واشینگتنپست: مقامهای ارشد نظامی به هگست گفتند ادامه جنگ ایران پایدار نیست


واشینگتنپست به نقل از افراد آگاه گزارش داد که چند مقام ارشد نظامی آمریکا به پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، هشدار دادهاند که ادامه عملیات گسترده علیه جمهوری اسلامی پایدار نیست و توان ارتش آمریکا را برای مقابله با تهدیدهای دیگر، از جمله دفاع از خاک آمریکا، تضعیف میکند.
به گفته این افراد، این هشدارها که روسای ارتش، نیروی دریایی و نیروی هوایی آمریکا، همراه با فرماندهان چهارستاره مسئول عملیات نظامی آمریکا در اروپا، آسیا و آمریکای لاتین، در نسخه ۲۳ مرداد «کتاب دستورات وزیر جنگ» به هگست ارائه کردهاند، بخشی از یک سند محرمانه است.
بر اساس این گزارش، با توجه به تاکید ترامپ بر اینکه گزینه نظامی همچنان روی میز است، ستاد فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام)، که مسئول اداره جنگ با جمهوری اسلامی است، ماههاست بیش از ۵۰ هزار نیرو را در حالت آمادهباش نگه داشته تا در صورت صدور دستور حملات بیشتر از سوی رییسجمهوری وارد عمل شوند.
جزییات بیشتر این گزارش را اینجا بخوانید.






ناسا تازهترین تلسکوپ فضایی بزرگ خود به نام «نانسی گریس رومن» را به فضا پرتاب کرد. این تلسکوپ با آینهای هماندازه تلسکوپ فضایی هابل و میدان دیدی نزدیک به ۱۰۰ برابر وسیعتر، قرار است به دنبال سیارههای ناشناخته و سرنخهایی از ماده تاریک و انرژی تاریک بگردد.
این رصدخانه که به افتخار نخستین مدیر ستارهشناسی ناسا، مشهور به «مادر هابل» نام گرفته است، پس از پرتاب، راهی منطقهای در فضا شده که حدود یک میلیون و ۵۰۰ هزار کیلومتر با زمین فاصله دارد. تلسکوپ فضایی جیمز وب نیز در همین منطقه مستقر است و از آنجا اعماق کیهان را رصد میکند.
رومن یکشنبه ساعت ۷:۲۶ صبح به وقت محلی، سوار بر موشک فالکون هوی اسپیس ایکس از مرکز فضایی کندی در فلوریدا به فضا پرتاب شد. این ماموریت ۴.۳ میلیارد دلاری برخلاف بسیاری از پروژههای بزرگ فضایی، در همان محدوده بودجه پیشبینیشده تکمیل شد و حتی زودتر از برنامه اولیه به مرحله پرتاب رسید. ناسا اوایل بهار ۱۴۰۶ را برای آغاز این ماموریت در نظر گرفته بود.
نانسی گریس رومن، نخستین اخترشناس ارشد رصدهای فضایی ناسا، نقشی اساسی در پایهگذاری برنامه رصدخانههای فضایی این سازمان داشت. او سالها برای ساخت تلسکوپی بزرگ در خارج از جو زمین تلاش کرد. این تلاشها سرانجام زمینهساز شکلگیری تلسکوپ فضایی هابل شد. به همین دلیل، از او با عنوان «مادر هابل» یاد میشود.
داستان شکل گیری تلسکوپ رومن مسیر معمولی نداشته است. بخشی از سامانه اپتیکی که پایه طراحی این رصدخانه شد، در اصل از تجهیزاتی بود که اداره ملی شناسایی آمریکا، سازمان مسئول ماهوارههای اطلاعاتی این کشور، در اختیار ناسا گذاشت. تجهیزاتی که برای نگاه کردن به زمین ساخته شده بودند، سرانجام بازطراحی شدند تا به جای سطح زمین، اعماق کیهان را زیر نظر بگیرند.
با این حال، رومن را نباید نسخه تازهای از هابل یا جیمز وب دانست. ناسا از ابتدا آن را برای نوع دیگری از نگاه کردن به فضا ساخت. هابل و جیمز وب میتوانند روی بخش کوچکی از آسمان متمرکز شوند و جزئیات زیادی از اجرام دور را شناسایی کنند، اما رومن قرار است در هر بار رصد بخش بسیار بزرگتری از آسمان را ببیند. همین تفاوت، اساس تقریبا تمام ماموریت علمی آن را شکل میدهد.
آینهای مثل هابل، اما با زاویه دیدی بسیار عریضتر
قطر آینه اصلی رومن ۲.۴ متر و تقریبا با آینه اصلی هابل یکسان است. اما تفاوت اساسی این دو تلسکوپ را نباید در بزرگی آینه جست، بلکه باید دید هر کدام چه مقدار از آسمان را در یک تصویر ثبت می کنند.
