بر اساس پیامهای دریافتی از مخاطبان در لاهیجان، رفتوآمد شبانه با محدودیتهای شدید همراه شده و نیروهای امنیتی و لباسشخصی با ایجاد ایستهای بازرسی، خودروها و تلفنهای همراه شهروندان را بررسی میکنند.
شاهدان به ایراناینترنشنال گفتند بازرسی خودروها شامل تفتیش کامل است و در صورت مشاهده ابزارهایی مانند چوب یا داس، خودرو توقیف میشود.
به گفته منابع، در صورت یافتن تصاویر یا ویدیوهای مرتبط با اعتراضها در تلفنهای همراه نیز افراد بازداشت میشوند.
مخاطبان همچنین از حضور گسترده نیروهای بسیجی در میادین و چهارراههای اصلی، از جمله میدانهای حشمت، گلستان، ابریشم، باغ ملی و انقلاب خبر دادهاند.
به گفته منابع، نیروها تا صبح در خودروهای بدون نشان و شیشهدودی مستقر بودهاند.
به گفته شاهدان، تعدادی از پزشکان و پرستارانی که اقدام به جراحی مصدومان ساچمهای و گلولهای کرده بودند نیز از سوی نهادهای امنیتی احضار شدهاند.
ایرانیان در تبعید میگویند قتل عام مردم در داخل کشور بهندرت خانوادهای را بینصیب گذاشته است. آنان در گفتوگو با ایراناینترنشنال از موجی بیسابقه از کشتارها سخن میگویند که در جریان آن نیروهای امنیتی زیر پوشش قطع سراسری ارتباطات، خشونتی گسترده و غیرقابل باور اعمال کردهاند.
برای الکس، ایرانی ساکن ایالت تگزاس آمریکا، خشونت حکومتی رژیم جمهوری اسلامی دیگر موضوعی دوردست نیست.
پسرخاله او، مهدی، جمعه ۱۹ دی در شهر کرمانشاه، در غرب ایران، پس از پیوستن به اعتراضهای سراسری در پی فراخوان شاهزاده رضا پهلوی برای انقلاب مردم، کشته شد.
ایراناینترنشنال برای حفظ امنیت اعضای خانواده الکس در داخل ایران، از انتشار نام خانوادگی او خودداری کرده است.
الکس گفت: «بسیجیها به سر و شکم پسرخالهام شلیک کردند.»
او به نقل از خالهاش افزود: «آنها مثل سگ دنبالش کردند.»
پس از آن، مقامها دسترسی به اینترنت را در بخشهای گستردهای از کشور قطع کردند؛ اقدامی که ارتباطها را از هم گسست و خانوادهها را در بیخبری مطلق از زنده یا کشته بودن عزیزانشان رها کرد.
الکس گفت چند روز بعد، عصر چهارشنبه، زمانی که خطوط تلفن ثابت برای مدت کوتاهی در جریان قطع ارتباطات دوباره وصل شدند، از ماجرا باخبر شد. تماس بسیار بیکیفیت بود و مدام قطع میشد، اما صدای شیون و فریاد خالهاش را میشنید.
او گفت: «در مجموع فقط حدود سه دقیقه تماس داشتم، اما همان سه دقیقه، خالهام فقط جیغ میزد و میگفت او را کشتهاند.»
مهدی ۳۲ ساله بود.
الکس گفت که خالهاش پس از چند روز جستوجو، پیکر فرزندش را در پزشکی قانونی شناسایی کرد و تنها از روی موهایش او را شناخت.
الکس گفت: «صورتش کاملا غیرقابل شناسایی بود.»
به گفته او، مقامها اکنون از خانواده خواستهاند برای تحویل پیکر مهدی پول پرداخت کنند.
الکس گفت از تگزاس، احساس پوچی میکند و بهسختی قادر به ادامه زندگی روزمره است، اما باور دارد صحبت علنی تنها راه ادای احترام به پسرخالهاش و شکستن سکوتی است که قطع اینترنت تحمیل کرده است.
او گفت: «او یک ایران آزاد میخواست و شاه رضا پهلوی را.»
در کانادا، غزال شکری، شهروند ایرانی-کانادایی، از احساسی مشابه از ترس و ناتوانی سخن گفت؛ در حالی که منتظر تماسهای کوتاه و شکننده با خانوادهاش در ایران است.
او گفت از زمان شدت گرفتن خشونتها، فقط چند ثانیه صدای مادرش و چند دقیقه صدای خواهرش را شنیده است.
