سایت دفاعپرس، وابسته به وزارت دفاع جمهوری اسلامی، درباره علیرضا لطفی، جانشین سازمان اطلاعات فراجا که در حمله اسرائیل طی جنگ ۱۲ روزه کشته شد، نوشت او در سرکوب اعتراضات سراسری مردم از جمله در سال ۱۳۸۸ نقش داشت.
این سایت به نقل از همسر لطفی نوشت که او میگفت: «میخواهم سرپا و در حال خدمت به شهادت برسم.»
همسر این مقام انتظامی کشتهشده گفت او در زمان جنگ ۱۲ روزه «نیمهشبها میرفت و دیگر به خانه برنمیگشت. گاهی فقط یک یا دو ساعت میآمد تا لباس عوض کند و دوباره برود. »
طبق این گزارش لطفی به همسرش گفته بود که جنگ «چیزی نیست،ما قویتر از دشمن هستیم. نترسید.»
این روزنامه آمریکایی به نقل از مقامات فعلی و سابق چند کشور غربی، از جمله ایالات متحده، نوشت این سیستم بین تهران و پکن که به تهاتر شباهت دارد به این شکل کار میکند: ایران نفت خود را به چین ارسال میکند و در عوض، شرکتهای چینی تحت حمایت دولت این کشور، پروژههای عمرانی را برای زیرساختهای مورد نیاز تهران انجام میدهند.
به گفته این مقامات، یک شرکت بیمه دولتی چینی که خود را بزرگترین آژانس اعتبار صادراتی جهان مینامد و یک نهاد مالی چینی که آنقدر مخفی است که نامش در هیچ فهرست عمومی بانکها یا شرکتهای مالی چینی یافت نمیشود، این حلقه را تکمیل میکنند.
به نوشته والاستریت ژورنال، این توافق با دور زدن سیستم بانکی بینالمللی، راه نجاتی برای اقتصاد تحریمزده ایران فراهم کرده است.
به گفته برخی از مقامات، سال گذشته تا ۸.۴ میلیارد دلار از پرداختهای نفتی از طریق این کانال مالی انجام شده و فعالیت چینیها در پروژههای بزرگ زیرساختی در ایران را تامین مالی کرده است.
طبق برآوردهای اداره اطلاعات انرژی آمریکا، ایران سال گذشته میلادی ۴۳ میلیارد دلار، عمدتا نفت خام، صادر کرده است. مقامات غربی تخمین میزنند که حدود ۹۰ درصد از این صادرات به چین میرود.
چین از سال ۲۰۱۸ میلادی زمانی که دونالد ترامپ آمریکا را از توافق هستهای موسوم به برجام خارج و تحریمهای ایالات متحده بر تهران را دوباره اعمال کرد، خریدار اصلی نفت ایران بوده است.
ترامپ پس از بازگشت دوباره به قدرت، دستور استفاده از «فشار حداکثری» را برای وادار کردن تهران به محدود کردن برنامه هستهای خود و پایان دادن به حمایت از گروههای شبهنظامی متحدش صادر کرد.
این دستورالعمل با هدف به صفر رساندن صادرات نفت ایران تدوین شده است.
از آن زمان، واشینگتن تحریمهایی را علیه افراد و نهادهای چینی اعمال کرده، اما صادرات نفت ایران به چین تا حد زیادی بدون کاهش ادامه داشته است.
سیستم دور زدن تحریمها بین ایران و چین چطور کار میکند؟
به گزارش والاستریت ژورنال، سیستمی که از طریق آن نفت خام ایران در ازای انجام پروژههای زیرساختی در ایران مبادله میشود، شامل دو بازیگر اصلی است: سایناشور (Sinosure) شرکت دولتی بیمه اعتبار صادراتی در چین، و یک مکانیسم تامین مالی مستقر در چین که مقامات از آن بهعنوان چوشین (Chuxin) یاد میکنند.
