شهروندان با ارسال پیامهایی به ایراناینترنشنال، از وخامت اوضاع اقتصادی، ادامه روند اخراج نیروهای کار و گرانی دارو و اینترنت خبر دادند.
در ادامه، گزیدهای از پیامهای مردمی آمده است:
- «از اول خرداد، شرکت میهن شروع به تعدیل و اخراج نیرو کرده و تا الان ۲ هزار نفر با سابقههای کاری متفاوت رو بیرون کرده.»
- «بچهام در بخش کودکان بیمارستان ۱۷ شهریور رشت بستری است. داروهای سرطان نیست. قرص مرکاپتوپرین بسته ۱۰۰ عددی با بدبختی تونستم بگیرم ۲۲ میلیون و ۵۰۰ . بهخدا قرض گرفتم تا تونستم پول دارو بچهام رو بدم.»
- «قیمت اینترنت آسیاتک از دیشب که نت وصل شده، چندین برابر شده و عملا دیگه قابل خرید نیست مگر اینکه خیلی کار داشته باشین یا خیلی پولدار باشین.دیشب هم سایت رو بسته بودن نتونیم خرید کنیم تا قیمتها رو بالا ببرن.»
- «از مشهد پیام میدم. یکامارآی ساده با بیمه شده ۵ میلیون و نیم. یک شربت ساده برای تنظیم خواب کودک شده۵۰۰ تا ۶۰۰ تومن.»
نه یک امتیاز، بلکه یک حق
برای بسیاری، وصل شدن اینترنت نه یک امتیاز بلکه حقی است که اساسا نباید از مردم ایران گرفته میشد. مخاطبی در همین زمینه نوشت: « سلام، بالاخره وصل شدیم، ولی این حق ما نبود که ۸۸ روز قطع باشیم.»
یکی از مخاطبان ایراناینترنشنال خطاب به مردم نوشت: «مردم ایران! اینترنت حق طبیعی ماست. خوشحال باشید، ولی فکر نکنین امتیازیه که بهمون دادن، تسلیم نمیشیم.»
کاربر دیگری از محلات نوشت: «سلام، بعد از ۹۰ روز از محلات. واسه وصل شدن چیزی که حق هر آدمیه باید ذوق کنیم.»
مخاطبی نیز از بجنورد نوشت: «خواستم به همه کسانی که امکان استفاده از اینترنت پرو داشتن ولی شرافتمندانه انتخابش نکردن درود بفرستم. آزادی بیشتر از همه حق شماست.»
مخاطب دیگری از دشواریهای وصل شدن به اینترنت و سرعت پایین گفته است: «بالاخره اینترنت وصل شده، البته با هزار تا بدبختی و سرعت پایین، اونم فقط با مخابرات.»
و کاربر دیگری هشدار داده است: «واسه وصل شدن اینترنت زیاد خوشحال نباشین. اینترنت رو وصل کردن که مزرعههای ماینرشون رو فعال کنن و این یعنی روزی هفت، هشت ساعت قطعی برق.»
یاد جانباختگان
بسیاری از مخاطبان ایراناینترنشنال در پیامهای خود یاد و نام جانباختگان را گرامی داشتند و گفتند با توجه به آنچه کشور پشت سر گذاشته، جایی برای شادی وجود ندارد.
یکی از مخاطبان نوشت: «من بابت وصل شدن اینترنت خوشحال نیستم، چون ۴۰ هزار نفر دیگه هیچوقت آنلاین نمیشن. طرح اینترنت پرو شکست خورد. سپاس از کسانی که تن به این خفت و خواری ندادن و متاسفم برای کسانی که بهش تن دادن.»
مخاطب دیگری نوشت: «الان که اینترنت وصل شده، جاویدنامامون رو بیشتر یاد کنیم. به امید آزادی.»
کاربر دیگری گفت بازگشت اینترنت نباید باعث فراموشی جانباختگان شود: «بالاخره بعد از مدتی توانستیم به اینترنت وصل شویم، خدا را شکر. به یاد کشتهشدگان که نامشان زنده است.»
خشم از وضعیت کنونی و امید به آینده
شماری از مخاطبان ایراناینترنشنال نیز در اولین پیامهای خود پس از وصل شدن اینترنت، بر این نکته تاکید کردهاند که شرایط هرگز مانند قبل نخواهد شد و آیندهای بدون جمهوری اسلامی را آرزو کردهاند.
