کشتیرانی مرسک درباره تفاهمنامه تهران و واشینگتن: هنوز برای ارزیابی زود است
شرکت کشتیرانی مرسک، بزرگترین اپراتور حملونقل کانتینری و لجستیک زنجیره تامین در جهان، اعلام کرد از توافق آمریکا و جمهوری اسلامی استقبال میکند، اما هنوز برای ارزیابی تاثیرات آن زود است.
این شرکت دانمارکی تاکید کرد که در حال حاضر هیچ تغییری در عملیات در خاورمیانه ایجاد نشده است.
سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی نیز گزارش داد: «بیش از ۹۶ ساعت است که نیروی دریایی سپاه پاسداران هیچ مجوزی برای عبور کشتیها از تنگه هرمز صادر نکرده و تا اطلاع بعدی، این تنگه روی همه شناورها در گذرگاه ورودی و خروجی بسته است.»
در همین حال انجمن شرکتهای کشتیرانی آلمان اعلام کرد هنوز مشخص نیست تفاهم آمریکا و جمهوری اسلامی به عبور و مرور ایمن از تنگه هرمز منجر خواهد شد یا نه، اما این انجمن با احتیاط خوشبین است.
کییر استارمر، نخستوزیر بریتانیا، از برنامه دولت این کشور برای ممنوعیت استفاده افراد زیر ۱۶ سال از شبکههای اجتماعی خبر داد و اعلام کرد محدودیتهای جدیدی نیز برای پلتفرمهای بازی آنلاین و پخش زنده (لایو استریم) در نظر گرفته خواهد شد.
استارمر دوشنبه ۲۵ خرداد با دفاع از این تصمیم، آن را «انتخابی درست» توصیف کرد و گفت والدین در فضای آنلاین امروز بیش از هر زمان دیگری با چالش حفظ امنیت و آرامش فرزندان خود روبهرو هستند.
او افزود: «به همین دلیل، ما از هر کشور دیگری در جهان فراتر میرویم و استفاده از شبکههای اجتماعی را برای افراد زیر ۱۶ سال ممنوع میکنیم. همچنین تدابیر حفاظتی گستردهتری را به اجرا میگذاریم تا کودکی را به کودکان بازگردانیم.»
بر اساس اعلام دولت بریتانیا، این ممنوعیت پلتفرمهایی از جمله اینستاگرام، اسنپچت، تیکتاک، یوتیوب، فیسبوک و ایکس را در بر میگیرد، اما شامل پیامرسانهایی مانند واتساپ و سیگنال نخواهد شد.
استرالیا نخستین کشور جهان بود که طرح ممنوعیت استفاده افراد زیر ۱۶ سال از شبکههای اجتماعی را به تصویب رساند. این قانون از آذر ۱۴۰۴ به اجرا درآمد و ۱۰ پلتفرم بزرگ موظف شدند دسترسی کاربران استرالیایی زیر ۱۶ سال را مسدود کنند.
خبرگزاری رویترز ۲۵ خرداد گزارش داد دولت بریتانیا در نظر دارد در زمینه محدودیتهای فضای مجازی برای کودکان و نوجوانان، گامهایی فراتر از استرالیا بردارد و محدودیتهایی بر پلتفرمهای بازی آنلاین اعمال کند؛ از جمله ممنوعیت احتمالی استفاده در ساعات شب و محدود کردن قابلیت «اسکرول بینهایت» برای کاربران زیر ۱۸ سال.
استارمر در ادامه بیانیه خود اعلام کرد دولت بریتانیا قصد دارد «محدودیتهایی پیشرو در سطح جهان» برای حفاظت از کودکان در فضای آنلاین اجرا کند که شامل جلوگیری از امکان پخش زنده (لایو استریم) و برقراری ارتباط افراد ناشناس با کودکان خواهد بود.
او اضافه کرد: «آیا در دنیای واقعی شرایطی وجود دارد که شما بهسادگی اجازه دهید فرزندتان با یک غریبه، یک بزرگسال که هیچ شناختی از او ندارید، همراه شود؟»
در حالی که این طرحها موفق شدهاند حمایت شماری از والدین و سیاستمداران را جلب کنند، برخی روانشناسان و پژوهشگران نسبت به اثربخشی آنها تردید دارند.
