بودجه ۲۰۲۶ اسرائیل ممکن است سرنوشت دولت نتانیاهو را تغییر دهد
دولت اسرائیل انتظار دارد تا در ماه آینده بر سر بودجه ۲۰۲۶ این کشور رایگیری کند، اما تصویب این بودجه با چالشهای سیاسی بزرگی روبهرو است که میتواند به برگزاری انتخابات زودهنگام منجر شود.
دولت اسرائیل انتظار دارد تا در ماه آینده بر سر بودجه ۲۰۲۶ این کشور رایگیری کند، اما تصویب این بودجه با چالشهای سیاسی بزرگی روبهرو است که میتواند به برگزاری انتخابات زودهنگام منجر شود.
خبرگزاری رویترز سهشنبه ۱۳ آبان در گزارشی به نقل از بتسالل اسموتریچ، وزیر دارایی اسرائیل، اعلام کرد که این بودجه باید تا پایان ماه مارس در پارلمان تصویب شود، در غیر این صورت انتخابات جدید برگزار خواهد شد.
طبق قوانین اسرائیل، اگر بودجه تا پایان ماه مارس تصویب نشود، انتخابات عمومی برگزار خواهد شد.
در دولتهای ائتلافی گذشته که از سوی نتانیاهو رهبری میشد، اختلافات بودجهای باعث برگزاری انتخابات زودهنگام شده بود.
ائتلاف کنونی نتانیاهو که متشکل از احزاب راستگرا و مذهبی است، از سال ۲۰۲۲ در قدرت است و انتخابات بعدی قرار است در اکتبر ۲۰۲۶ برگزار شود.
تفرقه در دولت
دولت نتانیاهو در دو سال گذشته بهویژه بر سر جنگ غزه و آتشبس آن، که موقتا متوقف شده، و همچنین خواستههای احزاب یهودی ارتدوکس برای معافیت طلاب یهودی از خدمت سربازی اجباری، دچار تفرقه شده است.
با این حال، اسموتریچ گفت که دولت قادر به تصویب بودجه خواهد بود و تاکید کرد که این موضوع باید از کشمکشهای سیاسی دور نگه داشته شود.
او در یک کنفرانس خبری اعلام کرد: «من متقاعد شدهام که باید بودجه تصویب شود و نخستوزیر نیز به این امر متعهد است.»
مقامات وزارت دارایی اعلام کردند که بین بودجه ۲۰۲۵ و درخواستهای مالی وزارتخانهها برای ۲۰۲۶ فاصلهای ۴۰ میلیارد شِکل (۱۲.۱ میلیارد دلار) وجود دارد.
نتانیاهو در مورد احتمال برگزاری انتخابات زودهنگام اظهار نظری نکرده است. برخی از نظرسنجیها نشان میدهند که او در صورت برگزاری انتخابات، شکست خواهد خورد.
چون تصویب بودجه ۲۰۲۶ تا اول ژانویه پیشبینی نمیشود، از بودجه ۲۰۲۵ بهصورت تناسبی استفاده خواهد شد و هر ماه ۱/۱۲ از آن تخصیص خواهد یافت تا زمانی که بودجه جدید تصویب شود. اسموتریچ گفت که با این وضعیت برای چند ماه مشکلی ندارد.
او همچنین از وزارت دفاع انتقاد کرد که درخواستهای زیادی برای تامین هزینههای جنگ غزه داشته است.
جنگی که تا کنون بیش از ۲۵۰ میلیارد شِکل هزینه در بر داشته و هزینههای زیادی برای پرداخت غرامت و خسارات وارده به دنبال داشته است.
مقامات وزارت دارایی اعلام کردند که هزینههای نظامی بیش از حد بوده است.
وزارت دارایی پیشبینی کرده که رشد اقتصادی در سال ۲۰۲۵ به ۲.۸ درصد کاهش یابد، اما انتظار دارد که در سال ۲۰۲۶ رشد اقتصادی به ۵.۲ درصد برسد.
این وزارتخانه همچنین پیشبینی کرده است که کسری بودجه در سال آینده معادل ۳.۲ درصد از تولید ناخالص داخلی خواهد بود.
در حالی که ارقام دقیق بودجه هنوز آماده نیست، اسموتریچ اعلام کرد که قصد دارد مالیات بر درآمد را کاهش دهد، اما مالیاتی بر بانکها اعمال کند که از سودهای بالا برخوردارند و به سپردهگذاران بهره کمی پرداخت میکنند.
