پیکر نیلوفر حدادی، دوبلور، که پیشتر با اتهام «جاسوسی» بازداشت شده بود، در خانهاش پیدا شد
کانال تلگرامی «خبرانهها»، متعلق به مهدی محمودیان، فعال مدنی، گزارش داد پیکر نیلوفر حدادی، مدیر دوبلاژ و دوبلور، در خانهاش پیدا شد. او فروردینماه بازداشت شد، چند روز بعد با وثیقه آزاد شد و در پروندهاش اتهامهایی از جمله «جاسوسی» و «همکاری با دولتهای متخاصم» مطرح شده بود.
مسعود پزشکیان در مصاحبه خود به مناسبت پایان دومین سالگرد ریاستجمهوری، اعتراضهای دیماه را «شورش» خواند و راویان کشتار دهها هزار معترض را «نامرد و وطنفروش» توصیف کرد. این اظهارات با واکنش شماری از شهروندانی روبهرو شد که خود او را از عاملان کشتار خواندند.
مخاطبان ایراناینترنشنال پنجشنبه ۱۵ مرداد در پیامهایی، پزشکیان را «همدست شر» و یکی از حلقههای اصلی آمران و عاملان کشتار مردم در اعتراضات دی توصیف کردند.
شهروندی در همین زمینه گفت: «آقای پزشکیان، خجالتآور است. اینقدر دروغ نگو، شرم کن. دستت به خون دهها هزار معترض ایرانی آلودهست. لعنت به شما قاتلها و تهماندههای جمهوری اسلامی اعدامی.»
پزشکیان در مصاحبهای ویدیویی که ۱۴ مرداد منتشر شد، گفت: «کسانی که در خارج نشستهاند و خود را دانشمند و روشنفکر معرفی میکنند، اما تعداد کشتهشدگان را ۳۰-۴۰ هزار اعلام میکنند، نامرد و وطنفروش هستند.»
اواسط بهمن ۱۴۰۴، دفتر پزشکیان در اطلاعیهای فهرست مشخصات ۲۹۸۶ نفر از کشتهشدگان انقلاب ملی ایرانیان را منتشر کرد.
بر اساس این اطلاعیه، این فهرست بر پایه دادههای «سازمان پزشکی قانونی» و پس از تطبیق با اطلاعات «سازمان ثبت احوال»، تجمیع و منتشر شد.
شورای سردبیری ایراناینترنشنال آمار کشتهشدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ را دستکم ۳۶ هزار و ۵۰۰ نفر برآورد کرده است. برخی رسانههای بینالمللی نیز از ارقامی مشابه سخن گفتهاند.
پزشکیان بهخاطر اعتراف به کشتن ۳ هزار معترض باید مجازات شود
شهروندی از اراک گفت: «پزشکیان نشسته و میگوید سه هزار نفر را در اعتراضات دی کشتهاند. اولا که بحث سر تعداد نیست، برای تکبهتک آن به قول خودتان سه هزار نفری که کشتهاید هم باید تقاص پس بدهید. اما نکته دیگر این است که دولت خود شما شناسنامه بسیاری از جاویدنامان را ابطال نکرده است.»
مخاطبی دیگر نوشت اگر در ایران «حکومتی نرمال» بر سر کار بود، این رییسجمهور «کودن و اقلیتی» باید بهخاطر اعتراف به کشتار همان سه هزار نفری که خودش «بدون شرم» مطرح میکند، بهشدت مجازات میشد.
شهروندی در همین زمینه گفت: «یعنی اگر به گفته شما سه هزار نفر کشته شده باشند، اشکالی نیست؟»
پزشکیان پیشتر در مراسم ۲۲ بهمن، معترضان دیماه را به «کشتار، اقدام مسلحانه و خرابکاری» متهم کرده بود.
او در سخنرانی جدید خود نیز معترضان را «مسلحشده از سوی ترامپ» توصیف کرد، کشتار دی را «حادثه» خواند و گفت: «روند اعتراض به شورش تبدیل شد و به جایی رسید که اتفاقات سختی رخ داد.»
مخاطبی پزشکیان را خطاب قرار داد و نوشت: «اگر حافظهات یاری میکند، در همان قرآنی که احتمالا باورش داری، گفته اگر یک نفر بیگناه را بکشی، مثل این است که همه را کشتهای. حالا تو از کشته شدن سه هزار نفر طوری حرف میزنی که انگار اتفاق مهم و بدی نیفتاده.»
