افزایش قیمت نان به خوزستان هم رسید
در ادامه افزایش استان به استان قیمت نان در ایران، بهای نان در استان خوزستان گرانتر شد. همزمان رییس اتاق اصناف تهران خبر داد که تاکنون نرخ رسمی جدیدی برای فروش نان در این استان اعلام نشده است.
در ادامه افزایش استان به استان قیمت نان در ایران، بهای نان در استان خوزستان گرانتر شد. همزمان رییس اتاق اصناف تهران خبر داد که تاکنون نرخ رسمی جدیدی برای فروش نان در این استان اعلام نشده است.
حمیدرضا رستگار، رییس اتاق اصناف تهران، دوشنبه ۲۳ تیر به خبرگزاری ایسنا گفت: «در حال حاضر هیچ نرخ رسمی جدیدی برای نان اعلام نشده و همان نرخهایی که قبلا اعلام شده بودند، همچنان معتبرند.»
او افزود: «اگر قرار باشد تغییری در نرخ نان ایجاد شود، نرخ نهایی پس از تایید دستگاههای مسئول و نظارتی بهصورت عمومی و رسمی اطلاعرسانی خواهد شد.»
همزمان با این اظهارات، خبرهایی از فروش نان به بهایی چند برابر نرخ رسمی منتشر شد.
تهدید نانوایان به «برخورد قانونی»
رییس اتاق اصناف تهران درباره وضعیت نظارت بر نانواییها در ایام جنگ اخیر که نانواییها بهصورت سهشیفته فعالیت داشتند نیز گفت: «بازرسیهایی توسط اتحادیه، اتاق اصناف و دستگاههای نظارتی حکومتی انجام شد و گزارشاتی نیز تهیه شده است.»
او تهدید کرد: «اگر تخلفی صورت گرفته باشد، قطعا با آن برخورد قانونی خواهد شد. البته این گزارشها در حال بررسی هستند و پس از نهایی شدن، در صورت اثبات تخلف، اعمال قانون انجام خواهد شد.»
این اظهارات در شرایطی است که شماری از نانوایان تهرانی یکشنبه ۲۲ تیر در اعتراض به قطع سهمیه آرد، مقابل ساختمان وزارت کشور دست به تجمع زدند.
بر اساس گزارشها، نانوایان در ایران بهویژه به کاهش شدید درآمدها اعتراض دارند.
نان در خوزستان گرانتر شد
مهرداد موسوی، مدیرکل هماهنگی امور اقتصادی استان خوزستان، از افزایش نرخ نان در این استان خبر داد.
او گفت: «افزایش نرخ نان برای مرکز استان ۵۲ درصد و برای شهرستانها ۴۲ درصد بوده و این یک رویه کلی در سراسر کشور است.»
بر اساس گزارش ایسنا، قیمت نان لواش و تافتون در اهواز، ۱۳۰۰ و در شهرستانهای خوزستان ۱۲۰۰، نان تنوری دولتی در اهواز ۱۳۵۰ و در شهرستانها ۱۲۵۰، سنگک در اهواز ۴۹۵۰ و در شهرستانها ۴۶۰۰، بربری در اهواز ۳۲۵۰ و در شهرستانها ۳۰۰۰ تومان اعلام شد.
پیشتر قیمت نان در برخی دیگر از استانهای ایران نظیر خراسان رضوی، قم، همدان و یزد، افزایش یافته است.
افزایش قیمتها پس از جنگ اخیر
قیمت مواد غذایی پس از جنگ اخیر میان جمهوری اسلامی و اسرائیل افزایش یافته است.
غلامرضا نوری قزلجه، وزیر جهاد کشاورزی دولت مسعود پزشکیان، درباره قیمت بالای گوشت قرمز گفت: «باید پذیرفت که گوشت قرمز هیچگاه به قیمت گوشت مرغ نخواهد رسید. گوشت قرمز، گوشت قرمز است و طبیعتا قیمت بالاتری نسبت به سایر منابع پروتئینی دارد.»
او افزود: «در شرایط کشور ما که هزینههای تولید بالاتر است، مسیرهایی برای کاهش این هزینهها از طریق افزایش بهرهوری و بهبود کیفیت دام و روشهای تغذیه در پیش گرفتهایم.»
