مدیران ارشد صنعت کشتیرانی جهان اعلام کردند هرگونه توافق احتمالی میان ایالات متحده و جمهوری اسلامی باید شامل مقررات و تضمینهای روشنی باشد که به کشتیها امکان دهد فعالیت عادی خود را از طریق تنگه هرمز از سر بگیرند.
به گزارش رویترز، مالکان کشتیها و مقامهای صنعت دریانوردی، دوشنبه ۱۱ خرداد، همزمان با آغاز نمایشگاه بینالمللی کشتیرانی «پوسیدونیا» در آتن، درباره شرایط تردد کشتیها در تنگه هرمز و شرایط لازم برای ازسرگیری فعالیت عادی کشتیرانی گفتوگو کردند.
پانکاج خانا، رییس شرکت هیدمار مریتایم هولدینگز، گفت حتی در صورت دستیابی به توافق صلح، شرکتهای کشتیرانی به چارچوبی روشن برای فعالیت نیاز دارند.
او افزود: «آنچه نیاز داریم یک چارچوب، مقررات یا هر سازوکاری است که دقیقا مشخص کند چگونه میتوانیم وارد منطقه شویم و از آن خارج شویم. بنابراین حتی اگر توافق صلحی امضا شود، این موضوع باید روشن شود و هنوز درباره آن اطلاعی نداریم.»
خانا همچنین از گرفتار ماندن یکی از کشتیهای این شرکت در خلیج فارس طی سه ماه گذشته خبر داد و گفت دریانوردان حاضر در این کشتی نهتنها از دیدار خانوادههای خود محروم شدهاند، بلکه تولد فرزندان، ازدواج و حتی درگذشت بستگانشان را نیز از دست دادهاند.
در همین حال، دونالد ترامپ، رییسجمهوری ایالات متحده در گفتوگو با خبرنگار انبیسی گفت درباره جمهوری اسلامی «بیش از حد صحبت شده» و افزود: «اگر بخواهید حقیقت را بگویید، فکر میکنم سکوت کردن میتواند گزینه بهتری باشد.»
ترامپ درباره توقف مذاکرات از سوی تهران به دلیل حملات به لبنان، گفت پیش از این تصمیم، از آن مطلع نشده بود و افزود: «این به این معنا نیست که ما برویم و شروع به بمباران همهجا کنیم. ما محاصره را ادامه خواهیم داد.»
خبرگزاری تسنیم عصر دوشنبه ۱۱ خرداد اعلام کرد که جمهوری اسلامی به دلیل ادامه حملات اسرائیل به لبنان، از مذاکرات خارج میشود.
همزمان، فرماندهی مرکزی ایالات متحده، سنتکام، اعلام کرد که هزاران نیروی نظامی آمریکا در دریا، هوا و زمین از آنچه «محاصره دریایی» علیه جمهوری اسلامی خوانده، حمایت میکنند.
سنتکام افزود نیروهایش تا ۱۱ خرداد، ۱۲۱ کشتی تجاری را از مسیر خود منحرف کرده و پنج شناور را نیز از کار انداختهاند.
آرسنیو دومینگز، دبیرکل سازمان بینالمللی دریانوردی، در نشست آتن گفت اگر آتشبس ۶۰ روزهای که بهتازگی درباره آن صحبت شده تنگه هرمز را نیز شامل شود و کشورهای مربوطه درباره امنیت این آبراه تضمین بدهند، چارچوب تخلیه و خروج دریانوردان از منطقه درگیری بلافاصله فعال خواهد شد.
او تاکید کرد اولویت اصلی، حفظ ایمنی دریانوردان و فراهم کردن امکان خروج آنها از منطقه درگیری است.
واسیلیس کیکیلیاس، وزیر امور دریایی و سیاستهای جزیرهای یونان، نیز گفت: «امیدواریم راهحلی پیدا شود. نمیتوانیم بپذیریم که کشتیها در سراسر جهان از عبور آزاد محروم شوند. مایل بودم صنعت کشتیرانی، دریانوردان و تجارت جهانی از این مناقشه دور بمانند، اما به نظر میرسد چنین چیزی ممکن نیست.»
اوانگلوس ماریناکیس، بنیانگذار و رییس شرکت «کپیتال مریتایم اند تریدینگ»، گفت همه بر ضرورت پایان یافتن جنگ توافق دارند و در نهایت مصرفکنندگان در سراسر جهان هزینه آن را میپردازند.
او همچنین گفت نسبت به یافتن راهحلی در چند هفته یا یک ماه آینده خوشبین است و صنعت کشتیرانی میتواند برای دستیابی به توافقی که امنیت و اطمینان بیشتری برای آینده ایجاد کند، دو هفته یا حتی یک ماه دیگر صبر کند.
