مطالب بیشتر
مرتس یکشنبه ۱۳ مهر گفت ورود پیاپی پهپادها به حریم هوایی اروپا حتی در مقایسه با دوران جنگ سرد بیسابقه است.
او افزود: «فرض ما این است که روسیه پشت بیشتر این پروازهای پهپادی قرار دارد.»
صدراعظم آلمان در عین حال تاکید کرد تاکنون هیچ یک از پهپادهای مشاهدهشده مسلح نبودهاند و همه آنها صرفا ماموریتهای شناسایی داشتهاند.
در روزهای اخیر، پرواز پهپادهای ناشناس در آسمان برخی کشورهای اروپایی، از جمله آلمان و دانمارک، به نگرانیهای امنیتی در خصوص آسیبپذیری زیرساختهای حیاتی در اروپا دامن زده است.
هشدار وزیر دفاع آلمان: نباید در دام پوتین افتاد
بوریس پیستوريوس، وزیر دفاع آلمان، ۱۳ مهر در مصاحبه با روزنامه هاندلسبلات تاکید کرد کشورش باید دفاع ضد پهپادی خود را بهبود بخشد.
او در عین حال هشدار داد پاسخ شتابزده به ورود پهپادهای روسیه به حریم هوایی آلمان، میتواند این کشور را به «دام» ولادیمیر پوتین، رییسجمهوری روسیه، برای «تشدید تنشها» بیندازد.
وزیر دفاع آلمان گفت: «اگر ما یک هواپیما را هدف قرار میدادیم، او ادعا میکرد که نقض حریم هوایی تنها خطای خلبان بوده و ما یک جوان بیگناه را سرنگون کردهایم.»
پیستوريوس با اشاره به سوابق اطلاعاتی رییسجمهوری روسیه افزود: «پوتین آلمان را بسیار بسیار خوب میشناسد.»
پوتین در دهه ۱۹۸۰ بهعنوان مامور سازمان کگب، دستگاه اطلاعاتی و امنیتی اتحاد جماهیر شوروی، در آلمان شرقی فعالیت میکرد.
هنوز گروه یا کشوری مسئولیت پرواز پهپادهای ناشناس در اروپا را بهطور رسمی برعهده نگرفته است، اما مقامات آلمانی روسیه را مسئول این رویدادها دانستهاند.
۹ مهر اورسولا فون در لاین، رییس کمیسیون اروپا، گفت: «روسیه در پی آزمودن ماست و میخواهد با ایجاد تفرقه و نگرانی، جوامع اروپایی را دچار تنش کند.»
لزوم نقشآفرینی دولت در شرکتهای دفاعی
وزیر دفاع آلمان در ادامه سخنانش تاکید کرد این کشور باید تمامی تهدیدهای احتمالی، و نه صرفا فعالیتهای پهپادی، را مورد بررسی قرار دهد تا بتواند ارتباط میان رویدادهایی را که در نگاه نخست بیارتباط به نظر میرسند، شناسایی کند.
پیستوريوس گفت: «فرض کنید بهطور همزمان چند آتشسوزی جنگلی یا قطع برق در مناطق مختلف رخ دهد. تمام دادههای مرتبط برای ارزیابی وضعیت امنیتی آلمان باید در یک نقطه متمرکز شوند. آلمان باید مانند فرانسه، نقش فعالتری برای دولت در مدیریت شرکتهای دفاعی کلیدی در نظر بگیرد.»
وزیر دفاع آلمان ادامه داد: «شرکتهایی که فناوریهای راهبردی در اختیار دارند، باید حفظ شوند. ما به سهام دولتی نیاز داریم، و من به این باور دارم؛ همچنین برای آنکه اطمینان یابیم دانش فنی و فرصتهای شغلی در آلمان باقی بمانند.»
پایگاه خبری تایمز اسرائیل یکشنبه ۱۳ مهر گزارش داد این پناهگاهها در فضاهای باز از جمله سواحل، زمینهای ورزشی و پارکها قرار گرفتهاند تا در صورت وقوع حملات پهپادی یا موشکی، شهروندان بتوانند در کوتاهترین زمان به نقاط امن منتقل شوند.
