طرح جیانی اینفانتینو، رییس فیفا، برای واگذاری ۲۰ درصد از مالکیت تجاری جام جهانی به سرمایهگذاران خصوصی با نقش محوری صندوق «ترایو اترنال» به ریاست جاشوا کوشنر ، با انتقادهایی درباره شفافیت، پاسخگویی و احتمال نفوذ سرمایهگذاران بر مهمترین رقابت فوتبال جهان روبهرو شده است.
شرکت «ترایو اترنال»، به ریاست جاشوا کوشنر، قرار است سرمایهگذار اصلی «فیفا فوروارد اینترپرایز» باشد؛ شرکت جدیدی که برای اداره بخشهایی از فعالیتها و حقوق تجاری رقابتهای فیفا، از جمله جام جهانی مردان و زنان و جام جهانی باشگاهها، تشکیل خواهد شد.
بر اساس طرح پیشنهادی، ۲۰ درصد از سهام این شرکت به سرمایهگذاران خصوصی واگذار میشود. فیفا میگوید این سهام اقلیت و فاقد حق کنترل خواهد بود و مسئولیت اداره فوتبال و تقویم مسابقات همچنان در اختیار این نهاد باقی میماند.
منتقدان اما هشدار میدهند ورود سرمایهگذاران خصوصی میتواند در عمل بر تصمیمهایی مانند تعداد مسابقات، قیمت بلیتها، محل برگزاری رقابتها و نحوه فروش حقوق رسانهای تاثیر بگذارد.
گاردین گزارش داده است که جاشوا کوشنر به چهره اصلی پیشبرد این طرح تبدیل شده و پیوندهای سیاسی پیرامون آن جیانی اینفانتینو، رییس فیفا، را بیش از پیش زیر ذرهبین قرار داده است.
همزمان، روابط نزدیک اینفانتینو با دونالد ترامپ، رییسجمهور ایالات متحده، و نسبت خانوادگی جاشوا کوشنر با خانواده ترامپ نیز مورد توجه قرار گرفته است. با این حال، تاکنون هیچ نقش مستقیم یا اعلامشدهای برای ترامپ در این سرمایهگذاری گزارش نشده است.
جاشوا کوشنر و نقش او در طرح
جاشوا کوشنر ۴۱ ساله چندین شرکت و صندوق سرمایهگذاری، از جمله «ترایو اترنال»، تاسیس کرده است. این صندوق قرار است سرمایهگذار اصلی فیفا فوروارد اینترپرایز باشد؛ شرکتی که اینفانتینو قصد دارد ۲۰ درصد از سهام آن را به سرمایهگذاران خصوصی واگذار کند.
جرد کوشنر در سال ۲۰۱۷، همزمان با پیوستن به دولت نخست ترامپ، سهام خود در «ترایو کپیتال»، شرکت مادر ترایو اترنال، را واگذار کرد. با این حال، حضور شرکت تحت مدیریت برادرش در طرح جدید فیفا، توجه منتقدان را به پیوندهای خانوادگی و سیاسی پیرامون این معامله جلب کرده است.
منتقدان میگویند حتی واگذاری یک سهم ۲۰ درصدی و ظاهرا غیرکنترلی نیز ممکن است به سرمایهگذاران امکان دهد بر جهتگیری تجاری رقابتها اثر بگذارند، بهویژه اگر سازوکارهای شفاف و مستقلی برای پاسخگو کردن مدیران فیفا وجود نداشته باشد. فیفا این ارزیابی را رد کرده و تاکید دارد که سرمایهگذاران در اداره و حکمرانی فوتبال نقشی نخواهند داشت.
پیوندهای سرمایهگذاری با عربستان سعودی
شش ماه پس از پایان نخستین دوره ریاستجمهوری ترامپ، شرکت سرمایهگذاری جرد کوشنر، «افینیتی پارتنرز»، دو میلیارد دلار سرمایه از صندوق سرمایهگذاری عمومی عربستان سعودی دریافت کرد؛ صندوقی که ریاست هیاتمدیره آن را محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی، بر عهده دارد. این سرمایهگذاری با وجود مخالفتها و نگرانیهای مطرحشده از سوی برخی مشاوران صندوق انجام شد.
