خانواده فورمن، بریتانیاییهای زندانی در ایران، خواهان دیدار فوری با وزیر خارجه بریتانیا شد
خانواده لیندزی و کریگ فورمن، زوج بریتانیایی زندانی در ایران، از اد میلیبند، وزیر خارجه بریتانیا، خواست تا مستقیما در پرونده آنان مداخله کند. خانواده این زوج میگوید وعده برقراری تماسهای منظم پس از پایان اعتصاب غذای آنها عملی نشده و دسترسی کنسولی نیز همچنان محدود است.
لیندزی و کریگ مردادماه پس از ۸۴ و ۹۳ روز اعتصاب غذا، بهدنبال دریافت تضمینهایی از جمله ازسرگیری تماس با خانواده، به اعتصاب خود پایان دادند.
با گذشت بیش از یک ماه، تنها دو تماس کوتاه برقرار شده و تماسهای منظمی که به آنان وعده داده شده بود، از سر گرفته نشده است.
درخواست مداخله مستقیم وزیر خارجه
خانواده فورمن در بیانیهای که سهشنبه ۳۱ شهریور منتشر شد، اعلام کرد یک ملاقات کنسولی برای ۱۳ مهر برنامهریزی شده است.
خانواده از تعیین این زمان استقبال کرد، اما گفت تاخیر طولانی در ملاقات با این زوج، بهویژه پس از اعتصاب غذای طولانی آنان، «بهشدت نگرانکننده» است.
بر اساس این بیانیه، کارکنان کنسولی بریتانیا در سال جاری تنها یک بار با لیندزی و کریگ ملاقات کردهاند؛ در حالی که بیش از ۲۰ ماه از بازداشت آنان میگذرد.
خانواده از میلیبند خواست با آنان دیدار کند، راههای دیپلماتیک موجود را دوباره بررسی کند و برای برقراری تماسهای منظم خانوادگی و دسترسی موثر کنسولی، به مقامهای جمهوری اسلامی فشار بیاورد.
جو بنت، فرزند لیندزی، گفت انتظار ندارد دولت بریتانیا بتواند به مقامهای جمهوری اسلامی دستور دهد، اما دولت موظف است از شهروندان خود دفاع کند و در صورت عمل نشدن به وعدهها، پیگیری را ادامه دهد.
او افزود لیندزی و کریگ با امید به بهبود شرایط، اعتصاب غذای خود را متوقف کردند و نباید تاخیر در تماس و ملاقات به وضعیتی عادی تبدیل شود.
سابقه بازداشت و محکومیت
لیندزی و کریگ ۱۴ دی ۱۴۰۳، هنگام سفر دور دنیا با موتورسیکلت و در مسیر اصفهان به کرمان بازداشت شدند. هر دوی آنان اتهام جاسوسی را رد کردهاند، اما شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ابوالقاسم صلواتی، هر یک را به ۱۰ سال زندان محکوم کرد.
در تیرماه نیز بدون حضور وکیل، مترجم یا امکان دفاع، دو سال دیگر به حکم کریگ بهدلیل گفتوگو با رسانهها افزوده شد.
درخواست تازه خانواده پس از نخستین حضور عمومی الیستر برت، نماینده ویژه بریتانیا در امور بازداشتهای پیچیده کنسولی، مطرح شده است.
خانواده فورمن از انتصاب او استقبال کرده، اما تاکید دارد محدودیت اختیارات این نماینده، مداخله سیاسی وزیران را ضروری میکند.
این خانواده خواستار دیدار با میلیبند، برقراری منظم تماسها و ملاقاتهای کنسولی و تدوین راهبردی مشخص برای آزادی این زوج شده است.
رزمایش سالانه «هان کوانگ» در تاویوان، تایوان - عکس آرشیو
چین، تایوان را مهمترین و حساسترین مساله خود میداند. موضوعی که از نظر پکن با حاکمیت و تمامیت ارضی این کشور ارتباط دارد و دولتهای خارجی حق دخالت در آن را ندارند. اما چرا تایوان تا این اندازه برای پکن اهمیت دارد؟
انتظار میرود شی جینپینگ، رییسجمهوری چین، در دیدار این هفته با دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، در واشینگتن، از او بخواهد فروش تسلیحات آمریکا به تایوان را متوقف کند.
