پکن این هفته میزبان دو رویداد مهم امنیتی و نمادین است که در آنها جمهوری اسلامی ایران، چین و روسیه بهعنوان بازیگران اصلی در حال تقویت ائتلافهای منطقهای و ارسال پیامهای روشن به غرب هستند.
این دو رویداد شامل نشست سالانه سازمان همکاری شانگهای (SCO) و رژه نظامی عظیم در پکن به مناسبت هشتادمین سالگرد پایان جنگ جهانی دوم هستند.
حضور فعال ایران در سازمان همکاری شانگهای
به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس، جمهوری اسلامی ایران، که بهتازگی عضویت کامل خود در سازمان همکاری شانگهای را تثبیت کرده، در این نشست با حضور مسعود پزشکیان، رئیس دولتش، در کنار رهبران روسیه، چین، هند، و سایر کشورهای آسیایی، تلاش دارد جایگاه راهبردی خود را در اتحاد شرق تقویت کند.
سازمان همکاری شانگهای که در سال ۲۰۰۱ توسط چین و روسیه پایهگذاری شد، امروز به محوری برای همکاریهای امنیتی و ژئوپلیتیکی در آسیای مرکزی و فراتر از آن تبدیل شده است. جمهوری اسلامی ایران در سالهای اخیر از طریق این بستر به دنبال گسترش نقش خود در ترتیبات امنیتی منطقهای و مهار فشارهای غرب، بهویژه پس از فعالسازی مکانیسم ماشه توسط سه کشور اروپایی، است.
نشست سهجانبه غیررسمی تهران، پکن و مسکو
هرچند هیچ نشست رسمی سهجانبه اعلام نشده، اما حضور همزمان روسای جمهوری از ایران، روسیه و چین در پکن، چه در قالب سازمان همکاری شانگهای و چه در رژه نظامی، نمادی آشکار از همگرایی سیاسی و استراتژیک این سه کشور در برابر آن چیزی است که «نظم بینالمللی تحت رهبری غرب» میخوانند.
روابط حکومت ایران با روسیه در سایه جنگ اوکراین و با ارسال پهپادهای انتحاری به مسکو تقویت شده و همزمان چین نیز بدون محکومیت رسمی تجاوز روسیه، به حمایتهای اقتصادی و تکنولوژیک از کرملین ادامه داده است. در این میان، حکومت ایران نیز تلاش دارد از فضای ایجادشده برای فروش نفت، جذب سرمایهگذاری شرقی و تقویت چتر امنیتی خود بهرهبرداری کند.
حضور نمادین در رژه نظامی چین
رژه نظامی پکن که به مناسبت شکست ژاپن در جنگ جهانی دوم برگزار میشود، بستری برای نمایش قدرت نظامی و اتحادهای ژئوپلیتیکی چین است. در این مراسم، رهبر کره شمالی کیم جونگ اون در کنار شی جینپینگ و ولادیمیر پوتین قرار خواهد گرفت. اگرچه رئیسدولت حکومت ایران در این بخش از مراسم شرکت نمیکند، اما حضور نظامی و سیاسی ایران در ساختارهای ائتلافی مانند سازمان همکاریهای شانگهای و تعاملات دوجانبه با چین و روسیه، به نوشته خبرگزاریها نقش مکملی در پیام کلی این گردهماییها دارد: تلاش برای شکلگیری یک محور شرقی جدید با تمرکز بر مقابله با نفوذ غرب.
در شرایطی که حکومت ایران با تهدیدات جدید تحریمی از سوی اروپا مواجه شده و احتمال خروج از انپیتی از سوی برخی نهادهای حکومتی مطرح میشود، شرکت فعال در نشست سازمان همکاریهای شانگهای و تقویت روابط با چین و روسیه، بخشی از راهبرد «نگاه به شرق» جمهوری اسلامی است. چین و روسیه نیز با حفظ روابط استراتژیک با تهران، تلاش دارند از آن بهعنوان وزنهای برای تقابل با غرب در موضوعات امنیتی، انرژی و نظم جهانی استفاده کنند.
بهنوشته نشریه اسپکتیتور، دولت استرالیا پس از ماهها تعلل، احمد صادقی، سفیر جمهوری اسلامی، و سه عضو دیگر از کادر دیپلماتیک حکومت ایران را از کشور [استرالیا] اخراج کرده است؛ اقدامی که پس از دریافت حجم بالایی از اطلاعات امنیتی درباره دخالت [حکومت] ایران در چندین حمله یهودیستیزانه در خاک استرالیا صورت گرفت.
