استیون میلر: حکومت ایران امتیازات چشمگیر و مهمی داده اما توافق نهایی هنوز قطعی نیست
معاون رییس کارکنان کاخ سفید، اعلام کرد جمهوری اسلامی در روند مذاکرات «امتیازات مهم، ملموس و چشمگیری» به آمریکا داده که تا مدتها غیرقابل تصور بوده است.
استیون میلر در گفتگو با شبکه خبری فاکسنیوز گفت حکومت ایران در جریان ادامه مذاکرات با ایالات متحده، «بازگشایی کامل تنگه هرمز» را بهعنوان یکی از موضوعات، روی میز قرار داده است.
میلر در عین حال افزود تا زمانی که توافق نهایی امضا نشده باشد، هیچ توافقی حاصل نشده و همه چیز هنوز غیرقطعی است.
او در این مصاحبه تاکید کرد رییسجمهوری آمریکا این اختیار را برای خود محفوظ میدارد که در هر زمان اقدام لازم را برای دفاع از امنیت ملی ایالات متحده انجام دهد.
یک فرمانده محلی سپاه پاسداران و بسیج در ایران اعلام کرد استفاده از سیستمهای اینترنت ماهوارهای «غیرمجاز» مانند استارلینک قابل شناسایی و ردیابی توسط سامانههای نظارتی الکترونیکی است.
رسانههای رسمی جمهوری اسلامی به نقل از حسن پورقربان، فرمانده پایگاه بسیج الغدیر در لواسان و شمیرانات، نوشتند دستگاههای اینترنت ماهوارهای که در مناطق کوهستانی، ویلاهای دورافتاده یا زیرزمینها استفاده میشوند از طریق رصد الکترونیکی قابل تشخیص هستند.
بنا به این گزارش، این ردیابی شامل بررسی الگوی ترافیک داده، موقعیت جغرافیایی دقیق و زمانهای احتمالی استفاده است.
این فرمانده بسیج شمیرانات افزوده که اخیرا در این منطقه مواردی از کشف و ضبط گیرندههای استارلینک افزایش یافته است.
والاستریت ژورنال با اشاره به نزدیک شدن آمریکا و جمهوری اسلامی به یک توافق اولیه، هشدار داد که کاهش فشارهای اقتصادی و نظامی بر حکومت ایران پیش از حلوفصل پرونده اورانیوم غنیشده، میتواند مهمترین اهرم فشار واشینگتن را از بین ببرد.
شورای سردبیری روزنامه والاستریت ژورنال در سرمقالهای با بررسی مذاکرات جاری میان آمریکا و حکومت ایران نوشت که دو طرف بیش از هر زمان دیگری به دستیابی به یک توافق اولیه نزدیک شدهاند، اما خطر اصلی این توافق آن است که بخش مهمی از فشارهای اقتصادی و نظامی علیه جمهوری اسلامی کاهش یابد، در حالی که مهمترین اختلافها درباره برنامه هستهای ایران به مذاکرات بعدی موکول شده است.
این روزنامه با اشاره به گزارش منتشرشده از سوی اکسیوس نوشت که مذاکرهکنندگان آمریکایی و ایرانی به یک توافق اولیه دست یافتهاند و حتی طرف ایرانی پیشنویس آن را امضا کرده است، اما متن نهایی هنوز به طور کامل نهایی نشده و دونالد ترامپ نیز تایید نهایی خود را اعلام نکرده است.
به نوشته والاستریت ژورنال، سرنوشت توافق اکنون بیش از هر چیز به تصمیم تهران درباره دو بند کلیدی متن بستگی دارد. این روزنامه میگوید اگرچه توافق به مراحل پایانی نزدیک شده، اما هنوز دو موضوع مهم در متن نهایی نیازمند تصمیمگیری جمهوری اسلامی است.
مهمترین دستاورد فوری توافق پیشنهادی، بازگشایی تنگه هرمز عنوان شده است. بر اساس مفاد مورد بحث، [حکومت] ایران متعهد میشود ظرف ۳۰ روز مینهای دریایی را از مسیرهای کشتیرانی جمعآوری کند تا عبور و مرور شناورها بدون محدودیت و بدون پرداخت عوارض از سر گرفته شود. در عین حال، مذاکرهکنندگان آمریکایی انتظار دارند عبور کشتیهای تجاری از مسیر جنوبی تنگه هرمز بلافاصله افزایش یابد.