شهروندی دیگر خطاب به رییس دولت جمهوری اسلامی گفت: «جالب است که شما کشته شدن جاویدنامان را کار تروریستها میدانید، اما از کسانی که میگویند عدد واقعی ۴۰ هزار نفر است، ناراحت میشوید و میگویید وطنفروشاند. این یعنی اعتراف به اینکه تروریست و عامل موسادی که میگفتید مردم را کشتهاند، خود شما هستید.»
پیشتر مقامهای جمهوری اسلامی، از جمله علی خامنهای، آمریکا و اسرائیل را عامل کشتار شماری از مردم معترض معرفی کرده بودند.
دیکتاتور پیشین ایران ۱۲ بهمن سال گذشته در یک سخنرانی گفته بود: «سردستههای آموزشدیده، پیادهنظامی را که خودشان با تبلیغات به میدان آورده بودند، از پشت سر میزدند.»
مهدی شریف کاظمی، فرمانده نوپو یگان ویژه فراجا، نیز پنجم بهمن ۱۴۰۴ گفت پلیس در اعتراضات از سلاح گرم استفاده نکرده و افرادی که «به خشونت و کشتار پرداختند»، «تروریستهای آموزشدیده و دارای منشا خارجی» بودند.
آمار حکومتی کشتهشدگان زیر سایه سانسور
اظهارات جدید پزشکیان علاوه بر شهروندان با واکنشهایی از سوی برخی فعالان سیاسی مواجه شد.
مهدی محمودیان، فعال حقوق بشر و زندانی سیاسی پیشین، خطاب به پزشکیان نوشت: «لطفا توضیح دهید آن چند هزار نفری را که خودتان نیز کشتهشدنشان را انکار نمیکنید، چه کسانی به خاک و خون کشیدند و عاملان این جنایت را باید چه نامید؟»
از سوی دیگر، برخی رسانههای اجتماعی مطلبی را از مجتبی لطفی، روحانی منتقد و از مسئولان سابق دفتر حسینعلی منتظری، مرجع تقلید درگذشته، بازنشر کردند که گفته بود فهرست دولت از کشتهشدگان، سانسور شده است.
او به شهر خود نجفآباد اشاره کرده و نوشته بود تنها در این شهر، آمار مردمی از کشتهشدگان حاکی از سانسور دستکم ۳۰ نام است که نشان میدهد آمار رسمی حکومت کامل نیست.
نشریه «پیام ما» در گزارشی وضعیت صنعت گردشگری ایران را «تعطیلی کامل» توصیف کرد و نوشت درآمد بسیاری از فعالان این حوزه از خرداد سال گذشته تاکنون صفر یا منفی بوده است؛ بحرانی که حتی با دستیابی به توافق سیاسی نیز بهسرعت پایان نخواهد یافت.
بر اساس این گزارش، بسیاری از کسبوکارهای گردشگری در ماههای گذشته با وجود نداشتن درآمد، برای حفظ کارکنان خود هزینه حقوق و بیمه پرداختهاند و در نتیجه زیان بیشتری متحمل شدهاند.
ادامه بحران، برخی شرکتها را به تعدیل نیروهای متخصص واداشته است. شماری از فعالان نیز صنعت گردشگری یا ایران را ترک کردهاند و به برخی دیگر توصیه شده است برای تامین هزینههای زندگی، دستکم بهطور موقت به مشاغلی خارج از این حوزه روی بیاورند.
پیام ما تاکید کرد مشکلات صنعت گردشگری ایران فقط نتیجه جنگ، تحریم یا وضعیت سیاسی نیست.
ضعف زیرساختهای حملونقل، بیثباتی اقتصادی، شیوههای سنتی مدیریت، ارتباط محدود علمی و حرفهای با جهان و نبود برنامهای مشخص برای بازگرداندن گردشگران، مجموعهای از موانع ساختاری ایجاد کردهاند.
به نوشته این نشریه، حتی در صورت دستیابی به توافق سیاسی یا برقراری صلح، برطرف کردن این موانع به زمان و برنامهریزی گسترده نیاز خواهد داشت.
در مقاصد گردشگری موفق، زیرساخت حملونقل معمولا ابتدا برای پاسخگویی به نیاز ساکنان توسعه مییابد و گردشگران نیز از آن استفاده میکنند.
