ماریا کورینا ماچادو، رهبر اصلی اپوزیسیون ونزوئلا، وعده داد که بهزودی به کشورش بازگردد. او با تمجید از دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، بهخاطر سرنگونی دشمنش نیکلاس مادورو، اعلام کرد جنبش تحت رهبری او آماده پیروزی در یک انتخابات آزاد است.
با این حال، خبرگزاری رویترز در گزارشی نوشت که به نظر میرسد ترامپ فعلا ترجیح میدهد با دلسی رودریگز، رییسجمهوری موقت، و دیگر مقامهای ارشد دولت مادورو همکاری کند؛ موضوعی که موجب ناامیدی اپوزیسیون و افزایش نگرانیها در ونزوئلا شده است.
به گفته پنج منبع دولتی، صنعتی و کشتیرانی که با رویترز گفتوگو کردهاند، مقامهای ونزوئلایی و آمریکایی در حال مذاکره درباره صادرات نفت خام ونزوئلا به پالایشگاههای آمریکا هستند.
ماچادو، ۵۸ ساله، سهشنبه ۱۶ دی در گفتوگو با شبکه فاکس گفت: «برنامهام این است که هرچه زودتر به ونزوئلا بازگردم.»
او در ماه اکتبر با تغییر چهره از ونزوئلا گریخت تا جایزه نوبل صلح را دریافت کند؛ جایزهای که آن را به ترامپ تقدیم کرد.
ماچادو گفت: «ما معتقدیم این گذار باید ادامه پیدا کند. در انتخابات آزاد و منصفانه، بیش از ۹۰ درصد آرا را به دست خواهیم آورد.»
ترامپ گفته است آمریکا باید پیش از برگزاری انتخابات، به حل مشکلات ونزوئلا کمک کند.
او در گفتوگو با شبکه انبیسی جدول زمانی ۳۰ روزه را غیرواقعبینانه دانست و گفت: «اول باید کشور را درست کنیم... هیچ راهی وجود ندارد که مردم حتی بتوانند رأی بدهند.»
وفاداران حزب سوسیالیست همچنان کنترل ونزوئلا را در دست دارند
در این مصاحبه که شامگاه دوشنبه انجام شد و نخستین گفتوگوی ماچادو پس از بازداشت مادورو در کاراکاس بهدست نیروهای ویژه آمریکا بود، او محل حضور خود یا جزئیات بیشتری درباره بازگشت به ونزوئلا ارائه نداد؛ کشوری که در آن وفاداران حزب سوسیالیست مادورو همچنان در قدرت هستند و ماچادو به اتهام تحریک به شورش در ارتش تحت پیگرد قرار دارد.
اپوزیسیون، برخی از ناظران بینالمللی و بسیاری از متحدان آمریکا میگویند جنبش ماچادو در انتخابات ۲۰۲۴ از پیروزی محروم شد؛ انتخاباتی که در آن خود ماچادو از نامزدی منع شده بود و یکی از متحدانش به جای او شرکت کرد.
دلسی رودریگز، دختر یک چریک چپگرا، متحد سرسخت مادورو است که «ربوده شدن» او را محکوم کرده، اما همزمان خواستار روابط محترمانه و همکاری با واشینگتن شده است.
ماچادو گفت: «دلسی رودریگز، همانطور که میدانید، یکی از معماران اصلی شکنجه، سرکوب، فساد و قاچاق مواد مخدر است.»
او در این مصاحبه همچنین به نقش رودریگز بهعنوان رابط با متحدانی چون روسیه، چین و جمهوری اسلامی اشاره کرد.
تمجید و قدردانی از ترامپ
ماچادو که در سالهای اخیر اپوزیسیونی اغلب پراکنده و ناامید را بسیج کرده، گفت شخصا جایزه نوبل را به ترامپ تقدیم خواهد کرد.
او با اشاره به عملیات بازداشت نیکلاس مادورو در روز شنبه سوم ژانویه گفت: «سوم ژانویه در تاریخ بهعنوان روزی ثبت خواهد شد که عدالت بر یک استبداد پیروز شد.»
ماچادو از ترامپ بهخاطر «دیدگاه شجاعانه و اقدامات تاریخیاش علیه این رژیم نارکوتروریستی» تشکر کرد.