بر اساس این گزارش، تصمیم به استقرار این پناهگاهها در ایلات پس از حمله پهپادی دوم مهر حوثیهای یمن اتخاذ شد.
در این حمله، پهپاد حوثیها به هتلی اصابت کرد و ۲۰ زخمی بر جای گذاشت.
بندر ایلات جنوبیترین شهر اسرائیل به شمار میرود.
مدت کوتاهی پس از آغاز مناقشه حماس و اسرائیل، حوثیها حملات خود را به کشتیهای بینالمللی در دریای سرخ، تنگه بابالمندب و خلیج عدن آغاز کردند و امنیت دریانوردی را در منطقه در ماههای گذشته به خطر انداختهاند.
این گروه همچنین بارها کوشیده است خاک اسرائیل را هدف قرار دهد.
اسرائیل نیز در واکنش به این حملات، بارها مواضع حوثیها در یمن را هدف قرار داده است.
پیشتر در حمله ششم شهریور اسرائیل به ساختمانی در صنعا، احمد غالب الرهوی، نخستوزیر، و چند وزیر حوثیها کشته شدند.
ادامه حملات حوثیها به ایلات
تایمز اسرائیل در ادامه گزارش خود نوشت حمله پهپادی جدید حوثیها به ایلات عصر ۱۳ مهر با واکنش سامانه دفاعی اسرائیل ناکام ماند.
بر اساس این گزارش، سامانه پدافندی اسرائیل پهپاد حوثیها را در آسمان ایلات رهگیری و سرنگون کرد.
با این حال، آژیر خطر در شهر بهدلیل خطرات احتمالی حمله و نگرانی از سقوط تکههای پهپاد پس از رهگیری به صدا درآمد.
تصاویر منتشرشده نشان میدهد دستکم دو موشک رهگیر برای سرنگونی پهپاد شلیک شد.
صبح ۱۳ مهر نیز حوثیها یک موشک به سوی اسرائیل شلیک کردند که آن نیز رهگیری شد.
این حملات تلفات جانی یا خسارت مالی در پی نداشت.
حوثیها یکی از گروههای نیابتی جمهوری اسلامی در منطقه به شمار میروند.
پایگاه خبری واینت چهارم مهر گزارش داد حوثیها با حمایت تهران همچنان به تولید تسلیحات و آموزش نیروهای نیابتی ادامه میدهند.
۱۵ شهریور نیز معمر الاریانی، وزیر اطلاعرسانی دولت قانونی یمن، اعلام کرد حوثیها در مناطق تحت کنترل خود با همکاری جمهوری اسلامی اقدام به راهاندازی کارخانهای برای تولید سلاحهای شیمیایی کردهاند.
پس از آنکه بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، در جریان سفر اخیرش به واشینگتن از موافقت خود با طرح ترامپ خبر داد، اسرائیل اعلام کرد در زمینه «اجرای فوری» مرحله نخست آن خواهد کوشید.
با این حال، همچنان موانع بالقوهای بر سر راه وجود دارد: جدول زمانی دقیقی برای اجرای طرح ترامپ مشخص نشده، برخی از جنبههای لجستیکی ممکن است بهدلیل ویرانیهای غزه مشکلساز باشند، و مسائلی مانند خلع سلاح حماس و عقبنشینی اسرائیل به نظر میرسد هنوز حلنشده باقی ماندهاند.
این در حالی است که آتشبسهای پیشین در جنگ غزه با از سرگیری حملات اسرائیل و ادامه درگیریها راه به جایی نبردند.
آیا آتش اسلحهها در حال خاموش شدن است؟
هنوز نه. رویترز نوشت با وجود درخواست ترامپ برای توقف بمباران غزه در ۱۲ مهر، یک روز پس از آنکه حماس به طرح ترامپ پاسخ داد، نشانه چندانی از کاهش پایدار در حملات هوایی و گلولهبارانها مشاهده نشده است.
