعلیق شامل معاملات مرتبط با روسیه و جمهوری اسلامی نمی‌شود.

لغو کامل قانون تحریم‌های سزار (Caesar Sanctions Act) نیازمند رای کنگره است.

• 

  کانال ‍۱۲ اسرائیل: توافق سوریه و اسرائیل در مسیر مثبتی قرار دارد

به گفته وزارت خزانه‌داری آمریکا، جمهوری اسلامی و متحدانش مشمول استثنا از تحریم‌ها نخواهند بود و هرگونه معامله با نهادهای ایرانی یا مرتبط با تهران، همچنان تحت تحریم باقی می‌ماند.

قانون سزار مجموعه‌ای از تحریم‌های سختگیرانه است که در سال ۲۰۲۰ تصویب شد و هدف آن اعمال فشار اقتصادی بر حکومت اسد به‌دلیل «جنایت‌های جنگی و نقض گسترده حقوق بشر» عنوان شد.

برآورد بانک جهانی نشان می‌دهد بازسازی سوریه پس از ۱۴ سال جنگ، بیش از ۲۰۰ میلیارد دلار هزینه خواهد داشت.

این موضوع نه اولین‌بار است و نه احتمالا آخرین‌بار؛ پدیده‌ای که هر بار در یک مقطع بحرانی باز می‌گردد و معادلات قدرت را به‌طور موقت بر هم می‌زند.

آنچه امروز رخ داد، بیش از یک افشای ساده اسناد بود؛ لحظه‌ای بود که در آن دو حزب آمریکا بار دیگر نشان دادند چگونه می‌توان از یک پرونده قضایی برای شکل‌دادن به میدان نبرد روایت‌ها استفاده کرد.

سه ایمیل کوتاه، یک انفجار سیاسی بزرگ

سه ایمیلی که دموکرات‌ها منتشر کردند، از نظر محتوایی بسیار کوتاه، اما از نظر اثرگذاری بسیار بزرگ بودند.

در ایمیلی مربوط به سال ۲۰۱۱، اپستین ادعا می‌کند دونالد ترامپ «ساعت‌ها» با یکی از قربانیان او در خانه‌اش وقت گذرانده است و ترامپ را «سگی که پارس نکرده» توصیف می‌کند.

همین یک جمله کافی بود تا روایت رسانه‌ای روز را به کلی دگرگون کند، زیرا نه‌تنها ترامپ نامی است که هر اشاره به آن اثر سیاسی فوری دارد، بلکه ارتباط او با اپستین —هرچند بارها تکذیب شده— در فضای عمومی آمریکا زخمی التیام‌نیافته است.

دموکرات‌ها نام قربانی را سانسور کردند، اما کمی بعد مشخص شد نسخه بدون سانسور همین ایمیل در مجموعه اسنادی قرار دارد که کمیته نظارت، تحت کنترل جمهوری‌خواهان، منتشر کرده است.

همین تضاد، نمادی از دو رویکرد کاملا متفاوت به مدیریت این پرونده است: دموکرات‌ها تلاش کردند با رعایت حساسیت‌ها هم‌زمان روایتی سیاسی بسازند؛ در حالی‌که جمهوری‌خواهان با انتشار نسخه کامل، نشان دادند آماده‌اند این میدان نبرد را تا آخر باز نگه دارند.

پاسخ کاخ سفید و تلاش برای مهار روایت

سخنگوی کاخ سفید دموکرات‌ها را به «درز گزینشی» اسناد و تلاش برای «ساختن روایتی جعلی علیه ترامپ» متهم و دوباره تاکید کرد که قربانی مورد اشاره همان ویرجینیا جفری است که بارها گفته ترامپ مرتکب هیچ تخلفی نشده است.

این پاسخ فوری نشان می‌دهد دولت ترامپ به‌خوبی می‌داند که پرونده اپستین، حتی بدون ارائه هیچ شواهد جدیدی، می‌تواند به‌تنهایی کافی باشد تا یک چرخه رسانه‌ای کاملا جدید ایجاد کند، چرخه‌ای که برای دولت او به‌ویژه در مقطع کنونی خوشایند نیست.

اما در سوی دیگر میدان، جمهوری‌خواهان کمیته نظارت با انتشار بیش از ۲۰ هزار صفحه، روایت دیگری ارائه کردند.

