• العربية
  • English
Brand
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • شنیداری
  • ایران
  • جهان
  • حقوق بشر
  • جاویدنامان
  • گزارش ویژه
  • ورزش
  • بازار
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • شنیداری
  • ایران
  • جهان
  • حقوق بشر
  • جاویدنامان
  • گزارش ویژه
  • ورزش
  • بازار
  • پوسته
  • زبان
    • العربية
    • English
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • شنیداری
  • ایران
  • جهان
  • حقوق بشر
  • جاویدنامان
  • گزارش ویژه
  • ورزش
  • بازار
کلیه حقوق قانونی این سایت متعلق به ولانت‌مدیا است.
volant media logo

۸ معترض بازداشتی با اتهامات سنگین در دادگاه انقلاب محاکمه می‌شوند

۷ تیر ۱۴۰۳، ۱۵:۱۶ (‎+۱ گرینویچ)به‌روزرسانی: ۱۶:۳۲ (‎+۱ گرینویچ)

بنا بر اطلاعات رسیده به ایران‌اینترنشنال، نسیم غلامی سیمیاری، حمیدرضا سهل‌آبادی، امین سخنور، علی هراتی مختاری، حسین محمدحسینی، امیر شاه‌ولایتی، احسان روازژیان و حسین اردستانی، هشت تن از بازداشت‌شدگان خیزش مهسا قرار است روز ۱۰ تیر با اتهاماتی سنگین در دادگاه انقلاب محاکمه شوند.

بر اساس این اطلاعات، این هشت نفر از سوی ایمان افشاری، رییس شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران محاکمه خواهند شد.

برخی از آن‌ها با اتهام «بغی» مواجه هستند که می‌تواند به صدور احکام سنگینی نظیر اعدام منتهی شود.

بازداشت‌شدگان این پرونده در بازه زمانی اردیبهشت تا مرداد ۱۴۰۲ در ارتباط با عضویت در یک گروه به نام «ارتش مردمی ایران» بازداشت شده و تحت بازجویی قرار گرفته‌اند.

چهار تن از این افراد با نام‌های علی هراتی مختاری، حسین محمدحسینی، امیر شاه‌ولایتی و حسین اردستانی، با تودیع قرار وثیقه آزاد هستند و نسیم غلامی سیمیاری، حمیدرضا سهل‌آبادی، امین سخنور و احسان روازژیان، با گذشت حدود یک سال از زمان دستگیری، همچنان در زندان اوین در بازداشت به‌سر می‌برند.

شاه‌ولایتی که قرار است بابت این پرونده محاکمه شود، یکی از معترضانی است که چشم خود را در جریان خیزش انقلابی از دست داد.

ایران‌اینترنشنال، آذرماه ۱۴۰۲ در گزارشی به نقل از یک منبع نزدیک به خانواده غلامی سیمیاری گزارش داد ماموران اطلاعات سپاه با شکنجه جسمی و روانی و تهدید او به ادامه نگهداری در سلول انفرادی و فشار بر خانواده‌اش، از این زندانی ویدیویی حاوی اعتراف اجباری گرفته و ضمیمه پرونده‌اش کرده‌اند.

جمهوری اسلامی بارها با ضبط و پخش اعترافات اجباری از بازداشت‌شدگان، آن‌ها را به شهادت دادن علیه خود وادار کرده است.

دستگاه قضایی جمهوری اسلامی احکام خود علیه زندانیان سیاسی را بر اساس همین اعترافات اجباری صادر می‌کند؛ رویه‌ای که همواره مورد اعتراض شدید سازمان‌های حقوق بشری بوده است.

از میان متهمان این پرونده، غلامی سیمیاری با اتهامات «قیام مسلحانه علیه نظام جمهوری اسلامی (بغی)، اخلال در نظم، امنیت و آسایش عمومی و اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت کشور» و سهل‌آبادی، با اتهامات «قیام مسلحانه علیه نظام جمهوری اسلامی (بغی)، اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت کشور» مواجه هستند.

گلرخ ایرایی، زندانی سیاسی، روز ۲۸ اردیبهشت‌ نامه‌ای به مناسبت اولین سالگرد بازداشت و ادامه بلاتکلیفی غلامی سیمیاری، یکی از هم‌بندی‌هایش در زندان اوین نوشت و از او به‌عنوان یکی از زنان معترض «کف خیابان» نام برد که در بازجویی‌ها وادار به اعتراف علیه خود شده و با اتهاماتی سنگین مواجه است.

سخنور با اتهامات «عضویت در گروه باغی، اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت کشور، تهیه بمب دست‌ساز و تخریب اموال عمومی»، روازژیان با اتهامات «عضویت در گروه باغی و اجتماعی و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت کشور»، اردستانی با اتهامات «عضویت در گروه باغی و تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی» و شاه‌ولایتی با اتهامات «فعالیت و تلاش موثر برای پش‌برد اهداف گروه باغی، اخلال در نظم، امنیت و آسایش عمومی و اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت کشور» مواجه‌اند.