موضع چین درباره تایوان چیست؟
چین میگوید تایوان از دوران باستان بخشی از قلمرو این کشور بوده است.
این جزیره از سال ۱۲۶۴ تا ۱۲۷۴ خورشیدی، در دوران سلسله چینگ، برای مدتی استانی جداگانه بود و پس از جنگ چین و ژاپن، به ژاپن واگذار شد.
در پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۳۲۴، اداره تایوان به دولت جمهوری چین سپرده شد.
پکن مساله تایوان را میراث حلنشده جنگ داخلی چین میداند.
دولت جمهوری چین پس از شکست از کمونیستهای مائو تسهتونگ در سال ۱۳۲۸ به این جزیره گریخت. کمونیستها نیز همان سال جمهوری خلق چین را در سرزمین اصلی بنیان گذاشتند.
از نظر پکن، تایوان یکی از استانهای چین است و حق ندارد خود را کشوری مستقل بداند.
چین هرگز گزینه استفاده از زور برای قرار دادن این جزیره زیر کنترل خود را کنار نگذاشته است؛ هرچند میگوید «اتحاد مجدد مسالمتآمیز» را ترجیح میدهد.
پکن تایوان را «هسته اصلی منافع حیاتی» خود و خط قرمزی عبورناپذیر میخواند و دیدار مقامهای بلندپایه خارجی با مقامهای تایوان را دخالت در امور داخلی چین میداند.
پکن به روابط آمریکا با تایوان چگونه واکنش نشان داده است؟
چین پس از سفر نانسی پلوسی، رییس وقت مجلس نمایندگان آمریکا، به تایپه در سال ۱۴۰۱، رزمایش نظامی گستردهای در اطراف تایوان برگزار کرد.
پکن از آن زمان تاکنون نیز در واکنش به تماسها و دیدارهای مقامهای آمریکایی با تایوان، چندین دور رزمایش در نزدیکی این جزیره انجام داده است.
آخرین رزمایش گسترده چین در اطراف تایوان اوایل دی ۱۴۰۴ برگزار شد.
دولت ترامپ چند روز پیش از آن، فروش بستهای تسلیحاتی به ارزش بیش از ۱۱ میلیارد دلار به تایوان را تصویب کرده بود؛ بزرگترین بسته تسلیحاتی آمریکا برای این جزیره.
تایوان دارای حکومتی دموکراتیک است که ادعای حاکمیت پکن بر این جزیره را قاطعانه رد میکند.
تایپه میگوید تایوان هماکنون کشوری مستقل با نام رسمی «جمهوری چین» است و حق دارد با دیگر کشورهای جهان ارتباط برقرار کند و رهبران خود را برگزیند.
دولت تایوان تاکید دارد جمهوری خلق چین حتی یک روز نیز بر این جزیره حکومت نکرده و در نتیجه، حق ندارد خود را نماینده تایوان بداند یا ادعای حاکمیت بر آن داشته باشد.
لای چینگته، رییسجمهوری تایوان، بارها به چین پیشنهاد مذاکره داده است، اما پکن این پیشنهادها را رد کرده است.
هیچیک از دولتهای چین و تایوان دیگری را بهطور رسمی به رسمیت نمیشناسد.
چین از لای با عنوان «رییسجمهوری» یاد نمیکند و او را «جداییطلب» میخواند.
لای گفته است تایوان در حال حاضر کشوری مستقل است و به همین دلیل نیازی به اعلام رسمی و جداگانه استقلال ندارد.
آمریکا در دی ۱۳۵۷ روابط رسمی خود را با تایپه قطع کرد و جمهوری خلق چین را به رسمیت شناخت. با این حال، واشینگتن بر اساس قانون روابط تایوان مصوب ۱۳۵۸ موظف است ابزارهای لازم را برای دفاع از این جزیره در اختیار آن قرار دهد.
