محمدباقر قالیباف، رییس مجلس با اشاره به فعال شدن مکانیسم ماشه و بازگشت تحریمها گفت: اگر مکانیسم ماشه اتفاق بیفتد مردم حاضرند همه فشارها را تحمل کنند و پای «ارزشهای» انقلاب بایستند.
او تاکید کرد «دشمن» در شرایط کنونی با فعال کردن مکانیسم ماشه به دنبال ضربه زدن به «انسجام» و «اقتصاد» ایران «اسلامی» است.
قالیباف با اشاره به شب کشته شدن حسن نصرالله گفت: امروز در تمام دنیا برخی با داشتن «شرف» و «انسانیت» در قلب آمریکا، در مقابل «استکبار» ایستادهاند.
نتانیاهو یکشنبه ششم مهر در گفتوگو با شبکه فاکس نیوز گفت: «من میدانم ذخایر اورانیوم غنیشده ایران کجاست.»
موضوع اورانیوم غنیشده در ایران یکی از موارد اختلاف میان تهران و قدرتهای جهانی است.
نتانیاهو با تاکید بر این که «اسرائیل پیش از حملات ژوئن میدانست که این ذخایر نابود نخواهند شد»، افزود هدف اصلی عملیات، ظرفیت تولید اورانیوم بیشتر و تلاش برای تسلیحاتی کردن آن بوده است.
نتانیاهو بازگرداندن تحریمهای سازمان ملل علیه جمهوری اسلامی را گامی مثبت خواند و گفت: «باید فشار دیپلماتیک و اقتصادی بر ایران را حفظ کنیم تا روشن شود که از ازسرگیری تلاشهایشان برای ساخت بمبهای هستهای جهت نابودی کشور من و کشور شما (ایالات متحده) را هرگز تحمل نخواهیم کرد.»
این اظهارات پس از آن مطرح شده که روزنامه اورشلیمپست پیشتر گزارش داد موساد از محل نگهداری ذخایر اورانیوم غنیشده در ایران که هنوز هدف حمله قرار نگرفته، مطلع است.
این رسانه یکشنبه ۲۳ شهریور نوشت موساد با اطلاعاتی که از محل اورانیوم غنیشده جمهوری اسلامی در اختیار دارد، میتواند در صورت لزوم «مداخله کند».
در جریان جنگ ۱۲ روزه، اسرائیل بخش عمدهای از تاسیسات اصلی هستهای ایران در نطنز، فردو و اصفهان را نابود کرد و همچنین به چند سایت هستهای دیگر آسیب رساند.
با این حال، یکی از مسائل عمده درباره حملات اسرائیل و آمریکا به تاسیسات اتمی جمهوری اسلامی، مربوط به سرنوشت بیش از ۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم غنیشده با غلظت ۶۰ درصد - نزدیک به سطح لازم برای تولید سلاح - است.
عباس عراقچی وزیر خارجه جمهوری اسلامی شنبه در آستانه اجرا شدن مکانیسم ماشه اعلام کرد: «سه کشور اروپایی و آمریکا توقع داشتند جمهوری اسلامی تمام مواد هستهای خود را از دست بدهد یا همه را به آنان تحویل دهد و در مقابل آنها سه یا شش ماه فعالسازی مکانیسم ماشه را به تعویق بیندازند.»
او افزود: «این اوج برخورد جسارتآمیز با ما است و ما زیر بار این ذلت نمیرویم.»
این در حالی است که پیشتر فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت مسعود پزشکیان، ادعا کرد اورانیوم غنیشده جمهوری اسلامی «در جایی مدفون شده» و دسترسی به آن وجود ندارد.
در بیانیهای که از سوی خواهر حسین رونقی یکشنبه ششم مهر در کانال تلگرامی این زندانی سیاسی منتشر شد، از نهادهای بینالمللی حقوق بشری، گزارشگران ویژه سازمان ملل، عفو بینالملل، دیدبان حقوق بشر و «تمامی وجدانهای بیدار در سراسر جهان» خواسته شده که برای نجات جان این زندانی سیاسی فورا اقدام کنند.
