انسیه خزعلی، معاون رئیسی در امور زنان، در گفتوگویی با هفتهنامه نیوزویک گفت که آمار و اعدادی که در وبسایتهای آمریکایی درباره آزار و اذیت جنسی زنان در این کشور مرور کرده «وحشتناک» است. او افزود جمهوری اسلامی از حقوق زنان و کسانی که از حقشان محروم شدهاند حمایت میکند.
بر اساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، روز چهارشنبه ۲۳ اسفند، احمد نعیمی، جمال قدیرزاده، ایمان رشیدی، ویدا احراری، مژگان بصیری، شکوفه بصیری، عارف نعیمی و کامیاب راعی، هشت شهروند بهائی به صورت گروهی در شعبه دوم دادگاه انقلاب یزد محاکمه شدند.
در جریان این جلسه دادگاه که با حضور وکیلان مدافع این افراد برگزار شد، متهمان این پرونده پس از تفهیم اتهام و صدور کیفرخواست به صورت شفاهی به دفاع از خود پرداختند.
این شهروندان بهائی با اتهاماتی از جمله «تبلیغ علیه نظام» و «فعالیت تبلیغی انحرافی ضد شرع مقدس اسلام» محاکمه شدند.
یک منبع نزدیک به خانواده این شهروندان در گفتوگو با ایراناینترنشنال درباره جلسه دادگاه آنها گفت: «ایمان رشیدی که با دستبند و پابند از زندان به جلسه دادگاه منتقل شده بود، پس از پایان جلسه دادگاه به زندان بازگردانده شد و عارف نعیمی هم پس از پایان دادگاه با قرار تامین آزاد شد.»
به گفته این منبع آگاه، سایر متهمان این پرونده پیشتر در مهر ماه و آبان ماه امسال به دست نیروهای امنیتی در یزد بازداشت و مدتی بعد با تودیع قرار وثیقه آزاد شده بودند.
این منبع مطلع اضافه کرد از طرف وکلا برای رشیدی که از ۱۶۱ روز پیش در بازداشت است، درخواست وثیقه شده و قرار شده قاضی بررسی کند و تصمیم خود را به آنان اطلاع دهد.
ایراناینترنشنال بهمن ماه امسال در گزارشی به نقل از یک منبع نزدیک به خانواده رشیدی نوشت که او با وجود ارائه دفاع آخر و اتمام تحقیقات همچنان بیدلیل در بازداشت مانده و پروندهاش در دادگاه انقلاب یزد در دست بررسی است.
این منبع آگاه گفته بود قرار بازداشت موقت این شهروند بهائی در ۱۳ بهمن بار دیگر تمدید شده است.
رشیدی پیش از این نیز به دلیل بهائی بودن سابقه بازداشت داشته و سال ۱۳۹۶ پس از پایان دوره محکومیت سه ساله خود از زندان آزاد شده بود.
شبنم متحد، همسر او، یک سال پیش از آن و پس از تحمل دو سال حبس از زندان آزاد شده بود.
بلاتکلیفی یکتا فهندژ سعدی در زندان عادلآباد شیراز
یکتا فهندژ سعدی، شهروند بهائی، با گذشت حدود سه ماه از زمان دستگیری، همچنان بلاتکلیف در زندان عادلآباد شیراز به سر میبرد.
نزدیکان فهندژ سعدی در تماس با ایراناینترنشنال گفتهاند دستگاه قضایی تا به امروز با درخواست آزادی او موافقت نکرده است.
این شهروند بهائی روز ٢٧ آذر بازداشت و روز ۳۰ بهمن با پایان بازجوییها از بازداشتگاه اداره اطلاعات شیراز، موسوم به پلاک ۱۰۰، به زندان عادلآباد منتقل شد.
این پنجمین دستگیری فهندژ سعدی در ١٢ سال گذشته است.
طبق اطلاعات ایراناینترنشنال، ماموران امنیتی جمهوری اسلامی اموال شخصی این شهروند مانند لپتاپ، تلفن همراه، كتابها، عكسها و حتی جواهراتی را كه نمادهای آیین بهائی روی آنها حک شده بوده، مصادره کردند.
بنا بر گزارشهای رسیده، ماموران امنیتی در جریان بازداشت فهندژ سعدی در روز ٢٧ آذر وسایل شخصی همسرش را نیز ضبط کردند.