پس از افزایش ورود مسافر، سرمایهگذاریهای تازه برای گسترش مقصد و ایجاد مسیرهای متناسب با نیاز گردشگران انجام میشود.
در ایران، مشکلات حملونقل به یکی از موانع اصلی فعالیتهای گردشگری تبدیل شده است.
نشریه پیام ما با اشاره به همین موضوع نوشت دشواری رزرو بلیت قطار، محدودیت ظرفیت و نبود امکان رزرو گروهی، برنامهریزی برای تورهای ریلی را بسیار محدود یا در مواردی ناممکن کرده است.
لغو پروازها در شرایط جنگی برای حفظ امنیت مسافران اجتنابناپذیر است، اما به نوشته پیام ما، کنسلی و تاخیر ناشی از کمبود زیرساخت یا تصمیمهای ناگهانی، حتی سفرهای عادی داخلی را نیز مختل میکند.
بر اساس این گزارش، در چنین شرایطی، سخن گفتن از توسعه گردشگری معنای چندانی ندارد.
این گزارش همچنین به هدایت ناوگان اتوبوسرانی به سوی مرزها در «زمانهای خاصی از سال» اشاره کرد.
پیام ما افزود در نخستین سال اجرای این تصمیم، رزرو اتوبوسهای مورد نیاز تورهای ورودی بدون اطلاع قبلی لغو شد و برگزارکنندگان نتوانستند به تعهدات خود در برابر گردشگران خارجی عمل کنند.
تکرار چنین شرایطی سبب شد بسیاری از فعالان گردشگری در این بازههای زمانی از بازاریابی و فروش تور خودداری کنند؛ تصمیمی که بخشی از بازار فصلی ورود گردشگران خارجی به ایران را از بین برد.
۱۲ مرداد، در پی بسیج امکانات عمومی از سوی جمهوری اسلامی برای مراسم اربعین، شهروندان از اختلال در حملونقل، کمبود کالا و فشار بر خدمات عمومی خبر دادند.
این نخستین بار نیست که بسیج امکانات عمومی برای مراسم اربعین به اختلال در خدمات و انتقادهای گسترده منجر میشود.
در سالهای اخیر هزینههای سنگین جمهوری اسلامی برای برگزاری این مراسم، همزمان با نادیده گرفتن مشکلات داخلی، بارها با اعتراض شهروندان روبهرو شده است.
بیثباتی ارز قیمتگذاری تورها را ناممکن کرده است
به گزارش پیام ما، یکی دیگر از مشکلات اصلی صنعت گردشگری، نبود قطعیت مالی است.
افزایش ناگهانی نرخ ارز و تغییر لحظهای قیمت خدمات، امکان ارائه قیمت مشخص به تورگردانها و مسافران خارجی را از بین برده است.
برنامهریزی برای سفرهای بینالمللی معمولا از ماهها قبل آغاز میشود و گاهی شرکتها و گردشگران یک یا دو سال پیش از سفر برای رزرو تور اقدام میکنند.
در چنین بازاری، شرکتی که نتواند قیمت و خدمات خود را برای آینده تضمین کند، عملا امکان رقابت حرفهای ندارد.
برخی پژوهشها نشان میدهند جریان گردشگری پس از تثبیت شرایط سیاسی و امنیتی، در صورت وجود برنامهریزی و تلاش منسجم، معمولا طی شش ماه تا یک سال به مقصد بحرانزده بازمیگردد.
پیام ما اما شرایط ایران را متفاوت دانست و نوشت ایران پیش از بحرانهای اخیر نیز جایگاه برجستهای در بازار گردشگری خاورمیانه نداشت.
آسیب دیدن اعتبار بینالمللی کشور و نبود برنامهای مدون برای جلب دوباره گردشگران میتواند روند بهبود را طولانیتر کند.
بر اساس گزارش، حتی پس از دستیابی به توافق احتمالی و برقراری صلح، ممکن است دستکم دو سال زمان لازم باشد تا نخستین نشانههای بهبود در گردشگری ایران مشاهده شود.
پیام ما هشدار داد برداشته شدن تحریمها الزاما به معنای نجات شرکتهای خصوصی کنونی نیست.
در صورت گشایش اقتصادی، شرکتهای بزرگ فراملیتی میتوانند با برخورداری از سرمایه، فناوری و تجربه بیشتر وارد بازار ایران شوند و نمایندگیها و سهم عمده بازار را به دست آورند.