استارمر نیز اذعان کرد اجرای کامل این محدودیتها با دشواریهایی همراه خواهد بود.
۱۵ خرداد، روزنامه فایننشالتایمز گزارش داد جمهوری اسلامی و روسیه از مدتها پیش برای اقدامات خصمانه خود در کشورهای اروپایی از عوامل نیابتی استفاده میکنند، و بهکارگیری نوجوانان در این فعالیتها، رویکردی تازه و نگرانکننده در شبکههای خرابکارانه وابسته به تهران و مسکو است.
این روزنامه نوشت جذب نیرو برای انجام فعالیتهای خرابکارانه معمولا از الگوی مشابهی پیروی میکند: نوجوانان و جوانان از طریق شبکههای اجتماعی و بسترهای آنلاین از جمله تلگرام، تیکتاک، اسنپچت، فیسبوک و دیسکورد، شناسایی و جذب میشوند.
واکنش غولهای فناوری
رویترز در ادامه نوشت شرکتهای فعال در حوزه شبکههای اجتماعی در سالهای اخیر در واکنش به سختگیرانهتر شدن قوانین، بهویژه در بریتانیا، اقداماتی را برای افزایش ایمنی کودکان در پلتفرمهای خود به اجرا گذاشتهاند.
این شرکتها ۲۵ خرداد هشدار دادند اجرای ممنوعیت سراسری استفاده نوجوانان از شبکههای اجتماعی ممکن است آنها را به سمت پلتفرمهای پرخطرتر سوق دهد.
یوتیوب اعلام کرد بیش از یک دهه است با بهرهگیری از نظرات کارشناسان، در توسعه تجربههای متناسب با سن کاربران و همچنین ایجاد لایههای حفاظتی پیشفرض برای نوجوانان سرمایهگذاری کرده است.
سخنگوی این شرکت تاکید کرد یوتیوب «منبعی حیاتی برای جوانان، معلمان و والدین» به شمار میرود.
اسنپچت نیز خواستار بازنگری در دامنه اجرای این ممنوعیت شد و اعلام کرد چنین تصمیمی نوجوانان را از امکان ارتباط خصوصی با دوستان و اعضای خانواده محروم میکند.
متا، مالک فیسبوک و اینستاگرام، نیز با اشاره به تجربه استرالیا هشدار داد اعمال چنین محدودیتهایی میتواند نوجوانان را از جوامع آنلاین دور کند و آنها را به استفاده از جایگزینهای فاقد نظارت قانونی، ابزارهای ایمنی و قابلیت کنترل والدین سوق دهد.
پیشتر در شهریورماه ۱۴۰۴ نیز قانونگذاران فرانسوی پیشنهاد ممنوعیت استفاده شبانه نوجوانان از وسایل دیجیتال را مطرح کردند.
احتمال اجرایی شدن قانون از بهار سال آینده
نخستوزیر بریتانیا اعلام کرد ممنوعیت استفاده افراد زیر ۱۶ سال از شبکههای اجتماعی ممکن است از بهار سال آینده به اجرا گذاشته شود.
به گفته استارمر، این محدودیتها بر پایه اختیارات قانونی موجود و همچنین مقررات تازهای اعمال خواهد شد که قرار است تا پایان سال جاری میلادی تدوین شوند.
بریتانیا در سالهای اخیر سیاست سختگیرانهتری در قبال شرکتهای فناوری اتخاذ کرده و از این شرکتها خواسته است الگوریتمهای خود را برای حفاظت بیشتر از کاربران اصلاح کنند.
دولت بریتانیا همچنین بهتازگی اقداماتی را برای جلوگیری از انتشار تصاویر برهنهای که کودکان با تلفنهای همراه خود ثبت میکنند، در دستور کار قرار داده است.
اجرای این ممنوعیت احتمالا مستلزم گسترش سازوکارهای احراز هویت سنی برای تمامی کاربران خواهد بود؛ رویکردی که نهاد ناظر ارتباطات بریتانیا (آفکام) پیشتر برای وبسایتهای پورنوگرافی به کار گرفته است.