برخی از مقامات به این روزنامه گفتند در این توافق، یک شرکت تحت کنترل ایران فروش نفت به یک خریدار چینی را که در کنترل شرکت دولتی ژوهای ژنرونگ است، ثبت میکند. ژوهای ژنرونگ در فهرست تحریمهای آمریکا قرار دارد.
این مقامات در ادامه توضیح دادند که خریدار چینی در عوض، هر ماه صدها میلیون دلار در مکانیسم مالی چوشین واریز میکند.
سپس این مکانیسم وجوه واریزی را به پیمانکاران چینی که در ایران کار مهندسی انجام میدهند و در پروژههایی که تامین مالی آنها از سوی سایناشور بیمه شده، تحویل میدهد. در واقع، سایناشور بهعنوان حلقهای عمل میکند که پروژهها را به هم متصل نگه میدارد.
والاستریت ژورنال افزود نام چوشین در میان نزدیک به ۴۳۰۰ شرکت بانکی ثبتشده از سوی نهاد عالی ناظر بر صنعت چین وجود ندارد و در فهرست رسمی شرکتهای مالی و ثبت شرکتها که در دسترس عموم قرار دارند، یافت نمیشود.
به گفته دولت آمریکا و کارشناسان صنعت نفت، نفت خام ایران که به چین صادر میشود برای پنهان کردن منشا خود، مسیری غیرمستقیم را طی میکند که شامل انتقال کشتی به کشتی و اغلب مخلوط کردن نفت سایر کشورها با آن است.
از سایناشور چه میدانیم؟
سایناشور که به شکل رسمی شرکت بیمه صادرات و اعتبار چین نامیده میشد، ابزاری مالی برای دولت مرکزی چین است که از اولویتهای توسعه بینالمللی پکن حمایت میکند؛ تعهدی با اهمیت ویژه در مکانی حساس از نظر سیاسی مانند ایران.
به گفته این شرکت، سایناشور تا پایان سال گذشته میلادی بیش از ۹ تریلیون دلار فعالیت تجاری و سرمایهگذاری در سراسر جهان را پشتیبانی کرده است.
در ایران، پروژههای زیرساختی چین معمولا طرحهای عظیم دولتی هستند، از جمله فرودگاهها، پالایشگاهها و پروژههای حمل و نقل که از سوی بزرگترین بانکهای دولتی و گروههای مهندسی چین مدیریت میشوند.
طبق گزارش اید دیتا (AidData)، یک آزمایشگاه تحقیقاتی در ویرجینیای آمریکا، چین بین سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۳ میلادی بیش از ۲۵ میلیارد دلار تعهد مالی برای ساخت پروژههای زیرساختی در ایران ارائه داده است.
سایناشور در ۱۶ مورد از ۵۴ قرارداد مستند شده نقش مستقیم داشته است.
بنا بر گزارش والاستریت ژورنال، واشینگتن که از تحریمهای هدفمند علیه شرکتهای چینی استفاده کرده، شرکتهایی را که در ایران کارهای غیرنظامی انجام میدهند در لیست سیاه قرار نداده است. همچنین هیچ بانک بزرگ چینی هدف تحریمهای آمریکا قرار نگرفته است.
به نوشته این روزنامه، هیچ سندی در حوزه عمومی یافت نشده که مستقیما سایناشور را با توافق نفت در برابر ساخت و ساز در ایران مرتبط کند.
واکنش تهران و پکن به این گزارش چه بوده است؟
وزارت خارجه چین در پاسخ به سوالات والاستریت ژورنال گفت از این توافق اطلاعی ندارد، با «تحریمهای یکجانبه غیرقانونی» مخالف است و قوانین بینالمللی اجازه «همکاری عادی» بین کشورها را میدهد.
ژوهای ژنرونگ و سایناشور به درخواست این روزنامه برای اظهار نظر در مورد این توافق پاسخی ندادند. مقامات نمایندگی جمهوری اسلامی در سازمان ملل متحد هم در مورد مکانیسم پرداخت یا خرید نفت چین اظهار نظری نکردند.