شکری گفت گستردگی کشتارها با هر آنچه ایرانیان پیشتر تجربه کردهاند تفاوت دارد و هشدار داد که اکنون تقریبا هر خانوادهای فردی را میشناسد که کشته شده است.
او گفت فقط نگران ویرانی فیزیکی کشور نیست، بلکه بیشتر نگران پیامدهای روانی بلندمدت آن بر جامعه ایران است؛ از جمله آسیبهای روحی گسترده، افسردگی و تخریب پایدار اجتماعی.
او گفت: «الان تقریبا هر خانوادهای در ایران چند نفر را میشناسد که کشته شدهاند. صادقانه بگویم، صحبت دربارهاش آسان نیست. ما بهعنوان انسان، برای تحمل چنین چیزی ساخته نشدهایم.»
سبحان نوفر، ایرانی دیگری در تبعید، گفت قطع سراسری ارتباطات ترس ایرانیان خارج از کشور را تشدید کرده است. او گفت: «این سکوت وحشتناک است.»
به گفته او، قطع ارتباط با داخل ایران باعث شده بسیاری از ایرانیان خارج از کشور شبها نخوابند و با اضطراب شدید درباره وضعیت خانوادههایشان زندگی کنند؛ بهطوری که هر خبر یا تکه اطلاعاتی، نشانهای از یک حمام خون گستردهتر به نظر میرسد.
هدیه، روزنامهنگار ساکن واشینگتن دیسی، گفت نهتنها نگران سلامتی والدین خود و خانواده همسرش است، بلکه از وضعیت مالی آنها نیز بیم دارد؛ چرا که خانوادهها تا حد زیادی به پولی وابسته بودند که او و همسرش از طریق دوستان و بستگان برایشان میفرستادند.
با قطع اینترنت، دیگر امکان ارسال پول وجود ندارد و این موضوع باعث شده هدیه نگران باشد که والدین سالمند چگونه در شرایط دشوار اقتصادی ایران امرار معاش خواهند کرد.
ایراناینترنشنال گزارش داده است که دستکم ۱۲ هزار نفر تنها در دو روز کشته شدهاند؛ زمانی که نیروهای امنیتی آنچه تحلیلگران آن را «مرگبارترین موج خشونت دولتی در تاریخ معاصر ایران» توصیف میکنند به راه انداختند.
برآوردهای دیگر حاکی است با ادامه قطع ارتباطات، شمار واقعی قربانیان ممکن است بسیار بیشتر باشد.
این روایتها در حالی منتشر میشود که درخواستها، هم در داخل ایران و هم در میان ایرانیان خارج از کشور، برای اقدام نظامی آمریکا افزایش یافته است؛ درخواستهایی که خواهان حملات هدفمند علیه دستگاههای امنیتی و سرکوب جمهوری اسلامی هستند.
برای ایرانیان در تبعید مانند الکس، شکری و نوفر، این بحث دیگر انتزاعی نیست؛ بلکه با نامها و چهرههای آشنایی گره خورده که از دست رفتهاند و با ترسی همراه است که از داغدار شدن خانوادههای بیشتر وجود دارد.
نوفر گفت: «هر خبر، هر ویدیو یا عکسی که از ایران میآید، حس یک حمام خون تازه را دارد. من واقعا میترسم، عمیقا میترسم، اما اجازه نمیدهم کاملا فروبپاشم، چون واقعا باور دارم مردم ایران بزرگتر از این حکومت تروریستی هستند.»
در حالی که ایران همچنان تا حد زیادی از جهان خارج قطع است، این افراد اعلام کردند سخن گفتن علنی یکی از معدود راههای باقیمانده است تا قربانیان فقط به عدد و آمار تبدیل نشوند.
یک شاهد عینی که بهتازگی ایران را ترک کرده، اطلاعاتی از جمعه ۱۹ دی در تهران را بازگو و تهران را در آن شب «یک جهنم واقعی» توصیف کرد.
او در این خصوص گفت در شهر بزرگی مثل تهران با هرکسی صحبت میکنی، یک نفر را از دست داده، از همسایه و فامیل و دوست، تا همبازی دوران مدرسه و همکلاسی دانشگاه.
این شهروند افزود این خشم و سوگ در بین ملت ایران، یک سلاح قدرتمند است که هر لحظه ممکن است بر سر حکومت آوار شود.