عربستان سعودی میزبان جام جهانی ۲۰۳۴ خواهد بود و صندوق سرمایهگذاری عمومی این کشور نیز بهعنوان حامی رسمی جام جهانی ۲۰۲۶ با فیفا همکاری میکند. آرامکو، شرکت نفتی تحت کنترل دولت عربستان، نیز یکی از شرکای عمده جهانی فیفاست و ارزش قرارداد آن حدود ۱۰۰ میلیون دلار در سال گزارش شده است.
جرد کوشنر همواره از همکاری شرکتش با صندوق سرمایهگذاری عمومی عربستان دفاع کرده و از منتقدان خواسته است تصمیمی را نشان دهند که برخلاف منافع آمریکا گرفته شده باشد.
با این حال، در طرح جدید فیفا، جاشوا کوشنر و صندوق سرمایهگذاری متفاوتی به نام ترایو اترنال نقش محوری دارند. پولیتیکو گزارش داده است که او قصد دارد برای ایجاد یک «پایگاه سرمایهگذاری متنوع در سطح جهان» با صندوقهای ثروت ملی کشورهای مختلف وارد مذاکره شود.
مصطفی نیلی، وکیل نقدی، پنجشنبه هشتم مرداد به سایت امتداد گفت شعبه ۴۱ دیوان عالی کشور با رد درخواست فرجامخواهی، حکم اعدام موکلش را تایید کرده است.
به گفته نیلی، این حکم هفتم مرداد به وکلای پرونده ابلاغ شد و آنها بهزودی درخواست اعاده دادرسی خواهند داد.
او افزود با توجه به اینکه در جریان اتفاقی که به بازداشت نقدی منجر شد، آسیبی به کسی وارد نشده است، وکلا امیدوارند با پذیرش اعاده دادرسی، پرونده در شعبهای همعرض دوباره بررسی شود.
سازمان عفو بینالملل دوم مرداد از مقامهای جمهوری اسلامی خواست هرگونه برنامه برای اجرای حکم اعدام نقدی را که پس از محاکمهای بهشدت ناعادلانه صادر شده است، فورا متوقف کنند.
سازمان حقوق بشر برای ورزش نیز بهمن ۱۴۰۴ گزارش داده بود این ورزشکار اهل شیراز زیر شکنجه و فشار، وادار به اعتراف اجباری شده است.
نقدی شامگاه ۱۳ دی ۱۴۰۴ در شیراز، پس از «شعلهور کردن محتویات یک کپسول آتشنشانی» و حرکت به سمت ماموران جمهوری اسلامی، بازداشت شد.
اندکی پس از بازداشت او، رسانههای حکومتی در ایران ویدیویی منتشر کردند که آن را «اعترافات» نقدی خواندند.
نیلی گفت در ابتدا اتهام «شروع به قتل» به نقدی تفهیم شد، اما این اتهام بعدا به «محاربه» تغییر کرد.
این وکیل دادگستری افزود پس از پایان تحقیقات مقدماتی، برای نقدی به اتهامهای «محاربه»، «عضویت در گروههای برهمزننده امنیت کشور»، «اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور» و «فعالیت تبلیغی علیه نظام» کیفرخواست صادر شد.
در عین حال، درباره اتهامهای «ایراد صدمه جسمانی به ماموران» و «حمل سلاح سرد» برای او قرار منع تعقیب صادر شد.
به گفته نیلی، قضات شعبه اول دادگاه انقلاب شیراز مجموعه اتهامهای مطرحشده علیه نقدی را مصداق «افساد فیالارض» تشخیص دادند و بر همین اساس، او را به اعدام محکوم کردند.
در یک سال گذشته و بهویژه پس از اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ و جنگهای ۱۲ و ۴۰ روزه، روند صدور، تایید و اجرای احکام اعدام علیه زندانیان سیاسی در ایران شتاب گرفته است.
