خبرگزاری ایرنا، رسانه دولت جمهوری اسلامی، به نقل از « یک منبع رسمی» نوشت که محسن نقوی، وزیر کشور پاکستان، شنبه ۳۰ خرداد برای دیدار با مقامهای بلندپایه جمهوری اسلامی به تهران سفر می کند.
این منبع که ایرنا به هویت او اشاره نکرد، افزود نقوی در تهران پیشبرد مذاکرات بین جمهوری اسلامی و آمریکا را پیگیری خواهد کرد.
نقوی از زمان آغاز میانجیگری پاکستان چند بار به تهران رفته است.
نورنیوز در تحلیلی درباره لغو مذاکرات اجرایی حکومت ایران و آمریکا که قرار بود روز جمعه در سوئیس برگزار شود، نوشت این تحول را نباید صرفاً یک ناکامی دیپلماتیک تلقی کرد، بلکه باید آن را در چارچوب رقابتی بزرگتر بر سر آینده نظم منطقهای ارزیابی کرد.
این رسانه با اشاره به تجربه مذاکرات مهم بینالمللی، تاکید کرد دشوارترین مرحله هر توافق، پس از دستیابی به تفاهم اولیه آغاز میشود؛ زمانی که طرفین باید تعهدات کلی را به سازوکارهای اجرایی، جدولهای زمانی مشخص و تضمینهای قابل راستیآزمایی تبدیل کنند. به نوشته نورنیوز، در چنین شرایطی هر اختلاف در برداشتها یا هر تحول میدانی میتواند روند مذاکرات را متوقف یا با وقفه روبهرو کند.
در ادامه این تحلیل، حملات اخیر اسرائیل به لبنان که پیش از آغاز مذاکرات اجرایی در سوئیس رخ داد، یکی از عوامل تاثیرگذار بر تعویق مذاکرات معرفی شده است. نورنیوز نوشت بخشی از ساختار سیاسی و امنیتی اسرائیل از کاهش تنش میان ایران و آمریکا نگران است، زیرا طی دو دهه گذشته بخش مهمی از جایگاه منطقهای تلآویو بر پایه معرفی ایران به عنوان اصلیترین تهدید امنیتی خاورمیانه شکل گرفته و هر توافقی که این تقابل را کاهش دهد، معادلات قدرت در منطقه را نیز تغییر خواهد داد.
این رسانه وابسته به نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی همچنین تاکید کرد که از نگاه تهران، تحولات لبنان را نمیتوان جدا از معادلات «امنیت ملی ایران» دانست. به نوشته نورنیوز، جمهوری اسلامی همواره امنیت متحدان منطقهای خود را بخشی از امنیت ملی خود تعریف کرده و ورود به مذاکرات حساس در شرایطی که یکی از مهمترین متحدانش زیر فشار نظامی قرار دارد، میتواند از دید تصمیمگیران ایرانی پیامهای متناقضی ارسال کند.
نورنیوز در ادامه، دولت آمریکا را نیز در برابر «معادلهای دشوار» توصیف کرد و نوشت دولت دونالد ترامپ از یک سو توافق با ایران را یکی از مهمترین دستاوردهای سیاست خارجی خود میداند و خواهان پیشبرد آن است، اما از سوی دیگر نمیخواهد هزینه سیاسی رویارویی آشکار با اسرائیل را بپردازد. به اعتقاد این رسانه، واشینگتن ناچار است میان پیشبرد توافق با ایران و حفظ انسجام ائتلاف سنتی خود در منطقه تعادل برقرار کند.
در بخش دیگری از این تحلیل، به مخالفتهای داخلی با توافق در هر دو کشور اشاره شده است. نورنیوز نوشت در ایران، تجربه خروج آمریکا از برجام همچنان موجب تردید نسبت به دوام هر توافق تازه است و در آمریکا نیز جریانهای سیاسی و امنیتی بانفوذ، هرگونه مصالحه با تهران را امتیازدهی به جمهوری اسلامی تلقی میکنند.
به نوشته این رسانه، سه بازیگر اصلی این پرونده اکنون در حال آزمودن اراده و ظرفیت یکدیگر هستند؛ اسرائیل میکوشد نشان دهد بدون در نظر گرفتن ملاحظات امنیتی آن، نظم جدیدی در منطقه شکل نخواهد گرفت، ایران تلاش دارد ثابت کند توافق با آمریکا به معنای نادیده گرفتن ملاحظات امنیتی و منطقهایاش نیست و آمریکا نیز در پی ایجاد توازنی پایدار میان این دو واقعیت متعارض است.