هابل را می توان به دوربینی با یک لنز زوم قدرتمند تشبیه کرد که بخش کوچکی از یک منظره را انتخاب و جزییات زیادی از همان بخش را ثبت میکند. در مقابل، رومن بیشتر به یک لنز واید شباهت دارد که همچنان تصویر دقیقی ثبت می کند، اما بخش بسیار وسیعتری از منظره را در همان قاب جای میدهد.
اگر آسمان را به یک جنگل تشبیه کنیم، هابل ابزاری فوقالعاده برای بررسی دقیق یک درخت است، اما رومن قرار است بخش وسیعتری از جنگل را ببیند تا دانشمندان بتوانند علاوه بر خود درختها، نحوه پراکندگی آنها و الگویی را که در کل جنگل وجود دارد هم بررسی کنند.
اگر آسمان را به یک جنگل تشبیه کنیم، هابل تصویر بسیار دقیقی از یک درخت ارائه میدهد، اما رومن بخش بزرگی از جنگل را در یک قاب به تصویر میکشد. میدان دید گسترده رومن به دانشمندان امکان میدهد علاوه بر بررسی تکتک درختها، نحوه پراکندگی آنها و الگوهای بزرگمقیاس جنگل را نیز مطالعه کنند.
این میدان دید وسیع را ابزار اصلی رومن، موسوم به «ابزار میدان گسترده» (Wide Field Instrument یا WFI)، فراهم میکند. این دوربین از ۱۸ آشکارساز تشکیل شده و وضوح آن به حدود ۲۸۸ مگاپیکسل میرسد.
با این حال، ویژگی مهمتر آن وسعت بخشی از آسمان است که در هر بار رصد ثبت میکند. میدان دید رومن نزدیک به صد برابر هابل است. این تفاوت به معنای بزرگنمایی صدبرابری اجرام نیست؛ رومن در هر بار رصد میتواند نزدیک به صد برابر مساحت بیشتری از آسمان را پوشش دهد.
مقیاس این تفاوت زمانی روشنتر میشود که بدانیم رومن با دو تصویر، همان بخشی از آسمان را پوشش میدهد که هابل برای ثبت آن به ۴۳۲ تصویر جداگانه نیاز دارد. این یعنی کاری که رومن می تواند در یک ماه انجام دهد، برای هابل نزدیک به یک قرن زمان میبرد.
ناسا انتظار دارد رومن تنها در پنج سال نخست فعالیت خود، بیش از ۵۰ برابر مساحتی را پوشش دهد که هابل طی سه دهه از آن تصویربرداری کرده است.
همین تفاوت است که رومن را برای پاسخ دادن به پرسشهایی مناسب می کند که با دیدن یک یا دو کهکشان نمیتوان به آنها پاسخ داد.
وقتی یک کهکشان برای پاسخ کافی نیست
اگر هدف دانشمندان بررسی دقیق یک کهکشان خاص باشد، هابل یا جیمز وب میتوانند اطلاعات بسیار ارزشمندی فراهم کنند. اما اگر بخواهیم بفهمیم کهکشانها در سراسر جهان چگونه پراکنده شدهاند، در طول میلیاردها سال چگونه تغییر کردهاند یا چه الگوهایی در میان میلیونها کهکشان تکرار میشوند، به تعداد بسیار بیشتری نمونه نیاز داریم.
ماجرا کمی شبیه به یک نظرسنجی بزرگ است. شناخت دقیق نظر یک نفر هر اندازه هم مفید باشد، چیزی درباره رفتار یک جامعه بزرگ به ما نمیگوید و برای پیدا کردن یک الگو باید تعداد زیادی نمونه بررسی شود.
ماده تاریک، چیزی که گرانشش از وجودش خبر می دهد
تمام چیزهایی که در زندگی روزمره میشناسیم، از زمین و خورشید گرفته تا ستارهها، سیارهها و بدن خود ما، از چیزی ساخته شدهاند که دانشمندان آن را ماده معمولی مینامند. اما براساس برآورد ناسا، تمام این ماده فقط حدود پنج درصد محتویات جهان را تشکیل می دهد.
حدود ۲۷ درصد جهان را ماده تاریک و نزدیک به ۶۸ درصد دیگر را انرژی تاریک تشکیل میدهد. به این ترتیب نزدیک به ۹۵ درصد جهان از دو چیزی ساخته شده است که دانشمندان هنوز ماهیت واقعی آنها را نمی شناسند.
ماده تاریک را نمی توان به شکل مستقیم دید، چون مانند یک ستاره نور تولید نمیکند و مثل یک سیاره هم نور را بازتاب نمیدهد. با این حال، جرم دارد و در نتیجه، گرانش ایجاد میکند. دانشمندان از همین اثر گرانشی به وجود آن پی بردهاند.
برای درک سادهتر ماده تاریک، میتوان آن را به باد تشبیه کرد. باد دیده نمیشود، اما حرکت شاخههای درخت از وجود آن خبر میدهد. ماده تاریک نیز دیده نمیشود، اما اثری که بر حرکت ستارهها و کهکشانها و مسیر نور میگذارد، وجود آن را آشکار میکند.
