سازمان حقوق بشری ههنگاو خبر داد آناهیتا امیرپور، دانشجوی اهل کوهدشت و ساکن بروجرد روز ۲۹ دی بر اثر تیراندازی نیروهای امنیتی به خودروی ۲۰۶ کشته شده است. پیشتر، فرماندار بروجرد از تیراندازی به این خودرو و مرگ یکی از سرنشینان، به دلیل بیتوجهی به فرمان ایست پلیس خبر داده بود.
بنابر گزارش ههنگاو، شامگاه جمعه ۲۹ دیماه، نیروهای لباس شخصی اداره اطلاعات بروجرد در منطقه نظامآباد این شهر، سرنشینان یک اتومبیل پژو ۲۰۶ را به رگبار بستهاند و در نتیجه آن این دانشجوی ۲۰ ساله ترم اول رشته تربیتبدنی دانشگاه آزاد بروجرد در دم جانش را از دست داد.
در ادامه این گزارش آمده است «م. جلاییفر» دانشجوی اهل بروجرد و راننده اتومبیل به شدت مجروح شده و در بخش مراقبتهای ویژه بیمارستان چمران بروجرد بستری است.
این سایت حقوق بشری به نقل از یک منبع مطلع افزود پس از آنکه نیروهای لباس شخصی اداره اطلاعات به سوی اتومبیل هجوم میبرند، از آنها میخواهند که اتومبیل را متوقف و پیاده شوند. به دلیل اینکه این افراد لباس شخصی بر تن داشتهاند، «راننده ترسیده و اقدام به فرار کرده که در پی آن نیروهای اداره اطلاعات اتومبیل این دو جوان را به رگبار بستهاند».
مسلم مرادی، فرماندار بروجرد، شامگاه جمعه در گفتوگو با خبرگزاری دولتی ایرنا گفت ماموران به دلیل «بیتوجهی راکبین خودرو به اخطارهای عوامل انتظامی و اقدام به فرار» دست به شلیک تیر هوایی زدند و سپس لاستیک خودرو را پنچر کردند.
به گفته فرماندار بروجرد، در جریان این تعقیب و گریز سرنشینان خودرو زخمی شدند که پس از انتقال به بیمارستان یکی از آنها جان خود را از دست داد.
شلیک نیروهای نظامی و امنیتی به خودروهای عادی و قتل کودکان و شهروندان سرنشین آن پیش از این بارها رخ داده است.
در تاریخ ۱۹ خرداد سال ۱۴۰۲، در پی شلیک مستقیم و بدون هشدار قبلی نیروهای انتظامی به یک خودروی وانتپراید، کودکی ۹ ساله به نام مرتضی در آن جان باخت.
پدر و عموی این کودک گفتند ماشین پلیس فرمان ایست نداده بود، اما فرمانده انتظامی شوشتر در اظهاراتی متفاوت، کار ماموران را قانونی خواند.
پیش از آن در پنجم اریبهشتماه، وبسایت حال وش خبر داده بود که خودروهای نظامی چهار راکب دو موتورسیکلت را زیر گرفتهاند که منجر به کشته شدن یک نوجوان ۱۶ساله به نام سمیر گردهانی و مجروح شدن سه جوان دیگر شده است.
روز ۱۲ اسفند ۱۴۰۱ کودکی دو ساله به نام امیرعلی موسوی کاظمی، در حالی که در آغوش پدرش و در خواب بود، با شلیک ماموران انتظامی مستقر در یک کامیون به قتل رسید.
مهرداد ملک، نوجوان ۱۷ ساله، هفتم دی ۱۴۰۱ در خودروی دوستش با شلیک ماموران گشت انتظامی در بخش دشتابی ارداق قزوین کشته شد.
پیش از آن در روز پنجم دیماه ۱۴۰۱، جانشین انتظامی هرمزگان کشته شدن یک دختر ۱۲ ساله بر اثر شلیک ماموران پاسگاه جناح به خودرویی که او از سرنشینان آن بوده را تایید کرد. نام این دختر در رسانههای محلی سها اعتباری اعلام شد.
کیان پیرفلک ۹ ساله، آصف ممبینی ۱۵ ساله و سپهر اسماعیلی ۲۱ ساله برخی دیگری از کسانی هستند که قربانی شلیک ماموران پلیس به خودروهای عادی شدهاند.