در ماههای گذشته فشار نهادهای امنیتی و قضایی بر شهروندان بهائی تشدید شده است.
جامعه جهانی بهائی روز ١٣ آذر در بیانیهای به شرح «روشهای جدید و بسیار خشنتر» پرداخت که «جمهوری اسلامی برای سرکوب بهائیان» از آنها استفاده میکند.
منابع غیررسمی میگویند بیش از ۳۰۰ هزار شهروند بهائی در ایران زندگی میکنند. قانون اساسی جمهوری اسلامی تنها ادیان اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتیگری را به رسمیت میشناسد.
بهائیان بزرگترین اقلیت دینی غیرمسلمان ایران هستند که از زمان انقلاب اسلامی سال ۱۳۵۷ به طور سیستماتیک هدف آزار و اذیت قرار گرفتهاند.
همزمان با فرا رسیدن آخرین پنجشنبه سال در ایران، دور جدیدی از دادخواهی خانوادههای جانباختگان خیزش «زن، زندگی، آزادی» شکل گرفته است. تصاویر رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهند مردم و خانوادههای دادخواه بر سر مزار کشتهشدگان خیزش انقلابی حاضر شده و یادشان را گرامی میدارند.
همزمان، خانوادههای جانباختگان خیزش انقلابی با انتشار مطالب، تصاویر و ویدیوهایی در رسانههای اجتماعی مختلف، به یادآوری عزیزانشان پرداختند و از آنان نوشتند.
ویدیوهای رسیده حاکی از آن است که روز ۲۴ اسفند، خانوادههای دادخواه معترضان کشتهشده در سنندج، با وجود جو امنیتی بر سر مزار آنها رفتهاند.
یکی از شهروندان با ارسال ویدیویی برای ایراناینترنشنال، مزار محسن شکاری، معترض اعدامشده را در روز پنجشنبه ۲۴ اسفند ماه نشان میدهد و میگوید: «آخرین پنجشنبه سال بر مزار او آمدهام، به امید آزادی مردم ایران در سال پیش رو.»
مادر علی سیدی، معترض کشتهشده در جریان خیزش انقلابی، با انتشار ویدیویی از تصاویر پسرش در اینستاگرام خود نوشت: «عید من همان شبی تمام شد که تو در جایی همین حوالی جان میسپردی و مزدوران جانی تماشا میکردند. عیدی برای ما دیگر وجود ندارد چون وطن دست نااهلان افتاده ... روزی فرا خواهد رسید که جوانههای خون فرزندان ایران بار دهند.»
پدر محسن موسوی، معترض کشتهشده در خیزش انقلابی ۱۴۰۱، با انتشار ویدیویی از مزار پسرش در استوری اینستاگرام خود نوشت: «گرامیداشت زادروز پسر عزیزم جاویدنام محسن موسوی در روز چهارشنبه ۲۳ اسفند بر سر مزارش در دهستان درام شهرستان طارم استان زنجان. تو هر روز در قلب من متولد میشوی. غریبانه و مظلومانه با دلی پر خون و چشمانی اشکبار.»
محسن موسوی روز شنبه ۱۶ مهر ماه ۱۴۰۱ در محدوده بازار تهران بر اثر ضربههای باتوم ماموران جمهوری اسلامی کشته شد.
یک ویدیوی منتشرشده نشان میدهد پدر و مادر شاهو بهمنی، معترض کشتهشده در جریان خیزش انقلابی، سر مزار او در آرامستان سنندج رفتهاند.
ویدیویی دیگر نشان میدهد خانواده سینا نادری، معترض کشتهشده در کرمانشاه بر سر مزارش رفتهاند و سفره هفت سین چیدهاند.
ویدیوی رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهد دایه افسانه، مادر پژمان فاتحی، زندانی اعدامشده، به یاد پسرش و سه زندانی اعدامشده همراه او، فرا رسیدن نوروز را به جامعه دادخواهان تبریک میگوید.
مریم کریمبیگی، خواهر مصطفی کریمبیگی، از کشتهشدگان اعتراضهای سال ۸۸ در ایران، با انتشار تصویری از مزار برادرش که دور آن با گل پوشانده شده، در اینستاگرام خود نوشت: «عزیزم، یک بهار دیگر هم آمد.»