این مقام دولت چهاردهم اضافه کرد: «به هر حال در کشور ما قیمت تمامشده گوشت عدد مشخصی دارد. وقتی میخواهیم این گوشت را مصرف کنیم و در داخل نیز تولید کنیم، طبیعتا قیمت تمامشده بر قیمت نهایی تأثیرگذار خواهد بود. نمیشود از تولیدکننده انتظار داشت از جیب خود یارانه بدهد.»
مکانیسم ماشه (Snapback Mechanism) سازوکاری است که در متن قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل گنجانده شد تا امکان بازگشت خودکار تحریمهای این سازمان علیه ایران را در صورت «عدم پایبندی اساسی» این کشور به تعهدات برجامی فراهم کند.
این مکانیسم که در سالهای اولیه پس از برجام صرفا بهعنوان تهدیدی نمادین باقی مانده بود، اکنون با افزایش تنشهای هستهای و منطقهای ایران، بار دیگر در سطح بینالمللی موضوعیت یافته است.
قطعنامه ۲۲۳۱ که در سال ۲۰۱۵ بر اساس توافق برجام تصویب شد، به مشارکتکنندگان توافق این اختیار را میدهد که در صورت بروز نقض جدی، تحریمهای قبلی سازمان ملل را احیا کنند. بهویژه، بند ۱۱ از ضمیمه ب (B) این قطعنامه تصریح میکند که پس از دریافت اطلاعیه رسمی مبنی بر «عدم پایبندی اساسی»، تحریمها در پایان یک دوره ۳۰ روزه بازخواهند گشت؛ مگر این که شورای امنیت با رایگیری قطعنامهای تازه برای ادامه تعلیق تحریمها تصویب کند که این روند در عمل با وتوی یک عضو دائم، غیرممکن خواهد بود.
طبق مفاد قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت، هر یک از مشارکتکنندگان برجام میتوانند در صورت تشخیص «عدم پایبندی اساسی» ایران، روند فعالسازی مکانیسم ماشه را آغاز کنند.
این روند با اعلام رسمی نگرانی به کمیسیون مشترک برجام آغاز میشود.
کمیسیون ۱۵ روز فرصت دارد تا اختلاف را حل کند. اگر اختلاف حل نشود، طرف معترض میتواند موضوع را بهدرخواست خود به سطح وزیران خارجه ارجاع دهد که این مرحله نیز تا ۱۵ روز زمان دارد. همزمان، طرف معترض میتواند موضوع را به شورای امنیت سازمان ملل ارجاع دهد. از لحظه دریافت اطلاعیه رسمی از سوی یکی از مشارکتکنندگان مبنی بر «عدم پایبندی اساسی»، شورای امنیت ۳۰ روز فرصت دارد تا با یک قطعنامه جدید، «تعلیق تحریمها» را تمدید کند؛ در غیر این صورت، تحریمهای پیشین بهطور خودکار بازمیگردند.
نکته مهم این است که این قطعنامه جدید نباید وتو شود.
از آنجا که بر اساس جدول زمانی مندرج در ضمائم برجام، مهلت قانونی استفاده از مکانیسم ماشه تنها تا پیش از «روز پایان» توافق، یعنی ۱۸ اکتبر ۲۰۲۵ است، طرفهای باقیمانده در برجام باید فرایند رسمی را حداکثر تا اواسط ژوئیه ۲۰۲۵ آغاز کنند تا تمام مراحل قانونی (۱۵ + ۱۵ + ۳۰ روزه) تا پیش از این تاریخ تکمیل شود.
در غیر این صورت، این ابزار حقوقی برای همیشه از دسترس خارج خواهد شد.
۲۰۲۰–۲۰۲۱: شکست تلاش دولت ترامپ
در اوت ۲۰۲۰، دولت دونالد ترامپ با وجود خروج رسمی از برجام، مکانیسم ماشه را فعال کرد اما اکثریت قاطع شورای امنیت، از جمله متحدان سنتی آمریکا مانند بریتانیا و فرانسه، مخالفت کردند و گفتند آمریکا بهدلیل خروج رسمی از برجام، دیگر مشارکتکننده محسوب نمیشود.
این اقدام آمریکا عملا خنثی شد زیرا دبیرخانه سازمان ملل نیز تحریمها را بازنگرداند.