یکی از روشهایی که دانشمندان برای ردیابی این ماده نامرئی به کار می برند، بررسی پدیده همگرایی گرانشی است.هنگامی که توده بزرگی از ماده میان زمین و کهکشانی دوردست قرار میگیرد، نیروی گرانش آن مسیر نور کهکشان را خم میکند. این توده مانند یک عدسی طبیعی عمل میکند، اما به جای شیشه، گرانش آن توده است که مسیر نور را تغییر میدهد.
میزان و الگوی خم شدن نور نشان میدهد در مسیر آن چه مقدار جرم وجود دارد و این جرم چگونه پراکنده شده است. از آنجا که ماده تاریک نیز نیروی گرانش دارد، دانشمندان میتوانند از این راه محل و میزان ماده تاریک را تخمین بزنند، هرچند خود ماده تاریک دیده نمیشود.
پیشبینی میشود رومن بیش از ۱۶۰ هزار سامانه عدسی گرانشی شناسایی کند. بررسی بخشی از این سامانهها به دانشمندان کمک خواهد کرد نقشه دقیقتری از توزیع ماده تاریک تهیه کنند.
اما ماده تاریک تنها بخش ناشناخته این تصویر نیست. سهم بزرگ تری از جهان به معمای دیگری مربوط می شود که این بار نه به جرم پنهان، بلکه به نحوه بزرگ شدن خود جهان ارتباط دارد.
انرژی تاریک و جهانی که هر روز سریع تر بزرگ می شود
ماده تاریک و انرژی تاریک با وجود شباهت نامشان، دو مفهوم متفاوت هستند. انرژی تاریک نامی است که دانشمندان برای عامل ناشناخته مرتبط با شتاب گرفتن انبساط جهان به کار میبرند.
مدت هاست میدانیم جهان در حال انبساط است و کهکشانها در مقیاسهای بسیار بزرگ از یکدیگر دور میشوند. پیشتر دانشمندان انتظار داشتند گرانش ماده موجود در جهان بهمرور این انبساط جهان هستی را آهسته کند، اما مشاهدات دو دهه گذشته نشان داده، سرعت انبساط جهان در حال افزایش است.
برای درک سادهتر این وضعیت، بادکنکی را تصور کنید که چند نقطه روی سطح آن کشیده شده است. با بزرگشدن بادکنک، فاصله میان نقطهها افزایش مییابد. اگر بادکنک هر لحظه سریعتر از قبل بزرگ شود، نقطهها نیز با سرعت بیشتری از یکدیگر دور میشوند. در این تشبیه، نقطهها مانند کهکشانها هستند و بزرگشدن شتابدار بادکنک، گسترش روزافزون فضای میان آنها را نشان میدهد.
دانشمندان هنوز نمیدانند چه عاملی باعث شتاب گرفتن انبساط جهان میشود و این عامل ناشناخته را «انرژی تاریک» نامیدهاند. رومن قرار نیست بهتنهایی این معما را حل کند، اما میتواند حجم بسیار بزرگی از دادهها را در اختیار دانشمندان بگذارد تا بررسی کنند سرعت انبساط جهان در دورههای مختلف تاریخ کیهان چگونه تغییر کرده است.
شکار سیاره با کمک گرانش
«یکی از روشهای اصلی رومن برای یافتن سیارههای فراخورشیدی، استفاده از پدیده «ریزهمگرایی گرانشی» است. در این پدیده، گرانش مانند یک ذرهبین طبیعی عمل میکند.
برای درک بهتر این پدیده فرض کنید دو ستاره تقریبا در یک خط و در امتداد نگاه ما قرار دارند؛ یکی نزدیکتر و دیگری بسیار دورتر. گرانش ستاره نزدیکتر نور ستاره دورتر را کمی خم میکند و برای مدت کوتاهی آن را روشن تر نشان میدهد، گویی یک ذرهبین نامرئی میان ما و آن ستاره دورتر قرار گرفته باشد.
اگر یک سیاره هم به دور ستاره نزدیکتر بچرخد، گرانش آن سیاره نیز عامل ایجاد یک تغییر کوچک و کوتاه در همین افزایش نور خواهد بود. رومن با اندازهگیری همین تغییر ظریف میتواند به وجود سیاره پی ببرد، حتی اگر خود آن سیاره بهطور مستقیم در زاویه دیدش نباشد.
رومن قرار است میلیونها ستاره را در مناطق شلوغ نزدیک به مرکز کهکشان راه شیری بارها زیر نظر بگیرد. ناسا انتظار دارد تنها از طریق این روش بیش از هزاران سیاره فراخورشیدی جدید را کشف کند.
رومن از روش دیگری هم برای پیدا کردن سیارههای فراخورشیدی استفاده می کند. وقتی سیارهای از مقابل ستاره خود عبور می کند، برای مدت کوتاهی بخشی از نور ستاره کم میشود. دانشمندان با اندازهگیری همین افت کوچک نور میتوانند به وجود سیاره پی ببرند. این روش را «گذر» مینامند.