تصاویری از حضور خانواده نیکا شاکرمی، از کشتهشدگان خیزش انقلابی بر مزار او در آخرین پنجشنبه سال به دست ایراناینترنشال رسیده است.
رجب حقی، پدر آیلار حقی، از کشتهشدگان در خیزش انقلابی نیز با انتشار ویدیویی نوشت: «گلباران مزار جاوید نام دکتر آیلار حقی به مناسبت آخرین پنجشنبه سال عید سیاه (قره بایرام).»
مادر ابوالفضل مهدیپور ، بیتا لایقپور، خواهر بهنام لایقپور، صادق روحی و برادر جواد روحی، از جانباختگان خیزش انقلابی که در زندان جان باخت، دیگر شهروندان دادخواه هستند که تصاویری از مزار عزیزان خود در اینستاگرام منتشر کرده و یاد آنان را گرامی داشتند.
کاملیا سجادیان، مادر محمدحسن ترکمان، معترض کشته شده در بابل، با انتشار تصاویری از پسرش و سیدمحمد حسینی، معترض اعدام شده خیزش انقلابی، در اینستاگرام خود نوشت: «در آخرین پنجشنبه سال یادی کنیم از عزیزان غریبی که چشم به راه عزیزان و مردم نوعدوستشان هستند. عزیزانی که امروز در بند هستند و قلبشان نزد فرزندان خفته در خاک است.»
مهسا یزدانی، مادر محمدجواد زاهدی، از کشتهشدگان خیزش انقلابی، در پنجشنبه آخر سال با حضور بر مزار پسرش، در صفحه اینستاگرام خود نوشت که این روز «سنگینتر و دردناکتر» از سال قبل است.
او افزود: «محکومم به خاطر دو گل (فرزند) دیگرم سکوت کنم ... ولی محمد، کاش این سال آخرین سال دردهایم باشد.»
هستی، خواهر عرفان خزائی، معترض کشتهشده در خیزش انقلابی، ویدیویی از مزار برادرش را در اینستاگرام منتشر کرد و نوشت: «میتوانی تمامی گلها را قطع کنی اما نمیتوانی جلوی آمدن را بگیری. ریختن خون تقاص دارد.»
او در ادامه با بیان اینکه «بهار هر سال بدون وجودت تا ابد برای ما زمستان خواهد بود» نوشت: «فقط با نابودی قاتل تو این بهار گلستان خواهد شد.»
عرفان خزائی روز ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی کشته شد.
خواهر پویا مولایی نیز در اینستاگرام خود ویدیویی از حضور بر مزار برادرش در آخرین پنجشنبه سال منتشر کرد.
کیان پیرفلک روز ۲۵ آبان ۱۴۰۱ در اعتراضات ایذه بهدست ماموران به قتل رسید و پویا مولایی، پسرعموی مادر او نیز روز ۲۱ خرداد ۱۴۰۲ به ضرب گلوله ماموران کشته شد.
لیلی مهدوی، مادر سیاوش محمودی، نوجوان معترض کشتهشده در خیزش انقلابی، با انتشار تصویری از خود و پسرش در نوروز ۱۴۰۰، او را «سیاوش نامدار» خطاب کرد و نوشت: «بچه من را به نامردی زدید، قسم خوردم انتقام میگیرم. مثل کوه برای فرزندم ایستادهام.»
معصومه آذری، مادر حنانه کیا، معترض کشتهشده در خیزش انقلابی، در استوری اینستاگرام خود تصاویری از حضور خود و همسرش حسینعلی کیا بر مزار دخترشان منتشر کرد و نوشت: «عزیز آسمانی من، سنگ مزارت دیگر آرامم نمیکند.»
این معترض ۲۲ ساله روز چهارشنبه ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ با اصابت گلوله به پهلویش در اعتراضات نوشهر کشته شد.
چند روز پس از آن که رسانههای ایران گزارش دادند شرکت نادین خودرو، خود را به عنوان اولین واردکننده رسمی خودروهای آئودی در ایران ثبت کرده است، شرکت خودروسازی آئودی در پاسخ به ایراناینترنشنال اعلام کرد هیچ گونه فعالیتی در ایران ندارد.