۲۰۲۱–۲۰۲۳: احیای برجام در اغما
در دوره جو بایدن، تلاشهایی برای احیای برجام صورت گرفت اما با افزایش سطح غنیسازی در ایران، توسعه سانتریفیوژهای پیشرفته، کاهش نظارتهای آژانس و گسترش همکاری نظامی تهران با مسکو (بهویژه در زمینه پهپادها در جنگ اوکراین)، توافق احیا نشد.
اوایل سال ۲۰۲۴، حکومت ایران رسما اعلام کرد سطح غنیسازی خود را به بیش از ۸۴ درصد رسانده - رقمی نزدیک به سطح تسلیحاتی - و آژانس هشدار داد زمان گریز هستهای ایران به «کمتر از یک هفته» کاهش یافته است.
۲۰۲۴–۲۰۲۵: مکانیسم ماشه دوباره روی میز اروپاییها
در پی تشدید برنامه هستهای در ایران، ادامه همکاری نظامی جمهوری اسلامی و کره شمالی، و بهویژه اتهام رسمی از سوی فرانسه مبنی بر ارسال فناوری موشکی به گروههای نیابتی در سوریه و لبنان، سه کشور اروپایی آلمان، بریتانیا و فرانسه - تروئیکای اروپایی (E3) در نوامبر ۲۰۲۴ بیانیهای مشترک صادر کردند.
برلین، پاریس و لندن در این بیانیه اعلام کردند اگر ایران تا پایان ماه مارس ۲۰۲۵ (اواسط فروردین امسال) به تعهدات اساسی خود بازنگردد، گزینه بازگرداندن تحریمهای سازمان ملل «روی میز باقی خواهد ماند».
بنا بر گزارش آژانس بینالمللی انرژی اتمی در ۲۷ اردیبهشت (۱۷ می ۲۰۲۵)، ایران در مجموع حدود ۹ هزار و ۲۴۸ کیلوگرم اورانیوم غنیشده در اختیار دارد که بیش از ۴۰۰ کیلوگرم آن با غنای ۶۰ درصد است؛ سطحی که بهمراتب بالاتر از نیازهای غیرنظامی تلقی میشود.
رافائل گروسی، مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی، در گزارش ۳۰ خرداد (۲۰ ژوئن) خود تایید کرد هنوز بیش از ۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم غنیشده تا ۶۰ درصد تحت نظارت آژانس باقی است؛ اما با توجه به وقایع این میان یعنی حملات هوایی اسرائیل و آمریکا به تاسیسات هستهای در ایران، مشخص نیست چه مقدار از آن موجود است.
هنوز تایید نهایی در مورد آسیب یا انتقال این مواد در پی حملات اسرائیل و آمریکا به ایران، صورت نگرفته است.
آژانس خواستار دسترسی فوری برای تایید موقعیت آنها شده است.
مدیرکل آژانس اعلام کرده میزان موجود اورانیوم ۶۰ درصد هنوز به بیش از ۴۰۰ کیلوگرم میرسد و تاکید کرده برای جلوگیری از انحراف، ادامه نظارت ضروری است.
ارزیابیهای سازمانهای اطلاعاتی غربی نشان میدهند حتی پس از حملات، حکومت ایران توانایی ساخت سلاح یا بازسازی سریع این سطح غنیسازی را طی «چند هفته تا سه ماه» دارد.
به گفته فایننشنال تایمز و گاردین، اصولا آسیب قابل توجهی به ذخایر اورانیوم در ایران وارد نشده و آژانس نیز هنوز موفق به تعیین محل دقیق آنها نشده است.
بنابراین، خلاف برداشت قبلی مبنی بر ذخیره «بیش از ۱۲۰ کیلوگرم»، اکنون روشن شده است ذخایر بیشترِ اورانیوم غنیشده ایران تا اواسط ژوئن ۲۰۲۵ (اواخر خرداد) حدود ۴۰۰ کیلوگرم با غنای نزدیک به تسلیحاتی یا بالای آن بوده است.
بعد از حملات اخیر، میزانی از این ذخایر ممکن است منتقل یا مخفی شده باشد اما آژانس هنوز نمیداند چه بخشهایی باقی ماندهاند.
فرانسه، بریتانیا و آلمان در حال بررسی رسمی فعالسازی مکانیسم ماشه هستند اما هنوز برنامهای برای اقدام رسمی به شورای امنیت ارائه نکردهاند.
منابع نزدیک به این کشورها گفتند: «ما برای بازگرداندن اعتبار قطعنامه ۲۲۳۱، در حال بررسی همه گزینهها هستیم؛ از جمله مکانیسم ماشه.»