برای انجام چنین رصدهای دقیقی، رومن باید در محیطی آرامتر و پایدارتر از اطراف زمین فعالیت کند. به همین دلیل مقصد آن بسیار دورتر از مدار هابل انتخاب شده است.
هابل، جیمز وب و رومن؛ سه نگاه متفاوت به یک جهان
سه تلسکوپ فضایی هابل، جیمز وب و رومن برای نوع متفاوتی از رصد طراحی شدهاند.
هابل همچنان تواناییهای مهمی در رصد نور مرئی و فرابنفش دارد و بخشی از نور فروسرخ نزدیک را نیز رصد میکند. جیمز وب با آینه ۶.۵ متری خود و تمرکز بر نور فروسرخ، میتواند نور بسیار بیشتری جمع کند و اجرام بسیار کمنور و دوردست را با حساسیت و جزییات بالا بررسی کند. رومن، در مقابل، برای رصد شمار بسیار بیشتری از اجرام در بخش وسیعتری از آسمان طراحی شده است
به همین دلیل بیشترین توان این رصدخانهها شاید زمانی آشکار شود که دادههای آنها در کنار یکدیگر قرار بگیرمد. رومن میتواند بخشهای بزرگی از آسمان را بررسی و اجرام جالب یا رویدادهای نادر را پیدا کند، سپس هابل یا جیمز وب میتوانند روی بعضی از همان اهداف متمرکز شوند و آنها را با دقت بیشتری بررسی کنند.
اگر رومن را به هواپیمایی تشبیه کنیم که از بالا منطقه بسیار بزرگی را نقشهبرداری و نقاط مهم را روی نقشه مشخص می کند، جیمز وب بیشتر شبیه گروهی خواهد بود که بعد به یکی از همان نقاط می رود و آن را از نزدیک و با جزییات بررسی می کند.
ماموریت اصلی رومن برای پنج سال طراحی شده است و ناسا امیدوار است اگر وضعیت رصدخانه مناسب باقی بماند، فعالیت آن را تا نزدیک به ۱۰ سال تمدید کند. در این مدت مهمترین میراث رومن ممکن است نه یک تصویر مشهور یا حتی یک کشف منفرد، بلکه مجموعه عظیمی از دادهها باشد که میلیاردها کهکشان، هزاران سیاره و شمار زیادی از پدیدههای نادر را در یک تصویر بزرگ تر کنار هم قرار می دهد.
هابل و جیمز وب به دانشمندان نشان دادهاند که یک گوشه کوچک از کیهان وقتی با دقت بسیار زیاد دیده شود، چه حجم بزرگی از اطلاعات در خود پنهان کرده است. رومن حالا قرار است همان جهان را از زاویهای متفاوت ببیند و بخش بسیار بزرگتری از تصویر را پیش چشم دانشمندان قرار دهد تا شاید چیزهایی آشکار شوند که تا امروز حتی نمی دانستیم باید به دنبالشان بگردیم.
کانال تلگرامی «خبرانهها»، متعلق به مهدی محمودیان، فعال سیاسی، گزارش داد دادگاه بدوی برای ۱۰ تن از معترضان خیزش دیماه در اصفهان حکم اعدام صادر کرده است.
بر اساس این گزارش که یکشنبه هشتم شهریور منتشر شد، این افراد در میان ۱۶ متهم پرونده موسوم به «میدان شهدای اصفهان» قرار دارند.
ترانه رحیمی، نوید الیاسی، مهرداد بوئری، ابوالفضل دادگستر، آرمین غلامی، مهدی منصوری، احمدرضا سعیدی، محمدمهدی اسدی، پارسا جعفری و مهدی جعفری، معروف به مهدی خسروی، ۱۰ متهمی هستند که شعبه اول دادگاه انقلاب اصفهان برای آنان حکم اعدام صادر کرده است.
خبرانهها همچنین از تعرض به یکی از متهمان زن پرونده در زمان بازداشت خبر داد و نوشت او در این زمینه شکایتی ثبت کرده بود، اما دادگاه بدون رسیدگی به آن، حکم خود را صادر کرد.
احمدرضا سعیدی هم در جلسه دادگاه و در حضور قضات گفته بود در دوران بازجویی شکنجه شده است.
به نوشته «خبرانهها»، پیشتر گزارشهایی درباره محدودیت دسترسی وکلا به پرونده موسوم به «میدان شهدای اصفهان» و شکنجه متهمان برای گرفتن اعتراف منتشر شده بود.
در ماههای اخیر و همزمان با ادامه تنشها با آمریکا، جمهوری اسلامی بر شدت نقض حقوق بشر و سرکوب مردم ایران افزوده است.
احضار گسترده شهروندان، صدور احکام سنگین حبس و افزایش صدور و اجرای احکام اعدام، از جمله اقدامات سرکوبگرانه حکومت در این دوره بودهاند.
