فدراسیونی که توان اداره فوتبال ایران را ندارد، حالا با توسل به هوش مصنوعی با نادیده گرفتن اصول ابتدایی اخلاقی در هر منش و مسلکی، از اعتبار کسی خرج میکند که دیگر در این دنیا نیست.
منصور پورحیدری در تمام دوران حیاتش به نجابت شناخته میشد. او مردی بود که از دارایی و اعتبار شخصیاش برای سربلندی فوتبال و استقلال گذشت، اما حالا فدراسیون مهدی تاج کلماتی را در دهان این اسطوره گذاشته که انگار از روی بیانیههای تبلیغاتی دفتر ریاست نوشته شده است.
سواستفاده از نام وچهره کسی که دیگر در میان ما نیست برای مشروعیت بخشیدن به عملکرد فدراسیون فوتبال و تیم ملی در آستانه جام جهانی ۲۰۲۶، نه یک فعالیت فرهنگی، بلکه یک دستبرد از اعتبار منصور پورحیدری است.
عجیبترین و آزاردهندهترین بخش این نمایش غیراخلاقی، سکانس پایانی آن است؛ جایی که تصویر بازسازی شده پورحیدری، مهدی تاج را در آغوش میگیرد و با او روبوسی میکند. مهدی تاج که نامش به ناکارآمدی و ضعف مدیریت در سالیان اخیر گره خورده، در این صحنه به دنبال جعل رضایت است.
رئیس فدراسیون تلاش میکند به مخاطب چنین القا کند که اگر اسطورهای مثل پورحیدری امروز زنده بود، بر عملکرد او مهر تایید میزد. این روبوسی در واقع تلاشی برای شستن لکههای مدیریتی در چشمه خوشنامی کسی است که تمام عمرش را با سلامت و صداقت، برای فوتبال و نام استقلال زندگی کرد.
این رویکرد در روزهای پر التهاب ایران معنای تندتری هم پیدا میکند؛ در سالهایی که شکاف میان مردم و نهادهای رسمی به اوج رسیده و مطالبات اجتماعی و اعتراضات برای شفافیت و تغییر شنیده میشود، فدراسیون فوتبال به جای ایستادن روی زمین سخت واقعیت، به آسمان جعل پناه برده است.
آنها میخواهند با تحریک احساسات، پوششی بر سوءمدیریتها و سوالات انباشته شده جامعه فوتبال بگذارند. این یک بدعت خطرناک است که نشان میدهد از این پس هیچ اسطورهای حتی پس از مرگ هم امنیت ندارد و ممکن است هر لحظه برای یک بازی سیاسی یا مدیریتی، از آرامش ابدیاش بیرون کشیده شده و مجبور به آغوش کشیدن کسانی شود که در زمان حیات، پیوندی با منش آنها نداشته است.
