در حالی که آینده سیاسی ونزوئلا پس از بازداشت نیکلاس مادورو در ابهام قرار دارد، مقامهای ارشد دولت این کشور اعلام کردند ساختار قدرت در کاراکاس بدون تغییر باقی میماند و دولت همچنان متحد است. در مقابل ترامپ هشدار داده که مقامات ونزوئلا ممکن است بهای سنگینتری بپردازند.
بر اساس گزارش خبرگزاری رویترز، بازداشت رییسجمهوری ونزوئلا در بامداد شنبه ۱۳ دی و انتقال او به نیویورک، در حالی انجام شد که مقامهای دولت مادورو این اقدام را «آدمربایی» خواندند و تاکید کردند نهادهای حکومتی همچنان کنترل کشور را در دست دارند.
موضع دولت ونزوئلا
دیوسدادو کابیو، وزیر کشور ونزوئلا، در پیامی صوتی که از سوی حزب حاکم سوسیالیست منتشر شد، تاکید کرد: «در ونزوئلا تنها یک رییسجمهوری وجود دارد و آن نیکلاس مادورو است.»
کابیو افزود که انسجام نیروهای حاکم تضمینشده است و در برابر فشارهای خارجی عقبنشینی نخواهند کرد.
در پی بازداشت مادورو، دلسی رودیگز، معاون رییسجمهوری و وزیر نفت ونزوئلا، با تایید دیوان عالی این کشور بهعنوان رییس دولت موقت معرفی شد. با این حال، او اعلام کرد مادورو همچنان رییسجمهوری قانونی ونزوئلا است.
رودریگز که بهدلیل ارتباط با بخش خصوصی و شناخت عمیق از صنعت نفت،چهرهای عملگرا در دولت محسوب میشود، هرگونه ادعای همکاری با واشینگتن را رد کرد و گفت: «ما مصمم به حفظ استقلال هستیم.»
رودریگز ۵۶ سال دارد و وکیل دادگستری و فارغالتحصیل دانشگاه مرکزی ونزوئلا است. او طی دهه گذشته بهسرعت در مراتب سیاسی ارتقا پیدا کرد و به خاطر دفاع بیامانش از حکومت سوسیالیستی، لقب «ببر» گرفت.
واکنش ترامپ
ترامپ یکشنبه ۱۴ دی در مصاحبهای با مجله آتلانتیک هشدار داد در صورت عدم همکاری رودریگز، «بهای سنگینی» متوجه او خواهد شد.
رییسجمهوری آمریکا در این مصاحبه اعلام کرد با آنچه او «مخالفت قاطع رودریگز با مداخله مسلحانه ایالات متحده که به بازداشت مادورو انجامید» توصیف کرد، مدارا نخواهد کرد.
او افزود بازسازی ونزوئلا یا آنچه آن را «تغییر رژیم» مینامند، در مقایسه با وضعیت کنونی گزینهای بهتر است و تاکید کرد شرایط فعلی نمیتواند «بدتر از این» شود.
بحران نفت
دولت ونزوئلا این عملیات را تلاشی برای تصاحب منابع طبیعی، بهویژه نفت، دانست. رویترز به نقل از منابع خود نوشت شرکت نفت دولتی این کشور از برخی شرکای خود خواست تولید نفت را کاهش دهند؛ اقدامی که در پی توقف صادرات نفت این کشور عضو اوپک پس از اعمال محاصره دریایی آمریکا انجام شد.
ونزوئلا که زمانی یکی از ثروتمندترین کشورهای آمریکای لاتین بود، در دهههای اخیر با فروپاشی اقتصادی روبهرو بوده؛ بحرانی که به مهاجرت حدود یکپنجم جمعیت این کشور انجامیده است.
خیابانهای آرام
انتشار تصاویر مادورو ۶۳ ساله با چشمبند و دستبند، افکار عمومی ونزوئلا را در بهت فرو برد. این اقدام بهعنوان جنجالیترین مداخله واشینگتن در آمریکای لاتین از زمان حمله به پاناما در سال ۱۹۸۹ توصیف شده است.