اطلاعات و روایتهای رسیده به ایراناینترنشنال از شهرهای مختلف ایران، از بهکارگیری گسترده سلاح گرم، تیراندازی مستقیم به معترضان، جلوگیری از انتقال مجروحان به مراکز درمانی و فشار امنیتی بر شهروندان در جریان اعتراضات ۱۸ تا ۲۰ دیماه حکایت دارد.
اطلاعات ارسالی شاهدان عینی و پیامهای مردمی، تصویری از سرکوبی کمسابقه و خشونتبار ارائه میکند.
کرج؛ زدن تیر خلاص به مجروحان در میدان طالقانی
یک شاهد عینی از کرج به ایراناینترنشنال گفت در جریان اعتراضهای ۱۹ دی در میدان طالقانی، ماموران بهصورت مستقیم به معترضان شلیک کردند که در پی آن شماری کشته و زخمی شدند.
به گفته این شاهد، ماموران بهطور هدفمند به مجروحان تیر خلاص زدند و مانع انتقال آنها به بیمارستان شدند.
گرگان و شاهینشهر؛ تیراندازی از پشتبام ساختمانهای عمومی
یک شاهد عینی از گرگان اعلام کرد نیروهای سرکوب در اعتراضهای ۱۹ دی از پشتبام بیمارستان پنج آذر به سوی مردم شلیک میکردند.
او گفت یک دختر ۱۵ ساله بهطور مستقیم هدف قرار گرفت و جان باخت.
پیامهای دریافتی از مخاطبان ایراناینترنشنال حاکی است اطلاعات سپاه پاسداران در اصفهان، کسبهای را که به اعتصابها پیوستند احضار کرده و حسابهای بانکی برخی از آنها را مسدود کرده است.
همزمان گزارشهایی از شاهینشهر اصفهان نشان میدهد نیروهای مسلح در شبهای ۱۸ و ۱۹ دی، از پشتبام بازار خرازی، ساختمان آموزشوپرورش، شهرداری و ساختمان نگارستان، به سمت معترضان تیراندازی کردهاند.
قزوین؛ بیمارستانها مملو از جنازه و مجروح
یک شاهد عینی در قزوین به ایراناینترنشنال گفت شمار کشتهها در این شهر طی سه شب اعتراضها از ۱۸ تا ۲۰ دیماه از هزار نفر فراتر رفت.
به گفته او، تنها دو ساعت پس از تیراندازی مستقیم ماموران در شامگاه ۱۸ دی، بیمارستانها مملو از جنازه و مجروح شدند.
این شاهد افزود کف برخی مراکز درمانی تا نزدیکی درِ خروجی آغشته به خون بود.
بهبهان؛ دهها آسیبدیده چشمی و تیراندازی با تیربار
یک شاهد عینی عضو کادر درمان از بهبهان در استان خوزستان به ایراناینترنشنال گفت برآورد اولیه آسیبدیدگان چشمی در این شهر بین ۴۰ تا ۵۰ نفر است.
به گفته او، در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی، خودروهایی مجهز به تیربار در شهر مستقر شدند و به مردم شلیک کردند.
بر اساس اطلاعات موجود، گلوله به سینه متین اصابت کرده و با تخریب کامل بافت قلب، باعث مرگ او شده است.
پیکر این معترض پس از چهار روز، دوشنبه ۲۲ دی به خانواده تحویل داده شد و به گرگان منتقل شد. او سهشنبه بدون برگزاری مراسم، به خاک سپرده شد.
متین شغل آزاد داشت، در حوزه پرورش اندام فعالیت میکرد و قصد مهاجرت به ترکیه را داشت.
این روایتها در کنار یکدیگر، تصویری از سرکوب سازمانیافته و گسترده اعتراضات در شهرهای مختلف ایران ارائه میدهند. سرکوبی که به گفته شاهدان، با استفاده از سلاحهای جنگی، هدف قرار دادن غیرنظامیان و اعمال فشار امنیتی بر شهروندان، همراه بوده است.
یکی از مخاطبان ایراناینترنشنال در روایتی از هشتگردِ استان البرز، از تیراندازی نیروهای پلیس به یک خانواده همراه با کودک خردسال در روز جمعه ۱۹ دی خبر داده است.
بنابر این روایت، کودک شش یا هفتسالهای در جریان این تیراندازی از ناحیه پا بر اثر اصابت ساچمه دچار جراحت و خونریزی شدید شده است.