این اسناد، که بخش بزرگی از آنها فاقد زمینه یا توضیح کافی‌اند، در واقع سِیلی از داده تولید کردند که هدف اصلی‌اش شکستن انحصار روایتی دموکرات‌ها بود.

در واشینگتن، انتشار انبوه اسناد یکی از تاکتیک‌های شناخته‌شده برای ایجاد «مه خبری» است: هرقدر مواد اطلاعاتی بیشتر باشد، تمرکز رسانه‌ها دشوارتر می‌شود و هیچ بخش خاصی از اسناد نمی‌تواند به شکل موثری مرکز توجه قرار گیرد.

این یعنی جمهوری‌خواهان تصمیم گرفتند توپخانهٔ اطلاعاتی را یک‌باره به راه بیندازند تا تمرکز افکار عمومی از سه ایمیل اصلی منحرف شود.

نبرد پارلمانی بر سر درخواست تخلیه و ۲۱۸ امضا

هم‌زمان با این نبرد رسانه‌ای، تحولی جدی‌تر در سطح ساختاری در جریان است: تلاش دو نماینده —توماس ماسی و رُ خانا— برای استفاده از روند نادر «درخواست تخلیه» به‌منظور مجبور کردن مجلس به رای‌گیری درباره انتشار کامل پرونده‌های اپستین.

این ابزار پارلمانی به‌ندرت استفاده می‌شود و تنها زمانی فعال می‌شود که ۲۱۸ نماینده آن را امضا کنند.

با سوگند آدلیتا گریهالوا، این رقم کامل شد و مسیر به‌سوی رای‌گیری باز خواهد شد، مگر آنکه یکی از امضاکنندگان —مثل بوبرت یا مارجوری تیلور گرین— امضای خود را پس بگیرد.

همین شکنندگیِ ائتلاف، اهمیت نمادین حضور دو زن از قربانیان اپستین را در مراسم سوگند گریهالوا توضیح می‌دهد: حضور آنان به‌نوعی سپری اخلاقی است برای جلوگیری از عقب‌نشینی سیاسی نمایندگان.

اپستین به‌عنوان بازیگر پنهان روایت‌سازی رسانه‌ای

در بخش دیگر اسناد، مکاتبه‌ها میان اپستین و مایکل ولف —نویسنده و روزنامه‌نگاری که در جریان نگارش کتاب‌هایش درباره ترامپ با اپستین گفت‌وگو می‌کرد— ابعاد دیگری از تلاش اپستین برای اثرگذاری بر روایت‌های رسانه‌ای را آشکار می‌کند.

در این ایمیل‌ها، اپستین می‌کوشد به ولف مشاوره دهد که از ترامپ چه بپرسد و چگونه می‌توان مصاحبه‌ای ترتیب داد که «ترامپ را تمام کند».

چنین جزئیاتی نشان می‌دهد حتی پس از محکومیت اولیه، اپستین خود را در موقعیتی می‌دید که می‌تواند بر شکل‌گیری تصویر عمومی چهره‌های سیاسی اثر بگذارد.

این بُعد کمتر دیده‌شده پرونده —یعنی نقش اپستین به‌عنوان بازیگر پشت‌پرده روایت‌سازی رسانه‌ای— سبب می‌شود اسناد جدید نه فقط مسائل اخلاقی، بلکه روابط رسانه و قدرت را نیز در معرض بازبینی قرار دهد.

چرخش کامل دستور کار کنگره؛ از بودجه تا بحران اپستین

بازگشت دوباره پرونده اپستین به صدر اخبار زمانی رقم خورد که کنگره پس از تعطیلی طولانی خود به کار بازگشته و قرار بود بر مسائل مرتبط با بودجه و اختلافات داخلی تمرکز کند. اما افشای ایمیل‌ها و انتشار اسناد از سوی دو حزب، عملا دستور کار را تغییر داد.

دموکرات‌ها احتمالا از این تغییر فضا ناخشنود نیستند، زیرا توجه‌ها را از تنش‌های درون‌حزبی‌شان منحرف می‌کند. جمهوری‌خواهان نیز تلاش کردند با انتشار اسناد وسیع، ابتکار عمل را دوباره به دست گیرند.