خیابانهای بسیاری از شهرها آرام بود و حضور نیروهای امنیتی کمتر از انتظار به نظر میرسید. مخالفان مادورو با احتیاط دستگیری او را در خیابانها جشن گرفتند.
در همین حال، اپوزیسیون ونزوئلا از بیمیلی ترامپ برای انتقال قدرت به ماریا کورینا ماچادو، رهبر مخالفان و برنده جایزه صلح نوبل، ابراز ناامیدی کرد.
ترامپ پیشتر اعلام کرده بود ماچادو از حمایت کافی برخوردار نیست.
شورای امنیت سازمان ملل دوشنبه جلسهای اضطراری برای بررسی اقدام آمریکا برگزار میکند.
مادورو در سال ۲۰۲۰ در آمریکا به اتهامهایی از جمله مشارکت در قاچاق مواد مخدر متهم شد؛ اتهامهایی که او همواره آنها را رد کرده است.
بر اساس پژوهشی که از سوی انجمن علوم اعصاب آمریکا منتشر شد، مغز انسان بهطور مداوم اطلاعاتی مانند تصاویر، صداها و فضاهای آشنا را با پیامدهای بعدی آنها پیوند میدهد.
این فرآیند که «یادگیری تداعیگر» نام دارد، به افراد کمک میکند بر پایه تجربههای قبلی، سریعتر تصمیم بگیرند و از خطر دوری کنند.
با این حال، پژوهشگران میگویند این سیستم در همه افراد به یک شکل عمل نمیکند.
این تحقیق توضیح میدهد که چگونه سازوکارهای طبیعی یادگیری در مغز، در بعضی افراد بهجای کمک به تصمیمگیری بهتر، به تداوم انتخابهای نامطلوب منجر میشود.
نقش نشانهها در تصمیمگیری نادرست
به گفته جوزپه دی پلگرینو، سرپرست این مطالعه از دانشگاه بولونیا، افراد از نظر میزان اتکا به نشانههای محیطی برای تصمیمگیری تفاوت چشمگیری با یکدیگر دارند.
برخی افراد هنگام تصمیمگیری بهشدت به تصاویر و صداهای اطراف خود وابستهاند، در حالی که گروهی دیگر انعطافپذیری بیشتری دارند و کمتر تحت تاثیر این محرکها قرار میگیرند.
به گفته پژوهشگران، مشکل زمانی بروز میکند که معنای این نشانهها دستخوش تغییر میشود.
برای نمونه، اگر یک محیط یا صدای آشنا که پیشتر با پاداش همراه بوده، بهتدریج به پیامدهای پرخطر یا نامطلوب منجر شود، مغز همه افراد نمیتواند این تغییر را بهدرستی ثبت کند.
در افرادی که حساسیت بالایی به نشانهها دارند، مغز در «بهروزرسانی» این آموختهها ناتوان میماند و همچنان بر اساس الگوهای قدیمی واکنش نشان میدهد.
در نتیجه این افراد، حتی پس از تجربه شکست یا زیان، همان انتخابهای قبلی را تکرار میکنند.
پیوند نشانهها با اعتیاد و اضطراب
در این شرایط، نشانههای محیطی بهجای آنکه راهنمایی مفید باشند، به عامل اصلی هدایت رفتار تبدیل میشوند و ترک عادتهای زیانبار را دشوارتر میکنند.
این یافتهها میتواند به درک بهتر الگوهای رفتاری در اعتیاد، اختلالات وسواسی و اضطراب کمک کند.
تیم تحقیقاتی قصد دارد این نوع الگوی یادگیری را در میان افراد دارای اختلالات بالینی مورد بررسی قرار دهد.
هدف آنها یافتن پاسخ روشنتری برای این پرسش است که آیا حساسیت بیش از حد به نشانههای محیطی میتواند یکی از دلایل اصلی تداوم الگوی تصمیمگیریهای پرخطر در این گروهها باشد.