یکی از مخاطبان در پیامی به ایراناینترنشنال نوشت: «بعد چند روز اینترنتها رو باز کردن، فکر کردن میتونن با اینترنت گولمون بزنن.»
مخاطبی دیگر نوشت: «قربون دستت که دستور دادی اینترنت بینالملل وصل شه. حالا بیزحمت دستور بده اونایی که کسبوکار اینترنتیشون نابود شد برگردن سر کارشون، اونایی که زندگیشون از هم پاشید برگردن سر خونه و زندگیشون، اونایی که به خاطر اجاره خونه آواره خیابون شدن برگردن تو خونههاشون.»
یکی از مخاطبان نوشت: «من تازه تونستم وصل بشم. یه دختر دهه نودی هستم. حتی منم دیگه خسته شدم، هر روز اوضاع داره بدتر و بدتر میشه. فقط امیدوارم در نهایت همهمون آزادی ایرانمون رو ببینیم. جاوید شاه.»
مخاطب دیگری نیز نوشت: «درود، بازگشایی اینترنت رو بعد از ۸۸ روز قطعی گسترده تبریک میگم. به امید اینکه روزی شاه رضا پهلوی رو از نزدیک ببینم.»
یک کاربر نوشت: «بعد از هشتاد و خوردهای روز با بدبختی وصل شدیم. بازم مثل همیشه متوجه شدیم که هیچکس به فکر ما نیست و تهش خودمونیم و خودمون. هر چیزی به حالت قبلش برگرده، ما دیگه برنمیگردیم.»
مخاطب دیگری نیز نوشت: «از وصل شدن اینترنت بینالملل برای عموم مردم خرسندم، این حق طبیعی و اولیه هر شهرونده. اتفاقات بسیار خوب و روشنی در انتظار پارسیان و این خاکه، کمی منتظر بمونید. جاوید شاه، پاینده ایران.»
کاربری دیگر نوشت: «بعد از ۸۸ روز قطعی اینترنت بالاخره وصل شدم. خواستم بگم ناامید نشید، نور بر تاریکی پیروزه. جاوید شاه.»
یک مخاطب هم از مردم خواست که امید خود را از دست ندهند: «امروز پنج خرداد وصل شدم بعد از سه ماه. فقط مردم عزیزم، تورو خدا ناامید نشید، این آخرین نبرده.»
بنا بر گزارشهای رسیده، قیمت اقلام دارویی و بهداشتی طی دو ماه گذشته تا ۳۸۰ درصد گرانتر شدهاند. بخشی از گرانیها مربوط به داروهای عمومی و بدون نسخه است.
در یک نمونه، یک ورق استامینوفن ساده که کمتر از دو هزار تومان قیمت دارد، تا ورقی ۲۷ هزار تومان فروخته میشود.
افزایش حق بیمه همزمان با کاهش تعهدات درمانی
در کنار بحران دارویی، روایتهای رسیده به ایراناینترنشنال حاکی است هزینه حداقل بیمه تامین اجتماعی «اجباری»، هفت میلیون و ۴۰ هزار تومان و نوع «اختیاری» آن پنج میلیون و ۵۰۰ هزار تومان شده است.
با وجود افزایش هزینه بیمه، بسیاری از خدمات درمانی همچنان با قیمتهای سنگین ارائه میشوند.
بهطور مثال درمان بیماریهای معمولی مثل آنفولانزا حدود یک میلیون و ۷۰۰ هزار تومان هزینه دارد.
قیمت ویزیت ۳۰۰ هزار تومان، دارو ۷۰۰ هزار تا یک میلیون تومان و قیمت تزریقات از ۴۰۰ هزار تومان به بالاست.
پدر یک کودک بیمار خاص به ایراناینترنشنال گفت با وجود داشتن بیمه درمانی، پوشش هزینههای کاردرمانی فرزندش کاهش یافته و در حالی که پیشتر هفتهای چهار جلسه کاردرمانی دریافت میکرد، اکنون بیمه تنها هزینه دو جلسه در ماه را تقبل میکند.