همچنین شمار قربانیان در غزه همچنان در حال افزایش است و دهها نفر از ۱۱ مهر تاکنون، پس از بیانیه حماس، کشته شدهاند.
مذاکرهکنندگان احتمالا ۱۴ مهر در مصر گرد هم آیند تا گفتوگوها برای پیشبرد روند صلح را آغاز کنند.
آیا این توافق به معنای پایان واقعی جنگ است؟
بهصورت بالقوه، بله. ترامپ گفته که مصمم است با این طرح ۲۰ مادهای به درگیری پایان دهد.
او ۱۱ مهر در پیامی در شبکههای اجتماعی اعلام کرد: «این تنها درباره غزه نیست، این درباره صلحی است که مدتها در خاورمیانه مورد انتظار بوده است.»
این توافق در ادامه تلاشهای پیشین برای برقراری آتشبس حاصل شده است. اولین آتشبس اندکی پس از آغاز جنگ در سال ۲۰۲۳ و دیگری اوایل سال جاری میلادی برقرار شدند، اما هر دو تنها چند هفته دوام آوردند و جنگ دوباره شعلهور شد.
این بار نیز موانع فراوانی وجود دارد و پاسخ حماس چندین مسئله کلیدی را بیپاسخ گذاشته است.
برای مثال، این گروه مسلح فلسطینی که حملهاش به اسرائیل در هفتم اکتبر ۲۰۲۳ موجب آغاز عملیات اسرائیل شد، موضع خود را درباره خلع سلاح که یکی از خواستههای اصلی طرح ترامپ و یکی از اهداف اعلامشده اسرائیل در جنگ به شمار میرود، مشخص نکرده است.
در همین حال، نتانیاهو طرحی را تایید کرده که مسیر احتمالی، ولی بهشدت مشروط، بهسوی تشکیل کشور فلسطین را ارائه میدهد؛ موضوعی که پیشتر نخستوزیر اسرائیل صراحتا گفته بود هرگز اجازه تحقق آن را نخواهد داد.
سایر محورهای احتمالی اختلاف بر سر طرح صلح ترامپ شامل زمانبندی و مرزهای عقبنشینی اسرائیل، و همچنین نحوه اداره آینده نوار غزه است.
اورن ستر، پژوهشگر ارشد مرکز بلفر هاروارد و رییس پیشین بخش برنامهریزی راهبردی نیروهای دفاعی اسرائیل، به رویترز گفت: «اینکه ترامپ توانسته همه طرفها را به درگیر شدن با این طرح وادارد، دستاوردی چشمگیر است، اما این آغاز فرآیند است، نه پایان آن.»
گام بعدی چیست و چه زمانی برداشته میشود؟
طرح ترامپ جدول زمانی روشنی ارائه نکرده و تنها در آن آمده که جنگ فورا پس از آنکه هر دو طرف با پیشنهاد موافقت کنند، پایان مییابد.
با این حال، پاسخ حماس همه ۲۰ بند را تایید نکرد. این گروه گفت «از طریق میانجیها، در مذاکرات برای بحث درباره جزئیات این فرآیند» مشارکت خواهد کرد.
طبق طرح ترامپ، همه گروگانها، زنده و کشتهشده، باید ظرف ۷۲ ساعت پس از پذیرش علنی توافق از سوی اسرائیل آزاد شوند، اما مشخص نیست که دقیقا چه زمانی شمارش معکوس این مهلت ۷۲ ساعته آغاز میشود، زیرا نتانیاهو چند روز پیش از پاسخ حماس با جدول زمانی موافقت کرده بود.
ممکن است چالشهای لجستیکی نیز در این میان تاثیرگذار باشد.
منابع نزدیک به حماس میگویند تحویل گروگانهای زنده ممکن است نسبتا ساده باشد، اما یافتن اجساد گروگانهای کشتهشده در میان ویرانههای غزه ممکن است بیش از چند روز به طول بینجامد.