آمریکا در چارچوب سیاست «چین واحد» رسما درباره حاکمیت تایوان موضعی نمیگیرد.
وزارت خارجه آمریکا در سال ۱۴۰۱ متن مربوط به «شش تضمین» را نیز به اسناد سیاست این کشور درباره تایوان افزود. این تضمینهای امنیتی در سال ۱۳۶۱، در دوران ریاستجمهوری رونالد ریگان، به تایوان داده شده بودند و اسناد مربوط به آنها در سال ۱۳۹۹ از طبقهبندی محرمانه خارج شدند.
بر اساس این تضمینها، آمریکا تاریخی برای پایان دادن به فروش تسلیحات به تایوان تعیین نکرده، با مشورت قبلی با پکن درباره چنین فروشهایی موافقت نکرده و تعهدی نیز برای بازنگری در قانون روابط تایوان نداده است.
چین بارها از آمریکا خواسته است فروش سلاح به تایوان را متوقف کند.
آمریکا در تایپه نمایندگی بزرگی با نام «موسسه آمریکایی در تایوان» دارد که عملا نقش سفارت این کشور را ایفا میکند.
واشینگتن و تایپه همچنین روابط نزدیک اقتصادی و امنیتی دارند و آمریکا مهمترین تامینکننده تجهیزات دفاعی تایوان است.
روسای جمهوری تایوان تنها در قالب «توقف بینراهی» و هنگام سفر به کشورهای همپیمان خود در آمریکای لاتین و حوزه کارائیب وارد آمریکا میشوند، اما معمولا از این فرصت برای دیدار با قانونگذاران حامی تایوان استفاده میکنند.
روسای جمهوری آمریکا و تایوان مستقیما با یکدیگر گفتوگو نمیکنند. ترامپ اردیبهشت ۱۴۰۵ گفت با لای تماس خواهد گرفت، اما چنین تماسی تاکنون برقرار نشده است.
ترامپ در آذر ۱۳۹۵ و پیش از آغاز نخستین دوره ریاستجمهوری خود، تماسی ۱۰ دقیقهای با تسای اینگون، رییسجمهوری وقت تایوان، داشت. چین در آن زمان واکنشی نسبتا ملایم نشان داد، اعتراض دیپلماتیک کرد و تایوان را به انجام «اقدامی حقیرانه» متهم کرد.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» اعلام کرد با پیوستن زندانهای بندرعباس و ضیابر صومعهسرا، شمار زندانهای مشارکتکننده در این حرکت اعتراضی به ۶۴ زندان رسیده است. اعضای کارزار، ۳۱ شهریور، در هفته صدوسیونهم، اعتصاب غذای سهشنبههای هر هفته خود را ادامه دادند.
بر اساس بیانیه این کارزار، زندانیان بندرعباس و ضیابر اعلام کردهاند از این پس سهشنبه هر هفته در اعتراض به صدور و اجرای احکام اعدام، از دریافت غذا خودداری خواهند کرد.
زندانیان بندرعباس و ضیابر، شصتوسومین و شصتوچهارمین گروهی هستند که به این حرکت پیوستهاند.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» از بهمن ۱۴۰۲ با اعتصاب غذای شماری از زندانیان سیاسی در زندان قزلحصار آغاز شد و اعضای آن از آن زمان تاکنون، سهشنبه هر هفته در اعتراض به مجازات اعدام و فقدان دادرسی عادلانه، اعتصاب غذا کردهاند.
بیانیه این هفته کارزار، درباره وضعیت محمدرضا مجیدیاصل در تهران و امید گودرزوند چگینی در زندان چوبیندر قزوین هشدار داد.
حکم اعدام گودرزوند چگینی، معترض ۳۷ ساله بازداشتشده در اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، در دادگاه تجدیدنظر تایید شده است.
کارزار از تایید حکم اعدام مجیدیاصل نیز خبر داد. این در حالی است که پیش از این خبرهایی از نقض این حکم در دیوان عالی کشور منتشر شده بود.