او گفت ونزوئلا با در اختیار داشتن بزرگترین ذخایر نفتی جهان و با آمریکا بهعنوان متحد اصلی خود، میتواند به قطب انرژی قاره آمریکا تبدیل شود، حاکمیت قانون را احیا کند، بازارها را بگشاید و تبعیدیان را به کشور بازگرداند.
با این حال، به گفته منابع آگاه، ترامپ از سوی سازمان سیا در جریان این موضوع قرار گرفته که رودریگز و دیگر مقامهای ارشد دولت مادورو بهترین گزینه برای حفظ ثبات هستند.
مقامهای حکومتی دستور بازداشت هر فردی را که با عملیات بازداشت مادورو همکاری کرده باشد صادر کردهاند. دولت آماری از کشتهشدگان عملیات آمریکا ارائه نکرده، اما ارتش فهرستی شامل ۲۳ کشته خود منتشر کرده است.
۱۴ نفر از کارکنان رسانهای که رویدادهای کاراکاس را پوشش میدادند، دوشنبه ۱۵ دی بهطور موقت بازداشت شدند و شامگاه دوشنبه تیراندازیهایی به سمت آسمان شهر انجام شد که یک مقام ونزوئلایی گفت از سوی پلیس و برای بازدارندگی پهپادهای غیرمجاز بوده است.
سایمون آرچیدر، معاون وزیر ارتباطات، به خبرنگاران گفت: «هیچ درگیری رخ نداده و سراسر کشور کاملا آرام است.»
بهگفته یک سازمان حقوق بشری محلی، حدود ۹۰۰ زندانی سیاسی در بازداشت هستند. جنبش «ونته ونزوئلا» به رهبری ماچادو دوشنبه خواستار آزادی فوری آنان بهعنوان نخستین گام برای احیای دموکراسی شد.
مادورو اتهامات را رد کرد
مادورو، ۶۳ ساله، دوشنبه ۱۵ دی در دادگاه اتهامات مرتبط با قاچاق مواد مخدر را رد و اعلام بیگناهی کرد. او در حالی که پابند به پا داشت و لباس زندان نارنجی و کرم بر تن کرده بود، در دادگاهی در منهتن گفت «مردی شرافتمند» است و همچنان رییسجمهوری ونزوئلا محسوب میشود.
او سالهاست اتهامات قاچاق کوکایین را رد کرده است و آنها را پوششی برای اهداف امپریالیستی در قبال نفت میداند.
طارق ساب، دادستان کل ونزوئلا، سهشنبه از قاضی آمریکایی پرونده مادورو خواست آنچه را «نبود صلاحیت قضایی آمریکا» و مصونیت مادورو بهعنوان رییس دولت عنوان کرد، به رسمیت بشناسد.
به گفته او، مادورو و همسرش سیلیا فلورس باید فورا و بدون قید و شرط آزاد شوند.
ونزوئلا حدود ۳۰۳ میلیارد بشکه ذخایر نفتی، عمدتا نفت سنگین و دشوار برای استخراج، در اختیار دارد. اما این بخش بهدلیل سوءمدیریت، کمبود سرمایهگذاری و تحریمهای آمریکا سالهاست رو به افول است. تولید نفت این کشور سال گذشته بهطور متوسط ۱.۱ میلیون بشکه در روز بود؛ حدود یکسوم تولید دهه ۱۹۷۰ و بسیار کمتر از تولیدکنندگانی چون آمریکا، عربستان سعودی و روسیه.
به گفته سه منبع آگاه، مدیران عامل شرکتهای نفتی آمریکا ممکن است از پنجشنبه برای گفتوگو درباره سرمایهگذاری در ونزوئلا به کاخ سفید بروند.
در پی اعمال تحریم از سوی آمریکا، بنادر اصلی نفتی ونزوئلا سهشنبه پنجمین روز متوالی را بدون تحویل نفت خام به خریداران اصلی آسیایی شرکت دولتی PDVSA سپری کردند. اوراق قرضه ونزوئلا نیز در ادامه خوشبینی سرمایهگذاران نسبت به آینده پس از مادورو، رشد بیشتری را تجربه کرد.
جهان نگران است
رودریگز، نخستین زن رییس دولت ونزوئلا، میان خشم و سرپیچی از یکسو و احتمال همکاری با ترامپ از سوی دیگر در نوسان بوده است. ترامپ تهدید کرده در صورت نارضایتی از عملکرد دولت او، حمله دیگری انجام خواهد داد.