کنشگران بر این باورند که جمهوری اسلامی بهویژه پس از تنشهای نظامی اخیر قصد دارد با ایجاد فضای رعب و وحشت، مانع از فوران دوباره خشم عمومی علیه بحرانهای فزاینده معیشتی و سیاسی شود.
احکام سنگین زندان برای ۶ متهم دیگر پرونده
خبرانهها در ادامه گزارش خود نوشت شش متهم دیگر این پرونده به حبسهای سنگین محکوم شدهاند.
بر پایه این گزارش، رومینا رحیمی و میلاد بوئری هر یک به ۲۵ سال و حامد مهرعلیان به ۱۵ سال زندان محکوم شدهاند.
دادگاه همچنین برای ستایش ساعدی، سجاد عابدی و علی بوئری هر یک پنج سال حبس در نظر گرفته است.
افزون بر این مجازاتها، دادگاه هر ۱۶ متهم را بابت اتهام «اجتماع و تبانی» به پنج سال، بابت اتهام «تحریک» به پنج سال و بهدلیل «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به یک سال زندان محکوم کرده است.
پرونده «میدان شهدای اصفهان» در ارتباط با اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ در این منطقه تشکیل شده است.
رادیو فردا سوم مرداد گزارش داد این پرونده به کشته شدن عباس کامرانی، سرهنگ ۳۷ ساله سپاه پاسداران، و فرد دیگری مربوط است که در اسناد پرونده از او با عنوان «بیخانمان» یاد شده است.
به نوشته این رسانه، ۱۶ متهم این پرونده عمدتا در محدوده خیابان شهدا در اصفهان کار میکردند.
در پرونده دیگری موسوم به پرونده «میدان علیخانی اصفهان» که به خیزش دیماه مربوط است، جمهوری اسلامی تاکنون پنج نفر را اعدام کرده است.
قائم حسینی ۲۹ مرداد، ابوالفضل سپاهی بادجانی و امیرحسین صفری حسینآبادی ششم مرداد و گلمحمد محمدی و عرفان اسفندیاری ۲۸ تیر اعدام شدند.
در سالهای اخیر، گزارشهای متعددی درباره اخذ اعترافات اجباری تحت فشار، شکنجه و شرایط سخت بازداشت در زندانهای جمهوری اسلامی منتشر شده است.
پس از خیزش دیماه، مقامها و رسانههای جمهوری اسلامی بارها کوشیدند معترضان را عامل خشونت معرفی کنند.
این در حالی است که بر پایه بیانیه شورای سردبیری ایراناینترنشنال، بیش از ۳۶ هزار و ۵۰۰ نفر در جریان سرکوب هدفمند انقلاب ملی به دستور علی خامنهای، دیکتاتور پیشین ایران، کشته شدند.
در پی اعمال تحریمهای تازه که به لغو آزمونهای بینالمللی زبان برای ایرانیها انجامیده است، ایراناینترنشنال از مخاطبان خواست تجربههای خود را از موانع مهاجرت تحصیلی مطرح کنند.
تحلیل نظرات شهروندان در اینستاگرام نشان میدهد هزینههای مهاجرت و سقوط ارزش پول ملی از یک سو و لغو آزمونهای بینالمللی زبان از سویی دیگر، پرتکرارترین نگرانیها در مسیر مهاجرت تحصیلی به شمار میروند.
دفتر کنترل داراییهای خارجی وزارت خزانهداری آمریکا، اوفک، پیشتر «مجوز عمومی جی» را که بر اساس آن برخی تبادلات دانشگاهی و خدمات آموزشی مرتبط با ایران مجاز بود، بهطور نامحدود تعلیق کرد.
اوفک برای پایان یافتن فعالیتهایی که پیشتر تحت این مجوز انجام میشدند، تا ۱۷ شهریور فرصت محدودی در نظر گرفته است.
در پی تحولات اخیر، آزمون زبان دولینگو اعلام کرد خدمات خود را از ۱۰ شهریور برای افراد مقیم ایران و دارندگان مدارک هویتی ایرانی متوقف میکند.
هزینهای که هر روز سنگینتر میشود
مشکلات مالی و ارزی برجستهترین محور نظرات مخاطبان ایراناینترنشنال است.
پاسخدهندگان افزایش نرخ ارز و هزینههای آزمون زبان، ثبت درخواست دانشگاه، شهریه، بلیت هواپیما و وثیقه خروج از کشور را از اصلیترین موانع برشمردهاند.
یکی از شهروندان گفت: «یورو ۲۴۰ هزار تومانی، صادر نشدن ویزا برای ایرانی، جنگ و گرانی، مبلغ بسیار سنگین وثیقه، قیمتهای وحشتناک بلیت هواپیما، مشکلات اینترنت و آزمونهای زبان، موانع مهاجرت برای ما در ایران است.»
شهروندی هم نوشت: «در ایران زندانی شدیم، نه پولی برای رفتن از ایران داریم و نه پولی برای زندگی کردن در آن.»
افزایش هزینهها پس از ورود به کشور مقصد هم از دیگر نگرانیهای مطرحشده بود.