اسرائیل میگوید از مجموع ۲۵۱ نفری که در حمله هفتم اکتبر حماس ربوده شدند، ۴۸ گروگان همچنان در غزه نگهداری میشوند. از این میان، تنها ۲۰ نفر در قید حیات هستند.
محاسبات سیاسی حماس و اسرائیل چیست؟
به نظر میرسد هر دو طرف، اسرائیل و حماس، در تلاشند تا واکنشی مثبت به طرح ترامپ نشان دهند، اما هر کدام محاسبات سیاسی خاص خود را دارند.
برای نتانیاهو، پذیرش این طرح میتواند تلاشی باشد برای حفظ روابط نزدیک با ترامپ و ایالات متحده بهعنوان متحدی حیاتی برای اسرائیل.
در عین حال، او میکوشد با دادن کمترین امتیاز ممکن، حمایت شرکای مذهبی ـ ملیگرای ائتلاف خود را که مخالف هرگونه توافق با فلسطینیان هستند و از ادامه جنگ حمایت میکنند، از دست ندهد.
در سوی دیگر، پاسخ حماس که شامل موافقت با آزادی گروگانها است، چندین مسئله را حلنشده باقی میگذارد.
عمجد عراقی، تحلیلگر گروه بینالمللی بحران، گفت ممکن است حماس توجه خود را از اسرائیل به سایر بازیگران منطقهای معطوف کرده باشد؛ از جمله میانجیهای مذاکرات، مانند قطر و مصر، یا کشورهای عربی و اسلامی دیگری که ترامپ را برای پایان دادن به درگیری تحت فشار قرار دادهاند.
او افزود: «در واقع حماس حرکت هوشمندانهای انجام داده است: با گفتن "بله و..." یا "بله اما...". در چنین رویکردی، آنها عملا توپ را دوباره به زمین نتانیاهو و همچنین کشورهای عربی انداختند.»
پاسخ حماس با طرح ترامپ مطابقت دارد؟
این گروه در چند مورد از پذیرش نکات اصلی طفره رفته یا آنها را دور زده است.
اولین مورد، آزادی گروگانهاست. حماس اعلام کرد گروگانهای اسرائیلی در غزه، چه زنده و چه کشتهشده، طبق فرمول تبادل مندرج در طرح آزاد خواهند شد.
حماس در عین حال به «شرایط میدانی لازم برای اجرای تبادل» گروگانها اشاره کرد، بدون آنکه مشخص کند این شرایط دقیقا چه هستند.
دومین موضوع، عقبنشینی اسرائیل از غزه است. حماس گفت چارچوب پایان جنگ را میپذیرد و همزمان به «عقبنشینی کامل اسرائیل» از نوار اشاره کرد.
این در حالی است که در طرح ترامپ آمده «نیروهای اسرائیلی برای آمادهسازی فرآیند آزادی گروگانها به خط توافقشده عقبنشینی خواهند کرد». این طرح همچنین «عقبنشینی مرحلهای» ارتش اسرائیل را مطرح کرده است.
سومین موضوع، اداره آینده نوار غزه است. حماس که از سال ۲۰۰۷ بر غزه حکومت میکند، گفت اداره غزه را به یک نهاد تکنوکرات فلسطینی با «حمایت فلسطینی، عربی و اسلامی» واگذار خواهد کرد.
در حالی که طرح ترامپ تصریح کرده یک دولت تکنوکرات فلسطینی تحت نظارت یک نهاد انتقالی بینالمللی به ریاست ترامپ و با مشارکت افرادی مانند تونی بلر، نخستوزیر پیشین بریتانیا، اداره غزه را بر عهده خواهد گرفت.
چهارمین موضوع، آینده حماس است. حماس گفته خود را بخشی از «چارچوب ملی جامع فلسطین» میبیند.
این گروه درباره خلع سلاح خود اظهارنظر نکرده است. حماس چنین اقدامی را پیشتر رد کرده بود.
طرح ترامپ تاکید کرده حماس هیچ نقشی در اداره غزه نخواهد داشت و خلع سلاح نوار غزه را ضروری دانسته است.
