مصطفی نیلی، وکیل نرگس محمدی، اعلام کرد که این برنده نوبل صلح با صدور دستور توقف اجرای حکم برای انجام درمان، از بیمارستانی در زنجان خارج و با آمبولانس به بیمارستان پارس تهران منتقل و بستری شده است. بنیاد نرگس نیز تایید کرد که انتقال با «تودیع وثیقه سنگین» میسر شده است.
نیلی، شامگاه یکشنبه ۲۰ اردیبهشت در شبکه اجتماعی ایکس نوشت صدور این دستور در پی نظر پزشکی قانونی مبنی بر لزوم پیگیری درمان محمدی خارج از زندان و زیر نظر تیم پزشکان او به دلیل «بیماریهای متعدد» انجام شده است.
بنیاد نرگس محمدی نیز با انتشار بیانیهای اعلام کرد محمدی پس از ۱۰ روز بستری در بیمارستانی در زنجان، با «تودیع وثیقه سنگین» و تعویق اجرای حکم، برای درمان فوری توسط تیم پزشکی خود به بیمارستان پارس تهران منتقل شده است.
این بنیاد از همبستگی جامعه بینالمللی با نرگس محمدی در روزهای گذشته قدردانی کرد، اما تاکید کرد تعویق اجرای حکم کافی نیست و محمدی به مراقبتهای تخصصی و دائمی زیر نظر پزشکان خود نیاز دارد.
بنیاد نرگس محمدی همچنین خواستار آزادی بیقید و شرط او و لغو تمامی اتهامها علیه این فعال حقوق بشر و حقوق زنان شد و تاکید کرد هیچ فعال حقوق بشر و حقوق زنان نباید به دلیل فعالیتهای مسالمتآمیز خود زندانی شود.
نرگس محمدی از ۱۱ اردیبهشت در پی وخامت وضعیت سلامتش در بخش مراقبتهای ویژه بیمارستانی در زنجان بستری شد و طبق آخرین بیانیه بنیاد نرگس درباره سلامت این زندانی سیاسی که ۱۷ اردیبهشت منتشر شد، همچنان در وضعیت جسمی ناپایدار قرار داشت.
در این بیانیه اشاره شده بود که تیم معالج محمدی احتمال میدهند او دچار سندروم «آنژین پرینزمتال» شده باشد. این سندرم که به نام آنژین معکوس یا اسپاسم عروق کرونری قلب نیز شناخته میشود، نوعی نادر از درد قفسه سینه است که از گرفتگی موقت شریانهای کرونری به دلیل انقباض بافت عضلانی قلب ناشی میشود. از آنجا که عروق کرونری وظیفه خونرسانی به قلب را بر عهده دارند، گرفتگی آنها میتواند به ایست قلبی و حملات قلبی مرگبار منجر شود.
به نقل از بنیاد نرگس محمدی، با وجود اینکه پزشکان معالج خواستار انتقال فوری او به تهران و برخورداری از درمان تخصصی شده بودند، دادستان تهران با انتقال مخالفت میکرد.
نیلی جمعه ۱۱ اردیبهشت اعلام کرد که در پی نوسان شدید فشار خون محمدی در روزهای پیش از آن، او با افت ناگهانی فشار بیهوش شده و پزشک زندان پس از تزریق دو سرم و داروی ضد تهوع، انتقال فوری او به بیمارستان را تجویز کرد.
نیلی افزود که پس از بههوش آمدن، محمدی ابتدا با اعزام اورژانسی مخالفت کرد، زیرا دو پزشک فوق تخصص قلب در زنجان درمان او در بیمارستانهای زنجان را پرخطر دانسته و توصیه کرده بودند تیم پزشکی خود او در تهران درمان را بر عهده بگیرد.
محمدی ۲۱ آذر ۱۴۰۴ با خشونت بازداشت شد و ۱۹ بهمن به هفت سال و نیم حبس اضافی محکوم شد که مجموع احکام زندان او را به بیش از ۱۸ سال میرساند. افزون بر این، حکم او دو سال ممنوعیت خروج از کشور و دو سال تبعید را شامل میشود.
این برنده نوبل صلح، پس از ۶۰ روز بازداشت موقت شامل ۲۶ روز انفرادی در مشهد، در ۲۱ بهمن ۱۴۰۴ به زندان مرکزی زنجان تبعید شد.
برخی رسانهها در ایران گزارش دادند فروشگاه جینوست در خیابان فرشته تهران، شنبه ۱۹ مهر و پس از برگزاری جشنی در ۱۸ مهر و انتشار ویدیوهای آن، بهدست نیروی انتظامی پلمب شد.
وبسایت خبری «آسیانیوز ایران» با اشاره به این اقدام نوشت که به نظر میرسد این برخورد، صرفا یک واکنش مقطعی نیست، بلکه بخشی از یک کارزار بزرگتر برای «کنترل بیشتر بر فضای اجتماعی، مقابله با نمایش ثروت و اجرای سختگیرانهتر قوانین» است.
بسیاری از کسبوکارها نگران تاثیر این سیاست تازه بر معیشت، سلامت روان شهروندان و زندگی اجتماعی آنها هستند.