این شاهد عینی به نقل از مادر این کودک گفت خانواده آنها هنگام وقوع حادثه تازه از خانه خارج شده بودند و حتی شعار هم نمیدادند، اما با این حال نیروهای پلیس به محض دیدن آنها به سمتشان تیراندازی کردهاند.
این مخاطب ایراناینترنشنال همچنین گفت در روز جمعه ۱۹ دی، حضور نیروهای سرکوب در هشتگرد بهطور چشمگیری افزایش یافته بود.
به گفته او، او و اعضای خانوادهاش نیز برای مدتی به خیابان رفتند، اما به دلیل استقرار گسترده نیروهای امنیتی، پس از حرکت با خودرو و سر دادن شعار، به خانه بازگشتند.
گزارشهای دریافتی از ایران نشان میدهد سرکوب معترضان وارد مرحلهای تازه و سازمانیافته شده است؛ مرحلهای که در آن، علاوه بر خیابانها، بیمارستانها، روند درمان مجروحان و حتی تحویل پیکر کشتهشدگان نیز تحت کنترل مستقیم نیروهای امنیتی قرار گرفته است.
روایتهای مخاطبان از شهرهای مختلف حاکی از شلیک گسترده با سلاح جنگی، محاصره معترضان، اعمال حکومت نظامی و فشار نظاممند بر خانوادههاست.
کنترل بیمارستانها و سرقت بانکهای خون
یکی از نگرانکنندهترین اقدامات نیروهای سرکوب، مداخله مستقیم ماموران امنیتی در مراکز درمانی است.
یک پزشک در رشت گفته است پس از انتقال مجروحان اعتراضات به بیمارستان «پورسینا»، نیروهای امنیتی وارد بیمارستان شدند و زخمیها را با خود بردند. همچنین، ماموران کل ذخایر بانک خون این بیمارستان را تخلیه و آن را به بیمارستان «ولیعصر» ارتش منتقل کردهاند.
گزارشهای مشابهی از خرمآباد و اراک نیز منتشر شده که از انتقال گسترده اجساد، پر شدن سردخانهها و حضور نیروهای حکومتی در اطراف مراکز درمانی حکایت دارد.
خانوادهها میگویند در برخی موارد برای تحویل پیکر کشتهشدگان یا حتی اطلاع از محل دفن، تحت فشار مالی قرار گرفتهاند و مبالغی چندصد میلیونی مطالبه شده است.
این اقدامات، به گفته شهروندان، عملا روند درمان مجروحان را مختل و امکان ثبت پزشکی کشتهشدگان را از بین برده است.
گزارشها از رشت و شهرهای اطراف آن از جمله لوشان، رودبار، منجیل، رستمآباد و بندرانزلی، حاکی از شلیک مستقیم با سلاح جنگی به معترضان است.
پیامهای مخاطبان از کشتهشدن شمار بالایی از شهروندان، از جمله کودکان، خبر میدهند.
در کرج، بهویژه در محله کیانمهر، شاهدان عینی گفتهاند نیروهای امنیتی با عقبنشینی هدفمند، جمعیت چند هزارنفری معترضان را به محدودههایی بدون راه خروج کشانده و سپس با تیر جنگی به روی آنها آتش گشودهاند.
بهگفته منابع محلی، تنها در یک شب دهها نفر هدف گلوله قرار گرفتند و بیمارستانها از پذیرش مجروحان خودداری کردند و مردم ناچار شدند زخمیها را در خانهها درمان کنند.
در رشت نیز روایت مخاطبان حاکی از آن است که مردم در منطقه بازار بین نیروهای سرکوبگر و دود و آتش گرفتار شده و سپس هدف تیراندازی قرار گرفتند. یک مخاطب از آمار ۷۰۰ نفری کشتهشدگان خبر داد.
در کنار این اقدامات، حکومت نظامی در بسیاری از شهرها بهطور عملی برقرار است. از قم، رفسنجان و دزفول تا کرج، بروجرد و ایذه، تعطیلی اجباری مغازهها، بستهشدن خیابانها، ایستهای بازرسی، تفتیش تلفنهای همراه و حضور نیروهای مسلح با سلاح جنگی گزارش شده است.
شهروندان میگویند پس از ساعات مشخصی از شب، حتی خروج از خانه، پارکینگ یا تردد در کوچهها با ممانعت و تهدید مواجه میشود.
مجموعه این گزارشها نشان میدهد سرکوب اعتراضات نهتنها خیابانها، بلکه درمان، زندگی روزمره و حتی حق سوگواری خانوادهها را نیز هدف قرار داده است.