نورنیوز در پایان هشدار داد که اگر طرفهای مذاکره بتوانند از شرایط کنونی عبور کنند، توافق وارد مرحله تثبیت خواهد شد، اما در صورتی که تنشهای میدانی و فشار مخالفان بر روند دیپلماسی غلبه کند، این وقفه موقت میتواند به آغاز فرسایش تدریجی توافقی تبدیل شود که هنوز در نخستین مراحل اجرای خود قرار دارد.
بر اساس گزارش موسسه گالوپ، که جمعه ۲۹ خرداد منتشر شده، شکاف حزبی مهمترین ویژگی افکار عمومی آمریکا درباره جنگ با ایران است. نتایج این نظرسنجی که بین اول تا ۱۵ ژوئن [۱۱ تا ۲۵ خرداد]، حدود سه ماه پس از آغاز حملات آمریکا و اسرائیل به ایران انجام شده، نشان میدهد ۷۹ درصد جمهوریخواهان اقدام نظامی آمریکا علیه ایران را تایید میکنند، اما تنها هشت درصد دموکراتها و ۲۶ درصد افراد مستقل با این اقدام موافق هستند.
این نظرسنجی تصویری از فضای سیاسی آمریکا پیش از اعلام «تفاهمنامه صلح» میان واشینگتن و تهران توسط دونالد ترامپ، ارائه و نشان میدهد حمایت از حمله به ایران بیش از هر چیز تابع وابستگی حزبی پاسخدهندگان بوده است.
در مجموع، تنها ۳۴ درصد آمریکاییها از اقدام نظامی ایالات متحده علیه ایران حمایت کردهاند؛ رقمی که به گفته گالوپ، این عملیات را در زمره کمطرفدارترین مداخلات نظامی آمریکا از دهه ۱۹۸۰ تاکنون قرار میدهد. تقریباً همه عملیاتهای نظامی عمده آمریکا در چهار دهه گذشته در آغاز با حمایت اکثریت افکار عمومی همراه بودهاند و تنها حملات به لیبی در سال ۲۰۱۱، سوریه در سالهای ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ و اکنون ایران، نتوانستهاند چنین حمایتی را جلب کنند.
گالوپ همچنین با بررسی روند تاریخی نظرسنجیهای خود میگوید حمایت از مداخلات نظامی آمریکا معمولاً با طولانی شدن جنگ کاهش پیدا میکند. برای نمونه، میزان حمایت از جنگ عراق از ۷۶ درصد در آغاز جنگ به ۶۰ درصد، تنها ۹ ماه بعد، کاهش یافت. همچنین حمایت از عملیات نظامی در لیبی هشت واحد درصد و از حضور نظامی آمریکا در هائیتی ۱۸ واحد درصد افت کرد.
این موسسه بر همین اساس احتمال داده است که میزان حمایت از حمله به ایران در روزهای نخست آغاز جنگ در اواخر فوریه [اوایل اسفند سال گذشته] بیش از نتایج نظرسنجی ژوئن [خرداد] بوده باشد. در همین راستا، نظرسنجی موسسه کوئینیپیاک (Quinnipiac) در اوایل مارس نشان داده بود که ۴۰ درصد رایدهندگان ثبتنامشده از اقدام نظامی علیه ایران حمایت میکنند؛ رقمی که شش واحد درصد بیشتر از یافتههای گالوپ است. با این حال، حتی این میزان نیز در مقایسه با سایر عملیاتهای نظامی آمریکا از پایینترین سطوح حمایت اولیه به شمار میرود.
یافتههای گالوپ همچنین نشان میدهد حمایت از حمله به ایران در میان گروههای سنی بالاتر بیشتر بوده است. ۴۷ درصد افراد ۵۵ سال و بالاتر و ۳۲ درصد افراد ۳۵ تا ۵۴ سال از این اقدام حمایت کردهاند، در حالی که تنها ۱۵ درصد از افراد ۱۸ تا ۳۴ سال با آن موافق بودهاند. همچنین ۴۰ درصد مردان در برابر ۲۸ درصد زنان از حمله نظامی آمریکا به ایران حمایت کردهاند.
