محمود خلیل، فعال فلسطینی و فارغالتحصیل دانشگاه کلمبیا که بهتازگی از بازداشت اداره مهاجرت ایالات متحده آزاد شده، شکایتی ۲۰ میلیون دلاری علیه دولت دونالد ترامپ تنظیم کرده و مدعی است که بازداشت او «سیاسی، خودسرانه و مغایر قانون اساسی» بوده است.
به گزارش آکسیوس، این شکایت بخشی از روند قانونی در چارچوب قانون فدرال دعاوی خسارت است و وزارت امنیت داخلی، اداره مهاجرت و وزارت خارجه ایالات متحده را هدف قرار میدهد.
بازداشت بهدلیل فعالیت سیاسی و حمایت از فلسطینیها
خلیل، از چهرههای شاخص اعتراضات حامیان فلسطینیها در دانشگاه کلمبیا که اجازه اقامت قانونی آمریکا را داشت، روز هشتم مارس امسال هنگام بازگشت از صرف شام همراه همسرش، بدون ارائه حکم قضایی توسط ماموران فدرال با لباس شخصی بازداشت شد.
او سپس شبانه به بازداشتگاهی در جنا، شهری دورافتاده در ایالت لوئیزیانا، منتقل شد؛ مکانی که بنا بر شکایت ثبتشده، عمدا از خانواده و وکلای او پنهان نگه داشته شده بود.
به گفته خلیل، در دوران ۱۰۴ روزه بازداشت، از دریافت داروی ضروری خود محروم بوده، غذای کافی دریافت نمیکرده و زیر نور شدید فلورسنت مجبور به خوابیدن بوده است. او میگوید طی این مدت ۷ کیلوگرم وزن کم کرده و از نظر روانی تحت فشار شدید قرار گرفته است.
دولت ترامپ در بیانیههایی رسمی، بازداشت خلیل را «گامی در راستای مقابله با فعالیتهای ضدیهودی و طرفدار تروریسم» خواند. اما خلیل میگوید نهتنها هیچ اتهام کیفری علیه او مطرح نشده، بلکه ارتباطی با گروههایی مانند حماس نیز ندارد.
او تاکید کرده که مخالفتش تنها با سیاستهای تسلیحاتی و «نسلکشی مردم غزه» است، نه با قوم یا دین خاصی.
شکایت علیه مارکو روبیو بهدلیل تصمیم سیاسی
در بخشی از شکایت ثبتشده، مارکو روبیو، وزیر خارجه دولت ترامپ، به صدور تصمیمی «خودسرانه و بدون مبنا» متهم شده که بر اساس آن، حضور خلیل در آمریکا «تهدیدی برای منافع سیاست خارجی ایالات متحده» اعلام شده است. خلیل میگوید باورهایش، از جمله مخالفت با صرف مالیات برای تسلیحات نظامی، نباید مبنای اخراج یا سرکوب باشد.
خلیل که پس از آزادی، رهبری راهپیمایی طرفداران فلسطینیها در خیابانهای منهتن را بر عهده گرفت، تاکید کرده است که هدف شکایتش نهفقط جبران خسارت شخصی، بلکه دفاع از آزادی بیان مهاجران و دانشجویان فعال در آمریکا است.
او گفته در صورت دریافت عذرخواهی رسمی و لغو سیاستهای مهاجرتی مغایر قانون اساسی، حاضر است از دریافت غرامت صرفنظر کند.
واکنش دولت و وزارت امنیت داخلی
تریشا مکلافلین، سخنگوی وزارت امنیت داخلی آمریکا، در واکنش به این شکایت، ادعاهای خلیل را «مضحک» توصیف کرده و گفته: «این خود خلیل بود که با رفتارهای نفرتپراکنانهاش، دانشجویان یهودی را تهدید کرده و باعث ایجاد فضای ترس در دانشگاه شده است.» به گفته او، دولت ترامپ در چارچوب اختیارات قانونی و قانون اساسیاش عمل کرده و مانند هر فرد خارجی که از تروریسم حمایت کند یا یهودیان را آزار دهد، حق بازداشت او را داشته است.
