براساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، به دنبال ارزیابی مقامهای ارشد نظامی و امنیتی جمهوری اسلامی درباره افزایش احتمال حمله آمریکا، علی خامنهای، دیکتاتور ایران، در پناهگاهی ویژه و زیرزمینی در تهران، شامل تونلهای تودرتو، مخفی شده است.
براساس این اطلاعات، مسعود خامنهای، پسر سوم دیکتاتور ایران، مسئولیت امور اجرایی بیت رهبر جمهوری اسلامی و ارتباط او با مقامهای اجرایی حکومت را برعهده گرفته است.
وزارت امور خارجه کانادا چهارشنبه اول بهمن در پاسخ به ایراناینترنشنال اعلام کرد کانادا در همبستگی با مردم ایران ایستاده و صدای شهروندانی را که خواهان رعایت حقوق بنیادین خود هستند، به رسمیت میشناسد.
وزارت امور خارجه کانادا همچنین اعلام کرد سیاست این کشور در قبال ایران همچنان «تعامل کنترلشده» است؛ سیاستی که سطح تماسها را به موضوعاتی محدود میکند که شامل برنامه هستهای ایران، امنیت منطقهای، حقوق بشر و امور کنسولی میشود.
بر اساس این موضع رسمی، کانادا اعلام کرده است فشار بر جمهوری اسلامی را از طریق تحریمهای بیشتر و سایر اقدامات ادامه خواهد داد.
اعضای پارلمان اروپا سهشنبه در نشستی که به بررسی وضعیت ایران اختصاص داشت، سرکوب گسترده اعتراضات مردمی، اعدامها و قطع اینترنت را بهشدت محکوم کردند.
در این جلسه، اکثریت نمایندگان خواستار عبور اتحادیه اروپا از مواضع صرفاً بیانیهای و حرکت بهسوی اقدامهای عملی، از جمله تشدید تحریمها و قرار دادن سپاه پاسداران در فهرست سازمانهای تروریستی شدند؛ هرچند درباره کارآمدی تحریمها و پیامدهای آن اختلافنظرهایی نیز مطرح شد.
اورسولا فوندرلاین، رییس کمیسیون اروپا، نیز سهشنبه گفت اروپا در همبستگی با زنان و مردان شجاع ایران ایستاده است که برای آزادی خود و نسلهای آینده جانشان را به خطر انداختهاند. او افزود اتحادیه اروپا در حال آمادهسازی تحریمهای جدید علیه جمهوری اسلامی در واکنش به ادامه سرکوب معترضان است.
اقدامات کانادا علیه جمهوری اسلامی
به گفته مقامهای کانادایی، این کشور طی دو سال گذشته مجموعهای از اقدامات «قاطع» را برای افزایش فشار بر ایران و گروههای وابسته به آن اجرا کرده است.
طبق این بیانیه، در هفتم دسامبر ۲۰۲۳، دولت کانادا مقررات «عدالت برای قربانیان مقامات فاسد خارجی» را اصلاح کرد و نام دو شهروند ایرانی را بهدلیل نقش داشتن در نقضهای گسترده و طولانیمدت حقوق بشر به این فهرست افزود.
همچنین در ژوئن ۲۰۲۴، کانادا سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را بر اساس قانون کیفری این کشور در فهرست سازمانهای تروریستی قرار داد. در ادامه، در دسامبر ۲۰۲۴، حوثیها نیز بهعنوان سازمان تروریستی ذیل قانون کیفری کانادا فهرست شدند.
وزارت امور خارجه کانادا اعلام کرد طی دو سال گذشته، دو دور تحریم مشخص علیه جمهوری اسلامی اعمال شده که در آنها نام هفت فرد مسئول نقض حقوق بشر و سیاستهای سرکوبگرانه داخلی علیه شهروندان ایرانی درج شده است.
این اقدامات، به گفته اتاوا، در چارچوب تلاشهای گستردهتر کانادا قرار دارد؛ از جمله اعمال تحریمهای مستقل علیه ۴۶۷ فرد و نهاد ایرانی به دلیل نقض صلح و امنیت، نقض حقوق بشر و حمایت از تروریسم.
