ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده (سنتکام) اعلام کرد نیروهای آمریکایی موفق به رهگیری حملات موشکی، پهپادی و قایقهای تندرو جمهوری اسلامی در تنگه هرمز شدند و در پاسخ، منابع این حملات در داخل ایران را هدف قرار دادند.
فرزین ندیمی، پژوهشگر ارشد امور دفاعی و امنیتی، در مصاحبه با ایراناینترنشنال به ارزیابی تنشهای اخیر در منطقه پرداخت.







بر اساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، خبر دیدار مسعود پزشکیان با مجتبی خامنهای صحت ندارد و چنین ملاقاتی انجام نشده است.
جمشید برزگر، روزنامهنگار و تحلیلگر سیاسی، از غیبت مجتبی خامنهای و تشدید اختلافات در میان مقامهای جمهوری اسلامی میگوید.
پایگاه خبری رویداد۲۴ گزارش داد از میان ۲۷ هزار نیروی کارخانه فولاد مبارکه اصفهان، تنها حدود دو هزار نفر به کار بازگردانده شدهاند.
روزبه بوالهری، عضو تحریریه ایراناینترنشنال، گفت به نظر میرسد بحران بیکاری کنونی تا زمان بازسازی مجتمعهای فولادی و سرمایهگذاری دوباره در این صنایع ادامه پیدا کند.
او در عین حال تاکید کرد ریشه بحران بیکاری فراتر از جنگ اخیر و حملات آمریکا و اسرائیل است.
مارک ای. تیسن، ستوننویس روزنامه واشینگتنپست در تحلیلی به تصمیمات و اقدامات اخیر دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، پرداخته و هشدار داده که او در آستانه آن است که پیروزی در جنگ ایران را با شکست معاوضه کند زیرا نحوه پایان دادن به جنگ، به اندازه نحوه آغاز آن اهمیت دارد.
بهنوشته تیسن، تصمیم دونالد ترامپ برای آغاز عملیات «خشم حماسی» بهعنوان یکی از شجاعانهترین و مهمترین تصمیمات تاریخی در دوران زندگی من ثبت خواهد شد. پیشتر روسایجمهوری از هر دو حزب اعلام کرده بودند که ایران نباید به سلاح هستهای دست پیدا کند؛ اما فقط ترامپ بود که اقدامی قاطع برای متوقف کردن آن انجام داد.
تحلیلگر واشینگتنپست در عین حال اما تاکید کرده که نحوه پایان دادن به یک جنگ، به همان اندازه نحوه آغاز آن اهمیت دارد. و اکنون ترامپ در خطر آن است که با توافقی که به رژیم آسیبدیده جمهوری اسلامی فرصتی دوباره برای بقا میدهد، پیروزی را از چنگ خود خارج و آن را به شکست تبدیل کند.
ترامپ میگوید همه برگهای برنده را در اختیار دارد، اما تهران نظر دیگری دارد. چرا؟ کافی است وقایع چند روز گذشته را از منظر تهران نگاه کنید: ابتدا رییسجمهوری «پروژه آزادی» را برای هدایت کشتیها از تنگه هرمز آغاز کرد و هشدار داد اگر حکومت ایران جرات کند و به کشتیهای آمریکایی شلیک کند، «از صفحه زمین محو خواهد شد.»
جمهوری اسلامی هشدار او را نادیده گرفت و نهتنها به یک ناو جنگی آمریکا شلیک کرد، بلکه ۱۲ موشک بالستیک، سه موشک کروز و چهار پهپاد به سوی امارات متحده عربی پرتاب کرد. در پاسخ، آمریکا هیچ کاری نکرد.
ترامپ نهتنها جمهوری اسلامی را «از صفحه زمین محو» نکرد، بلکه مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، در یک نشست خبری در کاخ سفید گفت: «عملیات خشم حماسی تمام شده است. رییسجمهوری به کنگره اطلاع داده که آن مرحله تمام شده، حالا وارد پروژه آزادی شدهایم.»
سپس ترامپ پروژه آزادی را هم متوقف و عملا مأموریت را لغو کرد و به جمهوری اسلامی اجازه داد بدون هیچ هزینهای آتشبس را نقض کند.
تیسن پس از شرح رویدادهای روزهای اخیر افزوده است: «اگر جای ایران بودید، چه فکری میکردید؟ ضعف را احساس میکردید. به این نتیجه میرسیدید که تهدیدهای ترامپ صرفا لفاظی بوده و او تمایلی به ازسرگیری بمبارانها ندارد.»
بهنوشته او به این ترتیب، «اگر به جای حکومت ایران بودید، تصمیم میگرفتید که ترامپ تحت فشار سیاسی ناشی از افزایش قیمت بنزین قرار گرفته، محاصره ایران در تنگه هرمز علیه خودش نتیجه معکوس داده و فقط مساله زمان است که مجبور شود آن را هم متوقف کند.»
او ادامه داده: «فکر میکردید توانایی شما برای تهدید زیرساختهای نفتی متحدان آمریکا در خلیج فارس نهتنها ترامپ را از حمله دوباره بازداشته، بلکه مانع شده کنترل تنگه را از شما بگیرد. در نتیجه تصور میکردید این شما هستید که برگهای برنده را در اختیار دارید، نه ترامپ.»
این تحلیلگر سپس نوشته است: «اگر کسی تردید دارد که ایران جسورتر شده، کافی است به گزارش فایننشالتایمز نگاه کند که نوشته «تهران اعدام افراد متهم به حضور در ناآرامیهای ضدحکومتی را افزایش داده است» و افزوده که «سرعت اعدامها پس از آتشبس شکننده درگیریها بیشتر شده است.»