بازگشت به زندگی و ادامه فعالیت
خلیل در گفتوگو با آکسیوس گفته که تجربه بازداشت، تاثیر روانی عمیقی بر او و خانوادهاش گذاشته است. او در مدت بازداشت نتوانسته در زمان تولد پسرش دین در کنار همسرش باشد و این تجربه را «غیرقابلبخشش» توصیف کرده است.
اکنون، در حالیکه همچنان از سوی نهادهای مهاجرتی با اتهام «ارائه اطلاعات نادرست» در فرم اقامت دائم مواجه است، وکلای او این اتهامها را «بیاساس و انتقامجویانه» میدانند.
او میگوید تلاش میکند زمان از دسترفته را با خانوادهاش جبران کند و همزمان، مبارزهاش را برای دفاع از مردم غزه و آزادی بیان در آمریکا ادامه دهد.
خلیل در پایان گفت: «ممکن است در تاکتیکها اشتباه کرده باشیم، اما مخالفت با نسلکشی، امری اخلاقی و ضروری است. هیچ راهی جز ایستادگی وجود ندارد.»
این منبع آگاه به شبکه نیوزنیشن گفت که شغل این ماموران از سطوح نظارتی تا سطوح اجرایی، متغیر بوده است.
همچنین بر اساس گزارش شبکه خبری سیبیاس، سرویس مخفی آمریکا «بهجای پویایی، به نهادی بوروکراتیک، بیتفاوت و ایستا تبدیل شده، آن هم در شرایطی که تهدیدها افزایش یافته و فناوری تکامل یافته است».
مجازات تا ۴۲ روز مرخصی بدون حقوق
بر اساس گزارش این شبکه، معاون مدیر سرویس مخفی اعلام کرد مجازات ماموران تعلیقشده از ۱۰ تا ۴۲ روز مرخصی بدون حقوق یا مزایا متغیر بوده است.
ترامپ پس از آنکه گلولهای گوشش را در گردهمایی انتخاباتی تیرماه سال گذشته در پنسیلوانیا خراش داد، از میان سپر انسانی ماموران سرویس مخفی بیرون آمد و با مشت گرهکرده خود توجه رسانهها را جلب کرد.
جان فترمن، سناتور ایالت پنسیلوانیا از حزب دموکرات، این رویداد را «شگفتانگیز» توصیف کرد و گفت که این صحنه به رییسجمهور «جاذبهای شبیه تیلور سوئیفت» بخشید که موجب افزایش محبوبیت او در مبارزات انتخاباتی شد.
توماس متیو کروکس، عامل تیراندازی، به دست ماموران سرویس مخفی به ضرب گلوله کشته شد.
انتقادها از عملکرد سرویس مخفی آمریکا
کیمبرلی چیتل، مدیر وقت سرویس مخفی، به دلیل واکنش ضعیف این نهاد در قبال این سوءقصد، با انتقادات شدید روبهرو شد.
چندین نماینده کنگره ایالات متحده از دو حزب دموکرات و جمهوریخواه در جلسهای با انتقاد شدید از عملکرد سرویس مخفی گفتند این نهاد امنیتی در انجام وظایف خود ناموفق بوده است.
چیتل در این جلسه ترور ترامپ را «مهمترین شکست عملیاتی سرویس مخفی» در دهههای اخیر توصیف کرد و مسئولیت آن را بر عهده گرفت.
او در عین حال از پاسخ به بسیاری از پرسشهای نمایندگان کنگره، از جمله درباره تهدیدات فزاینده جمهوری اسلامی علیه ترامپ، طفره رفت یا به پاسخهای کوتاه و کلی بسنده کرد که این موضوع بر نارضایتی اعضای کمیته نظارت مجلس نمایندگان آمریکا افزود.
چیتل در مرداد ۱۴۰۳، از سمت خود استعفا داد و در حال حاضر شان کوران، رهبری این نهاد را برعهده دارد.