دولت کانادا همچنین اعلام کرده است جمهوری اسلامی را بهعنوان «رژیمی درگیر در تروریسم و نقض سیستماتیک یا فاحش حقوق بشر» ذیل قانون مهاجرت و حمایت از پناهندگان شناسایی کرده است؛ تصمیمی که موجب میشود هر مقام ارشد جمهوری اسلامی که از ۲۳ ژوئن ۲۰۰۳ تاکنون در این حکومت خدمت کرده، اجازه ورود به کانادا را نداشته باشد.
جمهوری اسلامی حامی تروریسم
علاوه بر این، جمهوری اسلامی بهعنوان «دولت حامی تروریسم» ذیل قانون مصونیت دولتها در کانادا شناخته میشود؛ وضعیتی که دولت کانادا اعلام کرد آن را در دسامبر ۲۰۲۵ بار دیگر تایید کرده است.
وزارت امور خارجه آمریکا جمعه ۱۴ آذر تاکید کرد که جمهوری اسلامی همچنان بزرگترین حامی تروریسم دولتی در جهان است.
صفحه فارسی وزارت امور خارجه آمریکا در شبکه اجتماعی ایکس نوشت جمهوری اسلامی از طریق نیروی قدس سپاه پاسداران و گروههای نیابتی خود از جمله حزبالله، حماس و سازمانهای جنایی فراملی، بسیاری از حملهها و «فعالیتهای تروریستی» را در سطح جهانی تامین مالی و هدایت کرده است.
وزارت امور خارجه کانادا در ادامه افزود این کشور در سال ۲۰۲۵، برای بیستوسومین سال متوالی، قطعنامهای درباره وضعیت حقوق بشر در ایران را در مجمع عمومی سازمان ملل متحد به تصویب رسانده است.
به گفته اتاوا، این قطعنامه توجه جامعه جهانی را به نقضهای حقوق بشری جمهوری اسلامی جلب کرده و خواستار برداشتن گامهای مشخص برای بهبود وضعیت حقوق بشر در ایران شده است.
بر اساس روایت شاهدان، علیرضا و امیررضا، برادران دو قلو و ساکن تهران، پنجشنبه ۱۸ دی همراه با چند تن از اقوام خود برای حضور در اعتراضات به خیابانهای تهرانپارس رفتند و در نقاط مختلف منطقه حضور یافتند.
آنها در نهایت در محدوده فلکه سوم تهرانپارس به سایر بستگانشان پیوستند و در میان جمعیت بودند که ناگهان شلیک مستقیم از پشتبامها آغاز شد و علیرضا با اصابت گلوله جنگی از پشت سر به زمین میافتد.
او در آغوش عمویش به بیمارستانی در محدوده فلکه سوم تهرانپارس منتقل شد. این حادثه در ساعاتی رخ داد که به گفته شاهدان، موج اصلی کشتار تازه آغاز شده بود.
تلاش ناموفق برای احیا
به گفته منبع مطلع، در ساعات ابتدایی سرکوب، شمار مجروحان و کشتهشدگان هنوز بالا نبود و به همین دلیل کادر درمان و پرستاران بیمارستان، حدود ۴۵ دقیقه برای انجام اقدامات پزشکی و احیا تلاش کردند، اما در نهایت علیرضا جان خود را از دست داد.
این منبع تاکید کرد در میانه اقدامات پزشکی برای علیرضا، بیش از ۱۰۰ مجروح تیر خورده به این بیمارستان منتقل شدند؛ به حدی که این مرکز درمانی ظرفیت و نیروی کافی را برای پذیرش و رسیدگی به مجروحان نداشت.
ثبت مشخصات و تحویل ندادن پیکر
پس از جانباختن علیرضا، کد ملی و مشخصات هویتی او ثبت شد تا خانواده روز بعد برای تحویل پیکر به «بهشت زهرا» مراجعه کنند.
خانواده بهدلیل برخی مسائل شخصی، صبح شنبه ۲۰ دی برای تحویل پیکر به «بهشت زهرا» رفتند، اما به آنها اعلام شد با این کد ملی و مشخصات، هیچ فردی ثبت نشده است.
مسئولان از خانواده خواستند برای شناسایی، وارد سولهها شوند و تاکید کردند تشخیص هویت تنها باید بهوسیله بستگان درجه یک انجام شود.
