اکسیوس: هیات صلح ترامپ طرح ۲.۴۵ میلیارد دلاری برای بازسازی غزه را ارائه می‌کند
اکسیوس، چهارشنبه یکم مهر ۱۴۰۵، گزارش داد هیات صلح دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، طرحی ۲.۴۵ میلیارد دلاری برای شش ماه نخست بازسازی غزه ارائه می‌کند.
به گزارش اکسیوس، این طرح شامل اسکان موقت فلسطینیان، آواربرداری، بازسازی بیمارستان‌ها، احیای اقتصاد و استقرار نیروی امنیتی چندملیتی است.
ناصر اسدی، از اعضای دفتر نمایندگی جمهوری اسلامی در سازمان ملل، ۳۱ شهریور تنها دیپلمات حکومت ایران بود که هنگام سخنرانی رییس‌جمهوری آمریکا سالن را ترک نکرد.
اسدی، داماد منوچهر متکی، وزیر پیشین امور خارجه جمهوری اسلامی و نماینده کنونی مجلس، است.
این موضوع هم‌زمان با ادامه کارزار فشار اقتصادی آمریکا علیه جمهوری اسلامی و همچنین رایزنی‌های تهران و واشینگتن در نیویورک، حساسیت‌برانگیز شده و واکنش تند شماری از حامیان حکومت را در پی داشته است.
حمله حامیان حکومت به اسدی
کامران فلاحتی، از کاربران حامی جمهوری اسلامی، با انتشار پیامی در شبکه اجتماعی ایکس، اسدی را «بی‌غیرت» خواند و نوشت او پای سخنان یک «جنایتکار» و «قاتل رهبر شهید» نشسته است.
کاربری با نام «ابورضا» که خود را یک روحانی «انقلابی» معرفی کرده، باقی ماندن دیپلمات جمهوری اسلامی در سالن هنگام سخنرانی ترامپ را به «حضور در مجلس یزید» تشبیه کرد.
او نوشت اسدی «واو به واو به خزعبلات ترامپ علیه ایران گوش داد».
کاربر دیگری با نام «محمدی» با اشاره به خروج هیات کوبا از سالن هنگام سخنرانی ترامپ، باقی ماندن نماینده جمهوری اسلامی را «خجالت‌آور» خواند.
این واکنش‌ها در حالی مطرح می‌شود که طی هفته‌های اخیر، اختلاف‌ها در درون حاکمیت بر سر روند گفت‌وگوها با ایالات متحده، به‌ویژه درباره چشم‌انداز تنگه هرمز و پرونده هسته‌ای، شدت گرفته است.
ادامه محاصره بنادر جنوبی ایران، کارزار طرد اقتصادی و تشدید بحران معیشتی، اختلاف میان مقام‌های جمهوری اسلامی را بر سر نحوه مواجهه با واشینگتن عمیق‌تر کرده است.
هم‌زمان، غیبت مجتبی خامنه‌ای از انظار عمومی بر ابهام‌ها درباره میزان نقش‌آفرینی او در مذاکرات افزوده و به بحران مشروعیت حکومت دامن زده است.
دفاع بقایی و ادامه انتقادها
اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی، در واکنش به اعتراض‌های حامیان حکومت، از «صبر و متانت» اسدی قدردانی کرد و انتقادها از او را «غیرمنصفانه» دانست.
بقایی گفت: «صندلی ایران در جایی مثل مجمع عمومی سازمان ملل متحد، سنگر ماست و قطعا اگر قرار باشد به‌خاطر تندگویی و تندخویی و بدگویی دیگران بخواهیم این سنگر را ترک کنیم، حتما به وظیفه‌مان عمل نکرده‌ایم.»
او افزود: «حتما باید در چنین فضایی، تحولات را رصد کنیم و رویکردها و واکنش‌های کشورهای مختلف را در نظر داشته باشیم. این بخشی از وظیفه دیپلمات‌هاست که در چنین نشست‌هایی حضور مقتدرانه جمهوری اسلامی را حفظ کنند و هر جا که لازم است، واکنش لازم را اتخاذ کنند.»