ترامپ ۱۴ مهر سال گذشته در یک رویداد انتخاباتی دیگر در محلی که در پنسیلوانیا هدف سوءقصد نافرجام قرار گرفته بود، سخنرانی کرد.
ترامپ ساعت ۱۸:۱۰ به وقت محلی (موقعی که هدف گلوله قرار گرفته بود)، از حاضران خواست مدتی سکوت کنند.
در جریان انتخابات، او با کسب ۱۹ رای الکترال پنسیلوانیا، پیروز این ایالت نیز شد.
این مقام اسرائیلی شامگاه چهارشنبه ۱۸ تیر گفت اگر دو طرف با توقف ۶۰ روزه درگیریها موافقت کنند، اسرائیل از این فرصت برای ارائه طرح آتشبس دائمی که مستلزم خلع سلاح کامل حماس است، استفاده خواهد کرد.
او هشدار داد اگر حماس این طرح را نپذیرد، اسرائیل عملیات نظامی خود را در غزه از سر خواهد گرفت.
این مقام اسرائیلی که بهدلیل حساسیت موضوع خواست هویتش مخفی بماند، این اظهارات را در حاشیه دیدار بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، با مقامهای آمریکایی در واشینگتن مطرح کرد.
دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، ۱۷ تیر برای دومین بار در جریان سفر نتانیاهو به واشینگتن با او دیدار کرد تا بهطور خاص درباره تحولات غزه گفتوگو کند.
ترامپ پیشتر ابراز امیدواری کرده بود توافق آتشبس میان اسرائیل و حماس در همین هفته نهایی شود. موضوعی که به افزایش گمانهزنیها درباره احتمال اعلام رسمی این توافق پیش از پایان سفر نتانیاهو در پنجشنبه ۱۹ تیر انجامید.
با این حال، رییسجمهوری ایالات متحده ۱۸ تیر اذعان کرد برقراری آتشبس هنوز «قطعی» نیست و با وجود آنکه توافق «بسیار نزدیک» به نظر میرسد، ممکن است نهایی شدن آن در هفته جاری یا حتی هفته آینده صورت گیرد.
پایگاه خبری تایمز اسرائیل به نقل از یک منبع آگاه گزارش داد نتانیاهو شامگاه ۱۸ تیر در دیدار با خانوادههای شماری از گروگانهای در بند حماس، از پیشرفت در مذاکرات آتشبس خبر داده است.
در سوی دیگر، یک منبع نزدیک به حماس اعلام کرد در جریان چهار روز گفتوگوی غیرمستقیم میان اسرائیل و حماس در قطر، هیچ پیشرفتی در مورد مسائل اصلی مورد اختلاف حاصل نشده است.
نقش قطر در بازسازی نوار غزه
پایگاه خبری واینت ۱۹ تیر گزارش داد بر اساس مفاد طرح پیشنهادی آتشبس، قطر مجاز خواهد بود پس از توقف درگیریها تامین مالی روند بازسازی نوار غزه را آغاز کند.
واینت نوشت این پیشنهاد از سوی حماس در مذاکرات مطرح شده و اسرائیل نیز موافقت اصولی خود را با آن اعلام کرده است.
چند کشور دیگر نیز در چارچوب این توافق، کمکهای مالی خود را برای بازسازی غزه آغاز خواهند کرد. نام این کشورها در گزارش واینت بهطور مشخص ذکر نشده است.
این گزارش در شرایطی منتشر میشود که سرنوشت ساکنان غزه همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد.
ترامپ ۱۷ تیر اعلام کرد طرح جابهجایی فلسطینیان از غزه با پیشرفتهایی همراه شده و آمریکا و اسرائیل در حال همکاری با کشورهایی هستند که از ساختن «آیندهای بهتر» برای فلسطینیان استقبال میکنند.
در ادامه رایزنیهای بینالمللی برای حل و فصل مناقشه غزه، مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، شامگاه ۱۸ تیر با یوهان وادفول، همتای آلمانی خود، تلفنی گفتوگو کرد.