جستوجو میان هزاران پیکر
به گفته منبع ایراناینترنشنال، در سولههای «بهشت زهرا» بین سه تا چهار هزار پیکر نگهداری میشد: «به دلیل تعداد بسیار زیاد کشتهشدگان، ثبت آنها در سیستم یا نوشتن اطلاعات فرد کشتهشده روی کاورها انجام نشده بود. حتی پیکرهایی که از بیمارستانها منتقل شده بودند و مشخصا نشانههایی از اقدامات پزشکی از جمله لولهگذاری، آنژیوکت و پانسمان داشتند هم ثبت مشخصات نشده بودند.»
به گفته او، خانوادههای زیادی در میان شیون و فریاد، تکتک ناچار به باز کردن زیپ کاورها بودند تا پیکر عزیزانشان را شناسایی کنند.
بنا بر گفتههای این شاهد عینی، جستوجوی پیکر علیرضا در اولین سوله ساعتها به طول انجامید: «ازدحام جمعیت و نبودن هیچ ساز و کاری باعث میشد برخی از پیکرها را بارها ببینند.»
او در ادامه گفت: «افرادی در سولهها بودند که با فریاد تاکید میکردند بعد از دیدن چهره کشتهشدگان حتما زیپ کاورها کشیده شود و این، شناسایی را طولانیتر میکرد.»
سه تن از نزدیکان علیرضا که برای شناسایی و تحویل پیکر او به «بهشت زهرا» رفته بودند، به ناچار با خانواده تماس گرفتهاند تا چند تن دیگر برای سرعت بخشیدن به روند شناسایی به محل بروند: «در نهایت آنها ۱۰ نفره در سولههای مختلف تقسیم شدند تا پیکر او را پیدا کنند؛ اما جستوجو در میان سه سوله اول بینتیجه ماند.»
به گفته راوی، یک سوله بسیار بزرگ مخصوص زنان و دختربچههای کشته شده وجود داشته است: «سومین سولهای که وارد شدند، زیپ هر کاوری را که باز میکردند زنان و دختران کمسن و دختر بچههایی بودهاند که توان دیدن آنها را نداشتند. بعد از دیدن چند ده کاور، مطمئن شدند در این سوله فقط پیکر زنان کشتهشده وجود دارد و مشخصا آنها را از مردان جدا کردهاند.»
پرداخت پول برای پیدا کردن پیکر
بر اساس این روایت، در ادامه، یکی از رانندگان آمبولانس «بهشت زهرا» زمانی که سردرگمی خانواده را دیده است، به آنها گفته که پشت سولهها، کانتینرهایی وجود دارد و پیکرهایی که در سولهها جا نشدهاند در آنها نگهداری میشوند: «او گفت چند آمبولانس بهشت زهرا هم هستند که دهها پیکر روی هم در آنها قرار داده شدهاند.»
به گفته این منبع، نحوه صحبت این فرد بهگونهای بوده که درخواست پول را القا میکرده است: «خانواده که نگران عدم تحویل پیکر بودند و خبرهایی درباره دریافت پولهای کلان شنیده بودند، ناچار به پرداخت مبلغی چند ده میلیون تومانی شدند.»
پس از اعلام نام بیمارستان، راننده به خانواده کمک کرده تا پیکر علیرضا را در یکی از آمبولانسها پیدا کنند.
به گفته یکی از نزدیکان علیرضا که او را شناسایی کرده، بخش بزرگی از صورت او بهدلیل اصابت گلوله از پشت سر متلاشی شده بود: «این فرد نزدیک به علیرضا با حال روحی آشفته، یک پلک او را بالا زده تا بتواند با دیدن رنگ چشمها او را شناسایی کند.»
خاکسپاری
پس از ساعتهای طولانی جستوجو و تحویل پیکر، علیرضا را برای خاکسپاری آماده کردند.
بنا بر این روایت، خانواده با خشم و اندوه فراوان، در صف خواندن «نماز میت» نایستادهاند.
علیرضا به موسیقی علاقهمند بود و خانواده او در زمان خاکسپاری، ترانههایی را که او دوست داشت پخش کردند و مراسم خاکسپاری اینگونه به دور از هر آیین مذهبی انجام شد.
به گفته نزدیکان، خانواده، همچنان هنگام حضور بر مزار علیرضا، ترانههای مورد علاقه او را پخش میکنند.
بر اساس این روایت، امیررضا، برادر دوقلوی علیرضا، پس از این حادثه، گرفتار وضعیت روحی نامناسبی شده است.
