مهدی صارمی‌فر: ادامه قطع اینترنت کاربران ایرانی را در معرض حفره‌های امنیتی قرار می‌دهد

دو قانون‌گذار ارشد جمهوری‌خواه در کنگره آمریکا نسبت به تصمیم پنتاگون برای خروج حدود پنج هزار نیروی نظامی این کشور از آلمان هشدار دادند.

آن‌ها تاکید کردند کاهش حضور نظامی ایالات متحده در اروپا می‌تواند توان بازدارندگی ناتو را تضعیف و پیام نادرستی به ولادیمیر پوتین، رییس‌جمهوری روسیه، منتقل کند.

محمد قائدی، مدرس روابط بین‌الملل، در مصاحبه با ایران‌اینترنشنال گفت ریشه اختلافات ترامپ و ناتو عمیق‌تر از تحولات مربوط به اظهارات اخیر صدراعظم آلمان درباره جنگ ایران است.

آکسیوس به نقل از دو منبع گزارش داد جمهوری اسلامی پیشنهاد کرده ابتدا توافقی اولیه حاصل شود و سپس مذاکرات برای رسیدن به توافق نهایی هسته‌ای یک ماه ادامه یابد.

بر اساس این گزارش، تهران همچنین خواستار پایان محاصره دریایی از سوی آمریکا شده است.

شایان سمیعی، کارشناس امنیت ملی، در گفت‌وگو با ایران‌اینترنشنال با اشاره به تحولات اخیر، احتمال ازسرگیری درگیری‌ها را بالا ارزیابی کرد.

دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، با اشاره به طرح پیشنهادی تهران گفت تصور نمی‌کند این پیشنهاد قابل پذیرش باشد.

او همچنین در تروث‌سوشال نوشت جمهوری اسلامی هنوز بهای اقدامات ۴۷ سال گذشته خود را نپرداخته است.

امید معماریان، تحلیل‌گر سیاسی، در این باره توضیح می‌دهد.

فایننشال‌تایمز گزارش داد دولت دونالد ترامپ در پی فروش فوری ۸.۶ میلیارد دلار تسلیحات به متحدان خود در خاورمیانه است تا توان بازدارندگی آن‌ها در برابر تهدیدهای احتمالی جمهوری اسلامی تقویت شود.

شهرام خلدی، پژوهشگر تاریخ خاورمیانه و روابط بین‌الملل، در مصاحبه با ایران‌اینترنشنال گفت کشورهای منطقه ممکن است در پی جنگ اخیر و حملات جمهوری اسلامی، تشکیل یک سازوکار دفاعی مشترک را در دستور کار قرار دهند.

مهم‌ترین پرسش در تهران شاید همان پرسشی باشد که دادن پاسخی قاطع به آن چندان امکان نداشته باشد: چه کسی در جمهوری اسلامی تصمیم می‌گیرد؟

ماه‌ها پیش از کشته شدن علی خامنه‌ای، مسعود پزشکیان نسبت به خطری که در صورت وقوع اتفاقی برای رهبر جمهوری اسلامی پیش خواهد آمد هشدار داده بود. او گفته بود: «آن‌وقت با هم درگیر خواهیم شد. اسرائیل حتی نیازی به آمدن نخواهد داشت.»

از زمان کشته شدن علی خامنه‌ای و معرفی پسرش مجتبی به‌عنوان جانشین، نظم مستقر در ایران یا بقایای آن هنوز فرونپاشیده، اما شفاف‌تر هم نشده است. به نظر می‌رسد آنچه شکل گرفته، نظمی نظامی‌تر، مبهم‌تر و کمتر متمرکز است: داور قدیمی از میان رفته، رهبر جدید دیده نمی‌شود و اردوگاه‌های رقیب در حال آزمودن این واقعیت هستند که تا چه حد می‌توانند پیش بروند بدون آنکه اساس حکومتی را که همگی خواهان حفظ آن هستند، در هم بشکنند.

متن کامل این تحلیل را اینجا بخوانید