بررسی تحولات خاورمیانه از جمله آزادی گروگانهای اسرائیلی، برقراری آتشبس و برنامه هستهای جمهوری اسلامی، از محورهای اصلی این گفتوگو بودند.
تمرکزی که اینبار نیز با هماهنگی نزدیک با دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، و با هدف پایاندادن به جنگ، بازگرداندن گروگانها و تضمین امنیت بلندمدت اسرائیل دنبال میشود.
بهنوشته جروزالم پست، این چرخش سریع از تهران به غزه، صرفا یک تغییر تاکتیکی نیست بلکه بازتابی از واقعیتهای سیاسی و نظامی میدانی است که بر افکار عمومی اسرائیل سنگینی میکند.
از اوج قدرت در تهران تا بازگشت به بنبست غزه
نتانیاهو تنها دو هفته پیش در اوج یک پیروزی کمسابقه قرار داشت. عملیات موسوم به «طلوع شیران»، که در واپسین دقایق با مشارکت آمریکا علیه تاسیسات هستهای ایران انجام شد، بازدارندگی اسرائیل را احیا کرد، موجی از تحسین بینالمللی بهدنبال داشت و برای شخص نتانیاهو لحظهای نمادین از قدرت در داخل و عرصه جهانی رقم زد.
با این حال، سفر این هفته نخستوزیر اسرائیل به واشینگتن و دیدارهای مکررش با دونالد ترامپ، بهروشنی نشان داد که چگونه مرکز ثقل سیاست در اسرائیل ظرف چند روز دستخوش تغییر میشود.
بنابر گزارش جروزالم پست، بررسی رسانههای اسرائیلی نیز این جابهجایی اولویتها را تایید میکند: اکنون حجم گزارشها و تحلیلهای مربوط به جنگ غزه، بهمراتب بیش از اخبار مرتبط با عملیات در ایران است.
در دومین دیدار نتانیاهو با ترامپ طی ۲۴ ساعت، تقریبا تمام زمان دو رهبر صرف بحث درباره جنگ در غزه، سرنوشت گروگانها و چشمانداز یک آتشبس احتمالی شد. موضوعاتی چون برنامه هستهای ایران یا معماری امنیتی آینده خاورمیانه عملا به حاشیه رانده شدند.
تغییر اولویتها و واقعیتهای میدانی
بهنوشته جروزالم پست، این بازگشت به غزه امری ناگزیر و ناشی از واقعیات تلخ میدانی است. دوشنبه، پنج سرباز دیگر ارتش اسرائیل در غزه کشته شدند که مجموع تلفات نیروهای اسرائیلی از زمان پایان عملیات ایران را به ۱۷ نفر رسانده است.
چنین آماری، بار دیگر افکار عمومی اسرائیل را به هزینه انسانی جنگ و سرنوشت بیش از ۵۰ گروگان اسرائیلی، که گمان میرود دستکم ۲۰ تن از آنها زنده باشند، معطوف کرده است.
در این میان، گرچه حمله موفق به تاسیسات هستهای ایران دستاوردی مهم برای اسرائیل و نتانیاهو بود، اما نه این پیروزی و نه حتی دیدارهای سطح بالا در واشینگتن، نتوانستهاند درد، ابهام و فرسایشیبودن جنگ غزه را کاهش دهند.
جروزالم پست مینویسد: برخلاف عملیات ایران که چارچوب مشخصی داشت و با موفقیت پایان یافت، جنگ غزه همچنان در حال جریان است و پایانی برای آن قابل تصور نیست.
درست در همان روزی که آتشبس در ۲۴ ژوئن اعلام شد، کشور با خبر کشتهشدن هفت سرباز دیگر در خانیونس از خواب بیدار شد؛ خبری که بار دیگر نشان داد این جنگ، از ذهن و زندگی اسرائیلیها دور نشده است.