با این حال، برخی کارشناسان نسبت به اثربخشی این پیشنهادها تردید دارند.
ایمی اوربن، پژوهشگر دانشگاه کمبریج، گفت محدودیتهای مشابه در استرالیا هنوز بهطور کامل اجرایی نشده است و اکثر نوجوانان همچنان تقریبا به همان میزان گذشته از شبکههای اجتماعی استفاده میکنند.
او در عین حال معتقد است چنین سیاستی میتواند نگرش عمومی جامعه را تغییر دهد و استفاده از شبکههای اجتماعی را در میان کودکان و نوجوانان به رفتاری کمتر پذیرفتهشده تبدیل کند.
اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهد مهرزاد نظری، معترض ۲۸ ساله اهل نورآباد ممسنی، ۱۸ دیماه در جریان اعتراضات این شهر با اصابت گلوله جنگی به قفسه سینه، جان باخت. او در آخرین استوری اینستاگرامیاش نوشته بود که «سر قبر من نماز و قرآن نخوانید؛ فقط موزیک و شادی».
مهرزاد پس از مجروح شدن به روستای بردنگان منتقل شد اما بهدلیل خونریزی شدید و نبود امکانات درمانی، جان باخت.
بر اساس اطلاعات رسیده، او حدود دو ساعت در صف نخست معترضان و مقابل نیروهای حکومتی حضور داشت. بدون سلاح در برابر نیروهای سرکوب ایستاده بود و در نهایت، از فاصله نزدیک با شلیک یک سلاح کمری به ناحیه سینه، هدف قرار گرفت.
پس از مجروح شدن مهرزاد، بهدلیل نگرانی از بازداشت در بیمارستان و حضور نیروهای امنیتی در مراکز درمانی، او به روستای بردنگان، زادگاه پدریاش، منتقل شد. با این حال، شدت خونریزی و نبود امکانات پزشکی کافی در روستا، باعث شد او جان خود را از دست بدهد.
نیروهای امنیتی ابتدا از تحویل پیکر مهرزاد به خانوادهاش خودداری کردند.
در روز خاکسپاری نیز ماموران تلاش کردند پیکر او را از خانواده و مردم روستای بردنگان بگیرند اما با تحت فشار قرار دادن خانواده و گرفتن تعهد از آنان، اجازه ادامه برگزاری مراسم خاکسپاری را دادند.
پدر مهرزاد نیز خواسته بود پیکر فرزندش بدون برگزاری مراسم مذهبی حکومتی، غسل و نماز، دفن شود.
بر اساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، نیروهای امنیتی در آستانه برگزاری مراسم چهلم مهرزاد، حدود ساعت سه بامداد به خانه شماری از بستگان او در روستای بردنگان یورش بردند.
ماموران تعدادی از بستگان مهرزاد را بازداشت کردند یا به گروگان گرفتند و خانواده او را تحت فشار گذاشتند تا مراسم چهلم را لغو کنند.
این اقدامات در حالی صورت گرفت که مراسم خاکسپاری مهرزاد به یکی از تجمعهای اعتراضی گسترده در ممسنی تبدیل شده بود و مردم شعارهای ضدحکومتی سر داده بودند.
اسماعیل بقائی، سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی، در نشست خبری دوشنبه ۲۵ خرداد، درباره تفاهم میان تهران و واشینگتن گفت: «لبنان و خاتمه جنگ در لبنان بخش لاینفک تفاهم خاتمه جنگ است.»
بقائی گفت: «در یادداشت تفاهم جمهوری اسلامی و آمریکا سه بار از کلمه لبنان استفاده شده است. پایان جنگ در همه جبههها، از جمله لبنان و احترام به حاکمیت و تمامیت ارضی لبنان، عبارتی کاملا روشن است و هر تفاهمی باید شامل احترام به تمامیت سرزمینی و حاکمیت ملی لبنان باشد.»