برد پارکس، مدیر اجرایی اید دیتا، به والاستریت ژورنال گفت چارچوب چین برای انجام کارهای زیرساختی در ایران احتمالا منعکسکننده توافقنامه سایناشور در عراق است.
بر اساس این توافقنامه ۲۰ ساله، سایناشور وامهای چینی برای پروژههای پکن را در ازای نفت پشتیبانی میکند.
او افزود: «هر طلبکار و پیمانکار ساختمانی باید تحت این چتر قرار بگیرد.»
تهران و پکن هم یک توافق همکاری دارند. برنامه ۲۵ ساله همکاریهای مشترک ایران و چین که به اختصار سند همکاری ایران و چین نامیده میشود، در فروردین سال ۱۴۰۰ با امضای وزیران امور خارجه دو کشور رسمی شد.
از آن زمان تاکنون جزییات چندانی از مفاد این توافق و تعهدات هر کدام از دو طرف منتشر نشده است.
منتقدان توافق، آن را با قرارداد ترکمنچای مقایسه میکنند و ناقض برخی از اصول قانون اساسی ایران میدانند.
کارهای زیرساختی چین در ایران از زمان امضای این توافقنامه افزایش یافته است. این پروژهها برای حکومت ایران که برای حفظ خدمات اساسی مانند تامین آب و برق تلاش میکند، حیاتی هستند.
طبق ارزیابی والاستریت ژورنال، ایران همچنین میتواند با خرید مستقیم کالا از چین، بخشی از درآمد فروش نفت خود را بازیابی کند. مقامات آمریکایی میگویند جمهوری اسلامی همچنین میتواند بخشی از درآمد را برای استفاده به منطقه خود بازگرداند.
نه سایناشور و نه چوشین تحت تحریمهای ایالات متحده قرار نگرفتهاند. وزارت خزانهداری آمریکا از اظهار نظر در مورد شرح فعالیتهای نهادهای چینی خودداری کرد.
این خبرگزاری دوشنبه ۱۴ مهر گزارش داد کسری روزانه گاز کشور در زمستان ۱۴۰۳ بیش از ۳۰۰ میلیون مترمکعب بود و برآوردها نشان میدهد این رقم تا سال ۱۴۱۰ ممکن است به ۶۰۰ میلیون مترمکعب برسد.
این در حالی است که کسری روزانه گاز در سال ۱۳۹۹ حدود ۱۵۵ میلیون مترمکعب و در سال ۱۴۰۱ حدود ۱۷۴ میلیون مترمکعب بود.
مهر افزود: «زمستان در ایران به معنای تشدید بحران ساختاری در بخش انرژی است... در این دوره، افزایش مصرف خانگی موجب کاهش شدید سهم صنایع و نیروگاهها از گاز میشود و چرخه تولید کشور را تحت فشار قرار میدهد.»
بر اساس این گزارش، صنعت پتروشیمی با ارزآوری سالانه بیش از ۱۵ میلیارد دلار، از پایههای صادرات غیرنفتی ایران است، اما هر زمستان با «محدودیت و قطع خوراک گاز» روبهرو میشود و این کمبود بر تولید، صادرات و اشتغال ملی اثر میگذارد.
بحران انرژی در حالی زندگی شهروندان را تحت تاثیر قرار داده و فعالیت صنایع را مختل کرده که ایران دومین دارنده بزرگترین ذخایر گاز طبیعی در جهان محسوب میشود.
در تابستان امسال نیز قطع گسترده برق فشار سنگینی بر صنایع وارد کرد، پیامدهای جدی برای تولید به همراه داشت و به نگرانیها درباره بیکاری کارگران دامن زد.
فعالان صنایع مردادماه هشدار دادند با اعمال خاموشیهای گسترده در کشور، تولید فولاد در سال جاری ۳۳ درصد کاهش خواهد یافت.