بر اساس این گزارش، مقامات اطلاعاتی استرالیا سرانجام موفق شدند حتی تردیدهای مقامات ارشد دولت—از جمله وزیر مهاجرت و وزیر خارجه—را کنار بزنند و ثابت کنند که جمهوری اسلامی در دو مورد از حملات ضدیهودیها که پس از حمله ۷ اکتبر حماس به اسرائیل شدت گرفت، نقش مستقیم داشته است. اسپکتیتور نوشت: «ایران تلاش کرده با بهکارگیری بزهکاران محلی ردپای خود را پنهان کند، اما شواهد عملیاتی و فنی بهوضوح به تهران ختم میشود.»
نمونه بارز این بیکفایتی، ماجرای حمله آتشافروزانه به کارخانه آبجوسازی «کرلی لوئیس» در سیدنی است؛ جایی که مهاجمان هدف اشتباهی را به آتش کشیدند، در حالیکه دستور داشتند یک کافه کوشر متعلق به جامعه یهودیان را منهدم کنند. بهنوشته اسپکتیتور، عاملان با فردی با نام رمز «جیمز باند» در ارتباط بودند که در واقع، رابط وزارت اطلاعات یا سپاه بوده است.
احمد صادقی، سفیر اخراجشده، چهرهای جنجالی در فضای مجازی نیز بود. او پس از حمله ۷ اکتبر، آن را «مقاومت خودجوش» خواند و بعدتر نیز، حسن نصرالله، رهبر حزبالله لبنان، را «شخصیتی برجسته و رهبر استثنایی» توصیف کرد. صادقی در اظهارنظری دیگر، اسرائیل را «طاعون صهیونیستی» نامید و خواستار «حذف آن از سرزمینهای مقدس فلسطین» تا سال ۲۰۲۷ شد.
با وجود واکنشهای گسترده، دولت استرالیا تا مدتها از اقدام جدی خودداری کرد. پیتر داتن، رهبر وقت اپوزیسیون، بارها خواستار اخراج فوری صادقی شد. اما نخستوزیر تنها به وزارت خارجه دستور داد تا «با صادقی تماس گرفته شود»—اقدامی که اسپکتیتور آن را «تذکری بهنرمی ضربه با برگ کاهو خیس» توصیف کرد.
سورن اِدگار، نایبرئیس ائتلاف ایرانیان استرالیا، در واکنش به اظهارات صادقی گفت: «این اظهارات نهتنها یهودیستیزانه بلکه تهدیدی مستقیم علیه امنیت و همبستگی جامعه چندفرهنگی ماست.»
از سوی دیگر، کایلی مور-گیلبرت، استاد دانشگاه و زندانی سابق در ایران، تاکید کرده که سالها جامعه ایرانی و قربانیان سپاه در استرالیا هشدار دادهاند که «عوامل جمهوری اسلامی با جسارت و بدون پیامد در خاک استرالیا فعالاند». او همچنین گفته که بارها از وزرای خارجه خواسته مقامات سپاه را تحریم کنند اما پاسخی دریافت نکرده است.
اسپکتیتور با اشاره به سابقه تروریستی جمهوری اسلامی، از جمله توطئه بمبگذاری در اروپا توسط یک دیپلمات ایرانی و عملیات نافرجام بانکوک که منجر به انفجار پای خود عاملان شد، نتیجه میگیرد که سفارت جمهوری اسلامی ایران در کانبرا نباید باز بماند.
این نشریه در پایان نوشت: «تا زمانی که این سفارتخانه باز است، زمینهچینی برای عملیات تروریستی ادامه خواهد داشت. اخراج دیپلماتها کافی نیست—پایگاه باید بسته شود.»
بهگزارش سیانان، هیئت قضات دادگاه استیناف فدرال در واشینگتن روز جمعه اعلام کردند رئیسجمهوری ایالات متحده در اعمال این تعرفهها از اختیارات قانونی خود فراتر رفته است. با این حال، اجرای حکم تا ماه اکتبر به تعویق افتاده و تعرفهها فعلاً برقرار ماندهاند.
سیانان نوشت، قضات در رای خود تصریح کردند که «قانون اختیارات اقتصادی اضطراری بینالمللی» مجوز اعمال تعرفههایی به وسعت تعرفههای اعلامشده توسط ترامپ را نمیدهد و وضع مالیات، از جمله تعرفه، به صراحت از اختیارات کنگره است.