روشن نیست که بیانیه تازه به صدور و تایید دوباره حکم اعدام برای او اشاره دارد یا وضعیت پیشین پرونده.
در این بیانیه همچنین به صدور حکم اعدام برای امیدرضا حیدری، دانشجوی ۱۹ ساله اهل ایذه، اشاره شده است. حیدری که بهمن ۱۴۰۴ در اصفهان بازداشت شد، در شعبه دوم دادگاه انقلاب این شهر به اعدام محکوم شده است.
کارزار همچنین از اعدام رضوان اصغرزاده، مادر شش فرزند، با اتهام مرتبط با مواد مخدر در زندان دستگرد اصفهان خبر داد و درباره وضعیت علی زارعی دوزدرهسی هشدار داد.
زارعی، زندانی سیاسی محکوم به اعدام و از آسیبدیدگان چشمی خیزش «زن، زندگی، آزادی»، در زندان قزلحصار به سلول انفرادی منتقل شده است.
به گفته این کارزار، از ابتدای سال ۱۴۰۵ دستکم ۴۴۸ مورد اعدام در ایران ثبت شده است.
بیانیه به گزارش تازه سازمان عفو بینالملل نیز اشاره کرد که نام ۸۷ مقام جمهوری اسلامی را برای انجام تحقیقات کیفری درباره نقش احتمالی آنان در سرکوب اعتراضات سال ۱۴۰۱ مطرح کرده است.
بر اساس فهرست منتشرشده، زندانیان شرکتکننده در هفته صدوسیونهم کارزار، در زندانهای زیر اعتصاب غذا کردند:
اراک، اردبیل، ارومیه، ازبرم لاهیجان، اسدآباد اصفهان، اهر، اوین در بندهای زنان و مردان، ایرانشهر، ایلام، بانه، برازجان، بروجرد، بروجن، بم، بندرعباس، بوکان، بهبهان، تبریز، تهران بزرگ، چوبیندر قزوین، حویق تالش، خرمآباد، خورین ورامین، خوی، دستگرد اصفهان، دهدشت، دیزلآباد کرمانشاه، رامهرمز، رشت در بندهای مردان و زنان، رودسر، زاهدان در بندهای زنان و مردان، سبزوار، سپیدار اهواز در بندهای زنان و مردان، سقز، سلماس، سنندج، شیبان اهواز، ضیابر صومعهسرا، طبس، عادلآباد شیراز در بندهای زنان و مردان، فردیس کرج، فیروزآباد فارس، قائمشهر، قرچک، قزلحصار در واحدهای دو، سه و چهار، کامیاران، کرمان، کهنوج، گچساران، گرگان، گنبدکاووس، لنگرود قم، مرکزی بیرجند، مرکزی کرج، مریوان، مشهد، مهاباد، میاندوآب، نظام شیراز، نقده، نور، نیشابور، یاسوج و یزد در بندهای زنان و مردان.
خبرگزاری رویترز به نقل از سه منبع آگاه گزارش داد شی جینپینگ در دیدار این هفته با دونالد ترامپ، با استناد به بیانیه مشترک سال ۱۹۸۲، خواستار توقف فروش و تحویل سلاحهای آمریکایی به تایوان خواهد شد.
شی چهارشنبه اول مهر وارد واشینگتن میشود و مذاکرات رسمی او با ترامپ پنجشنبه برگزار خواهد شد.
رهبر چین سوم مهر به آرشیو ملی آمریکا میرود و به گفته منابع رویترز، ممکن است موضوع بیانیه ۱۹۸۲ را در همین بازدید مطرح کند.
چین تایوان را بخشی از قلمرو خود و حساسترین موضوع در روابطش با واشینگتن میداند. موضوعی که دولت دموکراتیک تایوان رد میکند.
آمریکا درباره حاکمیت این جزیره موضع رسمی نمیگیرد، اما قانون روابط با تایوان، مصوب سال ۱۳۵۸، واشینگتن را ملزم میکند ابزار لازم را برای دفاع از آن فراهم کند.