کاهش ظرفیت اشتغال در پی افت تولید صنعت پتروشیمی
مهر در ادامه گزارش خود نوشت: «ناترازی گاز برای صنعت پتروشیمی فقط به معنای کاهش صادرات نیست. وقتی خوراک گاز محدود میشود، تولید داخل نیز افت میکند. این افت تولید به معنی کاهش ظرفیت اشتغال مستقیم در مجتمعهای پتروشیمی و ضربه به صنایع پاییندستی است. هر توقف یا کاهش ظرفیت، موجی از بیکاری و رکود در مناطق صنعتی ایجاد میکند.»
گزارش وزارت صنعت، معدن و تجارت نشان میدهد محدودیت انرژی در سال ۱۴۰۳ ضربه سنگینی به بخش صنعت وارد کرد و خسارت مستقیم آن به بیش از ۱۳۰ هزار میلیارد تومان رسید.
در این میان، صنعت پتروشیمی نیز سهم قابل توجهی از این خسارت را متحمل شد؛ به گونهای که بر اساس برآوردهای کارشناسی، کاهش خوراک گاز در زمستان گذشته حدود دو میلیارد دلار زیان مستقیم به این بخش وارد کرد.
مهر افزود: «زیان فقط عدد و رقم نیست. مهمتر از آن، خدشهدار شدن اعتبار ایران بهعنوان تامینکننده پایدار است. بازارهای جهانی به ثبات نیاز دارند و هر بار که ایران نتواند تعهدات صادراتی خود را عملی کند، بخشی از بازار به رقیبان واگذار میشود.»
بر اساس این گزارش، ایران در سال ۱۴۰۰ تنها ۴۲ درصد از تعهدات صادرات گاز خود به ترکیه و عراق را اجرا کرد؛ عملکردی که علاوه بر زیان مالی، به موقعیت ژئوپلیتیک کشور در منطقه نیز آسیب رساند.
با توجه به وخامت روزافزون وضعیت اقتصادی و تشدید تحریمها، به نظر میرسد بحران گاز و برق در آینده نزدیک نیز تداوم داشته باشد.
پیشتر رییس شورای هماهنگی شهرکهای صنعتی کشور زیان روزانه ناشی از قطع برق در شهرکهای صنعتی را بین ۵ تا ۱۰ هزار میلیارد تومان برآورد کرده بود.
رایان ورنر، مدیر بخش سینمای جهانی شرکت نئون در نامهای به جشنواره میل ولی نوشت: «خبری ناامیدکننده شنیدهایم؛ اینکه ویزای جعفر پناهی بهموقع صادر نمیشود. هرچند بالاخره ویزا را دریافت خواهد کرد، اما به خاطر تعطیلی دولت وضعیت آشفتهای است و همهچیز بسیار کند پیش میرود. بسیار متاسفیم.»
پناهی قرار بود دوشنبه ۱۴ مهر در افتتاحیه جشنواره میل ولی حاضر شود و جایزه افتخاری جشنواره را به پاس یک عمر دستآورد هنری دریافت کند. این جشنواره تا ۲۰ مهر ادامه خواهد داشت.
در غیاب پناهی، فیلیپ مارتین، تهیهکننده فرانسوی «یک تصادف ساده» در مراسم حاضر خواهد شد تا ضمن معرفی فیلم، جایزه ویژه جشنواره را به نمایندگی از پناهی دریافت کند.
زویی اِلتون، مدیر برنامهریزی جشنواره به روزنامه کرانیکل گفت: «او از آن دست هنرمندان متعهدی است که فارغ از تمام محدودیتهای تحمیلی راهی برای ادامه دادن یافته است. اکنون که در آمریکا با چالشهای بزرگی روبهرو هستیم، از پناهی الهام میگیرم که چطور میتوان علیرغم همهچیز به خویشتن و به هنر وفادار ماند.»
دولت فدرال ایالات متحده چهارشنبه نهم مهر به دلیل اختلاف میان دولت با نمایندگان حزب مخالف در مجلس نمایندگان بر سر بودجه درخواستی تعطیل شد.