همچنین، او قصد دارد معافیت مالیاتی برای گردشگران خارجی از خدماتی مانند هتلها و اجاره خودروها را لغو کند.
هرلی در مصاحبه با روزنامه نشنال گفت: «سرِ این هیولا در تهران است و بازوانش نیروهای نیابتی آن هستند که به بیثباتی و ترور دامن میزنند.»
هرلی سهشنبه ۱۳ آبان در جریان نخستین سفر رسمی خود به خاورمیانه در مقام جدیدش وارد امارات متحده عربی شد. برنامه سفر او همچنین شامل بازدید از اسرائیل، ترکیه و لبنان است.
هدف از این سفر به گفته او، تقویت روند طرح صلح دونالد ترامپ برای غزه و همکاری با کشورهای خاورمیانه برای افزایش فشار بر جمهوری اسلامی و قطع منابع مالی نیروهای نیابتی آن است.
او که مسئول نظارت وزارت خزانهداری بر تحریمهاست، به نشنال گفت اکنون و در سایه رهبری ترامپ، فرصت واقعی برای صلح و شکوفایی وجود دارد، اما در صورتیکه بتوان بر ریشه اصلی مشکل در منطقه یعنی جمهوری اسلامی، تمرکز کرد.
بدر البوسعیدی، وزیر خارجه عمان، دهم آبان اسرائیل را به جای ایران منبع اصلی بیثباتی منطقه دانست و از کشورهای حوزه خلیج فارس خواست به جای منزوی کردن تهران، با آن تعامل داشته باشند.
تاکید بر ضرورت اجرای تحریمها
با این حال، هرلی خواستار پایبندی کشورها به تحریمهای سازمان ملل علیه حکومت ایران شد تا به جمهوری اسلامی برای خلع سلاح هستهای و حرکت به سوی آیندهای صلحآمیز فشار وارد شود.
با فعالسازی مکانیسم ماشه از سوی بریتانیا، فرانسه و آلمان، از بامداد ششم مهر تمامی تحریمهای جامع سازمان ملل دوباره علیه حکومت ایران اعمال شد.
هرلی گفت: «کشورهای زیادی تحریمهای یکجانبه آمریکا را به رسمیت نمیشناسند، اما تحریمهای سازمان ملل را میپذیرند. بنابراین با اجرای مکانیسم بازگشت خودکار تحریمها، میتوانیم با هم فشارها علیه یاران را بهشدت افزایش دهیم.»
او افزود دولت ترامپ پس از بازگشت به قدرت، در اجرای سیاست «فشار حداکثری» بر ایران جدیتر شده است.
ترامپ که در دور نخست ریاستجمهوریاش از برجام خارج شد، پس از بازگشت به قدرت پنج دور مذاکرات با تهران را با میانجیگری عمان برگزار کرد.
چند روز پیش از برگزاری دور ششم مذاکرات، اسرائیل با حملهای غافلگیرانه تاسیسات هستهای و نظامی در ایران را هدف قرار داد. آمریکا نیز در جریان جنگ ۱۲ روزه، به سه سایت هستهای جمهوری اسلامی حمله کرد.
ترامپ بارها گفته است این حملات، برنامه هستهای ایران را نابود کرد، اما میزان واقعی خسارت هنوز مشخص نیست.
شاخص کلیدی فروش نفت
هرلی به نشنال گفت: «وقتی با کسانی روبهرو هستید که رفتار تهاجمی دارند، چه در تهران و چه در مسکو، راهبرد رییسجمهوری ترامپ این است که فشار حداکثری را تا زمان تغییر رفتار ادامه دهد.»
او گفت نقطه فشار مشترک برای ایران و روسیه «نفت» است و افزود تحریمها بر قیمت و صادرات نفت جمهوری اسلامی تاثیر گذاشته است.
این مقام آمریکایی در عینحال تاکید کرد: «اقدامات بیشتری لازم است...شاخص اصلی این است که ایران چه میزان نفت صادر میکند و آن را به چه قیمتی میفروشد، و ما شاهد کاهش این حجم بودهایم.»
رویترز هفته گذشته گزارش داد تخفیفهای ایران برای فروش نفت به چین به بالاترین حد در بیش از یک سال گذشته رسیده است.
بر اساس این گزارش، بهای نفت سبک ایران با تخفیف بیش از هشت دلار در هر بشکه عرضه شد، در حالی که این رقم در سپتامبر حدود شش دلار و در مارس حدود سه دلار بود.