آمریکا و چین در سال ۱۹۸۲ (۱۳۶۱) سومین بیانیه مشترک خود را امضا کردند. واشینگتن در آن اعلام کرد قصد دارد فروش تسلیحات به تایوان را بهتدریج کاهش دهد و بهدنبال فروش بلندمدت سلاح به تایپه نیست.
رونالد ریگان، رییسجمهوری وقت آمریکا، همزمان در یادداشتی تاکید کرد آمادگی واشینگتن برای کاهش فروش سلاح «کاملا مشروط» به تعهد مستمر چین به حل مسالمتآمیز اختلاف با تایوان است.
دولت ریگان همان سال «شش تضمین» را نیز به تایوان ارائه کرد. بر اساس آنها، آمریکا تاریخی برای پایان فروش تسلیحات تعیین نکرده و نپذیرفته است پیش از فروش سلاح با پکن مشورت کند.
این اسناد در سال ۱۳۹۹ از طبقهبندی محرمانه خارج شدند.
فعالیت نظامی چین پیرامون تایوان طی پنج سال گذشته افزایش یافته است.
نیروهای چینی تقریبا هر روز در اطراف این جزیره فعالیت میکنند و پکن رزمایشهای گسترده با شلیک موشک واقعی برگزار کرده است.
پیپلز دیلی، ۳۱ شهریور هشدار داد مدیریت نادرست مساله تایوان میتواند روابط دو کشور را به «وضعیتی بسیار خطرناک» بکشاند.
دولت ترامپ در آذر ۱۴۰۴ بستهای ۱۱ میلیارد دلاری برای تایوان تصویب کرد؛ بزرگترین بسته تسلیحاتی آمریکا برای این جزیره. بسته دیگری به ارزش حدود ۱۴ میلیارد دلار نیز ماههاست در انتظار تصمیم ترامپ مانده است.
ترامپ پس از دیدار ۲۴ و ۲۵ اردیبهشت با شی در پکن، تصمیم درباره بسته دوم را به تعویق انداخت و آن را «اهرم چانهزنی بسیار خوبی» خواند.
یک مقام کاخ سفید به رویترز گفت رییسجمهوری آمریکا بهزودی درباره این فروش تصمیم خواهد گرفت.
به گفته این مقام، ترامپ در دوره نخست ریاستجمهوری خود بیش از هر رییسجمهوری دیگری فروش سلاح به تایوان را تصویب کرد و میزان فروش تاییدشده در نخستین سال دوره دوم او از مجموع چهار سال ریاستجمهوری جو بایدن بیشتر بود.
پکن افزون بر توقف معاملات تازه، خواستار متوقف شدن تحویل سلاحهایی شده که تایوان قبلا سفارش داده است.
وزارت خارجه تایوان اعلام کرد تحولات دیدار سران آمریکا و چین را از نزدیک دنبال میکند و ارتباط مستحکمی با واشینگتن دارد.
منابع رویترز گفتند چین در مقابل پیشنهاد کرده است برای فشار بر جمهوری اسلامی در ارتباط با جنگ خاورمیانه به آمریکا کمک کند.
به این ترتیب، ایران نیز در کنار تجارت، فناوری و تایوان، به محور چانهزنی میان واشینگتن و پکن تبدیل شده است.
پیت ریکتس، سناتور جمهوریخواه، از ترامپ خواست روشن کند آمریکا اجازه تصرف نظامی تایوان را نخواهد داد.
جان مولنار، رییس کمیته ویژه مجلس نمایندگان درباره چین، نیز ۲۷ شهریور در نامهای به ترامپ نوشت اعتراض پکن به فروش سلاح و همکاری امنیتی آمریکا با متحدان آسیایی باید «بیدرنگ رد شود».
مت پاتینگر، معاون پیشین مشاور امنیت ملی آمریکا، ۲۸ شهریور در تایپه گفت که انتظار توافقی اساسی درباره تایوان ندارد و پیشبینی کرد شی، مانند دیدارهای گذشته، ترامپ را مفصل درباره این موضوع «موعظه» کند.