این پرونده با رای اکثریت قضات دادگاه فدرال سیرکیت به نتیجه رسید؛ هفت قاضی علیه ترامپ و چهار قاضی، از جمله ریچارد تارانتو، در دفاع از اختیارات اضطراری او نظر مخالف دادند.
این دعوا که از ادغام دو پرونده شکل گرفته، شامل شکایت ۱۲ ایالت تحت مدیریت دموکراتها و یک گروه محافظهکار تجاری است. پیشتر، دادگاه تجارت بینالملل نیز بخشهایی از این تعرفهها را رد کرده بود.
با این حال، سیانان یادآور شد که تعرفههای مربوط به خودرو، فولاد و آلومینیوم که بر اساس قانون دیگری اعمال شدهاند، همچنان خارج از شمول این رای هستند.
کاخ سفید در واکنش گفت رییسجمهوری «قانونی» عمل کرده و دولت قصد دارد به دیوان عالی شکایت ببرد. سیانان در ادامه گزارش داد که مقامات خزانهداری و بازرگانی هشدار دادهاند تعلیق تعرفهها میتواند مذاکرات تجاری آمریکا با اروپا، بریتانیا و ژاپن را تضعیف کند و به اعتبار دیپلماتیک واشینگتن آسیب بزند.
بهنوشته سیانان، رای اخیر میتواند بر آینده ابزارهای تجاری دولت و سیاست صنعتی آمریکا اثرگذار باشد.
واکنش ترامپ در تروثسوشال
در واکنش به این حکم، دونالد ترامپ رئیسجمهوری ایالات متحده، شامگاه جمعه در پیامی در شبکه اجتماعی تروثسوشیال به حکم دادگاه استیناف درباره لغو تعرفههای تجاری واکنش نشان داد و آن را «نادرست و جانبدارانه» خواند.
ترامپ در این پیام نوشت: «تمام تعرفهها همچنان برقرار هستند! امروز یک دادگاه استیناف بهشدت جناحی و جانبدارانه، بهطور نادرست اعلام کرد که تعرفههای ما باید لغو شوند، اما آنها میدانند ایالات متحده در نهایت پیروز خواهد شد. اگر روزی این تعرفهها لغو شوند، برای کشور فاجعهای کامل خواهد بود و ما را از نظر مالی تضعیف خواهد کرد، در حالی که باید قوی بمانیم.»
او تاکید کرد که آمریکا دیگر تحمل «کسریهای تجاری عظیم» و «تعرفهها و موانع غیرتعرفهای ناعادلانهای» را نخواهد داشت که کشورهای مختلف—چه متحد و چه رقیب—بر آمریکا تحمیل کردهاند و تولیدکنندگان، کشاورزان و سایر گروهها را تضعیف میکند. به گفته ترامپ، اگر حکم دادگاه استیناف پابرجا بماند، این امر «عملاً به نابودی ایالات متحده خواهد انجامید.»
ترامپ همچنین با اشاره به اهمیت حمایت از تولید داخلی نوشت: «تعرفهها بهترین ابزار برای حمایت از کارگران و شرکتهایی هستند که محصولات عالی ساخت آمریکا تولید میکنند. سالهاست سیاستمداران بیتفاوت و ناآگاه اجازه دادهاند تعرفهها علیه ما بهکار روند. اما حالا، با کمک دیوان عالی ایالات متحده، آنها را در راستای منافع کشورمان استفاده خواهیم کرد و آمریکا را دوباره ثروتمند، نیرومند و قدرتمند خواهیم ساخت. از توجه شما سپاسگزارم.»
با تعلیق اجرای رای تا اکتبر، تعرفهها کماکان برقرار است و دولت فرصت دارد پرونده را به دیوان عالی ببرد. همزمان، شرکای تجاری در حال بازنگری ترتیبات خود با واشینگتن احتمالاً پیش از هر چیز به شفافیت حقوقی درباره ابزار تعرفهای نیاز خواهند داشت.
نتیجه نهایی این نزاع، هم بر مسیر سیاست صنعتی و تورمی آمریکا اثر خواهد گذاشت و هم بر معادلات تجاری با اروپا و آسیا؛ جایی که تکلیف نقش تعرفهها در راهبرد اقتصادی کاخ سفید برای سالهای پیشرو روشن میشود.