نفت ایران که حدود ۱۴ درصد از واردات نفت خام چین را تشکیل میدهد، در سپتامبر به یک میلیون و ۲۰۰ هزار بشکه در روز کاهش یافت که کمترین میزان از ماه مه تاکنون است.
هرلی در همین زمینه گفت: «بهطور قطع میتوان مشکلاتی را که ایران در این زمینه دارد نتیجه تحریمها دانست... میبینیم که تحریمها اثرگذار و برای تهران هزینهساز بوده، اما باید کارهای بیشتری انجام دهیم.»
او تاکید کرد یکی دیگر از اولویتهای دولت ترامپ، قطع منابع مالی گروههای نیابتی جمهوری اسلامی مانند حماس، حزبالله، حوثیها و گروههای عراقی است.
هرلی گفت سفر ۱۲ آبان او به اسرائیل، بر چگونگی حفظ فشار حداکثری بر جمهوری اسلامی و «ترغیب تهران به اتخاذ رویکردی صلحآمیزتر در قبال منطقه» متمرکز بوده است.
این مقام آمریکایی همچنین اظهار امیدواری کرد عراق و لبنان «در بیرون راندن نفوذ خارجی جدیتر عمل کنند».
خبرگزاری رویترز سهشنبه ۱۳ آبان در گزاشی نوشت سودانی در کمپین خود بر بهبود خدمات اولیه تاکید دارد و خود را به عنوان مردی معرفی میکند که میتواند با موفقیت روابط خود را با واشینگتن و تهران متعادل کند.
سوادنی میگوید انتظار دارد بیشترین سهم کرسیها را به دست آورد.
با این حال، هیچ حزبی قادر به تشکیل دولت به تنهایی در مجلس قانونگذاری ۳۲۹ عضوی عراق نیست و بنابراین احزاب باید برای تشکیل دولت با گروههای دیگر ائتلاف کنند، فرآیندی پر فراز و نشیب که اغلب ماهها طول میکشد.
سودانی ۵۵ سال دارد و مشاغل کلیدی زیادی را در نظام سیاسی بیثبات عراق برعهده داشته است.
سودانی که در بغداد و در خانوادهای اصالتا اهل استان میسان در جنوب عراق متولد شد، به عنوان سرپرست کشاورزی در دولت صدام کار کرده است، اگرچه پدر و سایر بستگانش به دلیل فعالیت سیاسی در نظام بعث کشته شدند.
او تنها نخستوزیر عراق پس از سال ۲۰۰۳ است که هرگز عراق را ترک نکرده است؛ برخلاف دیگران که پس از حمله آمریکا و سقوط صدام حسین، به تبعید رفتند و اغلب با تابعیت جدید بازگشتند.
سودانی در حالی که تلاش میکند عراقیهای نیازمند به شغل و خدمات را راضی کند و از خود در دنیای سیاستهای بیرحمانه محافظت کند، وظیفه دشوار ایجاد تعادل بین نقش غیرمعمول عراق به عنوان متحد واشینگتن و تهران را بر عهده دارد.
از زمان حمله به عراق به رهبری ایالات متحده در سال ۲۰۰۳، او شهردار، عضو شورای استانی، استاندار منطقهای، دو بار وزیر کابینه و سپس نخست وزیر بوده است.
سودانی در مصاحبهای در سال ۲۰۲۳ به رویترز گفت: «وقتی از کسی صحبت میکنیم که تمام این دههها در عراق مانده است، به این معنی است که عراقیها را به عنوان مردم و نظام عراق درک میکند.»
اما سابقه او تحت الشعاع گروههای مسلح شیعه تحت حمایت جمهوری اسلامی، از جمله آنهایی که با نیروهای آمریکایی جنگیدهاند، قرار گرفته است که به طور پیوسته نفوذ خود را در دولت، سیاست و اقتصاد گسترش دادهاند.
برای ماهها در سالهای ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴، شبهنظامیان تندرو تحت حمایت تهران درخواستهای سودانی برای توقف حمله به نیروهای آمریکایی در عراق در اعتراض به حمله اسرائیل به غزه را نادیده گرفتند و محدودیتهای نفوذ سیاسی او را برجسته کردند.
دولت میخواهد سلاحها را تحت کنترل درآورد
عراق در بحبوحه فشار ایالات متحده، در حال انجام یک تلاش حساس سیاسی برای خلع سلاح شبهنظامیان تحت حمایت جمهوری اسلامی در این کشور است.