با این حال، شورای سردبیری والاستریت ژورنال هشدار داده است که متن توافق باید در این بخش کاملاً شفاف باشد، زیرا به گفته این روزنامه، جمهوری اسلامی پیش از این دو بار از تعهد خود برای بازگشایی کامل تنگه هرمز عقبنشینی کرده است. نویسندگان سرمقاله میگویند یکی از نگرانیها این است که [حکومت] ایران در آینده برای عبور کشتیها عوارض تعیین کند یا اخذ مجوز را الزامی سازد؛ اقدامی که با مفهوم بازگشت کامل به شرایط پیش از جنگ در تضاد خواهد بود.
با وجود اهمیت تنگه هرمز، والاستریت ژورنال معتقد است مساله اصلی همچنان برنامه هستهای ایران است. بر اساس توافق مورد بحث، دو طرف متعهد میشوند که وضعیت ذخایر اورانیوم غنیشده ایران را در مذاکرات بعدی و طی یک بازه ۶۰ روزه تعیین تکلیف کنند. اما شورای دبیری این روزنامه هشدار میدهد که موکول کردن این موضوع به آینده، خطر ایجاد ابهام و تعلل در اجرای تعهدات را افزایش میدهد.
این روزنامه تاکید میکند که خبر مثبت آن است که مذاکرهکنندگان آمریکایی تنها بر اورانیوم با غنای بالا تمرکز نکردهاند. به نوشته والاستریت ژورنال، حتی اورانیوم با غنای ۳.۶۷ درصد نیز بخش عمده مسیر فنی لازم برای دستیابی به اورانیوم با درجه تسلیحاتی را طی کرده است و از این رو واشینگتن خواهان برچیده شدن یا انتقال تمامی ذخایر اورانیوم غنیشده ایران است، نه فقط ذخایر با غنای بالا.
والاستریت ژورنال همچنین گزارش داد که هرگونه کاهش تحریمها به صورت تدریجی و مشروط انجام خواهد شد و قرار نیست جمهوری اسلامی در ابتدای توافق از مزایای اقتصادی آن بهرهمند شود. به نوشته این روزنامه، احتمال دارد آزادسازی بخشی از منابع مالی مسدودشده ایران در قطر یا عمان در قالب کمکهای بشردوستانه اندکی پس از امضای توافق مورد بررسی قرار گیرد، اما اصل حاکم بر مذاکرات همان سیاست دولت ترامپ است که میگوید: «تا اقدامی انجام نشود، پولی پرداخت نخواهد شد.»
به باور نویسندگان سرمقاله، ساختار دو مرحلهای توافق بزرگترین نقطه ضعف آن است. این روزنامه هشدار میدهد که اگر محاصره اقتصادی و فشارهای نظامی آمریکا در مرحله نخست کاهش یابد، توان واشینگتن برای گرفتن امتیازهای بیشتر از تهران در مذاکرات هستهای به شدت تضعیف خواهد شد.
شورای سردبیری والاستریت ژورنال با یادآوری مذاکرات هستهای دوران باراک اوباما مینویسد که جمهوری اسلامی پیشتر نیز توانسته بود مذاکرات را برای دو سال ادامه دهد و اکنون نیز ممکن است تلاش کند مهلت ۶۰ روزه مورد نظر ترامپ را برای مدت نامعلومی تمدید کند.
این روزنامه همچنین هشدار میدهد که هرچه مذاکرات طولانیتر شود، اعتبار تهدید نظامی آمریکا کاهش خواهد یافت. به باور نویسندگان، تهران ممکن است به این جمعبندی برسد که ترامپ تمایلی به بازگشت به درگیری نظامی ندارد؛ ارزیابیای که با نزدیک شدن آمریکا به انتخابات میاندورهای کنگره میتواند تقویت شود.
والاستریت ژورنال در بخش دیگری از این سرمقاله مینویسد که پایان محاصرههای متقابل و بازگشایی تنگه هرمز به اقتصاد جهانی و به ویژه اقتصاد ایران کمک خواهد کرد، اما این اقدام به تنهایی یک پیروزی محسوب نمیشود. به نوشته این روزنامه، صرفاً «معاوضه یک محاصره با محاصرهای دیگر» شاید راهی برای خروج از جنگ فراهم کند، اما مشکل اصلی یعنی برنامه هستهای جمهوری اسلامی را حل نخواهد کرد.