واتساپ روز جمعه اعلام کرد که یک عملیات پیچیده جاسوسی سایبری را شناسایی کرده که از زنجیرهای از آسیبپذیریهای امنیتی در این اپلیکیشن و همچنین در دستگاههای اپل برای هک کردن آنها استفاده کرده است. این حمله کمتر از ۲۰۰ کاربر در سراسر جهان را تحت تاثیر قرار داده و برخی از آنها از اعضای نهادهای مدنی بودهاند.
به گفته دونچا اُ کربهیل، رئیس آزمایشگاه امنیت سازمان عفو بینالملل، شواهد اولیه نشان میدهد که هم کاربران آیفون و هم اندروید هدف قرار گرفتهاند و اپلیکیشنهایی فراتر از واتساپ نیز ممکن است در معرض خطر بوده باشند. واتساپ تاکید کرده که حفرههای امنیتی مورد سوءاستفاده را اصلاح کرده است، اما جمعآوری دادهها از قربانیان همچنان ادامه دارد.
همزمان، گوگل نیز در پی بروز یک تهدید سایبری بزرگ مرتبط با رخنه دادهها از طریق شرکت نرمافزاری سیلزفورس (Salesforce)، هشدار اضطراری به حدود ۲.۵ میلیارد کاربر جیمیل صادر کرده است.
گوگل در این هشدار از کاربران خواسته رمزهای عبور خود را فوراً بهروزرسانی کرده و اقدامات امنیتی بیشتری برای حفاظت از حسابهای خود انجام دهند.
بر اساس گزارشها، هرچند سامانههای اصلی گوگل همچنان ایمن باقی ماندهاند، اما رخنه هکرها در زیرساختهای سیلزفورس، فرصتی تازه برای نفوذ به میلیونها صندوق ورودی ایجاد کرده است. این زنگ خطر جدی باعث شده متخصصان امنیتی نسبت به تداوم تهدیدات هدفمند علیه فعالان مدنی، خبرنگاران و کاربران عادی هشدار دهند.
این دو مورد جدید، بار دیگر بر ضرورت بهروزرسانی نرمافزارها، استفاده از احراز هویت دو مرحلهای، و احتیاط در باز کردن لینکها یا پیوستهای مشکوک تاکید میکند.
مکرون این سخنان را در یک کنفرانس خبری مشترک با فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، بیان کرد و به ضربالاجل تعیینشده از سوی دونالد ترامپ، رئیسجمهوری ایالات متحده، برای برگزاری دیدار مستقیم میان رهبران روسیه و اوکراین اشاره کرد.
مکرون گفت که امیدوار است این دیدار انجام شود، اما اگر چنین نشود، رهبران اروپایی به سمت اعمال تحریمهای اولیه و ثانویه برای وادار ساختن کرملین به مذاکره درباره توافق صلح حرکت خواهند کرد.
فریدریش مرتس نیز ضمن تاکید بر حمایت اروپا از کییف، هشدار داد که درگیری در شرق اروپا ممکن است برای «ماههای زیادی» ادامه یابد و افزود که پوتین هنوز هیچ نشانهای از تمایل برای دیدار با زلنسکی نشان نداده است، با وجود آنکه ترامپ خواستار برگزاری این گفتوگو شده بود.
ترامپ پیشتر اعلام کرده بود که در صورت عدم توافق برای برگزاری این دیدار ظرف دو هفته، تصمیمگیری خواهد کرد. زلنسکی نیز روز جمعه یادآور شد که این ضربالاجل روز دوشنبه به پایان میرسد و تاکید کرد: «ما این موضوع را به همه یادآوری خواهیم کرد.»
با گذشت سه سال و نیم از آغاز جنگ در شرق اروپا، تلاشهای واشینگتن برای میانجیگری صلح همچنان با مقاومت مسکو مواجه شده است. اوکراین با واگذاری سرزمینی مخالف است اما برای برگزاری دیدار مستقیم زلنسکی با پوتین اعلام آمادگی کرده، در حالی که همزمان با ایالات متحده و اروپا درباره تضمینهای امنیتی پس از جنگ در حال مذاکره است.
در همین حال، استیون میلر، معاون رئیس کارکنان کاخ سفید، در پاسخ به سخنان مکرون، این پرسش را «مضحک» خواند و گفت که ترامپ «در هفت ماه گذشته، هفت توافق صلح» حاصل کرده است. او همچنین مدعی شد: «هیچ رئیسجمهوری در تاریخ آمریکا به اندازه رئیسجمهوری ترامپ برای پیشبرد صلح جهانی تلاش نکرده است.»