در مقابل، رسانه رجانیوز، بقایی را به «بازی با واژه‌ها برای فرار از پاسخگویی» متهم کرد و پرسید اگر چنین استدلالی درباره حضور در سالن پذیرفتنی است، چرا هیات جمهوری اسلامی هنگام سخنرانی بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، جلسه را ترک می‌کند؟
این رسانه اضافه کرد: «ترک جلسه در عرف بین‌الملل، ابزاری روشن و استاندارد برای نشان دادن اعتراض رسمی و بی‌اعتنایی به لجن‌پراکنی طرف مقابل است. نشستن و شنیدن مواضع خصمانه و توهین‌آمیز علیه منافع و ملت ایران نه متانت و انجام وظیفه، بلکه نماد انفعال، کرختی و بی‌عملی مفرط است.»
کانال تلگرامی «خیانت خواص» نیز نوشت در برابر تهدیدهای صریح ترامپ علیه جمهوری اسلامی، حتی یک «اعتراض نمادین» صورت نگرفته است.
این کانال در مطلب دیگری، با مقایسه حضور اسدی در سالن و خروج نماینده کوبا، خطاب به دیپلمات جمهوری اسلامی نوشت: «شرف آن کوبایی کمونیست از تو مسلمان منافق بیشتر است.»
ترامپ در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل گفت درباره ایران با یک «تصمیم بزرگ» روبه‌روست: یا توافقی حاصل خواهد شد که به ایران امکان بازسازی بدهد، یا جمهوری اسلامی را «به‌سرعت نابود خواهد کرد» تا دیگر فرصتی برای «کشتن مردم و ویران کردن کشورها» نداشته باشد.
با وجود این تهدیدها، مذاکرات تهران و واشینگتن ۳۱ شهریور در نیویورک انجام شد.
استیو ویتکاف، فرستاده ویژه آمریکا، اعلام کرد گفت‌وگوهایی طولانی از طریق میانجی‌ها صورت گرفته است.
ویتکاف ابراز امیدواری کرد این دور از مذاکرات «سازنده و نویدبخش» باشد.
خبرگزاری رویترز چهارشنبه اول مهر به نقل از داده‌های اولیه شرکت ردیابی کشتی کپلر گزارش داد هر سه شناور، از جمله یک نفتکش پاناماکس، در حال خروج از تنگه هرمز بودند.
این آمار ممکن است تغییر کند، زیرا برخی کشتی‌ها معمولا هنگام عبور از تنگه هرمز فرستنده‌های خود را خاموش می‌کنند.
داده‌های کپلر و شرکت ال‌اس‌ای‌جی همچنین نشان داد نفتکش ال‌ان‌جی «المفیار» که بدون محموله در حرکت بود، سه‌شنبه بار دیگر در داخل تنگه هرمز مشاهده شد. این شناور آخرین بار ۲۸ شهریور در خارج از این آبراه دیده شده بود.
پیش از آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل با جمهوری اسلامی در ۹ اسفند ۱۴۰۴، یک‌پنجم نفت و گاز جهان از تنگه هرمز عبور می‌کرد.
دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، ۳۱ شهریور ضمن تهدید جمهوری اسلامی به «نابودی» در صورت نرسیدن به توافق برای پایان جنگ، از احتمال توافق در آینده نزدیک سخن گفت و خواستار انزوای کامل اقتصادی تهران تا توقف حملات به کشتی‌ها، جاه‌طلبی‌های هسته‌ای و حمایت از تروریسم شد.
عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی و استیو ویتکاف، فرستاده ویژه رییس‌جمهوری آمریکا، نیز در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل گفت‌وگو کردند.
شروط تهران برای بازگشایی تنگه هرمز شامل رفع فوری محاصره دریایی، پرداخت فوری اموال مسدودشده جمهوری اسلامی و پایان جنگ در همه جبهه‌های مقاومت، اعلام شد.
داده‌های کشتیرانی همچنین نشان داد سه‌شنبه ۲۲ شناور حامل کالا از تنگه باب‌المندب عبور کردند. شمار شناورهای عبوری پایین‌تر از میانگین حدود ۲۶ شناور در ۱۰ روز گذشته ماند.