اتهامات هراتی مختاری «نگهداری غیرمجاز یک عدد افشانه اشک‌آور، نگهداری غیرمجاز شش عدد فشنگ و اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت کشور» و اتهام محمدحسینی «اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت کشور» عنوان شده است.

سه تن دیگر به نام‌های شاهین زحمت‌کش، سیامک تدین و سیامک گلشنی نیز در این پرونده با اتهاماتی همچون «بغی و عضویت در گروه باغی» مواجه هستند که طبق اعلام دادسرا «به دلیل متواری بودن» بازداشت نشده‌اند.

یک منبع نزدیک به خانواده‌های بازداشت‌شدگان در این پرونده با تاکید بر تلاش ماموران امنیتی برای پرونده‌سازی علیه این افراد به ایران‌اینترنشنال گفت: «به غیر از یکی دو نفر از آن‌ها، هیچ‌کدام حتی همدیگر را نمی‌شناختند اما ماموران امنیتی برای اینکه بتوانند اتهام تشکیل گروه را به آن‌ها نسبت دهند، آن‌ها را به هم ربط دادند. در حالی‌ که بسیاری از آن‌ها حتی نام یکدیگر را هم نشنیده بودند.»

به گفته این منبع آگاه، دست‌کم دو تن از این افراد به دلیل فشارهای وارد شده در ایام بازجویی و اخذ اعترافات اجباری، سابقه اقدام به خودکشی در زندان را دارند.

جمهوری اسلامی از آغاز روی کار آمدن خود همواره فعالان مدنی، سیاسی و حقوق بشری منتقد حکومت را بازداشت، شکنجه و زندانی کرده است.

از زمان آغاز خیزش سراسری ایرانیان علیه جمهوری اسلامی در شهریور ۱۴۰۱، سرکوب فعالان مدنی، سیاسی و معترضان از سوی حکومت شدت گرفته است و همچنان در شهرهای مختلف کشور ادامه دارد.

Banner
Banner

پربازدیدترین‌ها

«عادل عامل دوقطبی‌سازی در فوتبال»؛ حمله رسانه سپاه به فردوسی‌پور پس از فیلتر شدن فوتبال۳۶۰
۱

«عادل عامل دوقطبی‌سازی در فوتبال»؛ حمله رسانه سپاه به فردوسی‌پور پس از فیلتر شدن فوتبال۳۶۰

۲

پس از انتقاد از امیر قلعه‌نویی و تیم ملی، سایت و اپلیکیشن فوتبال ۳۶۰ از دسترس خارج شد

۳

حمله قلعه‌نویی به علی دایی: دلیلی نمی‌شود شما اگر بازیکن بزرگی بوده‌ای، مربی خوبی هم باشی

۴

غایب بزرگ اسپانیا-آرژانتین؛ رییس یوفا، فینال جام جهانی را به دلیل جنجال بالوگان تحریم کرد

۵

چند آرژانتینی در خطر محرومیت؛ فیفا تحقیق درباره درگیری‌های فینال جام جهانی را آغاز کرد

انتخاب سردبیر

  • مهدی خانکی، از معترضان خیزش دی‌ماه، به‌دست جمهوری اسلامی اعدام شد

    مهدی خانکی، از معترضان خیزش دی‌ماه، به‌دست جمهوری اسلامی اعدام شد

  • خانواده زوج بریتانیایی زندانی در اوین: آنان پس از هفته‌ها اعتصاب غذا، تنها با آب زنده‌اند

    خانواده زوج بریتانیایی زندانی در اوین: آنان پس از هفته‌ها اعتصاب غذا، تنها با آب زنده‌اند

  • چالشی تازه در دریای سرخ؛ ارتش آمریکا برای مقابله با حوثی‌ها با چه موانعی روبه‌روست؟
    تحلیل

    چالشی تازه در دریای سرخ؛ ارتش آمریکا برای مقابله با حوثی‌ها با چه موانعی روبه‌روست؟

  • نگرانی اسرائیل از توافق هسته‌ای واشینگتن و ریاض و احتمال آغاز رقابت تسلیحاتی در منطقه

    نگرانی اسرائیل از توافق هسته‌ای واشینگتن و ریاض و احتمال آغاز رقابت تسلیحاتی در منطقه

  • پیروزی بزرگ برای ریاض؛ ترامپ توافق تاریخی هسته‌ای با عربستان سعودی را تصویب کرد

    پیروزی بزرگ برای ریاض؛ ترامپ توافق تاریخی هسته‌ای با عربستان سعودی را تصویب کرد

  • آیا زمان بازنگری در الگوی استقرار پایگاه‌های نظامی آمریکا در خاورمیانه فرا رسیده است؟
    تحلیل

    آیا زمان بازنگری در الگوی استقرار پایگاه‌های نظامی آمریکا در خاورمیانه فرا رسیده است؟