روسیه و چین بهطور سنتی مخالف مکانیسم ماشه بودهاند.
چین در سال ۲۰۲۵ نیز تاکید کرد «استفاده از سازوکار تنبیهی در شرایط فعلی به دیپلماسی آسیب میزند» و روسیه هشدار داد که «هرگونه بازگرداندن تحریمها به منزله پایان کامل همکاری با ایران خواهد بود».
با این حال، آنچه اهمیت دارد این است که مسکو و پکن نمیتوانند مکانیسم ماشه را وتو کنند، چرا که فرآیند آن اصلا نیازی به رایگیری ندارد.
به همین دلیل، حتی مخالفت آنان نیز مانع احیای تحریمها نخواهد شد.
تهران بارها هشدار داده که استفاده از مکانیسم ماشه را «نقض فاحش تعهدات بینالمللی» تلقی خواهد کرد.
جمهوری اسلامی همچنین تهدید کرده در پاسخ ممکن است از پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای (انپیتی) خارج شود، همکاری با آژانس را قطع کند، سطح غنیسازی را رسما به ۹۰ درصد افزایش دهد و از طریق متحدان نیابتی خود در عراق و لبنان دست به اقدامات تلافیجویانه منطقهای بزند.
در صورت فعالسازی مکانیسم ماشه در سال ۲۰۲۵، موارد زیر باز خواهند گشت:
تحریمهای تسلیحاتی: صادرات و واردات سلاح به ایران، شامل سلاحهای سبک، سنگین، مهمات، سامانههای موشکی و حتی فناوریهای مرتبط، بهطور کامل ممنوع میشود.
ایران از خرید یا فروش هرگونه تجهیزات نظامی (چه از طریق رسمی و چه غیررسمی) منع خواهد شد.
تحریمهای موشکی: هر نوع فعالیت ایران در حوزه موشکهای بالستیک، اعم از آزمایش، تولید، تحقیق و توسعه، یا تامین قطعات و فناوری مربوط، تحت ممنوعیت کامل سازمان ملل قرار میگیرد.
همکاری با نهادهای خارجی در این زمینه نیز مجازاتپذیر خواهد شد.
تحریمهای مالی و بانکی: تمامی داراییهای نهادهای کلیدی جمهوری اسلامی (از جمله بانک مرکزی ایران، بانکهای دولتی، صندوق توسعه ملی و موارد دیگر) در خارج از کشور مسدود خواهد شد.
انتقال پول، افتتاح حساب، ارائه خدمات بانکی یا سرمایهگذاری خارجی در ایران بهشدت محدود یا ممنوع خواهد شد.
تحریمهای حوزه انرژی (نفت وگاز): صادرات نفت خام، گاز طبیعی، محصولات پتروشیمی و دیگر منابع انرژی ایران بار دیگر تحت تحریم قرار خواهد گرفت.
سرمایهگذاری خارجی در بخش انرژی ایران ممنوع میشود و شرکتهای بینالمللی از هر نوع مشارکت در پروژههای نفتی یا گازی ایران باز داشته میشوند.
بازگشت فهرستگذاری افراد و نهادها: دهها نهاد، سازمان و شخصیت حقیقی ایرانی که در گذشته تحت تحریم بودند و با برجام از فهرست خارج شدند، دوباره به لیست سیاه تحریمهای شورای امنیت بازمیگردند.
این شامل مقامات سپاه پاسداران، وزارت دفاع، سازمان انرژی اتمی، شرکتهای وابسته به بیت رهبری و دیگر نهادهای کلیدی میشود.
مکانیسم ماشه دیگر یک تهدید فرضی نیست.
با بالا رفتن سطح تنش هستهای و جنگ ۱۲ روزه جمهوری اسلامی و اسرائیل، شکست کامل مذاکرات و فشارهای داخلی بر دولتهای اروپایی برای دادن «پاسخ قاطع» به تهران، بازگرداندن تحریمهای سازمان ملل حالا یک گزینه محتمل و در حال بررسی رسمی است.
این مکانیسم بهگونهای طراحی شده که حتی در برابر مقاومت روسیه و چین نیز قابل اجرا باشد و همین نکته آن را به ابزاری استراتژیک برای غرب تبدیل کرده است.