تنگه باب‌المندب در جنوبی‌ترین بخش غربی یمن، یکی دیگر از گلوگاه‌های دریایی و مسیر حیاتی تجارت نفت میان دریای سرخ و خلیج عدن است.
از ۲۲ شناور عبوری، ۱۴ شناور به سمت دریای سرخ و هشت شناور به سوی خلیج عدن حرکت کردند. از جمله این شناورها پنج نفتکش پاناماکس، شش شناور سوپراماکس، چهار نفتکش افراماکس، یک نفتکش سوئزمکس و یک نفتکش بسیار بزرگ حمل نفت خام بودند.
کایا کالاس، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، شامگاه ۳۱ شهریور اعلام کرد در دیدار با عراقچی درباره پایان جنگ و بازگشایی کامل تنگه هرمز گفت‌وگو کرده و تاکید کرد عبور از این آبراه باید بدون عوارض و کشتیرانی در تنگه هرمز و باب‌المندب، آزاد و بدون مانع باشد.
امانوئل مکرون، رییس‌جمهوری فرانسه، نیز به ای‌بی‌سی نیوز گفت هدف اصلی دیدار دوشنبه او با ترامپ، دستیابی به توافقی مناسب برای بازگشایی تنگه هرمز و رسیدگی به بحران فزاینده انرژی در جهان بود.
ساعاتی پیش از آن، رویترز به نقل از دیپلمات‌ها گزارش داد فرانسه با هماهنگی آمریکا تدوین پیش‌نویس قطعنامه‌ای در شورای امنیت را برای ایجاد ماموریتی بین‌المللی با هدف ازسرگیری تردد در تنگه هرمز آغاز کرده است.
ولی‌زاده چهارشنبه اول مهر در دومین سالگرد زندانی شدنش در ایران گفت: «در حیرتم از آن دسته از چهره‌های شناخته‌شده ایرانی که هوس بازگشت به ایران در سر دارند. اگر ذات خبیث جمهوری اسلامی را فراموش کرده‌اند، از داغ‌دیدگان دی‌ماه بپرسند گشودن و بستن ده‌ها یا صدها کیسه جسد برای یافتن عزیزانشان چه حسی دارد.»
او خطاب به این افراد افزود پس از بازگشت به ایران و «پایان تعارفات اولیه»، برای «تخلیه اطلاعاتی و همکاری» با حکومت تحت فشار قرار خواهند گرفت.
این روزنامه‌نگار ادامه داد: «اگر هم چنین نشد، یعنی که تونل‌نشینان برای گدایی مشروعیت ناچار شده‌اند پرده آخر نمایش خود را بازی کنند و سخاوت به خرج دهند، که در این صورت پیوندتان مبارک. سرخی فرش قرمزی که برایتان پهن کرده‌اند از خون جاویدنامان وطن است که به دست مزدوران حکومت به قتل رسیده‌اند.»
منظور او از «تونل‌نشینان»، مقام‌های جمهوری اسلامی است که هنگام جنگ برای در امان ماندن از حملات به مراکز زیرزمینی منتقل شدند، در حالی که امکانات کافی برای حفاظت از شهروندان فراهم نشده بود.
این زندانی سیاسی همچنین هشدار داد «نمایش میهن‌پرستی و تماس‌های دلبرانه شکارچیان حکومتی» برای ترغیب چهره‌های ایرانی به بازگشت به کشور پایدار نخواهد ماند و «ماه عسل» آنان در ایران چندان طولانی نخواهد بود.
در هفته‌های اخیر، بازگشت محسن نامجو، خواننده ایرانی، به کشور، واکنش‌ها و انتقادهای گسترده‌ای را برانگیخته است.
مسعود بهنود، روزنامه‌نگار، نیز ۲۶ شهریور در مصاحبه‌ای اعلام کرد آماده بازگشت به ایران است.
پیش‌تر فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت جمهوری اسلامی، از «پیگیری» برای بازگشت بهنود، عبدالکریم سروش، نویسنده و محسن کدیور، دین‌پژوه، به ایران خبر داده بود.
