با وجود دعوت رسمی جمهوری اسلامی، رهبران هیچیک از قدرتهای جهانی در مراسم دفن علی خامنهای حضور ندارند. کشورهای روسیه، چین، هند و ترکیه نیز تنها به اعزام مقامهای ردهپایین خود به تهران اکتفا کردهاند.
همزمان، نشریه آلمانی اشپیگل با اشاره به آمادهسازی حکومت برای برگزاری این مراسم نوشت: «ریشههای این نظام جنایتکار همچنان پابرجا است.»
گزارش احمد صمدی و مهران عباسیان، خبرنگاران ایراناینترنشنال
دولت اسرائیل قرار است طرحی گسترده برای توسعه گردشگری در کرانه باختری را بررسی کند. به گزارش واینت، هدف این طرح تبدیل کرانه باختری به یکی از مقاصد مهم گردشگری اسرائیل و افزایش شمار بازدیدکنندگان از اماکن تاریخی، طبیعی و باستانشناسی این منطقه است.
بر اساس این گزارش، این طرح در قالب پیشنویس مصوبهای از سوی هایم کاتز، وزیر گردشگری اسرائیل، تهیه شده و ادامه تصمیمهای پیشین دولت در این زمینه به شمار میرود.
در صورت تصویب، وزارت گردشگری اسرائیل برنامهای چندساله برای سالهای ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۰ تدوین خواهد کرد. این برنامه شامل توسعه زیرساختهای گردشگری، معرفی و حفاظت از اماکن تاریخی، ایجاد مراکز اقامتی و گردشگری و گسترش فعالیتهای بازاریابی برای معرفی کرانه باختری در داخل اسرائیل و بازارهای بینالمللی خواهد بود.
وقتی شعلهها از دور پیدا شدند، مردم محل منتظر کسی نماندند. بیل، شاخه درخت و چند بطری آب برداشتند و خود را به کوه رساندند. در زاگرس، این صحنه هر تابستان تکرار میشود. مردمی که میدانند اگر خود به دل آتش نزنند، شاید هیچکس دیگری برای نجات جنگلهای بلوط از راه نرسد.
این بار، تقی چنگلوایی یکی از آنها بود. مردی که برای نجات خائیز به میان شعلهها رفت، اما دیگر به خانه بازنگشت.
مرگ او برای زاگرسنشینان خبر تازهای نبود. آنها سالهاست عزیزان خود را میان شعلههای زاگرس جا میگذارند.
به گزارش رسانهها در ایران، از سال ۱۳۹۹ تاکنون، ۲۷ نفر در تلاش برای مهار آتشسوزیهای زاگرس جان خود را از دست دادهاند. بیشتر آنها نه آتشنشان بودند، نه تجهیزات حرفهای داشتند و نه آموزش تخصصی اطفای حریق دیده بودند. آنها برای نجات جنگل رفتند و خود در میان شعلهها جا ماندند.
بزرگتر شدن آتشها
زاگرس، با حدود شش میلیون هکتار وسعت، بزرگترین رویشگاه بلوط خاورمیانه است.
رشتهکوهی که از آذربایجان غربی تا فارس امتداد یافته و زندگی میلیونها نفر به آن وابسته است. هر تابستان، بخشی از این جنگلها در آتش میسوزد و مردم محلی پیش از آنکه بالگردها و نیروهای امدادی برسند، خود را به کوه میرسانند.
در سالهای اخیر اما چیزی تغییر کرده است. آتشها بزرگتر شدهاند.
هر زمستان و بهار، بارشها دامنههای زاگرس را سبز میکند و علفها و گیاهان سراسر کوهستان را میپوشانند. اما با آغاز گرمای تابستان، همین پوشش سبز، خشک و به لایهای از مواد قابل اشتعال تبدیل میشود. چیزی که متخصصان آن را بار سوختی مینامند.
به بیان ساده، زاگرس در پایان بهار به انباری بزرگ از سوخت تبدیل میشود که یک جرقه، یک تهسیگار یا یک آتش عمدی، میتواند آن را شعلهور کند.
در گذشته، بخشی از این پوشش گیاهی بهوسیله دامها مصرف میشد. اما از ابتدای سال ۱۴۰۰، دولت اجرای برنامههای کاهش فشار چرای دام و محدود کردن حضور دام در جنگلهای زاگرس را با جدیت بیشتری دنبال کرد. سیاستی که هدف آن احیای پوشش گیاهی و کاهش تخریب جنگل بود.
با وجود این، در همان سالها آتشسوزیها نیز گستردهتر شدند. روندی که به گفته برخی کارشناسان، ممکن است با تغییر شیوه مدیریت پوشش گیاهی ارتباط داشته باشد.
در سال ۱۴۰۰، حدود ۲۱ هزار هکتار از جنگلهای کشور در آتش سوخت.
در سال ۱۴۰۳ این رقم به حدود ۲۷ هزار هکتار رسید.
بحران در سال ۱۴۰۴ نیز ادامه یافت. تا آبانماه، بیش از دو هزار و ۳۰۰ مورد آتشسوزی ثبت شد و حدود ۴۶ هزار هکتار از جنگلها، مراتع و اراضی ملی کشور در آتش سوخت. یکی از سنگینترین سالهای آتشسوزی منابع طبیعی در سالهای اخیر.
سال ۱۴۰۵ نیز با موج تازهای از حریقها آغاز شده است. از خائیز و منگشت تا ارتفاعات لرستان، فارس و کردستان، آتش بار دیگر به مهمان ناخواسته تابستان زاگرس تبدیل شده و مرگ چنگلوایی، بار دیگر توجهها را به بحرانی جلب کرده که هر سال تکرار میشود.