و دولت ترامپ، که ناچار است با چالش‌های اقتصادی و نگرانی‌های عمومی دست‌وپنجه نرم کند، اکنون باید با موج جدیدی از پرسش‌ها درباره گذشته‌ای روبه‌رو شود که هر بار یادآوری آن هزینه سیاسی دارد، حتی اگر هیچ ادعای جنایی مطرح نباشد.

نبرد روایت‌ها

واقعیت این است که پرونده اپستین دیگر یک پرونده قضایی نیست؛ به موضوعی تبدیل شده است که هر بار باز شدنش معنای سیاسی دارد، تعادل‌ها را برهم می‌زند و شکاف‌های عمیق سیاسی را عمیق‌تر می‌کند.

انتشار اسناد نشان می‌دهد جنگ اصلی نه بر سر کشف حقیقت، بلکه بر سر مالکیتِ روایت است.

اینکه آیا مجلس واقعا در ماه‌های آینده به انتشار کامل تمام اسناد رای خواهد داد یا نه، تنها یک تصمیم پارلمانی نیست؛ بلکه آزمونی است برای سنجش میزان ظرفیت نظام سیاسی آمریکا در مواجهه با حقیقت‌های ناخوشایند، حتی زمانی که افشای آنها برای بسیاری از چهره‌ها و نهادها هزینه‌ساز باشد.

طبق این مصوبه، دولت فدرال تا ۳۰ ژانویه سال آینده تامین مالی خواهد شد تا کنگره در این مدت درباره طرح بلندمدت بودجه سال مالی ۲۰۲۶ به توافق برسد.

مجلس نمایندگان ایالات متحده شامگاه چهارشنبه ۲۱ آبان، با ۲۲۲ رای موافق در برابر ۲۰۹ رای مخالف، طرح تامین مالی دولت را تصویب کرد. به این ترتیب، دولت فدرال پس از ۴۳ روز تعطیلی بازگشایی می‌شود و پرداخت حقوق کارمندان و کمک‌های غذایی برای گروه‌های کم‌درآمد به حالت عادی باز می‌گردد.

مجلس نمایندگان که در کنترل جمهوری‌خواهان است، این طرح را با حمایت دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، به تصویب رساند. پشتیبانی ترامپ باعث شد حزب جمهوری‌خواه در برابر مخالفت شدید دموکرات‌ها یک‌پارچه باقی بماند.

با امضای رییس‌جمهوری این مصوبه به قانون تبدیل شد و به‌سرعت برای اجرا به وزارت‌خانه‌ها و دستگاه‌های دولتی ابلاغ می‌شود.

هرچند دولت به‌طور رسمی بلافاصله پس از ابلاغ این حکم بازگشایی خواهد شد، اما پیش‌بینی می‌شود بازگشت به شرایط عادی پس از بیش از ۴۰ روز تعطیلی چندین روز زمان ببرد.

با بازگشایی دولت بودجه برنامه کمک تغذیه دولت برای گروه‌های کم‌درآمد موسوم به اسنپ که بیش از ۴۲ میلیون شهروند از آن برای خرید مواد غذایی استفاده می‌کنند، تا سپتامبر آینده تمدید شد.

همجنین، کارمندان دولت که از اوایل اکتبر به مرخصی اجباری و بدون حقوق فرستاده شده بودند، به کار باز می‌گردند و حقوق معوقه‌شان را دریافت می‌کنند.

شکست دموکرات‌ها در تمدید یارانه بیمه سلامت

دموکرات‌ها از آنچه شکست تلاش سنا برای تمدید یارانه‌های بیمه درمانی می‌دانند، ابراز خشم کردند.

طرحی که به تعطیلی دولت پایان می‌دهد، پیش‌تر در سنا به تصویب رسیده بود. این طرح بودجه دولت را تا ۳۰ ژانویه سال آینده تمدید می‌کند و در نتیجه آن، حدود ۱.۸ تریلیون دلار دیگر به بدهی ۳۸ تریلیون دلاری ایالات متحده اضافه خواهد شد.

دیوید شویکرت، نماینده جمهوری‌خواه ایالت آریزونا عملکرد کنگره در قبال تعطیلی دولت را به ماجراهای بی‌هدف و طنزآمیز «ساینفلد» سریال محبوب دهه ۱۹۹۰ تشبیه کرد و گفت «انگار در یکی از قسمت‌های این سریال زندگی کرده‌ام. ۴۰ روز وقت صرف کردیم و هنوز هم نمی‌دانم داستان از چه قرار بود.»