بخش خصوصی سنتی گردشگری ایران برای چنین رقابتی آماده نیست. شرکتهایی که دانش، خدمات و شیوه مدیریت خود را بهروز نکنند، ممکن است حتی پس از رفع محدودیتهای بینالمللی از بازار حذف شوند.
این نشریه پیشتر نیز در گزارشی ریشه بخشی از مشکلات گردشگری ایران را در ذهنیت سنتی مدیران و فعالان این صنعت دانست؛ رویکردی که با نیازهای مهماننوازی مدرن و بازار گردشگری در عصر فناوری هماهنگ نیست.
سالها انزوای بینالمللی، دسترسی فعالان گردشگری به دانش روز و ارتباط آنان با شبکههای حرفهای جهانی را محدود کرده است.
در نتیجه، بسیاری از مفاهیم و الگوهای جدید گردشگری هنوز جایگاهی در بازار ایران پیدا نکردهاند.
۲۰ اردیبهشت، رضا صالحیامیری، وزیر میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی، در همایش فصلی این وزارتخانه از برنامهریزی برای دوران پساجنگ در حوزه گردشگری خبر داده و گفته بود: «صنعت گردشگری ایران باید برای جهش در این دوره آماده باشد.»
این عضو دولت مسعود پزشکیان از تدوین بستههای حمایتی برای فعالان گردشگری خبر داده و وعده داده بود جزییات این بستهها با همکاری دولت، مجلس و دستگاههای اقتصادی «بهزودی» اعلام خواهد شد.
صالحیامیری با اشاره به برنامههای پیشبینیشده برای توسعه این صنعت گفته بود: «توسعه زیرساختهای گردشگری، افزایش ظرفیت هتلها و شرکتهای هواپیمایی، تولید محتوا و گسترش تبلیغات بینالمللی از جمله اقداماتی است که در دستور کار قرار گرفته است.»
پیام ما نوشت بازسازی این صنعت به طراحی محصولات تازه، آموزش نیروی انسانی، دسترسی به دانش روز و همکاری با مشاوران متخصص در حوزه مدیریت مقصد و گردشگری نیاز دارد.
بر اساس این گزارش، ادامه مدل سنتی کسبوکار دیگر پاسخگوی نیازهای بازار نیست و صنعت گردشگری ایران حتی پس از بازگشت ثبات سیاسی و امنیتی، بدون اصلاح ساختاری و نوسازی شیوه مدیریت احیا نخواهد شد.
فاطمه پسندیده و عاطفه رمضانیزاده، دو عضو پیشین تیم ملی فوتبال زنان ایران، پنج ماه پس از خودداری از خواندن سرود جمهوری اسلامی در جام ملتهای آسیا و درخواست پناهندگی در استرالیا، تابعیت این کشور را دریافت کردند.
مراسم اعطای تابعیت به این دو فوتبالیست ایرانی، چهارشنبه ۱۴ مرداد در شهر بریزبین برگزار شد. پسندیده پس از پایان مراسم به روزنامه آسترِلیَن گفت: «بسیار هیجانزدهام.»
این دو بازیکن، همراه سه نفر دیگر از همتیمیهای خود، ۱۱ اسفند ۱۴۰۴، دو روز پس از کشته شدن علی خامنهای، رهبر پیشین جمهوری اسلامی، در مراسم آغازین دیدار تیم ملی فوتبال زنان ایران مقابل کره جنوبی در جام ملتهای آسیا، از خواندن سرود جمهوری اسلامی خودداری کردند.
پس از این اقدام، رسانهها و چهرههای حامی حکومت حملات و تهدیدهایی را علیه اعضای تیم آغاز کردند. رسانههای حکومتی این بازیکنان را «خائنان زمان جنگ» خواندند.
از میان بازیکنان و کادر تیم که از اردوی تیم ملی جدا شده بودند، تنها پسندیده و رمضانیزاده پس از دریافت حمایت بشردوستانه استرالیا، از تصمیم خود برای ماندن در این کشور عقبنشینی نکردند. سپاه پاسداران با اعمال فشار و تهدید خانوادههای بازیکنان در ایران، برای بازگرداندن آنان تلاش کرده بود.