چند سال تلاش و آزمونی که ناگهان لغو شد
توقف یا محدود شدن آزمونهای بینالمللی زبان دومین محور مهم پیامهای مردم بود.
برخی مخاطبان گفتند پس از تعطیلی آیلتس به تافل یا دولینگو روی آورده بودند، اما اکنون این گزینهها نیز از دسترس خارج شدهاند.
یکی از شهروندان نوشت: «بعد از چند سال درس خواندن برای تافل، معدل بالا و تلاش برای ساختن یک رزومه خوب در یک قدمی تافل، این آزمون دیگر برگزار نمیشود.»
فرد دیگری گفت صبح روز آزمون تافل متوجه لغو آن شده، در حالی که سالها برای آزمون آماده شده و وقت سفارت او نیز فرا رسیده بود.
مخاطبان در پیامهای خود به ایراناینترنشنال از تاثیر دور تازه تحریمها بر مردم عادی خبر دادند.
به گفته آنها، فشارهای اقتصادی و تحریمهای بینالمللی بیش از آنکه سران جمهوری اسلامی را نشانه رود، بهطور مستقیم بر معیشت و آینده مردم اثر دارد.
مخاطبی نوشت: «چرا مردم عادی باید هدف تحریمها باشند؟ مردم ایران اجازه برگزاری آزمونهای تافل و دولینگو در داخل ایران را ندارند، حتی اجازه فرار از این کشور را هم ندارند.»
شهروندی نوشت: «معلوم نیست ترامپ مردم ایران را تحریم کرده یا عوامل جمهوری اسلامی را. دنبال راه فراری از این وضعیت هستیم، ولی انگار تمام درهای دنیا به روی ما بسته شده است.»
بهدلیل لغو برگزاری آزمون آیلتس در برهههای مختلف زمانی در ایران، طی سالهای گذشته آزمونهای تافل و دولینگو طرفداران بیشتری پیدا کرده است.
آزمون دولینگو که از سال ۲۰۱۶ برگزار میشود، یک آزمون آنلاین سنجش مهارت زبان انگلیسی است که هزینه آن در مقایسه با آزمونهایی مانند تافل و آیلتس پایینتر است و داوطلبان میتوانند بدون مراجعه به مرکز آزمون، آن را از خانه انجام دهند.
گذرنامه ایرانی و بررسیهای امنیتی
همزمان با ادامه سیاستهای تنشآفرین جمهوری اسلامی و تشدید انزوای بینالمللی ایران، شماری از مخاطبان ملیت و گذرنامه ایرانی را مانعی بر سر راه پیشرفت آکادمیک خود معرفی کردند.
برخی گفتند موقعیتهای دانشگاهی برای ایرانیان بسته شده یا درخواست آنان بدون بررسی جدی رزومه رد شده است.
یکی از پاسخدهندگان نوشت: «فکر میکنم مشکل خیلیها در ایران برای مهاجرت کردن اول بحث هزینه مالی باشد و سپس موانع پذیرش شدن بهعنوان یک ایرانی.»
در یکی از پیامها آمده است روند بررسی امنیتی پرونده شهروندان ایرانی در سفارتخانهها زمانبر است و همین مساله موجب میشود برخی از دانشجویان شانس حضور در دانشگاه را پیدا نکنند.
اینترنت؛ مانعی در حساسترین لحظه
قطع اینترنت طی سالهای گذشته هم از جمله مواردی است که تاثیر چشمگیری در روند مهاجرت داشته است.
قطعی طولانیمدت اینترنت بعد از کشتار دیماه باعث شد بسیاری از دانشجویان امکان انتقال پول را از دست داده یا از تصمیم دانشگاه مبنی بر پذیرش خود دیرهنگام مطلع شوند.
یکی از شهروندان گفت ۱۸ دی سال گذشته، یک روز پس از مصاحبه برای پذیرش در دانشگاهی در بریتانیا، اینترنت در ایران قطع شد.
او افزود پس از دو هفته ناتوانی در دسترسی به ایمیلها و وبسایت دانشگاه، در نهایت فرصت تحصیلی خود را از دست داد.
رسانه دولتی «آریووی» ایسلند گزارش داد مردم این کشور در یک همهپرسی، به پیشنهاد دولت برای ازسرگیری مذاکرات عضویت در اتحادیه اروپا رای منفی دادند.
بر اساس این گزارش که یکشنبه هشتم شهریور منتشر شد، شمارش آرا در بخشی از یک حوزه انتخابیه همچنان ادامه دارد، اما آرای باقیمانده نتیجه نهایی را تغییر نخواهد داد.
مخالفان عضویت در جریان کارزار همهپرسی تاکید کردند منابع شیلات و آبهای ماهیگیری ایسلند اهمیتی حیاتی دارند و نباید آینده آنها را به خطر انداخت.
خبرگزاری رویترز نوشت نتیجه همهپرسی در این کشور جزیرهای با جمعیتی حدود ۴۰۰ هزار نفر، احتمالا موجب ناامیدی مقامهای اتحادیه اروپا خواهد شد.