او افزود: «فکر می‌کردم همه‌چیز ظرف ۴۸ ساعت تمام می‌شود؛ هر کس حرفش را می‌زند، کمی قهر می‌کند، و بعد همه برمی‌گردیم سر کارمان. اما این‌طور نشد.»

• 

  پیروزی موقت، بحران ماندگار: پیامدهای تعطیلی دولت و بازتعریف توازن قوا در واشینگتن

اختلاف بر سر بیمه درمانی

این رای‌گیری تنها هشت روز پس از پیروزی دموکرات‌ها در چند انتخابات ایالتی برگزار شد. اعضای این حزب امیدوار بودند این پیروزی‌ها به افزایش شانس آنها برای تمدید یارانه‌های بیمه درمانی کمک کند؛ یارانه‌هایی که در پایان سال منقضی می‌شوند.

هرچند در توافق جدید قرار است سنا در دسامبر دوباره این موضوع را به رای بگذارد، اما مایک جانسون، رییس مجلس نمایندگان، چنین وعده‌ای برای برگزاری رای‌گیری در مجلس نمایندگان نداده است.

مایکی شِریل، نماینده دموکرات نیوجرسی که هفته گذشته به عنوان فرماندار آینده این ایالت انتخاب شد، در آخرین سخنرانی خود پیش از استعفا از مجلس گفت: «به همکارانم می‌گویم نگذارید این مجلس تبدیل به مُهری تشریفاتی برای دولتی شود که غذای کودکان را قطع و بیمه درمانی را حذف می‌کند. به مردم کشورم می‌گویم: استوار بمانید و کشتی را رها نکنید.»

با وجود درگیری شدید دو حزب، هیچ‌یک پیروز قطعی این مناقشه نبود. نظرسنجی مشترک رویترز و ایپسوس نشان داد ۵۰ درصد مردم آمریکا جمهوری‌خواهان را مسئول تعطیلی دولت می‌دانند و ۴۷ درصد دموکرات‌ها را.

رای‌گیری روز چهارشنبه نخستین جلسه رسمی مجلس نمایندگان از اواسط سپتامبر بود؛ وقفه‌ای طولانی که جمهوری‌خواهان آن را فرصتی برای فشار بر دموکرات‌ها عنوان کرده بودند. بازگشت مجلس همچنین آغازگر شمارش معکوس برای رای‌گیری درباره انتشار کامل اسناد غیرمحرمانه مرتبط با جفری اپستین بود؛ موضوعی که مایک جانسون، رییس مجلس نمایندگان و دونالد ترامپ تاکنون با آن مخالفت کرده‌اند.

جانسون روز چهارشنبه آدلیتا گریهالوا، نماینده جدید آریزونا از حزب دموکرات، را که در انتخابات میان‌دوره‌ای سپتامبر به جای پدرش رائول گریهالوا انتخاب شد، سوگند داد.

او ساعاتی پس از آن‌که دموکرات‌ها دسته تازه‌ای از ایمیل‌های اپستین را منتشر کردند، آخرین امضا را برای درخواست رای‌گیری درباره انتشار اسناد پرونده اپستین ثبت کرد.

به این ترتیب، مجلس پس از تصویب بودجه و انجام وظیفه قانونی خود در تامین مالی دولت، بار دیگر ممکن است درگیر بررسی پرونده اپستین شود؛ پرونده‌ای که زندگی و مرگ او در سال ۲۰۱۹ در زندان فدرال، نظریه‌های توطئه فراوانی به‌دنبال داشت.

• 

  تعطیلی دولت فدرال؛ فرصت‌ها و تهدیدها

بند تازه درباره پرونده ششم ژانویه

طرح مصوب همچنین بندی دارد که به هشت سناتور جمهوری‌خواه اجازه می‌دهد برای نقض حریم خصوصی‌شان در جریان تحقیقات فدرال درباره حمله ششم ژانویه ۲۰۲۱ به کنگره، از وزارت دادگستری شکایت کنند.

این قانون، حتی برای مواردی که در گذشته رخ داده، دریافت اطلاعات تماس سناتورها بدون اطلاع قبلی را غیرقانونی می‌کند و به آنان اجازه می‌دهد برای دریافت تا ۵۰۰ هزار دلار غرامت، به‌همراه هزینه وکالت و سایر مخارج، علیه دولت طرح دعوی کنند.