دونالد ترامپ سهشنبه ۳۱ شهریور، پس از سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل، با دستکم ۱۱ رهبر و مقام ارشد از چهار قاره دیدار میکند. جنگهای ایران و اوکراین، پیشروی حوثیها، روابط با ونزوئلا و گسترش حضور نظامی آمریکا در گرینلند، از محورهای اصلی این رایزنیهاست.
خبرگزاری رویترز گزارش داد ترامپ روز خود را با سخنرانی در جمع نمایندگان کشورهای عضو سازمان ملل آغاز میکند. هنوز محتوای سخنان او اعلام نشده است.
رییسجمهوری آمریکا سال گذشته با نطقی تند خبرساز شد و سیاستهای اقلیمی و مهاجرتی شماری از کشورها را عامل حرکت آنها به سوی «جهنم» خواند.
ترامپ سپس با اندی برنهام، نخستوزیر بریتانیا، ولودیمیر زلنسکی، رییسجمهوری اوکراین، دلسی رودریگز، رییسجمهوری موقت ونزوئلا، مته فردریکسن، نخستوزیر دانمارک، و ینس فردریک نیلسن، نخستوزیر گرینلند، دیدار خواهد کرد.
نمایندگان عربستان سعودی، امارات متحده عربی، عمان، بحرین، کویت و قطر نیز در نشستی جمعی با ترامپ شرکت میکنند.
او ۳۰ شهریور با امانوئل مکرون، رییسجمهوری فرانسه، درباره حفاظت از زیرساختهای خاورمیانه و آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز گفتوگو کرد.
جنگ آمریکا و اسرائیل علیه جمهوری اسلامی که از ۹ اسفند ۱۴۰۴ آغاز شد، قیمت جهانی سوخت را بالا برده و به یکی از چالشهای سیاسی ترامپ در آستانه انتخابات میاندورهای ماه نوامبر تبدیل شده است.
نشست ترامپ با نمایندگان شش کشور خلیج فارس از مهمترین برنامههای ۳۱ شهریور خواهد بود. این کشورها از پیشروی حوثیهای مورد حمایت جمهوری اسلامی، حملات آنها به عربستان سعودی و تهدید کشتیرانی در بابالمندب، نگرانند.
حوثیها ۲۹ تیر از آغاز محاصره دریایی عربستان سعودی خبر دادند و در هفتههای بعد دامنه عملیات خود را گسترش دادند.
ترامپ ۲۹ شهریور، پس از آنکه پنتاگون برای حمله به حوثیها آماده شده بود، در آخرین لحظات عملیات را متوقف کرد.
دیدار ترامپ و زلنسکی در حالی برگزار میشود که جنگ اوکراین از زمان تهاجم گسترده روسیه در پنجم اسفند ۱۴۰۰، چهار سال و نیم ادامه یافته است. تلاشهای ترامپ برای میانجیگری تاکنون این جنگ را متوقف نکرده و حتی پس از اعلام توافق انرژی، حملات دو طرف به زیرساختهای یکدیگر ادامه یافته است.
نخستین دیدار ترامپ و دلسی رودریگز نیز زیر نظر موافقان و مخالفان سیاست او در ونزوئلا برگزار میشود.
رودریگز پس از بازداشت نیکلاس مادورو به دست نیروهای آمریکایی در ۱۳ دی ۱۴۰۴ به قدرت رسید.
دولت ترامپ همکاری با او را راهی برای گشودن صنعت نفت ونزوئلا بر روی سرمایهگذاری آمریکایی میداند، اما شماری از قانونگذاران هر دو حزب، واشینگتن را به کمکاری برای برگزاری انتخابات در این کشور متهم میکنند.
ترامپ همچنین همراه رهبران دانمارک و گرینلند توافقی را امضا خواهد کرد که حضور نظامی آمریکا در این جزیره را افزایش میدهد و دسترسی رقبای واشینگتن را محدود میکند.
مقامهای دانمارک و گرینلند امیدوارند این توافق به تهدیدهای پیشین ترامپ درباره تصرف این جزیره پایان دهد.