به دنبال این تعطیلی کارمندان بسیاری از ادارات دولت فدرال، از جمله دفاتر وزارت امور خارجه که به امور مربوط به ویزا رسیدگی میکنند، به مرخصی اجباری فرستاده شدهاند و کارشان متوقف شده است.
مشکلات ویزای کنونی پناهی همچنین مانع حضور او در جشنواره فیلم نیویورک شد. او قرار بود در روزهای پایانی این جشنواره همراه با مارتین اسکورسیزی، کارگردان برجسته جهانی، در گفتوگویی زنده در حضور تماشاگران شرکت کند.
فیلم تحسینشده «یک تصادف ساده» که بدون مجوز جمهوری اسلامی و بهصورت زیرزمینی ساخته شده است، داستان گروهی از زندانیان سیاسی را روایت میکند که مردی را به گمان اینکه بازجوی سابقشان است، میربایند.
این فیلم بهار امسال جایزه نخل طلای جشنواره کن، شاخصترین جایزه این جشنواره، را به دست آورد و پناهی را در جمع چهار کارگردانی قرار داد که جایزه نخست سه جشنواره کن، برلین و ونیز را دریافت کردهاند.
«یک تصادف ساده» که بهعنوان نماینده رسمی فرانسه در بخش فیلمهای جهانی اسکار معرفی شده است، یکی از مدعیان اصلی جوایز آکادمی به شمار میرود.
پناهی به هنگام اعلام خبر معرفی تازهترین ساختهاش به عنوان نماینده فرانسه در اسکار گفت که هرچند تهیهکننده و بخش بزرگی از سرمایه این فیلم فرانسوی است، اما این فیلم «بیتردید و با سربلندی، یک فیلم ایرانی به شمار میرود.»
او در این باره به مجله «ورایتی» گفت: «قوانین آکادمی برای کشورهایی با دولتهای دموکراتیک کار میکند، اما برای کشورهایی با حکومتهای استبدادی اینطور نیست.»
بهموجب این حکم، یگانه آگاهی، یگانه روحبخش، آرزو سبحانیان، مژگان شاهرضایی، شانا شوقیفر، ندا بدخش، پرستو حکیم و نگین خادمی، هر یک به ۱۰ سال حبس و ۱۰۰ میلیون تومان جریمه نقدی و بهاره لطفی و ندا عمادی هر کدام به ۵ سال حبس و ۵۰ میلیون جریمه نقدی محکوم شدند.
هر ۱۰ زن بهایی همچنین به مجازات تکمیلی ۲ سال ممنوعالخروجی از ایران و ۲ سال استفاده از شبکههای اجتماعی محکوم شدهاند.
از میان این افراد، یگانه روحبخش و آرزو سبحانیان، مادر و دختر هستند و روحبخش تنها ۱۹ سال دارد.
این ۱۰ شهروند اصفهانی به تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی، انجام فعالیت تبلیغی آموزشی انحرافی مغایر با موازین و عقاید مبین اسلام از طریق ترویج و آموزش عقاید بهائیت بین مسلمانان و همکاری با گروههای متخاصم (بیت العدل) علیه نظام جمهوری اسلامی متهم شدهاند.
براساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، دادگاه تجدیدنظر بدون ابلاغ قبلی و بدون حضور متهمان تشکیل شد و حکم بهصورت غیابی صادر گردید. همچنین بهدلیل اعلام «امنیتی و محرمانه بودن پرونده»، رأی دادگاه تنها بهصورت شفاهی به وکلا ابلاغ شده، در سامانه ثنا ثبت نشده و اجازه تصویربرداری یا دریافت نسخه مکتوب از حکم نیز داده نشده است.
جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات این زنان بهائی، روز دوم مهر ماه امسال در شعبه اول دادگاه انقلاب اصفهان برگزار شد.