میلر همچنین گفت جنگ روسیه و اوکراین «جنگ بایدن» است و تاکید کرد که ترامپ «با تمام توان در حال تلاش برای پایان دادن به کشتار» است.
در همین رابطه فایننشال تایمز به نقل از منابع آگاه گزارش داد ترامپ پیشنهاد داده است که نیروهای چین بهعنوان حافظ صلح در اوکراین مستقر شوند. این پیشنهاد پیشتر از سوی ولادیمیر پوتین مطرح شده بود.
به گفته این منابع، ترامپ در دیدار اخیر خود با رهبران اروپایی و رییسجمهوری اوکراین در کاخ سفید پیشنهاد داد چین برای نظارت بر منطقه حائل ۱۳۰۰ کیلومتری در امتداد خط مقدم، نیروی حافظ صلح اعزام کند.
از سوی دیگر، استیو ویتکاف، فرستاده ویژه ترامپ، روز جمعه با آندری یرماک، رئیس دفتر زلنسکی، و سرهی کیسلیتسیا، معاون وزیر خارجه اوکراین، در نیویورک دیدار کرد. یرماک اعلام کرد که از ویتکاف دعوت کرده تا در آینده نزدیک به اوکراین سفر کند.
یرماک در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «اوکراین از عزم قاطع رئیسجمهوری ترامپ و همه شرکای بینالمللی برای دستیابی به صلح پایدار حمایت میکند. اما متأسفانه، هر طرح صلحی که تاکنون ارائه شده، با کارشکنی روسیه مواجه شده است.»
او تاکید کرد که «فشار جهانی» باید بر روسیه وارد شود تا این کشور بهطور واقعی به سمت صلح حرکت کرده و به برگزاری نشستهای کلیدی با هدف پایان دادن به جنگ تن دهد.
بهرغم آسیب جدی به زیرساختهای هستهای، تمایل جمهوری اسلامی به پیگیری این مسیر خاموش نشده و تنها بر ابهام درباره میزان و موقعیت ذخایر اورانیوم و توانمندیهای فنی این کشور افزوده است.
بهنوشته فارنافرز، پس از این حملات دولت ترامپ بار دیگر خواستار توافقی شد که غنیسازی اورانیوم را بهطور کامل ممنوع کند؛ سیاستی موسوم به «غنیسازی صفر» که ایران تاکنون قاطعانه رد کرده است.
در صورت ناکامی، واشینگتن احتمالاً تنها به گزینههای نظامی و اطلاعاتی تکیه خواهد کرد؛ مسیری که اسرائیل بهشدت از آن حمایت میکند اما میتواند به چرخهای از درگیریهای منطقهای بدون تضمین توقف برنامه هستهای حکومت ایران منجر شود.
در عین حال منابع آگاه در تهران به خبرگزاریها گفتهاند که رهبر جمهوری اسلامی و بدنه اصلی حاکمیت به این جمعبندی رسیدهاند که مذاکره برای بقای نظام ضروری است. اگر این ارزیابی درست باشد، بهزودی امکان بازگشت طرفین به گفتوگو فراهم خواهد شد.
اولویت فوری آمریکا در این مذاکرات، بازگرداندن کامل نظارت آژانس بینالمللی انرژی اتمی بر فعالیتهای هستهای ایران است؛ نظارتی که پس از تصویب قانون جدید در تهران متوقف شد.
فارنافرز تاکید میکند که اصلیترین شکاف میان دو طرف همچنان موضوع غنیسازی است. واشینگتن اصرار دارد تهران آن را بهکلی کنار بگذارد، اما حکومت ایران برنامه هستهای را بخشی از غرور ملی و نماد توان فناورانه خود میداند و تسلیم شدن در برابر خواسته آمریکا را بهمثابه «خیانت» قلمداد میکند. مقامات جمهوری اسلامی همچنین غنیسازی را بیمهای در برابر قطع احتمالی سوخت از سوی تامینکنندگان خارجی معرفی میکنند.
در چنین فضایی، پذیرش «غنیسازی صفر» برای تهران معادل تضعیف اقتدار نظام تلقی میشود. در مقابل، واشینگتن معتقد است مجموعهای از فشارهای نظامی، اقتصادی و انزوای بینالمللی میتواند حکومت ایران را به عقبنشینی وادار کند.