در فضای پرتنش فعلی، فعال شدن مکانیسم ماشه میتواند نقطهای بیبازگشت در بحران هستهای ایران باشد؛ آغازی بر پایان هرگونه توافق دیپلماتیک و ورود به فاز جدیدی از تقابل بینالمللی.
احسان چیتساز، دوشنبه ۲۳ تیر در گفتوگو با روزنامه هممیهن، اختلالهای گسترده در سرویسهای موقعیتیاب را تایید کرد و گفت برخی اختلالهای ایجاد شده در جیپیاس، به دلایل «امنیتی» و «نظامی» و «از داخل کشور» اعمال شدهاند.
او تایید کرد: «برخی مواقع اختلالاتی از سوی سیستمهای داخلی روی این سیستم ایجاد میشود.»
این مقام وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات در عین حال گفت: «جیپیاس پیشرفته است اما یک حقیقت تلخ وجود دارد؛ کنترل کامل آن در دست وزارت دفاع آمریکا است. این یعنی هرگونه اختلال منطقهای، اختلال عمدی یا کاهش کیفیت خدمات میتواند کاملا تصمیمی سیاسی باشد.»
چیتساز بدون ارائه سندی خاص افزود پس از برقراری آتشبس میان جمهوری اسلامی و اسرائیل در چهارم تیر، احتمالا «اولویت ماهوارهها تغییر کرده» و به همین دلیل، «اختلالات موضعی» در جیپیاس رخ داده است.
فرزین ندیمی، پژوهشگر انستیتو واشینگتن، با بیمعنی دانستن گزاره تغییر اولویت ماهوارهها، به ایراناینترنشنال گفت که از سال ۲۰۰۰ میلادی و به دستور بیل کلینتون، رییسجمهوری وقت ایالات متحده، آمریکا حق دستکاری در سیگنال جیپیاس غیرنظامی را از خود سلب کرده است و ایالات متحده جز یک مورد استثنا و آن هم به طور بسیار محدود در جنگ افغانستان در سال ۲۰۰۱، هیچگاه در سیگنال جیپیاس غیرنظامی اختلال یا محدودیت ایجاد نکرده است.
ندیمی در ادامه با اشاره به نوع اختلال ایجاد شده در سیگنالهای جیپیاس در ایران گفت این اختلال به طور کامل داخلی است و نتیجه تصمیم مقامات جمهوری اسلامی.
در جریان جنگ ۱۲ روزه، ارتباطات مخابراتی و اینترنتی در ایران به شکلی گسترده قطع شد. اقدامی که از سوی مقامهای امنیتی جمهوری اسلامی و به بهانه «حفظ امنیت ملی» به اجرا درآمد.
روایت شهروندان از دستکاری جیپیاس
در روزهای گذشته شماری از مخاطبان ایراناینترنشنال با ارسال پیامها و ویدیوهایی، از ایجاد اختلال گسترده در سرویس مکانیابی در شهرهای ایران خبر دادند.
کاربران رسانههای اجتماعی نیز میگویند جیپیاس موقعیت آنها را در شهر و حتی کشوری دیگر نشان میدهد.
هممیهن در این زمینه نوشت: «با شروع جنگ، اپلیکیشنهای تاکسی اینترنتی از کار افتاد. راننده در شهرری بود و درخواست مسافری از ونک را قبول میکرد، در حالی که روی نقشه، موقعیت مکانی راننده در خیابان شیراز بود.»
بر اساس این گزارش، پشتیبانی اپلیکیشنهای تاکسی اینترنتی در پاسخ به مطالبات میگفتند: «دست ما نیست. بهدلیل مسائل امنیتی این اتفاق افتاده است.»
برنامهریزی جمهوری اسلامی برای استفاده از نمونه چینی
معاون وزیر ارتباطات در ادامه اظهارات خود، به زمان رفع اختلالهای جیپیاس اشارهای نکرد اما گفت جمهوری اسلامی قرار است برای راهحل به سمت «گزینههای جایگزین» مانند بِیدو (BeiDou) ساخت چین برود و این موضوع در جریان مذاکرات تهران و پکن بهعنوان «یکی از محورهای اصلی توافق مشترک» مطرح شده است.
به گفته چیتساز، این موقعیتیاب چینی از قابلیت پوشش دادن آسیا برخوردار است و برخلاف جیپیاس، امکان پیامرسانی ماهوارهای را نیز فراهم میکند.