به گفته او، مابقی جلسات باید آزاد محاسبه شود: هر جلسه ۸۰۰ هزار تومان یا به عبارتی حدود ۱۱ میلیون تومان هزینه کاردرمانی ماهانه.
این در حالی است که دیگر هزینهها همچون پوشک، هزینه دارو و نوار مغز را بیمه تقبل نمیکند و او خود نیز از هشت ماه پیش بیکار است.
حسینعلی شهریاری، رییس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی، چهارم خرداد ناتوانی بیمهها در پرداخت هزینه داروها را به «قیمت بالای نمونههای خارجی» نسبت داد.
او گفت پرداخت از جیب مردم در حوزه سلامت به ۵۵ تا ۷۰ درصد رسیده است.
افزایش هزینه اقلام درمانی و فشار بر بیماران خاص
شهروندان در ماههای اخیر از کمیاب یا چند برابر شدن داروهایی خبر دادهاند که قطع یا اختلال در مصرف آنها میتواند پیامدهای جدی برای سلامت بیماران داشته باشد.
رییس کمیسیون بهداشت مجلس نیز از افزایش قیمت بین سه تا پنج برابری برخی داروهای وارداتی خبر داد و گفت در برخی مقاطع، بین ۹۴۰ تا ۱۰۰۰ قلم دارو در کشور با کمبود مواجه بودهاند که برخی از آنها حیاتی هستند.
بیماری مبتلا به «آتاکسی فردریش» در پیامی به ایراناینترنشنال نوشت: «داروی اسکای کلاریس برای درمان این بیماری با وجود وعدههای چند ساله، هنوز وارد کشور نشده است.»
آتاکسی فردریش یک بیماری نادر ژنتیکی و پیشرونده است که به سیستم عصبی و عضلات آسیب میزند و باعث اختلال در تعادل، راه رفتن و هماهنگی حرکات میشود و در صورت عدم درمان، میتواند گفتار، تحرکات قلب و توان حرکتی بیماران را تحت تاثیر قرار دهد.
فردی مبتلا به یک بیماری خودایمنی در پیامی نوشت بهخاطر پیدا نکردن یک قرص ساده، کارش به بستری در بیمارستان کشیده است.
شهروند دیگری نیز با اشاره به افزایش قیمت داروی ضدالتهاب «رمیکید» برای درمان بیماری خودایمنی، گفت باید هر دو ماه، سه عدد از این دارو همراه با مانیتورینگ تزریق شود
بهدلیل نبود واردات از سوی شرکتهای داخلی، مدل هلندی آن یافت نمیشود و تولید هندی آن از فروردین تا خرداد از عددی هشت میلیون تومان به ۱۵ میلیون تومان افزایش یافته است.
مخاطبی هم گفت پدرش در حال گذراندن یک دوره درمانی افسردگی و اضطراب است، اما داروهایش همچون «سرترالین» و «ترانکوپین» در بازار موجود نیست.
پیشتر نیز ایراناینترنشنال در گزارشهایی به کمیاب شدن داروهای مرتبط با اعصاب و روان اشاره کرده بود. بر اساس گزارشها، شماری از شهروندان با توجه به این کمبود و گرانی، روند درمان خود را متوقف کردهاند.
این بحران دارویی در دیگر بیماریها نیز دیده میشود.
بیماری مبتلا به پارکینسون به کمیاب شدن داروهایش اشاره کرد و گفت او تحت هیچ بیمه درمانیای نیست و اگر موفق به پیدا کردن داروها شود، با توجه به سه برابر شدن قیمتها، قادر به خریدن آنها نیست.
انجمنهای مرتبط با بیماریهای خاص نیز در هفتههای اخیر به افزایش فشار بر بیماران اشاره کردهاند.
بهروز مروتی، مدیر «کمپین معلولان»، گفت حدود ۴۵ هزار فرد دارای آسیب نخاعی در ایران با افزایش شدید هزینه اقلامی مانند سوند، سرنگ، پانسمان تخصصی، گاز استریل، کیسه سوند و داروهای مرتبط با زخم بستر روبهرو شدهاند.
یک شهروند در پیامی به ایراناینترنشنال، از نایاب شدن داروی «مایفورتیک» که اصلیترین دارو در پیوند کلیه است، خبر داد و گفت اگر هم پیدا شود، به قیمت ۱۲۰ میلیون تومان به فروش میرسد.