«مهندسی مرگ» و استفاده از غیرنظامیان به‌عنوان «سپر انسانی»
ولی‌زاده در بخش دیگری از بیانیه خود، جمهوری اسلامی را به «مهندسی» مرگ شهروندان بی‌گناه و بهره‌برداری تبلیغاتی از کشته شدن غیرنظامیان در جریان جنگ متهم کرد و گفت حکومت از مردم به‌عنوان «سپر انسانی» استفاده می‌کند.
در این بیانیه آمده است: «جمهوری اسلامی را از قاب جنگی که خود را قربانی آن معرفی می‌کند و ژستی که با مرگ مهندسی‌شده قربانیان مدرسه میناب می‌گیرد، نمی‌توان شناخت. این حکومت حیله‌گر که جنایت شلیک به هواپیمای اوکراینی را در کارنامه دارد، به مهارت جدیدی در مهندسی مرگ شهروندان بی‌گناه رسیده است.»
او افزود: «استفاده از مدرسه، مترو، ورزشگاه و بیمارستان به‌عنوان سپر انسانی با نیت افزایش قربانیان غیرنظامی و پر کردن خشاب پروپاگاندا و مظلوم‌نمایی انجام می‌شود. این نظام سال‌هاست که قربانی بودن را به یک صنعت سیاسی تبدیل کرده است. سال‌ها برای جنگ فرش قرمز پهن کرد، اما هنگامی که جنگ از راه رسید، به تونل‌ها خزید.»
محسن هاشمی، رییس پیشین شورای شهر تهران، ۲۲ شهریور اذعان کرد مسئولان جمهوری اسلامی در جریان جنگ‌های ۱۲ روزه و ۴۰ روزه از ایستگاه‌های مترو به‌عنوان دفتر کار استفاده می‌کردند.
در ماه‌های گذشته، مقام‌های جمهوری اسلامی با وجود تجربه دو جنگ ۱۲ روزه و ۴۰ روزه و خسارت‌های گسترده واردشده به کشور، به سیاست‌های تنش‌آفرین خود، از جمله رویارویی با آمریکا و حمله به کشتی‌های تجاری در تنگه هرمز، ادامه داده‌اند.
هم‌زمان، انتقادها از عملکرد حکومت در تامین حداقل امکانات لازم برای حفاظت از مردم در زمان جنگ، از جمله سامانه‌های هشدار و پناهگاه‌های عمومی، افزایش یافته است.
روایت ولی‌زاده از پیشنهاد همکاری سازمان اطلاعات سپاه
ولی‌زاده در ادامه بیانیه خود اعلام کرد پس از بازگشت به ایران با پیشنهاد سازمان اطلاعات سپاه پاسداران برای همکاری مواجه شده، اما آن را نپذیرفته است.
او نوشت: «اگرچه می‌توانستم با پذیرفتن قرارداد وسوسه‌کننده سازمان اطلاعات سپاه برای به دام انداختن همکارانم و کشاندن آنها به ایران نه تنها به زندان نروم، بلکه از مزایای فراوان این همکاری برخوردار شوم، اما انتخاب من زندان بود و آزادی‌ام را از هیچ طرفی گدایی نمی‌کنم.»
این زندانی سیاسی با اشاره به کشتار معترضان در خیزش دی‌ماه ادامه داد: «دو سال حبس من در برابر داغ خانواده‌هایی که برای یافتن پیکر عزیزانشان، زیپ ده‌ها یا صدها کیسه جسد را گشوده‌اند، هیچ است.»
بر پایه بیانیه شورای سردبیری ایران‌اینترنشنال، بیش از ۳۶ هزار و ۵۰۰ نفر در جریان سرکوب هدفمند انقلاب ملی به دستور علی خامنه‌ای، دیکتاتور پیشین ایران، کشته شدند.
ولی‌زاده که پیش‌تر به مدت ۱۰ سال خبرنگار رادیو فردا بود، حدود چهار سال پیش از این رسانه استعفا داد و پس از مدتی اقامت در خارج از کشور، ۱۶ اسفند ۱۴۰۲ بعد از ۱۴ سال به ایران بازگشت.
او مدتی بعد بازداشت و به دست ماموران سازمان اطلاعات سپاه بازجویی شد.
دادگاه انقلاب تهران آذر ۱۴۰۳ او را به ۱۰ سال حبس محکوم کرد.