علاوه بر این دو، زهرا سربالی، مونا حمودی و زهرا قنبری در بحبوحه جنگ آمریکا و اسرائیل با جمهوری اسلامی، از دولت استرالیا خواستند اجازه دهد در این کشور بمانند.
تونی برک، وزیر کشور استرالیا، ۱۸ اسفند از موافقت این کشور با اعطای پناهندگی به آنها خبر داد.
برک، با انتشار تصاویری در کنار این زنان نوشت: «شب گذشته توانستم به پنج زن از تیم ملی فوتبال زنان ایران بگویم که میتوانند در استرالیا بمانند، در امنیت باشند و اینجا خانهای داشته باشند.»
او ۲۰ اسفند در یک نشست خبری گفت درخواست ویزای بشردوستانه این پنج نفر پس از انتقالشان به مکانی امن با کمک پلیس فدرال استرالیا تایید شد.
دو عضو دیگر هیات اعزامی ایران نیز پس از آن ویزای بشردوستانه گرفتند و شمار دریافتکنندگان این ویزاها به هفت نفر رسید. با این حال، پنج نفر سرانجام از تصمیم خود منصرف شدند، استرالیا را ترک کردند و به اردوی تیم ملی زنان در مالزی پیوستند.
پیش از بازگشت تیم ملی فوتبال زنان ایران به کشور، گزارشهایی از اعمال فشار مدیران فدراسیون فوتبال و مقامهای امنیتی جمهوری اسلامی و تهدید خانوادههای بازیکنان و اعضای تیم در ایران با هدف منصرف کردن آنها از پناهندگی به استرالیا منتشر شد. مقامهای جمهوری اسلامی اعمال فشار بر بازیکنان را رد کردند و گفتند استرالیا آنان را برای درخواست پناهندگی تحت فشار گذاشته است.
پسندیده و رمضانیزاده ۲۵ اسفند در محل تمرین تیم زنان بریزبین رور حاضر شدند و با این تیم تمرین کردند.
سخنگوی این تیم پس از اعطای تابعیت استرالیا به این دو بازیکن به روزنامه آسترلین گفت: «به فاطمه پسندیده و عاطفه رمضانزاده تبریک میگوییم. آنچه از فوریه بر آنها گذشته، بیش از چیزی است که اغلب مردم در سراسر زندگی خود تجربه میکنند. همه ما در بریزبین رور خوشحالیم که سهم کوچکی در رسیدن آنها به این مرحله داشتهایم. اکنون کوئینزلند خانه آنهاست. اگر زمانی بخواهند دوباره پیراهن تمرین بپوشند و به جمع ما بازگردند، در باشگاه همیشه به رویشان باز خواهد بود.»
کاز پاتافتا، مدیرعامل بریزبین رور، پیشتر از این دو بازیکن در مجموعه تمرینی باشگاه استقبال کرده و گفته بود این باشگاه «همچنان متعهد خواهد بود هنگام عبور آنها از مراحل بعدی، محیطی حمایتگر در اختیارشان بگذارد».
نمایش موشک بالستیک ذوالفقار در میدان آزادی تهران، ۲ مرداد ۱۴۰۵
رویترز به نقل از پنج منبع آگاه گزارش داد جمهوری اسلامی پس از تهدیدهای ترامپ در پنجم و ششم مرداد، به کشورهای منطقه هشدار داد حمله تازه آمریکا را با هدف قرار دادن زیرساختهای حیاتی انرژی منطقه تلافی خواهد کرد. مقامهای منطقه نیز ترامپ را متقاعد کردند حملات را متوقف کند.
خبرگزاری رویترز در گزارشی که شامگاه چهارشنبه ۱۴ مرداد به وقت ایران منتشر شد، به نقل از این منابع نوشت پس از تهدیدهای دونالد ترامپ، مبنی بر هدف قرار دادن کوه کلنگ گَزَلا و دیگر اهداف از جمله پلها در ایران و بازگشت به «اقدامات نظامی بسیار قدرتمند» مقامهای جمهوری اسلامی در مجموعهای از تماسهای دیپلماتیک در سطوح عالی، پیام خود را به کشورهای منطقه منتقل کردند.
دو مقام ارشد ایرانی، دو منبع در کشورهای حاشیه خلیج فارس و یک دیپلمات ارشد منطقهای آگاه از این تماسها به رویترز گفتند عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، با وزیران امور خارجه عربستان سعودی، ترکیه و قطر و همچنین فرمانده ارتش پاکستان گفتوگو کرد. همه این منابع بهدلیل حساسیت موضوع خواستند نامشان فاش نشود.