برخی کارشناسان خارجی پیشنهاد تشکیل کنسرسیوم چندملیتی برای تولید سوخت هستهای را دادهاند تا از انحراف احتمالی برنامه به سمت تسلیحات جلوگیری شود. اما این راهحل از نگاه واشینگتن و تهران با موانع جدی روبهرو است: آمریکا تمایلی به پذیرش غنیسازی در خاک ایران ندارد و تهران نیز حاضر نیست آن را به کشورهای عرب خلیج فارس واگذار کند.
به همین دلیل، مذاکرهکنندگان دو طرف بهدنبال توافقی موقت هستند که موضوع غنیسازی را به تعویق انداخته و صرفاً بر گامهای کوچکتر تمرکز کند. در این سناریو، ایران در برابر بازگشت نظارتهای آژانس و محدود کردن برخی فعالیتها، انتظار لغو بخشی از تحریمها و آزادسازی داراییهای بلوکهشده را خواهد داشت.
با این حال، فارنافرز هشدار میدهد که چنین توافقی بهدلیل عدم همکاری کامل تهران و خواستههای سنگین واشینگتن، چندان پایدار نخواهد بود.
بهنوشته فارنافرز، اگر گزینه نظامی جایگزین مذاکرات شود، آمریکا و اسرائیل باید برای عملیات مداوم علیه تاسیسات ایران آماده باشند؛ رویکردی که خطر درگیریهای گسترده و طولانیمدت را افزایش میدهد.
هرچند طرفداران این سیاست معتقدند برتری اطلاعاتی و هوایی آمریکا و اسرائیل میتواند برنامه حکومت ایران را مهار کند، اما ادامه این مسیر ممکن است تهران را به خروج از معاهده منع گسترش سلاحهای هستهای (انپیتی) و حتی تصمیم برای ساخت بمب سوق دهد.
علاوه بر این، فشار نظامی میتواند واکنش حکومت ایران علیه اسرائیل و منافع آمریکا در منطقه را در پی داشته باشد و روابط واشینگتن با متحدان عرب خلیج فارس را تضعیف کند؛ متحدانی که خواستار کاهش تنش و حرکت به سمت همکاری منطقهای هستند.
فارنافرز راه بهتر را بازنگری در سیاست آمریکا و پذیرش توافقی میداند که غنیسازی محدود با نظارت شدید را ممکن کند. بر اساس این پیشنهاد، ایران میتواند تنها به اندازه نیازهای واقعی و کوتاهمدت صلحآمیز خود غنیسازی انجام دهد. ذخایر اورانیوم بالاتر از پنج درصد باید رقیق یا به خارج منتقل شود و سانتریفیوژهای مازاد نیز برچیده یا بهطور امن منتقل شوند.
توافق جدید همچنین باید [حکومت] ایران را ملزم کند که تمامی اورانیوم زیر پنج درصد را به شکل پودری تبدیل کرده و دسترسی فوری بازرسان آژانس به سایتهای مشکوک فراهم شود. در عوض، آمریکا میتواند بخشی از تحریمها را لغو و منابع مالی ایران در خارج را آزاد کند.
به گزارش فارنافرز، توافق تازه باید دائمی یا دستکم چند دههای باشد تا نگرانی از «بند غروب» مانند برجام ۲۰۱۵ برطرف شود. افزون بر این، واشینگتن باید با متحدان اروپایی و منطقهای خود برای اجرای مؤثر این توافق هماهنگ باشد.
همزمان، [حکومت] ایران نیز باید تعهد دهد از انتقال موشک، پهپاد و تجهیزات به گروههای نیابتی چون حزبالله و حوثیها خودداری کند.
مانع اصلی، مخالفت داخلی در آمریکا و اسرائیل است. ترامپ برای پذیرش توافقی جدید باید از فشار سیاسی مخالفان داخلی و نخستوزیر اسرائیل عبور کند. از سوی دیگر، فعال شدن مکانیسم «اسنپبک» در شورای امنیت، که بازگشت فوری تحریمها را امکانپذیر میکند، میتواند فضای مذاکرات را پیچیدهتر کند.
فارنافرز در پایان مینویسد، هرچند دستیابی به توافقی جامع با جمهوری اسلامی ایران بسیار دشوار است، اما واشینگتن باید نشان دهد پیش از روی آوردن به گزینههای نظامی همه مسیرهای دیپلماتیک را پیموده است.
در غیر این صورت، احتمال ورود دوباره آمریکا به یک جنگ طولانیمدت در خاورمیانه بیش از هر زمان دیگر وجود خواهد داشت.