جورج پروکوپیو، بنیانگذار شرکتهای «دایناکام تانکرز منیجمنت»، «دایناگس» و «سی تریدرز»، بر اصل آزادی ناوبری تاکید کرد و گفت هیچکس نباید عوارض یا محدودیت دیگری بر تردد دریایی تحمیل کند.
در همین حال یانیس پروکوپیو، مدیرعامل «سنتروفین منیجمنت»، هشدار داد که حتی اگر پوشش بیمهای برای عبور از تنگه هرمز وجود داشته باشد، تا زمانی که صنعت کشتیرانی از قواعد روشن تعامل با دو طرف درگیر، یعنی آمریکا و جمهوری اسلامی، برخوردار نشود، عبور از این مسیر همچنان اقدامی پرخطر خواهد بود.
او تاکید کرد که در شرایط کنونی، عبور از تنگه هرمز «یک ریسک بسیار بالا» محسوب میشود.
اظهارات مقامها و فعالان صنعت کشتیرانی در حالی مطرح میشود که تنگه هرمز یکی از مهمترین مسیرهای انتقال نفت و کالا در جهان به شمار میرود و هرگونه اختلال در تردد کشتیها از این آبراه میتواند پیامدهای گستردهای برای تجارت جهانی و بازار انرژی داشته باشد.
تنگه هرمز گذرگاه باریکی میان ایران و عمان است که حدود یکپنجم نفت خام و گاز طبیعی مایع جهان از آن عبور میکند.
از زمان آغاز مناقشه کنونی در ۹ اسفند ۱۴۰۴، اختلال در تردد شناورها در این آبراه، جریان انرژی جهانی را مختل کرده و به افزایش قیمت نفت دامن زده است.
بر اساس پژوهشی که از سوی انجمن علوم اعصاب آمریکا منتشر شد، مغز انسان بهطور مداوم اطلاعاتی مانند تصاویر، صداها و فضاهای آشنا را با پیامدهای بعدی آنها پیوند میدهد.
این فرآیند که «یادگیری تداعیگر» نام دارد، به افراد کمک میکند بر پایه تجربههای قبلی، سریعتر تصمیم بگیرند و از خطر دوری کنند.
با این حال، پژوهشگران میگویند این سیستم در همه افراد به یک شکل عمل نمیکند.
این تحقیق توضیح میدهد که چگونه سازوکارهای طبیعی یادگیری در مغز، در بعضی افراد بهجای کمک به تصمیمگیری بهتر، به تداوم انتخابهای نامطلوب منجر میشود.
نقش نشانهها در تصمیمگیری نادرست
به گفته جوزپه دی پلگرینو، سرپرست این مطالعه از دانشگاه بولونیا، افراد از نظر میزان اتکا به نشانههای محیطی برای تصمیمگیری تفاوت چشمگیری با یکدیگر دارند.
برخی افراد هنگام تصمیمگیری بهشدت به تصاویر و صداهای اطراف خود وابستهاند، در حالی که گروهی دیگر انعطافپذیری بیشتری دارند و کمتر تحت تاثیر این محرکها قرار میگیرند.
به گفته پژوهشگران، مشکل زمانی بروز میکند که معنای این نشانهها دستخوش تغییر میشود.
برای نمونه، اگر یک محیط یا صدای آشنا که پیشتر با پاداش همراه بوده، بهتدریج به پیامدهای پرخطر یا نامطلوب منجر شود، مغز همه افراد نمیتواند این تغییر را بهدرستی ثبت کند.
در افرادی که حساسیت بالایی به نشانهها دارند، مغز در «بهروزرسانی» این آموختهها ناتوان میماند و همچنان بر اساس الگوهای قدیمی واکنش نشان میدهد.
در نتیجه این افراد، حتی پس از تجربه شکست یا زیان، همان انتخابهای قبلی را تکرار میکنند.
پیوند نشانهها با اعتیاد و اضطراب
در این شرایط، نشانههای محیطی بهجای آنکه راهنمایی مفید باشند، به عامل اصلی هدایت رفتار تبدیل میشوند و ترک عادتهای زیانبار را دشوارتر میکنند.
این یافتهها میتواند به درک بهتر الگوهای رفتاری در اعتیاد، اختلالات وسواسی و اضطراب کمک کند.
تیم تحقیقاتی قصد دارد این نوع الگوی یادگیری را در میان افراد دارای اختلالات بالینی مورد بررسی قرار دهد.
هدف آنها یافتن پاسخ روشنتری برای این پرسش است که آیا حساسیت بیش از حد به نشانههای محیطی میتواند یکی از دلایل اصلی تداوم الگوی تصمیمگیریهای پرخطر در این گروهها باشد.