به گفته دیپلمات ارشد منطقهای، عراقچی از متحدان واشینگتن در حاشیه خلیج فارس خواست از نفوذ خود بر ترامپ برای منصرف کردن او از آغاز دور تازه حملات استفاده کنند. او هشدار داد هرگونه حمله به ایران، به اقدام تلافیجویانه علیه مواضع آمریکا و تاسیسات انرژی در سراسر منطقه منجر خواهد شد.
این دیپلمات گفت پیام عراقچی در همه گفتوگوها یکسان بود: «ما آماده اقدام تلافیجویانهایم، اما دستیابی به راهحلی دیپلماتیک، بهترین راه برای جلوگیری از تشدید گستردهتر درگیری و ویرانی در سراسر منطقه است.»
یک منبع دیگر در کشورهای حاشیه خلیج فارس گفت این هشدار خطاب به همه کشورهای منطقه بود، اما عمدتا از طریق عربستان سعودی و قطر منتقل شد.
عربستان سعودی تشدید تنش را مساوی با ویرانی بیشتر میداند
به گفته دیپلمات ارشد و منابع منطقهای، محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی، پس از آن با ترامپ گفتوگو کرد و از او خواست اقدام نظامی را به تعویق بیندازد، به مذاکرات بازگردد، برای برقراری آتشبس تلاش کند و دستیابی به توافقی دیپلماتیک را در پیش گیرد.
رویترز به نقل از نخستین منبع در کشورهای حاشیه خلیج فارس نوشت عربستان سعودی معتقد است تشدید بیشتر تنشها تنها ویرانی بیشتری به بار خواهد آورد. به همین دلیل از ترامپ خواست به دیپلماسی فرصت دهد.»
این تحرکات دیپلماتیک نشان میدهد جمهوری اسلامی میکوشد از تهدید به ایجاد ویرانی گستردهتر در منطقه بهعنوان اهرمی برای جلوگیری از حملات بیشتر آمریکا استفاده کند. این رویکرد کشورهای حاشیه خلیج فارس را که میزبان پایگاههای نظامی آمریکا هستند و اقتصادشان به صادرات انرژی وابسته است، در موقعیت دشواری میان واشینگتن و تهران قرار داده است.
قطر، عمان و عربستان سعودی همگی از واشینگتن خواستهاند مذاکرات با تهران را از سر بگیرد و مانع آغاز دوباره درگیری شود. دومین مقام ایرانی گفت جمهوری اسلامی هشدار داده است دور دیگری از حملات آمریکا میتواند «منطقه را به گلولهای از آتش تبدیل کند».
ترامپ شامگاه شنبه ۱۰ مرداد در شبکه اجتماعی تروثسوشال اعلام کرد به درخواست جمهوری اسلامی و دیگر کشورهای منطقه و به شرط دسترسی سریع به توافقی که بر اساس آن تنگه هرمز کاملا و فورا باز و تهدید هستهای تهران برطرف شود، از حملهای گستردهتر از هر حمله دیگر بعد از جنگ جهانی دوم، چشم پوشیده است.
علی شهابی، تحلیلگر سعودی نزدیک به خاندان حاکم بر عربستان، درباره دیدگاه این پادشاهی نسبت به کنترل تنش در منطقه گفت ترکیبی از پاسخهای نظامی متناسب و ادامه فشار بر جمهوری اسلامی در تنگه هرمز، موثرترین مسیر برای دستیابی به یک توافق دیپلماتیک و عملی است.
رهبران جمهوری اسلامی بارها خواستار تعطیلی پایگاههای نظامی آمریکا در منطقه شدهاند و از کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس خواستهاند تبادل اطلاعات با واشینگتن را متوقف کنند. تهران معتقد است این اطلاعات برای تسهیل حملات علیه ایران استفاده شده است.
یک مقام ارشد جمهوری اسلامی به رویترز گفت از نگاه تهران، ترامپ اکنون با دو انتخاب ناخوشایند روبهرو است: یا درگیریای را تشدید کند که ممکن است سراسر منطقه را دربر گیرد و عرضه جهانی انرژی را مختل کند، یا نتیجه مذاکراتی را بپذیرد که از پیروزی قاطعی که واشینگتن در پی آن است، فاصله دارد.