این اقدام که چهارشنبه ۲۱ آبان صورت گرفت، بزرگ‌ترین افشای اسناد مرتبط با این پرونده محسوب می‌شود و بار دیگر نام ترامپ را در کانون یکی از جنجالی‌ترین مباحث سیاسی واشینگتن قرار داد.

به گفته اعضای جمهوری‌خواه کمیته نظارت مجلس، هدف از این انتشار گسترده، مقابله با «روایت گزینشی و سیاسی‌شده» دموکرات‌هاست.

سخنگوی این کمیته گفت: «دموکرات‌ها با بی‌دقتی و به‌طور گزینشی اسنادی را منتشر کرده‌اند تا خوراک رسانه‌ای بسازند، در حالی که ما با انتشار همه اسناد به‌دنبال برقراری شفافیت کامل هستیم.»

او دموکرات‌ها را به پنهان کردن اسنادی متهم کرد که حاوی نام مقام‌های حزب‌ است.

در مجموعه اسنادی که جمهوری‌خواهان منتشر کردند، ایمیل‌ها، تقویم‌ها و فهرست سفرهای هوایی اپستین دیده می‌شود؛ اسنادی که نشان می‌دهند او با شماری از چهره‌های سیاسی و فناوری، از جمله متحدان ترامپ همچون پیتر تیل در ارتباط بوده است.

این اسناد بخشی از پرونده‌ای هستند که کمیته نظارت مجلس از طریق احضاریه در ماه اوت از املاک و دارایی‌های اپستین به دست آورده بود.

انتشار این اسناد ساعاتی پس از آن صورت گرفت که دموکرات‌ها سه ایمیل از اپستین منتشر کردند. در یکی از این ایمیل‌ها آمده بود: «ترامپ ساعت‌ها در خانه من با یکی از قربانیان بود و هرگز پلیس به آن اشاره نکرده است.»

اپستین در همان ایمیل ترامپ را «سگی که هنوز پارس نکرده» خوانده بود. در ایمیلی دیگر، او به مایکل ولف، نویسنده آمریکایی، نوشته بود که «ترامپ از ماجرای دختران خبر داشت چون از گیلین خواسته بود متوقفش کند.»

گیلین مکسول، شریک عاطفی اپستین و همکار او در قاچاق جنسی دختران نوجوان بود که اکنون در حال سپری کردن حکم ۲۰ سال زندان مرتبط با پرونده اپستین است.

کاخ سفید این ادعاها را «افترا» و «فریبکاری» خواند.

کارولین لوویت، سخنگوی کاخ سفید، گفت: «واقعیت این است که ترامپ دهه‌ها پیش اپستین را به‌دلیل رفتار نامناسب با کارمندان زن، از جمله ویرجینیا جفری، از باشگاه خود اخراج کرد.»

او افزود دموکرات‌ها با انتشار گزینشی ایمیل‌ها می‌کوشند «روایتی جعلی برای لکه‌دارکردن رییس‌جمهوری» بسازند.

رابرت گارسیا، نماینده دموکرات ایالت کالیفرنیا، گفت: «اقدام جمهوری‌خواهان تلاشی آشکار برای منحرف کردن افکار عمومی از شواهد مرتبط با ترامپ است.»

او تاکید کرد: «هرچه ترامپ بیشتر برای پنهان‌کردن پرونده اپستین تلاش می‌کند، ما موارد بیشتری را آشکار می‌کنیم.»

در میان اسناد جمهوری‌خواهان، مکاتبه‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد اپستین در سال ۲۰۱۸ به لارنس سامرز، وزیر پیشین خزانه‌داری آمریکا، نوشته بود: «ترامپ تقریبا دیوانه است» و در ایمیلی دیگر یکی از همکارانش گزارش‌های مالی ترامپ را «۱۰۰ صفحه چرند» توصیف کرده است.

جمهوری‌خواهان می‌گویند انتشار کامل اسناد، پاسخی است به اتهامات دموکرات‌ها مبنی بر اینکه دولت ترامپ بخشی از اطلاعات مربوط به پرونده اپستین و گیلین مکسول، را پنهان کرده است.

آنها همچنین وزیر دادگستری را برای ارائه اسناد مرتبط با تحقیقات علیه اپستین احضار کرده و با مقام‌هایی از جمله الکساندر آکوستا، وزیر پیشین کار، و ویلیام بار، دادستان کل سابق، مصاحبه انجام داده‌اند.