احتیاط سیاسی، توازن ائتلافی و نبردی که ادامه دارد
بهنوشته جروزالم پست، نتانیاهو بهخوبی از مخاطرات سیاسی مذاکرات آتشبس آگاه است. او میداند که کوچکترین اشاره به توافقی مبتنی بر آزادی گروگانها میتواند واکنش تند جناحهای تندرو دولتش، نظیر ایتمار بنگویر و بتسلئیل اسموتریچ را برانگیزد و بنیان ائتلافش را متزلزل کند.
بر همین اساس، مذاکرات در واشینگتن با نهایت احتیاط و پشت درهای بسته پیش میرود. نتانیاهو در سخنرانی روز سهشنبه خود در واشینگتن، سعی کرد میان تعهد به اهداف جنگ و نیاز به دیپلماسی توازن برقرار کند.
او گفت: «امروز روزی سخت برای اسرائیل است. پنج سرباز قهرمان خود را از دست دادیم. ملت در سوگ و اندوه است. اما ما مصمم هستیم که ماموریت خود را به پایان برسانیم: آزادی گروگانها، نابودی کامل حماس و تضمین اینکه غزه دیگر تهدیدی برای اسرائیل نباشد.»
او افزود: «ما راهبردی در پیش داریم که بخشی از آن را فاش نمیکنیم. برخی اقدامات دردناک خواهد بود، اما نتیجه نهایی شکست کامل حماس و بازگشت گروگانها خواهد بود. هنوز کار ما به پایان نرسیده است.»
آیا اهداف ترامپ و نتانیاهو همراستا هستند؟
با این حال، جروزالم پست یادآور میشود که همچنان یک پرسش کلیدی در میان تحلیلگران و ناظران وجود دارد: آیا هدف اعلامشده نتانیاهو برای نابودی کامل حماس، با تلاشهای ترامپ برای حصول توافق و آتشبس در غزه همخوانی دارد؟ یا آنکه دو رهبر مسیرهای متفاوت و حتی متناقضی را دنبال میکنند؟
با وجود عملیات موفق علیه ایران، واقعیت این است که جنگ در غزه نهتنها ادامه دارد بلکه هر روز خونبارتر میشود. گزارش جروزالم پست تاکید میکند که مرگ پنج سرباز دیگر، تنها در روز دوشنبه، نشان میدهد که نبرد نه در مذاکرات واشینگتن، بلکه در کوچهپسکوچهها و تونلهای ویران غزه جریان دارد.
فشارهای اجتماعی نیز برای دستیابی به توافق، بیش از پیش افزایش یافته است. افکار عمومی اسرائیل که بهطور سنتی صبر راهبردی کمتری دارد، اکنون با افزایش شمار تلفات و ابهام در مورد سرنوشت گروگانها، بیش از گذشته بر تصمیمگیریهای سریعتر و مؤثرتر تاکید دارد.
غزه؛ گرهگاه احساسات عمومی و آینده سیاسی اسرائیل
جروزالم پست در پایان مینویسد: جنگ غزه، حتی پس از عملیات موفق «طلوع شیران» علیه حکومت ایران، همچنان کانون اصلی توجه افکار عمومی اسرائیل است. این جنگ در گروگانهایی که هنوز در زیرزمینها نگهداری میشوند، در سربازانی که هنوز در رفح و خانیونس میجنگند و در اندوهی که جامعه اسرائیل را فراگرفته، تداوم دارد.
حتی موفقترین عملیات نظامی نیز نتوانسته غبار غم و دغدغه جنگ را از دل اسرائیلیها پاک کند. هر روز صبح، بیم آن میرود که بار دیگر عبارت هولناک «هوتار لِپیرسوم» (مجاز برای انتشار) آغازگر خبر تلخ دیگری از جبهه غزه باشد. و تا زمانی که این ترس در دلها زنده است، جنگ، حتی در دوران پس از عملیات ایران، همچنان پایان نیافته است.