برخی مقامهای اروپایی معتقد بودند پیوستن ایسلند میتوانست از بدبینیها به گسترش اتحادیه اروپا بکاهد و با توجه به اهمیت روزافزون امنیت قطب شمال، موقعیت راهبردی این اتحادیه را تقویت کند.
دولت ایسلند عضویت در اتحادیه اروپا را راهی برای در امان ماندن از پیامدهای مناقشات تجاری و رقابت فزاینده بر سر قطب شمال معرفی کرده و هشدار داده بود اگر این فرصت از دست برود، شاید دیگر تکرار نشود.
کریسترون فروستادوتیر، نخستوزیر ایسلند، پیشتر گفته بود رای منفی در این همهپرسی پرونده عضویت در اتحادیه اروپا را از دستور کار کشور خارج خواهد کرد.
دولت ایسلند قرار است ساعت ۱۳ هشتم شهریور به وقت محلی، نشستی خبری برگزار کند.
مناقشهای دیرینه بر سر عضویت در اتحادیه اروپا
ایسلند نخستین بار پس از بحران مالی سال ۲۰۰۹ که اقتصاد کوچک و آسیبپذیر این کشور را تحت فشار قرار داد، درخواست عضویت در اتحادیه اروپا را ارائه کرد.
با این حال، دولت وقت ایسلند در سال ۲۰۱۳ مذاکرات در این خصوص را متوقف کرد.
تنشهای ژئوپولیتیک سالهای اخیر، از جمله جنگ خاورمیانه و تعرفههای وارداتی آمریکا، بار دیگر این موضوع را در کانون توجه قرار داد.
موافقان عضویت معتقد بودند پیوستن به اتحادیه اروپا میتواند نرخ بهره را کاهش دهد و امنیت ایسلند را در جهانی بیثبات تقویت کند؛ بهویژه در شرایطی که جنگ اوکراین و اظهارات مقامهای کاخ سفید درباره گرینلند بر نگرانیها افزوده است.
در مقابل، مخالفان هشدار میدادند عضویت در این اتحادیه، حاکمیت ملی و کنترل ایسلند بر آبهای ماهیگیری خود را به خطر خواهد انداخت.
نخستوزیر ایسلند هفتم شهریور پس از انداختن رای خود به صندوق در ریکیاویک، پایتخت ایسلند، به خبرنگاران گفت: «سالها در انتظار چنین فرصتی بودیم.»
او افزود دولتش صرفنظر از نتیجه همهپرسی، به فعالیت خود ادامه خواهد داد.
اقتصاد، نرخ بهره و نگرانی درباره منابع شیلات
رویترز نوشت بحثهای مطرحشده در ایسلند قبل از همهپرسی اخیر بیش از مسائل امنیتی، بر نرخ بهره، حقوق ماهیگیری و هزینههای زندگی متمرکز بود.
ایسلند با تورم و نرخ بهره بالا دستوپنجه نرم میکند؛ وضعیتی که به افزایش هزینههای وام مسکن در این کشور منجر شده است.
به باور موافقان، عضویت در اتحادیه اروپا و پذیرش احتمالی یورو میتواند از این فشارها بکاهد.
نرخ بهره بانک مرکزی ایسلند هشت درصد است، در حالی که نرخ بهره بانک مرکزی اروپا ۲.۲۵ درصد اعلام شده است.
ویلهیالمور هیلمارسون، اقتصاددان ارشد «ویسکا»، یکی از بزرگترین اتحادیههای کارگری ایسلند، گفت: «عضویت در اتحادیه اروپا مشکلات ساختاری ایسلند را حل نمیکند، اما میتواند زمینهساز شکلگیری اقتصادی سالمتر شود.»
در سوی دیگر، گودرون هافشتاینسدوتیر، رهبر مخالفان دولت و چهره اصلی کارزار مخالفت با عضویت در اتحادیه اروپا، اعلام کرد درباره مزایای اقتصادی پیوستن به این اتحادیه اغراق شده است.
او افزود: «اینها مشکلاتی نیستند که بروکسل برای ما حل کند. سیاستمداران ایسلندی باید آنها را برطرف کنند.»
راگنهیلدور اسکارپهدینسدوتیر، شهروند ۷۰ ساله ایسلندی، به رویترز گفت کشورش بدون عضویت در اتحادیه اروپا عملکرد خوبی داشته و با پیشنهاد دولت مخالف است.
او پیش از انداختن رای خود به صندوق تاکید کرد: «با حفظ استقلال کنونیمان میتوانیم با امید به آینده نگاه کنیم.»
بر اساس مقررات اتحادیه اروپا، سهمیه صید ماهی با در نظر گرفتن عوامل گوناگون، از جمله سابقه ماهیگیری کشورها، تعیین میشود.
برخی مقامهای ایسلندی معتقد بودند از آنجا که هیچیک از اعضای اتحادیه اروپا طی دهههای گذشته در آبهای ایسلند ماهیگیری نکردهاند، این کشور حتی پس از عضویت نیز کنترل آبهای خود را حفظ خواهد کرد.