اما سودانی پیش از رایگیری هفته آینده به رویترز گفت که هرگونه تلاشی برای تحت کنترل درآوردن همه سلاحها از سوی دولت، تا زمانی که ائتلافی به رهبری ایالات متحده در این کشور وجود داشته باشد، که برخی از جناحهای عراقی آن را «نیروی اشغالگر» میدانند، موثر نخواهد بود.
پس از سرنگونی صدام، شیعیانی که تحت حکومت او سرکوب شده بودند و به ایران پناه آورده بودند، از طریق یک سیستم جدید تقسیم قدرت فرقهای، به نیروی سیاسی غالب در این کشور تبدیل شدند و اقلیت سنی به حاشیه رانده شدند.
سودانی از سوی «چارچوب هماهنگی»، بزرگترین ائتلاف پارلمانی که از جناحهای شیعه تشکیل شده است (برخی میانهرو، برخی تندرو، و همگی با روابط خوب با تهران) به عنوان نخست وزیر معرفی شد.
دیپلماتهای مستقر در بغداد، سودانی را فردی با نیت اصلاحطلبی توصیف میکنند، اما میگویند که او باید سخت تلاش کند تا نشان دهد که به دنبال سهمی از ثروت نفتی عراق نیست.
او قول داده که بخشهای نادیده گرفته شده مانند سیستم مالی را با بازسازی بانکهای دولتی مستعد فساد اصلاح کند.
به گزارش شبکه خبری سیانان، خانواده چنی سهشنبه ۱۳ آبان در بیانیهای اعلام کرد که او در ۸۴ سالگی چشم از جهان فروبست.
چنی پیشتر در سال ۱۳۸۸ اشاره کرده بود که با جورج بوش در زمان ریاستجمهوری درباره حمله به مراکز اتمی جمهوری اسلامی اختلاف نظر داشته است.
او به شبکه فاکسنیوز گفت که بوش درباره نوع برخورد با برنامه اتمی جمهوری اسلامی تصمیمی گرفت که «خلاف توصیه او بوده» است.
این معاون ریاستجمهوری، نسبت به سایر مقامهای آمریکا از تمایل بیشتر خود به حمله نظامی به جمهوری اسلامی گفته بود.
چنی و ترامپ
خبرگزاری رویترز در گزارشی نوشت چنی که از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۹ در کنار بوش خدمت کرد، برای دههها یکی از چهرههای قدرتمند در سیاست واشینگتن بود.
در پایان دوران سیاسی چنی، او که به عنوان یک جمهوریخواه معروف شناخته میشد، در انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۲۴ به کامالا هریس، کاندیدای حزب دموکرات رای داد.
او بهدلیل انتقاد شدید از دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، از حزب جمهوریخواه طرد شد. چنی ترامپ را «ترسو» و بزرگترین تهدید برای جمهوریخواهان توصیف کرده بود.
او که از بیماری قلبی رنج میبرد، در سال ۲۰۱۲ پیوند قلب انجام داد و در مصاحبهای در سال ۲۰۱۴ آن را «هدیه زندگی» توصیف کرد.
با وجود مشکلات سلامتی، چنی توانست بهویژه در دوران بازنشستگی، زندگی پرتحرک و پرباری را سپری کند.
جنگ عراق
چنی در دوران ریاستجمهوری بوش به عنوان معاون رییسجمهوری و در کابینه به عنوان وزیر دفاع نقشآفرینی کرد.
او از اواخر دهه ۱۹۸۰ تا اواسط ۲۰۰۰، به عنوان یک بازیگر اصلی در سیاستهای آمریکا در عرصه جنگهای جهانی و مقابله با تروریسم شناخته میشد.
چنی به هیچ وجه از تصمیمات خود در جنگ عراق پشیمان نشد و در پاسخ به انتقادات از روشهای «بازجویی پیشرفته» که منتقدان آن را شکنجه میدانند، گفت: «من دوباره همین کارها را انجام میدهم.»
او همواره بر این باور بود که جنگها و سیاستهایش در برابر حملات «تروریستی» ۱۱ سپتامبر ضروری بودند.
چنی پایان زندگی خود را در کنار خانوادهاش گذراند؛ در کنار همسرش لین و دو دخترش، لیز و مری.
او نه تنها به عنوان یکی از برجستهترین شخصیتهای سیاسی دوران خود شناخته میشود، بلکه میراثی از سیاستهای جنگی و محافظهکارانه در تاریخ آمریکا باقی گذاشت.