در همین حال، وزرای کابینه اسرائیل تاکید کردند بهطور شفاف به دونالد ترامپ اطلاع داده شده که اسرائیل طرف تفاهمنامه تهران و واشینگتن نیست و نیروهای این کشور، جنوب لبنان را ترک نخواهند کرد.
سخنگوی وزارت خارجه اضافه کرد تصمیمگیری نهایی درباره نحوه و سازوکار امضای یادداشت تفاهم جمهوری اسلامی و آمریکا ظرف دوشنبه و سهشنبه انجام میشود و نتایج آن بهصورت رسمی اعلام خواهد شد.
بقائی افزود برنامه سفر به برخی کشورهای منطقه و همسایه پیش از آغاز نشست ژنو در دستور کار قرار دارد و به محض قطعی شدن، جزئیات آن اطلاعرسانی خواهد شد.
سخنگوی وزارت خارجه تصریح کرد طرف مقابل (آمریکا) موظف شده است همه تحریمها، از جمله تحریمهای اولیه، ثانویه، تحریمهای شورای امنیت و قطعنامههای مرتبط با شورای حکام آژانس را رفع کند و قرار است ظرف ۶۰ روز پس از امضای یادداشت تفاهم درباره این موضوعات تفاهم ایجاد شود.
یک مقام ارشد دولت اقلیم کردستان عراق در گفتوگو با ایراناینترنشنال، برخی گمانهزنیها درباره بروز اختلاف میان تهران و علی الزیدی، نخستوزیر جدید عراق، بر سر روند خلع سلاح گروههای نیابتی جمهوری اسلامی را کماهمیت دانست و گفت که او در اردوگاه سیاسی تهران جای میگیرد.
این مقام آگاه دوشنبه ۲۵ خرداد گفت: «زیدی در پروژههای سیاسی و اقتصادی، ارتباطات گستردهای با جمهوری اسلامی داشته است. جمهوری اسلامی در زمان انتخاب زیدی بهعنوان نخستوزیر هیچ اعتراضی نکرد، زیرا او جزو دایره سیاسی تهران محسوب میشود.»
او افزود روند خلع سلاح در عراق دستکم تا زمانی که شامل «گروههای اصلی» مجهز به تانک، زرهپوش و سلاحهای سنگین نشود، «یک پروژه ظاهری» است.
این مقام دولت اقلیم کردستان عراق خواست تا بهدلیل حساسیت موضوع، هویتش فاش نشود.
پس از ماهها کشمکش سیاسی در پی مخالفت آمریکا با بازگشت نوری مالکی، متحد دیرینه جمهوری اسلامی، به راس قدرت در عراق، زیدی هفتم اردیبهشت از سوی ائتلاف احزاب شیعه، موسوم به «چارچوب هماهنگی»، بهعنوان نامزد نخستوزیری معرفی شد.
او سرانجام ۲۴ اردیبهشت با ادای سوگند، بهصورت رسمی سکان دولت عراق را در دست گرفت.
در ماههای اخیر، ایالات متحده فشارها را بر دولت عراق برای محدود کردن نفوذ گروههای مسلح تحت حمایت جمهوری اسلامی در این کشور، شدت بخشیده است.
روزنامه واشینگتنپست دوم اردیبهشت گزارش داد دولت دونالد ترامپ ارسال بخشی از محمولههای نقدی دلار به عراق را با هدف مهار گروههای نیابتی حکومت ایران متوقف کرده است.
سفر تام باراک به عراق
مقام ارشد دولت اقلیم کردستان عراق در ادامه مصاحبه خود با ایراناینترنشنال، به سفر قریبالوقوع تام باراک، سفیر آمریکا در ترکیه و فرستاده ویژه کاخ سفید در امور عراق و سوریه، به بغداد و اربیل پرداخت.
به گفته او، مذاکرات باراک در این سفر بر موضوع خلع سلاح گروههای مسلح، پرونده نفت، حمایت از دولت زیدی برای پیشبرد اصلاحات اقتصادی و همچنین هماهنگی برای سفر احتمالی نخستوزیر عراق به واشینگتن، متمرکز خواهد بود.