شورای سردبیری والاستریت ژورنال در پایان تاکید میکند که یک توافق موفق باید شامل برچیدن کامل ذخایر اورانیوم غنیشده، از میان بردن تاسیسات زیرزمینی، اعمال بازرسیهای سرزده و ممنوعیت غنیسازی در ایران باشد. این روزنامه مدعی است که علت اصلی باقی ماندن اختلافها در مرحله دوم مذاکرات آن است که جمهوری اسلامی همچنان قصد دارد گزینه دستیابی به سلاح هستهای را حفظ کند و با همین نگاه در مذاکرات شرکت کرده است.
جمعبندی این سرمقاله آن است که خطر اصلی توافق پیشنهادی نه در بازگشایی تنگه هرمز، بلکه در کاهش فشارهای اقتصادی و نظامی بر [حکومت] ایران پیش از تعیین تکلیف نهایی ذخایر اورانیوم غنیشده و زیرساختهای هستهای این کشور نهفته است؛ اقدامی که به باور والاستریت ژورنال میتواند مهمترین اهرم فشار آمریکا را پیش از حلوفصل پرونده هستهای از میان ببرد.
شورای سردبیری والاستریت ژورنال گزارش داد مذاکرهکنندگان آمریکایی بیش از هر زمان دیگری به دستیابی به یک توافق اولیه با ایران نزدیک شدهاند؛ توافقی که محور اصلی آن بازگشایی تنگه هرمز عنوان شده است.
بر اساس این گزارش، بخش اصلی نگرانیها به جزئیات برنامه هستهای ایران مربوط میشود؛ موضوعی که قرار است در ۶۰ روز مذاکرات بعدی تعیین تکلیف شود. در همین حال، گزارش شده است که دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، هنوز تایید نهایی این چارچوب را صادر نکرده است.
این گزارش میافزاید ایران موظف خواهد شد ظرف ۳۰ روز اقدام به پاکسازی مینها در تنگه هرمز کند و عبور و مرور بدون محدودیت و بدون عوارض تضمین شود، در حالی که آمریکا خواهان بازگشت کامل وضعیت کشتیرانی به شرایط پیش از جنگ است.
همچنین در بخش هستهای، طرفین توافق خواهند کرد وضعیت اورانیوم غنیشده ایران در مذاکرات بعدی تعیین شود، اما واشینگتن تاکید دارد ذخایر اورانیوم غنیشده باید جمعآوری یا منتقل شود و از هرگونه غنیسازی جلوگیری شود.
این گزارش در نهایت هشدار میدهد ساختار دو مرحلهای توافق میتواند پرهزینه باشد، زیرا در صورت طولانی شدن روند مذاکرات، اعتبار تهدید نظامی آمریکا کاهش پیدا میکند و حکومت ایران ممکن است از تمدید زمان مذاکرات بهرهبرداری کند.
مارک لوین، مجری رادیویی محافظهکار در آمریکا، اعلام کرد مخاطبان برنامه او خواستار اتخاذ رویکردی سختگیرانه در قبال ایران هستند و با هرگونه توافق با تهران مخالفاند.
او در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت مخاطبانش «خواستار نابودی حکومت ایران و عدم هرگونه توافق» هستند و افزود این نظرسنجی علمی نیست، اما دیدگاه یک گروه «بهشدت محافظهکار و حامی ترامپ» را منعکس میکند.
لوین همچنین گفت گاهی نظرات کاربران آنلاین که از منابع مختلف میآیند میتواند بر تحلیلها تاثیر بگذارد، اما به گفته او مخاطبانش نسبت به پیامدهای سیاسی و نظامی ادامه وضعیت ایران آگاه و حساس هستند.
وزارت خارجه آمریکا اعلام کرد در ادامه سیاست «فشار حداکثری»، مجموعهای از شرکتها، افراد و شناورهای مرتبط با تجارت نفت و پتروشیمی ایران را تحریم کرده است. واشینگتن همچنین از اختصاص جایزهای تا سقف ۱۵ میلیون دلار برای دریافت اطلاعاتی درباره سازوکارهای مالی سپاه پاسداران خبر داد.
دولت آمریکا پنجشنبه از اعمال دور جدیدی از تحریمها علیه شبکههای مرتبط با صادرات نفت و محصولات پتروشیمی ایران خبر داد و اعلام کرد این اقدامات با هدف قطع منابع مالی جمهوری اسلامی، سپاه پاسداران و نهادهای نظامی ایران انجام شده است.