رهبر مخالفان این ارزیابی را رد کرد و گفت: «اتحادیه اروپا، بهویژه در آغاز، وعدههایی درباره انعطافپذیری خواهد داد، اما میدانیم این وضعیت پایدار نخواهد ماند.»
همزمان با ادامه عملیات جستوجو و نجات، شمار جانباختگان سیل مرگبار در مناطق مرزی نپال و چین به ۷۵۰ نفر افزایش یافته و بیش از سه هزار نفر همچنان مفقود هستند.
به گزارش خبرگزاری رویترز، امدادگران دو کشور یکشنبه هشتم شهریور به جستوجو برای یافتن مفقودان ادامه دادند، اما بارندگی شدید و بالا آمدن سطح آب رودخانهها، عملیات نجات را با دشواری روبهرو کرده است.
چهارم شهریور، فروریختن یک یخچال طبیعی در هیمالیا، رانش فاجعهبار گلولای را در پی داشت. تودهای عظیم از یخ، سنگ، گلولای و آوار به درهها و رودخانههای کوهستانی سرازیر شد و ویرانی گستردهای بر جای گذاشت.
صلیب سرخ برآورد کرده است بیش از ۹۰ هزار نفر از این فاجعه آسیب دیدهاند. مقامهای چینی نیز وقوع آن را با تغییرات اقلیمی مرتبط دانستهاند.
وانگ یی، وزیر امور خارجه چین، هفتم شهریور در گفتوگویی تلفنی با همتای نپالی خود، این سیل مرگبار را «شدیدترین فاجعه مرزی» دو کشور در سالهای اخیر توصیف کرد.
او افزود عملیات نجات با دشواریها و پیچیدگیهای «بیسابقهای» همراه شده است.
بر اساس آمار سازمان مدیریت بحران نپال، در این حادثه ۷۳۴ نفر جان باختهاند، ۲۴۹۸ تن همچنان مفقودند و ۷۵۱۴ نفر نجات یافتهاند.
مقامهای چینی نیز از کشته شدن ۱۶ نفر و ناپدید شدن ۵۴۶ تن دیگر در شهرستان گیرونگ خبر دادند.
پکن اعلام کرد بهدنبال این رویداد، از سرنوشت ۲۶۱ شهروند خارجی از ۲۳ کشور در حوالی یکی از گذرگاههای اصلی مرزی تبت و نپال اطلاعی در دست نیست.
توقف چندباره عملیات نجات
رویترز نوشت گستردگی فاجعه و دشواری دسترسی به مناطق کوهستانی هیمالیا، روند امدادرسانی و یافتن مفقودان را کند کرده است.
پلیس محلی نپال به این رسانه گفت بارندگیهای تازه در ساعتهای اخیر، سطح آب رودخانه تریشولی را بالا برده و ساکنان و امدادگران از بیم وقوع سیلابهای بیشتر به ارتفاعات پناه بردهاند.
عملیات جستوجو و نجات از ششم شهریور تاکنون بهدلیل نامساعد بودن شرایط جوی و خطر جاری شدن سیلابهای تازه، چندین بار متوقف شده است.
در نپال، امدادگران اکنون تلاش خود را بر نجات صدها نفری متمرکز کردهاند که گمان میرود در تونلهای نیروگاههای برقآبی آسیبدیده از سیل گرفتار شده باشند.
پس از چند روز جستوجوی بیوقفه خانوادهها در بیمارستانها، سردخانهها و مراکز امدادی، مقامهای نپال دفن دستهجمعی پیکر صدها قربانی ناشناس را آغاز کردند؛ اجسادی که بسیاری از آنها در حال تجزیه بودند.
پیش از خاکسپاری، مسئولان از اجساد عکس میگیرند، نمونههای دیانای جمعآوری میکنند و نشانههای قابل شناسایی را به ثبت میرسانند تا خانوادهها بتوانند در آینده بستگان خود را شناسایی کنند.
آنیل تاپا، افسر پلیس، به رویترز گفت: «بیش از نیمی از اجسادی که تاکنون پیدا کردهایم، قابل شناسایی نیستند.»
نقش گرمایش جهانی در وقوع فاجعه
تلویزیون دولتی چین اعلام کرد این سیل بر اثر «بیثباتی یخچالهای طبیعی» و «تحت تاثیر پیامدهای بلندمدت گرمایش جهانی» رخ داده است.
بر اساس این گزارش، پکن بیش از ۲۱۰۰ امدادگر را بسیج کرده و دستکم ۲۲۰ میلیون یوان، معادل ۳۲ میلیون و ۷۰۰ هزار دلار، به عملیات امدادرسانی اختصاص داده است.
چین همچنین تجهیزات و اقلام ضروری را از راه هوایی به مناطق حادثهدیده فرستاده و نیروهای نظامی این کشور برای یافتن مفقودان از تجهیزات تشخیص علائم حیات بهره گرفتهاند.