فشار اقتصادی حکومت بر مردم و استفاده از آنها برای سرکوب
در هفتههای اخیر فشار حکومت بر کسبوکارها و شهروندان به دلیل سرپیچی از قانون حجاب اجباری، رقص و سرو مشروبات الکلی افزایش چشمگیری پیدا کرده است. از جمله، در پی انتشار ویدیوهایی از برگزاری جشنی در جزیره کیش با عنوان «قهوهپارتی» در رسانههای اجتماعی، دادستان عمومی و انقلاب کیش، از تشکیل پرونده و بازداشت برگزارکنندگان آن خبر داد.
یکی از زنان کافهداری که تجربه برخورد عوامل انتظامی با چنین جشنهایی را دارد به ایراناینترنشنال گفت شاهد بوده که مقامات در بعضی موارد از افراد بازداشتشده - بدون توجه به موقعیت مالیشان - وثیقه چند میلیاردی دریافت کرده و آنها را از کار کردن منع کردهاند.
او افزود بر اساس مشاهداتش بر این باور است که حساسیت بیشتری روی تجمعات تفریحی با حضور جوانها و نسل زد وجود دارد و نیروهای امنیتی با چنین رویدادهایی خشنتر برخورد میکنند.
مقامهای جمهوری اسلامی همواره چنین جشنهایی را «برخلاف شئونات اسلامی» و «هنجارشکنی» توصیف کرده و به نظر میرسد نگران الگوبرداری کسبوکارها از یکدیگر در این زمینهاند.
در ماههای اخیر ویدیوهایی از صاحبان چندین کافه در دزفول و قم در رسانههای اجتماعی منتشر شده که در آن در سخنانی شبیه به اعتراف اجباری یا به دلیل برگزاری جشن همراه با رقص و موسیقی، از مسئولان عذرخواهی و ابراز ندامت میکنند یا از مشتریان خود میخواهند برای جلوگیری از پلمب شدن، حجاب را رعایت کنند.
کارمند یک کافه در تهران به ایراناینترنشنال گفت مقامهای جمهوری اسلامی تلاش میکنند با فشار بر صاحبان کسبوکارها و تهدید به برخورد و پلمب اماکن، مردم را در برابر هم قرار دهند و از آنها به عنوان وسیلهای برای سرکوب و سانسور خودشان و زنان استفاده کنند.
پلمب به مثابه ابزار فشار سیاسی
از طرف دیگر، شواهد و گزارشهای رسیده حاکی است حکومت از بستن کسبوکارها برای انتقامگیری از مخالفانش هم استفاده میکند.
اطلاعات و گزارشهای رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهند دستکم در دو مورد، کسبوکار شهروندان به دلیل فعالیت سیاسی خود آنها یا نزدیکانشان و با هدف اعمال فشار بر افراد، به دستور نهادهای حکومتی در تهران پلمب شدهاند.
این برخورد در گذشته هم سابقه داشته و به عنوان مثال در آذر ۱۴۰۱ و همزمان با اعتراضات سراسری در خیزش «زن، زندگی، آزادی»، اداره اماکن برای توقف اعتصاب در شهرهای مختلف کردستان و نیز در ایلام و کرمانشاه، مغازه کسبهای را که در اعتصاب شرکت کرده بودند، پلمب کردند.
کارمند یک کافه در مشهد به ایراناینترنشنال گفت حکومت فکر میکند با پلمب و بازداشت، باقی رستورانها و کافهها را «از برگزاری ایونت» بازمیدارد اما تعداد این رخدادها روز به روز بیشتر میشود و در نهایت حتی پلمب هم کارگر نیست و مراسم بسیاری از چشمش در میرود.
او افزود: «غول از چراغ جادو بیرون آمده و دیگر به آن برنمیگردد.»
مردم چه میگویند؟
رسانههای اجتماعی از جمله ایکس و اینستاگرام سرشار از روایت شهروندان از پلمب شدن کسبوکارها و فشار اجتماعی بر زنان برای حجاب اجباریاند.
گروهی از زنان با اشاره به پلمب کافه و رستورانها و جریمههای موجود، بر این باورند تنها زمانی میتوان گفت حجاب اجباری در ایران برچیده شده که زنان بتوانند آزادانه با پوشش دلخواه خود در مدرسه، دانشگاه، محل کار و اماکن دولتی حاضر شوند و مدارک هویتی بدون حجاب اجباری داشته باشند.
برخی دیگر از زنان هم با اشاره به فشار موجود بر آنها در محل کار برای حجاب اجباری، میگویند حجاب آزاد نشده، بلکه حکومت بهدلیل شجاعت زنها در سرپیچی از قانون حجاب اجباری و همچنین ترس از اعتراضات مردم بهخاطر فشارهای اجتماعی و شرایط سخت معیشتی، مستاصل شده است.
در کشوری با فرهنگ طولانی قهوهخانهداری در کنار نبود فضاهای تفریحی کافی و آزادیهای اجتماعی، کافهها جزو معدود مکانهای مورد علاقه جوانها برای جمع شدن و تنفساند.
فشار بر کافهها و رستورانها بر سر حجاب و بگیر و ببند زنان، ممکن است باعث جرقه خوردن دور جدید اعتراضات ضدحکومتی در ایران بشود.