ایجاد اختلال در سامانه موقعیتیابی جهانی در ایران موضوعی پیشینهدار است.
ارسال پارازیت روی این شبکه، طیف گستردهای از سیستمهای ناوبری مورد استفاده در هواپیماهای تجاری، شبکههای ارتباط موبایلی و نمونههای حیاتی دیگر را مختل میکند.
تیر ۱۳۹۸ اختلال گسترده در سیستم جیپیاس باعث شد دسترسی به اینترنت موبایل در بسیاری از مناطق ایران قطع شود.
آذر ۱۴۰۲ مجله وایس با انتشار گزارشی درباره افزایش اختلالات جیپیاس در خاورمیانه، جمهوری اسلامی را مسئول ارسال پارازیتهای مخرب روی این سامانه معرفی کرد.
گستره این اختلالات بینالمللی تا جایی پیش رفت که دستکم ۲۰ هواپیمای تجاری در آسمان مرزی ایران و عراق از مسیر خود منحرف شدند.
زیان ۱۰ میلیون کسبوکار اینترنتی
معاون وزیر ارتباطات در بخشی دیگر از مصاحبه خود با هممیهن تایید کرد فیلترینگ گسترده و اختلال ساختاری در اینترنت «نهتنها بخشی از کسبوکارها را نابود کرده، بلکه موجب ناامیدی و بیاعتمادی اجتماعی شده است».
او گفت وزارت ارتباطات «تصمیمگیر نهایی» درباره وضعیت اینترنت نیست و «دستگاههای دیگری» در این زمینه نقش دارند.
چیتساز همچنین از زیان ۱۰ میلیون کسبوکار اینترنتی در پی محدودیتهای اخیر خبر داد.
ادبیات کودک نقش مهمی در شکلگیری هویت جنسیتی نسلهای آینده دارد.
در دهه ۶۰ شمسی، دوران حساس پس از انقلاب، کودکان ایرانی با کتابهای کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان بزرگ شدند، داستانهایی خواندند که ناخودآگاه، مفاهیم جنسیتی خاصی را در ذهنشان شکل داد.
حالا پس از گذشت چهار دهه، مطالعه نجمه حسینی سروری، محمدصادق بصیری و مهلاسادات حسینی صابر، پژوهشگران دانشگاه باهنر کرمان، نشان میدهد این آثار چگونه نقشهای سنتی مردان و زنان را برای نسلهای آینده تعریف کردند.
این پژوهش که در آخرین شماره مجله «مطالعات ادبیات کودک» دانشگاه شیراز منتشر شد، ۱۸ کتاب داستان مخصوص گروههای سنی «الف» و «ب» را که بین سالهای ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۶ از سوی کانون به چاپ رسید، مورد بررسی قرار داده است.
بر اساس نتایج این مطالعه، در اکثر این آثار کلیشههای جنسیتی به شکل آشکار یا پنهان حضور دارند.
پسران جستجوگر، دختران منفعل
طبق یافتههای این پژوهش، در تمامی داستانهای مورد بررسی که شخصیتهای انسانی در آنها حضور دارند، نقش اصلی به پسربچهای خردسال اختصاص یافته است.
این پسران با صفاتی چون کنجکاوی، جستجوگری، تحرک و خلاقیت توصیف میشوند و در پایان به شناخت و آگاهی میرسند.
در مقابل، از زنان و دختران تصویری کاملا متفاوت ارائه شده است. آنها یا از متن داستان حذف شدهاند یا نقشهایی حاشیهای بازی میکنند.
مادران عمدتا در نقش مراقبان فرزندان، مادربزرگان بهعنوان افرادی بیمار و ناتوان، و دختران خردسال در قالب شخصیتهایی آرام، منفعل و وابسته به برادران خود بازنمایی شدهاند.
داستانهایی که ذهن کودکان را شکل میدهند
از میان آثار بررسیشده، داستان «سفر مرغ باهوش» تصویری قابل تامل ارائه میدهد. در این داستان، مرغ برای غلبه بر زورگویی خروس، راهی سفر میشود و با حیلهگری او را رسوا میکند.
در این مقاله آمده است: «رفتار و چارهجویی مرغ داستان کاملا منطبق با کلیشههای جنسیتی سنتی است که زنان را محتاط، محافظهکار و حیلهگر ارزیابی میکند. الگویی شبیه به آنچه در داستانهای مکر زنان، در متنهایی مثل هزار و یک شب، بارها و بارها تکرار میشود.»