این اتفاق پس از آن رخ داد که ترامپ علنا از حکومت ایران خواسته بود جان گروهی از زنان معترض را حفظ کند. رهبران جمهوری اسلامی نهتنها عقبنشینی نکردهاند، بلکه در پیامی آشکار برای مقابله با ترامپ، کارزار سرکوب داخلی خود را تشدید کردهاند.
تیسن سپس در پاسخ به این سوال که «پس ترامپ چه باید بکند؟» نوشته است: «پاسخ ساده است: کاری را که آغاز کرده، تمام کند. پروژه آزادی را از سر بگیرد و روشن کند که به ایران اجازه داده نخواهد شد تنگه هرمز را کنترل کند یا کشتیهای عبوری را تهدید کند.»
بهنوشته او، اگر جمهوری اسلامی دوباره به آمریکا شلیک یا زیرساخت انرژی متحدان ما در خلیج فارس را تهدید کند، آمریکا باید با حمله به زیرساختهای انرژی ایران در جزیره خارک، جایی که بیش از ۹۰ درصد نفت ایران از آن عبور میکند، تلافی کند.
تیسن افزوده: «سپس باید به اسرائیل چراغ سبز داده شود تا عملیات نظامی را از سر بگیرد و رهبران، تسلیحات و اهداف انرژی در سراسر ایران را هدف قرار دهد. مشغول نگه داشتن حکومت ایران در داخل کشور از سوی اسرائیل، عملیات آزادی کشتیرانی را برای نیروهای آمریکایی آسانتر خواهد کرد.»
بهنوشته واشینگتنپست، اگر جمهوری اسلامی همچنان تسلیم نشد، ترامپ میتواند آخرین موج حملات را آغاز کند، تمام اهدافی را که در ابتدای جنگ تعیین کرده بود نابود کند، اعلام پیروزی کند و سپس عملیات مخفیانه برای مسلح کردن مردم ایران به منظور سرنگونی حکومت را آغاز کند.
تیسن تاکید کرده است که از نظر سیاسی، تنها حالتی که جنگ ایران میتواند به ترامپ آسیب بزند این است که او نتواند درگیری را با یک پیروزی قاطع به پایان برساند.
بهنوشته او، اگرچه بیشتر آمریکاییها از تصمیم برای ورود به جنگ حمایت نکردند، اما نظرسنجیها نشان میدهد که آنها میخواهند آمریکا در این جنگ پیروز شود. یک نظرسنجی جدید هاروارد کپس- هریس از رأیدهندگان ثبتنامشده نشان میدهد اکثریت قاطع آنان از اهداف ترامپ در ایران حمایت میکنند.
براساس این نظرسنجی۷۱ درصد میگویند ضروری است که «ایران از حق غنیسازی هرگونه اورانیوم صرفنظر کند و اورانیوم غنیشده موجود خود را تحویل دهد»؛ ۷۴ درصد موافقاند که ایران «باید کنترل تنگه هرمز را واگذار کند»؛ ۷۸ درصد معتقدند «ایران باید اعدام معترضان را متوقف کند»؛ ۷۹ درصد میگویند «ایران باید حمایت از نیروهای نیابتی تروریستی مانند حزبالله و حماس را متوقف کند.» همچنین ۶۶ درصد میگویند ترامپ باید «بر همه این موارد پافشاری کند» و «به کمتر از آن رضایت ندهد.»
نویسنده مقاله سپس افزوده است: «آمریکاییها میخواهند پیروز شوند. تنها چیزی که کمتر از جنگ و بنزین گران دوست دارند، تحمل این هزینهها بدون هیچ دستاوردی است. اما برای دستیابی به آن پیروزی، رییسجمهوری ترامپ باید به حکومت ایران نشان دهد که اهرمهای فشاری که رهبران جمهوری اسلامی تصور میکنند در اختیار دارند، واقعی نیست.»
تیسن در پایان یادداشت خود تاکید کرده است که ترامپ نمیتواند تن به توافقی دهد که جمهوری اسلامی را دوباره سر پا کند و اگر چنین کند، فرصتی تاریخی برای ثبت یکی از بزرگترین دستاوردهای امنیت ملی هر رییسجمهوری در تاریخ مدرن آمریکا را هدر خواهد داد.
گزارش نهادهای حقوق بشری حاکی از آن است که روند اعدامها در ایران طی پنج سال گذشته بهطور چشمگیری افزایش یافته است.
بر اساس گزارشها، جمهوری اسلامی در سال ۱۴۰۴ دستکم ۲۴۸۸ نفر را اعدام کرد؛ رقمی که در مقایسه با سال ۱۴۰۰ رشد قابل توجهی داشته است.
رضا حاجیحسینی، روزنامهنگار، آمار فزاینده اعدامها در ایران را بررسی میکند.
امیر حمیدی، کارشناس امنیت ملی، در مصاحبه با ایراناینترنشنال گفت هرگونه تهدید یا تلاش برای محدود کردن مسیر تنگه هرمز نه تهدیدی علیه آمریکا و اسرائیل، بلکه تهدیدی علیه ثبات اقتصاد جهانی است.
او افزود: «هرگونه تنش در این تنگه، ریسک اقتصادی را افزایش میدهد و به همین دلیل، جریان انرژی جهان نباید گروگان تمامیتخواهی یک نظام دیکتاتوری شود.»