تامی پیگوت، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا، در بیانیهای گفت ایالات متحده در حال اجرای مجموعهای از اقدامات هماهنگ برای قطع دسترسی حکومت ایران به منابع درآمدی است که به گفته واشینگتن برای تامین مالی فعالیتهای منطقهای و عملیات گروههای مورد حمایت جمهوری اسلامی به کار گرفته میشوند.
بر اساس این بیانیه، وزارت خارجه آمریکا هشت شرکت را تحریم و هشت شناور را به عنوان اموال مسدودشده معرفی کرده است. این شرکتها و شناورها به دلیل مشارکت در حملونقل نفت خام، فرآوردههای نفتی و محصولات پتروشیمی ایران هدف تحریم قرار گرفتهاند. همچنین سه شرکت و یک فرد دیگر نیز به دلیل نقش در تجارت محصولات پتروشیمی با منشأ ایرانی در فهرست تحریمها قرار گرفتهاند.
همزمان، وزارت خزانهداری آمریکا نیز چندین شرکت مستقر در هنگکنگ را تحریم کرد که به گفته مقامهای آمریکایی در شبکه فروش نفت ایران فعالیت داشتهاند. واشینگتن تاکید دارد این شبکه طی سالهای اخیر دهها میلیون بشکه نفت ایران به ارزش چندین میلیارد دلار را ذخیره، جابهجا و به فروش رسانده است.
وزارت خارجه آمریکا در بیانیه خود تاکید کرد درآمد حاصل از این معاملات به طور مستقیم در اختیار سپاه پاسداران، ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی و دیگر بخشهای ساختار نظامی حکومت ایران قرار گرفته است. به گفته این وزارتخانه، شبکه مورد تحریم یکی از حلقههای کلیدی در توانایی جمهوری اسلامی برای تامین مالی فعالیتهایی است که آمریکا آنها را بیثباتکننده در خاورمیانه میداند.
واشینگتن همچنین هشدار داد که هر فرد، شرکت یا نهادی که در تجارت نفت ایران مشارکت کند یا به صادرات و فروش محصولات انرژی ایران کمک رساند، ممکن است در معرض تحریمهای آمریکا قرار گیرد.
در بخش دیگری از این بیانیه، دولت آمریکا از گسترش برنامه «پاداش برای عدالت» خبر داد و اعلام کرد تا سقف ۱۵ میلیون دلار برای دریافت اطلاعاتی که به شناسایی یا مختل شدن سازوکارهای مالی سپاه پاسداران و شاخههای وابسته به آن منجر شود، جایزه پرداخت خواهد کرد.
مقامهای آمریکایی تاکید کردند که این اقدامات در چارچوب فرمانهای اجرایی ۱۳۲۲۴ و ۱۳۸۴۶ انجام شده است. فرمان ۱۳۲۲۴ به تحریم گروههای تروریستی و حامیان آنها اختصاص دارد و فرمان ۱۳۸۴۶ نیز مبنای بازگشت و اجرای بخش مهمی از تحریمهای آمریکا علیه حکومت ایران به شمار میرود.
وزارت خارجه آمریکا این تحریمها را بخشی از کارزار گسترده دولت برای افزایش فشار اقتصادی بر جمهوری اسلامی توصیف کرد؛ کارزاری که بر اساس «یادداشت ریاستجمهوری امنیت ملی شماره ۲» (NSPM-2) و سیاست موسوم به «فشار حداکثری» دنبال میشود.
طبق اطلاعیههای منتشر شده، وزارت خارجه و وزارت خزانهداری آمریکا پنجشنبه هفتم خرداد به طور هماهنگ شبکهای متشکل از ۱۱ شرکت، یک فرد و هشت شناور مرتبط با تجارت نفت و پتروشیمی ایران را هدف تحریم قرار دادند. وزارت خزانهداری علاوه بر این، پنج شرکت دیگر مرتبط با شبکه «سپهر انرژی جهاننما پارس» را نیز به فهرست تحریمها افزود.
دولت آمریکا میگوید هدف از این اقدامات محدود کردن توان جمهوری اسلامی برای کسب درآمد از صادرات نفت و پتروشیمی است؛ درآمدی که واشینگتن معتقد است صرف تامین مالی اقدامات تهاجمی منطقهای و فعالیتهای تروریستی جهانی آن میشود.