در داستان «فیل کوچولو، دماغت کو؟» نیز تضاد آشکاری بین شخصیتهای مذکر و مونث وجود دارد.
«خانم خرسه» و «بیبی لاکپشت» در مکالمه با فیل از بیماریهای خود میگویند، در حالی که «آقا سگه» در حال حرکت و فعالیت است و بیپروا نظرش را اعلام میکند.
پژوهشگران نوشتند: «مثلا خانم خرسه از سرماخوردگیاش میگوید و بیبی لاکپشت هم که روی تخته سنگی نشسته و دارد بافتنی میبافد، از اینکه ضعف بینایی دارد و اگر دماغش را بدهد، دیگر جایی برای گذاشتن عینکش ندارد، صحبت میکند؛ اما آقا سگه که عجله دارد و دارد زمین را بو میکشد و راه میرود، اول به قیافه مسخره فیل میخندد و بعد میگوید که اگر دماغم را به تو بدهم، نمیتوانم بو بکشم و در جنگل گم میشوم.»
ماجراهای احمد؛ الگوی خانواده سنتی
مجموعه داستانهای احمد که شامل «احمد باید بپرسد»، «احمد و سارا» و «احمد و ساعت» میشود، تصویری آشنا از خانواده سنتی ارائه میدهد.
در این الگو، پدر منشا آگاهی و قدرت است، بیرون از خانه کار میکند و قانونگذار و راهنمای خانواده محسوب میشود.
مادر در این داستانها حضوری بسیار محدود دارد. در داستان «احمد و ساعت» مادر حتی شخصیت فرعی هم محسوب نمیشود و هیچ نقشی در پیشرفت طرح داستان ندارد.
حرف زدن او منحصر به اعلام ساعت حضور پدر در خانه یا اعلام بیداری سارا است و در تنها جمله امری که به زبان میآورد، احمد را ترغیب به عوض کردن لباس و خوابیدن دوباره میکند.
او فقط در دو تصویر پایانی، بچه در بغل و سر سفره صبحانه، کنار سماور دیده میشود؛ نقشی که با لبخند روی چهره مادر به تصویر کشیده شده است.
راوی مردانه، دنیای یکطرفه
یکی از مهمترین یافتههای این تحقیق نقش راوی است. در این داستانها، راوی دانای کل دنیا را از منظر مردان یا پسران روایت میکند؛ این یعنی کودکان دنیایی را میبینند که محدود به ذهنیت، کنش و خواست مردان است.
حتی در کتابهای تصویری بدون متن مانند «دالی» و «نقلی»، شخصیتها تنها پسربچه و پدربزرگ هستند.
پدربزرگ منشا آگاهی کودک و آشنایی او با طبیعت و زندگی است، در حالی که زنان کاملا از فضای کار و زندگی حذف شدهاند.
تاثیر بر نسلهای آینده
محققان معتقدند این شیوه بازنمایی، کودکان را برای پذیرش نقشهای جنسیتی سنتی آماده میکند.
در سنین پایین که کودکان هویت جنسی خود را شکل میدهند، چنین تصاویری عمیقا در ذهن آنها نقش میبندد.
نتیجه این فرآیند، نسلهایی است که با تقسیمبندی سنتی کار و مسئولیتها بزرگ شدهاند؛ جایی که مردان فعال، قدرتمند و تصمیمگیرنده و زنان منفعل، وابسته و محدود به فضای خانه تعریف میشوند.
تداوم الگوهای سنتی
نتایج بررسی این آثار حاکی از آن است که داستانهای دهه ۶۰ از طریق باز تولید کلیشههای جنسیتی و تعیین مرزهای دقیق بین نقشهای زنانه و مردانه، تبعیض جنسیتی را طبیعی جلوه میدهند.
این آثار کودکان گروه سنی «الف» و «ب» را که در روند تکامل هویت جنسی قرار دارند، برای پذیرش و درونی کردن ساختار سنتی روابط بین زن و مرد آماده میکنند و به بازتولید و تداوم اشکال تبعیض جنسیتی کمک میکنند.
در هفتههای گذشته، صدها کاربر افغان از جمله شماری از فعالان مدنی، با استفاده از هشتگ «تحریم کالای ایرانی، مطالبه ملی»، کارزاری را در شبکههای اجتماعی برای تحریم کالاهای تولید ایران به راه انداختهاند.