گزارش جدید این شرکت که سهشنبه ۱۳ آبان منتشر شد، نشان میدهد چگونه صادرات نفت جمهوری اسلامی، خریدهای چینی و رشد ناوگان سایه، خطرات جدیدی را برای مالکان کشتیها، اجارهدهندگان، بیمهگران و بنادر ایجاد کرده است.
ایراناینترنشنال پیشتر در گزارشی اختصاصی خبر داده بود که سپاه پاسداران و ستاد کل نیروهای مسلح از طریق شبکههای تجاری خود در چین از جمله دلالان نفتی، در حال مذاکره برای دریافت تسلیحات چینی همچون موشک، پهپاد و سامانههای پدافند هوایی هستند.
بر اساس گزارش شرکت امنیت دریایی دراید گلوبال، حلقه تجاری نفت-سلاح بین پکن و تهران که از همکاری راهبردی جامع دو کشور در سال ۲۰۲۱ نشأت میگیرد، به جمهوری اسلامی این امکان را میدهد که عملیاتهای نظامی و نیابتی خود را از طریق صادرات مخفیانه نفت تامین مالی کند و در عین حال فناوریهای نظامی چینی را به دست آورد.
این روند علیرغم اجرای ناقص تحریمها، زیرساختهای تجاری جمهوری اسلامی را در برابر تحریمهای جهانی تقویت میکند و تهدیدی جدی برای ثبات منطقهای و منافع استراتژیک غرب به شمار میرود.
یافتههای کلیدی برای بخش دریایی
بر اساس این گزارش، حجم صادرات نفت تحریمشده ایران همچنان بالاست.
تهران روزانه بین ۱.۵ تا دو میلیون بشکه نفت صادر میکند که ۸۰ تا ۹۰ درصد آن به پکن میرود و درآمد سالانه این صادرات به حدود ۵۳ تا ۵۴ میلیارد دلار میرسد.
حدود ۴۷۷ نفتکش اغلب با ردیابهای خاموش در ناوگان سایه فعالیت میکنند.
در این ناوگان، انتقال نفت بهصورت کشتی به کشتی است و نفت خام ایران با برچسب «مالزیایی» به پالایشگاههای چینی به ویژه در استان شاندونگ منتقل میشود.
شرکت امنیت دریایی دراید گلوبال گزارش داد سپاه پاسداران در اکتبر ۲۰۲۵ با شرکتهای چینی از جمله هاوکان توافق کرد بخشی از صادرات نفت ایران در برابر دریافت قطعات موشک و پهپاد از جمله سامانه اچکیو-۹ انجام شود.
با وجود ۱۹ دوره تحریم آمریکا که بیش از ۲۵۰ نهاد و کشتی را در سال ۲۰۲۵ هدف قرار داده است، این جریانها همچنان از طریق پرداختهای با یوان (واحد پول چین)، مبادله کالا و شبکههای پیچیده شرکتهای پوششی ادامه دارد.
بر اساس این گزارش حدود ۷۰ درصد از نفتکشهای ناوگان سایه بیش از ۱۵ سال عمر دارند که خطر نشت نفت و حوادث کشتیها را بهویژه در مسیرهای شلوغ مانند دریای چین جنوبی و تنگه مالاکا، افزایش میدهد.
همچنین گسترش ناوگان سایه که اکنون حدود ۱۰ درصد از ظرفیت جهانی نفتکشها را تشکیل میدهد، خطر عادیسازی عدم رعایت قوانین و تکهتکه شدن حکمرانی در تجارت دریایی را افزایش میدهد.
تهدیدات امنیتی ناشی از جنگ نیابتی
بر اساس این گزارش، گروههای وابسته به جمهوری اسلامی از جمله حوثیها، با استفاده از اجزای موشکی و پهپادی تامین شده از سوی چین، بیش از ۱۳۰ حمله در دریای سرخ و خلیج عدن انجام دادهاند.
این حملات با استفاده از فناوریهای پیشرفته چینی انجام شده، بهطوری که میزان موفقیت این حملهها نسبت به سال ۲۰۲۳، تا ۴۰ درصد افزایش یافته است.
این گزارش همچنین افزود سپاه پاسداران و نیروهای نیابتی آن همانطور که در سال ۲۰۱۹ در توقیف کشتی استنا ایمپرو در تنگه هرمز مشاهده شد، ممکن است از تاکتیکهای دزدی دریایی استفاده کنند.