۲۴ خرداد، روزنامه الشرق الاوسط به نقل از یک منبع آگاه گزارش داد هدف از عزیمت باراک به بغداد، «تعیین دستور کار نهایی» سفر زیدی به آمریکا است.
او افزود: «در حال حاضر کار برای آمادهسازی تمامی موضوعات و دغدغههای دوجانبه در جریان است .... در راس این موارد، جزییات خلع سلاح گروههای مسلح و نیز تصمیم آمریکا در خصوص ممنوعیت مشارکت برخی گروههای سیاسی مسلح در دولت [عراق] قرار دارد.»
تام باراک
پیشتر در ۱۸ اردیبهشت، مقتدی صدر، رهبر جریان صدر، در پیامی خطاب به زیدی تاکید کرد «افراد یا جریانهای دارای شاخه مسلح» نباید در کابینه آینده این کشور حضور داشته باشند.
کمی بعد در ششم خرداد، گروه «سرايا السلام» وابسته به صدر، از تصمیم خود برای تحویل سلاح و پایبندی به دولت عراق خبر داد.
۱۲ خرداد نیز گروه شیعه «عصائب اهل الحق»، از نیروهای نیابتی جمهوری اسلامی در عراق، با انتشار بیانیهای اعلام کرد ارتباط تشکیلاتی خود را با حشد شعبی قطع میکند و سلاحهای خود را به دولت عراق تحویل خواهد داد.
حشد شعبی ائتلافی از گروههای مسلح در عراق است که در سال ۲۰۱۴ برای مقابله با تهدیدهای داعش شکل گرفت.
جمهوری اسلامی در سالهای اخیر به تامین مالی و تسلیحاتی شبهنظامیان عراقی پرداخته و از این نیروها برای کشتار شهروندان در جریان اعتراضات دیماه در ایران استفاده کرده است.
گروههای نیابتی جمهوری اسلامی در عراق همچنین از زمان آغاز جنگ اخیر در ۹ اسفند ۱۴۰۴، حملاتی را علیه چند کشور منطقه انجام دادهاند.
دیوید هاکنی، از تاثیرگذارترین نقاشان بریتانیایی و یکی از چهرههای ماندگار هنر معاصر، در ۸۸ سالگی درگذشت. او در بیش از شش دهه فعالیت، از نقاشی و عکاسی تا تولید آثار دیجیتال را تجربه کرد و نگاه تازهای به تصویر، رنگ و پرسپکتیو داد.
برای بسیاری، نام هاکنی با استخرهای آفتابی لسآنجلس، رنگهای درخشان، پرترههای صمیمی و نگاه سرزنده او به زندگی، گره خورده است. اما جایگاه او در تاریخ هنر فراتر از چند اثر مشهور است. او از معدود هنرمندانی بود که همواره میان سنت و نوآوری حرکت میکرد. هنرمندی که از میراث نقاشی کلاسیک الهام میگرفت و در عین حال با اشتیاق به سراغ فناوریهای تازه، از دستگاه فکس و فتوکپی تا آیپد میرفت.
هاکنی سال ۱۹۳۷ در برادفورد، در شمال انگلستان، و در خانوادهای از طبقه کارگر به دنیا آمد.
تحصیل در کالج هنر برادفورد و سپس کالج سلطنتی هنر لندن، آغاز مسیری بود که او را به یکی از چهرههای برجسته هنر پاپ در دهه ۱۹۶۰ تبدیل کرد.
در همان سالها، او با موهای بلوند، عینک گرد و سیگار همیشگیاش، به چهرهای شناختهشده در محافل هنری لندن بدل شد. اما پشت این ظاهر آشنا، هنرمندی سختکوش، منظم و پیگیر قرار داشت.
آثار اولیه هاکنی، از جمله نقاشیهایی که آشکارا به زندگی و هویت همجنسگرایانه میپرداختند، در دورانی خلق شدند که همجنسگرایی در بریتانیا هنوز جرم محسوب میشد. همین جسارت، او را نه فقط به هنرمندی نوآور، بلکه به چهرهای فرهنگی در مسیر دیده شدن و بیان فردی تبدیل کرد. برای هاکنی، هنر هیچگاه از زندگی جدا نبود.