دونالد ترامپ، رییسجمهوری ایالات متحده، چهارشنبه ۱۸ تیر در نامهای به لولا داسیلوا، رییسجمهوری برزیل، اعلام کرد این تعرفه جدید «جدا از تعرفههای بخشی یا بخشی-صنعتی» اعمال خواهد شد.
ترامپ در این نامه همچنین از ژایر بولسونارو، رییسجمهوری پیشین برزیل، حمایت کرده است.
ترامپ ۱۶ تیر در پیامی در شبکه اجتماعی تروثسوشال نوشته بود: «هر کشوری که با سیاستهای ضدآمریکایی بریکس همراهی کند، مشمول تعرفه اضافی ۱۰ درصدی خواهد شد. هیچ استثنایی در این سیاست وجود نخواهد داشت. از توجه شما به این موضوع سپاسگزارم!»
وزیر خزانهداری آمریکا نیز گفت اگر شرکای تجاری این کشور با واشینگتن به توافق نرسند، تعرفههای تجاری از ۱۰ مرداد اعمال خواهند شد.
ماو نینگ، سخنگوی وزارت خارجه چین، در واکنش به تهدیدهای ترامپ گفت: «تعرفهها نباید بهعنوان ابزاری برای اعمال فشار و اجبار به کار گرفته شوند.»
او افزود که گروه بریکس از «همکاری برد-برد» حمایت میکند و «علیه هیچ کشوری نیست.»
برزیل، روسیه، هند، چین، آفریقای جنوبی، مصر، اتیوپی، امارات متحده عربی، ایران و اندونزی عضو بریکس هستند.
این مجموعه سال ۲۰۰۶، با چهار عضو و با هدف تقویت همکاریهای اقتصادی، سیاسی و توسعهای شکل گرفت و پس از حدود ۲۰ سال به یک اتحاد ژئوپلتیک تبدیل شده است.
نگرانی اعضای بریکس از اقدامات ترامپ
وزیران امور خارجه کشورهای عضو بریکس، یکشنبه ۱۵ تیر در بیانیه پایانی نشست خود در برزیل نسبت به «سوء استفاده برخی کشورها از جایگاه مسلط خود در نظام مالی بینالمللی» ابراز نگرانی کردند.
به نظر میرسد در این بخش عبارت «اعمال تدابیر محدودکننده فراسرزمینی علیه کشورهای در حال توسعه» به تعرفههایی اشاره دارد که دولت ترامپ بر انواع محصولات وارداتی از کشورهای مختلف وضع کرده است.
در بخشی دیگر، بر لزوم «چندجانبهگرایی و رد یکجانبهگرایی» تاکید شده است؛ اصطلاحی که در ادبیات سیاسی برخی کشورها برای توصیف سیاست خارجه ایالات متحده به کار میرود.
ایران به دنبال جلب حمایت در بریکس
در حالیکه ترامپ تعرفههای جدیدی را علیه کشورهای عضو بریکس اعمال کرده، جمهوری اسلامی همچنان در پی بهرهگیری از ظرفیتهای این اتحاد است. وزیران امور خارجه بریکس در بیانیه اخیر خود، بدون اشاره مستقیم به ایالات متحده و اسرائیل، «حملات نظامی علیه جمهوری اسلامی ایران از ۱۳ ژوئن» را محکوم کردند. آنها همچنین در بخش دیگری از بیانیه، نسبت به «حملات عمدی به زیرساختهای غیرنظامی و تاسیسات هستهای صلحآمیز» ابراز نگرانی کرده و این اقدامات را «نقض حقوق بینالملل و منشور ملل متحد» توصیف کردند.
جمهوری اسلامی در سالهای اخیر امیدوار بوده است که با عضویت در بریکس، بتواند بخشی از تحریمهای آمریکا را خنثی یا دستکم کماثر کند و از نفوذ گسترده دلار در مبادلات مالی جهانی بکاهد؛ نفوذی که فشار مضاعفی بر اقتصاد ایران وارد کرده و دسترسی این کشور به منابع ارزی را بهطور جدی محدود ساخته است.