در همین حال، دو نماینده دموکرات و جمهوری‌خواه کنگره در حال جمع‌آوری امضا برای رای‌گیری درباره الزام وزارت دادگستری به انتشار کامل پرونده اپستین هستند.

انتشار ناگهانی اسناد از سوی جمهوری‌خواهان، آن هم در روزی که مجلس نمایندگان برای پایان تعطیلی دولت فدرال تشکیل جلسه داده بود، نشان از آن دارد که این حزب می‌کوشد ابتکار عمل سیاسی را از دموکرات‌ها بازپس گیرد.

جفری اپستین سال ۲۰۱۹ در حالی که منتظر برگزاری دادگاهش بود، در زندان نیویورک خودکشی کرد.

به گزارش سی‌ان‌ان، ژی‌مین چیان، ۴۷ ساله، بیش از ۱۲۸ هزار نفر را در چین فریب داده و حدود پنج میلیارد پوند (۶.۶ میلیارد دلار) بیت‌کوین از آنها به‌دست آورده بود.

او پس از فرار از چین با هویت جعلی، سال‌ها در اروپا زندگی مجللی داشت اما سرانجام بهار ۲۰۲۴ در بریتانیا بازداشت شد. اجاره ماهانه خانه‌‌اش در لندن بیش از ۱۷ هزار پوند اعلام شده است.

پلیس لندن اعلام کرد در بازرسی خانه‌ای در شمال لندن، ۶۱ هزار بیت‌کوین در اختیار چیان کشف شد که بزرگ‌ترین توقیف رمزارز در تاریخ بریتانیا به شمار می‌آید.

دادستان‌ها گفتند چیان از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ طرحی هرمی به‌نام «لانتیان گروی» راه‌اندازی کرده بود که به‌ظاهر در زمینه فناوری سلامت و استخراج رمزارز فعالیت می‌کرد، اما در واقع با پول سرمایه‌گذاران جدید، سود سرمایه‌گذاران قبلی پرداخت می‌شد.

بسیاری از قربانیان، بازنشستگان و افراد میانسال بودند که با عضویت در این شبکه هرمی پس‌انداز زندگی‌شان را از دست دادند.

به گفته قاضی سالی‌ان هیلز، چیان «از آغاز تا پایان معمار این کلاهبرداری» بوده و انگیزه‌اش «صرفا طمع» بوده است.

• 

  بزرگ‌ترین سرقت تاریخ ارزهای دیجیتال: یک و نیم میلیارد دلار دزدیده شد

در یادداشت‌های شخصی چیان، طرح‌هایی غیرواقعی از جمله تاسیس یک بانک بین‌المللی، خرید قلعه‌ای در سوئد و حتی سلطنت بر منطقه‌ای کوچک میان کرواسی و صربستان به نام «لیبرلند» پیدا شده است.

او به جرم پول‌شویی و نگهداری اموال مجرمانه اعتراف کرد. هم‌زمان، شریکش سنگ هوک لین، تبعه مالزی، نیز به چهار سال و ۱۱ ماه زندان محکوم شد.

سرمایه‌گذاران چینی گفته‌اند امیدوارند دولت بریتانیا بخشی از دارایی‌های توقیف‌شده را به آنان بازگرداند. با این حال، کارشناسان می‌گویند اثبات مالکیت برای بسیاری از قربانیان دشوار است زیرا پرداخت‌ها از طریق واسطه‌ها انجام می‌شد.

وکیل چیان در بیانیه‌ای او را «پیشگام بیت‌کوین» خواند و گفت موکلش می‌پذیرد که طرح‌هایش فریبکارانه بوده، اما قصد ارتکاب جرم نداشته است.

ارزش بیت‌کوین‌هایی که چیان به بریتانیا آورده، اکنون بیش از بیست برابر افزایش یافته است. سرنوشت آنها قرار است سال آینده در دادگاه مدنی «درآمد حاصل از جرم» مشخص شود.

برخی قربانیان گفته‌اند علاوه بر خسارت مالی، زندگی خانوادگی‌شان نیز از هم پاشیده است. یکی از آنان، مردی به نام یو، گفت همسرش او را ترک کرده و بسیاری از سرمایه‌گذاران حتی پول خرید دارو نداشتند.