شهرت جهانی او با مهاجرت به لسآنجلس و خلق مجموعهای از آثار مرتبط با استخرها، خانهها و نور منحصربهفرد کالیفرنیا، تثبیت شد.
آثاری چون «A Bigger Splash» (یک شلپ بزرگتر) و «Portrait of an Artist (Pool with Two Figures)» (پرتره یک هنرمند؛ استخر با دو پیکر) تنها تصویرهایی از سبک زندگی آمریکایی نبودند. آنها نشان میدادند چگونه میتوان لحظهای عادی را به تصویری ماندگار و رازآلود تبدیل کرد.
در این آثار، آب، نور، معماری و بدن انسان، در تعادلی ظریف کنار هم قرار میگیرند. زبانی بصری که در عین سادگی، لایههای پیچیدهای از معنا را در خود جای داده است.
یکی از مهمترین دغدغههای هاکنی، مفهوم «دیدن» بود.
او بارها نشان داد پرسپکتیو تکنقطهای تنها یکی از شیوههای نگاه کردن به جهان است.
کلاژهای عکاسی او که از کنار هم قرار گرفتن تصاویر متعدد شکل میگرفتند، تلاشی برای ثبت همزمان زمان، حرکت و نگاههای گوناگون بودند.
در این آثار، بیننده دیگر با یک لحظه ثابت روبهرو نیست، بلکه میان زاویهها و زمانهای مختلف حرکت میکند.
هاکنی در پرترهنگاری نیز زبان منحصربهفرد خود را داشت. او دوستان، والدین، معشوقان، مجموعهداران و چهرههای فرهنگی اطرافش را با دقتی کمنظیر و در عین حال بدون تکلف به تصویر میکشید.
در پرترههای او، برخلاف بسیاری از سنتهای رسمی، فاصلهای میان هنرمند و سوژه وجود ندارد. نوعی صمیمیت آرام و انسانی در آنها جریان دارد که به ماندگاری این آثار کمک کرده است.
در دهههای بعد، بازگشت به یورکشایر و سپس اقامت در نورماندی فرانسه، فصل تازهای در کارنامه هنری او گشود.
هاکنی در این دوره با همان انرژی سالهای جوانی، درختان، جادهها، باغها و تغییر فصلها را نقاشی کرد.
برای او طبیعت هرگز موضوعی تکراری نبود، بلکه فرصتی بود برای کشف دوباره رنگ، نور و حرکت.
استفاده از فناوری
شاید یکی از شگفتانگیزترین جنبههای زندگی هنری هاکنی، استقبال بیوقفه او از فناوری بود.
برخلاف بسیاری از هنرمندان همنسلش، او فناوری را تهدیدی برای نقاشی نمیدانست.
از نگاه هاکنی، هر ابزاری که امکان خلق تصویر را فراهم کند، میتواند بخشی از زبان هنر باشد.
آثار دیجیتال او که با آیپد خلق شدند، نشان دادند کنجکاوی و میل او به تجربهگری تا پایان عمر خاموش نشد.
هاکنی با وجود شهرت عظیم، همواره شخصیتی مستقل و گاه ناسازگار با نهادهای رسمی باقی ماند.
گفته میشود او چند بار نشان شوالیه را نپذیرفت و از قبول برخی سفارشهای رسمی نیز سر باز زد.
آثار هاکنی همچنان زندهاند؛ در آبی استخرهای کالیفرنیا، در سبزی درختان یورکشایر، در پرترههای آرام دوستانش و در صفحههای نورانی آیپدی که برای او ادامه همان بوم نقاشی بود.
هاکنی به جهان یادآوری کرد که دیدن، عملی ساده و بیواسطه نیست. باید آن را آموخت، تمرین کرد و هر بار از نو کشف کرد.
شاید به همین دلیل است که میراث او تنها در موزهها و حراجیها خلاصه نمیشود.
میراث هاکنی در همان دعوت ساده اما عمیق او باقی میماند: زندگی را دوست بدار و دوباره نگاه کن.