اقدام جمهوری اسلامی در اعدام علنی دو تن از معترضان دیماه در میدان علیخانی اصفهان، خشم فعالان حقوق بشر را برانگیخته است. آنها در واکنش به این اعدامها، از مسئولان فرایبورگ در جنوبغربی آلمان خواستهاند بهطور دائمی به قرارداد خواهرخواندگی این شهر با اصفهان پایان دهند.
ایراناینترنشنال در آن زمان به نقل از شاهدان عینی گزارش داد نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی با شهروندانی که در اعتراض به اعدامها در محل تجمع کرده بودند، درگیر شدند.
فرایبورگ، شهری دانشگاهی در ایالت بادن-وورتمبرگ، تنها شهر آلمان است که همچنان با یک شهر ایرانی قرارداد خواهرخواندگی دارد.
ایرانیان ساکن آلمان سالهاست میگویند این رابطه به جمهوری اسلامی و نقض گسترده حقوق بشر از سوی آن مشروعیت میبخشد.
مینا احدی فعال حقوق بشر ساکن آلمان و مخالف جمهوری اسلامی است که پیشتر در کارزار جهانی لغو سنگسار در ملا عام در ایران نقش برجستهای ایفا کرد.
احدی در مصاحبه با ایراناینترنشنال گفت: «من مدتهاست علیه پیمان خواهرخواندگی بین فرایبورگ و اصفهان اعتراض کردهام، زیرا این رابطه در واقع ارتباط با ساختارهای حکومتی جمهوری اسلامی است. از این رو، من از اعتراضات و درخواستهای متعدد برای خاتمه دادن به این شراکت حمایت میکنم؛ بهویژه با توجه به فاجعه اخیر در اصفهان: اعدام دو فرد جوان در ملا عام و خطر اعدام افراد دیگری در این شهر.»
او افزود: «اگر فرایبورگ و مارتین هورن، شهردار این شهر، در برابر این جنایتها سکوت کنند، یک شکست اخلاقی جدی خواهد بود و لکه ننگی است که برای همیشه با نام آنها گره خواهد خورد. یک رابطه خواهرخواندگی هرگز نباید به ابزاری برای نادیده گرفتن یا عادیسازی جنایتهای یک حکومت تبدیل شود. چنین رابطهای باید بر ارزشهای مشترکی مانند حقوق بشر، آزادی و کرامت انسانی استوار باشد.»
فرایبورگ در سال ۲۰۰۰ با اصفهان پیمان خواهرخواندگی امضا کرد.
این در حالی است که دولت آلمان در سالهای اخیر شماری از نهادهای وابسته به جمهوری اسلامی، از جمله مرکز اسلامی هامبورگ، را تعطیل کرده است.
پیشتر در سال ۲۰۱۰، شهر وایمار در پی خودداری مقامهای جمهوری اسلامی از بازدید از یادمان اردوگاه کار اجباری بوخنوالد، رابطه خواهرخواندگی خود با شیراز را قطع کرد.
احدی در ادامه گفت: «آقای هورن باید مسئولیت بپذیرد و خود برای خاتمه دادن به این رابطه پیشقدم شود. این تصمیم نه علیه مردم اصفهان است و نه علیه فرهنگ و تاریخ غنی ایران. برعکس، چنین اقدامی نشانهای از حمایت از مردم ایران خواهد بود؛ مردمی که خود قربانی سیاستهای جمهوری اسلامی هستند.»
او همچنین از اعضای شورای شهر فرایبورگ خواست ارزشهایی چون حقوق بشر، آزادی و کرامت انسانی را جدی بگیرند، زیرا روابط خواهرخواندگی «باید بر احترام متقابل و ارزشهای مشترک استوار باشد و نباید به پوششی برای سکوت در برابر جنایتهای حکومتی تبدیل شود».
هورن به پرسشهای ایراناینترنشنال درباره این موضوع پاسخی نداد. ایراناینترنشنال همچنین پرسشهایی را برای همه احزاب و اعضای شورای شهر فرایبورگ ارسال کرده است.
مواضع میشائیل بلومه در قبال خواهرخواندگی اصفهان و فرایبورگ
میشائیل بلومه، کمیسر مبارزه با یهودستیزی در ایالت بادن-وورتمبرگ، بهدلیل حمایت از ادامه خواهرخواندگی فرایبورگ و اصفهان با انتقادهایی روبهرو شده است.