شرکت خودروسازی آلمانی آئودی روز پنجشنبه ۲۴ اسفند در پاسخ به ایراناینترنشنال اعلام کرد از سال ۲۰۱۷ تا کنون هیچگونه فعالیتی اعم از صادرات و فروش یا شریک رسمی یا قراردادی در ایران نداشته است.
آئودی تاکید کرد با شرکت نادین خودرو در ایران نیز هیچ رابطهای ندارد.
شرکت نادین خودرو پیش از این اعلام کرده بود اولین خودروی برقی شرکت آئودی را وارد ایران کرده است.
رسانههای ایران گزارش دادند اولین خودرو آئودی در ایران «با سلام و صلوات» در تهران رونمایی شد.
شرکت نادین خودرو هنوز درباره جزییات قیمت و عرضه این خودرو خبری قطعی اعلام نکرده است اما در وبسایت این شرکت آمده است که «اولین واردکننده خودروی آئودی» در ایران است.
یکی از موارد قابل اعتنا در مورد خودروهای وارداتی خدمات پس از فروش آنهاست که باید به تایید شرکت مادر برسد.
در مورد فروش خودروی آئودی در ایران، وقتی این شرکت هر گونه ارتباط خود را با نادین خودرو رد میکند، مشخص نیست سرویس خودروی فروخته شده و ارائه خدمات پس از فروش آن به چه ترتیب و با چه مجوز و امکاناتی انجام خواهد شد.
چند سال پیش، رامک خودرو نیز اعلام کرده بود محصولات آئودی را به ایران وارد میکند که این شرکت آلمانی گفت نمایندگی رسمی در ایران ندارد.
صنایع خودروسازی ایران سالها تحت فشار تحریمهای غرب بودهاند اما پس از توافق هستهای موسوم به برجام، فرصتی ایجاد شد که این صنعت ارتباطاتی با خارج از کشور بگیرد.
در سال ۱۳۹۴، شرکت پژوی فرانسه قرارداد تولید ۲۰۰ هزار خودرو در سال را با ایران امضا کرد و شرکت رنو نیز قراردادی ۷۷۸ میلیون دلاری با ایران امضا کرد و متعهد شد سالانه ۱۵۰ هزار خودرو در کارخانهای خارج از تهران تولید کند.
شرکت فولکسواگن آلمان نیز موافقت کرده بود به ایران خودرو صادر کند.
پس از خروج آمریکا از برجام و اعمال دوباره تحریمها علیه جمهوری اسلامی، شرکتهای خودروسازی غربی از ایران خارج شدند.
مقامهای دولتی در واکنش به خروج این شرکتها از ایران پس از اعمال تحریمها گفتند دیگر اجازه نمیدهند این خودروسازان به بازار ایران بازگردند.
قیمت خودرو در ایران طی سالهای اخیر افزایش شدیدی یافته و انتقادها به کیفیت خودروهای ساخت داخل بیشتر شده است.
طرح آزادسازی واردات خودرو پس از پنج سال ممنوعیت، از بهار سال ۱۴۰۱ کلید خورد و آییننامه آن نیز شهریور همان سال مصوب و ابلاغ شد.
پس از آن، نمایندگان با تصویب لایحه دو فوریتی اصلاح قانون ساماندهی صنعت خودرو در فروردین ۱۴۰۲، به امکان واردات خودروهای پنج سال کار کرده نیز رای مثبت دادند؛ هر چند تدوین آییننامه اجرایی واردات این خودروها هنوز از سوی وزارت صنعت، معدن و تجارت (صمت) تدوین نشده است.
نگار کریمیان، جوان ۲۱ ساله اهل بروجن، روز شنبه ۱۹ اسفند در پی تیراندازی بیضابطه ماموران حکومت به خودروی او و خانوادهاش در دو راهی شهر «چمنسلطان» از توابع بخش الیگودرز استان لرستان جان خود را از دست داد. پیکر این زن روز ۲۱ اسفند در آرامستان باغ رضوان اصفهان به خاک سپرده شد.
نگار کریمیان ساکن اصفهان بوده است.
خواهر نگار کریمیان در رسانه اجتماعی ایکس نوشت که نگار ساعت یک بامداد بر اثر شلیک اشتباه مامور نیروی انتظامی به ماشین در حال حرکت مجروح شد و ساعت سه بامداد جان خود را از دست داد.