ایرانیان، همراه با شهروندان کشورهایی چون برزیل و کره جنوبی، مدتهاست که اقبال زیادی به جراحیهای زیبایی، بهویژه عمل بینی، نشان میدهند، اما اکنون تقاضا برای عملهایی چون لیپوساکشن (حذف چربیهای زیرپوستی)، تامیتاک (جمعکردن شکم) و بزرگکردن سینه و باسن نیز گسترش یافته است.
بر اساس آمارها، زنان تقریبا ۸۰ درصد متقاضیان جراحیهای زیبایی در ایران را تشکیل میدهند و تخمین زده میشود که تعداد این عملها سالانه به چند صدهزار مورد برسد.
یکی از این متقاضیان به نام ندا، ۲۹ ساله از تهران، به ایراناینترنشنال گفت تحت تاثیر شریک زندگیاش بهدنبال تغییر شکل بدن خود است.
او افزود: «دوستپسرم مدام پستهای بلاگرهایی با باسن و سینههای بزرگ را لایک میکند و من میخواهم چیزی باشم که او دوست دارد.»
او ادامه داد: «میترسم اگر تغییر نکنم، علاقهاش را به من از دست بدهد.»
سارا، ۳۱ ساله از تهران، در مصاحبه با ایراناینترنشنال از فشار مالی جراحی زیبایی سخن گفت: «دارم هزینه جراحی را قسطی پرداخت میکنم. تنها راه همین است. فقط میخواهم بدنم در لباس خوب به نظر برسد.»
از زمان استقرار جمهوری اسلامی در ۴۶ سال پیش تاکنون، حکومت حجاب و پوشش اجباری را بر زنان تحمیل کرده است.
با این حال، از بیم موج جدید اعتراضات، قانون سختگیرانه جدید موسوم به «حجاب و عفاف» در سال جاری اجرا نشد و به حالت تعلیق درآمد.
«برای دیده شدن»
لادن، ۲۷ ساله، درباره تاثیر عملهای زیبایی بر زندگی اجتماعیاش گفت: «با یک باسن برزیلی و سینههای بزرگ، همه نگاهها در مهمانیهای آخر هفته به من است. حتی مردان متاهل هم نمیتوانند نگاهشان را برگردانند.»
اظهارات او نشان میدهد جراحی زیبایی اغلب نه برای حریم خصوصی، بلکه برای دیده شدن در انظار عمومی انجام میشود.
بسیاری از زنان چنین انگیزهای را ناشی از فشارهای پنهان اما دائمی مردسالاری در ایران میدانند.
سمانه سوادی، فمینیست ایرانی مقیم بریتانیا، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «یه سوالی که اینجا میشنوم اینه که زنها از مردها میپرسن آیا پستان برات مهمتره یا باسن؟ هر بار متعجب میشم و از خودم میپرسم آیا این زنها دارن تو دلشون خدا خدا میکنن که جواب "هیچکدوم، شخصیت برام مهمتره" باشه یا نه.»
او با استناد به گفتههای نئومی ولف، نویسنده آمریکایی، افزود: «دغدغه جامعه برای زیبایی زنان، دغدغه زیبایی نیست! دغدغه اطاعت زنه، اطاعت از استانداردهای زیبایی مردسالاری.»
فشار شبکههای اجتماعی
اینستاگرام در ایجاد انگیزه برای جراحیهای زیبایی نقشی محوری ایفا میکند.
بلاگرها و اینفلوئنسرهای زیبایی که علاوه بر جراحی عکسهای خود را با فیلتر دستکاری میکنند، انتظارات تازهای را از ظاهر بدن به وجود آوردهاند.
سارا درباره تاثیرات چنین فضایی به ایراناینترنشنال گفت: «این فقط درباره زیبایی نیست، درباره دیده شدن و روابط اجتماعی است. وقتی آن عکسهای بینقص را میبینی، با خودت فکر میکنی اگر مثل آنها نباشی، آیا کسی اصلا به تو توجه خواهد کرد؟»
در چنین شرایطی، همه جراحیهای زیبایی با رضایت کامل متقاضی انجام نمیشود.