بر اساس آماربرداری سالانه وبسایت هرانا، در سال ۲۰۲۳ مجموعا ۴۰۲ شهروند هدف شلیک نیروهای نظامی قرار گرفتند که از میان آنها ۱۲۰ شهروند جان خود را از دست دادند. این آمار شامل جان باختن ۲۰ کولبر، ۳۷ سوختبر و ۶۳ شهروند میشود.
۲۸۲ شهروند دیگر به واسطه شلیک بیضابطه ارگانهای نظامی مجروح شدند که از این تعداد ۲۲۸ نفر کولبر، ۳۱ شهروند عادی و ۲۳ نفر سوختبر هستند.
بنا بر گزارش سالانه مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در سال ۲۰۲۲ هم مجموعا ۸۴۵ شهروند هدف شلیک نیروهای نظامی قرار گرفتند که از میان آنها ۵۷۱ شهروند جان خود را از دست دادند.
بنا به اطلاع منابع ایران اینترنشنال، ماموران زندان قزلحصار کرج، سلیمی را به بهانه اعزام به بهداری از واحد سه این زندان خارج و به سلول انفرادی منتقل کردهاند.
سلیمی به همراه خسرو بشارت، کامران شیخه و انور خضری، سه متهم دیگر این پرونده که به اعدام محکوم شدهاند، از روز شنبه ٩ دیماه در اعتراض به اعدام سه همپروندهایهای دیگرشان و خطر اجرای قریبالوقوع احکام خود در زندان قزلحصار کرج دست به اعتصاب غذا زدند.
سازمان عفو بینالملل ضمن ابراز نگرانی از اجرای قریبالوقوع حکم اعدام سلیمی، از مقامهای جمهوری اسلامی خواست که این حکم فورا متوقف شود.
این سازمان روز ۲۲ دیماه نیز در بیانیهای درباره خطر جدی اجرای حکم اعدام این چهار زندانی کُرد هشدار داد و تاکید کرد که آنها در محاکمهای ناعادلانه و درحالیکه هدف شکنجه قرار گرفتهاند، به اعدام محکوم شدهاند.
قاسم آبسته، ایوب کریمی و داوود عبداللهی، سه همپروندهای آنها، به ترتیب در روزهای ۱۴ آبان، هشت آذر و ۱۲ دیماه امسال در روندی مشابه در زندان قزلحصار کرج اعدام شدند.
خسرو بشارت، کامران شیخه، انور خضری، فرهاد سلیمی، قاسم آبسته، ایوب کریمی و داوود عبداللهی، هفت زندانی عقیدتی کُرد، در آذر ۱۳۸۸ به دست نیروهای امنیتی بازداشت شدند.
آنها پس از دستگیری به بازداشتگاه اداره اطلاعات ارومیه منتقل و پس از ماهها نگهداری در بازداشتگاه این نهاد امنیتی، به تهران اعزام شدند.
این زندانیان شش ماه نیز در سلولهای انفرادی بندهای ۲۴۰ و ۲۰۹ زندان اوین تحت بازجویی قرار گرفتند.
آنها نهایتا در تاریخ ۲۵ فروردین ۱۳۹۱ به زندان رجاییشهر کرج انتقال یافتند و مرداد امسال، پس از تعطیلی زندان رجاییشهر به زندان قزلحصار کرج منتقل شدند.
این هفت زندانی اهل سنت، اسفند ۱۳۹۴ از سوی محمد مقیسه، رییس شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران محاکمه و به اعدام محکوم شدند.
حکم صادر شده بهمن ۱۳۹۸ پس از سالها کشمکش قضایی از سوی شعبه ۴۱ دیوان عالی کشور تایید و در شهریور ۱۳۹۹ درخواست اعاده دادرسی این زندانیان در دیوان عالی کشور رد شد.
این افراد با اتهاماتی از جمله «محاربه»، «افساد فی الارض»، «هواداری از گروههای سلفی» و «قتل» عبدالرحیم تینا که در تاریخ هفت مهر ۱۳۸۷ به دست افراد ناشناس کشته شد، روبهرو شدهاند.
عبدالرحیم تینا امام جماعت مسجد خلفای راشدین شهرستان مهاباد بود.
تمامی متهمان این پرونده بارها در نامههایشان که در سالهای گذشته از سوی نهادهای حقوق بشری منتشر شدند، بر بیاساس بودن اتهامهای انتسابی به خود تاکید کردند.