گفته شده که این خودرو حامل نگار کریمیان، پدر، دو خواهر و همسر خواهرش بوده است.
بر اساس گزارشها، نگار کریمیان پس از زخمی شدن ابتدا به بیمارستان «امام صادق» الیگودرز منتقل شده و پس از سه ساعت، در اثر شدت جراحات وارده و خونریزی داخلی جانش را از دست داده است.
سازمان حقوق بشری ههنگاو خبر داد خانواده کریمیان از مراسم خاکسپاری دایی خود در روستای فرسش الیگودرز برمیگشتند و به سوی اصفهان میرفتند که نیروهای انتظامی بدون اطلاع یا شلیک تیر هوایی به سوی اتومبیل پدر نگار (پژو ۴۰۵) شلیک میکنند.
بر اساس این گزارش، گلوله پس از شلیک مستقیم به در کنار راننده برخورد کرده، سپس به پهلوی نگار کریمیان خورده و از طرف دیگر بدنش بیرون آمده است.
به نوشته ههنگاو، دست پدر او نیز در این رخداد دچار جراحت سبک شده است.
خبرگزاری هرانا در گزارشی نوشت ماموران در مسیر الیگودرز به اصفهان به خودرویی که گمان میبردند حامل مواد مخدر است، مشکوک شده و اقدام به تیراندازی کردند که گلولههای شلیک شده از سوی نیروهای انتظامی به خودروی این خانواده اصابت کرده است.
مراسم خاکسپاری نگار کریمیان روز دوشنبه ۲۱ اسفندماه در آرامستان باغ رضوان اصفهان برگزار شده است.
ویدیوهای رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهند پس از خاکسپاری کریمیان، مراسمی برای یادبود او در خانه برگزار شده است.
شلیک بیدلیل نیروهای نظامی و امنیتی به خودروها و کشتن سرنشینان آنها پیش از این بارها رخ داده است.
روز ۲۹ دی، آناهیتا امیرپور، دانشجوی اهل کوهدشت و ساکن بروجرد بر اثر تیراندازی نیروهای امنیتی به خودروی ۲۰۶ کشته شد. فرماندار بروجرد از تیراندازی به این خودرو و مرگ یکی از سرنشینان، به دلیل بیتوجهی به فرمان ایست پلیس خبر داد.
در تاریخ ۱۹ خرداد ۱۴۰۲، در پی شلیک مستقیم و بدون هشدار قبلی نیروهای انتظامی به یک خودروی وانتپراید، کودکی ۹ ساله به نام مرتضی جان باخت.
پدر و عموی این کودک گفتند ماشین پلیس فرمان ایست نداده بود اما فرمانده انتظامی شوشتر در اظهاراتی متفاوت، کار ماموران را قانونی خواند.
پیش از آن و در پنجم اریبهشت ماه، وبسایت حال وش خبر داد خودروهای نظامی چهار راکب دو موتورسیکلت را زیر گرفتند که این حادثه منجر به کشته شدن یک نوجوان ۱۶ساله به نام سمیر گردهانی و مجروح شدن سه جوان دیگر شد.
روز ۱۲ اسفند ۱۴۰۱ کودکی دو ساله به نام امیرعلی موسوی کاظمی در حالی که در آغوش پدرش و در خواب بود، با شلیک ماموران انتظامی مستقر در یک کامیون به قتل رسید.
مهرداد ملک، نوجوان ۱۷ ساله، هفتم دی ۱۴۰۱ در خودروی دوستش با شلیک ماموران گشت انتظامی در بخش دشتابی ارداق قزوین کشته شد.
پیش از آن در روز پنجم دی ۱۴۰۱، جانشین انتظامی هرمزگان کشته شدن یک دختر ۱۲ ساله بر اثر شلیک ماموران پاسگاه جناح به خودرویی که او از سرنشینان آن بوده را تایید کرد. نام این دختر در رسانههای محلی سها اعتباری اعلام شد.
کیان پیرفلک ۹ ساله، آصف ممبینی ۱۵ ساله و سپهر اسماعیلی ۲۱ ساله برخی دیگری از کسانی هستند که قربانی شلیک ماموران پلیس به خودروها شدهاند.