فرناز، ۳۶ ساله و مادر دو فرزند، گفت: «بعد از زایمان، سینههایم افتاد و شکمم شل شد. میترسیدم شوهرم علاقهاش را از دست بدهد. جواهراتم را فروختم تا هزینه پروتز سینه، لیپو و لیفت باسن را بدهم. حالا او راضی است، و برایم مهمتر بود که زندگی زناشوییام حفظ شود تا طلاهایم.»
چنین تجربههایی نشان میدهد که عملهای زیبایی نهتنها برای بهبود ظاهر بلکه بهعنوان راهی برای بقا در ازدواج، روابط یا جایگاه اجتماعی انجام میشوند.
موج متقاضیان مرد
در حالی که زنان همچنان بیشترین متقاضیان جراحیهای زیبایی در ایران را تشکیل میدهند، موجی از مراجعهکنندگان مرد نیز در حال شکلگیری است. آنان در پی انجام عملهایی هستند که زمانی تابو محسوب میشدند.
عملهای محبوب میان مردان شامل کاشت مو، لیپوساکشن، عمل تغییر فک و حتی فرمدهی عضلات سینه و شکم است.
کلینیکها این خدمات را در کنار عملهایی مانند لیفت سینه (رفع افتادگی سینه) و جراحی بینی تبلیغ میکنند؛ امری که نشان میدهد جراحیهای زیبایی بیش از گذشته برای مردان نیز ترویج و تبلیغ میشود.
قیمتهای نسبتا ارزان
هزینه جراحیهای زیبایی از دلایل افزایش تقاضا برای چنین جراحیهایی است.
برای نمونه، بزرگ کردن سینه بین ۸۵۰ تا ۱۷۰۰ دلار، لیپوساکشن برای یک ناحیه ۳۰۰ تا ۶۰۰ دلار و «لیفت باسن برزیلی» بین ۵۰۰ تا ۱۵۰۰ دلار هزینه دارد و پکیج کامل بدن از ۱۸۰۰ دلار شروع میشود.
تفاوت قیمت جراحیهای زیبایی در ایران با نرخ جهانی چشمگیر است. در ایالات متحده یا بریتانیا چنین عملهایی اغلب بیش از ۱۰ هزار دلار هزینه دارند.
نرخهای ارزان در ایران، مشتریان خارجی را جذب میکند و مردم ایران را نیز به راههایی چون گرفتن وام و پرداخت قسطی سوق میدهد.
در چنین شرایطی، کلینیکها بازپرداخت هزینهها به صورت قسطی را تبلیغ میکنند.
هشدار کارشناسان
اما پشت این تبلیغات پر زرق و برق، خطراتی پنهان شده است.
جراحان متخصص هشدار میدهند کلینیکهای غیرمجاز که در شبکههای اجتماعی بازارشان داغ است، تصاویر دستکاریشدهای از «قبل و بعد عمل» منتشر میکنند و نتایج غیرممکنی از جراحیهای زیبایی را وعده میدهند.
در نبود یک سامانه ثبت مرکزی، عوارض چنین عملهایی پنهان میمانند و بیماران اغلب تنها به توصیههای شفاهی اعتماد میکنند.
یک جراح ساکن تهران که نخواست نامش فاش شود، به ایراناینترنشنال گفت: «مردم باور دارند جراحی جادو است. اما بدنها با هم فرق دارند و محدودیتهایی وجود دارد. بعضی بیماران نمیخواهند این بخش را بشنوند.»
رونق جراحیهای زیبایی در ایران بیش از آنکه ریشه در نیازهای جسمی داشته باشد، بازتابی از فشارهای روانی و اجتماعی است که افراد، بهویژه زنان، با آن روبهرو هستند.
در عین حال، در شرایط بحرانی اقتصاد ایران، بسیاری از متقاضیان برای تامین هزینه این جراحیها ناچار به دریافت وام یا ایجاد بدهی میشوند؛ وضعیتی که بار مالی و روانی آنان را همزمان افزایش میدهد.