کاخ سفید ساعت هفت عصر دوشنبه به وقت شرق آمریکا، یک پلتفرم پخش زنده در یوتیوب با نام ترامپ تیوی (TRUMP TV: The Essentials Station) راهاندازی کرد.
این اقدام پس از تصمیم دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا برای ممنوع کردن حضور خبرنگاران سه رسانه خبری جریان اصلی در مجموعه خبرنگاران کاخ سفید صورت و خودداری پنج شبکه از پوشش اخبار او صورت گرفت.
این شبکه کار خود را با بازپخش سخنرانی ترامپ در مراسم دویستوپنجاهمین سالگرد آمریکا در کوه راشمور آغاز کرد. منتقدان، از جمله شماری از اعضای رسانههای جریان اصلی، این اقدام را تلاشی برای ایجاد «رسانه دولتی» خواندهاند.
کاخ سفید در معرفی شبکه جدید اعلام کرد که این پلتفرم ۲۴ ساعته و هفت روز هفته برنامه پخش خواهد کرد.
ترامپ این پلتفرم را راهی برای دور زدن رسانههای موسوم به «اخبار جعلی» و برقراری ارتباط مستقیم با مردم آمریکا معرفی کرده است.
خودداری پنج شبکه خبری از پوشش رویدادهای خبری ترامپ
پس از آنکه دولت آمریکا حضور سه رسانه سیانان، اِماسناو و پولیتیکو را در کاخ سفید ممنوع کرد و مانع انجام وظیفه سیانان در پوشش تصویری مشترک رویدادهای رییسجمهوری شد، پنج شبکه بزرگ تلویزیونی آمریکا در حمایت از سیانان اعلام کردند هیچیک جای سیانان را نخواهند گرفت.
ایبیسی، سیبیاس، سیانان، فاکسنیوز و انبیسی، دوشنبه ۳۰ شهریور در یک بیانیه مشترک کمسابقه اعلام کردند: «دسترسی به اطلاعات دقیق و مستقل درباره عملکرد دولت، برای افکار عمومی اهمیتی اساسی دارد. هیچ دولتی نباید یک سازمان خبری را به دلیل مخالفت با نحوه پوشش خبری آن محدود کند.»
این موضع مشترک از آن رو قابل توجه است که پنج شبکه امضاکننده از نظر خط مشی تحریریه، مخاطبان و گرایش سیاسی یکدست نیستند.
دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، جمعه ۲۷ شهریور ممنوعیت این سه رسانه را اعلام کرد. این دستور روز شنبه ۲۸ شهریور، با جلوگیری از ورود خبرنگاران این رسانهها به محوطه کاخ سفید اجرایی شد.
تصمیم پنج رسانه بزرگ آمریکایی به این معناست که در رویدادهای کاخ سفید که بهدلیل محدودیت دسترسی، تنها یک شبکه تلویزیونی به نمایندگی از سایر رسانهها اجازه تصویربرداری و ارسال تصاویر را دارد، هیچیک از پنج شبکه این مسئولیت را بر عهده نخواهد گرفت. شبکههای تلویزیونی محلی، وبسایتهای خبری، روزنامهها و رسانههای سراسر جهان برای پوشش رویدادهای کاخ سفید به این تصاویر متکیاند.
دفاع کاخ سفید از تصمیم ترامپ
کاخ سفید نیز دوشنبه با انتشار بیانیهای از تصمیم ترامپ برای ممنوع کردن ورود خبرنگاران سیانان، اماس نو و پلیتیکو به محوطه کاخ سفید دفاع کرد.
در این بیانیه آمده است که اگرچه متمم اول قانون اساسی از حق رسانهها برای انتشار مطالب حمایت میکند، اما «به آنها حق داشتن دائمی کارت خبرنگاری، صندلی در اتاق نشست خبری یا جایگاهی در مجموعه خبرنگاران را نمیدهد.»
کاخ سفید همچنین گفت محدود کردن دسترسی رسانهها سابقه تازهای نیست و به مواردی در دولتهای اوباما و بایدن اشاره کرد که به گفته کاخ سفید، در آنها رسانهها یا خبرنگاران با محدودیتهای مشابه یا ممنوعیت پوشش خبری مواجه شده بودند.