به گزارش پایگاه خبری پولیتیکو، مقامهای آمریکایی به رودریگز گفتهاند خواستار تشدید مقابله با قاچاق مواد مخدر، خروج نیروهای ایرانی، کوبایی و دیگر عوامل دشمن، و توقف فروش نفت به دشمنان آمریکا هستند.
به گفته پولیتیکو، آنها همچنین انتظار دارند رودریگز در نهایت زمینه برگزاری یک رأیگیری آزاد را فراهم کند و سپس از قدرت کنار برود؛ گزارشی که به نقل از یک مقام آمریکایی و فردی آگاه از گفتوگوهای داخلی دولت ترامپ منتشر شده است.
اقدامات ترامپ، بزرگترین مداخله آمریکا در آمریکای لاتین از زمان حمله به پاناما در سال ۱۹۸۹، با محکومیت روسیه، چین و متحدان چپگرای ونزوئلا روبهرو شده است.
متحدان آمریکا نیز خواستار پایبندی به حقوق بینالملل شدهاند.
ترامپ گفته است آمریکا اکنون کنترل ونزوئلا را در دست دارد و با کمک شرکتهای خصوصی، به احیای صنعت نفت این کشور کمک خواهد کرد.
بر اساس پژوهشی که از سوی انجمن علوم اعصاب آمریکا منتشر شد، مغز انسان بهطور مداوم اطلاعاتی مانند تصاویر، صداها و فضاهای آشنا را با پیامدهای بعدی آنها پیوند میدهد.
این فرآیند که «یادگیری تداعیگر» نام دارد، به افراد کمک میکند بر پایه تجربههای قبلی، سریعتر تصمیم بگیرند و از خطر دوری کنند.
با این حال، پژوهشگران میگویند این سیستم در همه افراد به یک شکل عمل نمیکند.
این تحقیق توضیح میدهد که چگونه سازوکارهای طبیعی یادگیری در مغز، در بعضی افراد بهجای کمک به تصمیمگیری بهتر، به تداوم انتخابهای نامطلوب منجر میشود.
نقش نشانهها در تصمیمگیری نادرست
به گفته جوزپه دی پلگرینو، سرپرست این مطالعه از دانشگاه بولونیا، افراد از نظر میزان اتکا به نشانههای محیطی برای تصمیمگیری تفاوت چشمگیری با یکدیگر دارند.
برخی افراد هنگام تصمیمگیری بهشدت به تصاویر و صداهای اطراف خود وابستهاند، در حالی که گروهی دیگر انعطافپذیری بیشتری دارند و کمتر تحت تاثیر این محرکها قرار میگیرند.
به گفته پژوهشگران، مشکل زمانی بروز میکند که معنای این نشانهها دستخوش تغییر میشود.
برای نمونه، اگر یک محیط یا صدای آشنا که پیشتر با پاداش همراه بوده، بهتدریج به پیامدهای پرخطر یا نامطلوب منجر شود، مغز همه افراد نمیتواند این تغییر را بهدرستی ثبت کند.
در افرادی که حساسیت بالایی به نشانهها دارند، مغز در «بهروزرسانی» این آموختهها ناتوان میماند و همچنان بر اساس الگوهای قدیمی واکنش نشان میدهد.
در نتیجه این افراد، حتی پس از تجربه شکست یا زیان، همان انتخابهای قبلی را تکرار میکنند.
پیوند نشانهها با اعتیاد و اضطراب
در این شرایط، نشانههای محیطی بهجای آنکه راهنمایی مفید باشند، به عامل اصلی هدایت رفتار تبدیل میشوند و ترک عادتهای زیانبار را دشوارتر میکنند.
این یافتهها میتواند به درک بهتر الگوهای رفتاری در اعتیاد، اختلالات وسواسی و اضطراب کمک کند.
تیم تحقیقاتی قصد دارد این نوع الگوی یادگیری را در میان افراد دارای اختلالات بالینی مورد بررسی قرار دهد.
هدف آنها یافتن پاسخ روشنتری برای این پرسش است که آیا حساسیت بیش از حد به نشانههای محیطی میتواند یکی از دلایل اصلی تداوم الگوی تصمیمگیریهای پرخطر در این گروهها باشد.