بر اساس آماربرداری سالانه وبسایت هرانا، در سال ۲۰۲۳ مجموعا ۴۰۲ شهروند هدف شلیک نیروهای نظامی قرار گرفتند که از میان آنها ۱۲۰ شهروند جان خود را از دست دادند.
این آمار شامل جان باختن ۲۰ کولبر، ۳۷ سوختبر و ۶۳ شهروند میشود.
۲۸۲ شهروند دیگر به واسطه شلیک بیضابطه ارگانهای نظامی مجروح شدند که از این تعداد ۲۲۸ نفر کولبر، ۳۱ شهروند عادی و ۲۳ نفر سوختبر بودند.
بنا بر گزارش سالانه مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در سال ۲۰۲۲ نیز مجموعا ۸۴۵ شهروند هدف شلیک نیروهای نظامی قرار گرفتند که از میان آنان ۵۷۱ شهروند جان خود را از دست دادند.
بررسیهای انجام شده از سوی شرکت امنیت سایبری «چک پوینت» از تلاش جمهوری اسلامی برای تهیه بدافزارهای ویژه حذف اطلاعات رایانهای از طریق انجمنهای زیرزمینی روسیه حکایت دارد.
سرگئی شیکویچ، کارشناس تهدیدات سایبری این شرکت در گفتوگو با مجله بریتانیایی «کامپیوتر ویکلی» اعلام کرد این مجموعه سال گذشته رد پای فردی مظنون به ارتباط با حکومت ایران را مشاهده کرده که در پی خرید چنین بدافزاری در بازار سیاه روسیه بوده است.
به گفته این محقق امنیت سایبری، بدافزارهای حذف اطلاعات که با نام «وایپر» شناخته میشوند مشتریان چندانی خارج از دایره عوامل حکومتی ندارند. اینگونه بدافزارها دادههای موجود در سیستم رایانه قربانی را بهگونهای از بین میبرند که امکان بازیابی مجدد آنها غیرممکن باشد.
انجمنهای زیرزمینی روسیزبان مدتهاست که به یکی از مراجع اصلی خرید و فروش بدافزار در اینترنت بدل شدهاند.
مجرمان سایبری از این بازار سیاه برای معامله ابزارهای هک، آسیبپذیریهای نرمافزاری، خدمات توزیع ایمیلهای جعلی یا خدمات مربوط به هوش مصنوعی و تولید ویدیوهای جعلی بهره میبرند.
قدمت برخی از این انجمنها به بیش از ۲۰ سال میرسد.
عضویت در انجمنهای جرایم سایبری نیازمند طی کردن فرایند بازرسی ویژه است تا مدیران آنها اطمینان حاصل کنند فرد متقاضی مامور نفوذی پلیس یا سازمانهای مشابه دیگر نباشد.
تحقیقات انجام شده نشان میدهند عوامل هکری مورد حمایت حکومتها به دلیل دسترسی به منابع مالی بیشتر، سپردههای بزرگتری را در اختیار مدیران این انجمنها قرار میدهند که این امر به افزایش جلب اعتماد دیگر اعضا کمک میکند.
در سالهای گذشته هکرهای حکومتی جمهوری اسلامی حملات متعددی را با استفاده از بدافزارهای حذف و تخریب اطلاعات انجام دادهاند. اگر چه این عملیات اهداف متعددی در سراسر جهان داشته اما نهادهای اسرائیلی قربانی اصلی آن هستند.
آبان ۱۴۰۲ اداره ملی سایبری اسرائیل با انتشار اطلاعیهای از کشف بدافزار حذف اطلاعات در زیرساخت اینترنتی این کشور خبر داد که به یک گروه مهاجم ایرانی متعلق بود.
هکرهای جمهوری اسلامی چند هفته پیشتر از آن نیز با انجام عملیات مشابهی که سازمانهای آموزشی و فنآوری اسرائیل را تحت تاثیر قرار داده بود، اطلاعات رایانهای این مجموعهها را از طریق بدافزار وایپر از بین برده بودند.
آذر سال ۱۴۰۱ نیز شرکت امنیت سایبری «ایست» با انتشار گزارشی از حمله خرابکارانه یک گروه هکری ایرانی موسوم به «آگریوس» (Agrius) به شرکتهای فعال صنایع الماس در اسرائیل، آفریقای جنوبی و هنگکنگ خبر داده بود.