شعار این کارزار، پاسخ به هشتگی است که برخی از کاربران ایرانی حامی اخراج مهاجران افغان از ماهها پیش در فضای مجازی به کار میبرند: «اخراج مهاجران افغان، مطالبه ملی».
کاربری به نام نیلوفر یوسفی با هشتگ «تحریم کالای ایرانی بهخاطر ظلم بر مهاجران» نوشت افغانها نباید با خرید محصولات ایرانی از حکومتی حمایت کنند که مهاجران افغانستان را تحقیر، شکنجه و با تبعیض روبهرو میکند.
او تاکید کرد: «تا پایان این ظلم، صدایمان را با تحریم بلند میکنیم. از تاجران محترم افغانستان خواهشمندیم از این هشتگ حمایت و از واردات کالای ایرانی خودداری کنند.»
علیرضا هاشمی، پزشک ساکن هرات، در اعتراض به رفتار جمهوری اسلامی و شماری از شهروندان ایرانی با مهاجران افغان اعلام کرد از این پس برای بیماران خود داروهای تولید داخل را بهجای داروهای ایرانی تجویز خواهد کرد.
کاربر دیگری به نام نسیم کامگار با انتشار ویدیویی از شکایت یک کودک مهاجر از بدرفتاری ماموران جمهوری اسلامی، در ایکس نوشت: «این حق ما نیست.»
او افزود بخشی از این رویدادها، حاصل رفتارها و رویکردهای حذفی طالبان مانند «بستن مدارس، فساد و ترویج قومگرایی» است که منجر به «لگدمال شدن، توهین دیدن و بیارزش انگاشتن کرامت انسانی» افغانها در ایران شده.
صادرات ایران به افغانستان چقدر است؟
آمارها نشان میدهند افغانستان یکی از بزرگترین بازارهای صادراتی ایران است.
روزنامه تهرانتایمز ۱۹ تیر گزارش داد در سه ماهه نخست سال ۱۴۰۴، ایران محمولههایی از کالای غیرنفتی به ارزش ۵۲۰ میلیون دلار به افغانستان صادر کرده است.
بر اساس این گزارش، افغانستان اکنون پنجمین بازار بزرگ صادراتی ایران محسوب میشود.
پیشتر نیز حسین روستایی، رایزن اقتصادی جمهوری اسلامی در کابل، اعلام کرده بود ایران در سال ۲۰۲۴ میلادی بیش از سه میلیارد و ۱۴۳ میلیون دلار کالای غیرنفتی به افغانستان صادر کرده است.
این در حالی است که بر پایه گزارش خبرگزاری تسنیم در دی سال گذشته، افغانستان در سال ۲۰۲۴ میلادی تنها ۵۴ میلیون دلار کالا به ایران صادر کرده است.
موج گسترده اخراج مهاجران و واکنش افکار عمومی
اخراج گسترده و اجباری مهاجران افغان از ایران، بهویژه پس از اعلام آتشبس میان جمهوری اسلامی و اسرائیل، خشم بسیاری از شهروندان افغانستان را برانگیخته است.
در هفتههای اخیر، روزانه دهها هزار مهاجر افغان از طریق گذرگاههای اسلامقلعه و راه ابریشم وارد افغانستان شدهاند.
طالبان ۲۱ تیر اعلام کرد جمهوری اسلامی طی ۱۹ روز بیش از نیم میلیون شهروند افغانستان را از خاک خود اخراج کرده است.
صلیب سرخ ۱۷ تیر هشدار داد تا پایان سال جاری ممکن است یک میلیون نفر دیگر از افغانستانیها از ایران اخراج شوند.
از آغاز سال میلادی جاری، بیش از یک میلیون و ۲۰۰ هزار افغان از ایران به افغانستان بازگردانده شدهاند و سازمانهای امدادرسان درباره فشار بر نظام کمکرسانی هشدار دادهاند.
مقامهای جمهوری اسلامی تاکید دارند تنها مهاجران بدون مدارک قانونی را از کشور اخراج میکنند، اما گزارشها حاکی از آن است حتی کسانی که دارای ویزا یا مدارک اقامت قانونی بودهاند نیز مشمول این اخراجها شدهاند.
در برخی موارد ماموران جمهوری اسلامی مدارک هویتی مهاجران از جمله گذرنامههایشان را پاره کردهاند.