همچنین در این بیانیه، «سکوت در برابر چنین ظلم آشکاری به معنای همدستی با آن» دانسته شده است.
حسین رونقی از ۲۶ روز پیش اعتصاب غذای تر و از ۴ روز پیش اعتصاب غذای خشک را آغاز کرده است.
وخامت وضعیت جسمی او طی روزهای اخیر موجی از نگرانیها را در میان فعالان حقوق بشر از جمله نرگس محمدی برنده جایزه نوبل صلح به وجود آورده است.
همچنین میلاد پناهیپور، وکیل رونقی،چهارم مهر به کانال تلگرامی امتداد گفت که موکلم شرایط جسمی بسیار نامساعدی داشته و پس از گذشت حدود سه ماه از بازداشت، در حال حاضر در اعتصاب غذاست و وضعیت خطرناکی دارد.
هشدار درباره وضعیت رونقی در شرایطی است که مرگهای پیدرپی زندانیان در ایران بهدلیل عدم دسترسی به خدمات پزشکی و تعلل مسئولان در اعزام آنها به مراکز درمانی خارج از زندان، در هفتههای گذشته به مسئلهای بحرانی تبدیل شده است.
خواهر رونقی گفت: «در تماس اخیر حسین از زندان او اطلاع داد که به دلیل خونریزی شدید معده و کلیه، با قند خون ۵۶ و فشار خون ٨ روی ۴، به حالت بیهوشی کامل دچار شده و تشنج کرده است.»
او افزود: «حسین از زمان بازداشت از دریافت و مصرف داروهای حیاتی خود محروم مانده است؛ داروهایی که برای کنترل بیماریهای مزمن او از جمله مشکلات کلیوی، غلظت خون و تیروئید و درمان تشنج ضروری هستند. این بیتوجهی عامدانه به وضعیت درمانی او، سلامت و جانش را بهشدت در معرض خطر قرار داده است.»
رونقی که در تیرماه بازداشت شد، ۱۵ شهریور در شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به یک سال حبس تعزیری محکوم شد.
این حکم در ادامه فشارهای قضایی در سالهای اخیر بر این فعال سیاسی صادر شد.
رونقی پیشتر نیز در پرونده مربوط به سال ۱۴۰۱ و در جریان جنبش «زن، زندگی، آزادی» با احکام سنگینی روبهرو شده بود. در آن پرونده، شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی او را به اتهام «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور» به پنج سال حبس و به اتهام «تبلیغ علیه نظام» به یک سال حبس تعزیری دیگر محکوم کرد.
علاوه بر این، در همان پرونده مجازاتهای تکمیلی متعددی علیه او صادر شد؛ از جمله شلاق، جزای نقدی، ممنوعیت خروج از کشور و ممنوعیت فعالیت در فضای مجازی.
در بیانیه خواهر این زندانی سیاسی آمده است: «بر اساس مستندات پزشکی و نظر کارشناسان، حسین مشمول وضعیت "عدم تحمل کیفری" است و ادامه نگهداری او در زندان عملاً نقض آشکار حق حیات و تعرض به کرامت انسانی اوست.»
علاوه بر حسین رونقی، اکنون بیژن کاظمی، محمد معیدیشکیب و حمزه درویش، سه زندانی سیاسی محبوس دیگر در زندانهای قزلحصار کرج، اوین، لاکان رشت و بازداشتگاه اداره اطلاعات قم، با مطالبات و دلایل مختلف در اعتصاب غذا بهسر میبرند.
پیش از این، پایگاه خبری دیدهبان ایران به نقل از زندانیان محبوس در زندان تهران بزرگ گزارش داد ظرف یک سال گذشته، حدود ۳۰ نفر از زندانیان جرایم مالی بهدلیل مشکلات درمانی و نبود پزشک متخصص جان خود را از دست دادهاند.