پازل آتشسوزیها
کاهش چرای دام تنها قطعه این پازل نیست و کارشناسان از مجموعهای از عوامل سخن میگویند: تغییرات اقلیمی، افزایش دما، خشکسالیهای پیاپی، خشکیدگی گسترده بلوطها، ضعف زیرساختهای اطفای حریق، کمبود آموزش و تجهیزات و مدیریت ناکارآمد، همگی در شکلگیری بحران کنونی نقش دارند.
با این حال، برخی کارشناسان معتقدند کاهش حضور دام، بدون ایجاد سازوکاری جایگزین برای مدیریت پوشش گیاهی، میتواند یکی از عوامل موثر در بحران باشد و همزمان به اقتصاد روستانشینان زاگرس آسیب برساند.
آنچه این بحث را جدیتر میکند، تجربه دیگر کشورهاست.
در اسپانیا، دولت طرحهای حمایتی به دامداران ارائه میدهد تا گلههای خود را در مناطق پرخطر بچرانند و از حجم پوشش قابل اشتعال بکاهند و در غرب آمریکا، چرای هدفمند به بخشی از برنامههای رسمی مقابله با آتشسوزی تبدیل شده است. توان مالی دولت جمهوری اسلامی برای حفاظت از جنگلها اما کوچکتر شده است.
بودجه ریالی سازمان منابع طبیعی هر سال بیشتر شده؛ از حدود دو هزار و ۴۰۰ میلیارد تومان در سال ۱۴۰۰ به حدود هفت هزار میلیارد تومان در سال ۱۴۰۵. اما اگر این ارقام بر اساس ارزش دلار سنجیده شوند، تصویر کاملا متفاوت است: ارزش واقعی بودجه این سازمان از حدود ۹۴ میلیون دلار در سال ۱۴۰۰ به حدود ۴۱ میلیون دلار در سال ۱۴۰۵ رسیده است. کاهشی بیش از ۵۵ درصد.
در مقایسه با سال ۱۳۹۵ نیز ارزش دلاری بودجه سازمان بیش از ۶۰ درصد کاهش یافته است.
به این ترتیب در حالی که آتشها بزرگتر شدهاند، پول کمتری برای مقابله با آنها وجود دارد.
حالا آتش خائیز خاموش شده است، اما برای خانواده چنگلوایی و دهها نفری که در سالهای گذشته برای نجات زاگرس جان دادهاند، این آتش هنوز ادامه دارد ... و اگر چیزی تغییر نکند، تابستان آینده دوباره مردانی بیل، شاخه درخت و چند بطری آب برمیدارند و خود را به کوه میرسانند.
در زاگرس، آتش هر سال از میان درختان عبور میکند، اما آنچه بر جا میگذارد فقط خاکستر نیست. نام انسانهایی است که برای نجات جنگل رفتند و بازنگشتند.
خبرگزاری رویترز به نقل از سه منبع ایرانی و غربی گزارش داد جمهوری اسلامی مذاکراتی را برای فروش نفت به شرکتهای ژاپنی آغاز کرده است، اما خریداران احتمالی خواستار تمدید معافیت تحریمی آمریکا و دریافت تضمینهایی درباره امنیت کشتیرانی در خلیج فارس هستند.
بر اساس این گزارش، آمریکا اول تیر فروش نفت ایران را مجاز کرد و همزمان با تلاش برای دستیابی به توافق صلح نهایی با جمهوری اسلامی، بخشی از تحریمهای چند دههای را کاهش داد؛ توافقی که در برابر تعهدات مربوط به بازرسیهای هستهای و آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز دنبال میشود.
رویترز نوشت چین در سالهای اخیر خریدار اصلی نفت جمهوری اسلامی بوده است؛ پس از آنکه مشتریان کره جنوبی، ژاپن، هند و اروپا با تشدید تحریمها پس از خروج دونالد ترامپ از توافق هستهای در سال ۱۳۹۷، خرید نفت از ایران را متوقف کردند.
معافیت تحریمی فعلی وزارت خزانهداری آمریکا فروش نفت خام و محصولات نفتی و پتروشیمی با منشا ایران را تا ۳۱ مرداد مجاز میکند.
خبرگزاری رویترز گزارش داد پالایشگاههای مستقل چین، در پی افزایش عرضه نفت خلیج فارس پس از تفاهم میان آمریکا و جمهوری اسلامی، خرید نفت ارزانتر و غیرتحریمی خاورمیانه را افزایش دادهاند.
به نوشته رویترز، این پالایشگاهها که عمدتا در استان شاندونگ مستقرند، محمولههایی از نفت ابوظبی، عراق، قطر و عربستان سعودی خریدهاند؛ روندی که عرضه نفت ایران و روسیه را در بازار چین به حاشیه رانده و ارزش آنها را پایین آورده است.
رویترز افزود تخفیف نفت ایران به حدود سه دلار در هر بشکه نسبت به شاخص برنت رسیده است.
همزمان دادههای ورتکسا نشان میدهد بارگیری نفت ایران پس از تفاهم موقت آمریکا و جمهوری اسلامی به حدود یک میلیون و ۲۰۰ هزار بشکه در روز بازگشته و واشینگتن در چارچوب این تفاهم، خرید نفت ایران را برای ۶۰ روز از تحریمها معاف کرده است.