در سال ۲۰۲۱، مرکز سایمون ویزنتال، مستقر در لسآنجلس، بلومه را بهخاطر ناتوانی در مقابله با پیامدهای این همکاری و نقش آن در دامن زدن به یهودستیزی، در فهرست «تحریککنندگان یهودستیزی» قرار داد.
این در حالی است که شهرداری اصفهان بارها خواستار نابودی اسرائیل شده است.
احدی با اشاره به «عادیسازی» جمهوری اسلامی از سوی بلومه گفت: «هر کسی که مدافع دموکراسی، حقوق بشر و مبارزه با افراطگرایی است، باید در برابر نقض حقوق بشر از سوی جمهوری اسلامی موضعی روشن اتخاذ کند. مبارزه با یهودستیزی و دفاع از حقوق بشر از یکدیگر جداییناپذیرند. حکومتهایی که نفرت، سرکوب و تبعیض را ترویج میکنند، باید با موضعی روشن، اخلاقی و سیاسی روبهرو شوند.»
دو دادگاه در آلمان حکم دادهاند که میتوان از بلومه با عنوان «یهودستیز» یاد کرد.
او همچنین در شبکههای اجتماعی مطالبی علیه کارزار نظامی مشترک آمریکا و اسرائیل علیه جمهوری اسلامی منتشر کرده است؛ موضوعی که منتقدان آن را همسویی با مواضع حکومت ایران میدانند.
خواهرخواندگی اصفهان و فرایبورگ در خدمت تبلیغات جمهوری اسلامی است
بهروز اسدی، فعال حقوق بشر ایرانی-آلمانی و سخنگوی سازمان «زن، زندگی، آزادی آلمان»، به ایراناینترنشنال گفت تجربه سالهای اخیر نشان داده رابطه خواهرخواندگی فرایبورگ و اصفهان صرفا یک تبادل فرهنگی نیست و تا زمانی که جمهوری اسلامی آن را مدیریت میکند، بیش از آنکه به سود مردم اصفهان باشد، در خدمت تبلیغات حکومت و مشروعیتبخشی به شبکههای آن قرار دارد.
او ادامه داد: «در حالی که همچنان از تبادل فرهنگی سخن گفته میشود، مردم اصفهان و سراسر ایران بهدلیل باورهایشان تحت پیگرد قرار میگیرند، زنان بهایی به احکام سنگین زندان محکوم میشوند، جوانان اعدام میشوند و زندانیانی که درباره شکنجه و شرایط زندان اطلاعرسانی میکنند، با مجازاتهای شدید روبهرو هستند.»
اسدی افزود: «این واقعیتی است که هرگونه بحث درباره این رابطه خواهرخواندگی باید با آن مواجه شود. مردم اصفهان برای آزادی، دموکراسی و کرامت انسانی به خیابان آمدهاند و بسیاری از آنان به همین دلیل زندانی، شکنجه یا حتی کشته شدهاند. در برابر این مردم، ادامه نوعی از همکاری که این تصور را ایجاد کند که برقراری روابط فرهنگی عادی با این حکومت ممکن است، قابل توجیه نیست.»
شهردار فرایبورگ پیشتر در مصاحبه با روزنامه آلمانی فرانکفورتر روندشاو تاکید کرده بود: «ما بهعنوان یک شهر، سیاست خارجی را تعیین نمیکنیم.»
او گفته بود: «مردم ایران به سوی غرب دست دراز کردهاند و ما نباید در را به روی آنان ببندیم.»
اسدی در واکنش به این اظهارات گفت: «فاصلهگیری صرف در کلام دیگر کافی نیست. هر کسی که حقوق بشر را جدی میگیرد، باید پیامدهای عملی آن را نیز بپذیرد. به همین دلیل، من خواهان پایان دادن به رابطه خواهرخواندگی با اصفهان هستم.»
او اضافه کرد: «چنین تصمیمی پیام روشنی خواهد داشت: اینکه فرایبورگ نه از نظر فرهنگی و نه بهصورت نمادین به حکومتی که قدرت خود را با سرکوب، اعدام و ایجاد رعب و وحشت حفظ میکند، مشروعیت نمیبخشد، بلکه در کنار مردمی میایستد که برای آزادی و دموکراسی مبارزه میکنند.»