آنها در جریان این جلسه دادگاه، با حضور وکیلانشان و بابت اتهام «فعالیت آموزشی و تبلیغی علیه شرع مقدس اسلام»، به دفاع از خود پرداختند.
کیفرخواست پرونده این شهروندان در تاریخ ۱۴ مرداد امسال از سوی شعبه ۱۸ بازپرسی دادسرای اصفهان صادر شد.
طبق اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، دادگاه در کیفرخواست صادر شده، برگزار کردن کلاسهای آموزشی موسیقی، یوگا، نقاشی، زبان انگلیسی و اردوی طبیعتگردی برای کودکان و نوجوانان ایرانی و اهل افغانستان را مصداق این اتهامات عنوان کرد.
براساس حکم صادر شده در دادگاه انقلاب تمام گوشیها، لپتاپها، وسایل دیجیتال، طلاها، گردنبندها، انگشترها و دلارهای آمریکا و استرالیا که از خانههای این شهروندان ضبط شده، به نفع «صندوق مسلمین (دولت)» به عنوان «مجازات تکمیلی» ضبط شده است.
تفتیش منازل، بازداشت و تهدید
این ۱۰ زن بهائی روز اول آبان ۱۴۰۲ به دست نیروهای امنیتی بازداشت و در بازه زمانی دو ماهه با تودیع وثیقه از زندان دولتآباد اصفهان آزاد شدند.
ایراناینترنشنال روز چهارم آذر ۱۴۰۲ در گزارشی نوشت ماموران وزارت اطلاعات به دنبال بازداشت این شهروندان، اقدام به تهدید دوستان، همسایگان و همکلاسیهای غیربهائیشان کردند و به آنها گفتند که اگر علیه این زنان بهائی شکایت نکنند و نگویند که قصد اغفالشان را داشتهاند، تحت فشارهای امنیتی قرار میگیرند.
یک منبع نزدیک به خانوادههای این شهروندان، همان زمان به ایراناینترنشنال گفت تهدیدهای این افراد شامل اخراجشان از کار و اخراج فرزندانشان از مدرسه و دانشگاه بوده و در مواردی به برخی از آنها گفتهاند: «از عکسهایی با محتوای سیاسی یا مدارکی که در گوشیهای تلفن همراهتان پیدا کنیم علیهتان پروندهسازی میکنیم.»
منبع دیگری درباره روند بازجویی یکی از زنان بازداشت شده گفت: «بازجویان به خاطر وجود عکسی در گوشی تلفن یکی از آنها که از کف دست شخصی گرفته شده و شعار "زن، زندگی، آزادی" را نشان میدهد، ساعتها بازجوییاش کردند و گفتند باید بگویی به چه قصدی عکس گرفتی.»
به گفته این منبع، یکی دیگر از زنان بازداشت شده تنها به دلیل دعوت کردن از دو دوست غیربهائیاش و رفتن با آنها به پارک، بازجویی شده و بازجو به او گفته باید هدفش را از رفتن به پارک با آنها بگوید و بنویسد.
بهائیان بزرگترین اقلیت دینی غیرمسلمان ایران هستند که از زمان انقلاب سال ۱۳۵۷ بهطور سیستماتیک هدف آزار و اذیت قرار گرفتهاند.
فشارهای جمهوری اسلامی بر بهائیان در ایران طی ماههای گذشته شدت گرفته است.
جامعه جهانی بهائی روز دوم مهر ماه در بیانیهای با اشاره به وعدههای مسعود پزشکیان، رییس دولت چهاردهم، برای احترام به حقوق تمامی اقلیتهای قومی و دینی در کشور، نوشت که بهائیان همچنان در ایران هدف آزار و اذیت قرار میگیرند.
منابع غیررسمی میگویند بیش از ۳۰۰ هزار شهروند بهائی در ایران زندگی میکنند.
قانون اساسی جمهوری اسلامی تنها ادیان اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتی را به رسمیت میشناسد.