در یکی از آخرین موارد، خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضاییه جمهوری اسلامی، پنجم مرداد ماه از اجرای در ملا عام حکم اعدام ابوالفضل سپاهیبادجانی و امیرحسین صفری حسینآبادی، دو نفر از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه سال گذشته در اصفهان، خبر داد.
اقدام جمهوری اسلامی در اجرای حکم اعدام این دو معترض در خیابانهای اصفهان، با واکنشهای گسترده شهروندان و کاربران شبکههای اجتماعی روبهرو شد.
بسیاری این اقدام حکومت را «وحشیانه» و «جنایتی علیه بشریت» خواندند و از آن ابراز انزجار کردند.
بررسیهای ایراناینترنشنال نشان میدهد دستگاه قضایی جمهوری اسلامی از ابتدای سال جاری تاکنون بیش از ۵۰ زندانی سیاسی را اعدام کرده و برای دهها تن دیگر نیز با اتهامات سیاسی، حکم اعدام صادر کرده است.
اروپاییها مدعیاند تا پیش از انتشار اخبار در رسانهها، هیچ اطلاعی از پروژههای جدید جیانی اینفانتینو نداشتهاند.
با توجه به حضور نمایندگان تمام این سازمانها در شورای فیفا، این اتفاق خشم زیادی برانگیخته است. با این حال، هنوز هیچیک حاضر به اقدامی جدی مانند تحریم جام جهانی یا خروج از فیفا نشدهاند.
پنجاهوپنج فدراسیون عضو یوفا پنجشنبه جلسهای آنلاین برگزار میکنند. برخی با اصل طرح و نحوه اجرای آن مخالفاند و برخی فقط به روند کار اعتراض دارند.
البته اتحاد اروپاییها از همین حالا دستخوش شکنندگی است؛ چرا که رئیس جدید فدراسیون فوتبال جمهوری چک علناً اعلام کرده از طرحهای اینفانتینو خوشش میآید.
حتی اگر اکثریت یوفا متحد شوند، اینفانتینو میداند که آرای لازم را در اختیار دارد؛ زیرا آفریقا، بخش عمده آسیا، کشورهای کوچک اقیانوسیه و آمریکای جنوبی که تشنه جبران فاصله مالی با اروپا و میزبانی از بازیهای بیشتر در جام جهانی ۲۰۳۰ هستند، از او حمایت میکنند.
تنها راه متوقف کردن این روند، ائتلاف کشورهایی مانند بریتانیا، فرانسه و آلمان با باشگاهها، لیگها و اتحادیههای اروپایی است.
آنها باید به فیفا یادآوری کنند که ۶ تیم از ۸ تیم مرحله یکچهارم نهایی جام جهانی اخیر، اروپایی بودند؛ ستارههایی که در اروپا رشد کردهاند و در همین قاره بازی میکنند.
حتی بیشتر بازیکنان مراکش و آرژانتین (دو تیم غیراروپایی دیگر این مرحله) نیز پرورشیافته آکادمیها و باشگاههای اروپایی هستند.
علاوه بر این، اروپا ۵ سهمیه از ۸ سهمیه مرحله نهایی جام جهانی زنان و جام جهانی باشگاهها را نیز به خود اختصاص داده است.
کارت بازی دیگر اروپا، ورود دولتهای ملی و کمیسیون اروپا است. سیاستمدارانی چون اندی برنهام، نخستوزیر بریتانیا، و مارینا فراری، وزیر ورزش فرانسه، علیه پیشنهادهای فیفا موضع گرفتهاند.
همچنین لیگهای اروپایی شکایتی را در کمیسیون اروپا با موضوع «سوءاستفاده فیفا از موقعیت مسلط در بازار» ثبت کردهاند و بروکسل در حال بررسی آغاز تحقیقات رسمی است.
اگرچه اروپا وزنه سنگینی است، اما برای موفقیت باید با معترضان در آمریکای شمالی، آسیا و اقیانوسیه علیه سبک مدیریتی اینفانتینو متحد شود.
اینفانتینو با ایجاد این حس که حاضر است جام جهانی را فدای جاهطلبیهای شخصی خود کند، خشم گستردهای را برانگیخته است.