در پایان بیانیه کاخ سفید آمده است: «هیچ رییسجمهوری موظف نیست میزبان یک رسانه با رویکرد خصمانه در محوطه کاخ سفید باشد. دسترسی همیشه یک امتیاز بوده است و رییسجمهوری ترامپ در حال اجرای همین قاعده است.»
ادامه حملات ترامپ به رسانههای منتقد
ترامپ نیز در شبکه اجتماعی خود، تروثسوشیال، به حملاتش به رسانهها ادامه داد و نوشت
ترامپ سپس حملات خود به رسانهها را ادامه داد و نوشت: «چهرهها و نشریات رسانههای اخبار جعلی، که فقط مطالب منفی مینویسند و با انتشار داستانهای دروغین و افتراآمیز بر اساس "منابع" ناشناس به امنیت ملی ما آسیب میزنند، نباید اجازه دسترسی به مهمترین دفتر جهان را داشته باشند.»
او افزود: «نام آن دفتر، دفتر بیضی است و باید با ادب، احترام و شأن با آن رفتار شود؛ نه اینکه دلقکهای درجه سهای که عمدا هر چیزی را که مینویسند یا منتشر میکنند تحریف، وارونه و خوار میکنند، به آن بیحرمتی کنند.»
ترامپ نوشت: «تقریبا هر گزارشی درباره من یا هر چیزی که به من مربوط باشد، منفی، نادرست و در بسیاری موارد برای کشورمان خطرناک است! مهم نیست دستاوردهای من چقدر بزرگ باشند، آنها این دستاوردها را کوچک جلوه میدهند و نادیده میگیرند.»
ترامپ همچنین نوشت: «با چنین مطبوعات فاسد و متقلبی، چطور من با چنین اختلاف بزرگی پیروز شدم؟ چون رسانهها هیچ اعتباری ندارند و این برای کشورمان بسیار بد است! چرا باید به چنین افرادی "دسترسی" بدهم؟»
ترامپ در پایان نوشت: «در هر صورت، وظیفه من این است که برای موفقیت و امنیت کشورمان مبارزه کنم. اخبار جعلی تهدیدی برای دموکراسی است و هر کاری لازم باشد انجام خواهم داد تا اطمینان حاصل کنم ایالات متحده شکوفا میشود.»
با این حال، ترامپ پس از ورود به نیویورک و دیدار با زهران ممدانی، شهردار نیویورک، در یک نشست خبری مشترک شرکت کرد.
شهردار نیویورک، درباره ممنوعیت برخی رسانهها از ورود به کاخ سفید گفت: «به رییسجمهوری گفتم که همینجا روی چمنها رویدادی با حضور همه اعضای مطبوعات برگزار خواهیم کرد و این چیزی است که من به آن اعتقاد دارم. از نظر من، همه باید اینجا حضور داشته باشند، صرفنظر از موضعشان یا انتقادهایی که از ما دارند.»
ترامپ در این نشست خبری به حملات خود ادامه داد و گفت: «جالب است، چون آنها گفتند مرا تحریم خواهند کرد، اما در واقع هیچوقت مرا تحریم نمیکنند، بنابراین من نگرانی خاصی درباره آن نداشتم. به این همه رسانه نگاه کنید.»
او افزود: «تنها دلیلی که این کار را میکنم این است که فکر میکنم رسانهها نیز مسئولیتی دارند. میدانید، من با اختلاف بسیار زیادی پیروز شدم. انتخابات را با اختلاف بسیار زیادی بردم. کارهای بزرگی انجام دادهام. کارهای بسیار بزرگی انجام دادهام. هشت جنگ را حلوفصل کردهام.»
ترامپ در پایان گفت: «فکر میکنم این رسانهها وظیفه دارند منصف باشند و اگر اخبار جعلی باشند، واقعا معتقدم مسئولیت دارم که دیگر اجازه ورود آنها را به یک خانه بسیار ویژه ندهم.»